장음표시 사용
461쪽
A Xm. Obadias. ' i Quae si ita sint, si quam prophetat Idumaeis thie 'ex
probrat seritatem Judaei tunc temporis jamjam experii sumnt; continuo etiam illud consequitur, tempus, quo editum sit ab Obadia hocce oraculum, satis certo definitum esse ac circumscriptum, nempe cadere hane orationem propheticam in illud quinquennii spatium, quod medium erat vastationem Urbis inter et Babylo-hii in provinciam Edomiticam impetum . atque etiam ab illa haud dubie nonnisi brevissimo temporis intervallo ailuisse. Caeterum et alia loca extant, veluti Thren. IV. 23. 22. Ps. CXXXVI l. 7. EZech. XXXV. quae hanc Edomitarum erga Iudaeos a Babyloniis devictos deprestasque immanitatem commemorant: sed quae Joel habet, cap. lU. I9. et Amosus, cap. I, II. Viden tur ad gentis erga Judaeos invidiam inveteratam sp ctare universe.
' Vers. II et seqq. optime, praeeunte VAT ABLO, GROTIO, verba suturi temporis interpretatus est ven. DATAE, non debebas laetari. - Verba enim aftiva Hebraeis nonnunquam non actum ipsum significant,
sed debitum magis atque Oeente GaeAssio ; 27 estque locus nostro simillimus apud Malachiam, cap. II. 7. ubi verba nWl vertenda: Meerdotes debebant tradere rectam doctrinam. In voce priore copulam omittunt codices haud pauci, sed
exprimunt veteres interpretes omnes, etiam Syrus, quod contra LIGENT MALIVM caute observavit clar.
DE-Rossi. zD absolute positum denotat hic, ut alias saepe, diem fitalem, et praefixum P pendet a verbo, quod proinde est spectare eum delectatione, ut
iterum versu proximo. zPa Alexandrinus ver
462쪽
Sed nomen abalienatio est, quum Deus aliquem, tanquam sibi ingratum, aversatur et abdicat, ut Iob. XXXI. 3. ubi Vulgata habet alienatio, Alexandrinua
EogHLE vs Complutensem alexandrinae versionis editionem habere εν αυτῶν quod ἀυτῶ adjectum est ad similitudinem praecedentis sermulae - τῆς απωλείας άυτῶν : sed quod idem addit, tres grai . eos interpretes hexaptares verba n X Cra reddere D Hrωλείας ἀυτῶ, festinantius dictum esse vide' 'tur; pertinet enim hoc ad formulam n 'χN z ra. Pro NUn Kennicottiani codices complures, nste non versiones antiquae, habent 'N' , iacente hic DE-Ross Io, quamquam quos eidem particulae proxime sequenti copulam praefigere deprehendi
et Kennieottianos et suos libros studiosς commemorat. . Alexandrinus incommode Veriit εις πυλας
λαῶν, quemadmodum et Michae XI. I 6 hebraica', A n2 m reddit,-όνείδη λαῶν λόφεσΘυ ex alia editione magis etiam incommode, λαῖIdem pro cinis habet πονων ἀυτῶν, quo nomine pra,
ter hunc unicum locum, TROMMIO BIEooque elapsum, non utitur ad reddendam vocem nis: sed vide- tur interpres variando nonnihil exornare voluisse ora tionem prophetae, eandem formulam Σ subinde repetentis. vertit την συναγωγην ἀυτῶν,
ac si scriptum esset mn . ad quod si,
audiendium seu non ut EoEHLERus habet forma insilentior est ob litteram Nun verbum inter et ri paragogi eum insertam: nisi malis sermonem
resolvere hoc modo: et manum tuam '
463쪽
quod attinet, non debebas eam immittere, quamquam .hoc duriusculuin videri possit. Nova atque ingeniosa ratione ili. MICHAR LIs 28 verba sic suadet constituere: 27 ἡ 'N', verrenda: msi exuere spolium easercitui ejus, ex usu linguae arabicae, in qua verbum
est extraxit, et nomen spolium. Sed obstare videtur vox Un, sensu potius vocem 'n' naut similem requirente: neque enim agmine facto, sed sparsim surtimque fuga sese proripuisse Iudaei putandi sunt. Virri est ubi via in diversa abit. Similiter' usurpatur nomen arabicum GIEVHARIVS.
