장음표시 사용
411쪽
hus nominatur τ quinimo cap. Tua nuper de iis, quae fiunt a PraeIa-tis Sc. aperte Electus, ct Episcopus distinguuntur .. Citin igitur pol nas Ecclesiasticia Hierarchiae conseratur Iaera ordinatione , si ite, ut id Scorpiaco cap. 9. loquitur Tertullianus, Cumsaeramento, eum propagine nominis, eum traduee Spiritur Ducti negari non potest, Episcopum ad supremum , ae ab aliis distinctum Hierarchiae gradum per s.cramentum ordinationis adscendereia Rursus Patres O diuatiouem in Episcopi im expreta nomine sacramenti condecorant, praesertim Leo Magnus. serm. I. in die anniversario Assumptionis suae, Sc S. Gregorius lib. I v. in I. Regum cap. s. Postremh demonstratur thesis 'ex eo quod in sacra Episcopatus ordinatione nil prorsus desideretur , quot ad proprium sacramentum constituendum requiratur. Ac principio Episcopi consecratio haud secus, ac sacrae Orinatisses aliae , περσυνia. Graecis, Latinis ordo, aut mauus impositio dicitur p prout evivens est ex occidentalis, & orientalis Ecclesiae libris omnibus Euchologicis, en I ν..Canone magnae Nicaenae Synodi, . ex Codice canonum Ecclesiae Romanae edito a Que ello num. 6. ex Antiochenis i . l8. I9. e X prae citatis Tridentini verbis , ex Epist. Innoc. I. ad Victricium, & Gelasii ad Episeopos Lucaniae, atque ex monimentis aliis plurigam mille. liquoque, qui ordines, numerant ,. aut septimo loco , aut octavo scopatum recensent, Patres Carthagitienses Concilii iv.. Auctor opusculi de septem Ecclesiae Gradibus . in Appendice Op. Hieronymi, Rabanus Maurus in Glibro . de Cierieorum Institui. Simeon Thessaloniacensis de sacris Ortinat. cap. 6. aliique Latini, . Graecique unanimiter et immo quum in ordinibui enumerandis. seriptores di Gepent nullus. omnino est, qui Episcopalem Ordi m praetermittat . . De nomine ergo, nec minima oriri potest suspicio. Idem asserendum est de institutione diuina di siquidem Apostolos fuisse Episcopos perspicuum est; illos. vero quisnam. tali dignitate exornavit,. nisi sacramentorum Auctor, & Ecelesiae institutor orare, a Spiritii sancto Episcopos constitui assuruit Apostolus Actore. 28. Haberi ulterius in consecratione Epistopi sacram ceremoniam, ritumque solemniorem , quam servetue iniordinibus reliquis, res est cuique notissima . Reperitur rursus in ea dem consecratione idonea. Ordinis , & sacramenti materies , idest .. manuum consecrantis impositio . Confertur denique duplex ordinis sacramentalis essectus, Gratia , scilicet, ct character quantum ad gratiam, hane dari in Episcopi cons ratione, colligitur ex praemon stratis verbis Apostoli in i ..ad Timot. rv.&in a. l. 6. Qui hus in locis advertas ,. quaela , collationem grati α adscribi sensibili signo , idest , impistiosi manus, ideoque ex opere operato illam pmduci, S esse gratiam sacramentalem, , quam in . ipsis. Apostolicis testimoniis exprimi declarat quoque synodus Tridentina ; idque non dissitetur L Thomas in
easdem Epistolas, ut dicam infra . Etiam S. P. Augustinus lib. I. de Actis
412쪽
Liber Digesimus sextus Cap. IX.
