장음표시 사용
561쪽
s o De Τheologicis Disciplinis
Eeelesiastico subiectum , ct ad hujus normam servandum esse assirmaverunt Z Nam Chilpericus in Capitul. editis an. s9ς. art. a. iussit in-eestas nuptias iuxta Episcoporum sanctiones emendari; atque ut narrat lib. v. cap. i8. Gregorius Turonensis, adversius Praetextatunia Episcopum in conventu sacrorum Intistitum expostulavit, quod ille contra statuta eanonum Merovechum cum amita sua , idest, cum uxore
patrui sui coniunxisset. Carlomannus pariter incongressu Liptinensi cap. I. praecepit, ut adulteria ct ineesa matrimonia probibeantur , cremendentur Diseoporum iudieis. Eadem servari mandavit Carolus
Magnus , ut apparet eX lib. v. Capitul. num .s. S lib. V. num. 7. quod
S singulari confirmavit exemplo abiiciens post sententiam ah Episcopis latam , filiam Desiderii Longobardorum regis Beriam , c quam ita uxorem duxerat Bertradae matris hortatu eo quod esset ad propagaudam prolem inhabilis, ut scribit Monachus Sangallensis apud Baronium ad an. I. num. I. nec nifi post divortium Letum sanctissimorum feerritum 'disio duxit nobilistimam feminam Hildegardem , quω proinde in Fpitaphio , quod tribuitur Alcvino, dicitur ,-Megard Carolo qua bene nupta fuit.
Cur praeterca Galliarum oratores in Tridentino Concilio tanta an- Nietate regis regnique nomine postularunt , ut clandestina , ct furtiva conjustia in Ecclesiae senatu prohiberentur, si matrimoniales causae ad Ecclesiasticos iudices non pertinebant λ Post Tridentinam denique Synodum Hcnricus IV. in edicto an. 36o6. S Ludovicus XIII. in alistero edicto an . I 639. declararunt in matrimoniis servanda esse quaeis eunque a Conciliis praescripta sunt, ct difficultates in his emergentes in foro Ecclesiastico esse discutiendas. Vide Du-Ηa melium tona. 7. edit. Parisiens s pag. τήν. & Iuen in quaest. 6. cap. I. in argumento deducto ex testimonio S praxi principum uecularium . VII. Nec desunt arguis menta a ratione petita: quorum primum est, matrimonium ordinari ad honnm Ecclesie, quatenus est coniunctio maris Ac seminae, quis mul nuptiali scedere copulantur, ut fidelium plebem generatione mul tiplicent, atque ad Dei cultum enutriant, ct instruant; Ieuod enim ad honam Ecelesiae Ordinatur , inquit in I v. adversus Antiles cap. 78.
Doctor Angelicus , oportet quod DHaeeat regimini Ecelesiasteo . AIterum cst hujusmodi: Etiam ea, quae sunt iuris naturalis, quatenus ad Dei cultum reseruntur, ct continentur in ordine rerum , quae Deo consecrantur, subjiciuntur legibus Eccles asticis , proptereaquod lex
naturae rem agendam, vel non agendam praescribat, modum Uero, ordinemque constituere legis positivae munus sit. Quamquam enim aE. G. Deum colere cuique inditum sit a natura , ut cultus tamen Deo exhibeatur sacrificiis , observatione festorum , rituumque condecen
tia, ad Ecclesiae pertinet dispositionem . At matrimonium, etsi iure nλ- iurali irasituitum, multiplici tamen titulo, scilicet, ob generarionem Chri
562쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. V. s 4r
