장음표시 사용
451쪽
tione, quae oppido ita conformata est, ut membrum 'in Fnfiri habere debeat alterum ejusdem is mae, quod ipsi respondeat. Quapropter nec ven. MOLDENΗAwRRI 2I sentelatiam probare possumus, existimantis, litteram ri vocis m,n ad praeeedens 'r' pertinere, tanquam paragogicam, et legendum ella
moni interjecta exclamatio: o quam vasaberis I videtur tam aliena esse atque incommoda, ut in ea vix po sis acquiescere. Alia igitur via tentanda ad tollendam lilineee dissicultatem. Nempe inter codices Eennico sanos octo sunt, e quorum numero etiam 384. Sutrugarianus: qui tantana exhibent, unus. qui nee inter De - Rossianos putem defuisse, qui eandem desessivam seriptionem referrent, eum in ponendis negligendisque litteris Vau et Jod mirifieam librari tum ineonstantiam suisse, nemini nune porro dubium videri possit. Hac igitur scriptione sumta, possis ferre za ut habet Vulgata: quomodo toniseeuisses, et Syrus: quomodo 'visi, se te etiam Chaldaeus: quomodo suisti sopitus, vel juxta aliam editionem, mon, qui' etiam Esai. XU. xn prius reddidit I ς' , et ipsi dormiunt, alterum, P eodem sensi., sed variata dicti
ne: ut igitur opus haud sit, cum cel ΚΟΗLERo lem
nem diam ipsi supponere. Alexandrini vero πῶ Δάπι νιφῆς. quod Arabs sequitur, monente eodem,
respondet hebraico - Formula autem haeca13 Uebres cura und ErkIDκην der Meus ungo des Propherea Daniels uud der treme filiinen Propheten. I 8 a1 cons. Bl. MICHAELIs in Supplem.l ad Laxica hebr pag. 449. qui et ipse verbum Curi notione fidori l ' eis quibusdam vindieandum esse putat, ubi librariorum Punctatorii ve culpa disparuerit.
452쪽
verbo, ut seri abs hebraicus, reein ocesumto, in ipsam sernionis compagem haud inepte quadrare videtur, hoc sere sensu, si nonnisi fures, si
praedones nothurni te invaderent, quam egregie tecumactum seret, quam te continendi a defendendo vel lais mentando causam haberes, ablaturi omnino essent quan
tum satis est, quantum ex una eaque subita invasionea erre licet, rel. Sed negat propheta vers. ejusmodi leviore aliqua iactura perfuncturos esse Idumaeos, significans, eam hostium copiam fines eorum invasuram esse , quae non timide agat vel festinanter, sed omnia, etiam abditissima, latibula studiose perquirat. Non aliena est HIERONYMI observatio, qui mura, inquit, ut die reus aliquid et de nasura loci, omnis australis regio Ita. maeorum de Eleutheropoli usque 'Petram et Asiam stare
bet. Lectionem in qua veteres interpretes ac libri scripti consentiunt omnes, suspectam habetili. Mi MAELIS, nullus dubitans, reponendum esse quomodo denudati erunt Uavitae, quod in i eo parallelo Jeremias habeat 'UN, ego den davi Davum: quae argumentandi ratio num legitimast atque probabilis, alii judicent. Idem pro statuit , reteguntur, ex usu linguae syriaeae, nec
non arAeae, in qua verbum N idem valet quod, eonspicuum fuit; usus hoc maxime argumento, quod quae verbo mya in lexi eis commentariisque tribuatur perquirendi signifieatio, ex cognatae alicujus di Iecti usu nequeat comprobari. Equidem putaverim, verbo ma comparendi non eertius, quam verbo 7 Taperquirenia significationem vindicari posse ex dialectis.