Ams eum Felici Manichaeo Cap. la. assirmat cum gradu Episcopari miram virtutem , insignem nempe gratiam, donaria Ad eamdem gratiam comprobandam duo ex Estio exscripta addit historica exempla receniatior Theologus Tournelius; unum sancti viri, cui nomen Moyses . qui nunquam induci potuit, ut a Ludio e lavo Diseopo in Episcopumeonseeraretur , quod certur esset Diritum sanctuis ad illius in eationem nunquam descensurum : alterum autem exemplum cuiusdam Maristyrii , qui ait ad Nectarium Episcopum, Utrumque, fueram Iavacrum, ct vitiuus Discopale deliciorum esse remedium θ' expiationem. Primum
narratur a Theodoreto lib. I v. H. Eccl. cap. 2o. & aliud a Sogomeno Iib. v I l. cap. Io. ct Nicephoro lib. X. cap. I 4. Ac primum Moysis . exemplum ad rem facit, quoniam etsi sacramentalis gratia non pendet
a probitate ministri; communio tamen cum Episcopo Arriano ad ipsam gratiam suisset impedimentum S obex . Sed exemplum alterum , tam apud Sozomenum , quam apud Nicephorum aliter legitur, ae profueerdotio , --, sponte sua posuit Fronto Ducarus mauus Episcopale.. Vide Soromenum pag. I s. edit. Valesii. Episcopalis demum characteris haud obscurum est argumentum, quod Maleant ordius riones ilis Iorum Episcoporum , qui ab Ecclesia separantur aut schismate, aut haeresi: sicut Augustinus docet lib. 2. contra Epist. Parmeniani cap. I I aliisque in locis adversus Donatistas. Habent ergo Episcopi vi consecrationis suae potestatem asiquam indelebilem, quam neque ob haeresscrimen amittunt. Quid est autem potesas elabuis, nisi aut ebara- Her, aut characteris effectus Z Adde vulgarem, tritissimamque rationem , quod Episcopatus semel rite collatus, nunquam nova consecra tione iteratur. Omnia ergo ad sacramentum ordinis necessaria inis Episcopatu adinveniuntur , nomen , institutio , materia , forma , gratia , character . Iam vero si Episcopatus ordo ct sacramentum sit, prout existimamus, cum peculiari ritu, distincta consecratione, diversia.ceremonia, propriisque materia ct forma perficiatur, conseratque ulterius potestatem ordinandi, chrisma consciendi , ct consignandi. quam vis non habet presbyter; certa illatione consequitur, quod Episcopatus sit sacramentum a presbyteratu distinctum: quod erat propositionis pars altera.
PROP. II. Si velimus a tricis Seholasticis abstinere, & quae certi Dsma sunt, a fluxis dubitaque opinionibus separare; nullum prorsus erit in hac quaestione dissidium . Qui enim negant Episcopatum esse sacramentum , fatentur tamentier ordinationem Episcopi gratiam conferri; atque ipse S. Thomas est. I. in Epist. Σ. ad Timoth. explicans illa verba, es in te perimpositionem manuum mearum, inquit: vis quo seineet ordinatus erat Discopus: in qGa manus impositione data es ei gratia Spiritus Ducri . Riunt autem hujus sententiae asteriores, gratiam istam non esse Der
413쪽
mentalem , quoniam non datur ad digne conficien tam Eiicharistiam , sed ad digne exercenda munia Epistopalia; quod prae ceteris explicare nititur Dominicus Soto dist. 24. q. a. art. I. Fatentur praeterea in ordinatiose Episcopi aliquam potestatem spiritualem conferri, eamquenm totum esse jura istisnis , ses etiam ordinis: ita enim expresse docet S. Thomas q. 4o. Supplem. art. s. ad 3. sed quoniam , inquiunt, Nec potestas non resertur specialiter ad sacramentum Eucharistiae, non est potestas ordinis, ut sacramentum est sed quatenus ordo habet ampliorem significationem. Tertib fatentur, quod etiamsi in Episeo. pali consecratione non imprimatur distinctus obaracter ς ampliatur tamen , & persereor re ditur obaracter ordinis presbyteratus, & ad ea, quae Episcoporum sunt, extenditur : quod Paludanus dist. 24. q. .art. 4. explicat comparatione habitu& seientiae, Philippus Gamachaeus de sacris ordinat. cap. 9. per novam aliquam relationem , veluti dum rex alicui diversa ossicia committit, aut adauget pecuniae pretium, VasqueZ3.. p. disia ut 24o. cap. s. exemplo obaracteris presbyteraIis , qui extenditur ad potestatem solvendi, S remittendi peccata ; aliique