Christianae plebis , ob coniugalem pudicitiam, ob caritatis vinculum iae praesertim ob coniunctionis Christi mysterium , & spirituale signaculum computatur inter res ad cultum Dei, religionemque Christianam maxime pertinentes. Matrimonii igitur modum, tempus , ritumisque praescribere spectat ad iura Ecclesiasticae potestatis. Atque hoc arispumentum proponit , multisque confirmationibus collustrat insignis Augustinianus Theologus Fridericus Gavardi Volum. 6. SehoIae Aegid. pag.s89. Tertium argumentum sit quod proponit Augustinianus alter , ct etiam illustrior Theologus, Basilius Poncius lib.6. de Matrim. cap. 2.num. i. quoniam scilicet Ecclesa nullas irritasque reddit leges civilium Magistratuum circa contractus matrimoniales: quod vir doctissimus probat ex coniugiis inter consobrinos, de quibus dixi num. a. necnota ex cap. Cam se eundum Apostolum , in secundis nuptiis, quo capitulo abrogatur infamia , qua lege Caesarum assiciebantur viduae insta annum luctus iterum nubentes ἰ de qua leH Seneca Epist. 6s. ad Lucii. ait ,
annum femini, ad lugendam consimisse majoret , atque in s. Fast rum
idius : ylketos igitur numeros servatis is anno tme luget spatio femina mersa virum. Ε eontra vero leges circa matrimonium ab Ecclesia constitutae, a secu- Iari principe infringi & abrogari non possitnt. Addam nonnulla paulla infra in solutione secundar oppositionis . PROP. IlI. In hac quaestione, quam dirimendo asserimus spectato
ad Eeclesiam causas matrimoniales cognoscere , & matrimonii constituere impedimenta, Delesiae nomine nequeunt intelligi principes Rmagistratus seculareS. Consequitur assertum istud ex praecedenti, & breviter confirmatur . Enimvero quae decernuntur auctoritate canonum , Episcoporum iudicio , & Romanorum Pontificum constitutionibus, non constituuntur ab Ecclesia quatenus comprehendit principes, rectoresque reipublicae , sed quatenus habet formam regiminis, ac potestatem a civili S saeculari distinctam. At demonstratum est ea, quae spectant ad matrimonium , praescribi & judicari canonum , Episcoporum , Romanorumque Pontificum auctoritate. Igitur decernuntur, & iudicantur vi potestate Ecclesiastica , in quantum a potestate politica , & saecularidistincta est . Praeterea in cap. nam , a. Decret. tit. X. num. g. Hono
rius hujus nominis Tertius inquit causam natalium ad sorum Ecclesia-sicum pertinere, causam vero successionis a soro saeculari discuti nullatenus posse , donee ea a natalium εApostolieo iudieis finem aeeeperit. His autem verbis nonne judicium, & forum Ecclesiasticum apertissimδa judicio & foro saeculari secernitur Insuper Tridentini Canones editi sunt adversus Novatores, qui asserebant non posse jure Pontificio in
gradibus e sanguinitatis & assinitatis aliud statui, quam quae script Diuiligod by Corale
563쪽
sunt cap. i8. Levitici, ut in lib. de Captivitate Babylon. eap. de Mite seripsit Lutherus, S lib. iv. Institui. cap. 19. l. ult. Calvinus; effutiebantque immerito legibus Pontificiis ne connubia inter se contrahant prohiberi consobrinis ct frat uelibus , ut ad cap. I9. Matthaei commentatur Bucerus. Sicut ergo haeretici Melesia nomine accipiunt ordinem, ct Hierarchiam Sacerdotum ἰ ita ordinem & Ηierarchiam Sacerdotum intellexit Tridentina Synodus quando figmenta illa haereticorum proscripsit. Demum Reges , quos num. s. prie d. Prop. Commemoravi, coniugerunt in causis matrimonialibus ad Pontificium tribunal; quod S fecit priusquam a Catholica religione apostataret Henricus VIII. X Angliae, cum vellet repudiare Catharinam conjugem quondam germani