장음표시 사용
281쪽
mentorum materiam . id superat etiam Pontificis potestatem. Diel etiam potest sensa aliquo consecratum ab Episcopo , quod illius manis
dato a preshyteris consecratur : unde Gonet disput. I. nlim. 24. ait
esse quidem essentiale huic sacramento quod oleum sit benedictum ab
Episcopo , sed Iasere quod sit ab illo benedictum mediate . idest, per
sacerdotem ex ipsius eommissione. Postremo, quod me aliquantulummo et, sacramenta rite collata repeti nequeunt : quid ergo agendum erit, si presbyter incaute pro olco infirmorum , aliud eadem benedictione non consecratum , inungens aegrum adhibeat Z In talibus nihil est iterandum, inquiunt adversarii, sed eaute supplendum , quod λ- caute fueraι praetermissum, unctionem scilicet sine serma , iuxta deis cretum Innoc. HI. cap. Postiratis , de sacramentis non iterandis. R Ehe id asserunt sipposita sententiae suae veritate; quamquam non recte proserant Innocentianum decretum , Iatum de sacramentis Confirmationis & ordinis, quae imprimunt characterem . At Uero longe pro- habilius est sacramentum hoc, absque oleo sacro , sive propria benediactione consecrato administratum , omnino S unctione & sorma repetita esse iterandum . In V. enim Mediolanensi Synodo an. is p. ita statuitur, Paroebus si per errorem aliud oleum , quam quod iusirmorum est, ad arrotum ungendum adhibuerit, etiamsi ciri alis, aut Cateis chumenorum sit, at erratum emendet, olei saeri , quod proprium ἐσ-
sirinorum est, eidem adbibeat, er ωπe sacramenti formam iteret. Videtom. xv. Concit. pag. 3 9o. Cum itaque ex dictis appareat incertam esse ae valde dubiam opAnionem recentiorum affirmantium benedictionem olei necessariam non esse ad sacramenti validitatem, quam tamen opinionem, ut seci pertractans de benedictione Chrisinatis tom. Ut l. pag. 62, reprobare noxa audeo ἰ cumque contraria assertio non destituatur auctoritate , ct rationis praesidio: dico, graviter peccaturum, qui oleo non sacro, &quidem infirmorum, consurret Unctionem extremam, quoniam in sacramentis conserendis sequeretur proba hilem opinionem tutiore re-
lieta , quod illicitum esse constat ex propositione I. ab Innoc. XI. proscripta . Quare iure optimo tam in Pontificali, quam in Rituali Romano praecipitur, ut oleum infirmorum distincta in ampulla diligenter eustodiatur; ct si insta annum deficiat, priusquam absiumatur totum ,
reparetur quantitate communis olei superinfusa, ne unum oleum a hibeatur pro altero, Sc ne illud, quod consecratum est, desit: nam si oleum non consecratum consecrato admisceatur, totum ea mixtione
consecrari liquet ex Rescripto Innocentii III. ad Nidrosientem Epistopum, cap. arid tu dubiis, de Consecrat. Ecel. lib. r i i. Decretalium tit. XI. num. 3. Atque de oleo Infirmorum hactenus.
282쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. V. λυ
De aegrotantium vn e , seu proxima hujas
saeramenti materia. SAcro oleo facta in unctionem appellant Scholae materiani s cramenti hujus proximam et de qua , ut quod sentio , libere prcseram , non videntur mihi scholastici , qui de illa trafilarunt, accurate eripsisset nonnulli enim veterum vix quaestionem eam attigerunt, an totum aegri corpus , an aliquae tantum partes debeant ungi; quidam verb tantum alteram, num omnes quinque sensuum unctiones siuit de necessitate saeramenti: recentiores autem hoc unum addunt, non unam semper viguisse in corporeis partibus ungendis praxim ac disciplinam. At plura sunt alia, quae inquiri & explanari merentur, etsi prolixam non postulent tractationem : eaque ad theses octo breviter revocabo ἔquarum prima recenset diversam unEbonum praxim ς altera exponet unctionum , quas Romana Ecclesia praescribit, congruitatem; aget proxima de ungendis feminis aegrotantibus; pertractabit quarta de avnmone ficerdotis infirmi; consequens erit de unctione partis , quae afficitur acerbiori dolore: versabitur sexta circa unctionum necessitatem: penultima investigabit, an plures unEtiones plura sacramenta
constituant; postrema tandem, num unctio latincto sacerdotis ponit ce sit peragenda . T v a s I s I. Diversa elaea partes tarporIs inuetendar OblInuis reaasams Deucr d*ejsina . Probatur haec thesis ex diversis Ritualibus, ct sacramento rum ordinibus ab Edmundo Martene, a Ioanne Launoio , S ab Uu-gone Menardo productis r ex quibus apparet, praeter unctionem , ut perficitur modo in Ecclesia Romanae, quae inungere solet oeulor, aureis nares, o , manus, pedes, ac renes, unxisse nonnullos eoilum quoque, guttur er flvular, iuxta Codicem sacramentorum S. Eligit, Tillianum , Remensem , .etustissimum ras. Τuronensis Ecclesiae, ct perantiquum Siculum apud Morinum in Append. de Poenitentia . Ea idem sere unctiones, etiam inter , aut, super Rapular praescribunt Ritualia nonnulla typis edita , ut Cameracense an. t 629. & Uiennensean. Iso . emendatum tamen in editione altera an. is6 . Ad haec Ri-' quales quidam libri commemorant unctiones vertieis , froutis, geπη rum, temporum, ae petitoria, ut perantiquum Hs. Ecclesiae Camera-Censis , S quantum ad verticem capitis frontemque spectat, Vetus quo que Pontificale servatum apud Dominicanos Parisienses. Ritualia item comet
283쪽
complura , de quibus pro ima thesi I. continent unct oneri umbines . praesertim in seminis . Ulterius ungendam illam corporis , quae assieitur vi Widiori doloris sensu, docent veteres duo Codices eauilo ante laudati, lillianus, ac Turonensis, necnon permulti sit, praeei pue ante Eugenii IV. ejasque pro Armeniis instrumone editi, vel eon seripti. Perantiquus quidam sacramentorum liber, Gregorio inseriaptus apud Launojum tom. I. pag. I 4. Commemorat unicam duntaxae tinctionem evitis. Apud Graecos item non una viguit ungendi ratio ;nam Simeon Thessalonicensis in libro de septem Sacramentis ait liniri saero infirmorum oleo froσtem , faciem, ac masar: at Petrus Arcuia dius testatur communiori Graecorum consiuetudine perungi frontem, mentum, Leuas ambas, pectur, manat, ρostremo ρedes. Vide eum. dem Arcudium lib. v. Concordiae cap. 7. Copti demum , ut refert ex Bernato Sollerius in Appendice ad Patriarchas Alexandrinos n. aao.
Enimvero eaedem omnino unctiones , fatente etiam Launolo, praescri-huntur in perantiquo Romano Pontificati; ac ceteri sere omnes ritua-Ies libri iubent, ut quinque sensuum organa perungantur e scapula autem unctionem perpauci commendant, ac nonnulli, ut diximus de Rituali viennensi, hae in parte emendati fuerunt. Romano deinde per omnia consentiunt Ritualia Ecclesiae Lingonensis, Ghilonensis , Rotomagensis, Lemovicensis , MedioIanensis, aliaque innumera. Praeterea unctiones quinque sensuum congruentissime fieri docet S. Thomas q. , Suppl. art. 6. quoniam sunt illi, uti prine M agendi, ita etiam priseipia peceaniar nam, ut ait in Hamartigenia Aurelius Prudentius, omnia taxus habet nostrae vegetamina visa Sensibar is quinque statuens, qua condidit e mr ἔAuribas atque neutis, tum naribus . atque palato
xuaeritur infectus vitiosis artibus Uur. Postremo Eugenius IV. in Instructione Armenorum, me sacrome tam, inquit, nis infirmo , de eujus salute timetur , dari non δε-bet: qui ungendus est is oeulis propter visum, in muribus propter su ritum , is πονibus propter odoratum, In ore propter gustum , vel δε- eutiooem , in manibus propter tactum, in pedibus propter gressum , i reuibar propter delenationem ibidem vigentem. Similia Catechisinu
Romanus de hoc Sacramento , num. IO.