alia tradunt. Itaque hoc penes omnes certum est, in consecratione
Episcopi ampliorcm gratiam , potestatem aliquam spiritualem , & persectionem characteris conferri: hoc incertum, & in controversia P situm, an haec gratia , haec potestis , character iste , reali distinGone , atque, ut schola loquitur, entitative discrepent a gratia , a potestate, & a charactere presbyteratu&. Atqui utrum ad constituendum sacramentum diversum haec entisiva effectuum distinctio necessaria sit, est quaestio nata inter scholasticos illi physiologiae, quae entitatum fecundissima parens est, assuetos; & mea quidem sententia sufficit, si gratia , ct character eonnotative tantum diuersa sint, ut de gratia , S de charactere sacramenti Consemationis scripsi Vol. V II. pag. II ct ias. Si ergo ab hac quaestione philosephica potius, quam Theologica , abstinere velimus, & certa incertis praeponere; absque ulla animi perplexitate dicendum erit ordinatione Episcopali gratiam Rcharacterem conferri, ideoque Episcopatum sacramentum esse, Sapresbyteratu distinctum. At hi, qui nolunt Episcopatum esse ordinem ac sacramentum,' obiiciunt: Ordines ergo numerum septenarium excedunt. Respondeo in hoc argumento dirimendo parum sudandum esse et siquidem Epist patus ac presbytaratus sub uno sacerdotii ordine comprehenduntue, sive sacerdotium in duos ordines dispescitur, in unum, quo traditur potestas Eucharistiam offerendi, ct in excellentiorem alium , quo ut terius Consertur auctoritas illos , qtii Eucharistiam conficiunt & immolant, ordinandi ct consecrandi. IIaec responsio, quae traditur ab eruditissimo Sirmondo ad Sidonii Apollin. epist. it. lib. IV. ubi de
Claudiano presbytero, e stat re Mamerti Viennensis Episcopi legitur
414쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. IX.
ististes fuit in Ordiue se uis, antiquiorum dictis cohaeret quam . maxime. Auctor enirn de Eccles Hierarchia cap. s. ait, ἡ τιν δεδε rais, υ πῆ τὸ HI IIIumiuati l Deerdotu et Cedo Iab divinorum Pontificum o tuo. S. Optatus lib. mim irEpiscopos su pr Wo , ac presbyteros ira seeundo Ordiae constitutos pellat. Extant S legra Theodosii ct Valentiniani, quae agunt de seeauis Deerdotibus; ct Fri demdus de Uilfrido in presbyterum ordinato. prout etiam scripta de Pinnit. p. 2, cap. 4. inquit, ordinis aptatur eaelebs in bonore serendi. Hinc Tridentina Synodus sest. XX Iι I. cap. a. enii erans septem Oraeianes, supremum non presbyterorum appellat, sed Meerdotalis; quamvis presbyteri nomen, quo aetas Potius , quam ordo signatur, aliquando fuerit utrisque commune . Pnstat Praeterea ex cap. a. a multis rar sbyteratum in seXto, & Episcopatum in septimo Ordine collocari, duobus minoribus in unum permixtis ς ab aliis vero ouo Ordines r censem, atque his consentire Iv. Carth-S Latina ct Graeca Pontificalia de ordinandis Episcopis separato paragrapho pertractantia. Quamobrem si quis responderet revera ordines esse otio , S illos qui septem numerant, ager: tantum de ordinibus ad Euchariis fiam directe spectantibus, ut resipondet Estius dist. 24. s. 28. nulla is
