장음표시 사용
431쪽
ctione haud vana suspicio oritur: omnes enim , veteres interpretes, praeter Vulgatum, legisse videntur u : Alexandrinus halbet, κω ἐισηλθε τρομος ἐις τα οτα μου, alim quidam .graecus ν ἀνεδυ τρομος εις τα μα μου, . Chaldaeus utit nomine et Syrus nomine ' quod utrumliue tremorem significat: eodices etiam nonnullos lectionem habere. assir- ,
gio Onianuio, qui in margine eam adscriptam habet teste LIra ENTHALeto comm ntat. crit. pag. 363.ὰ cognitum habemus .nullum. Sed receptam lectionem recte defetidisse nobis videtur. el. ScHOEDi Rus ita, ut dOceret. haud difficulter intelligi, quomodo lectionis illa varietas nata sit: etenim cum modo praecesserit verbum I ri, et mox idem verbum recurrat , facile fieri potuisse, ut nomen vel calumo librarii subreperet, vel obversaretur animo interpretis. Addimus .hoe: alieniorem videri ab ingenio Chabaeuci, haud sane tardo. sterilique, ejusdem i vocis continuam repeliunei' in ejusmodi loco, ubi sermonisivarietas difficultatem non habebat.. . Ita formula Iam spromn eonstructionem .esse putamus, quae prae gnans Mammati eis dici. sciet SeHROED. Synta c. re LXXXII.ὶ utis rusus sit: contremui et in loco meo de Mus hvreo, ut pedem proferre haud possim. Haud inepta est opinio .GREENu, Eestituendam . elle lecti rem hoc modo... 7a d 'mn , et subter me com j tremuerunt pedes mei, qualis construino verbi singui. semin. cum nomine plurui mascul. extat etiam Ps. XXX : H. 3 i. Et testem quidem ipset affert AI
andrinum It ternretem , . qui habet, vita υ πωα Θειν ' μου μου. Sed haec versio. nobis non :
idatur talis este, ex qua flectio, qua interpres. usussi, serta ratione effici sive enim valeat se
432쪽
muta η' εξις μου, corpus mmm, sive ait: a illa, ἡ ισχυς ριου, quam Hieronymi versio sequitur: subter me conturbata es fortitu mea , nec non . Arabis i. a 3
Q. 3 commotum est robur meum in me; neutra ex- aciei respondet hebrat eo nec quae a GREENIbeae eonjectura substituitur formula , τα ἰχνη μου, uri quam adhibita est a graeco interprete ad reddendam vocem Itaque semium magis qualemcunque quam verba ipsa, reddere voluisse videtur Alexandrinus, nee quo isse utitur pronomen μου argumento certo esse poteri, in hebraico quoque ipsius eodice extitisse Praeterea recepta lectio adsentientes habet interpretes reliquos, estque contextui orationis valde apta, si vertatur: qui vel quod manere debeam que ad tempus calamitatis. Proxima verba elliptiee posita sunt, atque sic explenda: NUN zy m,M 'ad tempus. quo imminebit contra populum meum qui eam invadu. Verbum ri, alias ciuoque usini ha bet militarem , et de expeditione bellica dicitur x Sam. VII. 2. 2Sam. U. II. I9. Jerem. L. 3. al. De Verbo eopiose ac diligenter disputat cl. SCHROEDERVS, cujus sententia huc redit: radicem, ad quam reseratur umr , statui hic propterea non posse, quod quae ex chald. dialecto ipsi tribuatur, significatio secandi, incerta sit ac dubia, arabicumque usum sibi
habeat contrarium, quo quidem verbum eandem eum hebr. Im notionem habeat, o m. autem' aliam, toto coelo diversam , nempe landi, et 'uidem fluxu copioso, velut quum copiosa pluvia essenditur: min latis 4taque punctis statuendam esse formam vel usitatiore scribendi, ratione, Masora etiam se praecipiente, quae ad Genes. XL ita. is perhibia
433쪽
voeem' duobus locis occurrere,, altero Plane, i altero em sective scriptam. , Quibus, nos,addimus hoe: Mas ham sbi ipsi non optime constare, quod edita quidem praecipiat , ii str6 loco scribendum esse manu-' scripta autem , teste JOH. HENR. MIeHAELIs in yari section. editionis suae Bibi hebr. Halens. exigat Ex quo simu italolligitur, quomodo factuin in
Uersus IT totus en redit, in quae modo breviter dicta essent de tempore calamitoso, deque vastitate, a Babylonio patriae inferenda, copiosus nune ob ocu- dos quasi ponantur. Transitus itaque hic est ri etenim tempus erit, quo scus non germinabit , Nitiumus .n Ius erit proventusaeic. hoc est, quo tota terra vasta erit atque inculta, incolis omnibus, ovibus etiam armet
