장음표시 사용
291쪽
primus, etenim cameli rigantur Prima aquatione, tunc rediguntur ad loca sua ubi recurribunt , deinde altera vice rigantur, quod Esai vocatur, tunc rediguntur ad pascuum. cons. SCHVLTENfri origines
Locus, pag. 227. ex Bibliotheca Lelongii latine
redditus , arqbice ad exemplum, a celeberr. CA vs SINO, censore atque interprete regis, ex ipso codice, qui inter arabicos bibliothecae regiae quarto loco positus est, exscriptum ac humanissime communicatum,
292쪽
VII. De Pentaleucho ambico po*glatio. 237
Aul 1 o N quae latine sic vertenda sunt: Qui veritatem sequitur, recte procedit. Dicit servus, qui eget misericordia Dei summi, Astus to IaN Agi'L HosAiN IaN AEI'L SAID ratum habeat Deus consilium ejus l)Cum viderem versionem libri excellentissimi eam, quae versanir in mani hus nostrorum , quos multos reddet Deus et felices lin vitiatam non modo externa specie sed revera, quod minus periti situ linguae arabicae, et nonnulli etiam existiment, esse versib-
nem praestantissimi AbiI Hasen, Tyrii , cujus mi-
sereatur Deus l) cujus tamen haud est, neque enim ipse eo devenit, ut proferret, maxime in loco illo v Exod.
293쪽
aas De pentateueho arabico polyghus. Exod. IV. at talia , quae haberent manifestam impietatem , aliaque his similia est autem versio aen Phutumanyis, doctoris Iudaeorum, cui adve fetur Deus l) efflagitavit res apud me, ut inrerpretarer hanc codicis partem , nec non quod deinceps seribam, si Deo vissim fuerit, ratione recta, pe . spieua, ut inde sumi possint exempla, qtiae abro gent vanissimum illud, quo niYus est Al majumen-ss, et qui probant eius interpretationem, atque ut sit mihi memoria pulchra apud Deum o M. et Orist-tur ) desiderium veritatis apud populum ejus, si visum fuerit Deo summo.
294쪽
ANIMADVERS. AD QUAEDAM Loi Α 'IOBI. FASCIC. I. Iob. IV, I Iraeulum, quod noctu divinitus sibi editum resera
Eliphalas, non uno Hierove commate absol, sed ad finem usque capitis procedere, post SC HvL-πΕΜs1uM recte statuunt Interpretes recentiores. Et versus quidem ET sensus sine dubio hie est, tantam esse Dei in moderandis rebus humanis justitiam atque sequitatem, ut nemo mortalium de injuria ab ipso accepta conquerendi justam causam habere unquam possit. Deinde v. I 8 occurritur dubitationi, quae in animis hominum facile nasci possit exinde, quod vi deant reges ac dominos non Omnia civium suorum negotia iplos cognoscere et curare, sed plurima praesu dum atque administuorum adictoritati ac fidei committere. Itaque docetur, divini regiminis plane aliam esse rationem, a Deo enim ipso eoque selo prorsiis omnia ordinari, nec quicquam tribui ministrorum atque angelorum tarde potestatique, utpote quos tam gravi negotio non putet posse satisfacere. Hisce vero quo modo sequentia respondeant, non aeque clarum est et perspicuum. Plurimorum quidem sententia haec est, compara tionem hic institutam esse angelos inter atque mortales,
qua hos illis longe inseriores esse ostendatur, Sed
295쪽
14o VIIL Animadvers. ad quasdam tota
quominus id probare positinus, hoc inprimis essicit. . quod qui modo ab ipsius supremi Numinis voluntate
atque imperio pendere dicuntur , non videantur commode nune commemorari posse cum mentione mise .riae, quacum ipsiis sit conflictandum, ut qui tinea citius conterantur, brevissimoque tempore pereant, nemine curante. Nobis vero potius videtur v. I9. 2O.eti, contineri descriptio illius conditionis, quae eventura esset hominibus tum , si administrorum, atque an elorum curae et prudentiae res eorum Deus commisserit. Itaque locum sic interpretamur:
an creatore suo purior vir pI 8 ministris fuis haud confidit,
et angilas suos obnoxios putat errori. I9 Imo vero, qui tofus Iuleas habitant pulvera ιnnixas, contererentur citius tinea,
