장음표시 사용
231쪽
hue respicere nemo facile negaverit, decimum tertium. Viderunt hoc Hova IGANTIvS, UENEMA, SECRERVs apud MERRI CRIVM, atque etiam b ZACMARIAT, qui tamen, quod 'P a sequentibus sejungeret, et ipse verbum 'CN iubaudire necesse habuit. Formulae PN non potest ille esse sensus, quod improbi negent, esse Deum, quod prosetto p xum consentiret cum reliquis eorum dictis v. ir; sed, divini numinis rationem habendam, a Deo quidquam ' ves timendum esse vel sperandum, hoc vero est quod negasse dicuntur serocissimi illi homines. Similiter
et Sam. XIX, 7 dicitur, η' pN, ducutuos minis sque tu haud curas. Displicet in rinc particula 2 eel. SciavLEIo, quod
sit per errorem ex 2 orta, et tolerabilem interpretationem nullo modo admittat. Enimvero, quamquam. P a versone chald. et syr. exprimitur, extatque etiam
in Bombergianis quibusdam editionibus, ab Jo. HENR.M1cn ADLis in sua bibliorum hebr. editione commemoratis, temo tamen d nititur auctoritate non Al xandri modo interpretis cum Vulit. et arab. sed et . Aquilae Symmachique: estque profecto hoc loco nostro non minus apta quam . ex. gr. in formula illa 'mon ποῦ Ps. CVI. 43 aliisque similibus multis. Elationem nas etiam Arabice dici pro superbia, exemplis comprobavit ALE. . SCHvLTENsIus in animadvers. ad varia loca V. T. ad h. l. quibus nos addimus. hoc, ex AsvLPHARAGIO desiimium, qui Nebuchad-
232쪽
negari insolentiam his verbis describit. a. ori tati in , , elatus es retae suo . atquε altus fuit naso suo, O pavitque eum superbia in animo ejus; vid. Abulpharagii hist. dynastiarum 'ab ED. POCOCKIo editam Oxon. I 663, Pag. 76. cone etiam Anthologia sententiarum ara edit. a celeb. HENR. ALs. SCHVLTENsio Lugd.
ad se ullo EDE Rr sententiam nos eum aliis multis accedimus, qui verbo , n s. n notionem diastortionis tribuit, quam habet arab. Aliter visim est cel. ΚοεΗLERO, qui roboris significationem cum eodem verbo conjunctam aptiorem hule loco statuit. Enimvero talis loquendi ratio, qua valida dieitur via, durum quid atque insolitum habere nobis uidetur, eum contra nihil Dequentius sit in hebri se mone altera illa. qua Nis curΠo, contorta, sexuosia, adhibetur ad vitae morumque perversitatem ac pravitatem designandam. Neque in eo nos assentientes h het idem vir celeb. quod vocem vitiose scriptam esse existimat. Recte enim, ut nobis quidem vἱdetur. observavit subtilissimus grammaticus, NI C. G vir. Mullo ΕDustus, Jod multitudinis interdum ante adfixa' , omitti, per scribendi compendium. vid. H. instituit.