453쪽
hoe est: tradit Alazmai, uerbum dici quoque de eo qui quaerat errabundum juum animal, atque adeo universe de quaerendo usurpari nomen vel et XAsta. quo sensu AavLPH ARAGIus voce utitur, hi s. dynas. pag. 4 ubi Samueleni Saulo ejusque socio, asinas quaerentibus, dixisse refert,eno indicaturus sum vobis id quod quaeritis. Atque inferius idem haec habet: 'Δ-ta Lita
I. e. rem aliquam, idem est de quaesui eam, dieiturque i. e. quae t spes quomodocunque potui, quemadmodum dicitur, aggr pus sum rim prout orar di potui. In chaldaica pariter sy iacaque dialecto verisbum Tyti de eo diei qui quaerit aliquid, lexica non asserunt tantum, sed et copiose probant. interim siquis maluerit reddere: con icua evadent quae jummo sudio abdita sunt, quomodo Syrus vertit, nec non Chaldaeus, ut monet ili. MICHAELis; omnino haud video, qui contra hanc senten iam iure obverti possit. Verba, etsi praeterita fuit, suturi ramen temporis signifieationem hie habere, inde intelligas, quod versuProximo sutura intermistentur, et versu . 8. ubi Vavconversivum pendet a Verbo , in membro antec denti subintelligeἡdo, de rebus eveni iris sermonem esse dubitari plane nequit: quod anninasse supervac
454쪽
neum non est, cum in conficiendis versionibus non. st ubique observatum.
' crs. 7 primum membrum eum Dnvs Io vertimus: . ad terminos usque dimittent te i. e. legatos tuos) omnes
tecum foedere juncti, quod et ven. DATAE primo amplexus, postea repudiavit, substituens: in exilium te dimittunt, foederati tui te dereperunt; Pri di impedisonaliter sumto, quod duriusetilum videri possit. Nec eum codem DRusIO Verbum accipiendum put mus de amica honestaque deductione, quo sensu extat Gen. XII. 2o et XVIII. I 6. sed de rejiciendo repellendoque, ut sensus sit: quos de petendo contra hostem auxilio legatos mittes, socii recusabunt admittere, suisque finibus excedere jubebunt, metu hostium tuorum, quos lacessere verebuntur. Addit propheta, alios amicorum multa pollicitando, prosperique sue-eessus expectatione facienda incitaturos este populum, et contra vim hostium confirmaturos, sed hanc ipsam rem fraudi ipsis futuram esse atque ad exitium parandum facturam. Hoc quippe sensu verba', Maeeipienda esse intelligimus ex loeo simili apud Ieremiam, cap. XXXVIII. 22. Pro eodices nonnulli De-Rossiani habent Alexandrinum
quoque, qui Vertit σοι, concinere existimant ΚοEHLERvs DR-R SIVsque, praeeunte CAPPELLO. 239 qui monet eum aeeepisse quasi esset nos verbi sensum utcunque reddere voluisse dixerimus. verbo Vav praefigunt codices haud pauci, nee non Syrus interpres: sed bene carere potest oratio hac copula, atque adeo elegantius esse videtur ah ndeton. Uorem ne
gligit Alexandrinus, sorte quod incommoda ipsi essiet: nisis3 Crisica sacra. pag. s edit. Halensis.
455쪽
nisi formula sua, ανδρες σου, utrumque, et
En et conlprehelidille eum malis; fere utili. MICHAELis, lxii vertit: fle, deinebesin Gaiffretinde, hetrogen und uber redeten diesi, tinter deinen Fcssenlegien se rinen Falisricae quamquam quid in hac ve stolie secutus sit, eum in Annotationibus, nee bibliothecae part. XX. pag. 166. quidquam monere ipsi visum sit, haud certo nobis constat. Sed Syrus quoque adjungit ad copula etiam interposta, viri pacis tuae ae panis tui. Certe, si accusativus esse debeat 'itan , quomodocunque nomen interpretis , sive vulnus ac seeditatem, sive insidias: ea ' est consociatio verborum, ea sensus inconcinnitas, quae vix cuipiam satisfacere possit. Ad illos igitur accedimus , qui ad 'Cri' ex proximo repetendum esse existimant nomen duriore quidem ellipsi, nec aliis exemplis demonstrabili, sed quam ipsa loci nat Aa efflagitat: quod sensisse videtur Vulgatus, vertens, qui comedunt tecum, et Chaldaeus, qui habet: Desem
