장음표시 사용
101쪽
sed album et musicum dicuntii r quam per accidens, intelligatur quod inae r sitiones Alburneu quantum, et Musicum est quantum, et con-Gailc non sunt per se; ita quod in eis praedicetur pars definitionis ded finito. Et cuni dicit quod tum quanta per illud cui iniunt, non accipit incile per realcm inexistentiam, sed per praedicationem unde lixc non est vera , Album est quantum, nisi oui superscies quae praedicatur de albo est quanta. Et propterea quia album pr dicatur de superisiicie vel e convers, ideo lac est vera per accidens, Aluim est quantum. Per hoc etiam ad aliam in thuritatem patet quia ideo dicit, alia esse quanta per se nita lineam, corpus, liiiju:modi i quia tales propositiones sunt pii se, Linea st quantitas,Corpus est quantitas, livijusmodi. Alia aud in sum quantale accidens quia tales propositiones sent per accideas, Album est quantitas, Musicum est quantitas Adaliud de prisdicamentis dicendum est , quod ion est mens Philosophi dicere, quod quantitates habentes proposithnem habeant partes copulatas ad aliquam rem distinctam totaliter ab illis partibus, quia tale rei secundiun eum non posset substantiam assignari oporteret, iam ouod esset per se in ycncre , cum mn possit poni pars alicujus in genere existentis; ita esset quantitas, vel substanria, vel qualitas, quoium quodlibet patet esse salsum. Sed intend tri illosophus quod una pars extenditur ad aliam, ita quod nihil μnitus est medium inter illas duas partes. Et si e patet iod est de latione continui permanentis quod partes sint ad se protenta mutuon ita quod si una non sit protens usque ad aliam non erit ex eis unum continuum. Et ista est diffcrentia inter quantitatem cunt iniam' discretam secundum ri Jοι quia ad quantitatem di . cretam nihil refert an illa quin constituunt illim stat distincta 6coisitu , vel nona an etiam inter illa sit medium , vel non unde ad idequod duo homine sint duo, nihil refert an inter illos sit medium, vel P. Q ita enim sum duo quando nihil est medium inter eos, scat quandori stant per centum lolcas. Nec in aliquo, propter illam distantiam vel propincutitatem variatur praedicatio hujus praedicat Duo de istis imo simul eiscnt in eodem loco est ent lao,scut si rion sint in eodem loco.Non sc autem est de partibus continui, quia ad hoc quod partes sint conistinuae adinvicem , oportet quod ibi sit medium inter illas, uudana sit protens usque ad aliam is tamen quod distent situ, qu dfaciant unam rem numero, quia aliter non sunt comitatae. Si enim non constituant unam rem numero, vel non sati ite ad se protensa, vel non sint distantes stuin loco, non sunt continuae. Nullum autem praedictorum requiritur ad quantitatem discretam , propter quod dicit Alia it quod partes continui copulantur ad aliquem terminum con
munem , hoc est , quod sunt ad se protentae, imul cum hoc quod non sum in eodem loco, in tantum quod si esset aliquc indivisibila
terminaret uir inque. Non autem sic est de uantitate discrcta , quia
rartes ejus non sum necessario mutuo protenta ad c imo insitim ita
102쪽
constimere quantitatem discretam si alicuid sit medium , sicut si nihil sit n)edium. Propter idem dicit quod partes quantitatis continuae habent positionem ; quia ad hoc quod sint partes continuae oportet quod stualiter distet una ab alia , ita ut contingat verela cere quod una pars est ibi , cilia hic, alia alibi. Ad duantitatem vero discretam non requiritur talis distantia situalis , sicut dictum est unde materia forma sunt duae res ,δε tamen silualiter, an distant. Ad Aliud quar dodicit Philosoplvis punctum csse indivisibile dico quod loquitur fecundum opinionem amosam, vel loquitur cond tionaliter quod scilicet punctus esset indivisibilis si esset alia res a quantitate Vel per illam propositionem , Punctus est indivisibilis, intendit quid una pars continui rotenditur ad aliam sine aliquo indivisibili medio inter illas partes. Sicut per illam, Partes lineae copulantur ad terminum communem , intendit illam, Partes lineae protenduntur ad se sine aliquo medio intercepto Ad Aliud dicendum est, quod Philosophus non intendit quid unitas sit qu dam res omni parte carens; quia nulla res talis potest esse in istis in. serioribus secundum eum sed per illam propysitionem , Unitas est i di Visibilis, intendit istam allud quod unum est non est pili ra. Et quod lus est intentio sua declaravi per eundem