aisque ab hoste absumtis abactisve. - In singulisphrasibus nihil est quod illustratione magnopere egeat. De constructione, qua ramo nomen plur. stem junctum sibi ta habet verbum sing. mast. vid. celeb. SCHRORDERIM SPι. reg. L XII. Vel venerandi SToanii nostri infervuit. pag. 38 I. Verbum nia, quod . . transtivum usiam habere solet, positum hic est impersinaliter, nisi malis cum SCHROEDERO tui malogia linguae arabicae, in qua iiitransitive etiam dieitux . - , - . . Mox animinu viresque resumit propheta, Dei inius, ut . par . est, Praesidio fretus, certissimusque, effecturum esse Iinovam, ut ipse pericula eVadat , in sue tuto loco collocatum se , esse sentiat. , Verbari,' IN : optative posita sint, ut Ps. IX. 3
434쪽
vatit me loca Uita ascendera . factae. sunt procul dubio id similitudinem loci Ps. XVIIL 3 . unde etiam nata his: est quaedat' te, fionis varietas , icibus nonnuulis Ioco habentibus 'iam in , quoniam lita xiis in an o versaretur sermula ita Davidiea. Postrema verba n e ad ipsum ea
minis contextum referunt antiquiores interpretes, quose recentioribus sequitur ven. DATHE, qui venit, ut
meis carminibus eum laudare possim . adscita lectione ex auctoritate Alexandrini Syrique interpretis, , et adhibita significatione laudandi et celebrandi, quam in syriaca lingua habeat verbum Huic sententiae obstare nobis videntur haee, pi imo quod extra dubitationem posita non est, quam verbum syriacum habere I erhibetur, signifieatio laudatidi: deinde, quod durior videatur oniissio pronominis 'n N. SCH ROEDERVs existi inat, verbis deseribi formulam musicam, quae, ut alias sit in fronte earminis posita, veluti psalmo quarto, sexto al. ad calcem quoque reponi potuerit. Sed cum sentiat, minus commodum esse sussixum primae personae, haud alienus esta lectione quod Λlexandrinus habeat, τουνικησαι εν τη-άυτου, et Syrus: ut canam laudesi ius. Nos similiter putamus, clausulam esse, quae ad contextum sermonem haud pertineat in hoc enim si incidisset vates, celebraturum semet esse carminibus suis Jehovam, non videtur rem tam paucis ab Ivere potuisse. Sed ut a recepta lectione recedamus, Pe movere nos hic non potest auctoritas veterum, quos dixeris magis loco qualitercunque periungi, quam justam et accuratam sermulae hebraicae versionem dare
voluisse. Nobis sic videtur. Sunt eodices haud pau'
435쪽
ei, qui 'desectivam seriptionem exhibent, possis hanc pronuntiare ut Jod nune non sit pronomen, sed mere 'paragogicum; ut Thren. I. rm pro TM, adeoque plane idem sit eum sortituta n 'ai ἡν Ps. LXI. 3. At pinrema haec Verb. non magis putamus ipsius prophetae esse, quam quae in fronte carminis 'posita sunt : quapho er et de filii, non videtur esse magnopere laborandum.
' . Superest verso latina' carminis.'
a. Iehova , audivi Gaium tuum, timore percussus sum. Jehova , opus tuum intra illud tί MI fer ἰ . . i. , sutra illud tempuI adyis, indignationem te cra miberationes 3. Dius ex Themane venit, et Sanctus de monte Pharan texit coelum imius magnificentia, ejusque laude repleta es t rra.
g. Et splendor ceu solis splendor erat , radiis ab eo mi.
cantibus: :fed utebatur velamine gloriae suae. . '
s. Substitit et dimen ius est terram, respexit et dissoluit
436쪽
XII. Gabacuc. ΠL 38rs. Fluviosne petit nova, fluviosne petit ira tua
num mare essus tuus 3 cum inviaereris equis suis, turrus Di venere auxilio:
la , triumphus canitur. 3 . ...io. Fluvios emussit terra videntes te trepidarunt moniates: imber' omnia inundavit ; manibus in .stum sublatis. i
x I.. Sol, lana subsistit in sede sua:
ad Leem telorum tuorum vir factum ad splendorem fulgurantis tuae holae. Ia. Indignabundus pervadebas terram, iratus triturasas gentes I 3. Profectus et adservandum populum tuum, adservandum tuum unctum.
toneustasi capita eorum qui erant de gente iniqua, nudasi imum c ris , ad collum aqua pertigit. x 4. Pertudsi baculis tuorum capita dutum ejus: turbinis insar irruerant, ad me dissipandum, exsultabant abjumturi inopem in recessu.1s. Immi si in mare equos tuos, in latum aquae copiosae.
16. Audivi et tontremuere intima mea, ad votam istam tinnivere mi a labia pervast tabes Ossa mea, contremiso, toto assos, quod manere debeam usique ad tempus calamitatis, donee veniat contra populum cineum , qui eum invadat.
