Joannis Laurentii Berti Florentini ... Librorum De theologicis disciplinis tomus 1. 8 Tomus 8. In quo de sacramenti confessione, & satisfactione, necnon de reliquis sacramentis differitur, ac pertractatur

발행: 1745년

분량: 658페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

henedicendum: non implicare, quod eodem oleo etiam latet in sula aut alienis infirmitatibus utantur, non.tamen quasi sacramento , sed ueritu Christiano , admodum proficuo, quem vetustissimum esse demonia straVi paullo supra exemplis, S auctoritate Sanctorum : Unctionem Saeramentalem vel ab Episcopo , vel st presbytero faciendam e uncti

nem denique hanc non esse administrandam poenitentibus illis, quibus nondum diorum Sacramentorum conceditur dispensatio . Sed prautae audire ipsum Innocentium capite illius Epistolae octavor Non es duis bitim, inquit,defidelibus rotatuitar quod in beati Iacobi Epistola conis

se iptum est aeripi vel intelligi debere, quisaureo oleo orismatis poranei possunt, q*ο ab Epi ρο co ecto, nos solum feerdotibus , ies

omisibat uti Christianis licet iν sua , aut suorum neeessitate i venaeo Ceterum liud superflaum videmus adjectum, ut de Episeopo ambigat rur,qαοd presisteris Beere non dubium est. Nam ideireo de presbieris diis Num es, quia Episcopi ore attonibus aliis impediti ad omnes Iavandor ire non possunt. Gurum si Episeopas aut potest, σαι dignum dueit, aliquem a se visitandum O benedieere er tangere ebrimate. sive μα- Natione potes, euus es ipsum ebri a conficere. Nam paenitentisus istud infandi non potest, quia genus est saeramenti. Nam quibus reliqua saeramenta negantur quomodo uπum genus putatur posse eoneedi pHaee saeculo ν. ineunte Innocentius , quom loqui de vero ac proprio Sacramento evidentissimum est; nam Unctionem Sc genui saeramenti appellat, ct illam reliquis saeramenti, comparat, quae denegabantur publicis poenitentibus . Neque arbitror hominem adeo insipientem futurum sore , qui audiens unctioπem orismatis suspicetur S. Innocentium pertractare de sacramento Confirmationis . Superiori enim cap.I 2 scripserat Confirmationem baptizatis omnibus , etiam pueris, administrari a Pontificibus solis, non a presbyteris, qui Ponti arus apicem non habent, prout diximus tom. vi l. pag. I 7.&78. In hoc autem v iri. capite agit de inungendis languidis S aegrotantibus, dicens nullum esse dubium , quod hoc liceat presbditeris . Chrisma itaque apud Innocentium est oleum infirmorum, quod apud Veteres ciri a simpliciter appellabatur: oleum namque baliamo permixtum in perantiquo Pontificali Ms. Senonensi , & in aliis vetustis monimentis, de quibus Du-Cangius tom. I. pag. 9 I. appellabatur ciri a priueipale, ct quamquam antonoinastice Chrisma sit balsami oleique commixtio , sia tamen nihil sonat aliud , quam ungo . Ex Augustino plura affert in Confest. Augustiniana lib. 3. p. io. Torrensis, laudans serm. 2Is. de Tempore, librum a. cap. 4. de Vistat. Infirmorum , ct opus de Rectitudine Catholicae Conversat. Nil utique his expressius; sed haec omnia sanctissimo doetiis moque Protoparenti abiudicantur: neque ullum

nobis interim Augustini testimonium occurrit, praeter illud quod habetur in Esecuis, de quo supra: quamquam a Hieronymo Torrensi