fratris sui, quam rato legitimoque connubio duxerat dispensatione Iulii II. & matrimonium inire cum Anna nomine MIena, missis ad Clementem VII. Stephano Gradinero I. C. & Francisico Briano , ut si artificio aliquo potuissent, facultatem ineundi adulterini conjugii extorquerent. Ipsi ergo Reges noverunt optime, tribunal, in quo . cause matrimonii discutiuntur , longe ab illo diversum esse , in quo ipsi jus dicunt, sentcntiasque pronuntiant. Militant verb adversus asteriam Ecclesiae potestatem quae sequuntur. Ecclesia non potest immutare materiam sacramentorum , quum haec a Christo Domino determinata suerit atque praescripta . At con tractus civilis est materia sacramenti matrimonii. Igitur Ecclesia non potest contractus civiles impedimentis appositis immutare . Resp. Christum utique pro hujus sacramenti materia determinasse contractum civilem , sed minime declarasse quinam contractus legitimus sit habendus; quoniam in iis , quae ad publicum commodum ordinantur , praeter invariabilem sermam , ct conditionem, quam cxigit jus naturae, addi possunt lege positiva conditiones accessoriae puta , ut contractus hac duntaxat ratione, atque ab iis , non ab aliis personissant sine quibus conditionibus perniciosa potius forent , quam reipublicae utilia , ideoque non conducerent ad bonum illud commune,
quod praecipue lex ipsa naturalis intendit. Explicavi id paullo supra
prop. I. necnon libro XXX. cap. Io. addamque nonnulla cap. . ii
jus libri , ubi agam de clandestinis conjugiis. Neganda est igitur conis sequentia , quoniam Ecclesia pro hujus sacramen .i materia non conis siluit rem aliquam praeter contractum legitimum ς sud definivit qualis contractus in praesentia, rebusque sic stantibus ratus , ct legitimus debeat existimari. Deinde oppones: Si Ecclesia facultatem habet statuendi impedimenta matrimonii , eadem pariter inducere poterunt magistratus ac principes saeculares: quod ostenditur proximis argumentis. Principio, ut prop. I. demonstratum est, matrimonium cum sit contractus
civilis, atque ad politiam, S communem reipublicae utilitatem re
564쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. V. s 3
seratur, subjici debet juri principum, quorum curae politicum regimen commissum est et nec possunt hoc iure , nisi sponte ei cedant, exspoliari sanctione aliqua Ecclesiastica , quum ab imperii , Ac principatus auctoritate sit idem jus penitus indivulsum . Deinde transactis
saeculis imperatores ae principes tulerunt circa matrimonium leges plurimas, quas Ecclesia , non ut illegitima potestate constitutas habuit tanquam nullas ct irritas , sed excepit potius, commendavit, atque executioni mandandas esse decrevit: cuiusnodi sunt lex Theodosi vetans inter consobrinos connubia, quam legem laudat in Epist. 66. ad Paternum Ambrosius ἰ atque leges aliae imperiales prohibentes ne matrimonia inter consanguineos jungantur οῦ de quibus legibus mentionem fecerunt in Epistola ad Hiinerium Tarraconensem Siricius , in litteris ad Rusticum Narbonensem magnus Leo , atque in rescriptis ad consultationes Bulgarorum Nicolaus Primus . Ad haec in prioribus Christianae religionis saeculis Imperatores idoloIatrae poterant fidelio hus ditioni sitie nihiems praescribero coniugiorum impedimenta, aequo ac paganis S ethnicis , cum in