secundo Phys ideo causa brevitatis hic omitto. Ad Ultimum dicendum est, lic Philosophus non intendit probare multa esse si substantia 'uantum sunt , per hoc scilicet quc lubstantia non est quantitas: scd per hoc quod impossibile est quod liquid sit quantum nisi contineat partium pluralitatem: ita necessario si substantia tuam tum sunt, multa sunt, quia scilicetraries istius cluanti sunt. Et hoc susscit cor tra antiquos. Sic ergo dico quod intentio Ari Jot ibit negare omne indivisibile in istis inserioribus, nisi sorte ponat animam intelici tiram indiu sibi leui. Voluit enim ponere quod omnis res est substantia vel qualitas. Et si invenietur aliquando dicere substantiam non esse quantitat , vel qualitatem non est quantitatem, intendit quod haec proposito non est per se, substantia est quantitas, nec etiam illa est per se, Qualitas est quantitas: loc quia si hoc nomen antitas , accipitur pro quantitate
continua permanente, connotat unum partem stualiter distare ab alia:
non se autem hoc nomen Substantia velabassitas. Dico ergo quod n-tentio AriRot millorum multorum sui quod omnis quantitas non est aliqua res totaliter distincta a substantia qualitat: nec punctus, li-rrea, superficies,in corpus, sunt inter se secundum se tota distincta Teiancntes autem communem opinionem medernorum dicerent, quod sunctus est aliqua res totaliter distincta a linea copul insin continuans patres lineae adinvicem : Linea autem est alia res a superficie continuamin copulans partes supersiciei & Superficies est alia res a corpore, continuans copulans partes corporis adinvicem. Numerus D que est alia res a rebus numeratis, d accidens existens in cis E si
103쪽
dicerent ε loco et tempore, quod sunt inctae res inter se ab cmnibus
De his aues uuim in radicamento quantitatis,fecundum
opimomminentem quantitatem non distingui Dbstantia o quasitate.
VI a varietate op nionis circa diversitatem et identitatem quanti talis a substantia et qualitate secundum utramque opinionem W-d cndum est de illis quae ponuntur in genere quantitatis. Et primo secundum opinionem primam, quae mihi, detur est Hiilosophi, unde secundiim illam opinionem dico, quod omne illud per quod potest responderi ad quaestionem sectam per quam , est in genere quanti-xatis. Et accirio hoc nomens an tum interrogativum, secundum quod est commune et generale ad quantis stricte sumptum, et ad quot. Potest autem tale interrogativum quaerere de pluribus, ita quod interro- sativum est etiam expressivum pluiiiiij sicut si quaeratur , Quot sunt hic intus, et tunc illud per quod respondetur ad talem quaestionem est inter quantitates discretas numerandum , quia scilicet exprimit pluralitatem , ut si quaera ur, Quot sunt isti homines, et re. pondeatur tres,
illud quod respondetur exprimit plura ideo etiam illo modo oratio
est quantitas di creta inlaetendo de oratione quanta est, intelligitur quorum ad pluralitatem syllabarum. Aliter autem contingeret aeqv litor quaeri de una itera, et de una hilaba, cum possit esse brevis vel longi et ideo illud per quod respondetur dicitur esse expressivum pt xiv. et propter hoc inter quantitates discretas connumerabitur. Si autem interrogativum quantitatis non est expressivum pluriums oportet quod si expressivum uolus habenti, plures partes distantes seu aliter ab- vicem; et tunc vel exprimit distantes secundum longitudinem, et sic est linea vel secundum latitudinem, et sic est superficies vel secundum prostriditatem, et sic est corpus vel quaerit de loco et tem-pare, et sic sunt locus et tempus , quae quodammodo reponantur a
Ad cujus evidentiam sciendum ouod locus & tempus non ita pertinent ad genus quantitatis sicut alia sed de tempore et loco diversa alio ori aerenda est unde tempus ideo non ponitur per se in genere qua titatis seu alia, quia tempus non signiscat praecise existenti in Θr in natura sicut alia unde linea, superficies, corpus, et numerus significis praecise res existemes, non consignificando vel contolando aliquid nisi rem existentem Tempus autem sicut et motus conuolat Tenan in esistentem vel in actu, vel in potentia unde secundum illam opis iurem tempus non est alia rcci aeri , nec αρ cui est alia res realiter
104쪽