262쪽

Liber Τrigesimus quintus Cap. I. 2 9

eollecta pondus habeant suum . assertamque traditionem confirment . Non opus est autem, ut per saecula recentiora vagemur, posteaqua in hane provinciam sibi despondit, explevitque in opere de Extrema Unctione cap. I. Ioannes Launojus; nam si haeretici fateantur neminem sedente Innocentio oppugnasse Catholicam hanc veritatem, non adeo audaces erunt, ut asserant figmentum illam esse posterioris aetatis. Continuatam tamen hanz ad nostra usque tempora traditionem eonfirmant permultae Synodi et quarum una Cabilonensis , ut mittam eanones Nicenos Arabicos ab Alphonsis Pilano donatos latinitate, annos i 3. can. o. inquit: Seeaπdum beati Iacobi doeamentum , est etiam deereta Patrum eoussoant, tyreti oleo , quod ab Diseopo bene dieitar. a presburis ungi debest: nos es itaque parvipendes a Bajusmodi medicius , quae auimae eorporisque medetur lavvoribus. Habentur sim iis Ita in Concilio Aqui ranensi an . ean. s. in Regiaticino anni 8so. cap. 8. in Capitulis Herardi Archiepiscopi Turonensis an. 8s8. cap. a I. in Coneilio Namnetensi an . 896. cap. q. Idem statuerunt Concilia Generalia ; Constantiense, quod anno I l . decrevit suspectos de haerest.& ad Ecclesiam redeuntes interrogandos esse, num credant , quos oristianus eontemnent susceptionem Saeramentorum Confirmationis , .el Extremae unctionis peccet mortaliter Florentinum , seu potius Eugenius IV. in Decreto unionis a n. t 439. inter Sacramenta Extrewam recenset, eiusque formam, materiam, ' essectus declarat. Quid tandem definierit Tridentinum sese. κι v. celebrata an. ss l. Onstat ex dictis. Iam vero, ne praetermittamus ratiocinium , quo usi sumus de ceteris Sacramentis agentes, hae Synodi non invexerunt Sacramentum natum tunc temporis: acceperunt ergo illud a majoribus. Hi autem unde, nisi juxta Tertulliani regulam ab Apostolis Quum rursus ad easdem Synodos tot, tantique praesulus doctrina ct probitate clarissimi convenissent, qui, obsecro, seri potuit, ut adfictitii mysterii commendationem non excandescerent, non Obtruderent Ecclesiarum suarum fidem, sed sacrilega subscriptione hiyirionicam

ceremoniam firmarent, ac nullus in Christiano orbe veritatis , fideique zelo permotus damnaret eorum canones , ct se ab illorum communione segregaret Certe universorum consensus apertissime refellit, damnatque haereticorum caecitatem atque perfidiam. lnvictissitinum donique argumentum est Ecclesiarum omnium consuetudo. In Romana quippe hoc Sacramentum administrari demonstrat liber Sacramentorum Gregorii, & Pontificale ac Rituale Romanum . De Graecis testimonium perhibent Euchologium Goarii, Epit me Gregorii Protosyncelli, Censura Hieremiae Patriarchae Constantinopolitani adversus Nithembergenses, Contissio fidei Ioannnis Pale logi, liber de Sacramentis Gabrielis I)hiladelphiensis , synodus Parthenii adversus Calvinianos , aliaque monumenta producta libro XXX.

263쪽

aso De Theologicis Disciplinis

cap. s. ubi etiam diximus de Coptis St Iacobitis, qui ct hoc sacramen. tum agnoscunt, ct illud appellant init-H MMes; quibus vocabulis

exprimitur oleum , ct lampadis lumen , quo in aegris ungendis utuntur. PIura eodem capite v. diebi sunt, quibus haec assertio munitur

S roboratur a

Oppones: De Extrema Unctione altissimum silentium est inseriptis veterum Patrum. Non ergo Sacramentum istud probatur ex Trais ditione . Ant. demonstratur quoniam de Unctione infirmorum nec Auctor Constit. Apostolicarum , nec Dionysius Areopagita , nec Cyrillus Ierc, lymitanus , nec alii mentionem secerunt, qui de sacris ritibus, & mysteriis data operλ pertractarunt. ii. Origenes homilia a. in Levit. atque iisdem Verbis quae pro Catholico dogmate fuerunt producta, Iacobi verba D'α atur quis iα vobis, ere. interpretatur de Poenitentia, & venerabilis Beda Comment. in eamdem Epistolam de Consessione peccatorum . t II. Nec multum roboris habent Innocentii Primi ad Decentium Rescriptaς cur enim Eugubinus Episcopus de hoc Sacramento haesitasset, ct de ipse interrogasset Potitificem, si dogma istud commune eo temporis suisset, atque exploratum Z iv. Quid equod Epiphanius haeresi 36. S Augustinus haeresi i 6. infirmorum unctionem connumerant inter IIeracleonitarum deliramenta ξ v. Detur per septem priora saecula , ct ulterius quoque in usa suilla receptum , ut aegri oleo benedicto ungerentur; num unctio ista erat sacramentalis λ Nequaquam . Ceremonia quaedam erat a laicis quoque , semini que adhibita, per fidem impctrans sanationem . Ex hac ergo ceremonia Romanenses Theologi c inquiunt Chamierus , & Dallaeus constarunt fictilium hoc Sacramentum , causiam praebentes Religionis reformatae ministris , ut cum novo dogmate perperam adscribente 'lea