utrosque dominio imperioque pollerent, neque ob diversam subditorum religionem amitterent proprii iuris auctoritatem :. ideoque frui debent iure ipsis . eademquci facultate Christiani principes, nequaquam ob fidem, quam profitentur atque propugnant, potestate exercendae iurisidictionis privandi . Insupee non tantum antiquis legibus Iustiniani , verum etiam redentioriis bus Regum Galliarum declarantur irrita & nulla matrimonia a filiis familias contracta absque parentum suorum consensu, necnon ea quae insciis eisdem regibus contrahuntur a viris sceminisque regali semine procreatis ς quae tamen omnia. adversantur definitionibus sacrosanctae Synodi Tridentinae. Huic argumento, quod non exigui momenti est, non una ra. tione occurrunt viri doctissimi. Permulti ab illo sese expediunt res pondendo etiam principibus in impedimentis matrimonii statuendis ius esse suum et ' in conjugiis, quae lege naturali instituta sunt in quantum spectant ad officium naturae , subiiciuntur autem dispositioni iuris civilis, quatenus attinent ad reipublicae commodum, S prouec honestantur sacramenti ratione ad normam juris Ecclesiastici sunt ineunda, suas habere partes jus naturale , suas item civile, ac suas itidem Ecclesiastici im : neque ab una lege frangi praescriptiones alteriuS , proptereaquod leges singulae peculiari sibique propria ratione de matrimonio ipso decernunt, atque sese mutuo muniunt S sovent ἔid Uero nullatenus repugnare Tridentino Concilio , quod suum quidem jus asseruit Ecclesiae, . sed proprium principibus, secularibus non ademit. Contendunt vero hanc esse mentem S. Thomae, qui in I dissi r4. quaest. un. art. i. ad 4. scribit:. Matrimonium iu quantam essis ρ iam natara , statuitur lege natura ; in quantam es sacrames
565쪽
ium , statuisar lege divina; in quautum es in ossisium eo remunitatis , futuitur lete eiviii: ct ideo ex qualibet dictarum legum potest aliqua persona flai ad matrimonium illegitima. Similia scribit doctor Angelicus lib. iv. contra Gentes cap. 78. Propugnant vero hanc sententiam Petrus Soto lect. 4. de Matrimonio, Franciscus Uictoria Relect. 3. Gonet disp. 7. art. unico g. I. Gerbesius in Tractatu de Ecelesiae ct Prin-pum potestate S voluntate super impedimentis Matrim. Gamachaeus de Matrim. cap. IS. Du-Ηamel lib. 2. cap. I. & 4. Tournely D. art. a. Le-Droin t q. 6. cap. I. aliique multi, praesertim ex Doctoribus Sorbo-nieis . Hi nimirum inquiunt matrimonium simul esse contractum civi-lam, ac Meramentum , nec repugnare quin principum saecularium Iegibus subjiciatur in quantum contractus civilis est, & solius Ecclesiae subsit definitionibus quatenus est Sacramentum . Discrepant hi tamen doctores plurimum inter se, quoniam aliqui aiunt Christianos princ i- pes pietate & religione adactos proprio iure non uti, ut Ecclesiae statuta vim habeant; immo & tali iure sponte cessisse , ut citata lect. q. ait Solo : alii vero censent principes ius suum etiamnum retinere, sed illo nequaquam uti, nisi Ecelesia approbante , ut Tournelius , aliique Sorbonici: quidam denique asserto ct vindicato Ecclesiastico jure , censuerunt circumspectione quadam eis necessaria , de magistratuum regumque auctoritate non agere, prout secit in erudito de Sacram. Comment. disput. X. q. 6. cap. i. ad 4. Gaspar Iueninus .