ad fundam. ling. hebr. pag. 224 edit. Gronii asen verba haee non prorsus 'expedita sic interpretamur, ut sumto pro C m. velut Ps XCII, 9. Esei XXII, I 6, P voei praΣ-xuni negandi vim habere dicamus. significat non modo laeum, qui est e regione positus, sed et rem
233쪽
ipsam in hoe loeo versantem oeulisque obsectam, quoamaxime cernitur in illis locis, quibus aliquid 'vi sin .pliciter dicitur, v. g. Ps. XLIU, I 6. Ps LI, al. In que ad verbum vertimus, oste posta sunt judicia tua, vi non Int oculis ejus offecta. nam proprie sententiae a Iehova latae, non tam leges a Deo dictas hoe loco innuere videntur, quam potius ea Omnia, quae jubente Deo eveniunt, ipsiusque summam in regendis rebus humanis potestatem majestatemque demonstrant: ut sensus sit, specimina illa, quibus Deus
rerum omnium dominum se comprobat, non attendit.: ra . . . m Alexandrinus vertit παντων τ αυτη κατακυριευσει, non quod ad vocem ranu referret, quod celeb. goaΗLERo visum est. sed quod putaret, hebraicae dictionis audaciam nomnihil esse Mugandam. v. s. Non hie immorabimur examinandis variorum imterpretationibus, quas diligentissime receiiset Scusto Dastus in suo commentario. Qui hunc secuti sunt interpretes, in eo coni irasse videntur, quod in punctis voeabulo subjeta vitium lareat. unde. loci h ius obseuritas nata sit. VENEMA in suo commentari ad h. l. primus, quantum nobis quidem constat, mutandum suasit in nomen substant. I . fellata quam deinde sententiam assensia suo ornarunt periit. MicsAgras cuid. Biblioth. Or. et Meg. P. XI. p. 2Oa ,
ZAc MARIAE maluit infiniti seu nomen ex Rhesductum. adstipulante cel. ΚNAνero, quamquam hic et alteram formam haud improbat. Denique
L MEHLxara uti mavult adjestivo nomine
234쪽
Enimvero, quod Pace tantorum virorum dictum G, nobis non adeo commendabilis esse videtur ista inter pretandi ratio, cum fere illud, non cum calamitate nescio quid languidum. habeat atque exile, debebatiare ex consuetudine linguae hebri pro ma N, duium esse cons SCHRO DERI Syntan paribcul. reg. 94. Praeterea putaverimus, etiam non mutata seriptura Maserethica sensiam obtineri posse non contemnendum. Vtimur nimirum albo loco, qui huie nostro simillimus est, Exod. XXXII, az NM N, tu noli populum quod pravus in quo perspicuum est, D non de niiseria di m esse , sed de pravitate morum et vitae, atque praef. Beth fingularem illum usum habere, de quo subtilitor, ut solet, disserit ven. SURRIVS noster, in observatia ad analogiam et syntaxin hebri pertinenti pag. 45r sq. Similiter itaque hune nostrum locum sic interpretamur: eogitat secum , nunquam ego vacillabo, utpote qui non sum pravus. Ac profecto magnam hie sensus vim 3 habet ad eorum de quibus sermo est turpitudinem a gendam, quod protervia eorum tanta esse dieitur,
ut deposito omni pudore sibi ipsis boni honestique ho
voeabulum quod nonnisi in Psalmis Oeeuris, doli signifieatione plerumque alcipitur, duciturque acad. Nn, quam cum arab. secvit, conserendam
esse eenset SC HvLTENsius in commentar. ad Prori 'XXIX, I 3. et ScHROEDE vs ad h. l. Sed videtur po- il tius eum EDM. CASTELLO, in lexico, derivandum esse , a verbo quod in ' Syriaca versione superest, re.
235쪽
spondetque hebraicis Prov. XXVIII, 3, et bra
Prov. XXII, aa. Eaech. XVIII, I 8. Itaque nomen Moc inde ortum haud dubie significationem habet violentiae atque oppressionis, eandemque hebraicoeti m nomini tribuendam esse eo credibilius est, quod
tribus illis locis, quibus hoc exiat, illud ipsum adhibitum esse cernimus ab eo, qui psalmos syriaee
Metaphora ducta est a serpentibus, qui venenum pelliculis inclusum sub lingua et dentia' hus habent, idque in vulnus dentibus suis factum immittunt.
Vocabulum duplicem potestatem habet, ut et atrium significet, et villam , utrumque sine dubio a cingendo, ut ex Arabica lingua intelligitur, in qua, teste G1εvHARIO , idem est ae .. -- ω arctavit illam et tinxit. Hine es Iocus septus, munitus, poniturque hoe vocabulum Pluri numero ua , pro NIKO, Iud. VI, 2. Atinque haec quidem fgnificatio multo convenientior huie loco nobis vid tur, quam vel atriorum vel villarum notio, praesertim; quod ex natura linguae hebr. p .sterius nomen, scilicet restam, adjectim locum teneat, ut sit, infesarum lacus munitur. De voee rubri diligentissime, praeeunte SCHvLTENsio, in Animadvo ad h. l. disputavit ScΗRoEDE, Rus, ostendens, Arab. verbum proprie nngredinem- eamque intensun , tropice aurem,
236쪽
ut sere sit in aliis quoque linguis, calamitatem , unde .