I ad viam refertur, An cut locum, unde procedit vis alia. Alexandrini formulam ἐστὶ τας διεκβολας άωτῶν bene interpretatur Arabs sed inepte hoe vertitur in Polyglottis, ad Ialtus eorum: est enim locus , ubi quis evadit. -- Permagnam Judae rum multitudinem post Urbem a Babyloniis vi captam Aegyprum petiisse eranstare horum igitur multos in Idumaea, inter Judaeam Aegyptumque fere media.. interceptos ac vel occisos, vel in hostium potestatem redditos fuisse, admodum credibile est. Haec talis tantaeque immanitatis recordatio non poterat non hanc vim habere apud prophetam, in ad animum revocaret cogitationem supplicii Idumaeis propediem a Deo inserendi. Hoc igitur protinus com 'memorat vers. IS. graviter omnino ac levere, nec t , si Bibliothia. XX. . pag. Iis
464쪽
men, quae antea fusius duisset, repetens, sed novo schemate usus; nec ait eo deseribendo diu versatur quod alia, eaque Judaeis honorificentissima aeque ac gratissima futurarum rerum scena animo obversar nar. Uocem non larissimi sensus esse, ut ad omnes universe gentes pertineat, res ipsa loquitur. Etenim dicuntur gentes Omnes et eadem, quam Judaei nunc experti essent, calamitate, et propediem assciendae: quod omnino valere non potest nisi de vicinis tantum gentibus, et ipsis a Babylonio in ditionem et potest tem . mox redigendis: quas longo ordine recenset J remias, cap. XXV. I 8. usus adeo vers. 26' latissima
quae tamen nil quidquam amplius valet quam alia illa,
vers. 13. aestimanda ex ea, quae modo
prae sierat vers. 9 a P ri,Mi d ad Sie HiERONYMus in commentario ad hunc nostrum locum: Porro quod ait: iuxta es dies Domini super omnes gentes, legamus eundem Jeremiam, et videbimus ca-heem Domini cunctis gentibus propinatum. Vnde dicitur in eodem: ealix aureus Babylon in manu Domiani inebrians omnes gentes. Vniversas quippe nationes usque ad Proponi idem, Scithicumque mare, et Jonium vel Aegaeum, Assyrii Babyloniique tenuerunt. Legamus Herodotum, et graecas barbarasque historias, et videbimus, quomodo sub Babyloniis, et ALsyriis impletum sit hoe quod dieitur: juxta es dies
Domini super omnes gentes.'' - Ante tres eodbees supplent id, quod Alexandrinus quoque cum Arabe , nee non Syrus exprimit. Pro P um,' nonnulli habent 2 Vn, convertet Jehova , ut est in Vulgata. Sed haec levia sunt ac nullius sere momenti. Uers. Is dissieultatem habere videtur verbum Alexandrinus quidem resert: ' δοτι ον τρο sis 5 πον
465쪽
πον εμιες, .sed est hoc ad praecedens os τρόπον ἐποιη- σας consormatum. Qui ad Idumaeos hoc dictum esse existimant, de compotationibus conviviisque intelligum, ab Edomitis ad suam de urbis templique eversione la titiam publice testandum, vel in ipiis Zione monte, institutis. At molestum nobis videtur, idem verbum .nnui, eodem loco positum, duplici et plane contra
'rio sensu accipere; praesertim cum non sequatur,
CriN Ca, bibendum vobis quoque erit de cali-ee Irae. De poena autem si intelligendum sit zin nur, nequaquam referri potest ad Idumaeos, qui tunc poenas jam dedisse nullo modo dici poterant. Nobis vero dubium non videtur, sermonem, subita conversione facta, qua nihil frequentius apud prophetas, redure nunc ad Iudaeos, ad quos sequentia pariter omnia potistimum respiciunia Certe et Jeremias in , loco simili, XLIX. I r. assirmat, Judaeis primum bibe dum esse, deinde etiam Edomitis : quod alibi, XXU. 29 oratione plana ac simplici sic effert: in urbe Deo
sacra initiunt habituram esse calamitatem, ac deinceps ad reliquas gentes di in anaturam. Sensus itaque, prout novis videtur, est hic: cum vobis adeo, montem meo nomini sacru in. tenentibus, bibendum fuerit, magis etiam reliquas gentes eandem sortem experiri oportet.
