장음표시 사용
391쪽
3 8 De Τheologicis Disciplinis
νῶsi illos ἐποfitisne manuum, O praee que esse quod dicitur χωνα-- Ordinatio: - ἐχωρο-θησο - - γαρ ἡ-πιν . Suhi cie in saera illa actione suisse impossionem manuum, quae hominis opus est, ara
Ad eamdem ordinatissem respiciens Arator subdiaconus inquit a Iura miniserii saeris altaribus apti In septemflatuere viror, quor undique tactor Levitas Mestare plauti quam splendida civis, Melesiae fulgere manar, quae poeula vita Misseae, se utieeι eum savuine porrigat agnI . Me numero delatur bonor sublimia feeam
Et am Beda in priori Expositione Act. atque in Retract. eiusdem Operis clocnit septem diaconos ab Apostolis olectos , ut sublimiora grado estent ecleris, ct proximi elaea aram quasi columna altaris o sterent radditque , Communis quidem dispensatio exigebat . ut mini I pro vi- is viri esseerentur: verum ubi Inventi sunt, qui digni ad hoe miniseriam esse viderentur, erestente gradasim, ut solet .providentia conis stiis utaris, plaesit eosdem ipsos altaris quoque saeri ae dominiet sanis suinis, Dat refectionis mensaeque communis multitudinis eredentium , ministros ordinari. probatum est verbo, quo dictam es di Et orantes imposuerunt eis manus. me etenim proprium est eorum , quἰ de eommuti; Menum numero adscrofaucti altaris promoventur offetum. Nonnulli etiam Codices Pontificalium Graecorum in forma oris Zinationis diaconi habent haec verba : Doma quoque illi gratiam , quam Stephano Protomaror. tuo donasti, quem O primam voeasti ad opus
pag. 8s. Similia Syri Maronitar in Ordinatione Archidiaconi ibidemia pag. 4 νῖ. & Aegyptii pag. so6. Etiam apud Latinos in admonitione praemissa ordinationi diaconorum inqui: Pontifex r Cogitate beatum Stephanum merito praeeipuae essitatis ab M solis ad O iam istud eti-Ηum. Hinc exemplo septem diaconorum, quos Apostoli constitue runt, olim in Ecclesiis nobilioribus septem tantum diaconi ordinabantur e quod servatum in Ecclesia Romana constat ex Epistola S. Cornelii citata cap. a. propos I. atque ex hymno Prudentii de S. Laurentio. Inaugurationem itaque septem diaconorum , de quibus agit actuum Apostolicorum caput sextum , sacram fuisse Ordiligationem , ejusdem. que generis cum hodierna divinorum ministrorum initiatione , ex ipsa Apostolicae historiae lectione , ex Patrum testimoniis , atque ex Occidentalis S Orientalis Ecclesiae ritibus evidentissime demonstratur. PRop. II. Diaconatus est tardo sacer, & sacramentum .
Demonstratur primb ex propositione praecedenti. Dum enim quis
392쪽
Liber Τrigesimus sex tus Cap. VI. 37s
quis ordinatur in diaconum, succedit in officio septem diaconis, quos Apostoli constituerunt, initiatur impositione manuum , ct oratione diverbis Episcoporum , recipitque potestatem , ct gratiam , qua septem illi donati fuerunt. Est itaque in diaconorum ordiistinate institutio.
ritusque ab aetate Apostolorum in Ecclesia usurpatus , adest sacramentalis Ordinationis materia , adest sorma , nec desideratur essectus , &consequenter reperiuntur in Ordinatione diaconi quaecunque ad verum ordinem, propriumque sacramentum communiter requiruntur.
