장음표시 사용
321쪽
266 IX. Animadvers. ad quaedam loca vitae fortuna ac conditio. Quod vero Jobus, postquam dixit hominum alios ab aliis, potentioribus, impune vim pati atque trucidari, addit, miseros hos per universiain vitam iniquiore serte usos esse, saeit id eapropter, ut innuat, eo magis etiam mirum videri debere, quod talia permittere Deus possit. Pergit deinde vers. I in enumeratione scelerum, quae ab hominibus perpetrari videas. Versu autem I 8 inci- Pit exponere, non quid reipsa eveniat, sed quid deberi a Deo istiusmodi hominibus existimet: quem se monis nexum MoLDENAAwERVM quoque animo sibi formasse video. Fas esse, ut flagitiosi illi celeriter abirent, nstar rei alicujus leviculae, aquae innatantis, coli. Hoc X. 7. et diris premeretur ipsorum sors. autem, Vineae. quemnam locum in hoc sermonis contextu habere possint, non perspicitur. It
que non uno modo tentatus est locus. HEATHIV
conjecturae indulgens, pro substituit aliam lectionem, , via versus 39ca excelsa, i. e. tuta. Ven. DOEDERLEINIus: in terra viam non intuetur, sicut
oryges, pro Σ' NM, ut sit imago celeritatis tantae, qua ne via quidem, qua pergitur, attenditur. MOLDENHAwERVs : deleta esse debebant vineae ipsus vestigia, verbo ut videtur impersonaliter accepto. Nobis z', 'ra videntur esse viri boni, generos; ex Vulgatissimo usu verbi arabici sensus sit: fas erat, ut viam generosorum nunquam Iit ingressus, hoe
est, ut eam sortem, qua nonnisi bonae indolis viros uti decet, nunquam sit expertus. - Vers I9 verba
Non explenda sunt hoc modo: hum Ndri ut stellas et ast sus absorbent aquas nivales, ita Orcus debebat improbos. Vers. - znfi propinqui
tatem denotat ut positum est pro putred, ι ι ne
322쪽
Ibi. Fame. II. , 267 ne in quam defunctus solvitur: xv signi seat baeulum ut Hos. IV. ret. debebat propinquis adeo fama ipsus invisa, unicumque ejus d lacramentum putrido esse, δε- hebat memoria ejus deleta, atque se iniquitas, baculi instar , Jracta esse. Vers. 2i ad T stippiendum
quod superius etiam vers I 8 erat subintelligendum, verbum ipsum autem eo sensu sumendum, quem habet Prov. XXIX. 3. debebat nutrivisse uxorem sterilem, improlem. cui viduae Dictae nemo juccurriset. Enimvero, lubdit Jobus, omnia prorsus evenire his contraria, impios stabilem habere prosperitatem, atque adeo longaevos placida tandem morte extingui. nobis subjectum esse videtur , non obstante di.
versitate numeri. Etenim, ut SCHROEDE Rus observat,
Syntax. nominum reg. XXIV, nomen subiecti plurale
interdum sibi praedicatum jungit singulare, quod illi
addat vim distributivam: et firmatur haec nostra opinio etiam ex eo , quod procedente oratione praedicara in pluralem numerum transeunt. Itaque vertimus,
sotentiorum illorum quisque firmiter tenet robur suum, resurgit etiam tum, quum 'se vitae suae dimus Uset, concedit illis Deus securitatem , quamvis vita 8 eorum
ratio is sit bene perspecta, ad summum evecti, subita
morte tolluntur coli. cap. XXI. I 3 , intereunt ut reliqui homines omnes, et spicae instar arescunt. Pro possis grammaticis regulis convenientius, statuere ut si Hophat verbi quod arabiee est tonsumere, perdere, videtur ducendum esse a verbo quod arabice significat sifare, torreri: torrefieri autem idem est ac maturescere. Longaeis vitatem itaque cum ευθανασια conjunctant hie delineari , quis negaverit 3 .