Pro non aliam lectionem 2 ad , vel in textu vel ad marginem positam, exhibent permulti et manu scripti et editi libri, quos, post KENNIcoTTVM, copiose
ac diligenter recenset celeb. DE-Ross Ius, existimans, Iectionem is P contextui quam maΣime congruere. Quod etsi nos haud negaverimus, receptam tamen lestionem haud male defendi posse putamus. Etenim
primo, quod cel. DE-Ross I aperte atque ingenue ipse monet, libri accuratiores ac meliores omnes
hispani, ac germaniit edat ut praesertim in
466쪽
textu, lectionem vero plerique habent in Hapi taris. Deinde antiquiorum versionum nulla est, quae lectionem P m sua au itate confirmet. Tandem, quod plurimum apud nos' valet, s ambae lectiones conserantur, excogitari causa non potest, cur lection P , quae est ad intelligendum facillima, abierit in m , si non dissiciliorem, certe minus obviam et hac autem posita. mirum videri non potest, ad illam deflexisse. librarios, quod hanc a contextu orationis 'alienorem putarent. Etenim, inquit LI LIENT HA LIus, 29) nec calamitates, quae hic per calicem eb, bendum intelliguntur indesinenter obtigerunt omnibus populis, nee quod jam plenarie exhaustum est, jugiter bibi potest amplius.' Itaque arreptum est a librariis, sorte ex Jerem. XXV. 9 vocabulum z a ac primo quidem margini adscriptum, deinde etiam, ut fit . subinde in ipsam orationis seriem illatum. Selnon incommodam explicationem admittit illud Indesnenter enim bibere hoc loco est poeulum hauriendo penitus evacuare, ac una, nulla remissione socta, faeces etiam exhaurire, coli. Psalm. LXXV. 9.immo si et calamitates, quarum imago poculum est, dicantur perpetuae; non magis premendum hoc, quam supra vers. Io illiud P mi . Alexandrinus habet: πίοκται πάντα τὰ .EΘνη ρινον, ac si esset orta i , scilicet ex emendantis ingenio, nisi malis, ρινον libra- riorum incuria ortum esse ex άiar sed sua se vetustate tuetur scriptio οινον, expressa etiam ab Arabe, nec non, teste eel. DE-Rossio, a Syro Hexaptari inedito.
Verbum Se ΗvLTENsius primo tractovit in
Dimadversonibus , 38 atque ex usu verbi obici
467쪽
interpretatus est, et vani erunt, i. e. in vanum, in nihilum recident; postmodum, mutata sententia, in Commentariis ad Jobum 3x et Proverbia ga) usus verbo cui 'estuandi signifieationem tribuit , t
cum nostrum ita declaravit: ardore et aesu calicis venenati intus adurentur. Sed hoc non satis accurate dictum nobis esse videtur. Nam verbum media Vav, quum sensu ardoris venit, ut ex PHIRV-ΣAsAPII loco, quem ad Prov. XX. 2S SCHvLTENsIVS, sed minus expeditum, quam in nostro libro extat, excerpsit intelligas, activum transitivum est, atque siq
usurpatur, ut dicas, Mammat, essit, aerendit eum amor: neutraliter autem quum venit , media Vari teste ΡΗi Rug Aa AB Io, signifieat praeter alia vel idem quod pavore Forturbatus fuit, vel aegrotavit, media autem Jod quod verbuta 'ignorat GIE
HARIVs, aequipollet verbo angore animi pressus es, vel male habuit ex taedis fasidioque. Exi quibus consequitur, nostrum 'M, verti posse vel expa- 'vescent, vel, ex frytidio male haberent: quod utrumque non male congruit orationis contextui. Sed 'm lumus nos tenere radicem quod videmur nobis
et reliqua loca, Iob. VI. 3 et Proverb. XX. 25 ex ea sola haud ineommode expedire posse. Sed primum juvat ex Ch EUHARIO PHIRv2AEADIoque, quae huc se eiunt, reliquis brevitatis studio omissis, apponere. It que GIEvHARivs : ' ruta iacita talai had, Iob. VI. 3. .aa ad Proverb. XX. as.