foret censoria nota inurendus. M Ud ra
ra nuper dictis non spectat . emum P0 statim non cossit Euisit o D DT'. Potestatem Dera ordinatio ne illos consecrandi, qui conficiant eamdem divinissimam Eucharistiam Inos distingui per relationem ad Eucharistiam, respondet Sulvius I qui illos deordinibus, qu3 Eucharistia per tendae a ransierando cur
Zmnium pmstahistri ,'', ' --, propterea quod O
aut in ora citiuo AI- l . 'Rugurati iuccedunt Apostolis,
statutum eonst,h ----ξpti patus dignitatem fuisse s 2- xlgae speciali summi Pontilicis dispensatio necessaria non est
415쪽
in aliorum ordinam collatione ς & ex quo etiam tam Electat, quam Ueerator die praecedenti jejunene , quod sacramento Spiritum sanactum , eiusque peculiare sigiracvium conserenti congrue praemittitur. opp. 4. Si propter ampliorem dignitatem Episcopatus sit a pre sbyteratu sejungendus ἰ etiam Patriarchatus , & Archiepiscopatus ordines erunt. , sacramenta ab Episcopatu diversa . Resp. consecutio nem esse falsissimam et quoniam in Variis Episcoporum gradibus distiti-cta quidem iurisdictionis amplitudo, at non diversa potestas ordinis
Opp. In conlecratione Episcopi nec specialis gratia Deramem
talis , nec distinctus ebaracter confertur. Non ergo Episcopatus est sacramentum distinctum . Resp. Negari a nobis antecedens, propterea ruod gratia, quae confertur impositione manuum, signoque sensibili. ebet esse essectus alicujus sacramenti, & potestas indelebilis fgnaeull& eharacteris: ideoque Episcopatus ea gratia, & potestate in sigillius, habet ordinis & sacramenti peculiarem propriamque rationem . Upp. 6. 'Ιgnatius, Augustinus, aliique Patres affirmant sacerdo sum esse praestantiorem gradum, ad quem possit mortaIium aliquis et vari. Presbyterorum itaque, ac sacerdotum ordine nullus alius suishlimior atque excellentior potest excogitari. Respondeo accipienda esse Patrum testimonia desaeerdotio, quatenus duos diversos ordines complectitur et alias nulla foret Episcopi supra presbyteros dignitas ac
praestantia, ae vera esset Aerii, aliorumque haereticorum, qui Epia scopos ac presbyteros pares fecerunt , assertio, Proximo capite unis decimo refutanda Opp. ult. Talis est natura sacrorum D Tuum, ut unus sine alio inferiore collatus ebaracterem imprimat, nec sit iterandus ς ut constat de presbytero , aut diacono per saltum ordinatis, cap. Sollicitudo . dist. set. & cap. Tua littera, lib. v. Decretiatit. 29. Atqui aliud de Episcopatu dicendum est, cum ex cap. Ex litteris, eodem libro tit. 3 r. constet neminem poste promoveri in Episcopum non susceptoPresbyteratu . Atque hoc argumentum invictissimum putat Dominicus Solo. Respondet Estius ideo non posse aliquem in Episcopum ordinari, nisi presbyteratu sit initiatus, quoniam potestas Episcopi ad consecrandum , consignandum, Sc ordines conserendos data, cum eximia sit, ac prietantissima, ex divina institutione selis sacerdotibus communicatur. Vide quae ad consimile argumentum scripsi tomo vi I. pag. 82. Ceterum in Capitulo , Ex Litteris, de Excessibus Praelat. hoc unum.
habetur, Pontifieale officium sine altaris ministerio non posse adimpleri, propterea quod conse io ehrismatis, ct sacrae ordinationes inter Missarum selemnia, aliaque Episcopalia munia sacris ministris adstantibus, ct inservientibus perficiuntur.
416쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. XCAPUT X.
De Ch repiscoporum nomine, origine , inciis , ac divitate.