sto Exacto vix uno die essent contusi nemine prospiciente penitus perituri. at Certe sublatum foret quisquid dignitatis imis ines,
moriendum illis esset, nulla moderante sapientia. Superest, ut ad singula nune quaedam observemus. U. I non de absoluta illa persectaque Dei sanis nitate et puritate sermonem esse, per se patet. Qxii enim sanus sibi unquam persuaserit, Deo sese meli rem ae sanctiorem es e posse Θ Sed eum nunquam d. fini ejusmodi. caeteroqui ii haud mali, homines, qui, si adversam fortunam experti suerint, putent se duri ter a Deo haberi injuriamque pati, quod ipsi Jobo aecidisse videmus ; certe non alienum erat praeelphnunquam id fieri posse, ut homini Deo iniquitatem
296쪽
probrandi justa aliqua causa eveniat. U. I 8 nomenn In a verbo , nisi invita analogia , deduci posse recte negavit ScΗVLTENsivs ): sed quod ipse adhi
bet verbum arabicum rarum praetereaa atque
infrequens, non magis aptum est ad analogiam. Videtur vero potius derivandum esse a verborem commisit, lapsus es. Formulam autem ' a significare, tribuit illi, perspicuum est ex I Som. XXII, I s. - Vers. I9 si duriuscula videatur locutio imperia sonalis C N m, etsi alia exempla haud desint,' veluti Proverb. ID, II. possis eum HEATHIoci, Anglo, et RE1sκio 3 legere: quamquam nee quae
ab H x ATMio voci, ita ex Deuteroia. XVII, I 8 tribublud significatio instar, nec quae REI SKIO placet ex Arahismo petita , s alis certa Videtur et . explorata.
Vers. 2O verba pz: non possium ita sumi, ut diuturnitatem assiictionis designent: etenim qui tineaeitius conteruntur, non apte dicuntur a summo ma-he ad vesperant usque contundi. Illud potius innuitur, vix unius diei spatio exacto eventuram statim ho mini calamitatem, quae vitain misere abrumperet.
rixa, hic plerumque redditur in perPetuum, sed malim, penituI, quem vocabuli usum copiose probavit
SCHvLTENs Ius in commentar. ad Proverb. XXI, 28. Denique vers. 2I nomen accipiendum putamus
sensu obvio excellentiae. In hoc certe posita est vera ac praecipua hominis dignitas atque excellentia , quod: 'ipsi
297쪽
r et M. Animadvers. ad quaedam Ioca ipsi Deo summo proxime subjectus, ab ipsius unice
arbitrio pendeat, atque inprimis vitae suae spatium atque rationem universam quam sapientissime ab eo ordinari certo credere possit. cap. VI, I 3. I4. Magna est in vertendo versu I3 opinionum dive sitas. Nostra quidem sententia ad verum sensum proxime accessit perili. MICHAELas, qui, quod recte sentiret ellipsin hic locum habere, repetito ex versu IEverbo sermonem hoc modo explevit . . . PN EN mihine etiamnum sperandum, ubi auxilium nullum ades Sed putaverimus tamen, ex pinsteriori magis commate ejusdem versus II ellipsin esse explendam. Etenim uti evidens est et certum, versum Ia relationem habere ad versus II membrum
prius: ita vix dubitari potest, versum I 3 ad post xius hemistichion respicere, atque hoc modo intelli- gendum esse: protrahamne vitam , eum nihil auxilii supersi
Ad sequentem versum major etiam est 'interpretum difffensus. Copiose de hoc loco agit perili. MICHAKI xs 4 , cui videtur, facta accentuum mutatione, ita esse aecipiendus, lnm
eujus amicus si tributarius, iis humanitatem et timorem Dei deposuit.
Biblioth. orienti et exeget. P. VII. Pag. 2aa.
298쪽
Ex recepta enim verborum structura negat sensu in Eliel poste facilem atque Verum. Et SCHVLTENSO ceriste tuterpretatio, quam commemorat, putantis, formulam, qui misericordia erga amicum contabescit 'idem valere ac, qui misericordia caret, non videtur ita comparata esse, ut omnium ferre assensum possit.
Sed putaverimus, lisud ulla mutatione ficta, subin tellecto tantum in priori hemistichio verbo posse verba hac simplici ratione exprimi, 'Abflicto exhibenda es ab amico ipsus humanitas,
alioquin his reuerentiam Dei exuit.