284쪽
Liber vigesimus quintus Cap. v. a Ix
Iare , merimque omittitur In feminis anmo resum. Haec enim unctio in Ritualibus bene multis desideratur, & juxta doctrinam S. Τhomae citato ar. 6. nequaquam necessaria est; propterea quod , etsi in renibus vigeat potissimum turpis delectatio , prior tamen huius, &cuiusque noxii motus origo est a sensibus . Consulendum est insuper ,
maxime in sacramentis conferendis, honestati, verecundiae, ac pudori. ob eamdem causam dicimus feminas ungendas non esse is um-hisieo, seu media abdominis regione. De unctione hac iacienda seminis pertractant quidem Ritualia plurima , Baianense anni r6i I. Abrin- cense an. is I9. Constantiense an. I 694. Claromontense an. rsi 8. & Bur digalensean. is 6 i. sed advertendum estnon reperiri hujusmodi unctionem in libris Sacramentorum Romanae Ecclesiae, neque in Instructione Eugenii IU nec in majori antiquiorum codicum numero . Permultae etiam Ecclesiae unctionem hanc ex Ritualibus expunXerunt, prout constat ex altera editione Ritualis Constantiensis an. r lay. & Parisiensisan. i6or. & r646. Ceterisque posterioris aetatis . In umbilico denique non invenitur radix noxiae delectationis, sed ligamentum intestinorum ἔ ac videtur huius unctionis consuetudo nata ex allegorica explicatione verborum Iobi x L. tr. Virtas illius is umbilieo et quae verba Magnus Gregorius lib. xxx xi. Moralium interpretatur de mulierum cupidine, Se de eoitur feminariis, tom. r. pag. ios8. etsi libido, ubicunque vigeat, sensuum. illecebris excitetur . T H E s I s IRRuod Rἰtuale Romanum adverteudum praeeipit, ut Deerdotibus
manna inungantur exterius, id erram jure optimo statutum est. Ac pri-mb id servatum suisse antiquioribus quoque temporibus, constat ex vetustissimo Codice S. Remigii, de quo Launotus pag. s74. Praeterea hanc praxim in Latinorum Ecclesiis esse communiorem demonstrant Ritualia typis edita , Carnotense an. I 489. Remense so . Ambianen- se s i. Meldense is 6. Lingonense is 3. Lugdunense Iis3. Sc. Rursus ad sacrum presbyteratus ordinem promoti in manuum vola consecrato oleo ab Epistopis sunt delibuti; ideoque congruum non est. ut ibidem a simplici sacerdote inungantur , prout habetur in quodam Us. vetustoque carmine Anonymi typis edito a Martene tOm. a. de Antiquis Eccl. Rit. pag. ais. in carmine hare: de aegroto Unctione Extrema imbuendo: Hune non in eapite, si eoufirmatur, inungas: Iu eonfirmatis non frons , sed tempora debent
Pontifices avunt quia orismate fronIem.
285쪽
a a , De Theologicis Disciplinis
rene oeulos, aures , nares, loea post labiorum Fectus, utraque manus uvas, postremo ρedesque Νοα-ρapulas, quia miserio caruerunt. Presbteri pa as non intur, sed'ris uvas: Disant Doctores, quod ear ποπ uuere farsit. Duas unxit Praefui, dum presburum faciebat. Cur autem necessaria non sit unctio pectoris in hoc carmine eerensia. insertur ex dictis , quoniam licet eX corde , quod pectore includitur .