opinantur quidam alii, praeteritis saeculis iura quidem principum
circa causas matrimoniales in suo robore permansisse , at postmodum Eeelesiasticis definitionibus suisse abrogata Sc extincta, eo quod Pontifices illas sibimet reservaverint. Ita censet Thomas Sanchez lib. I. de Matrim. disp. 3. num 2. cujus sententia videtur innixa momentis in praecedenti oppositione productis , ac praesertim legibus Principum circa matrimonium emanatis. Et quidem Ecclesiam posterioribus duntaxat saeculis nae tam fuisse potestatem statuendi impedimenta , quae dirimunt matrimonium , camque potestatem dudum sibimet arrogasseae reservasse Christianos Romanorum Augustos , eo quod matrimonium non sacramentum tantum, sed S contractus civilis sit, assimarunt quoque Christianus Lupus in dissertatione Procem tali ad tertium Volumen in decreta S canones conciliorum cap. io. R Zegerus Uan- Espen. p. a. in Ius Eccles tit. xi I. cap. i. tametsi hi duo minime scripserint, ut visum est Thoma: Sancteg, ab Ecelesia principibus ademptum fuisse jus pristinum : quod zerte nulla ratione probari potest. Tertia sententia est eorum, qui putant saeculares principes nullam ha here absolutam potestatem circa ca , quae pertinent ad Uin
culum matrimonii, Sc vim neXumque in lubilem contractus , nec circa impedimenta illius , nec etiam circa ea, quae inde necessario con
sequuntur , cujusmodi sunt firmitas conjugii, conditio legit tima ,
566쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. V. s s
vel nlegitima prolis, divortium, Sc quaecumque pendent a rationaeontractus , vel Sacramenti; ea vero saeculari judicio relinqui, quae acerebria Sextrinseca tantum sunt, ac pertinent solummodo ad civilem societatem, cujus generis sunt cauue dotis, atque haereditatis: quam sententiam propugnant Cardinalis Bellarminus de Matrim. cap. 32. Basilius Poncius lib. vi. cap. 2. Cardinalis Gotti q. vir. dub. t. num. 22. S ICC. quamplurimi, quos citat, ct inuitur Em. Gonta- Iez in librum 2. Decretal. tit. X. cap. 3. Innititur vero sententia ista Aproximis argumentis . Primo quia contractus legitimus matrimonii apud fideles nequit separari a ratione sacramenti; de sacramentis autem iudieium serre ad solam Ecclesiam pertinet. Secundo quia etiamsi matrimonium sacramentum non soret, ad conscientiam tamen spectat, ideoque ejus causae ad pastores animarum sunt deserendae . Tertio quoniam Christus de repudio & divortio judicium protulit, Apostolus item de conjugio inter fidelem S: infidelem , S Concilia pariter
ac Pontifices non semel in causis matrimonii sententiam dixere, &conseqlaeta ter sententia haec praxi totius Ecclesiae firmatur. Atque haec tria argumenta proponuntur, & a Kem mitti effugiis vindicantur ab Eminentissimo Bellarmino. Addit Basilius noster in confirmationem
primi argumenti, quod licet contractiis matrimonialis in se spectatus subiiciatur juri Magistratus politici, posteaquam tamen ad rationem sacramenti evectus est, Eccesiae tantummodo committitur dijudicandus, eo serme pacto , quo homines initiati sacramento ordinis non amplius subduntur principibus saecularibus , & res qtiaelibet Deo consecrata subtrahitur a dominio hominum laicorum . Adjiciam firmissimum argumentum ex quo Honorius lII. ut supra dixi, cap. nam de Ord. cognit. assirmaverit causam natalium pertinere ad selum forum Ecclesiasti eum, causam vero successionis ad politicum , ct sarculare: quod utique idem est, ac sententiam hanc tertiam, prout explicatura Basilio Poneso, lege canonica definire. Accedit demum pro hac sententia , quod si princeps statueret impedimentum dirimens matrimonium , non tantum quoad effectus civiles , puta dotis ac successionis ,