Etenim hoc loco ille usus particulae Uav obtinet qui et alibi cernitur, ut respiciat conditii nem omissam, et solo ex contextu supplendam, veluti ps LI, 18 ubi 'subintelligendum, quodsi victima delectareris, darem s). Eundem tensum, egregium sane et gravissimum, expressit quoque HVFNAGELIVs, vir et risi. quamquam qua ratione e verbis hebraicis esset tur, ex adjectis notis non intelligitur. Cap. IX, I9. 2Ο. II. Sensus loci hic est, quocunque modo rem aggrediar, sive vi sive jure, vincere Deum in mea cauia Dustra conabor. Sed particula non videtur orationis concinnitarem impedire. Sumitur quidem plerumuueae si esset Pan, sed invito, ut nobis qRidena videtur, linguae usu, qui particulam nari alii voeabulo e)usdem commatis non facile sinit postponi. HomnIGANTIus pro nari legendum esse pronuntiat Nari quam temonem Syrus quoque interpres exprimit'
299쪽
M4 Animadvίrs. ad quaedam lata
Enimvero vix intelligitur, quomodo fieri potuerit , ut planissima lectio N I transiret in aliam minus obviam atque subobscuram. Contra vero non incredibile. vi- detur, primam vocis cm litteram praecedenti voca. 4bulo este jungendam, ut sit nari, quae vox legitur Jerem. XVlII, 3 : quo observato, salvis etiam accent, bus , verti potest, si viribus potentioris dirimenda sis si,
en illumi ut sit reticentia ejus rei, quae nemini non potest non ultro in mentem venire, nempe, Deum infinitis modis esse homine potentiorem. In verbo notanda est lectionis varietas. Etenim Alexandrinus et Syrus interpres 'exprimit quis diem dicit illi, probante perii l. MICHAELis. Codi. eum Regiomontanorum alter habet aν π , quod, mois nente ven. DOEDERLEINIO 6 hunc aptissimum sensum
habere potest , quis me instruet, docebit argumen. ta Vulgata denique habet, nemo audet pro - ibe. testim tum dicere, consentiente Gaaldaeo. 'ν try , quis testabitur pro me , Rec pia lectio si tuenda sit, dicendum, diem constituere judicis esse arbitrique, adeoque formulam , quis mihi diem constituet, idem valere ac , quis mihi judex se
cula versione Jobi, culus pars prior superiore anno in lucem edita est, sic interpretatur, ut pISINC edictum putet pro pIAN 'B CN, et vocem 'u
' positam pro DNI JUtsermo meus: fusussum, quod
sane duriusculum videtur, ut mallem cum ven. 3 DOEDERLEINIO 'B Pro 'La accipere. Sed putamus, 6 Sebolia in libros vet. test. poeticos, Iobum, Psalmos, et tres Salomonis. I779. 4 Cons. Κieler Literatur-Journat 378o. XIsta, pag.
300쪽
. scis. I. 24s , sensum comr tis assectui loquentis aptiorem hune esse: etiamsi purgavero me, futurum tamen , ut ineipsemet sontem pronuntiare cogerer. Deinde, si quae nobis sententia sedeat dicendum sit, versu ai Jobus vehementiore impetu elatus audet, quod antea ausus non fuerat, dicere, insomem omnino se esse, hoc est, nil quicquam malorum, quibuscum constidiandum ipsi sit, promeritum, bene quidem se scire, haud impunem futuram hancce suam audaciam, sed nihil eu-xare se, vitae suae pertaesum . itaque se audacter pronuntiare, Deum bonos malosque pari loco habere. Nimirum simplicissima ac planistima verborum intem iPretatio videtur nobis haec: as Infons ego sum - non curo me - Ossi Ditam
et a perinde es, hinc dico: insontes unacum improbis c Deus P absumit. Temeraria, fateor, sententia: at certe a Jobi ingenio
nequaquam aliena, ut quem mox audaciora tiam effundere videas. Praeterea ex verbis, luibus utitur
Jobus, tam facile illa et quasi sponte consequitur, ut haud opus sit, ad eam demonstrandam aliquid adjicere. Quod nescio an de aliorum rationibus aeque va- lere possit. Veluti ven. MOLDEN MawΕRus, filius, ita sensum exprimit: Cultor ejus sum l memet ipsum haud nossem Θcultor ipsius suaal et tamen vitae fastidium mihi
quam quaeso singulare hoci recte contendo,
probum aeque ac improbum delet. , . Enim vero formulam 'TDa MnN N' et ''ninterrogantis hic esse, vix putaverim persuaderi polse 3 cauto