323쪽
268 Animadvers. ad quaedam loca Cap. XXVII.
Hoc capite, quanium nos quidem judicare possumus, non ut vulgo putatur id agit Iobus, ut unive se ab omni mendacio doloque alienum se profiteatur: sed hoc nominatim mendacii genus negat se unquam, quoad viveret, commissurum, ut sociorum sententiam, qua ipsum sceleris reum adeoque justa a Deo poena asse- sum pronuntiassent, admittat atque probet. Itaque vers. 7 non quoscunque inimicos innuit, sed illos ipsos, quibuscum in disceptatione versatur, adversa. xios, eosdemque significat pro illis habendos esse, qui
inJustam causam tueantur , adeoque male agant. Nunc vers. 8. 9. IO novum illis argumentum propo-'nit, ex quo intelligere debeant, ipsum recte sectorum conscientia gaudere: criminum enim conscius si esset, profecto se non tam audacter ad ipsum Numen provocaturum,. neque enim profanum hominem a Deo
quidquam sperare posse: qua ipsa argumentatione, sed brevissimis verbis, antea quoque usus est cap. XIII. I 6. verba itaque sic vertimus: Etenim quaenam possis esse expectatio profani, quum exscinditur, exigitque Deus vitam ejus pNum clamorem Hus pereepturus sit Deus, quum evenerit ipsi ealamitas 3 Num ommpotente nisus fuerit,
Deum e carit eontinue p . In voce ad eorum sententiam accedo, qui putant pronuntiandum esse απ: .quamquam etiam v ferri potest, si referatur ad sequens nomen Futurum cum verbi significatio huic loco parum apta videatur, aliis derivatur a evellere,
324쪽
Ibi. Fascis. II. ais aliis a V vi, spoliare. Quid si dixeris, fur scriptum
esse pro , Arabum more, quibus sollemne est
stri xe pro o , quamquam et in hebraicis
non desunt exempla ejusmodi scriptionis, qua N omittitur, velut in I Sam. I, II. 7 pIta non est supplicatio vel imploratio auxilii, sed clamor ortus ex ex sensu doloris. Verba a-yn' 'IT 'N EN Alexandrinus scite vertit, μη τινα παρρησιων ε αντι. αυτου; similiter etiam cap. XXII, 26 habet, ειτα παρ- ρησπι 'ηση εναντιον κυριου , et videtur omnino haec
1igmMatio 'consedentiae etiam reliquis locis, Esai LVIII. I 4 et Ps. XXXVI l. convenientior esse, quam quae huic verbo plerumque tribuitur, deles ari Deo': quamquam inter utramque non est magna disjunctio. Vers. I9 convenit inter recentiores, zzm de morte accipiendum esse, ut sensas sit, impium hominem nonnunquam subita morte abstrahi a suis divitiis. Sed primo refragari videtur formula 'm' quam p xili. MICHAELis mutat in m , adstipulante elis.
HvFNAGELIO: MoLDENHAwERus autem in N, - ex auctoritate, ut videtur, Alexandrini, qui habet. πλου ος κοιμηθη τεται κω ου πρατΘησει. Deinde et ipsa mortis mentio videtur hoc loco sere intempestiva, eum porro commemorentur adversitates. quibuscum
illi si conflictandum. Itaque putamus locum de eo intelligendum esse, quod nonnunquam impius repente, ae unius fere noctis spatio, omnibus suis opibus sese nudatum videat, atque ad inopiam redactum. . Modo tenendum, vocabulum Nn, ut alibi, v- g. cap.
VI. ai N, zn 'ri, facti estis nihil, cap. XI. II. N II tari', nihil intelligit, iubstantivi nominis usiam habere, hoc modo. dives est quum cubitum it, nee quidquam ablatum; evigilat et nihilsuperem quo sere sensu etiam PasCATOREM hunc locum accepisse intelligo
325쪽
a7o Animadvers. ad quaedam locaeommentario SCHvLTENsII ad hunc locum. Vers. eta nomen, ad quod pertineat verbum diversimode suppletur. Major qui dem pars interpretum Deum inserit, qui proji ere m impium dicatur tela , vel l fides, vel seu licio, et quae sunt hujus generis aba. Veno DOEDERLEIN ad impium refert, fCπ3 ad Deum, ut leuius sit: manum quidem extendit ad Deum, , sed erit hie inexorabilis, arque a manibus ejus sugiet.
MOLDENHAwRRVs repetit nomen vertitque:
turbo depellit eum e loco suo , fugiendum illi ab ejus furore. Verum praeterea, quod non potest esse, h loco ipsius, obstat univerte, quae sequitur, locutio 'P. Etenim neque Deus commode diaeitur fugere a preeibus impii, neque, quomodo impius fugere posit vel a furore turbinis, perspicitur. Quidni autem eo maxime utamur, quod e propinquo petere postamus 3 Nimirum locus, in quo versatur impius, is est qui persona induitur, hominemque suis manibus sursum vibrare dicitur, hoc modo: eumque Deus suus sursum projicit inclementer , ut e manibur i flus evoleι : quae quidem figura, quamquam audacior, minime incredibilis videri potest, cum Hebraeis sis pluscule locus agnoscere vel abnegare aliquem, immo pedestri adeo oratione, Levit. XVIIL 2s. 28. evomere terra suos ineolas dicatur. Uers. ultimo nolim Deo ipsi tribuere plausus atque sbila , cum quod non pro sus digna illo haec res videatur, tum quod sibilus pro cedere dicitur ex illo ipso, quem impius antea tenuit, loco. Impersonaliter igitur accipienda- simi verba, haeratione: plavssitur super illo manibus, . et Milabitur ex - ipso adeo Deo, quem coactus es relinquere.