Idem demonstratur canonum auctoritate et siquidem canone 4. Concilii iv. Carthaginiensis dicitur diaconus in sua ordinatione conserari . de canone 38. decernitur posse illum annuente presbytero Eucharisiam distribuere . Tridentin uni verb sessi. 23. can. 6. definit ine in Ec-clasa Hierarebiam divina institutione firmatam, eamque constare exuisse is, presisteris, ct ministris et ideoque nisi velimus in sacrorum
virorum coetibus comprehendere clericos reliquos , necessum saltinxerit iis inserere diaconos; qui peculiari ratione , suique nominis etymologia Miniseri dicuntur. Accedit praeterea sanctorum Patrum traditio , inter quos, ne iterum recenseam praecedenti positione produ- eos , S. Ignatius in Epist. ad Trallianos n. g. ait, Cunctos debere re- tereri diaconam , ut mandatum Pesu Gripi , δι ε---Xωςου, ibique eumdem diaconum appellat mivi bum, non exculentorum, sive poeulentorum,jed masteriorum Iesu ori , iiij - Iώου Σειτου, tom.2.PP. Amst.pag. 22. Clemens AleX. lib. vi I. Stroinat. pag. o I. Officia di conorum comparat Angelorum miniseriis et S Auctor operis de Eces. Hierarchia cap. 3. diaconos vocat Iesistos Liturgiae admini iros. S. Optatus Mileuitanus lib. I. pag. I 3. Quid commemorem sinquit, ministros plurimos, quid diaconos in tertio, quid presb terorinsecundo Deerdotio eonsitutos Z Quo in loco per tertiam Deerdotium significari debet sacri ordinis ministerium ἰ aliunde quippe constat sacerdotii gradum duplicem tantum estis, Episcopatum , atque presbyteratum . S. Hieronymus adversus Vigilantium paullo post initium . rdinationem diaconi appellat Sacramentum . atque in fine EpistΣΟΙ - ad Evangelum , pos quam multa scripserat adversus diaconos , qui se aequabant presbyteris: D ut sesamus, inquit, traditiones εApostolicassumptas de veteri Testamento, quod Aaron, errati ejus, atque Leviatae in templo fuerunt, hoe sibi Disopi, edi presbstrari,in diaconi veπ-dieent in Delesia Dei: in altero etiam advorsus Iovinianum libro , as firmat diaconos ad sacrum Ecclesue ministerium omnino necessarios Esse. S. P. Augustinus serm. go . qui est 3. in Natali S. Laurentii, aliique Patres , de quibus volum. vi I. pag. 347. & seq. docent diaconossa crum Gripi sanguinem ministrare . Et Prudentius praecitato hymno 2.
Hic. inquit, primus e septem viris, Qui stant ad aram proximi , Le- isossubsitati gradu , Et ceterii praestantur. Idem hImno v. de S. Vin
393쪽
38o De Τheologicis Disciplinis
centio, Levita de tribu sera, Minister altaris Dei, Septem ex editam nil lacteis, cte. In pervetustis Pontificalibus ordinationi diaconorum titulus iste praefigitur, Consecratio diaeoni, apud Martene lib. I. cap. 8.art. 9. num. 2. De diaconatu demum prout confertur iuxta ritum S. Romanae Ecclesiae, peculiare invictumque argumentum depromitur ex
canone 4. sus s. x i v. Tridentini Concilii: Si quis dixerit per factam oris dinationem vos dari Spiritum sanuum, ae proinde frustra Episcopos
dicere , e eipe Spiritum sandium, M. Etenim eadem verba recitantur a Pontifice manum imponente iis, qui consecrantur diaconi. Igitur diaconi consecratio est sensibile signum conserens Spiritum sanctum , ct gratiam , ideoque proprium legis Evangelicae sacramentum. In orientalium quoque ritibus haec verba non quidem imperativo ει M, sed tamen deprecative pronuntiantur, ut dictum supra. Pstop. III. Diaconatus est ordo Hierarebisas
Ouid nominis ordinis Hierarebiei veniat, dixi capite superiori Uuius ergo generis esse diaconos probatur prinali ex quo ipsis interdum commissum fuerit regimen Christianae plebis. Antiochena quippe
Synodus cap. I. S a. Illiberitana can. 77. Toletana I v. can. 26. atque