468쪽
verbium Istis, cujus futurum es An,
es vana, velut in formula: in Dinreserando- idem FNM t verbum ' VI , cuius fui. es ρβL OH n quarta conjugatione Da- . Iur. amnitivit; pro nihilo habuit et rejuit ex numero,
et nomen signi at quod nullo numero est et sim tur, velut pullus camelisur qui nimis est exilis. Putnv-
h. e. rix, seni at , locutus es; repudiatus es, 'in quartae repudiaUit. - verbum cum Id, ut
et alia, cujus actis es IH et S. I et 8Gabo,
valet : erravit in loquendo; et participium , I :d
sermoήa usurpetur , Igniscat dicta enormis. Itaque Iob. VI. 5 m vertas : dicta mea modum excussi
469쪽
juxta GIEvHARIUM, dici malum quod modum excedit. Alterum locum Proverb. XX, 2s'. mutato in M' , ut sit futurum apocopa
tum, sic interpretamur: laqueus es homini si temere pronunciet Deo hoc sacrum esto I et posea Armum ad
examen rem revocet. Ac nostrum tandem locum,
V , vertimus e bibent ac vasi seu irriti evadent: quem sensem putaverimus haud parum confirmari sequente formula: erunt ac si essent nihilum, sensu nominis substantivi sumto, quem habet Iob. VI. 23 heret alibi. Ill. MICHAELIs vertit: und fouen) den Iez-ten Troben ausochen, ex usu, ut videtur, syriacae linguae, in qua M' vel xx, fgnificat lingere. Vete- 'res interpretes in hoc verbo parum consentiunt. Ale- 'xandrinus habet καταβησονται, quod Arabs presse reddit Syrus dupli ei verbo utitur, ob supe- sint et conturbabuntur, Chaldaeus perden- tur, ac si esset Vulg. tandem, ablorbebunt. Caeterum frequens ac tritum est apud prophetas hebraeos hoc figuratae orationis genus, quo Deus poeulum vini plenum offerre, crapulamque indueere fingitur illis, quos gravioribus poenis afficiendos esse statuit: quod inter calamitatem summam, summamque ebrietatem ea intercedit obvia ac certa similitudo, quod utraque hominem vehementer perculsum de sanitate ac mente deturbat, atque ad consilii inopiam redigit. Plenior rei imago extat Psalm. LXXV. 9.Jerem. XXV. I s. Esai. LI. II. brevius eam adumbravit auctor Psalmi LV. versa r. atque Obadiae adeo solum ac unicum verbum rim sussicere visum est ad rem omnem exprimendam: quod nescio an quisquam alius ausus fuerit. -- Arabes quoque multum delectantur silurato huc loquendi uenera , quo
470쪽
2, poeulum vini plenum, dicitur pro portione ae, peculiariter tristiore atque ingrata: sed latius 1llud usurpant, et hominibus, immo et fictis personis propinandi potestatem tribuunt. Sic Hastra Ius 2 et dicit, manum inopiae alicui miscuisse potulum se matw
steundum. Morti poculum tribuitur in eo, quem GIEVHARIus, voce laudat versiculo: morti poeulum est, ne viri es, illud gustare. Maxime quid hostes graviore caede affecerint, poemium mortis, vel breviter poculum illis se propinasse dicunt. Sic poeta in Hamasa et 340
. nam propinavimus poculum mortis mctilitis, tuses extremum eras dedecus, opprobrium et contemtus . xlius a ScuvLTENsio ibidem citatus: 3s)