verum etiam quoad valorem contractus , ct vinculi firmitatem ; sit in exemplo, si nullum irritumque redderet coniugium adolescentium initum parentibus adversantibus, quod impedimentum non approba ret Ecclesia , sicut revera non probat nuper commemoratum , atque in tali dissidio matrimonium contraheretur ; ratum foret ine Ecclesiastica connubium , quod lege civili nullum esset. Et quamquam nonnulli apud Nurnely pag. 246. censeant absurdum non esse , ut in uno foro firmum si, quod nullum judicatur in altero ; absurdum tamen est maximum, quoniam sacramenti hujus materia est contractus civilis & legitimus : ct ideo si ratum foret sacramentum, legitimus eskt quoque contractus: ac praeterea si princeps matrimonium illud
567쪽
s σ De Τheologicis Disciplinis
posset dissol rere, separare posset quos Deus. S Ecclesia coniunxit: si sol .ere illud non potat , nulla itidem essent impedimenta dirimentia a se consi ituta . QDd autem Durnely ibidem ait,.nihil tale pertime- seendum esse ex principum Chri itianorurn religione ac pietate, bene quidem. habet , si principes omnes religiosi piique sint; quid autem , si spreta Ecclesiastica auetoritate jus suum exercerent ὶ Tutius ergo est, inquiunt tertiae hujus sententiae patroni, jus istud politicis magistratibus denegare. Ouamvis haec assertio me iudice .erior sit. & iuri Ecclesiastico magis congruat τ quibusdam tamen exceptionibus circumscribenda est , quibus positis facillima est objectionis expeditio . Ac prima eX-ceptio est , . quoscunque principes , .ut juris naturalis custodes , &humanarum legum ad civilem. cietatem pertinentium auctores , ac dominos posse illa impedimenta statuere , quae juri naturae sunt consentanea, & attinent ad politicum regimen, in cimnibus coniugii S, quae rationem sacramenti non habent, cujusmodi sunt matrimonia infidelium : eademque impedimenta etiam a fidelibus servanda esse ,
S ab Ecclesia approbanda , quum Christi religio iuri naturali ct civili non opponatur , sed utrumque sanctitate S caritate perficiat. Exceptio altera est , quod in conjugiis fidelium , quae sacramenti rationem habent .. non debet sese immiscere saecularis potestas , nisi in rebus illis accessi, riis , quae Ecclesiasticum ius non in Madunt, ut sit ut causae haereditatis & dotis . Tertia exceptio est, quod leges politici magistratus & priocipum Christianorum , utpote divino & Ecclesiastico jurit anquam nobiliori deservientes , magna utilitate constituuntur , non in iis tantum , quae spectant ad matrimonium , sed in aliis quoque rebus ad Dei cultum, ad Sacerdotium, S ad templum pertinentibu id ipsa Ecclesia annuente, ut facilius Ecclesiastica statuta promoveantur & vindicentur, ut demonstravi lib. xx. cap. I 6. Prop. Hoc, non aliud probat obiectio praecedens ; nam si loquamur de legibus Christianorum imperatorum , Iatae suerunt ad iura Ecclesiastica promovenda , leges ipsas imperatorias Ecclesiarum pastor ibiis a improbantibus : si vero de Ethnicis sermo sit; & hi nullam sacramenti rationem habuerunt, & Ecclesia pro temporum conditione, S legum ipsarum aequitate, iisdem obtemperavit. Quamquam ct illud notandum est, olim apud Ethnicos causas nuptiarum ad eorum pontifices pertinuisse, quos consultos sitisse circa coniugium Augusti & Liviae scribit lib. 48. Dio Cassius . Hinc in Pandectis leges coniugiorum titulum praeserunt de Ritu nuptiarum, qui declarat ceremoniam quandam & sanctimoniam . Adoptio item , quod nuptias imitetur , ad pontifices pertinebat, ut scribunt Tacitus lib. i. His . Tullius pro domo sua , & A. Gellius lib. v. nos . Attic. cap. I9 Idem Tacitus lib.xl I.