extant euitationes mata, ut inquit Matth. XU. I9. cogitatio tamen a
mentiori dolore exerueiatur. Haec enim unctio , etsi in Tilliano codiee. Rinnuihusdam aliis MA. commemoretur , non repetatur in antiquo Pontificali Romano , in Ritualibus plurimis , & in Instructione Armenorum . Graeci eamdem unctionem non adhibent: ct in nulla sere Ecclesia post Florentinum Concilium obtinuit. Infiiper probabile estiinctionem hanc, quemadmodum & quasdam alias , extra organa senis suum, & renes factas, non fuisse sacramenrates, sed ad leniendam tantum acerbitatem doloris: non enim membra singula corporis fiunt Dr incinium humanarum actionum ς ac percipere nequeo, perunctum Ilim fuisse E. G. brachium , genu, tergum , ut delerentur peccata harum nartium sensu patrata ἔ cum hae tantummodo tangendi facultate sint Draeditae: & quamquam tactu quaelibet membra sicalpurigine pruriant, unde post versus secunda thesi laudatos, hi ici Ham artigenia
Ipse etiam toto pollet sui rerpore tactas, Palpamen tenerum blandia ex fotibus ambIt; attamen quidquid per tactum delinquimus , in formula in unctἰone manuum prolata suffcienter exprimitur . Con Menientissimum denique est omnino unctionem hanc in sacramenti administratione a icere, tum ob perantiquam Romanae Ecclesiae consuetudinem , tum aci execrationem haeresis autumantis unctionem infirmorum institutam pro
deliniendis , demulcendisque solius hinc refellitur Launojus scribens pag. ssi. dissicillimum eta , cur talis unctio desierit, causam reddere.
286쪽
Liber vigesimus quintus Cap. V. 273
Iitἰ non debeant; ad faeramenti romes subsantiam potest susur xna suscere. Sunt quidem inter Theologos multi, qui satim vi, filio
nes quinque sensuum Omnino necessarias existimant, pro qua sentenistia laudari solent S. Thomas, S. Bonaventura, Ioannes Major, Durandus, aliique in dist. s I. Hi tamen explicari recte possunt de nersm rate praecepti; nam S. Thomas de necessitate sacramenti pertractans addidit particulam , demonstrans nullatenus unctiones quinquersensuum esse omittendas , cum sint signa remissionis peccatorum, quissensuum ossiciis patrari selent, omnesque sacramenti rationem habeant si omnes ac fingulae divisim fiant. An vero, si unctio unica adhibeatur , sacramenti essentia persistat, id antiquiores illi scholastici
non inquirunt. Suffcere autem unicam ad sacramentum constituendum tenent Hadrianus, Sylvius, Natalis Alexander, Merbesius, Tou nelius , laenin , Habertus , Omnesque recentiores, quibus subscribune ex nostra cibus Poncius, Gavardi . Girken , vanroy , metis : in . quorum sententiam me quoque argumenta haec pertrahunt. Principio neque ex Scriptura , neque eκ traditione certus unctionum numerus erui potest. Iacobus enim aegrotos ungendos ait , ubi ungendi sine non pronuntiat: ac disciplina , ut diximus thesi prima, plurimum variat , ac interdum unctionem unam capitis memorat, interdum alias Hurus , quae in desiictudinem abierunt. EX illis quoque septem, quae
nunc iervantur, unctio cum renum, tum pedum , salva sacramenti substantia, potest omitti . Praeterea etiamsi antiquior consuetudo unctionem quinque sensum praescriberet; dici posset id ad solam disciplinam, ritumque mutabilem pertinere , haud secus , ac in haptismate trina , vel una ablutio . Uncticuaena deinde quinque sensuum non esse de lacramenti necessitate commonstrant rationes aliae complures. Prima est , quod vetus Orientalis Ecclesia, S recentior consuetudo Graecorum , a quibus confici sacramentum nemo jure negabit, non inungit oculos , in amore duces, ut quidam appellat , sive, ut in Confussionibus suis Augustinus, principes ad fallendum in Ie ibus. Praeterea
necessum non est, ut repetitis unctionibus, sermulisque verborum