permultae aliae mentionem faciunt Diaconorum , qui per Parochias eou situ untur , plebem regunt, ct Episcopo, aut presistero aππaente baptizant . Gregorius itidem Turonensis de Gloria Consess. cap. ῖo. laudat Cantinum .. postea Antistitem Arvernorum, qui adhuc diaconus rexit vici Isodorensis Ecclesiam : ct Beda pariter lib. 2. II. Angi. cap. in. commendat Iacobum quemdam diaconum , qui Ecclesiae regimini praepositis , docendo ct baptizando magnas antiquo hosti praedas eripuit . Diaconi praeterea repellebant olim a communione laicos , quantavix dignitate sulgentes, si accessissent indigni, prout hom. 87. in . Natth. testatur Chry stomus: cxcommunicabant quoque hypodia eo- nos, ct inferiores clericoς; quod asserit lib. v M i. cap. 28. scriptor Constit. Apostolic. corripiebant item peccantem adversus Ecclesiae insitutionem, S disciplinam, sicuti Lucillam delibantem os cujusdam Nartyris ab Ecclesia non vindicati, apud optatum lib. i. reprehendisse dicitur Caecilianus adhuc diaconust. Insuper commissam aliquando dia con is curam sanctimonialium & Monachorum apparet ex Vita Amonis diaconi, de quo Martyrologium Romanum , S Menelogium Graeco rum die i. Septembris, ex Novella ia I. Iustiniani cap. 36. atque e X Severo Sulp. dial. 3. cap. 13. Diaconi denique in Ecclesia Romana sn sulis regionibus urbis praeficiebantur, unde etiam Diaeoni Regionar appellabantur; aut ex quo in stationibus canerent Evangelium , sum moque Pontifici ad Stationes proficiscenti adhaererent, Diaconi Sta iuvarii : me non ii, qui praecipuas diaconias administrabant, Dia eoni in eardine eo tituti, seu Diaeoni Cardinatis. Igitur diaconi tanti
honoris . ac dignitatis capaces in Ilierarchia , Sc sacro principatu Diuitiaco by Coos r
394쪽
Libet Τrigesimus sextus Cap. VI. 33r
Ioeunt obtinent, non parem tamen , sed Bbjectum , atque in serio rem presbyteris. opp. I. Actorum Vr. a. legitur septem diaconos constitutos sui si si, quoniam aequum non erat, ut Ais,stoli derelinquerent verbum Dei, & ministrarent mensis; ibique narratur Graeorum ad versus Hebraeos, cuius occasione diaconi constituti fuerunt, ut utrius. que nationis viduis in ministerio aequa pars oblatarum eleemosynarum distribueretur. Itaque diaconi illi electi duntaxat fuere mensarum, via duorumque minifri. Atque id Patres docuerunt; nam S. Hieronymus Iaudata ad Evangelum epistola , patiatur, inquit, ut mensarum
es rerum minister Iupra em tumidus se efferat, ad quorum preees vos Christi , savuisque eonficitur ξ Chry stomus Hom. xiv. in Acta sentit septem illis diaconis non sacrum aliquod ministerium deis mandatum fuisse, sed functionem laicam subministrandi viduis quotidianum alimentum ἔ ut lib. VI. Bibl. sanctae Adnot. Eas. animadvertie fixtus Senensis. Asseruntur praeterea Chrysestomi verba canone xvi. Trullano , ubi recitatis quae leguntur Adi. 6. verba ista subjiciuntur
me Interpretans Delesiae doctor Ioannes ordifflamur fie prosequitur; ν operae pretium admirari, quomodo a n est sesb multitudo in m horum electione, quomodo non sunt ab ipsis. rejecti er reprobati e omlis ζαuamnam autem habebant hi auctoritatem, ct quam auesteraut ordia nationem, seiro est neeusariam . Numq*id dia ποrum T atqui hismos est in Gelsis. An presburorum dupensatio ξ e qui nustas adis Bue erat Epistopus, sedΡli e Non. Psde me distavorum, nee presbyterorum nomen exisimo apertum esse ae manifestum. His verbis productis Synodus eamdem sententiam amflectitur, subjicitque: Propter Me eraeo ποι quoque praedicamur , ut praedicti septem diaeosi non de iisaeeipiantur, qui raseriirserviant, ut est prius exposita doctrina ; sed eos esse, quibus fuit eoneredica ae tradita dispensatio tammuni eorum x fui, qui tune eouecti fuerant . incumenius itemeidem sententiae subscribens inquit pag. s . Elector eredant diaconor, ποπ juxta gradum qui nune est iu EeeIesia, sed διλάω, idest, isnistror . Insuper diae natum non esse sacramentum a Christo institutum , sed Ecclesiasticum ministerium ab Apostolis in Ecclesiam inductum astirmat Cyprianus epist. 6s. ad Rogatianum pag. 24 . hisce verbis: Meminisse autem dia-