NUncupatos C repiscopo , quasi του τὰ ἰ minis νους , Episcoporraris vel pagi , dictum est cap. a. prop. 2. Licht enim vocabu- Ium-aliquando quemcunque locum ae sedem, aliquando etiam prosiseiam regimemque significet; ubi tamen de Chorepiscopis agitur, ad significandum vieum , oppidum resiniam coarctandum est, cum iis Conciliis, ac veterum scriptis iidem Chorepiscopi a Metropolitis , Exarchis urbiumque Praesulibus distinguantur . Hinc inter Canones Nicaenos Arabicos num. VI i I. legitur, Gorepiscopus es loco Episcopi saper villas , er monasterio , edi saeerdotes .illarum, qua sub potesate Has sunt ἔ atque Chorepiscopi apud Hincmarum opus. xxx I ii. Diis Ievi meant, apud alios Episcopi stillari nuncupantur. Non tamen presbyteri singuli Ecclesiis ruralibus praepositi Chorepinycoporum nomine
honestabantur, quemadmodum S nunc non omnes Paraciarum Rectores dicuntur Episcoporum. Vicarii r. idque constat ex altera S. Athanasii Apologia , ubi narratur Ischyram hominem nequissimum ac mendacissimum, qui tanquam reum fracti calicis, dirutique altaris ipsum Athanasiuim in Synodo Tyriae traduxerat, ab Eusebianis suisse Episcopatu insignitum, tametsi Mareotes. ager, cuius loci praeerat Ecclesiae, subjiceretur Episcopo Alexandrino,. ibique nunquam antea Oi- sevus, immo nee tatarepiseopurs erit. Iam ergo a pri is saeculis erant archi, aut Primates, seu Archiepiscopi, qui aliquot Ecclesiasticas provincias moderabantur; Metropolitani unicam, provinciam. regentes ; Episcopi, quorum plures in eadem provincia esse poterant; ScChorepiscopi in pagis, ruribusque gerentes vices Episcoporum: quam quam posteriores Graeci Archiepiscopum post Metropolitam Iocent, ut inquit differt. de Synodo v. cap. ro. Norisius et iidemque Metropolitani , atque Archiepiscopi dicantur etiam Exarchi, non tamen absolute, sed Scarebi proviseia, . Exarebi dimesor, quemadmodum legitur in Sardicensi , & Chalcedonensi Conciliis . Hinc apparet errasse Honorium Augustodunensem , Rabanum , & quo quot asseruerunt Chorepiscopos ita Hiise appellatos, . quod essent de Goro Deerdotum. De nomine autem Gorepiscopi haec tantum . . Ouidam Gorepiseoporum originem repetunt ab) Apostolorum aetate, ac talis ordinis suisse existimant Linum , Cletum , Clementem, aliosque Romani Pontificis vicarios , priusquam S ipsi ad Petri cathedram eveherentur, Episcopali charactem condecoratos . At Vci non extiterunt vicarii illi Romanorum Pontificum per tria priora saecula , fortassis obirasi ab Hensthenio & Papebrochio , ad componendam Ve'
417쪽
oo - De Τheologicis Disciplinis
terum Catalogorum discrepantem chronologiam , ut ad annum 6'num. ai. nititur ostendere Cl. Pagius ς vel si extitere, quod ego non dissiteor, ordinabantur oeconomiae causa, ne rie, si Ecclesiae Pastor in exsilium aut in mortem raptus esset, grex Christi omni prorsus regimine distitueretur . Vertim cum isti vicem Pontificum extra urbem non gererent, Chorepiscopi dici nequeunt. Igitur Chorepiscopos ante quartum iaculum , expresse saltim , ct hoc nomine designatos, nullibi invenies: prima namque horum mentio habetur in canone I 2. Conisellii Ancyrani, atque in II. Concilii Neocaesariensis, quorum utrunisque celebratum sertur circa tempora Arelatensis I. anno scilicet 3I . Cum tamen haec Concilia non Chorepiscopos instituendos praecipiant, sed institutos supponant; dicendum est, sub finem saltim saeculi tertii Chorepiscopos aliquos extitisse. Post Vendetinum, Salmasium , Ba agium , ceterosque Novatores presbyterum Epistopo coaequantes, nonnulli etiam doctores Catholiet , inter quos Tournely q. 6. art. I. pag. 2I4. censent, si ad rem at tendatur, antiquiorem Me Chorepiscoporum institutionem ς proptereaquod Episcopi agrorum, pagorumque extiterint longe ante exitum
