장음표시 사용
421쪽
II. E. eas . I9. Soromenus : haud secus egisse Donatistas, quibus S. Ali pius Tagastensis Episcopug in celebri Collatione Carthaginensi expro bravit, quod ostentationis causa etiam in ruribus pagisque Episeopo ordinarent , constat ex Busdem Collat. lib. I. num .i6s. Hi ergo Cho repiscopi habebant Episcopalem consecrationem . Itidem Episcopi Ca thari ad Catholicam revertentes, si id Catholico Episcopo videbatur , constitvehantur Chorepiscopi juxta praecitatum canonem octavum Nicaenae synodi. Catholici etiam Episcopi , si sorte ad propriam Eeseissam regendam accedere non poterant , aut inde injusta perseeutione cogehantur abire, ne honore Festus priTarentur, ad aliquem Chorepiscopatum promovebantur.
Haee sententia incommodi ab ea , quae priori Ioeo posita est, nihil patitur. Primum quippe illius argumentum aperte demonstrat Chorepiscopos non esse Epi scopos: nam in Canone Ancyrano aperte Ch repiseopis denegatur potestas ordinandi presbyteros & diaconos , nec exprimitur in ea parte canonis aliena dioecesis; & absolute legitur . η δι-ωνους χωροανῶν , Gorepiseopis non
Ileere presυ eros, vel diacouor ordinare et atque in alia parte canonis , in qua de licentia Episcopi dioecesani sermo est, non legitur , ordiuare, sed ἐπιπαπηναι, committere , imperare : nec aliqua versici est, aut nota, si ve Dionysii Exigui, sive Isidori Mercatoris, sive Zonarae,sVe Balsamonis, sive aliorum, quae primae sententiae patrocinetur . Vide tom. i. Concit. Harduini pag. 27s. Εκ canone Io. Antiocheno tantum infertur aliquos Chorepiscopos habuisse consecrationem Episcopalam , unde & canon conditionate Ioquitur , non absolute. In Epistola Basiliana, quod Gentianus Her vetus reddidit, in ordinemDeerdotalem, iri docti explicant de initiat ne laseriorum clericorum , quos ibidem Basilius aperte distinguit a presbyteris & diaconis: sed quod Latin ,
dieitur , in ordinem sacerdocalem , est Graece, τὸ ταγματι δπ Am-ων; ac ταγι- ἴμωκων est praeelectio eorum , qui ad sacerdotium sunt promo vendi, non facerdotum , & ordinatio ; S in eo peccabant Choaepis opi, quod inter initiandos, ac praesentandos Episcopo , coopta
hant aliquos, quos presbyteri S diaconi indignos esse aflirmabant. Ad duo postrema argumenta dicimus, inter septuaginta discipulos , pedimultos quidem iuisse Episcopos, at non omnes, immὼ nulli eorum , tanquam uni ex septuaginta , convenisse Episcopalem auctoritatem . quoniam Episcopi Apostolorum, non discipulorum sunt successores c atque ita dicendum de Chorepiscopis: quorum si aliqui, aliunde Episcopali charactem insigniti, presbyteros ordinabant, non erat talis inu na ris. iteranda , ut recte docet Nicolaus I. in Epistola ad Rodulphum ς
quamquam eadem Epistola , illa in parte, in qua agit de Chorepisco pis, a Thomassino , aliisque viris doctissimis censeatur supposititia . Hinc possismus caelisero , eur tandem. Chorepiscopi fuerint abr
422쪽
Libet nigesimus sextus Cap. X. ηος
gati. Fuerant enim principio instituti, ut in villis ac pagis vice sun.