Cap. XXXII, 22. Magna est ac mira fere in explicandis verbis rar N interpretum rarietas et dissensio, quorum
326쪽
praecipuos commemorare nobis nunc liςeat. IScMvLTENs Ius in commentario Vertit: nam nescio, circumloquerer, tanquam nullius pretii tolleret me factor meus: subintellecta, ut videtur, ante Pamtieula CN, formulaque 'nyπ Nn sumta ut assirmantis, quod sane ex consuetudine loquendi vix probari potest. II Eodem sere sensu, nec minus arbitrarie, HEATHIvs : , nonne enim novi, si partis studiosus sim, subito me interemturum conditorem meum III Auctor observationum miscellan. in librum Iobi Amstelaed. 17 8. 8v. cui BOVILLERII Nomen est, scriptor neque indoctus neque ingenio carens, quamquam haud omnibus notus, novo sed perquam ' dubita significatu verbo tributo, loeum sic reddit: si ea quae ignorem, assirmaverim, confestim conditor meus
e medio me tolleret. IU MICHAELIs: nescio enim aquanam parte cognomen sumerem, cuinam causae me
addicerem: duriuscula, quod pace Viri celiberr. dictum sit, ellipsi, eum deberet esse rim coli.
Esai. XLIV. s. Neque tamen aliter ven. DOEDE TRIN, nisi quod subsequens comma nova pro sus ratione sic exponat: paululum tamen creator meus me
rapiet . hoc est, de Numine quaedam disseram. UI HvpNAGEL1us, duce Vulgata: nescio enim quamdiu subsistam, NPN ducto a verbo nescio, nonne invita Grammati ea. VII tandem ven. MOLDEN-HAwERVs: ejus quem haud novi defensionem in mosuscipiam, conditori meo me permittam. Sed haec verbi signifieatio quibus argumentis probari quear, nos quidem haud perspicimus. Illud vero certum est, in arabica lingua verbi usum in eo esse positum, ut sit, rem vel personam alio quam suo proprio solitoque nomine notare, qui ipse in utroque etiam Esaiae loco est perquam conspicuus. Etenim cap. XXXXIV. s
V zm est: ab nomine Israel sibi. cogno-
327쪽
a et Animadvers. ad quaedam locamen dabit, h. e. nomine utetur filii Israel, et eap. XXXXV. ψ, Domine tuo Proprio te appellavi atque etiam altis cogi ominibus te delignavi, etsi tu me haud novςris. Sed ut usum Arabicum exemplis quibusdam demonstremus, Haririi Consessu quinto I ,
mihi non es a quo cognomen ducam: atque ibidem, Pag. 1 8, Fatum dieitur holcognominatum pater mirabilium, utpote quod miros nonnunquam eventus producat. Hinc nomen quod ejusmodi circumlocutionem significat, non ilifrequenter occurrit apud Grammaticos , veluti
Excerpt. Hamasae et pag. 33a nomen cliteia Iae, dicitur esse hia i , postum loco nominis mulierum: ibid. pag. 453 edit. Goetting. pag. 8 I ahena, XAὼς dicitur positum pro praesiis: ibid. pag. 833 formula, De ivit eum Deus vestimento operis fui, dicitur Mia i pro aequi- Pollente alia, quisque prout operatus eis. Et ibid. pag. 32O cedit. Goetting. p. 42b scholiastes his verbis
utitur, ponit auctor iram pro fame. Praecipue autem commemorandus est locus a ScitvLΥΕNsio in commentario suo ad hunciversum citatus ex GoLis Adagiis 3 pag. 346
Ι Consessus Haririi quartus, quintus et sextus, edidit ALB. SCHYLTENs , Lugd. Isai. . I o. q. ab Subjuncta sunt ERPENII grammat. arab. editae ab ALE. SCHvLTENs, Lugd. Bat. I 8. 4.