distincti a rebus permanentibus imo motus non importat aliud nisi quod ina res habet unam rem post aliam, vel ditia una conjuno itur uni post aliam , vel quod conjuneteretur sibi si alia res quiescens inet sibi approximatri. Et ideo motus non est res realiter distinctata rebus in manentibus, Meodem modo nec temnis; propter boc non ponit pretempus, nisi quasi per accidens, vel quasi passo rerum peraeanentium exisistentium in genere quantitatis; sicut etiam ponitur vel poni potest in tus in genere quantitatis, sciit ponit a stol. s. et . De loco autem alia ratio danda est unde locus non est per se in genere quantitatis; quia locus non est aliquid distinctum a stiperscie, simul cum veritate propositionis enuntiantis locum de aliquo subjecto,
non potest locus cum variis determinationibus connotantibus quantitatem successive veriscari de eodem , absque eonsimili variatione supci ficiei, lineae,v ljorporis. Verbi gratia, Sit haec modo vera A est locus, stante illa veritate, A est locus, non possunt verificari tales prop sitiones successive, A est major locus, A est minor locus, A est one or locu , A est brevior locus, Te de consimilibus z nisi tales etiam successive veris-eentur, A est major superficies, A est minor sit perficies , vel A est major linea A est inor lineas vel A est majus corpus A est minus corpus ; ita de similibus. Ex istis patet ratio quare non obstesate quid illa opini ponat quod linea, prpui, superficies, non sunt res distinctae; sic nec locus disti
pulter ab eis, tamen magis pertinent ad genus quantitatisquὶm locus tquia non obstante quod significent eandem rem, possunt tamen tales veriscari successive, A est lono us A est brevius quamvis taIes non rificentur, A est latius, A est minus latum, est profundius A est minus prolandum. Et per hoc patet etiam duodet'cis est distinctum praedis bile a linea, superficit,4 corpore , sicut illa sunt distincta inter se. Ex praedictis etiam colligi potest, quod prima Messenti alior divisio: distinctio eorum quae sunt in genere quantitatis sumitur per hoc, quod illud per quod respondetur ad quaestionem factum per quantum, lirpe accipiendoq antum, vel est expressivam plurium,in sic est numerus,ves est expres ivum unius compositi ex pluribus situaliter distantibus, Te sumitur magnitudo, quae dividitur in lineam, superficiem, corpus. Et ita nec oratio, nec tempus, nec locus continentur sub praedicta divisiens; sta magis sint passiones vel accidentia eorum. Et illo modo dividendi utitur Philosophus Met ubi enumerando illa quae sunt quanta per se de primo , non ponit nis lineam , superficiem, numerum, corpus unde describens quantum , dicit sic. Quantum vero dicitur quod est divisibile in ea qu. insunt, quorum utrumque aut singulum unum aliquid 'oe aliquid natum est esse. Per priniam particulam scilicet divi libile in ea quae inlunt, excluduntur tempus oratio Motus, quia quidlibet illorum importat aliquid quod
parta, vel importat quod est mutives locus respectu alicujus,
105쪽
vel simpliciter. Et ille modus loquendi est Anmmi de casu diaboli, ou
est mulium necessarius in diversis difficultatibus; propter hoc illa non ponuntur primo quanta Per secundam particulam possunt e cludi omnia accidentia, omnes formae ac omnes materiae , quia talia non sunt nata esse hoc aliquid. Sed tune accipitur quantu hicte,pro Illo stilicet quod est per se existens non in existens alteri, neq; tanquam pars neq; tanquum accidens;ec sic secundum illam opiniunem timendo qua tum bule sola substantia composita ex materia, dorma, vel etiam incundum Aristot.corpus caeleste, est quantum. Et ideo Philosophus postea enumerando ea quae sic dicuntur quanta, dicit sie: multitudo autena euantum aliquid est si numerabilis fuerit magnitudo autem si nici, durabilis fuerit. Dicitur autem magnitudo goddam divisibile ρο- testate in corvinua: Magnitudo autem quae quidem ad unum continua, longitudo quae quidem ad duo latitudo quae autem ad tria , pr funditas horum autem pluralitas finita, numerus. Ex quo patet quod illa quatuora ne a superficiem, corpus, & numerum , per se ponit in genere quantitatis e nec tempus, coor-tionem, nec locum propter rationes prius positas. Post praedicta sciendum est eorum quae ponantur in linere quantitatis, quaedam sunt per quae convenienter respondetur ad quaestionem factis per quantum , ec sic Bicubitum tricubitum duo tria, Mic de consimilibus, sint in genere quantitatis. Alia dicuntur in genere quan
titatis, quia sint communi ait se primo modo ad tali, O si Eneat perficies corpus o numerus sunt in genere quantitatis.