eodem prorsus modo verbum hoe usum eum cernitur Prov. L I i et I 8, nisi quod his locis
oculorum mentio non secta. Et possit omnino m Tum videri, quod ad oculos maxime hic reseratur o Cultatio, cum tamen haud magis quam reliquae eo Poris partes occultari debeant. Enimvero, ut mo met S. V. ERNEsTI opust. philol. et erit. pag. . 73, hebraeorum mos est, homines exprimere per partes. Corporis, quarum qualiscunque sit conjunctio cum rem, quae illis tribuitur: idque dum faciunt, nihil de istis partibus cogitant, sed totam personam animo commentur. Vnde consequitur, hane loquendi formam non aliter accipiendam esse, ae si breviter et simpli- iter dictum foret w- Sed de lectionis veritate hie etiam dispiciendum. Alexandrinus interpres ha het, os οφθαλαοι αυτου εις τον πενητα αποβλεπουσιν et Syrus, oculi ejus ad miserum respiciunt. Hine colligit celeb. ROERLpstus, adfuisse in vetustissimis libris lectionem 'Iῖς, eandemque receptae esse anteponendam. Sed cum neuter, quod hoc nostro loco posuit, verbum adhibuerit in reliquis locis, ad e
primendum nῖου vid. Ps. V, 4. XXXVII, 32. LXVI, 'I ; utriusque vertendi ratio non tam ex lectionis di versitate derivanda esse videtur, quam Potius ex eo,
237쪽
quod sensum quam verba exprimere maluerit. Pra terea recepis lectio firmatur auctoritate chaldaicae verissionis, oeuli illius in miserum delitescunt: altera vero , adeo facilis est, expedita atque obvia, ut probabilis ratio intelligi non possit, cur in illam , , minus certe obviam atque perspicuam. transalutata fuerit.
tabulum 'ho de lustro leonis usurpatur etiam Jer. XXV, 38 et Job. XXXVIII, 4o. ortum est nomen a verbo N , arab. cc . quod significat proprie, rem rei inserere.' Scholiastes ad earmen Caabi,
hen Zoheir carmen etc. ed. a GER. Jo. LETTE, Lugd. Sar. 1748. pag. 43 et i 6s : unde proprie tugurium est ex consertis frondibus iactum, dieiturque de lustro. leonis, quoniam leo, ubieunque degat, lustrum habet vel in antro, vel in vepretis, vel in densis arboribus, ubi latet interdiu, tanquam in insidiis. vid. B CHARTI Hierozole. P. I. L. III. c. a. - Uerbi 'lari, in hebraicis libris rarius obvis, significatio, rapuit, , certissime constat tum ex lingua chald. atque syriaca, tum ex usu verbi. O A. apud Arab. quibus partie,
pium ala aetat, rapax , absolute positum lupum
designat, ut ex Camuse docet SC MULTENsIus ad Prov. XXIII, 28. Sed haee fere levia sunt atque nota i plus vero dissicultatis inest in sequenti formula. - Ο Vertimr sive, dum ipse trahit rein usuum, sive, dum trahit illum in rara suum, sive, dum trahu
238쪽
n. Ad Hesmum. a. . et 83 trahit eum reti suo eo retunsum. Sed quodeunque eligas , profecto parum concinnam habebis sententiarum seriem. Quaenam enim quaeso ebnjunctio possit esse retis eum leone 3 Qui possit idem et leonis simi. Iitudinem habere et simul rete tractare 2 Quis ferat, humano capiti cervicem pictor equinam
Sensit hoe ineommodum Seu Rogngatus, idque ea ratione tollere tentavit, ut dieeret, voeabulo hienon innui rete sensu proprio, sed lustrum leonis, ,,quippe quod densas arbustis virgultisque perplexum, reticulata quasi forma consertum, eximie retis similia tudine eferati,, Sed cum longius hoc recedat ab usu loquendi, alia quaedam interpretandi ratio ei cumspicienda est. Itaque putaverimus, verbis
μοῦν novum versum, novamque similitudinem incho ri, ut qui modo cum leone comparatus esset, idem nunc venat is personam teneat. Iam utrumque sus fixum referendum erit ad formulae autem, sensus determinandus ex loeo simili, I Reg.