erentur Episcoporum . Commissum propterea illis , ut rurales Ecclesias regerent, pauperibus eleemosynas diitribuerent, & formatas , seu paci eas communionis litteras darent de uno in alium locum transui grantibus . Tum illis datum ut minores ordines , Sc subdiaconatur conferrent; atque in Orientalibus Ecelesiis permissi quoque sunt conferre sacramentum Confirmationis , ae templa ct Virgines consecrare . IIaec ex Synodis Antiochena ct Neocaesariensi , atque ex praelaudata S. Basilii epistola, ceterisque Ecclesiasticae historiae munimentis, sunt apertissima . Cum itaque etiam in Occidentali Ecclesia consignare S. consecrare auderent , ct Episcopalia jura invaderent; de iis eliminandis actum est vertente Saeculo vi ii. prout constat ex Capitular.Caroli Magni lib. VI. cap. li9. saeculo XI. adhuc crat Chorepiscopus in Ecclesia S. Martini extra Cantuariam, qui a Lansranco Archiepiscopo amo. tus fuit; sicut jam factum erat ubique terraruin, ut ait in Historia Pontificum Cantuariensium Gervasius Dorobernensis. Balsamon , quisoruit exeunte saeculo X r. in notis ad canonem 3 3. Ancyranum scribit aetate sua Chorepiscoporum gradum omnino exolevisse. In Alexandrino tamen Patriarchatu Chorepiscopos Plos extitisse, Episcopis eiectis, prodidit litteris an . i6ia. Cyrillus Lucaris illius sedis Antistes , prout Iibro a. Concordiae Sacerdotii Sc Regni cap. r . scribit Petrus de Mar- ea , S in fine praelaudata: Exercitationis iv. Joannes Morinus. At quis fidem praestet Cyrillo , qui ab Hollandis pecunia corruptus non tantum splendidissime mentitus est , sed etiam avita religione rejecta, magno cum dedecore Calvinianam professus Iudae imitator cvasit, de Patriarcha factus apostata ξ Du-Cangius denique tom. i. Glossarii pag. 97 i. censet etiamnum Chorepiscopos, quoad ossicium ac dignitatem in quibusdam Ecclesiis vigere , ac talem esse primum subdiaconorum Ecclesiae Ultrajactensis S. Martini, primum Cantorum in Ecclesiis collegiatis Coloniensibus, & quatuor, ut vocant, dignitates Ecclesiae
Trevirensis, laudatque Molanum, Bro.erum, aliosque scriptores . Cantorum autem primus non a voce regionir, ct agri, sed a cum O. parUo, coetus canentiam , dicitur Chorepiscopus , atque
ita hoc vocabulum est idem, ac, Moderator Chori. Tantummodo apud Bbbates, qui Mitra ct Pastorali baculo utuntur , & quatuor etiauia Minores Ordines conserunt, veterum Chorepiscoporum servatur im go aliqua. Chorepiscopi sane appellabantur Sertito , Vigebertus , de Albulnus , necnon Brunuvardus , de quo Rabanus Maurus P male duodecimo: atque hos omnes suisse Abbates demonstrat laudato P Loco eruditus Da.Cangius. CA Disjti sed by Coos e
423쪽
M ab Apostosirum aetate, atque ex divisa D utione F feo sint apreis eris honore , ct auctoritate distincti.