uiti praedictim opinionem videndum est de proprietatibus quanti
talis unde ponit A UI3t tria esse propria quantitati, quorum Pri'mum est quod Quantitati nihil est contrarium, sicut linea non est contraria ad supersciem, nec bicubitum contrariatur tricubito. Sed exbae proprietate videtur evidenter haberi ouod quantitas non est uia stantia, ne qualitas; quia s quantitas esset qualitas, cum alicui qua Iitati aliquid sit contrarium , Quan: irati aliquid siet contrarium. Ad hoc dicendum est , sicut dictum est prius, istum terminum contrariam multipliciter accipi posse. Veruntamen Philosophus in regando quantitati aliquid esse contrarium,accipit contrarium pro termino aliquo im-mrtante res e trarias alii praecise quae scilicet ideo dicuntur contrariari quia non possunt simul in eodem existeres, sed successiveis simul cumline partibiliter acquiri possunt. Sic autem accipiendo contraria man ..
106쪽
anti: r. Nam nullum est concretum de genere ovantitatis, cujus quo libet significatusa vel consignificatum contrariatur vel repugnat ii nisi-cato vel consignificato alterius patet inductive. Et ita concederem seop nantes quod hoc est verum , quod Alicui quantitati aliquid contrariatur, accipiendo contrarim pro repugnare realiter in esse eidem simul quamvis non successive Haec tamen est vera, Nulla contentastes in genere quantitatis conitariantur; quia isti termini bicubitam tria cubitum non conitariantur nec isti, duo & trita nec isti, linea supersicis de aliis. Licet allado tricubita contrarietur nigredi nihic ita , quia bicubitum significat albedinem eodem modo quo signi scat nigredinem. Dicendum est eriliquod intentio Aristot est quod
haec est vera, Quantitas quantitati contrariatur, si termini supponano pro re extra tamen haec est vera, Nulli termini per se contenti in genere quantitatis contrariantur, sic quod semper important res contrarias. Et
illam propositionem intendit Aristot quando dicit , quod Quantitati
Secunda proprietas est, quod Quantitas non suscipit magis & minui, hoc est , Nullum contentum in genere quantitatis praedicatur de aliquo aliquando cum hoc adverbio magis , aliquando cum lice adverbio minus Tic quod aliqua res est aliquando magis bicubita , ad modum quo dicimus quo hoc corpus est aliquando magis album, Waliquando minus album , nec dicimus quod illa tria sunt magis tria quam alia tria, sicut dicimus quod hoc est mastis album quod illud. Tertia proprietas est quid Quantitas dicitur esse aequalis vel inaequiis ly alacri uuantitati sicut unum corpus dicitur esse aequale vel inaequae alteri limiliter est in aliis. Ex ista proprietate patet quod non est intentio Philosophi negare qualitatem esse quantitatem. Nam si cundum Philosophum haec proprietas est maxime propria cuantitati, cper consequens est convertibilis cum quantitate e ergo de quocunque dicitur haec proprietas de eodem dicitur quantitas. Sta haec est crasmpliciter quamvis non sit per se vera , Unum lignum est aequale alteri , dc una nigredo est aequalis alteri nigredini erilo similiter haec est vera, una substantia est quantitas, o una qualitas est quantitas, quamvis sit per accidens. Nec valet dicere quod non omne aequale velanaequale est quantitas, quia non est proprie proprium quantitati cile aequale vel inaequali scis est proprium quantitati quod Secundum quam ritatem aliquid dicitur aequale vel inaequale. Quia non dicit Philosophus quod secundum quantitatem aliquid dicitur aequale vel inaequale sed dicit quod est proprie proprium quantitati quod Quantitas est aequalis vel inaequalis unde dicit sic 'Proprium est quantitati maxime, quod ale vel in equale dicitur , singulum enim earum quae dictae sunt quantitatum at aequale vel inaequale dicitur; ut Corpus aequale vel im aequale dicitur,in Tempus quale vel inaequali similiter autem Mint alii singulis quae dicta sunt aequale di in equali dicitur. Ex istis verbis
