장음표시 사용
281쪽
eac De Pentaleucho arabito polygistbo. Ex ista igitur praefatione haec sere cognoscuntur II. Qui praefationem hanc novae pentateuchi arabici a se concinnatae recensioni praemisit, vir erat nequaquam imperitus vel credulus, sed diligens potius,
providus ac circumspectus, earumque rerum, quae requirebantur ad bonam atque accuratam recensionem, apprime gnaaeus, dignusque prosecto, cujus, cum nomen oblivione deletum esse videatur, memoria tamen servetur. Graecae 'illum originis
fuisse, quod Iosepho Ascaris visum suit, non modo argumentis plane destitutum est, sed et, ob eum loquendi modum, quo, ubi de Graecis sermo est v. 5 , utitur, vero dissimile, Chri anam vero religionem eum professiim esse, intelligitur ex eo, quod et commentarios Chrysostomi Basiliique, quorum adeo linpuis Spiritum sanctum locutum esse dicit, consuluisse se perhiberet sub finem praesationis suae loco illo nobili Matth. V. 4i, quo Deus dicitur solis ac pluviae beneficia bonis malisque ex aequo indulgere, diserte utitur. De aetate denique sit quaeras , saeculo demum decimo sexto floruisse censendus est, si verum sit, quod supra vidimus ad v. 3 , Harethi versionem arabicam consectam fuisse anno Christi r 86. II Auctorem versionis arabicae quod attinet, assequi equidem plane non valeo, quid 'f. Ascarium inducere potuerit, ut scriberet, dicere anonymum praefationis auctorem, librum hune se transeripsisse ab exemplari quodam aegretis iuxta traductionem, quam e graeco idiomate in arabitum traduxerit GAdus Fhumeno, monachus Coptius , secutus septuaginta translationem. Etenim omnia perlustranti nihil occurrit, quod vel monathi Coptici vel transi tionis e graeco fame cogitationem aliquam animo
282쪽
- DL De Antateucho arabico polyglotio.
injicere possit: estque eodex ipse tam perspicue steni ride exaratus, ut plane incredibile sit, A carium vocem accipere potuisse pro Enimvreo quomodocunque facttim sit cum cario,. hoc quidem sic satis certum nobis videtur, Sasdum
jumensem atqtie Saadiam canonem pro uno eodemque esse reputandum. Nam praeterea quod uterque etiam pentateuchi arabicam versionem, eamque celebrem et magni habitam, o concinnavit, et, nomina quoque magnam inter se silmilitudinem habent , illud praesertim observalidum est,. quod anonymus praefationis auctor non de quocunque Raba. hino Fajumensi loquitur, sed, quod articulus innuit, de illo cujus fama tanta sit, ut lectoribus sta.
tim in mentem venire debeat. De arabicis autem versionibus. pentateuchi ubi sermo instimitur, com- . . memoraturque aliquis, qui breviter, nullo alio no-
mine adjecto, in μη in dicitur; non alio nuitur quam ille, ipse Sindias a Judaeis Gaonis nomine. insignitus, Argumento este potest arsi. Pentateuchi versio, ex hebraeo ab Abusuido Sam ritano consecta, cui praefario phaemissu eis lectu haud sane indigna haec 8): Qiii lectatus est ve- 'eritatem, in rectum ductus fuit, dixit servus. qui indiget misericordia Dei altissimi, Astis,idii; filius Abul-haeein filii Abusadi saxit Deus inelytam vile propaginem ipsiuν,) Equidem ego postquam vidiversonem libri pra mellentissimi Legis, qui prae manibus est sociorum nostrorum qu.s multiplicet Deus) et ipsam eia correxisse corrupte,' tametsi ip-
. sis accurata videretur, 'corruptam non solum spe-
cie tenus, sed re ipse pae r illorum imperii am
283쪽
etas VII. De Pentateucho arabico polyglatio. linguae arabicae, et aliquos existimare hanc versionem esse doctoris pria statuissimi Abul. hacein Tyrii ceu jus misereatur Deus) nec tamen ipsum autho- rem hujus estie; non enim ille ade , absurdus erat, ut ipsam proferre potuisset, et praesertim interpretationem lectionis lib. a. ex qua eruitur blasphe- mia manifesta et alia huic similia; quin imo hane, ipsum mei esse versionem Alphium misis, Saadiae scilicet ex Phium urbe Aegypti, hunc bis expresse nominat in notis Abusuidus 39) doctoris Judaeorum cui adversetur Deus , exegit negotium a me, ut aggrederer interpretatione ni hujus codicis i. e. inhoe codice descriptam , et illius qui hunc praecessit, et ejus quem scribam postea, si voluerit Deus excelsus A interpretatione sincera et clara, ut eruantur inde libri, qui deleant vanitatem tam Alphiumensis, quam illorum, qui utcunque interpretationem ejus probaverunt. Rem omnem denique cos ficere videtur eodex arab. bibliothecae Mediceae Palatinae, eu-jus inscriptionem ita refert SYEPHANvs EvODIVS As-sEM AN V pentateuchus Moysis, arabicus, ex ver