FUerunt , ae sant modo inter Ecclesiae hostes quidam Melesiastiea, Hierarchiae oppugnatores , qui omnem ordinis ac iurisdictionis
potestatem, omnemque praeeminentiam Episcopis supra presbyteros denegarunt , aut omnino pares illos esse inrmantes, aut si discrimeta statuerunt aliquod, non aliud inter eos agnoscentes, quam antiqui ris ordinationis, atque, ut ita loquar, primogeniturae, eo quod prius in clerum adlecti fuerint S cooptati. Id primus omnium commentus est iv. Christiani nominis saeculo Aerius, aegre ferens quod Episcopa Iem honorem obtinere non potuisset, atque, ut solent ambitiosissimi homines, illud ore parvipendens, quod vehementiori animo concupierat . Agunt de Aerio S. Epiphanius haeresi s. ae S. P. Augusti ausn.-Eumdem errorem propugnasse dicuntur valdenses et de quorum
tamen sententia non una eu eruditorum opinio. Niciens, posteaquam a spe consequendi Episcopatum Uigorniensem deiectus suit, sicut expertus est Aerii fortunam, ita adoptavit insaniam, ut lib. a. do Strin. Fidei art. 3. num. 6o. scribit Thomas valdensis. Haesit in eodem luto
Iib. I v. Instit. cap. 4. num. a. haeresiarcha Calvinus; atque in eodem errore defensando plurimum sudarunt recentiores Puritani, BIonderulus praesertim, ac Salmasius. oppugnarunt e contra haereticum ac pestilentissimum dogma, praeter Controversiarum scriptores , innumerosque scholasticos, in quinque libris de Hierarchia Ecclesiastica Dionysius Petavius, Natalis Alexander dissert. 44. saeculi 1 ν. Isaac Habere in Ponti fie. Graecorum pag. 16I. Carolus Vitasse prolixa dissertatione de Sacramento Ordinis p. a. se . 3. Cotelerius ad Epistolas Ignatianas, atque Gulielmus Beveregius, Iacobus Armachanus, ct Ioannes Pear- sonius in selectis dissertationibus insertis volumini secundo PP. Apostolicorum . Nostra de hoc argumento brevis S compendiola dissectatio est hujusta modi. HRop. A primaeva Eeelesiae Catholicae institutione, atque ab Apostolorum aevo Episcopi Ordine ac dignitate praefuerunt presbyteris. Sacrarum litterarum auctoritate, Ecclesiasticis definitionibus, traditione Patrum . institutione atque successione Episcoporum, horum nominibus. characteribus , atque Theologicis rationibus pro positio haec demonstratur . Ex sacris litteris haec depromuntur. Etiam in Evangeliea lege admitti debet Ecclesiastica Hierarchia recto ordine constituta, ad quam non omnes promiscue fideles pertineant, sed in
sortem Domini adsciti, ct qui vocantur a Deo ιanquam e garon, ut
424쪽
Libet Trigesimus sex tus Cap. XI. εο
, estis utar Apostoli ad Hebraeos cap. V. 4. Atqui haec Hierarchia postulat , ut Episcopus presbyteris, S clericis praesit, quein admodum Aaron praeerat filiis suis, ac Levitis. Igitur in Evangelica lege statui debet Episcopi supra presbyteros auctoritas. Major propositio est Hieronymi , quem praecipue Presbyteriani opponunt. in fine Epist. ad Evana gelum , immo & Tridentinae Synodi definientis Ecclesiasticam Hieratis
chiam , quae constat ex Episcopis, presbyteris , ac ministris, divina oris diuatione suisse institutam . blinor vero aperte constat legenti caputag. Exodi, 9. Levit. 4s. Eccli: aliaque loea veteris Testamenti, ex quibus constat Aaron ampliorem gloriam , honore inque liabuisse , diversam consecrationem, facultatem ingrediendi sanetuarium , partem ex oblationibus peculiarem , atque supra Sacerdotes & Levitas omnes
amplissimam iurisdictionem . Neque id negare audent haeretici; Calvinus enim in IV. Instit. cap. 6. num. 2. inquit: Mia undique ab idololatris septi erast Iudaei, ne religionum varietate aistraberentur , cuiatus sui fedem in medio terra sinu Deus eolueavit, illie unum avtisitem