107쪽
apparet quod dici illas quantitates esse aequales vel inaequales: ita aliquid fecitndum a cile aequale vel inaequale. Et ideo dicendum est, quod sicut albedo vel Libstantia est aequalis vel inaequalis alteri, quamvis per accidens cita substantia, secundum opinionem Aristot & similiter qualitas est uitantitas, ita navis pc accidens. Nec illis obstat illudqucd postea dicit Philosophus , qued in aliis praedicamentis non dicitur aliquid aequale vel inaequale, quia non in endit negare quin de contentis in aliis praedicamentis praedicetur aequale vel inaequale sed intendit dicere qued de aliis iaci dicitur per se quale vel inaequale, sed peracisti dens tantum. Et hoc insinuat cum dicit, 'In caeretis vero quae quantitates non sunt supple per se non multum,.detur aequale vel inaequale dici , quia de illis non per te, sed solum per accidens aequale vel in xquale dicitur. Cum hoc tamen stat quod vere de aliis dicitur aequale vel inaequale. Et eodem modo quantitas praedicatur de elidem.
proprietatibus ornantitatis secundum o inuonem ponentem quantitatem rem absolutam aliam a substanti qualitate. SEcundum autem opinioncm quae ponit quantitatem rem absolutam a substanti ais qualitate , quod punctus, superficies, iner, dccursus, inter se realiter distinguuntur; nunc aliqualiter scendum est. Unde secundum opinionem istam d mensiones sunt quaedam res informantes substantias, sustentantes qualitates corporis i s ita quod subtantia non est dimenso sed est subjectum dimensionum. Et tunc quantitas vel habet partes copulatas ad aliquem terminum communem vel non habet partes copulatas ad aliquem terminum communem. Sid: tu primum, et illae partes sunt permanentes, tunc vel sunt extensae fcclindum longitudinem tantum, &sic est linea ; vel secundunt lonaitudinem dat libidinim, sic est superficies vel secundum lorgitudinem , latitudincmin prosunditatem sic est corpus. Lecus a
multis ponitur esse id zm realiter cum supersicie. Si autem non omnes paries sunt permanentes, se est tempus. Si vero partes non copulantur ad aliquem terminum conuntinem , vel ergo illae partes sunt permanentes, ct sic est numerus ' vel non sunt permanentes, Vc est oratio ei: ponuntur in genere quantitatis linea, superficies, corpus, Iocus, tempus, numerus, iratio Punictus autem instans, uinitas noti
ponuntur in genere quantitatis per se sed per reductiouem. Alitee autem dividitur quantitas , quod quaedam est habens postionem , Te sunt illae specie linea, superficies, corpus, d locus. Quaedam autem non est habens positioncm , di sciunt illae species tinns numerus, α. ratio. rima
108쪽
Prima autem proprietas quantitatis est non habere contrari iam, quia Ticet qualitas existens subjective in quantitate habeat contrarium, illa tan en quantitas non habet contrarium, sicut inductive patet. Secunda proprietas est quod quantitas non suscipit magis nec minus, quia una quantitas non est magis quantitas quam alia.
Tertia proprietas est quod secundum quantitatem aliquid contingit aequale vel inaequale dici ; ita quo illa quantitas per se primo est aequalis vel inaequalis , Jecua amis per aecides substantia sustentans quantitatem, et qualitas existens in quantitate subjective est aequa ian in qualia. Et de quantitate ista sufficiant.
praedicamento relationis ive ad aliquid, qtrodr .