πι debent, quoniam e ostolas , ides Di evor θ' praepositor Dominor elexis ς diaeoamr autem post adpensam Domini tu ealos eripostoli Fbi ransituerunt Episeopatus sui, er Gelasiue minis ror. Adhaec ex. Epistola vigilii Romani Pontificis ad Rusticum & Sebastialium, quae hahetur Collatione vir. Synodi v. apparet aliquos diaconos ad tempus Constitui, quemadmodum idem Sebastianus diaconus a Romano Pon 'tifice creatus est , absentibus diaconis Stephano &Anatolio. Unde insertur Diaconatum non esse sacramentum permanens , sed amovi
395쪽
38a De Theologicis Disciplinis
bilis admin Istrationζs deputationem. Tandem Diaconatum non esse Dertim ordinem inde probatur, quod permuIta diaconorum munia
etiam a non diaconis exerceantur . Resp. ad i. occasione quidem murmuris Graecorum septem diaco nos fuisse electos , iisque viduarum curam, mensarumque communium directionem suisse commissam , sed simul inauguratos illos fuisse ministros sacros ζ ouod supra ex manuum impositione, ex Spiritu sanis No verborum prolatione collato, atque ex ossiciis , quae iidem diaconi obierunt, fuit demonstratum . Adde modo in publicis fidelium conventibus distributam suisse Eucharistiam , quod non obscure colligitur ex Apostolo in prima ad Corinth. cap. xl. ideoque oportebat, ut ii Ddem diaconis mensarum praesidibus divinorum mysteriorum commiti retur dispensatio. Etiam eleemosynae viduis , ac pauperibus distribuendae, co ectae erant ex sidelium oblationibus dum sacrificium Eucharisti. Cum immolabatur , die praesertim dominica , sive , ut eadem epistola cap. I inquit Paulus , κατὰ μω per unam , seu , primam
falbatorum , qua phrasi Matth. xxvi I i. i. commonstratur dominica
dies: nam ubi Latini legunt, Iucessit is prima sabbati, extat in Graeco, G μί - Quare ' istarum eleemosynarum oeconomia demandanda erat altaris P euntibus ministeria r ac
proinde iis quoque in locis , in quibus fideles non agebant communem vitam, diaconi ab Ecclesiae primordiis instituebantur, qui eoue-Has illas custodirent, & pauperibus erogarent. Haec omnia ex ipsa Actorum lectione inseruntur: ideoque nihil inde adversus praemissas theses deducitur : tametsi responderi etiam potest, Lucae sacri illius libri Scriptoris consilium unum fuisse occasionem, qua diaconi ordinati
fuero, litteris consignare, non autem sacra illorum ministeria , quae ad historiam non pertinebant, ct congruum erat, ut eo temporis celarentur, prodere, rerumque gestarum adtexere narrationi. Ouod
sequitur , breviter expeditur; siquidem Hieronymus in sine ejus dena Epistolae asserit diaconis sacrum convenire ministerium , atque hoc esse illos in Fcclesia Christi, quod in veteri Testamento Levitae; quoS consecratos fuisse, separatos a filiis Israel , Relectos ad ministerium obeundum in tabernaculo foederis , perspicuum erit legenti libri Num
torum octavum caput. Ad comprimendam ergo diaconorum, qui se presbyteris comparabant, impudentiam atque arrogantiam , sapientissimus prudentissimusque Hieronymus objiciens illis infimum administrationis osscium , a quo eximuntur presbyteri, appellat illos meu farum, viduarumque ministros. Nihil enim despectione magis idoneum atque opportunum ad frangendam insolentiam illam, quae ubi fa- idiosum hominem inflat, ut quidam ajebat, Ferre nequit iuga , majorem indi nata paremque,