tertii saeculi. Etenim, inquiunt, Clemens in Epistola ad Corinthios ait Apostolos, Per urber ct agros constituisse Episcopos. Paulus Samo- molatenus circa annum a M. ad populum decipiendum submisit assentatores suos, ut scribit Eusebius H. E. lib. vi I. cap. Io. Episcopos vieinorum pagorum , ct etvitarum. Idem Eusebius lib. v. cap. I 6. ait haeresim Montani confutatam suisse a Zotiso Episeopo Comanes, ct obaliano e amensi; etsi Comana , Sc Apameia fuerint pa . Rursus idem Eusebius lib. vi II. cap. t 3. laudat Sylvanum, qui fuit Episeopus
Delesiarum virinorum Gazae, non, ut male vertit Valesius , Episeo. pus Gaza. Ac demum Epiphanius haeres xxx. narrat patriarcham Iudaeorum Hellet morti proximum ad se vocata Episeopam vietuum πι-beriadi, non Tiberiadis , sicuti male Petavius reddidit, ideoque Episcopum ruralem , seu Chorepistopum. Haec autem prorsus sutilia sint, nec evincunt aliquid , nisi forte etiam in pagis aliquando veros Episcopos constitisse: quod an a Ca- tholicis, an ab haereticis, ut numerus sacrorum Antistitum excresceret, in consuetudinem inductum fuerit, dicam paullo infra . Enimvero in his, aliisque testimoniis, quae ex monumentis trium priorum saeculorum afferri possunt, Dis pos audio , Gorepiseopos autem nequa 'quam. Deinde in praedictis quinque locis est peeuliariter aliquid adn tandum : nam Clemens laudata Epistola ad Corinth. num. 4 a. ait de Apostolis: Pradieanter itaque per regiones ae urbes, primitias eoru
spiritu eum probassent, tu Episcopor ct diaconos eorum, qui erediturb
418쪽
Liber TrIgesimus sextus Cap. X. KOI
., ef - ωπεύ- . Ubi Clemens ait quidem electos in Episcopos viros, quos prohatae virtutis noverant Apostoli, dum Christum per urbes , provineiasque annuntiarent, sed Episcopos pagis , vicisque praepositos Risse minime assirmat. Neque enim est solum pagi, visique nomen, sed retionis , ct cuiusque Dei; neque reserendum est vocab Ium illud initio positum ad ιπα, .e, sed ad proximum participium κινο-ris , stra auter . Abutuntur autem hoe loeo, sicut &ceteris , novi Aeriani, ut in eodem ordine statuant Episcopos ac presbyteros et imperite tamen , ut postea dicam. In vii. Iibro Eusebii cap. 3 o. probo lectionem illam , Disseopor visinorum pagoram ct etvitatum : at hi K: non consequitur alios urbium, alios vero dicereseolla. agrorumque suisse Episcopos. Tertium locum Tournelius parum ad rem facere fatetur , quod Comana a Ptolomaeo, & Apamia a Stephano de Urbibus inter civitates connumerentur. Ego e contra legendum puto, tisum e sta eo amame, non, ex urbe Comaus; est enim in Graeco, ἀπο---, a Comanae viso; unde non male Christophorsenus
vertit, Ex vico, qui dieitur Comanae sed Eusebius nil aliud ibiden resere, nisi Zoticum ex agro viciniisque Comanae, & Iulianum ex Apamia , duor viror probator, atque Discuor, venisse ad explorandum. spiritum Maximillae; non autem ait aut Zoticum, aut Iulianum suisse pagorum tantum Antistites . Ad quartum quod spectat, immerito reprehenditur versio Valesii, qui lib. VIII. cap. ra. H. Eusebii vertit, euorum princeps erat Silvanas Gaza oriundus Epistopur: id enim in-nuunt , Graeca verba , δν εκ τῆς ra - επυώπου - μνου Σιλβανας, ac praeterea non repugnat unum eumdemque Gazae urbis, proximarumque Ecclesiarum fuisse Episeopum, quod exprimit cap. 2P ejus dem libri viri. versio Christophor ni, Silvasus Getesiarum Gazar Oi-RUur , de quo fura. Denique Epistopum, quem arcessit Eliel Iudaeus, ut sihi morti proximo conserrct baptismum , fuit Episeopus Tibericu
sis , non ruris , renrehenduntqtie immerito suntores quidam versionem Petavianam. Epiphanius quippe Haer. XXX. quae est Ebionis, n. q.