Annal. adscribit temporum infelicitati , quod Senatus post Claudii
568쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. V. sqI
cum Aprippina connubium , inter patruos fratrumque filias permiserit matrimonium . Ita nempe , quod etiam Ethnici suspiciebant in nuptiis mysterium aliquod religionis. Spectabant econtra quaestioneshalc ditatis ad praetorem. Vide Iacobum Gutherium de Iure vet. Ponti sic. lib. 2. cap. I. sive v. Volum. Antiq. Roman. Graevii pag. 86. De
Galliarum legibus contra conjugia inita sine parentum assznsu , dixi cap. praeced. prop. I. Leges aliae circa matrimonia eorum , qui procreati sunt regio sanguine , aut Iatae fuerunt peculiari indulto Apostolicae Sedis, ut inquit Vanroy tom. v. pag. si a. aut potius vim habent tantummodo quoad haereditatem & successionem . Opp. ult. Deus in Levitico Iems matrimonii constituit: nihil ergo iis addere potest Ecclusa. Resp. nego conseq. tum quia Permulta in lege veteri praescripta suerunt, quae nullam in Evangelio vim habent: tum quia in Levitico minime Deus prohibuit, ne in posterum alia impedimenta statuerentur, prout revera statuta fuisse demonstrat quoque Seldenus in libro , quem inseripsit Uxor Behrasea et tum denique , quia Christus contulit Ecelesiae amplis limam potestatem , ut quaecunque ad virtutes, ad sacramenta , ad sicros ritus, S ad sidelium prosectum conducerent, proponeret ac stabiliret; nec minus illa valeret in spirituali regimine, quam in civili valeat mundana po-
PRomsITio IV. Dispensare in impedimentis matrimonii Ecclesiasticae potestatis munus est, idque urgentibus duntaxat causis fieri debet.. I'ars prima demonstratur definitione Tridentini Concilii sese.xxiv. can. 3.' quis dixerit eos tantum eosanguinitatis ct a finitatis gradas, . qui in Levilao exprimuntur , posse impedire matrimonium eontraheπ- dum , ct dirimere confractum , nee poste Delesiam in nonnums illorum dispensare , aut onstituere tit plures impediant dr dirimant; anathemast. Probatur etiam ratione: quoniam necessum est, .ut dis, pensatio fiat ab iis , quibus competit Iurisdicendi potestas : atqui haec potestas circa impedimenta matrimonii, prout supra demonstratum
est, convenit Ecclesar ; igitur Ecclesae competit istiusmodi dispensatio
Duo tamen hic notandarant: primum , quod Ecesesa relaxare nequit impedimenta illa , quae iure naturae, S iure divino positivo Constituta fuerunt , cnjin generis sunt persectum ligamen praecedentis Conjugii, & impotentia et S consequenter Ecclesar competit auctoritas in iis impedimentis dispensandi , quae jure Ecclesiastico fuerunt in- dudita. Quare Tridentini Patres recte in praecitato canone verba illa
apposuerunt , in nonnullis illorum . Alterum , quod adnotandum erat , id est, potestatem illam residere in Romano Pontisce, quo
niam ad ipsium spectant quaecunque sunt juris Ecclesiastici, quamVis . t nonnulla etiam ad idem ius pertinentia , aut perantiqua consuetudi
569쪽
s 8 De Theologicis Disciplinis
ne , aut ipsius Romani Pontificis permissione possint ab inferioribus Episcopis relaxari. Quaenam vero haec sint, dixi postremo capite i iishri vicesimi, in quo de dispensatione universim , aede illa etiam , de
qua modo agitur, pertractavi. Altera propositionis pars demonstratur primum definitione Tria dentini Concilii cit. sese. XXI ν. cap. v. de Reseripat. Matrimon. In eo rratiendis matrimoniis vel nalia omnino detur dispensatio vel raro: M.que ex eaasa dr gratis eοMedatur . Is seeundo Dradu numquam dispensetur, nisi ruter magnos principes , se ob publicam eausam ia Secundbprobatur ratione producia ab eodem Sacrosancto Concilio sese. xxv. cap. i8. de Reserm. proptereaquod frequenter legem solvere, ct absisque persbnarum rerumque dele petentibus indulgere, aditum unia
cuique aperit ad leges transgrediendas . Causae autem concedendae dispensationis sunt r. Pernsciosae dis gordiae sudatio ii. Incompetentia dotis . iii. Angustia loci , unde magna inveniendae alterius uxoris oriatur difficultas. I U. Infamiae gra vi sique scandali periculum. v. Illustris familiae conservatio . VI. Amplissimarum divitiarum in eadem cognatione tutamen. v II. In E clesiam catholicam aut pctentis, aut illius pro quo petitur dispensatio, meritum singulare Ul I. r. Aetas puellae vicesimum quartum annum excedentis , atque hac de causa permanentis innuptae . IX. Constitutio dotis , quam contrahendo conjugium vir dives impertia tueconsanguineae , vel assini pauperrimae . Sed plura de his Barbosa in cap. s. se sis. 24. Tridentini Concilii, Fagnanus in cap. uo eirea, d Consanguinit. Zerola v. Dispensatio I. I. Sancheg lib. Vi l . disp. a L. Poncius lib. vii l. capia r . Sylvius in Quaest. so. Supplem. aliique Iurisperiti, S Theologi, qui de Matrimonio scripserunt.