Imperia usurpat, regrique liaidiae fervet,
396쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. VI. 38 3
Neseia amisitia, risarum dr litis origo . Chrysostomi locum , cum primo aspectu dissicillimus videatur . cor. ruptum existimarunt viri doctissimi, ut observarunt Estius dist. z . 18. & Sylvius in Supplem. art.2. quaest. I. At in Graecis aperta est lectio quae pag. Commel. edit.s4s. ad hunc modum se habet: mauis tam autem dignitatem habuerint hi, ct qualem acceperunt ordinationem, neeessarium erit discere . Namquid eam, quae est dicteonorum
profecto boe in Ecelestis non est: sed preroterorum est baee dispensatio , tametsi nullus coue esset Episcopus, sed φυλοβδεώ: unde neqv
diaeonorum, neque presbyterorum nomen esse, Visor perspicuum crevUens '. sed interea in hoc fuerunt ordinati. O MA δἰ ὰ - is
Assirmat itaque Chrysostomus , initio quoad nomen , non fuisse inter Episcopos , presbyteros, ct diaconos apertum discrimen, omnes tu appellatos fuisse sacros ministros, horum tamen extitisse Ordinationeret quae interim peragebantur, ut sormata paullatim Ecclesia suus unicuique gradus consisteret. Enimvero Chrysostomus caute nomen apposuit, dixitque tunc non extitisse diaconos, nec Episcopos, interea tamen peractas fuisse illorum ordinationes. Ut ergo crant ab initio quantum ad ebaracterem, ct ordinem Episcopi , ita erant & diaconi ratque id Chrysostomus absque ulla ambiguitate testatur homilia XI. ita Epist. i. ad Timoth. immo eadem Hom. xiv. in Act. eademque pagina sacram ordinationem diaconorum non obscure delineat ut diximus Paullo supra. Observo autem in Synodo Trullana praetcrmitti postrema Chrysostomi verba,sed interea in hoc fuerunt ordinati. Eadem praeterierunt Sixtus Senensis , ct quotquot Chrysostomi locum sinistra interpretatione acceperunt. Quare Sixtus auctoritate Chrysbstomi haud invicte Caietanum a Catharini acuto, pungentique stilo tutatur ἰ ma netque Thomae Caietano unius Oecumenii nudum ac miserrimum patrocinium . Atque hinc patet quid ad praecitatum Quini sextae Synodi Canonem sit reponendum ἔ nullius quippe ponderis aestimandum est , cum nitatur filis verborum Chrysi,stomi interpretationi , ct hanc
ulterius tradi testetur adversiis doctrinam antea expositam , - νωθεισαν-. Nunc vero paucissimis ea expediam, quae remanent.
Nam Cyprianus ait tantum Christum non consecrasse diaconos. sed istos ab Apostolis suisse constitutos,ut cusu iam diaconi adversias Episcopum insurgentis reprimeret audaciam . Vigilius non de ordinis ebarai fere loquitur , sed de inela , ct Leo : Sebastianum enim , qui adversus γα dicatum situm in Italia, ct in Asricana provincia obloquebatur , e lege ad diaconatum promoverat, ut in ossicio contineretur; cumquς
397쪽
ingenio suo Indulgens ad secundum Constantinopolitanum Concilium prosectus rursus dissidia excitasset, meriise a vigilio a diaconorum gna du , S a hierarehiae honore deiectus fuit. Denique non repugnat aliqua ministeria a non ordinatis exerceri, & quae ab initiatis iure proprio peraguntur , ab aliis fieri aut indulgentia pastorum . aut Ecclesiarum necessitate : quanquam sunt munia quaedam ita diaco nis commissa, ut nulla ratione non diaconis permittantur, idest, Iegere in Missa Evangelium, tangere vasa sacra , quae actu Eucharistiani continent, ipsam Eucharistiam aliquo in casu distribiaere, & conferre
solemni ritu baptismum. At de praemissis oppositionibus satis, satique de Diaconatus Ordine diximus.