ψηta interpretationem Petavit inquit, μνiens Euel vitanum Epiρο- pum Tiberiensem aressit: extantque in Graeco postrema verba , Dia
eri mitimus , ac propinquas , sed etiam aeeola. Et quidem cur Eliel non civitatis , sed pagi Antistitem arcessisset, cum in ciνitate commoraretur , eique mors immineret P Quidam ergo nimium sunt creuit, dum novis Acrianis austultant: hi namque presbyteros omneSpa Vrum fuisse Episicopos alunt, ut cauta suae melius serviant, ac fa cidis discrimen Epistoportam a prcsbyteris oppugnent: quamquam etii demus Episeopos olim in vicis ritribusque sedine, parum, aut nihil praesidii aecederet illorum errori. To. . E e e Con-
419쪽
Controvertitur insuper an Chorepiscopi, &, si ita illos appellare placet . Epissopi Heari, essent inaugurati Episcopali consecratione; num vero inligniti tantummodo ordiue presbyteratus. Consecratos illos suisse in Episcopos existimavit Rabanus Archiepiscopus Noguntinus, eique subscribit noster Lupus in stholiis ad Concilium Ephesinum pag.8is. ubi advertit Iacobum Chorepiscopum Quartodecimanorum Philadelphiensium revera suisse Episcopali charactere condecoratum . Atque hanc sententiam argumentis plurimis nititur demonstrare Basiagius lib. I. H. Eccl. cap. ct ex recentioribus Theologis Honoratus Durnely de Ord. p. 2I6. Horum autem argumentorun praecipua sunt, quae sequuntur . Primum est, quod canone I 2. Couis cilii Ancyrani legitur, Morepiseopis non licere presisteror, aut diaeo- nos ordinare, sed nee presbieris eivitatis, sine praecepto Episcopi , vel litterit, aliquid imperare , me De aut roritate litterarum ejus is unaquaque provincia aliquid agere . Chorepiscopi itaque , saltim de Episeoporum licentia , ordinare poterant presbyteros Sc diaconos. Alterum ridem asseritur maiori perspicuitate Antiocheno canone io. in quo it Chorepiscopis Iegitur: O, dinent autem Letiorer, Subdiaeoπos, a que Exoresas , quibus promotisms i laesumiaute me presbyterum Se ro , nee dia num audearet ordinare ρraeter eivitatis Episeopum , eui
ipse eum possessione subjectus est. Tertium t s. Basilius epist. i8 l. ad
Chore piscopos suos, acriter illos reprehendit, quod violata Episcopali iuris lictione nonnullos issaeerdotalem sumerum eooptarest, quum praedecessorum suorum tempore , nisi ρraemonitis Est RVir , hoc attentare non auderent. Proximum: In Synodo Nae esariensi ania 3 l .can. I I. Chorepiscopi instituti dicuntur ad exemplum septu inta diseia palorum , eisque permittitur ut sacrificium offerant praesentibus quoque Episcopis , ac presbyteris urbium. Postremum, levissima enim sunt, quae ulterius pro hac sententia produci possunt, Nicolaus I. anno 86 . in Epistola ad Rodulphum Archiepiscopum Bituricen senia scripsit non esse iterandas Ordivationes factas a Chorepiseopis, ratione
hac producta, formam enim septualiuta Gorepiseopi fam sunt , quos quis dubitet Episeoporum habuisse ossieta Ae nota Nieolaum loqui
de ordinationibus pre-yteroruin, ct diaconorum, quos sesis Epimstopis fas est ordinare. Alii ex adreris existimant Chorepiscopos suisse tantum presbyte-rOS, non Episcopost quae sententia communior est, prox t misque argumentis innititur . I. Romani Pontifices , praesertim Leo Magnu epist. 88. ad F piscopos Germaniae & Galliae scripta an. prohibet, ne Chorepiscopi chrisma conficiant, & i pso chrismate signent frontes