praefecit, quem Omuer respicerevi, quo melius in unitate continerentcrrct Magdeburgenses Centuria prima cap. 7. D Ecelesia populi Padaicinnus tactum erat lege divina summus Sacerdos, quem omnes aguoscere eonebautur , eiqse parere. II. Apostolus in I. ad Timot. iit. a. inter
Episcoporum conditiones exigit, ut sit doctor , atque ad Titum I. 9- Ut potens sit exhortari in doctrina Dua, ct eos , qui contradicunt aris cere . Haec autem ab Apostolo de Episcopis , ut a presbyteris distinguuntur, dicta sunt; tum quia haec in iis exiguntur , qui per singulascivitates aliorum praesides ac magistri constitui debent, ut inquit IIo. mil. x. in eamdem Epistolam ad Timoth. S.Ioannes Chrysestomus: tum etiam , quia Paulus ibidem cap. v. I . sejungit seniores , qui laborant in verbo, di doArius, ab aliis presbyteris, illosque dupliei bonore dignos esse pronuntiat. III. Eodem cap. v. i. Apostolus hoc Timotheo consilium praebet, Semlarem ne inerepaveris , sed obsecra, ut patrem : quem
τι- ἰχ- τον --: idest, GSI attinebat, Piscopo vetare , π presbxterum obiu aret, nisi majorem supra presisterum baberet auctoritatem ὶ Chrysbstomus utique s Iom. i hunc locum exponit, nota de dignitate, sed de aetate sevili, νιν ut me, at nihilominus hae etiam interpretatio valet ad refellendos adversarios , qui aetatem cum dignitate confiindunt. IV. In eodem cap. ν. versu i9. ita Paulus Tim theum alloquitur: Adversus presbterum aestus at onem noli reeistere ,
nisi lub duobas , aut tribus testibus. Ergo Timotheus , quem suisb Episcopum nemo unus ignorat, erat presbyterorum Antistes, S Iadex Hoc item argumento utitur citato in loco Epiphanius e & Chrysost
mus, quamvis hic etiam senilem aetatem hom .is. interpretetur, insertiade
425쪽
4o8 De Theologicis Disciplinis
inde tamen Timotheo ut Episcopo creditam suisse Ecclesiam, Immo genia tem sere totam Asiaticam; & inquit, ideo Apostolum de ratione exor-cendi j idicii egisse cum ipso Timotheo, non tantum ut ci summam diis
ligentiam commendaret, verum etiam , ut omnes Est scopum tauquam praesidem , iud eemque formident, , inquit, igMarra , πάmu,--ἐπισκοπου , ω πα- ῶυτῶν ἐplares, scilicet , Igitur vult omnes metum babere miscopi, atque omnibus tuum praemis. U. Evangeliea Historia non semel Apostolos a septuaginta discipulis distinguit . immo & Christi is Dominus utrosque separatim elegit. Nec assiemara potest parem suisse illorum, istorumque auctoritatem; quum Ap stoli semper Domino adhaererent, ipsos ad regendam Ecclesiam, &praedicandum Evangelium speciali miserit legatione , atque ipsi regimen Ecclesiae iuxta traditam sibi a Magistro formam, Petro moderatore , ac principe constituerint. At omnium prorsus Patrum consensu , Gregorii Nyssent de Vita Moysis , Chrysostomi liom. 33. in t . ad Corinth. Hieronymi in Epistola ad Fabiolam, aliorumque , Episcopi sunt Apostolorum succrebres . Igitur Episcopi tenent in Ecclesia gradum Scordinem, ceterorum sacerdatum grδdu Sc ordine superiorem .
Inter definitiones Ecclesiasticas , qui hus haec corroboratur assertio, recenseri principio possunt canones Apostolici, qui lic)t collecti sint
exeunte secundo saeculo, aut tertio ineunte, comprehendunt tametu,
antiquiora statuta quam plura . Primo itaque canone decernitur ut Presbyter ab uno tantum Episcopo ordinetur, Episcopus autem a duo hus , etet tribus aliis : quod ab initio Ecclesiae institutum esse colligi potest eX I. ad Timoth. ιν. t . ex canone 3. Concilii primi Arelatensis , ex 4. Nicaeni primi, ex et t. primi Arauxicani. Iidem Apostolici cano nes tres Ordines, Episcoporum, Presbyterorum, DDeonorum di
stinguunt, num. I. d. s. 6. I 4. I 8. 2I. al. 24. atque in hoz pariter aP parere primaevam institutionem , constat ex canone 3. Nicaeno , sitque