In quo de Diaemissiu breviter di summatim di ritur
CApite huius libri secundo mentionem feci-, ad rer
tens eo vocabulo non significari tantum uXores diaconorum ,
quemadmodum appellatas legimus subdiaeosios, presbteras, er episeopas, hypodiaconorum , sacerdotum, & Antistitum coniuges ς verum & pudicas quasdam , honestasque mulieres certis in Ecclesia ministeriis addictas . De quibus , ne sorte sacramento Ordinis initiatae credantur, maxime quod in Pontificalibus Codicibus illarum Orsi, nationis , confrerationis ritus comprehenditur, necessario agendum est sigillatim . Diaconissarum itaque in Ecclesia antiquissima est institutio. Apostolus enim in Epistola ad Romanos initio cap. xv r. inquit : Commendo autem vobis Phoebes sororem nostram, qaue es ministeris Dei lae, qua est iu Cenebris: ibique Graecus textus expressius, Phoeben δι-- τοῦ-, diaconam Gessae, ideoque Graeci in ordinatione Diaconisse ita Deum orant, Largire bula aπeilla tuae qua vast fetuam tibi eonferare , ct ministerii diaeonisi musas adins.
μι αἰ ε γω τοῦς --οίας, ficut largitus es Phoebae, quam vorasti ad opus. adminifrationis. Videntur etiam ad ministerium aliquod Ecclesiarum deputatae illae viduae, quas idem Apostolus in r. ad Timoth v. jubet
ut eligantur monogamae, ct aetate grandaevae. Lego tamen in Constitutionibus Apostolicis lib. r. cap. 7. pag. 28 I. viduas illas etiam , quae publisis eleemosynis alebantur , subjectas fuisse me πιν κοπως - τοις δα-νοις , ετι μὰ τους διρι--, Episcopis, prerΘοαν is , diueonis, insuper O diaconisiis. In iisdem autem Apostolicis Constitutionibus Occurrit diaconissarum frequens mentio, lib. II. Cap. 28. ubi appellantur lib. ii l. cap, II. & I s. lib. V . cap. I7- atque lib. v I l l. cap. 2 o. Earumdem meminit S. Ignatius in epistola a.l
398쪽
Liber Τrigdiamus sextus Cap. VII. 33 i
smyrnaeos , illas vocans τας-- λωγμ- , HVises , qua Heuntiar viduae, virgines. scilicet ob continentiae propositum, ac vi is duae ob ordinem , in quem erant adlectae. Mentio itidem illarum ha betur in epistola ad Antiochenos astim ipsi Ignatio, apud Tertullianum lib. i. ad uxorem cap. 7. R de velandis Virginibus cap. 9. Bassilium cap. 44. ad Amphilochium, canonem X N. Concilii Niceni , x Q. Chalcedonensis , xiv. Trullani, xl. Laodiceni : de quibus vide I. B. Cotelerium in praecitatam Ignatii Epistolam, Ioannem Morinum p. I. Exercit. ro. ct Lupum in Canones Chalcedonenses pag. s a. & seqq. ubi quaestiones, iniae de Diaconisiis moveri possiunt, summa eruditione , ct perspicuitate proponit ac solvit. Negari non potest diaconilsas aliqua sacra ceremonia fuisse initiaistas: in Constitutionibus namque Apostolicis lib. I l l. cap. 2I. pag. 4 8. lcgitur , επίκλησα ἐπὶ χειροτανίας DPoea ιο is ordiaetatione dimeonissae , in qua elueta dicitur admiu terium, o se, eique Pontifex apprecatur gratiam, quam habuere Maria , Debora , Anna , Scuouiam . Praemittitur eo loci Constitutio Bartholomaei, De diueonissivero Sartholomaeus comittas : Vcoste, imoues ei mauus, ετ σια-r, miti &c. In Pontilicati, & Eucliologio e raecorum habeturritus eiulde in Ordinationis, in qua non tantum diaconae caput inelinanti Episcopus metis , 3mmisit mauum, recitans orationem paullo ante coli inemoratum ἰ Verum etiam sva rΘησι ταωυτης του ματήου τὸ ωραειον , circumponit eouo ipsus