ssi verba uncinis ines usa sunt illius, qui praefationem Abusaidi latino serii one expressit. γ Uerius haee eum ipso arabieti textu jaui exhibentur
Codd MS. orientali. Cato log. Florentine II et fol. i,ag fiet. I Recte monuit celeberr. ἹYCHSEN, eit. loe. Repertorii, Vol. X. pag. Ios. vocem GΛON ab Asie-mano suo arbitratu interjectam esse, atque in arabica
libri inseriptione desiderari. - Sφ' iuus res e st. Etenim in Catalogo codd. Bodlejan. orient. pag. Io.eodex XLVI, in quo est arabica interpretatio Penta- Mughi, nolnon interpretis diserte re sevi hpcamus,s No R. GAON SAADIA ALPHiv-
284쪽
. TO est, nomen viri primitus ac proprie suisse Sala, Judaeos vero illud immutasse in Saadia, ut esset linguae suae ingenio accommodatius. Praestare quid voluerit anonymus ille Criticus, ex praefatione ipsius cognovimus: ut quid re ipsa praestiterit, judicari possit, obsera attonum ejus ad cap. I.
Genes. apparatum est. Itaque V. 1 a coeli, 2. ex
II Basilius eredit esse Spiritum Sanctum, i et Ephrem putat innui aerem, eam ob causam, quod sermo prophetae Moss duntaxat si de essedit bus rerum, non de rebus ipsis 4I : Samaritani autem et Judaeorum alii dicunt esse anzelos Dei, alii diacunt, ventum esse. 3. Ad xias et voluit, notatum
NI. - Aliud quoque pentateuelat arabiei exemplum, Psg. II. Num. L. versionem exhibere dieitur factam ..a R. SAADi A GAON PHIvMpessi. At cum subjuncta haud sit formula ipsi ; verendum sane, ne et Urius ex sua sententia liuidquam adjeeerit, quod ex codiee ipso non queat demonstrari.J4i ita selisum magis, quam verba, exprimsndum Pu tavimus, coli. Ephrem Syri opp. Rom. II 37. Tom. l. PsT. Lintegrum ob oculos ponere visum
d x. I, coelum, scripsit ξplicatum per G. I aqua multa :
285쪽
- 23o VII. Ne Pentateucho arabico polyglaizo. est , et dixit , cum stliolio margih. XLV
bH pro , voluit sius, hoc loco et sequentibus
hebraeo est , et dixit Deus, quod etiam Christiani' ac Samaruani secuti sunt: eadem sere ratio est phraseos , v. 4 ιι novit Deus , quam Christiani et Sam Titani. et Judaeorum alii. vertunt, et Didit Deus, alii vero calici) voeabulo. 5. Nota in margine est haec:
et fuit vespera. et fuit mane, dies unus, et sic etiam dereliquis sex diebus sermo est, ac Christiani, Samaritatani multiquς Judaeorum transtulerunt quoque hunc, in modum. 6. Vocabulo δελ , pro τῆ posito, adjecta est,nota, in margine legitur, SAAes et Jl, i. eo in F est terra dura. . Ad infra illud, notavim est Liam a e
infra sirmamentum: ad super illud,
et) deest in codiee post hanc vocem. aliquid, quqdeon jectura assequi nobis non sumimus..
286쪽
VII. De Pentateucho ambico pol o m. ae, super firmamentum , 9. Vox Gqua, norum habet hanc, o hol aquae, et siequoque in reliquis locis. I o. Ad ρα , cum c snovisset, nota est e , ct cmnovit oras, et
sic quoque in locis similibus. II. Vox pro tN posita, scholion marg. habet hoc, SM A, est herba progerminans, virens. . Super verbis noctem et diem, seripta sunt haec e ter diem atque inthr noctem. I 6. Vocabulo Oxara ad illuminandum , appositum est ita Mos, ad dominandum. 22. Vocabulum- et benedixit illis Deus diu. rutque .imperans, littera notatum. id quod etiam, 26. accidit vocibus chi eumque domimi 'tem, imperet piscibus maris etc. Epdem us. sub finem voci super illa, adscriptum est .
super terra: in margine vero haec leguntur: is x xia Sue.