cx dictis 9. capite prare edenti. Rursus canon Apostrilicus i 2. interdi cit presbyteris, S diaconis, ne audeant in pamesam aliam migrare ab Due proprii Dis pi permisionei& canon et . illos suspendit, si pro prio Episcopo oreto altare erexerint contra altare. Tricesimo quarto canone iidem presbyteri & diaconi iubentur cuncta administrare tu tδEpiscopi nutum S auctoritatein . II. Agentes paullo supra de Chorppyscopis , diximus eis licitum non fuisse sacros Ordines conferre , neqd in civitatibus hahere sedem , aut neon hytos consignare : quae omnia RJEpiscopos pertinent , eo qliod habeant vleem Ponti atus, prout ostendimus decretis Conciliorum, Romanoru/nque Pontificum . Id
eadem civitate juxta Apostolicam ordinatiouem duo Episcopi proM'
426쪽
MMuν exsere , etianis 'non repugnet phares preMνyteros ibi moram. prout deelarat Canon Nicaenae Synodi octivus. Hinc S. P. Avia ullinus, auctore in eius vita Possidio, vehementer querebatur quod inauguratus esset Episcopus Ilipponensium vivente adhuc Valerior Sequando perlectae Romae suerunt Divales Constantii, praecipiemis utina cum Liberio sederet Felix , ut refert Theodoretus lib. 2. H. E. cap. ai. Romanus populus in Circo eXclamavit: unus Deus, unus CBriasus, unus Episeo,ur. IV. Tridentina Synodus sessi Xx I M. can. 6. definitatierarchiam Ecclesiasticam dinina ordinatione institutam suisse, & conasare ex Episcopis, presisteris, O ministris ς & proximo canone 'Episcopos presbyteris superiores esse: quae est assertio nostra ex eo eumdem Episcoporum inauguratisne, ossiciis, sede,& digniori in His
Murchia I o summatim confirmata. TERTIA ARGUMENTORUM CLAssIςzPatrum verb testimonia invicte positionem nostram confirmant, atque ut ex immensa illorum multitudine quaedam luculentissima tantum proferam ς praetermitto Dionysium scribentem de Ecclesiasti ea Hierarchia cap. s. presbyteros constitutos esse sub oriane divinoruis Pontificum , prout diximus cap. IX. Prop. z. necnon Auctorem Constit. Apostolic. asserentem lib. 2. cap. I 8. Si 26 omnium ab Episcopo cuis ram geri , & hunc esse aliorum credentium principem, dueem , rege Gngliam. Mitto quoque verum Clementem , qui in Epissi ad Corinthios num. 4o. Episcopos summo sacerdoti Aaron comparat, eosque praepositor appellat, segregatque a presbyteris et de qua epistola , quoniam inde novi Aeriani conantur haeresim suam confirmare, agendum est rursus . II. Nequaquam autem tacendum est, de Ignatio martyre,
cuius verba adeo manifesta sunt S perspicua, ut hac de causa Presbyteriani Ignatianas Epistolas inter apocrypha scripta rejiciant; tametficata irritoque conatu, prout ostendimus priori capite libri Wi i I. Fr-go Ignatius in Epist. ad Magnesianos num. 6. inquit cuncta omni studio, animorumque concordia agenda esse, praesidente teteris Episeopo Dei
Damam Fpiscopum , Bassum & Apol Ionium presbyteros, & Sotionem
r Damam Deo dignum Episcopam vestram , presisterosque devor Bossam ct e pollonium, atque eonfervum meum Sotionem. Ad Itallianos num. a. Episcopo, inquit, subjectisitis , tanquam BD orso,
427쪽
4IO De Τheologicis Disciplinis
εχετε, νῆ ν --, im διαιωεια, ct insta , Sine Dissopo nihiUMLre ,--κοπου minis ποιωτι. Vides his in locis expressam ab Ignatio Episcoporuin praeeminentiam , iurisdictionem, auctoritatem . III. Cle mens Alexandrinus lib. 3. Pardagogi cap. ra. scribit alia praecepta in saeris litteris data esse Epycopis, alia presisteris, alia diaconir , H μώ
inquit, Nam ct bis quoque in Ecclesiasuut ρrogressiones Epis storum ,
fectum de uno ad gradum alium superiorem a -οκήπτω, princio proinredo : ibique Clementem explicare Ecclesiasticam Hierarchiam , in qua primum locat diaconos , tum ait cooptari presbyteros λωτῶ ---δίξω, per gloria prosimum, ac tandem per Episcopatum eos , qui vestigiis Apostoloruin insistunt, crescere cle τιλ- 'Aha, tu virum peris fetium . lv. Origenes , quem fuisse presbyterum Omnes norunt, ho milia a. in Ieremiam ait , plar ase exigi, quam a diaco πis, ab his vero