328쪽
as diam ut Vinum es lege vetitum aenoxium, quod propinas mihi et appellas defrutum
lini mentum vertit SC HvLTENSIUS , minus accurate ;sicut lupatus vocatur pater ovis. - Itaque m P est, nomen nomiili substituere, circumlocutionibus uti, etiam ad rem aliquam mitigandam seu excusandam, et quasi scapham non velle scapham dicere. Futu- . xum autem nazbr positum esse putamus loeo infinitivi Ut V. c. cap. XIX. 3. quo nihil frequentius est in Arabieo sermone. vid. IO. DAv. MICHAELIS 'Arab. Grammat. pag. I 32 edit. novae. Sensus itaque est: ego quidem nescio assentiri, rebusque minus probandis bona ae grata nomina praetexere, memor, me brevi sorte ex hac vita a Deo ablatum iri. Atque hune ipsum fere sensum Alexandrinus quoque expri
ex ingenio hilum ego quidem haud existi inaverim. Sed ad versum quoque antecedentem aliquid monendum est breviter. Insolens est adeoque haud parum suspecta constructio Π eum particula 'br. Quare , haud dubitaverimus in mutato '), praeeunte Uulgata, qtrae habet: et Deum homini non aequabo, sic verba reddere, et Deum hominem haud appellabo. ut sensus sit,. sive Deo quae tribuenda sunt, homini haud tribuam, sive, ut Deus loco hominis habeatur. haud concedam: quamquam prius videtur vero mul- . tuiti similius. Cap quod factum cse in eodke suo testatur de ROJ.J
329쪽
et 4 HII. Anisnadvers. ad quaedam tota
Cap. XXXIII. 7. I 3. 23 sq.i Verba N, 'B M optime perili. MDci AKLIs interpretatus est: meum. onus haud grave tibi incumbet: nam cum arabicum verbum cst, clitellas imponers, nomenque clitellas significet, admodum credibile est , eadem potestate hebraicum quoque 'PN praeditum olim suisse. Nee alienus est alter locus, Prov. XVI. 3o, ubi verba ra 'ν commodissime sic vertuntur: impo- ,runt illi fartinam , h. e. molestiam creant, ipsus dicta et concinit Chaldaicus paraphrastes, qui vocem 'L N
interpretatur onus meum. Sed in eo a vero
aberrare mihi videtur vir summus, quod verbis Eli-hu eum sensum tribuit, qui non absit a reprehensione arrogantiae immodestiaeque. Primo enim non hoe
dicit Elthu, apud Deum sese parem esse Jobo, quod sane speciem aliquam inverecundiae habere possit, sed id potius agit, ut significet, se non minus ac Jobum
mortalem aliquem esse a Deo conditum. Etenim La- med voei ,N praefixum designare auctorem ac dominum, ut Ps. XXXIV, I et alibi, membrorum p i allelismus evidentissime evincit. Deinde vix dubit verim, verba Ehhu reserenda esse ad illum Jobi se mo nem, quo cap. IX. 3 '. et XIlI. I 8 sq. cons- dentissime affirmaverat, se cum Deo isputationem habiturum, suamque causam penitus probaturum, hae tantum conditione, ut nec novis illum doloribus excruciet Deus, nec objems omnipotentiae suae signis animum ipsius terrefaciat atque perturbet. Itaque Jobo significat Elthu, seeum si causam agere velit, ibique suae innocentiae argumenta exponere, nihil fore quod extimescat, adeoque etiam, si causa ceciderit, nil quicquam excusationis habiturum: in quo nosi quidem
330쪽
- γα Farrie. II. quidem haud reperimus, quod sit admodum vituperandum. - Versum I 3 Video plerosque interpretari hoe modo: quare litigasti eum Deo ea de causa, quod non factorum suorum omnium rationem reddat 3 Non satis accurate. Observandus enim erat idiotismus hebraicus, quo, si negandi particula cum voce construatur, negatio non in ipsam hanc vocem, sed in verbum eadat, sitque universalis, velut Job.
de ipsius praeceptis servarunt. Habac. II. I9'm p pN n , nullus in eo spiritus est, et alibi Similiter hic vertendum : frustra est quod litem illi in tendisti, neque enim ullius secti explicabit rationem. In verbo dicitur esse aphaeresis He praeformantis , pro Sed videmur nobis ista anomalia
commode supersedere posse. Codices enim Regio- montanus uterque et Siurgardianus, forte etiam alii plures' desideramus enim adhucdum cum aliis non sine molestia alterum tomum Kennicottianae editionis habent diversam ab edita scriptionem quod ipsum nomen extat quoque cap. XIII. 6. Itaque, subintellecto verbo substantivo, vertere possis: quorsuta sites cum Deo ete. Verum haec levia videri positiit: sed liceat etiρm de celebri loco vers. 23. 2 nostram sententiam exponere. Verba nos sic interpretamur:
si sit pro illo homine morbo lethali afficto legatus quidam intimuncius, unus e milienis, ut illum, quid σ-eii fui sit, edoceat, hominisque nunc resipiscentis misertus Deus jubeat legatum fatalem illi nuntiare vitaeque
Prorogationem, eo quod Ibi jam satisfactum sit; tune
vigorem recipiet. et quae sequuntur. Verbum 'UIT ad Deum reserendum esse putamus, non ad legatum, S a Propter- Septem alios codiees, qui s. sine Κa- ΠC1, habeant, refert DE Rossi l