ei pinguedini spiritalem essicientiam, repudiarent simul consuetudinem

inungendi . . .

Resp. trans antee. nam ct plures Patres sacramenti hujus meminere, & potuit diutius in continuata Ecclesiae praxi perseverare Christi & Apostolorum institutio . Ad probationem primam vide quae de silentio Veterum scripsi volumine vi. pag. i. Addo in Constitutionibus

adscriptis Clementi lib. v iri. cap. a9. pag. edit. Cotel. 4il. haberi be nedictionem olei, cum hac prece : δα- έ- ἐμπια των ν

Aricem sanisaris , morborum expultrieem , Damonum fugatricem, oin nium insidiarum pros atrieem, ere. quae mirδ oleo infirmoram coriis veniunt. De Dionysici dictum alibi, agere scriptorem illum,quisquis sit, de ossiciis Hierarchicis . non de singulis Sacramentis r Cyrillus vero in Catechesibus Myllagogicis ea tantum explicat, quae pertinent ad nuper Illuminatos . Ad probationem alteram dico verba Origenis hune

plenissimum habere sensum , deleri peccata paenitentia laboriosa , ct

264쪽

Liber Τrigesimus quintus Cap. I. a FI

GUespoue sacerdotisaua, s gravia sint ἔ S leviora etiam v Iiotae , de qua Iacobus Apostolus , de quan est quaedam pars poenitentiae . Demonstrat enim quot modis remittantur peccata , enumeratisque eleemosynis , sacrificiis , ct quotidianis orationibus , remedia essicaciora describit, Baptismum , de quo paulo supra traflaverat, Poenitentiam, atque Unctionem Extremam . Adi edit. Basil. tom. r. pag. la . At Uenerabilis Beda apertissime hoc sacramentum agnostit in sextum Marci eaput; & in Epistolam quoque Iacobi commendat consuetudinem Ee. etesiae, ut infirmi ouo cosseerato uetantur a presbieris et ait derivatam hanc conlaetudinem ab Apostolis; laudat Innocentii ad Deeentium epistolam , ae dotat aegrotos ustriose presbFterorum, oratis. ne remitasIe Darei. Addens ergo , peccata infirmis non dimitti sine eonfessios emendatissis, nos admonet , ne credamus per Extremam Unctionem institutam ad alleviandum infirmum , ct ad abstergendaspeeeatorum reliquias , ibi vi peccata graviora , quae necessum est , ut infirmi presisteris Messa confiteantur; unde in Epistola Iacobi recte subjungitur, Corficemiol alterurrum, e . quod exponens idem Beda ait: Porro gravioris leprae immunditiam juxta legem Deerriti paudamus. Vide tom. U. edit. Basil. Pag. 96o. Vellem nunc scire, quae fronte haec objiciant qui etiam Confissionem temere audacterque reprobarunt. In solutione probationis tertiae non immorabor ; nam con stat ex dictis, Decentium non dubitasse de hujus Sacramenti existenistia , & hoe pariter Ionoeentium adnumerasse reliquis Sacramentis. Ouarta vero frivola, S ineptissima est ζ nam Heracleoaitae , teste eodem Epiphanio pag. 263. sese inungebant hac Marci praestigiatoris