Iatio non sit sindia ab absolutis.
TEr tum praedicamentum quia ponit Aristote s vocatur relatici
sive ad aliiqaid. Et est primo sciendum quod sicut lint piniones contrariae de quantitate, ita sunt contrariae opiniones de ad
aliquid, sive de relatione. Quidam enim ponunt quod relatio non est tilia res extra animam distincta realiteris totaliter a re absoluta, Mareb et absolutis. Et de illa senione reputo fuisse Aristot de alios sequente ipsum. Alii sutem ponunt quod relatio estinitariam res, quae non plus est res absoli ita quam homo sit asinu sed est distincta r aliteris totali et a re absoluta , La rebus absolutis. Et de illi opiniosae sunt multi Theologi, quam aliquando credidi esse opinione mArissotelis; sed nunc mihi videtur , quod opinio contraria scquitur ecprincipiis suis unde materiam de relativis volo primo prosequi se indum opinionem primam ' Secundo secundum opinionem secundam. Tractando autem istam materiam juxta primam opinionem, Primo ponam inudum ponendi di ostendam quod opinio illa est Aristot. Secundo
confirmabo eam per alias rationes. Et Tertio objiciam contra eam,
respondebo eo modo quo responderet Aristoteles ut mihi videtur. Quarto prosequar de illis quae in isto praedicamento ponuntur. Est autem opinio illa quod praeter res absolutas, scilicet substantias qualitates, nulla res est imaginabilis nec in actu nec in potentia , v runtamen illas easdem res dixersa nomina diversimodeignificant. Quasi qua nomina sic sua significata significant , quod abselute posi int de siquo praedicari absque hoc quc addatur eis casus obliquus alterius dictionis; sicut aliquis est homo , quamui non sit alicujus homo 'sic de aliis casibus obliquis. Alia nomina sie sua significata n lacant, quod de nullo erifcari pos uni nisi vere convenienter posset addi ei ac sua siliqvui alictius dictionis sic impossibile est quod aliquid siet
109쪽
ratcr, nisi si alicujus pater , impossibile est quod aliquid si similla,nili alicui si similes ita quod ista nomina, pater, filius, aula, simile, biij ismodi, de nullo instunt assirmari vere si significative sumantur, nisi vere conu lenter possit eis addi respectu ejusdem aliquis casus
ςb quus. Et omnia talia nomina vocantur nomina relativa. Et secundum unam opinionem omni es pro qua potest tale numen sit ponere in propositione vera, est D relati, isti relatio, non sit nomen iecundo im sitionis vel intentionis, sed numen primae intentionis. Et sic haec est vera, Homo est relatio, Socrates est relatio, ex ioc ipso quod Socrates vel homo est similis vel pater alterius. Et quamvis secundum usum Theologorum oporteat concedere , quod ali qua res extra animam, quae non est fgnum incomplexum alterius ex quo nata est componi propositio , si relatio tamen puto quod Ari ot. nihil ponit relativum, nec ad aliquid, nec relationem, nisi solum nomen ex qlio nata est propolitio mentalis,ve ocaliε, es scripta componi. Et id o stoindum opinionem Aristot ut existimo sive ad aliquid , sive relatio, ve relativum est nomen secundae intentionis, sive impostionis &ib nomen prim e imi sitionis, sive intentionis. Et ideo secundum suam opinionem non debet dici fixe concedi , Homo est resatio, vel Albedo est relatio P scd debet concedi quod linc nomen Passe , est relativum,ac non ille oui est pater. Et quod illa opinio si Aristat potest persuaderi Q ita Philosophus in praedicamentis diffiniens ad aliquid dicit 'Ad aliquid talia dicuntur iraecunque hoc ipsum quod sunt ali Detum dicuntur, ves quo ilibet aliter id aliud. Et exemplificat nummo I aliquid dicitur ad aliud diversae de quia aliquid sub habitudine casus genitivi, dativi, vel ablativi. Ex quo arguo se Nihil dicitur alterius sub habitudine casus genitivi et lub alio casu nis nomen Sed omne ad aliquid dicitur ad aliud sub aliqua tali habitudine casuali: Ergo omne ad aliquid est nomen unde etiam omnes expositores dici: α uod ad A t sub aliqua habitudine cactuali ad aliud dicitur: tale autem nen nisi nominibus competere potest. Relinquitur ergo cundum Pluic: phum, quod ad aliquid est nomen importans suum si anificatum sic quod non potest pro eo supponere, nisi convenienter tibi pulset addi aliquis casus obliquus . Nec valet dicere quod Phil fortuis illam definitienem resativorum cprehendit verses finem capituli quia Phil0:ophus ibidem non intendit quod illa definitio ab ali quibuς relativis r movetur sed dicit ibidem quod illa d finitio convenieomnibus relati is, non tamen est convertibilis, sed est in plus, sicut patebit in serias. Et ita omne relativum secundum eum est tale nomen, scut patet per ipsum ibidem Propter quod etiam patet, ut ibidem, quod primas substantia dc secunda ioca nomina substantiarum, quia aliquaslubstantias ponit quae dicuntur aliorum; scd res illae nc dicuntus liorum quamvis sui aliorum, sed nomina tantum.