exprimantur hujus sacramenti cilaetus singuli; nec videtur quinque sensuum unctioni respondere vetus illa fornia , Ungo te oleo Dini cato in nomine Patris, edi Filii , es' Spirisus Iuniit, ut more multis avnfii praeparatus ad certamen aereas possis I perore potestates; quam formulam refert , ct Ambrosianam appetiat S. Bonaventura in iv. dissiari. I. q. 4. Insuper quamquam seret id exprimendum ς quid prohibet , ne impellente necessitate, cum unica untiione faeta aut pectori, tibi fertur vigere cujusque motus principium , aut fronti praecipuae capitis parti, animique sedi ac funditonibus proximae, haec sormula pro . feratur , Per VIam sanctam unctiovem , ctyuam piissinam misericordiam ἐν steat sibi mus quisquid deliqui per quinque συι μοι, ct
287쪽
giso1DMι Ad haec unctionem unam . atque hane ipsun formulam Iciextremo periculo adhiberi mandat Pastorale Bartholomaei ab Aula anno a Theologis Lovaniensibus approbato et quam approbationem cum quidam in dubium verteret, Franciscus Sylvius voluit rem diligenter investigare, ct certissimam adinvenit, non tantum ex innumeri scriptorum testimoniis. verum etiam ex authenticis manuscriptis . Vide eumdem Sylvium in Supplem. vii aes . xxxi i. art. 6. q. 2. Idem omnino statuit an. is 89. Pastorale Mechliniense a sacra pariter facultate Lovaniensi prohatum; atque huic consentiunt Manualia Cameracensis, ct
Atrebatensis Ecclesiae eo loci ah ipse Sylvio producta . Octavius etiam Fregi panius in Provinciis Germaniae ct Belgii Nuntius Apostolicus inta Directorio Ecclesiastieae disciplinae haec conscripsit : Etsi ordinarie inungendosunt silvulasmeusirum sensuum Aea , nee unquam, nisigravissimo neecssitas ergat, aliter Deiendum sit: eonsabit tamen sacrae unctio ni sacramentum , in intivendo eontagioso morbo , aut peste laboraure, ad evitandum eoutastionis perieulum, suspeeerit, si inungatur sens ι omanum ad nnmonem malis expositum d deteHum . dieenaeo: Per
i m sanctam unctionem, odi suam piissimam miyerisOrdiam indulgeastribi Deus quicquid deliquisi per visum , auditum, odoratum, Lusum,
rarium. Similia Ioannes Molanus Tract. iv. Theol. Pract. Becanus de sacram. in specie cap. et . q. 7. Nicolaus Serarius Tract. de EX trema Unct. cap. 7. Maldonatus quaest. s. praeter recentiores , quorum non nullos paullo sirpra laudavimus. Neque enim urgent argumenta quaedam contraria e quorum primum petit PIet ex auctoritate S. Thomae si rihentis q. 32. Supplem.
Illa unctio ab omnibus observatur . quae At ad quinque sensui , q*usi se
necessitare saeramenti r alterum depromitur ex Florentino Concilio ipsas unctiones praescrihente r ac tertium ex congruentiis secunda thesi Productis . Etenim quod attinet ad sanctum Thomam , recte ille , ut Praemonui, apposuit narticulam Idem ulterius docet proximo articulo, easdem unctiones faciendas etiam iis ..quibus oculi effossi sunt, abscissae manus, & nares, sive aures truncatae; quoniam etsi mutilati horum sensuum facultate sint destituti: habent tamen potes tiar animae , quae memhris iisdem deberentur: R ideirco inungendas iis esst partes propinquiores , aut abscitarum sensuum loculamenta . At qui hoc idem maximam quidem congruitatem, sed non necessitatem
essentialem evincit: siquidem , ut Serarius inquit, sisensuum orgoso νst saeramenti . ma perfietatur, neeessario timenda essent, vicario is snino nulla foret. At Florentinum Concilium recensitis huius sacra
menti forma ac materia, quae duae pertinent ad sacramenti substan tiam , enumerat etiam partes iuxta consuetudinem Romanae Ecclesii Minungendas et atque has inter pedes etiam . ac renes: quod ostendit un
ctionis multiplicitatem , ac ritum non spectare ad ebsen/iam; id enim dφ
288쪽
Liber TrIgesimus quintus Cap. V. a 7 s
renum, & pedum unctione fatentur omnes. Quyre, licet consuetudo ipsa omnino servari debeat, ct jure, meritoque emendati fuerint Rituales libri eamdem perspicue non tradentes, propterea quod nemini fas est Ecclasiasticas ceremonias pervertere, vetustamque disciplinam abjieere, nisi aliud statuant supremi Ecclesiae Pastores ἰ non omnia i men in iisdem libris conscripta eamdem habent institutionem, ea misdemque n ecessitatem. Momenta denique secundae thesis nonnisi congruentiam comprehendunt; quoniam necessum non est , omnem saeramenti essectum designari applicatione materiae et atque , etiamsi hoc necessum soret, posset fieri unica pectoris , aut frontis unctione, eum ampliori, Sc superius expressa sorma verborum .