sonent, postremo tantum voeabulo excepto, ipsi noverint. S. P. Augustinus de haeresibus num. 26. ait haec verba esse Hebraica r ae talia censet S. Ireneus lib. I. cap. l8. nune 2 I. pag. Ss. Quae & ita interpretatur , Nos divido spiricum, nec eor, nec superealestem virtutem miserieordem, fruar nomine tuo salvator veritatis. In plerisque utique pellucet hebraismus , sed magica ct barbara potius videntur, & pro hebraicis a circunsoraneis Heracleonitis jactata . Qualiacunque sint; putabant Heracleonitae his in votationibus suos moraester novo modo quasi redimere . inquit eo loci Augustinus: qui, ut praemonui, Unctionem infirmorum iuxta documentum Iacobi Apostoli commendat in Deeuo , parte t. tomi I. pag. 8i I. Maurinae editionis . Ad probationem ultimam dicimus distinguendam esse Unctionem sacramentalem factam a presbyteris ab altera, quam obiiciunt Dallaeus S Chamicrus, quemadmodum lavacrum baptismi longe diversum est ab aspersione lustralis aquae: cur autem admittamus sacramentalem Unctionein non

265쪽

asa De Τheologicis Disciplinis

opus est repetamus . Pessime interim sibi haeretiei consuluerunt, una cum Sacramento abjicientes conmetu linem, quam& ipsi doctiores sa Eii negare non audent pluribus saeculis viguisse. At adversus haereticos dictum satis.

aeratur, num in capite v I. Mares versu Ihetatur de Sacramento I monis Extremae tCUr non produxerim ad Uersus haereticos verba Marci . r. ia. Dungebant oleo multos agror, ct sanabam, dictum est supra r viri siquidem doctissimi fatentur hic non agi de Unctione infirmorum saeramentali. Non desunt tamen qui oppositum tenent; S argumentum illud adversariorum , Unctio, qua apud Marcum discipuli sanabant aegros , non erat verum sacramentum et Illa autem Unctio ejusdem. erat generis , ac illa de qua sermo instituitur in Catholica Iaeobi epistola : Ergo Unctio , de qua sit sermo in Catholica Iacobi epistola , non est verum sacramentum; argumentum , inquam , illud in hac postrema sententia ita in haereticos retorquetur, Utraque unctio ejusdem generis est: Illa erat sacramentalis: Ergo & ista. Videamus , quid , disputationis gratia, an tali sententiae adhaerentes possint falsitatis

revinci .PRopostrio l. Videtur Marci vi. mentionem fieri Unctionis infirmorum sacramentalis. Fatetur, ut diximus praecedenti capite, Card. Bellarminus, id tenere Alphonsum de Castro libro de Haeresibus in Extrema et uilio , &Thomam valdensem tom. a. de Sacram. cap. 16I. quibus Tournely addit Ambrosium Catharinum Annot. in Comment. Caytani, ct Ioannem Maldonatum de hoc Sacram. cap. I. S comment. In Evang. Marci. Contendo ego ἰ quod eadem fuerit sententia Patrum , Graecorum ma xime, necnon insignium Theologorum , S. Thomae, Scoti, aliormnque. His vero ex recentioribus aecessit I. B. Du-Hamel tom. 7. pag. 8. nec repugnat vanrue tom. v. pag. 289. Iuen in quoque dissert. v II. q. s. concl. fatetur assertionem hanc non esse omnino improbabilem: nee aliter rensent insigniores Scotistae apud Mastrium tom. rv. disp. q. t. num. I 3. Momenta , quibus here sententia potest magna probabilitate defendi, sunt ista . Principio in explicandis Scripturae locis sa tem nobis praeserre debent Patrum interpretationes. Atqui Patres tradi. derunt apud Marcum sermonem institui de Unctione Sacramentali. Igitur , Sc. Probatur minor . In Catena enim Graecorum a Posseνino colles ii pag. ias. ita loquitur Victor Antiochenus: Adbibitam unctionem olei Mareas memorat, est confexIaNee Paeobas in Catholica seri-