haud dubie significationem habet vel prehendendi vel tenendi. Itaque etiam nostri loci sensus potest esse hi rapit miserum, dum ipse, vel prehendit , vel tendit retasuum. vertimus, procumbit, maxime ex aucto xitate loci Iob. XXXVIII, 39. 4o, num tu venaberis leaenae praedam 3 num appetirum eatulorum impi
his, quando procumbunt in lustris , sedent in tuguri ad insidiandum 3 Iam verbum ras, seu riri, sor te et zin Hiiphael, quid signifieet , ex ipsa serie atque ordine orationis haud dissimi ter intelligitur. Seilicet comminuitur nihil hic aliud esse potest quam colligit se contraiusque, ut delitescat: quod sere facere solenr,
239쪽
ut constat, qui seris avibusque insidiantur. . Reliqua hυjus versiculi verba sunt satis perspicua, modo teneatur . quod SCHVLEIO EN APPIOVE O. CC. observatum est, nomen vinculi notionem hic habere, perinde ac arab. Objicit quidem cet. Eoam
xistis, nullibi hanc significationem in hebri libris o currere, mavultque de validis leonis tinguitas accipere. Sed nostra quidem sentetitia, ut diximus, ta leonem haec nullo modo videntur esse referenda. b
. Praeserendam censet cet. ΚοεΗLTRus Iectionem quae sit suis agris Alexandr. Syr. Vulg. Ar. Aquil. 'et Symm. munita. Sed de Alexandrini certe lectione justa esse potest dubitatio. Nam in Alexandrino quidem codice legitur κυριε o Θεος μου, eonsentiente versione arab. polygi. sed in Vaticano libro deest μου, et Vulg. habet, exurge Domine Deus. Nobis omniano videtur pronomen ab interpretibus illis ex ingenio additum fuisse: neque enim ut Deum sibi propitium, sed ut talem qui vere Deus sit, Jehova seu demonstret, precatur auctor carminiS. ' Noa Sensus, vim tuam exsere. Loquendi sermula ab eo desumta, qui postquam otio indulsit, manibus in gremio repositis, surgit tandem manum. que sublatam operi iaciendo admovet. I4
7 r Phl opposirum hoc est protervae impiorum
opinioni vers. I r, Deum nil quidquam eorum videre, , quae ipsi ad alios vexandos opprimendosque moliant M. . NAmat itaque carminis auctor, certissime haec Omnia
240쪽
omnia cognovisse Deum, ut qui uiuverse observet dili-φentissime, quidquid molestiae atque noxae homini 'inseratur: poenas quidem delictorum nolinulaquam differri, sed delicta ipsa tanta cum cura notari a Deo, Ut non possint non subinde in memoriam ipsius redire. 'Formulam ν' plerique interpretes ita accipi- tint, ut verbo significationem reddendi tribuant, ut reddas manu tua. Sed rectius, nostro quidem judicio, ex GEI ERO docet SCHROEDE Rus, senium sor-rnulae repetendum esse ex loco Es. XLIX, 26, ecta famis te meis insculps. Non quod de pugillaribus hie cogitandum sit manui impositis, ut SCHROEDE Rovidetur, nam qui in tabulas manui impositas filiquid refeci, diei profecto non potest in manu sua illud notasse. Sed est loquendi hic modus ab illo de sumtus, qui ut certus esse possit de rei cujusdam memoria com servanda, notam manui imprimit, quqe non potest non rem ipsam perpetuo in animum ipsius revocare. zm, Singularis est hoe loco verbi πν eum particula is conjunctio: neque tamen multum disi milis illi structurae, quae extat Iob. XXXIX, Il. Non est, cur praeeunte Alexandrino, mutetur in Niphat; pronum enim est, accusativum, min, subintelligere, ut sensus sit, miserum eum vexationes ιuibus obnoxius sit, tum res suas universas tuto com mittere Deo et posse et debere. Voce C ri' gener ' tim comprehendi videntur quotquot humano auxilio destitutos se esse sentiunt.
IsoSi aecentuum habenda sit ratio. vertendum est po- isterius membrum hoc modo Et ad malam quod attDmt, itines bis ejus improbitatem , nihiI mvenies. Sunt i autem, qui vocem Fri antecedentibus jungere ma-