Tuaedam circa Impedimenia Matrimonii ex Theoclogorum disputationibus, atque ex Iure Canonicoacervatim breviterque asseruWur . Usi de impedimentis matrimonii singilIatim agere huius institutpnostri non sit , quod libri isti iam ad finem perducti comprehendere , ct explicare non valeant quodlibet moralis Tlleologiae difficillimum amplissimumque argumentum : quoniam tamen temperata saltim de iisdem impedimentis tractati ad intelligenda ea , quae diximuS de matrimoniali contractu , utilis est admodum ac necessaria ς eamdem capiti huic sexto inseremus , eontractam quidem , sed Theolo-tiae , iurisqua canonici munimentis firmatam . Itaque matrimonii im-Diuit tred by GOrale
570쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. VI. s s
pedimenta alia dirimentis , alia vero impedientia duntaxat dicuntur rquorum illa faciunt, ut matrimonium contrahi nequeat, ct si contrahatur , nullum irritumque censeatur: haec autem conjugium quidem non ditatuunt, neque irritum reddunt; sed impediunt tamen, atque essiciunt , ne inculpate S sine crimine celebretur. Impedimenta
autem primi generis sunt quatuordecim, quae Sc comprehenduntur pervulgatis hisce versibus, Error, Conditis, Votum, Cognatis, Crimen, Cultus di paritas , Vis, ordo, Ligamen, Honestar,
Si mulier sit rapta . Aeo nee reddita lato : 'Hae facienda vetant eoanubia, facta retramur. De his igitur dicam modb, duo tantum, quae dissertationem exiguns peculiarem , rejiciens ad capita proximiora , in quibus agam de clam: destinis conjugiis, S de matrimoniis haereticorum. DE IMPEDIMENTO ERRORI Error , quemadmodum in Decreto Iegitur xxix. q. I. alial esspersonae, alius fortuna, alias eonditionis, alias qualitatis. Error te
δενα est, quando his putatur esse Metilius, ct ipse es Plato. Error
fortus , quando hie paratur esse dives , est pauper . Error eoudiarionis , quando putatur esse liber, ct servus est. Error qualitatis, qua δε putatur esse bonas, qui malus est . Haec Granianus . Error ergo per senae S conditionis nullum reddit conjugii consensum, co quod spectet ad ea , quae pertinent ad matrimonii sibstantiam et persona quidem , quoniam illius corpus est, quod traditur in alterius conjugis potesta tem; servilis autem conditio, quia eamdem potestatem, hujusque usum liberrimum impedit. Ita si quis paciscatue se Marcello venditurum agro, aut empturum a fabro aurario laminam auream, alius autem Marcellum se esse simulans agri possessionem acquireret, vel auxi in pro auro venderet ae& cyprium si ve aurichalcum ς illegitima eL set possessio , ct injusta venditio , proptereaquod neque cum hac per sena , neque de hac materia contrahens assensum praebuit, ct fraude ab illo extorquetur, quod nec animo cogitavit. Ita dicendum est de contractu matrimoniali, ut constat ex cap. Tua Oor, de Sponsal. a Linum vero consensus iure naturae requiratur ad matrimonium, ad consensum vero actus humanus praecognitus , liber, & voluntarius; onstat hoc impedimentum reddere matrimonium nullum ipse iure na . Quod autem solet a nonnullis opponi aut de Iacob qui errore deceptus pro Rachele in conjugem aceepit Liam , aut de Isaac qui pro Esau eidem Iacobo impendit henedictionem , aut de sacramentis aliis , quae rite conseruntur, quamvis cui administreatur secer minister igninret Di itigod by Coosti