266쪽

Liber Τrigesimus quintus Cap. II. as 3

ιit: Dfirmatur quis is vobis, elae. Oleum lassitudini meritar, ct liis ei, ae laetitiae eausa est; si ni at igitar olei auctio miseritardiam a Deo,

morbi eurationem,'illuminationem eordis. Hic non habes tantum symbolum gratiae spiritalis, sed ulterius quod Marcus eamdem unctionem commemoravit, de qua locutus est Iacobus ς idque nranifestius explicat Graeca lectio , t --ἰ Μαρκου, - Ιακωβιι is τὸ καθολδεῆ τὰ τι- λοει, ct ibidem Anonymus antiquior Victore, Meθαπερ I. υι-

μοι, suemadmodum 9 yaeobur loquitur. Theophylactus in Marcum pag. edit. Morellianae ai8. Quod unxerint oles Apostoli solus Mareus narrat, quod dr frater Domini Foeobus is Culbosiea Epistola dieit: ac deinde mysticum illius unctionis symbolum , & spiritalem effectum recenset . Euthymius in Marcum tom. xl x. novae Biblioth. PP. pag. De unctione oleisolus Mareus Aquitar. emmonet autem de boe Pa

rebui is Epistola sua tam holiea ieeur, egrotat quis inter vos, cte. Oecumenius in Epistolam Iambi pag. 4 8. iau. Sonnii, ad ea verba ,

ελπι ι, Uraentes Meo , inquit: me etiam, Domino ister homines a.ιιac conversante, faetabant e soli, ungestes aegrotos oleo ,

ct fuantes. Non dissentiunt Latini : nam Venerabilis Beda pag. 9s9. in Epistolam Iacobi, ad ea verba , Et orem super eum ungenter eum

oleo, ere. me, inquit, ct postolos feeisse tu mavelio legimus, O

nunc Ecelesiae eonsuetado tenet, ut infirmi oleo consecrato uvavtur a presb teris, ct oratione remitaste fauentur. S. Thomas in Catena aurea pag. Ila. Theophylacti S Bedae exscripsit verba. His alii Patres non opponuntur; nam interpretes, qui Marci textum exponunt de unctione ad solos corporis morbos leniendos, nullum Patrum testi monium hactenus attulerunt: ct insuper si Patres asseruissent Apostolas unctione illa eorporales infirmitates curasse, nil inde iidem inter- . pretes effecissent, quandoquidem hunc quoque esse tum praestat Sacramentum Extremae UnGonis. Ex alio autem capite illi, quos laudavimus , apertissime tradunt Apostolos Domino inter homines conversante idem secisse quod ait Iacobus , S in utraque Unctione agnoscunt mysticum signum δὲ gratiam. Potest ergo in adversarios quadrare quod contra Caietanum stribie Catharinus et stuod Marcus

restatur de diseipulis quod oleo ungerent infirmor , uetat posse booluteolai de saeraisesto, quo utitur Delesia. Cur autem - νοπ possiiuralisti, non aliter probat et quasi boe, i e dixit, quod Dibo oreο-r m erat, 'rvandum sit erga ilium: praesertim cum Beda, er πο-

mar, er alii plures eontradicaui. Utar deinde hoc argumento r Nonnulli antiquorum ScIiolasticorum Putarunt Sacramentum istud non immediate a Christo, sed ab Apostolis suisse institutum . Ita nempe docuerunt Hugo ictorinus lib. l. de Sacram. cap. 27. Magister sent . in iv. dist. 29. & S. Bonaventur. eadem dist. art. i. q. a. Iam vero haec opinio a nullo sere Theologorum

267쪽

De Τheologicis Disciplinis

torum defenditur. Omnium autem primi, qui adversus hane opinionem scripsere, tali usi sunt argumentatione, Si Unctio Extrema iam instituta erat, quando discipuli ungebant aegros, eosque sanabant,

quomodo unctio haec instituta est ab Apostolis post Christi adstensio

nem 3 Ita enim scribebat ante annum racio. Petrus Theologus Pariis sensis, praeceptor Innocentii III. & Senonensi' Archiepiscopus in .Qo Ms,. de Pomone Extrema, apud Launmum tom. I. pag. 4s I.

unde babait initium Dieunt aliqui quod a Iacobo, sed is a. nifeste renuineisur per textum Marci quia ab e Dostolis antea fiebat.