bem Philet bur in praedicatacii:is punit quia omnia relativa di
110쪽
euntur ad convertentiam si convenienter assignentur ubi etiam ponit
quod ubi deficiunt nomina , licitum est fingere nomina ad quae alia relativa dicuntur. Ex istis ergo patet quod ita non assignamus nisi
Domina, sicut n0n utimur nisi nominibus ergo cum assignamus no mina relativa, ipsa nomina erunt relativa. raeterea secundum in-rentionem Philosophi nos fingimus relativa ad quae dicuntur alia ; sed mon fingimus nisi nomina, ergo ipsa nomina sunt relativa. Et si dicatur secundum Philosophum qu ad non fingimus relatives, sed nomina relativa. Unde dicit Pliilosophus aliquutiens, 'Et sorte nomina sincere necesse est, s non fuerit nomen impositum ad quod convenienter assig- naretur tibi Aetur veste quod possumus fingere nomen relativum, non ipsum relativum. Sed istud non valet ad mentionem Philosophi, quia ipse intendit quod fingimus ipsum relativum quando enim nonci nomen impositum relativo ad assignandum correspondens alteri relatives, tunc licitum est fingere nomen relativum. lnde dicit quia 1aecesse est fingere si non fuerit nomen im; astum ad quod convenienter assignetur per consequens ad nomen sctum assignatur relativum sed non qntingit assignare iii nomen, ergo ipsum nomen est rel1tivum. Et hoc idem patet per eundem ibidem. Nam postqnim exis cmplificavit quomodo relativa aliqua dicuntii ad convertentiam, stibis dic Similiter autem in aliis, sed casu aliquotiens differimi secun- dum locutionem. Ex quo patet quod dicis relativa casu disterre sed sola nomina differunt catur ergo secundum eum sola nomina sunt re
Item quod non ponat relationem esse alliam rem ab absolutis, potest se per Suaderi. Si relatio esset alia res , tunc quandocunque adveniret aliqcui illud vere haberet novam rem in se is per consequens vere mutaretur. Qi:od est contra eum Phyc ubi ponit relationem taxenire illa
Item secundum Aristat. s. Meta cal secti lini dicitur relati v ad calefactibile ergo si relatio esset altare, in calefacti ν, esset tali irca ad illud citefactibile, quia est impusjbile. Nam tune essent in eodem actualiter res infinitae. Nam illa res orae est calafactiva istius ligni estoriam insinitorum aliorum calefactiva Mut sol secundum Philosophum. Si ergo resa io sit alia res, tot erunt res ad ualiter existentes in sole, quoterunt calcfactibilia a sole: se consequens infinitar res quarum qua libet secundum se totam est distincta ab alia nata sunt in sole. Qites est contra Philosophum , Pli L negantem talia infinita esse in rerum natura. Nec valet dicere quod ad omnia ista calefactibilia est una re
latio , 8 v n variantur relationes securidum variationein terminorum.
Quia eadem facilitate d cetur quod respectu omnium non oportet ponere nec unam relatinnem , scd suiscit quod sit una res quae possit appellari pluribus nominibus vel eodem nomine adjectis bi diversia casibus Obliqui; Simili coqua raticae dicit quod respecta omnium ejusdem ra- 1 cicola