Ibbtuo mapborium Inlum di i ualem. Est autem JIapborium , ut p. I. pag. ai in Morinus explicat , sacratarum virginum pallium. Trulis lana in stuper Synodus canone x L. mandans , ne diacontina juxta sacros canones ordinetur ante annum aetatis suae quadragesimum quod sancitum fuerat in Synodo Chalcedonensi canone κν. eamdem ordina
tionem , de qua loquimur, praesupponit. Hoc praeterea ordine apud Graecos inauguratas legimus Theojubiam umrem S. Gregorii Nyssieni , Olympiaden, praeflantis liniam iionestissimamque seminam . in diaconis. sirunt numerum cooptatam ab Eoiscopo Constant Diopolitatio Necta. rio ,. alia lue evi iniae probitatis muliercs , de quibus pag. s q. illustris I apus . Extant & apud Latinos ejusdem ordinationis vestigia plurima , in 'ntiquo Ordine Romano , in veteri Pontificali Salis , urgen-ss Ecclesiae, Sc in altero Tolosano, apud Tertullianum de Velandis Virginibus praelaudato castite nono , Scin Hane vero diaconissariam ordinatio πem non fuisse initiationem
aliquam Sacramentalem apertiitimae argumentationes evincunt. Adnuuum enim . altaris ministeriuin consecrabantur. In Epistola ad Anti 'hi nos num . i a. Se lib. l. Constitui. Apostol. cap. 2o. nomina
eas leti nuς τὸυ- π άγ- πυώνων, Custodes ImrFarum januarum, earum scilicet, vade semiiue ingrediebantur in.templum: lib. r. cap. I s.
399쪽
38σ De Τheologieis Disciplinis
electae tantummodo dicuntur Ali vis AT γανα-ν ὐ- istae, ad mulier mmini steria, nempe ad denudandas mulierex sacro baptismatis Ia croabluendas, ut diximus tom. v r. pag. atque ad faciendas exhortationes iunioribus, ad quas congruum non erat, ut diaconi accederent . Eo lom opere Const. Apostol. lib. a. eap. 26. asseritur ad diaconas pertinuisse honestatis decorisque causa praesentes esse , quotiescunque mulieres ad Episcopum essent introducendae. Illarum itaque ordinatio ad evitanda scandala, servandamque fidelium existimationem instituta fuit, non in gratiam divinorum mysteriorum - Idem asseritur a S. Epiphanio haeresi 79. quae est Collyridianorum, num. 3. ubi
σε oisina, Diaconissa autem sidbibentur in ministerium intilierum tantummodo , propter bouestitem - Addit S. Epiphanius priori ita Ioco rationem depromptam eae Epist. I. ad Corinth. xist. 34. ubi prohibentur mulieres in Ecclesia loqui', unde infert illas ad subeunda Melesiastica munia esse prorsus ineptas. Praetermitto canonem xix. Nncaenum, quem Latinus interpres reddidit, I minimas autem de Diaeonissis , qua imeodem habitu esse ρrobora ur , quos non habeant manus. impositionem , di ideα modis omnibus eas lucer lateas deputari. Etsi enim quidam hine inseruntia diaconissas nunquam suisse priscis seculis impositione manuum inauguratas , atquα idcirco illarum. O diuationem non suisse sacramentalem ς verissima est tamen' interpretatio Ioannis Morini cita Exercit. X. cap. a. num. 14. R Christiani Lupi in canones Nicaenos pag. Sa. accipiendum esse eumdem canonem de Diaconisiis Paulianistarum , quae habitum quidem , palliumque, aut velamen sacrarum: mulierum gestabant, sed juxta Catholicae Ecclesiae disciplinam non erant ab