Clarius Subtilis Doctor Ioannes Motus in t V. Sent. dis . a. q. I. De existrema Unaiose dicitur, quod Pacobi cap.v. cidest sit instituta Sed licitui promulgaverit illud saeromestum , est melius disere , quod fuerit ἰὰlsitatum a Christo . Legimus esim Maret 6. quod e soli uniebaut A. multos infirmor, ODMbantur : constat, quod boe nou Deerantissi is mirtate orsi, qui instituerat iliam Usmouem virtussam. Eadem videtur mens S. Thomae; nam in V. dist. 23. q. I. art. I. q. 3.

ubi demonstrat Unctionem Extremam suisse a Christo institutam , diluens objectionem primam, quod de hac institutione nulla mentio fiat in Evangelio, respondet Evangeli itis praecipue illa narasse, quae sunt de neces tate salutis, aut pertinent ad Ecclesiae dispositione in ac distinctionem, addens , Tamen eoiam de olei Uσctioue fit mentis in Mau-ε Γο Maret ut . ubi dieitur quos e soli oleo ungebant infirmos . Me non latet respondere horum praestantissimorum doctorum disti pulos, orobari ex cap. 6. Marci Unctionem Extremam a Christo institutam, duoniam in unctione Apostolorum , per quam indita a Christo virtute fustabantur corpori S aegritudines , praesignabatur Ductis Saeramenta- Γι. Verum ab ipsis Scotistis petam , num invictum sit , ct Scoto dignum hoc ratiocinium, Marci UI. commemoratur Unctio quaedam nraesignans Unctionem Sacramentalem: ergo unctio Saeramentalis instituta non fuit a Iacobo, aut ab alio Apostolorum , divino spirituassante ξ At S. Thomas perspicue asserit, non quidem expresse in Euan stelio haberi huius Sacramenti institutionem, quemadmodum habetur

Institutio Baptismi & Eucharistiae, sed posse tamen inferri ex Unctione

infirmorum, cuius meminit S. Marcus : quod me iudice nequaquam consisteret, si eo loci non supponeretur institutum Extremae Unctionis musterium . Accedit Ioannes Baconus, qui in IV. dist. 2I. art. r. quaerens quando Christus Sacramentum hoc instituerit , Dieo, inquit,

i. Canoniea sua exereitium eias promastavit, diseus: Asirmatur, ora. H. autem omnia eo tendunt, ut demonstretur Theologos illos prin- eines , qui omnium primi repudiarunt opinionem Magistri, non fuisse alienos ab ea sententia , quN tenet apud Marcum Sacramentum Un-

268쪽

Liber vigesimus quintus Cap. II. ass .

ctionis aegrotantium , saltim tacite, laudari. Id vero addit eidein sententiae aliud haud exiguae probabilitatis momentum . Tertium vero est hujusmodi: In Unctione, de qua Marcus , adinvenitur quicquid necessarium est ad Sacramentum constituendum . Et primo illud unctionis ritum fuisse institutum a Domino. certissimum est; non enim Apostoli hae ceremonia ante, ct post Magistri disces.sum, tanquam constanti lege usi fuissent, Domino non praecipiente tunde Concilium Senonense an. is 28. decreto io. inquit; Neque Usuo

sensu, sed praeceptoris instituto feeisse ρatandi sum: ibique de Unctione , de qua loquimur , & de testimonio Marci, ac de hoc Sacramento

expresse tractatur . Vide tom. x I U. Conc. pag. 4s I. Μιteriam Sacramenti cum proximam , tum remotam indicant manifeste verba illa . ,