ωώ- , metall. uxor Das L Iaal. x6- textu hebra,eus habet, faciamus hominem in imagine. nostra, ad. similitudinem nostram, sed interpretati sunt Samarim. rani et multi Judaeorum in potentia nolsra et secundu Iunilitudinem angelorum4Urorum: Alliareth ben Senan
287쪽
23 a. Dd Pentateucao arabis p. glouo viterpretatus est ex LXX. fecundum imagistem nos et similitudinem no iram, et sic quoque Ibn Atilb.
27. Uerbis i. in imagine, quam nobilitavit Deus, dominantem creavit habet
tam Dei supremi quam anhelorum, angeli autem sint servi Dei, et coluntur taliquam numina praetexucum : Oportet igitur interpretari locum aliquem jux-ui id quod postulat sensus. 28. Post
lixit ambobus , monetur addendum esse Gul, Deus, et 3O. denique verbum itane μ, omnia olera herbae cynstitui ea escam, littera n notatur ut 1 uperfluum. Intelligitur, triplicis sere generis .ine hasce nota sones , critici, exegetici, ac philologici. Tantum vero abest, ut universus Pentateuchus hac ratione sirpertractatus , ut ne de primo quidem illius libro affr- mari hoc possit. Etenim inde a Genes. XLIL margi. nalium observatiunum numeruν sensim decrescit, et que XLV. 8 usque ad finem libri abiunt ei iam emendationes inter lineas politae plane omnes. Quae res duplie, in causam h ciere potest, vel, quod auelox lpraefationis opus ilium, quale animo concepeUt, nou
33 est hie in codice iterum latius unius circiter vocis, lnee tamen sensus potest esse admodum dubius.
eum, adscripta sunt haec: ψ imagine Elohim creavit eum : margo scholion
288쪽
dein imperfectunt reliquerit: quamquam haec multo illa credibilior videtur. Neque tameit jaesura haec dino ' gravis, ac luctuosa putari debet, cum, si dicendum sit quod res est , haud prosecto tam vel fructuosae vel ingeniosae sint illae notae, quin aequo animo carese iisdem possimus. Sed dabimus tamen ex magno numero marginalium selecti gres alumas, quite nostro quidem judicio cognitu digniores reliquis visae finit. Cap. III. I. fas praecipui Christiani intellexerunt hic fr- sentem, sed Abdollati ben Alphadet vertit draconcm, secutus Gregorium in quodam Sermonu n. III. i 8 vox Darώη, est hebraica, denotatque speciem spinae.
IX. la Vox L Lb notam habet hane, Mara ex iob c verbum eth hebrabcum, significans agit ri. XII: 6. Ad verbare usque ad quercus Mamre, notatum,
1 prvium pusistrum, in margine:
dicitur quod Pallui et Mamre sit ille tractus, qui nunc nomen habet Belata. XXlI. I . Ad ver si x - , locus propitius sit Deus ustanti eum, notatum .est, HII Deus manifestabitur, in margine: b ala i a
289쪽
textus hebraeus et eomplura exempla arabica haben het vocavit Abraham nomen hujus loci, Deus manis
subitur, scut dicitur hodie, in monte Deus mani-- habitur. XXIV. aa. Ad verba sto Ut o M Δ inaurem ex auro, cujus pondus dimidium scit, in margine haeς sunt notata:
Judaei et Samaritani, inauris cujus pondus dimidium stli, sevi hic quoque extat. At LXXIb vertunt duas inauras hoc loco et sequenti v. 3O . Et interpreta tio prior recte se habet, nec vero minus etiam altera. Nam de duabus rebus nomen , par, tam in duali adhibetur quam in singulari, dieas ex. gr. emi Parςolumbarum, si vis dicere, marem et foeminam, prout statuitur in lexico oeuiarii. Et vox ' : significat tam superiorem inaurem, quam illam quappendet ex auricula infima. XXXj. 26. Ad verba
290쪽
o sis furatus es cor meum, in margine: OAc locutio hebraica, furatus es eor meum, signita cat, celasti me negotium tuum. XXXVIII. 8.
sermula quae hic te, gitur, nediscat super illam , significat uxorem due illam. Dicitur enim aliquis aedificasse domum, vel aedificasse super familiam suam, si domum deduxit uxorem suam. In hebraeo est Στ, de qua voee ara-hice reddenda admodum discrepant interpretes, putaturque idem significare quod praecedens sermula, ingredete ad eam. At Samaritani habena, uxoremerio duc tanquain assinis. Denique ad vocem XLIX. 4. haec leguntur,