Episcopis adlectae consecratae .. Nam te Paullianistis. ad Ecclesiam redeuntibus canna expresil agit, Graece ad hunc modum conscriptus legitur , δέ at tui, rnoci ς 'μ τοῦ ε ξετα , μέ WIi τινα εχωσι, - ἐξά-rru IAE N e λαώς λα , Meminimas autem Dia Ouissorum, quae tu babitu depres: sa sunt, ut eum impositionem aliquam manuum non basuerint , Ommπο men laicos recin antur. Perperam ergo auctoritatα hujus.canonis quidam ordinatἰοuem Diaconarum, quam tot monumenta confirmanis expungere studuerunt. Media incedendum est via ,. ita , uti illaru Grd natio non negetur, negetu C tamen. suisse.-Enim
Vero manus impositio em ritus sacramenti ordinis se si adhibeatur ad conserendam. potestatem Ecclesiastici mihisterii x a quo mulieres arcer tum dicta demonstrant ,. tum canon x Liv. Laodicenus, ct Gelasius in litteris ad Episcopos Lucaniae & Siciliae :. de qua re agendum. est. ite
400쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. VIIL 38
rum . Si quis autem alia ad Diaconissas pertinentia scire desiderat. perIegat sex quaestiones ab eruditissimo Lupo pertractatas in scholio ad xv. canonem ChaIcedonensem, & praelaudatae Exercitationis CL M sint tria capita: nos enim quod instituti nostri erat , persolvimus.
Πεισμεν, Presister, comparasuum est voeabuli , unde idem significat , ac Iatinum senior, Sc aliquando aetatis no men est, aliquando autem muneris ac dignitatis ronam ad honores . Et graviora munia hi istent eligi, qui aetate , rerumque gerendarum experimento ceteris antecellunt. Ita Romani prudentiores patres ad rempublicam moderandam adductos simiores dixerunt .. horumque Conciliumfenatam et quare Claudianus de vi. Honorii Consulatu . Gestarum Patribus Oassar ex ordine rerum Eventusque refert, veteramque exempla secutur
Digeris imperii sub iudice fagra Senatas .
Errant idcirco tum qui sacerdotes intelligunt .ubleutique .Presisteri omen occurrit, tum Uui presisteror eos tantum censent, qui aetatear iure magistratus praecellunt- In iIIorum numero sunt interpretes ,
cles rv. 7. Presburo humilia animam ruam e nam in priori loco ha- etur Vox di apy, aetinim qua senes omnes, uti ct improbi insidia- Ures Susannae, lingua appellantur hebraica; secundo autem in loco Pitet de Magnatibus sermonem fieri. Decipiuntur ex alia parte heteroloxi putantes in Evangelica lege illos Umnes , qui dicuntur esse majores aetate, nulla sacramentali a laicis discretos, atque ad nullum aliud ministerium, nisi verbi, manuum immpositione 1egregatos atque delectos. Hos autem , quamquam Priori capite confutati sunt, nunc rursus oppugnaturi, praemittimus verbaridori lib. v II. Orig. cap. ra. Fresister Graee, Latine seular ister. pr tur , nos pro aetate, vel decrepita senectute, sed propter bonoremm Ggnitatem: quae verba habentur quoque apud Grat. dist. 2I. cap. Curar. Ordinantur vero presbyteri apud Latinos non tantum impoli. tione manuum, Nerum etiam porrectione calicis cum ino, S pate- DR sum pane; quam porrectionem esse ordinis hujus moreriam docet 3n Instrael. Armeniorum Eugenius IV. Ouoniam tamen Orientales Ecclesiae materia hae non utuntur, Variantque etiam in aliis Ordinibus
Monstrendis, opus est, si de sacrarum ordinatiorumm materia distincto