glebast otio. De forma non est haesitandum, siquidem id fecerunt Apostoli, quod pinea Iacobus distincte explanavit: ac praeterea in- verisimile prorsus est,. muto contactu, sine ulla prece , S sinu divini nominis in Vocatione, in quibus. sita est formula hujus Sacramenti , unxisse aegros. Unctionem denique illam institutam fuisse potius asse tum spiritalem, quam ad aegritudinum sanationem , sic probo . Catechismus Romanus p. a. cap. 6. num. 8. posteaquam docuit institutionein Unctionis sacramentalis a Christo prosectam esse, ct a sancto Iacobo Apostolo promulgatam, addit hujus specimen quoddam ex bibi. tum apud Evangelistam Marcum, loco, de qtio agitur , recitato: atque ne quod ait speeimen, accipias pro symbolica quadam praesignatio ne, non pro obseuriori verae institutionis narratione, haec serio pon deranda prosequitur : mam quidem Uumouem , de qua Marcus , nos ab e Dostolis inventam, sed a Domino praeeeptam, non naturali aliqua virtute praeditam , sed ostieam ρotius assanandos animor, quam aseoNora eurauda, institatam fuisse credensam est. Et revera, ut inquit Maldonatus in Ewangelia pag. 97. gratia sanitatum non unctioni, aut alteri materiae alligatur, nee solis Apostolis , aut solis presbyteris data fuit; sed, prout pravidenti capite demolistravi , eam Spiritus

dividii prout vult, miraque operatur , nune unius, nunc alterius rei applicatione, nunc verbo tantum, nunz manuum contactu. Neque

ad miracula comprobanda requiritur res aliqua certa ac sensibilis, sicut hanc postulat essentia Sacramenti; nec si re aliqua sensi hili mirabilia patrentur, id evenit definita quadam institutione. At enim in Marci verbis, Ungebant oleo multor atros, ct fanabant, eiusdem ritus seeisquentem usum , atque hujus diuturnum effectum intelligimus ; ideoque demonstratur iisdem verbis aliquid dono corporearum sanationum

269쪽

asci De Theologicis Disciplinis

divus Iaeobus modum ae formam administratiouis eurtur expresserit. opp. t. Tridentinum Concilium definit Sacramentum Extremae Unctionis apud Marcum insinuatum, a Iacobo autem Apostolo promuLgatum Atqui insinuatam dicitur, quod adumbratur tantum aedetineatur, non quod iam institutum atque determinatum est r Igitur apud Mareum nulla de Sacramento iam instituto fit mentio . Corroboratur autem hoc argumentum, quoniam cum Suavis in Hist. Coneilii Tridentini scripsisset in priori decretorum delineatione Tridentinos Pa. tres posuisse , a Dud Marcum institutum , ae postea vel hum hoc permutasse, ab Eminentissimo Pallavicino Ith. XI I. cap. 22. num. 12. menis

dacii, & salsitatis arguitur, quoniam Iodocus Ravcstuvn, ct Sigisi mundus Fedrius Theologi Tridentini assirmaverant, apud Marcum hoc sacramentum non insuatum esse, sed adumbrasum , neque aliud existimam Magistrum sententiarum , Hugonem victorinum , Alexandrum Alensem , ae sanctum Bonaventuram , qui nunquam asseruissent hoc Sacramentum a Iacobo institutum, si putassent de eo pertractari ii capite sexto Marci. Resp. Concilium congregatum ad haereses extirpandas, non ad definienda Oholarum dissidia, ut non uno in loco seribit idem Pallaviciis nus, sapientissime adhibuisse Verbum I lauatum, quod significat non

tantum adumbratum, sed Se delineatum, eommonstratum, commemoratam , lic)t non adeo express), ut est apud Iacobum ς qui tradit non unctionem solam , sed etiam formam , ct spiritalem sacramenti effectum;

quae duo ex EWangelio conjecturaliter inseruntur, non apertissime deis monstrantur . Immo si attendas Latini sermonis proprietatem , quam ubique servat Synodus Tridentina , Insinuare , sonat idem , ac primum introdurare , suadere , ae veluti insenum immittere, nec in amplo latinae linguae Thesauro tom. a. pag. ι Iog. occurrit exemplum unum, in