437쪽
1 Eunim ficus haud germinabit , nec erit proventus in vitibus, fallet fluctus oleae. et arva non ferent stuor, , Excisin erit ex caula pecus, armentum non sussc fit in bubilibus. . Ego vero per JAsuam exsultem, . . i. . tripudiem per Deum salutis meae au rem lay. JHora Dominus es robur meum, et reddet pi des meos veloces ut cerva um Ferio . . . et lora mea edita assequi me juvabit.
438쪽
μrgumentum carminis proplietici, quod tractare suscipimus, est hoc: oratione ad Edomitas conversa, vates genti superbiam nimiamque in montanis arcibus, quas inexpugnabiles putet, confidentiam acriter exprobrans, diram terrae eversionem vastit remque indicit, a Jehova decretam propterea, qu od Israelitico populo, sanguinis etiam vinculo secum con-' junctissimo, quum a barbaris copiis oppressus misere haberetur, atrociter insulta si t. multiplicesque injurias intulisset: itaque et ipsi nunc tempus excidii even- 'turum, judaicum contra populum ad pristinam dignitatem rediturum, quin eum potentiae et gloriae gradum consecuturum esse ut cum alias gentes comptu res, sibi antea insensas, tum maxime Edomiricam, imperio suo subjiciat, dehova civitatem suam moderante , modisque omnibus exornante. ;Obadias autem propheta quis fuerit, quo loco na- . tus, quibus parentibus editus, quonam vitae genere, qua conditione usus fuerit, eum haud quidquaria de eo litteris proditum sit, nos penitus latet. Ha id quidem desunt in antiquioribus de judaica historia commentariis , qui hoe ipso Obadiae nomine insigniuntur, viri nonnulli memorabiles, velut i Reg. XVIII. 3 Oba dias, qui apud Achabuin, regem Israeliticum, primario quodam munere aulico fungens, centum Iehο- vae ministros furori reginae subduxit, ei quinquage- - nos in speluncis abditos sustentavit; et Chron. XVII. .
439쪽
Obadias, unus e viris primariis, quos populum in vera religione instituere jussit rex Judaeorum Iosephistus; et et Chron. XXXIV. 32. Obadias, qui anno Iosiae regis decimo octavo praesectus erat operariis. aedem Jellovae negligentius antea habitam reficientibus. Sed hoc Obadiae nomen, quod Jeho e eulto- 'rem significat, cum sit ejusmodi, ut non potuerit nonisequentissimi usus esse apud Judaeos, quemadmodum Arabibus similis appellario , Abdollah, perquam familiaris ac trita est; quis q'laeso, nisi mirifice credulus, ex solius nominis convenientia putet probabiliter se essicere poste hoe, Nostrum non alium nisi quempiam ex eorum, quos' diximus , numero esse debere 3 Nec tamen aliam nisi hancce levissimam rationem habere videtur vetus illa opinio Iudaeorum, quam suo modo a se exornatam sic refert HIERONYMus: 33 Hunc sunt esse Hebraei, qui sub rege Samariae Achab. et impiisma Iezab I pavit centum prophetas in specubus , qui non curvaverunt genu Baal, et de septem millibus erant, quos Elias arguitur ignorasse,sepusthrumque ejus usque hodie cum ma olaeo Elisaeiprophetae et baptisae Johannis in Sebaste venerationi hal
I in Commentario ad Abdiam, vers. I. editionisi Vallaros M tota Vl. Part. I. Pag. 36I.
440쪽
Alia autem est. Judaeorum traditio , Obadiam ortu
fuisse Idumaeum, sed ad Judaeorum sacra transiisse: 3 quod stilicet ipse in Edumaeos invehitur. Sed comis menta haec sunt, rationibus justis destituta: praeterea vana illa opinio, quae Obadiam prophetam eundem esse perhibet eum Achabi dispensatore aulico, consist
re non potest cum argumento carminis, quod sane ita est comparatum, ut non possit alio quam proximo pos eversionem urbis templique tempore editum esse: quod infra suo loco videbimus. Satius igitur est igia Tare, quae nunc nullo modo unquam comperiri poD sunt, quam vagis atque incertis rumoribus quidquam tribuere: nee videtur ignoratio eorum, quae ad via
tam au se is pertinent, ipsius carminis intelligentiam magnopere impedire. Caeterum aliena ab hoe loeo non est Paestio t
utrum haec, quae Obadiae nomine extat, oratio omniaeomplectatur , quae unquam sint ab ipso publiee prolata, ah ex compluribus, ab ipso habitis, sorte etiam in litteras relatis, sed temporis injuria postmodum deperditis declamationibus, nonnis specimen si et quasi una ex nauseagio tabula' Itaque si fiat, quibus ad veritatem muneris' prophetici divinitus oblati populo
comprobandam unicum aliquod ac. singulare ora culum susscere vix potuisse videatur, equidem non admodum restagabor idquamquam ex altera parta