pus quam a Dieir, pius rurDr ab iis, quibus er super diaeοuor , erfuster presisteros commigbm est regimes ae priueipatus Delesiastieas r
V. Tertullianus de baptismo cap. i . de ipsi sacramento conserendo pertractans, mans , inquit, babet jur summar Suerdos, dein hine presb teri ct diaconi, προ tamen De Episcopi auctoritate , WVte Delesiae honorem, quo salvo Disa pax est. VI. S. Cyprianus epist. X r. scribit presbyteros, qui lapsbs inconsulto Episcopo recipiebant, eidem Distam honorem Deerdotii μιρο eatisaera non reservare: estist. 27. docet Melesiamsuper Episeopos eo ritutam fuisse; & epist. 6s. ad Roga tianum loquens de diacono in Episcopum contumaci , miratur primi, mnon fuisse illum ab Episcopo gravi animadversione punitum , cum haheat is Episcopatus in re dr ealbedra auctoritate poteθatem, deindein ait: Memisisse autem dia ui debem, quouiam Apostolor, id est, seopos praepseos Domiπus elegit. In Carthaginensi etiam Synodo, cui Cyprianus ipse mesuit, Carus a Mascula inquit : postolis nos sacrassimus, eadem potestate Ecelesiam Domini gubernantes. VII. s. P. Augustinus de Heter. num. Aerium inter reticos recenset, quod i ter alia nefaria dogmata diceret, presbmerum ab Episeops nulla dissoνentia debere disserni t Epist. ar. ad Valerium num. l. tres gradus ita Ecclesia sublimiores, & periculis majoribus obnoxios secernit , Episcoporum , presisterorum, diaeonorum i lib. i. de Actis cum Feliceat Manichaeo cap. ia. haeretim dicenti, Non ego possum eontra tuam virtutem , quia mira visior est gradus Episcopalis, praestantissimus caritatis & humilitatis Magister respondet, Dixsi, quod te Episcopali
terreat auctoritas; eam videas quamia pace inter nos etamus , qσσης
428쪽
Liber Τ rigesimus sextus Cap. XI. 6 II
r u uillitate disputemur, mansuetudinem exercens, auctoritatem autem non denegans . Eadem humilitate ita Hieronymum alloquitur Epist. 8a. num. 38. Omluam esim seundum bouram vocabula, qua
iovi Nelesiae usus obtinuit, Episeopatus stresΘterio maior fit et tamen in multis rebus Augostinus Hierondimo minor es. VIII. Vide Leonem Magnum epist. et . & 88. Caelestinum in Epist. ad Episcopos Galliae cap. r.
Gregorium Magnum lib. iv. in l. Regum cap. 6. Sc.
Peculiari autem modo de Hieronymo , E Chrysestomo agendum est , quorum verbis Presbyteriani potissimum abutuntur. I x. Hieronymus itaque non uno in loco discrimen, de quo loquimur, & ampliorem Episcoporum auctoritatem ac praeminentiam commonstrat. In Epistolam ad Titum cap. i. ea verba expendens , D eonstituas per civitates Episeopor, ait: Asdiaut Episevi, qui habent tantitaendi presisteros per urbes singulas potestatem. In Epist. et . ad Marcellam re-sellens Montanistas , qui priorem locum dabant Patriarchae, alterum iis, quos appellabant Cenonas, & Episcopis tertium ac pene ultimum, sud nos, inquit, Apostolarum locum Epistasti tenent. Eadem repetens Ep. ad Heliodorum monachum scribit, Episcopos flare Aeo Pausi, tenere gradum Petri. In libris adversus Iovinianum diaconos a presbyteris , & presbyteros ab Episcopis saepe saepius distinguit. Non semel hanc distinctionem et eomparat, quae Him inter Aaron, eiusque filios intercedebat: nam ad Nepotianum Epist. 34. ait: mos Haroo ct Hlios ejus, hoe esse Episeopum ct presbmerum noverimus; S in fine Ep.rol. ad Evangelum , Et ut sciamus, inquit, traditiones Apostoliear sumptas de veteri testamento, quod Marou edi filii ejus atque Levitae intemplo fuerunt, hoe sibi Dissopi, presisteri, is diaeoni pendiaeve
in Deum. In Epitaphio item Paulae scribit: EAderam Perofurma.