quo in uare idem sit, ac adambrare, 9 IImbosiee praesignare. linon sunt ergo Tridentini verba ita commode exponi , apud Maream ἐnductum dieitur atque institutum , Iaeobus promulgavit, declaravit, explieavit. Atque haec expositio nullum patitur vel ab Historia Sua vis , vel ab ea , quam exornavit Palla vicinus , incommodum . Nam si ille contendat scriptu in ante, . ad Mareum institutum; in hac sententia defenditur id non male fuisse scriptu in : si iste reponat, semper ex tuisse verbum D uatum et & id a nobis probatur quam maxime : si dicat noluisse Concilium praejudicium afferre Μagistri Se aliorum quorumdam opinioni et istud quoque admittitur libentissime. At quemadmodum opinio illa peculiaris suit, & jam communiter resut ta; ita inane & arundineum est argumentum, quod illi nititur, ae superstruitur. Opp. iterum : Non agi apud Marcum de Unctione faeramentali, ostendunt rationes perspicuae . Prima est quod Marcus pertractet desola

270쪽

Liber Trigesimhs quintus Cap. II. as

sola tralia sanitatum , quam collatam Apostolis praed catlcnis, ut facilius ad Christi fidem pertraherent, scribunt Matthaeus quo ue

c. i. S Luca S IX. 6. Altera quod eo temporis Apostoli nondum erant sacerdotes , a quibus tantum Extrema Unctio potest administrari . Ter. tia quod ungebant aegros omnes , non decumbentes solos , quibus Unctio Deramentam impenditur. Postrema quod promiscue omnes, aut baptiratos, aut non , unctione illa sanabant: cum tamen soli fideles sint sacramentali oleo inungendi . Ita Pallavicinus ibidem , Bella

minus de Extrema cap. 2. Dominicus Soto in IV. dist. 23. q. l. art. I Sylvius q. 29. Supplem. art. I . S Scripturarum interpretes in Mariscum , Ian senius, A lapide , Calmet, alii. Resp. habere nos, quid hisce rationibus reponamus. Ac ad prumam dicimus, gratiam sanitatum non suisse certo ritui, S unmoni alligatam ἔ nec unctionem ipsam apud Matthaeum, vel I ucam commemorari . Solus proinde Marcus ante Iacobum Extremam Unctionem insinuavit, prout inquiunt praecitati Patres , ac Synodus Tridentina ς ideoque idem Marcus aliquid litteris consignavit, quod alii Evangelistae praetermiserunt. Cum unctione autem saeramentati traditam Apostolis gratiam sanationum certum est , ct a nemine controvortitur. Ad alteram respondet Maldonatus et Miror quosdam auctores tam levi eouiniectura in re tanti momesti a vera communisaesententia disydere cnota qualem vir praestantissimus censeat sententiam istam) er Christo legis auctori Iegem imponere . Potuit enim qui legem tulit, prostio arbitrio lege ui. . At, inquit Tournely pag. 4 4. Maldonati responso nulli nixa est fundamento. Audiat Neotericus ille seriptor Maldonatum haec

subjicientem: Nam ct aristi saeerdotes baptizent, nisi aliud neeessitas postulet, praeeptum es Cisisti, qui solos iust e solos baptizare , er legimur tamen C postilis, antequam Deerdotes facti essent, bapti-Ease. QBod utique exemplum videtur mihi congruentissimum , apti limumque . Lege Maldonatum in Evangelia pag. 799. prin ae edit. Lugdun. nam in opere de sacramentis non adeo exacte objectionem hanc enodavit. Ad tertiam & ultimam ita idem Auctor respondet:

diua ratione Aeent, Apostolas, aut nondum batizatos, aut omnisge

neris atrotos anxisse sine ullo discrimine , eam nulla id seripitira exemplo pr obare possint, nos exemplis possimus probare eontrarium Z Nam

certe Petrus claudum ilium non unxit, quem ad portam templis π- rem euravit. Sunt quae addamus , nonnulla: atque ad 3. negamus, illis verbis, Et angebant elio multos agros, dcsgnari etiam caecoS, claudos, mutos, omnesque corpore male affectos . Nam quod ait ustor, ita potest accipi, ut unctio in infirmis, non in ceteris sit adhibita . Deinde quod ait Latinus multos aegros, id Graecus codex ex Pressi πολλὰ is εἰς ω : atque in Gracorum Lexicis si aeήμα definitur, σε --αρι λου , ixfirmitas eam tiriam istbecillitare lon Ore .

SEARCH

MENU NAVIGATION