Permastae Musiones referuutur ad usum saeramemam eos ara dum. Quamvis enim quaelibet unctio peculiarem habeat formam, &effectum quoque suum producat, puta remissionem culpae oculorum
ministerio patratae quicquid sit de opinione illorum , qui postremae
tantum unctioni gratiae productionem attribuunt; nihilominus reseruntur unctiones singulae ad eamdem animae sanationem , unamque spiritualem medicinam inciunt: veluti una diceretur curatio vulnerum , unumque medicamentum , si quis in pluribus corporis partibus sauciatus eodem unguento in singulis liniretur. Addunt Theiaogi rationem alteram , nempe, quod unctiones omnes sunt quaedam partia-Ies materia unam integram constituentes , atque ex sormis item cuilibet unctioni applicatis consurgit forma una totalis. Ad hunc autem modum loquitur num. 4. Catechismus Romanus : Unum vero est Extremae Unctionis sacramentum non partium tantinuatioue , qua dividi nompossunt, Ied perfect oe et eoiusmodi suσἔ eetera omnia, quae ex pluriis
hur rebus eoustant. Nam quemadmodum domus , quae ex multis ct diversis partibus eo ostio est, uxa tantum forma Ieseitur : Da hoe sacramentum . etsi ex pluribus rebus 9 verbis constituitur; unum tames
Agnum est. θ' unius rei, quom significat, habet e tentiam . Quibus verbis, quoniam satis perspicua sunt, plura subjicere non est opus. Τ M a s i s VIII. Ut unctio fiat istiuΠο sacerdotia pollire , recte praejitur e veram neque ritum illum petitsaeramenti Messitas. Faciendam inunctionem
pollise faeerritis mandant veteres Rituales libri, Sacerdotale Roma. num , consuetudo Latinarum Ecclesiarum , Sacran entale Ambrosianum , Manuale Salisburgense , atque hujuscemodi codices henh multi. Suadet hoc idem sacro oleo debita veneratio; propter quam etiam Epi H m a scopus Diuitigod by Corale
289쪽
seopus Arinm pollise , detractisque chirothecis consecrat oleo miraehumenorum presbyteros , delinitque eadem ratione chrismate conis firmandos , necnon Electi caput , aItaris angulos , superficiem patenae , ae quaecunque mysticis unctione sacrantur . Dominus itidem digitosio tetigit auriculas surdi, & linguam muti, Marci VII. 33. neenothcaeci a nativitate linivit Oculos, Ioan. Iv. 6. haud obscure contactum manuum consecratarum commendans. Ipsbmet dixito virtutem Dei , ae Spiritum sanctum liber Exodi v I ii. I9. Evangelium Lucae xl. 2o. aliaque sacrarum litterarum loca designant. Igitur S mysticum syna holum , ct Domini exemplum, & communis sacrorum oleochrismatum usus, & Rituum Ecclesiasticorum disciplina demonstrant sacramentalem unctionem recte fieri pollise sacerdotis. Id tamen non per tinere ad sacramenti essentiam inde colligo, quod in Undtione extrema sacrum oleum , non manuum extensio , rationem habet materiae .
ideoque sive pollice , sive virgula , sive ratione alia peragatur eiusdem olei linimen; materia non deest, ct sacramentum accedente serma perficitur . Deinde Manuale Cameracense pag. 8 . ait unctionem , de qua sermo est, fieri posse, intincta virtuti in oseum ferum: ac Pastoral Romanum Ioannis Hauchini Archiepiscopi Mech liniensis pag. 88. Sacerdos , inquit, peragat unctiones, ct ροωreis, vel vimulam inti gat, ere. In ungendis denique aegrotis contagiosio ac pestilenti morbo laborantibus, Manuale Salisburgense pag. 323. monet adhibenda esse spatulam muπdam, postmodum concremaudam. Ac de materia
hujus sacramenti proxima dictum satis .
Deseramenti Extremae Uinionis forma disseritur.