ram'aliaram urbium .ifevi.-Sacerdotum luseriores gradus, ac Levitarum iqnumerabilis multitudo. Episcopis demum tanquam in supremo ordine constitutis, docuit honorem maximum exhibendum,icribens in Epitaphio Nepotiani, sim Epist. 3s. Ut regi, sic ψονος
immo minur regi, quam olfe o r idque confirma vidi etia in exemplo, dum cum parente nostro Augustino disputans, Deinde, inquit, ilias nabor, ne Dis o eoaemunionis meae videar procaciter respoudere.
Quid ergo ex Hieronymo expectare possumus luculentius Z Tribule ille Episcopis potestatem eonstituendi presbyteros : tribuit ordinis discrepantiam: tribuit suecessionem Apostolorum: tribuit Aaronis suis pra Levitides excellentiam ritribuit gradus superioritatem: tribuit ampliorem in Ecclesia dignitatem. quam habeat rex in republica : tribuit praecipuam , 3c omni obsequio dignissimam majestatem. X. Ita Prorsus Chrysostomus: qui in Orat. contra Iudaeos docet Ecclesiarum Episcopos praenuntiatos filisse vaticinio Isaiae Lx. i . Ponais prαρομοι
οι justriam. Ia Oratione de beato Philogonio vocat Episcopos
429쪽
ς praesector Gessiarum. De sacerdotio Itb.3. tribuit Episcopo summam a tiruatemet tentiam ς Sc de illo scribit Hom. 3. ad Populum Antioch. Princeps es hic quoque , ct quidem ilis , idest
Hom. 3 . in Epistolam ad Hebraeos de Episcopis declarat verba illa cap. ia. I . Obedite pro iis vestris, docens in Ecclesia esse maei Grum ae principatum, imos Episcopos esse, quos Paulus appellat i ἡμε-e, praepositos: etiam Apostolorum aetate fuisse , minei s p & Epiis seopatum recte nominari ιγ ν kFr, imperii molem. Nomilia denique
non enim pres 'teri Episcopum ordinaveraus, di istinctionem, S praerogativam honoris, pro qua pugnamus, eliquatissime tradidit.
Invictissma pro Catholicorum sententia sunt momenta illa , quae petuntur ex siccessione Episcoporum; quum enim Patres demonstrent , aut Apostolicorum dogmatum veritatem , aut.institutionem Ecclesiam in perantiquam, eX quo unus Episcopus S Antistes alteri continuatastrie successerit, necessum est , ut ab initio unus fuerit in Apostolicis Eeelesiis sacerdos gradu, ct auctoritate praestantior, ceterisque prae Rctus. Igitur S. Irenaeus lib. I. adversus haereses cap. I. Valentinianos revincit, quod oppositam illis doctrinam teneant Ecclesiae , in quibus ab v iosis constituti sunt Episcopi, eorumque ordinatione, ct saepessione veritas conservata est, ct ad nos derivata . Ibidem Irenaeus oh oeulos statuit successiones Episcoporum Romanae Ecclesiae , a Petrous ille ad Eleutherium, quem duodecimo loco numerat, illorum teis xens indiculum . At de hoc loco Irenaei plura dixi cap. s. libri tertii aevieesimi pugnans pro Apostolicis traditionibus . II. Refellit haereticos iisdem momentis TertulIianus, cujus de Praescript. cap. 32. haec sunt verba: Edant ergo origines Gelasiarum suarum t haeretici : evolvant ordinem Episcoporum suorum isa per successiones ab initio de mentem , ut primur ille Episeopus aiaquem ex eApostolir, .el e UOMIs viris, qui tamen eum clomiis perseveraverint, habuerit aticiorem, ct ianteeessorem . Horum Episcoporum aliquos commemorans Iaudat Pol carpuis a Ioanne, ct Gememem a Petro ordinatum, subiicitque: Proinde , utique edi cetera exbibent quor ab Ogpsolis in Episeopatum eonpirutos, Apostoliet seminis traduees habeant. Confingant tale aliquid hae retie; . III. Insistit iisdem vestigiis Auctor Carminum adversus Marcionem inter opera ejusdem Tertulliani, scribens prope finem libri 3 .
430쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. XI. 413
Consati virtute viri, nostrique magisti
Conjunctos veris nobis tribuise honores r Ex quibus evictam magaeum, plebique probatam ,
Hae Calbedra Petrus, qua sederat iud Aeolum ', ' Maxima Roma Linum primum considere jussit,
alios prosequutus ad Anicetum usque. IV. Ex eadem Episcoporum seca. eessione S. Optatus lib. 2. arguit Donatistas; eamdemque contexunt Epiphanius haerest a'. atque S. P. Augustinus epist. 365 . alias ad Generosum, ubi refellens pariter Donatistas , eos revincit, ex quo nullum antiquum Episcopum possint proferre, recensense contra Romanos Pontifices a Petro usque ad Anastasivm , tunc temporis , idest, circa an. 4oo. Romae sedentem. V. Possunt huc reserri antiquissimi aliarum Ecclcsarum Episcopi, quos constat ex H. E. Eusebii priscis iaculis uni Antistiti supra coetum clericorum constituto successisse: sit in exemplo Symeon , qui praesedit Ierotalymis post Iacobum , Anianus succensor S. Marci in Cathedra Alexandrina, Heraclea itidem eiusdem sedis Epistopus, Pothinus, & Irenaeus Lugdunenses , Polycarpuς ordinatus a Ioanne Epistopus Smyrnae , aliique permulti. VI. Adde vetusti Gma Acta S. Martyris Ignatii Antiochenorum Epistopi, edita ab Usserio,cta Ruinartio, in quibus num. 4. Iegitur: Honorabant evim sanctum per Episeopor, presbieros, ct diaconos, e liue Civitates, ct Ecelesiae. In Epistola Smyrnensis Ecclesiae, uno sane ex praxipuis sacrae antiquitatifimonumentis, praelaudatus martyr Polycarpus dicitur num. 36. Doctore Wiolieus, ct Catholiea Surnensium Gelesie Episcopus: in altera perantiqua Epistola Ecclesiarum Viennensis & Lugdunensis num. 9. de Pothino dicitur, Qui Episeopatum Lugdunensis Emissa administrabat. Extat apud Eusebium lib. v. cap. 4. alterius Epistolae earumdem Eccle sarum fragmentum , in quo Irenaeus a martyribus ut presister laudatur , priusquam in Epistopali Cathedra constitueretur . Ipsi praeterea Christianorum persecutores in proscriptionibus siris nominabant Epi- pos charactere dignitatis ipse rum adjunctoς unde S. Cyprianus meminit epist. ss. Se 66. alias 69. prostriptionis suae, ita conscriptae Si
Videtur mihr Catholica veritas confirmari sacrorum quoque An tistitum titulis honestissimis : ac prinatim ipsb nomine osse oram . De quo cum plura dixerim initio noni capitis; addendum nunc est, ab Ethnicis diis suis , quos rectores universarum rerum putabant, miseidem vocabulum adtributum . Illustria sunt testimonia , quae ex Homero, PIutarcho , ct Herodiano collegit Annotatione in I. Canonem
ripostolicum Beveregius. Observavit ibiclem vir erudituru Episcopor