jectui am, pro dicendum qui te oppugnat, frigidam esse ac orationis seriei haud aptam, r Et e pronunciavit Sc HARPENfERGius; a 4 haud enim de iis hie agitur qui oppugnant, sed qui amici et esse debebant, et haberi ipsi volebant, quod sorte essent mercede aliqua ab Idumaeis conducti, ut ipsis contra hostes militantibus subsidio essent. - In voce dein iis interpretanda mirificus est consensus veterum, qui non potest non magnam apud nos auctoritatem habere, etiamsi ex usu linguae non plane demonstrari queat haee significatio. Nec tamen illud spernendum, quod ambiet verbi praecipuus usus positus est in
dolo ac stacide, praeserum ea quae fit blanditiis ae re
456쪽
Obadiar. . ' ' otrum specie. primo statim loco poni GIgvHARIus, nomen idem valet quod mendatium,
λ- - h. e. in itivus secundae conjugationis Ignificat adornationem mendarii, diciturque is alia quo, quod rem, I, ut pro pulchra rectaque habeatur, effecerit. Atque de hoe ipso insidiarum genere hunc nostrum locum accipiendum esse, ex eo coii- sequitur, quod illis tribuuntur, quorum erat amic tiam prae se ferre ac bene merendi sttidium. TITI positum pro ' nn , in loco tuo, i. e. tibi. In verbis postremis V ri Man PN, nequaquam reserendum est 'a ad nomen Iara, quo sensu vix abesse poterat vel a , additum a graeco interprete juxta
exemplum Alexandrinum, ουκ εατι σοι νεος ἐν ἀυ-
τοις, imitante Arabe , o I nis Romani codices lectio, δωκε τι συνεσις ἀυτοῖς, praesere da sit. Quod Chaldaeus pro ra substituit', id sane non facit, ut filia ipsum letaoile hebraica usiam tesse putemus, quod HousIGANYIus voluit: sed visum est ipsi adcommodare hoc ad praecedentem sermonem: in hebraico autem 'a positum eli pro VR G, oratione e secunda persolia in tertiam subito transeunte, qu99 docet Versiis 8. in quo, quod breviter ante dictum est de prudentia apud Idumaeos defutura, repetitur et Mon, nihil amplificatur. Quod vero dicit propheta, sum rum esse, ut sapientiores omnes ablati sint, non eunt
sensum habere debet. quod qui ςonsilio rerumque pe-xitia valerent, sp unguendi sint dimu ereidiari republi
457쪽
omnia ab ipsis tam perverse agantur atque infeliciter, ae si nullus inter eos superesset, qui consilio rerumque usu quidquam valeret. Et quod praeter consilium iii rebus humanis plurimum quoque valet sortitudo bellica, addirurvers. 9. neque hane ipsis quidquam profuturam esse. Theman urbs aut provincia erat Edomitica, nomen sine dubio nacta ab Elavi nepote, Gen. XXXVI. 1 I. IS. 34. poniturque hic synecdochiee pro Idumaea
universa. Alexandrinus, qui vertit, , πτοηθήσον-τα οι Θαιμάν, putavit ante vocem
Frin repetendum esse nomen . Similiter Uulgatus et Chaldaeus, qui l m significatione plagae aecipiunt, et meridiem vertunt. . iv non tam finem denotat, quam rei merum evelitum Pp si reddatur , ob caedem, non potest non superfluum videri ac Ianguidum: quapropter recentiores naterpretes nonduestant vocem ab antecedentibus sejungere, atque adsequentem orationem referre, praeeuntibus jam v teribus, Alexandrino, Arabe, Syro et Uulgato, voci etiam Um eopulam praefigentibus, quae, si genuina sit, efficere debet, ut credamus, hancce verborum dispositionem non casu vel temere ortam, sed ab ipsis versionum antiquarum auctoribus profectam esse. Sed nobis necesse haud videtur , ab recepto ordine verbo-Tum recedere. Immutaris tantummodo vocalibus ponendum putamus 'UN seu pz, ut si partieipium iuiusmodi conjugationis, Pauhes seu Pohel duas
perinde est, quae respondeat tertiae Arabum, habeatque vim relativae seu mutuae astionis. Est itaque idem plane quod vir praelio aptus.
458쪽
sunt ad pugnam apti. Sensus: fractis copiis Thema niticis peribunt reliqui omnes, qui ad pugnam apti sunt. Forte Themanenses, quod reliquos bellicae fortitudinis sima antecellerent, ad primum hos iuni impetum sustinendum adhibiti sunt, vel initium oppugnandae terrae Edomiticae factum est a Themanena
Gravis haee Idumaeorum ealamitas publiea unde.