Posteaquam de materia cum remota, tum proxima hujus sacramenti pertractatum est, ratio & dissertationis ordo postulat, ut de forma, idest, de verbis, quibus perficitur, agere instituamus. In qua re dissident plurimum , ct invicem discrepant placita scholastico Fum Theologorum . Magnus enim Aquinas quaest. 29. Supplem. art. 8.stribit in Extrema Unctione non posse esse formam indieativi modi: quod
discipulorum eius complures apud Gonet disput. I. M. I. ita acceperunta ut Oratio, seu formula constans verbis deprecatoriis omnino sit de se cramenti substantia. Eadem est sententia S. Bonaventurae in IV. dist.2ῖ. art. r. q. I. Scotistarum, ac nostratium apud Fridericum Gavardia t. I. quaestionis primae , & Piette quaest. qui hac in re descivit a Leonardo vanroy . existimante volum. v. pag. 20r. Extremae Unctio nis sormam fuisse aliquando indicativam. Haec sententia , quae praece
denti e diametro opponitur, assertores habet viros praestantissimos s
290쪽
Ioannem Morinum lib. V II. de Poenit. cap. num . it. Launotum de sacra Unct. cap. 2. S g. Menardum in Sacramentate Gregoria adnot. stet. Martenem lib. I. de Antiq. Rit. cap. 7. ar. I. n. q. qui tres Viri do.
H , ct antiquiorum Codicum inspectori s accuratissimi mirantur in quorumdam scholamcorum mentem venisse , quod forma verbis indicativi modi eontexta ad sacramentum , de quo agimus, conficiendum inepta sit prorsus , atque insufficiens . Manualia autem, & Rituales libros pervoluntantes tantam inde copiam formularum absoluti ct indieativi modi produxerunt, ut facile in sententiam suam traxerint The lagos posteriores, prout apparet ex Commentariis Gasparis Iuenindisser. 7. q. 4. Honorati Tournely q. a. art. 2. S Le-Droint lib. v it. de Re Sacrament. q. 3. Nonnulli etiam ex antiquioribus formam absolua prolatam susscientem esse dixerunt, ut Albertus Magnus PaIudanus S Riehardus in rv. dist. 23. necnon Estius in eamdem dist. I. ro Bec nus de Sacramentis cap. 27. q. 4. Na varrus in Summa cap. aet. & alii . Mentem autem nostram propositionibus proximis explicabimus .PRop. I. In Extremae Unctionis sacramento aliqua verborum sese mula est adhibenda ..
Et si enim Maldonatus tom. g. de sacram. par. 2I P. sentit necessum non esse, ut serma omnium sacramentorum verbis constet, quia formae
rationem habet quicquid exprimit significationem materiae et tamen re ipse formam hujus sacramenti agnoscit, in orat Ione presbyteri inungentis aegrotum constituendam. Atque haec propositio ad fidem spectat, quum Florentinum Concilium in Instruct. Armen. ac Tridentinum sese. 34. ln doctrina de hoc face. can. i. formam ipsam designent, prout di. eam infra . Est ergo perutilis haec thesis ad haereticos refutandos; qui inter ceteraς ludificationes, ineptiasque, quibus hoc sacramentum oppugnant, una est, quod de adhibita verhorum forma a Latinis praescripta nullum habeatur vestigium in Evangelica Historia. Facile autem iidem haeretici re liuntur. Primum quippe in Canonica Iacobi EpistoIa, quam nos traditione maiorum edocti recipimus tanquam divinitus inspiratam , illis ver his, Et oratio fideisalvabit ἐnfirmum, innuitur ea forma, de qua loquimur, ut docet citato in loco Synodus Tridentina . Vide quae diximus cap. i. in probatione prop. I. ct in re-Φons ad s. oppositionem. Deinde Patres universi, quorum pleros
que ibidem prop. a. laudavimus, non unctionem tantummodo aegr 'tantium, verum S orationem inungentium presbyterorum Commendant ἔ ideoque non sent infirmi muta ceremonia , ct absque prolatio. ne verborum sacrato oleo deliniendi. Praeterea Euchologia Graecorum, Latinorumque Pontificales libri quam plurimi aegrotos ungendi ritum
perantiquum describunt, semper cum certa precum verborumque pronunciatione. Hanc demum comprobat, confirmatque usus universalis
Ecelesiae, quae cum ubique locarum sacramentum istud rebus, ver