haptizatorum, eo quod non habeant apicem Pontificatus , ut dixi Volum. vi I. pag. 18. S 29. Praeterea in praecitato canone Ancyran
prohibentur Chorepiscopi oressare presbyteror-diaconos. Tertio in
420쪽
Liber Τ rigesimus sextus Cap. X. qa 3
Pontificilibus Maronitarum apud Morinum p. a. p. 4 I s. habetur Rrtus ordinandi Chorepiseopum , non sacramentali ordiastione, sed ceremoniali quadam, eique simillima, qua Archipresbyteri, & A chidiaconi instituuntur, ac longe diversa ab Ordinatione, & consecratione Episcopi , quae describitur infra pag. 4i . ia aliis autem si τe
Ceeidentalium, sive Orientalium Codicibus nunquam , aut certe per raro de ordiuatisve Chorepiscoporum sit sermo. Insuper animadvertit praelaudatus Morinus p. I. Exercit. IV. cap. a. Chorepiscopos ab uno tantum Episcopo fuisse institutos atque inauguratos ς cum tame a antiqua consuetudine Electi a tribus Episcopis communiter ordinentur. Ulterius juxta canonem 6. Sardicensem , Si perantiqua Ecclesiae statuta, quae laudat Leo Magnus scribens ad Mauritaniae Caesareensis Episcopos, collegitque Lupus in scholio ad eumdem Sardicense in canonem pag is s. non in pagis, vel ruribus, sed in urbibus tant lim
Episcopi costitui debent, ne Epye i nomen vel auitoritas vilipe δε-tur. Ideoque Episcopi rurales , ct villani, idest, Chorepiscopi, specioso hoc nomine, non Epistopali charactere gaudebant. Inter has extremas sententias Verissima judicio nostro est media . tenens Chorepiscopos per se quidem suisse presbyteros , sed aliquando tamen per aceideus Episcopali praeditos consecratione. Atque haec sententia principio maximam habet probabilitatem a numero & eruditione sapientissimorum virorum, qui eam propugnant. Sunt hi Bellar minus lib. I. de Clericis cap. i . Franciscus Hallier de sacris ordinata sect. v. cap. 2. Petrus de Marca lib. 2. Concordiae cap. I 3. Ioannes Morinus citato in loco, Thomastinus de Ecel. discipi. p. r. lib. 2. cap. I. Natalis Alex. in Append. differt. 4. taetuli ψ. Carolus Dusresne v. cio repiscopi , Iuen in dissert. ix. q. a. Witasse in Appendice ad differt. da Episcopis art. I. Le-Droint lib. Vr i t. sect. ultima, ae recentiores alii. Tournelio excepto. Deinde haec sententia ab utraque praecedenti sal citur, & a nulla earum aliquid incommodi patitur. Rursus in cano ne Io. Antiocheno permittuntur Chorcpiscopi ordinare presbyteros
S diaconos, si impositionem manuum Episcoporum perceperint, er u Episcopi confieratisint; ideoque crant revera Chorepiscopi aliqui con secratione Episcopali insigniti. Adhaec videor mihi verissimam aper tissimamque rationem invenisse , cur lic)t per se Chorepiscopi essent
simplices presbyteri, haberent tamen aliqui aliunde characterem Epi scopalem . Causa autem haee est. Cum Episcopi, ut dixi supra, inso lis civitatibus constitui deberent; haeretici Calliari, Ariani, alii qu illos etiam in pagis locaverunt. De Catharis perspicuus est ea non Sy nodi Nicaenae octa Pus: de Arianis , ct Eusebianis idem refert in secunda Apologia S. Athanasius loquens de Ischyra accusatore suo, prout adnotatum cst paullo supra : hoc rursus in consuetudinem receptum