et quonam tempore oritura, a quibus hostibus prose Bura sit, nec diserte declarat propheta, nec ullis in dieiis notisque signifiear. Verum ex Jeremia ' cap. XXVII. a. edixisse Iehovam fore, ut praeter gentes alias haud paveas Idumaei etiam mviter castigandi sint a Babyloniis, duce Nabuchodonossero , qui Deo se volente omnia perfecturus sit quam selieissime. Eventus quidem rei testimoniis claris certisque nequit demonstrari, histo ia , quod omnino molestum est; nos penitus destituente, et ne FLAvio Jos Eurio quiadem res a Nabuchodonosero gestas diligenter per omnia persequente. Sed etsi Mumaeos a Babyloniis hebio petitos ac devictos esse, diserte non perhibeat Io.sEPHus: extat tamen apud eundem locus perquam me morabilis, as qui ad rem hane nostram facit admodum praeclare: -πέαπτω , inquit, σολυμ--ετει , ό λι τελον, ἐμοe ονῖψαβουχοδον πορου βα λειας, - ὀ άυτὰς ἐπὶ
459쪽
αιχμαλωτισοις ήγαγεν ις Βαβυλωνα. Nam quinto post Hierojohymorum vasationem anno, qui vicesimustretius regni Nabuchodonosori, exercitum ipse deduxit in Coelen - Syriam; eaque occupata et Ammonitis et Moabitis bulari intulit. Isis autem gentibus in potestatem suam reda tis impetum jecit in Aegyptum , ut ipsam debellaret , ac regem qu dem , qui tunc regnabat, occidit; alio vero consituto , audaeos, qui illis erant, iterus cepit et Babylonem traduxit. In hunc ipsum 1 itur annum, quintum a vastata Hierosolyma, Idumaeae quoque capugnationem incidisse. credibile est
et tantum non Qxploratum maxime eam ob causam,
quod regi Babylonio io oegyptum cum exercitu prinfiei Iovii Idumaea. t abitas Ammonitasque inter . et ,-ptum media . objacebat, nec poterat omnino in. talis , aut praesidiis Non satis munita a tergo relinquibaee provinciso Atque hanc rapugoationem eam eiu
quam Obadias spectaverit, dubitationis haud quidquam
habere potest. i Vers. Io causa poenae praecipua indieatur brevi- . . Levities Idumaeorum erga cognatos Iudaeos.
um passive sumendum de injuria,. qua populus ex ambo oriundus isiectus est ab Mari posteris, ut Iud. a. 'ab Cun, injuria qua assecti sunt filii Ierub ali, Joel. IV. I9 rimn dtan, injutia Iudaeis illata, Ps. LXXXIX. SI NIn, ignominia illata tuis cultoribus. Fratrem propheta dieit Jambum , ad augendam culpae magnitudinem. Quod vero perenne dicit excidium suturum, id sane non est nimis, urgendum ac severius aestimandum. Gravissi quidem, eaque, quae Iudaeis obtigit, fere graviorem eladem expertos esse Idumaeos eredibile est ex
460쪽
ditum ex Babylonia eonditionem multo aequiorem praedicantis, quam tortem vicinae gentis Edomiticae. Verum ex hoc ipso loco tamen id consequitur, et supe fuisse Idumaeos, et in restaurandis verbis suis collapsis eum studio elaborasse. Nec possunt non tempore longius progrediente ad vires satis rediisse, quod Judaeos duee Iuda Maccabaeo sortiter militantes hostiliter insectari, ted maximo suo damno, non vererentur. 26 . FO mula igitur paululum audaci , temperanda nonnihil est atque ad hunc sere sensum reduce da: tardius ad vires redituros, pristinamque, qualis ante Babylonicam expugnationem fuisset, dignitatem
ac potentiam Vix unquam recuperaturos esse Idumaeos. Uers. II commissae culpae et occasionem et te priss commemorat Vates haud obscure, significans, tum
quum a barbaris, Babyloniis, diriperentur Hieros lymae, Idumaeos etiam in societatem sceleris pervenisse. Et quidem phimo ex adverso stetisse dicit, quasi ad oculos grato aliquo spectaculo recreandos advolassent , deinde et hostium instar hostiliter egisse. Sunt qui de futuro tempore verba sacere prophetam existimant, quod putent, proximis verbis dehortari ipsem ab hoc scelere, quod, si crimen ipsum Jana commis
tum esset, alienum omnino seret ac supervacaneum.
At quis facile sibi persuaserit, voluisse Deum, expro
brari tam graviter, et quasi in tabula repraesentari alienae genti eam culpam, a qua etiamnum vacua e set atque immunis 3 et quis aequus atque intelligens negaverit, sermonem ita esse compositum, ut rem ve- re gestam enumeret, haud demum futuram praedicat 3 Siquidem ex sermula verbi clarum est, etiam iu- finitivos et Naar resolvendos esse in praeterita