Dissertationes philologico-criticae singulas primum nunc cunctas. Edidit Christianus Friedericus Schnurrer

발행: 1790년

분량: 721페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

absolutus fuerit Ezechiel pnsen d '

h. e. quingentesimo septimo anno aerae Vulgaris, i. e. Hegirae; cuius anni initium erat 18, Jun. III 3 aero e Christianae: quae temporis notatio utrum de exscripto

hoc exemplo, an de consecta ab auctore ipse versioneaeeipienda sit nosti um non est decernere. Poco κIVs quidem, vir summus, postquam in praesar. eommentarii ad Micham negasset, posse hanc, a se primo adhibitam, versionem probabiliter ad Saadiam Gon reserri, postea ramen, mutata sententia,

in commentario ad Hoseam cμωή, theological worhs, Vol. II. p. 28o visus sibi est haud incertum Saadiae vestigium in eo deprehendisse, quod locum Hor. Vl. 9eodem plane sensu redditum atque expositum exhiberat , quo R. Davides Limehi diserte diceret Saadiam in sua versione usum esse. Ae sane haud mediocrem commendationem habitura erat versio, quae a tali,

tams' Auctor, mox post editam hane commentationem m nitus abiit. TYCHsENIo, academiae Rostochiensis nune professsre , de mirifico , qui in annis Isor ab Hegiraductia commissus sit, eriore, rogavit FORDivM, in academia Oxoniensi litterarum arabiςarum Pros. eele herri velit ipse librum Bodleianum inspicere, et de lectione referre. Qui ciun humanissime rescripserit. notam subjectam vere esse hane: IN B κ

, Ambr esse vero etiam Ieremiae subjectam notam, eidem plane consonam, hanc: A B pDSκ . . In EU, RTA DIU IN 'UI UIXD pia D n,κ nrna κexplorata nunc et confecta res est, annum, quo scriptus esse dicitur liber, aestit nandum esse ex vulgari aera Iudaeorum, dicta contra tuum, et respondere anno

492쪽

tam magni inter suos nominis, auctore vere prosecta

sit. Sed habet illa alicubi si num sibi impressum,

quod omnino vetat, eam Saadiae tribuere. Etenim versui nono cap. XXXV. Esaiae subjectam habet no-

: Up h. e. R. Saadias autem hune versem inter retatur hoc modo: non erit in ea de genere leonis rel. Unde consequitur, auctorem versonIs et di- , versum et Saadia, et ipso aetate posteriorem, at tamen iversionis a Saadia prosectae probe gnarum, atque hae, in suo opere perficiendo, diligenter usum Risse: unde saeile est ad intelligendum, qui factum sit, ut locus Hos VI. 9 eodem apud ipsum sensu veniat, quo Saadiam accepisse refert Κimchius. Extat etiam in bibliotheea Bodleiana Esaiae paraphrasis arabica, qRae

et Saadiam auctorem profitetur, et, quod plus valet ad .rem conficiendam, locum Es. X R, prorsiis talem exhibet, qualem ex Saadia refert versionis alte- rius auctor incertus. Codex loc. cit. pag. 28 sie describitur: CLVI. Codex chartaceus, anno Contra. Ruum is 36, Christi I 24 , perbelle exaratus, conti nens commentarium in Baiam, amabica lingua elue brarum, et Paraphrasis inscriptum, qui foliis, quorum priora recens sunt suppleta, Isa constat t aucto

493쪽

.dice Bodleiano XLV. qui, teste URIO , oe. cit. pag. Iocontinet librum Jobi, eum interpretatione arabica duplici, eaque passim selioliis illustrata; una R Saadiae perpetua, altero R. Moisfie. Gecatiliae interrupta, et priori hic et illic.tantum substrata , et, quod nos addimus, mitium praefationis habet hoc, ri iv π ri

magisri Saadiae. - Itaque cum , praeter Pentatem

chum, Esaiam quoque ae Jobum a Saadia arabice translatum suisse constet; admodum credibile fit, operam ejus non substitisse in his libris, sed ad reliquas etiam veteris test. partes pertinuisici cons ili.' Eic voRNii Elia stuU, s. a 77.

Verum, ut redeamus ad illam, de qua nobis praeeipue agitur, versionem, etiamsi Saadiae non sit, est tamen aetate haud multum inferior, et sorte ad Sa diae exemplum maximam partem conformarao Auctorquis fuerit, penitus nos latet: Iudaeum fuisse, vel ob eam causam credibile est, quod in suo 'opere concinnando Saadiam adhibuit, ipsumque honorifico magiastri nomine compellavit. . Ueruin, quisquis ille sit, ut dicamus quod res est, haud omnino talem sese comin' probavit, qui suscepto operi rite ac probabiliter pers,ciendo ex omni parte suiseeret. Arabicae quidem linguae bene gnarus fuerit, ut qui talia plerumque vocabula captaret, quae utrique sermoni, et arabico et hebraeo, essent communia atque consona. Sed hebra, eum textum subinde tractavit fere negligentius. Nam neque ordinem sermonis semper secutus est. neque vocalibus obtemperavit accentibusque , etiam ubi ab illis recedendi idonea causa esset nulla: in dictis autem

obstu

494쪽

obscurioribus sensiun utcunque ex ingetlio suo haustum loco accommodasse magis, quam ex loeo ipsb l derivasse videtur. Nec tamen indigna dici potest haecvhrsu , cujus aliquod specimen propohatur ' litterarum saerarum studioss: dignior etiam , quae tota in lucem

. publicam ederetur, illa, quam in bibliis polyglottis'

. dudum editam cόnspicimus. Praeter hoc arabicae versonis specimen visum itioque est hostrae tractationi interponere excerpta ex

R zanctami, Judaei Hierosolymitani, in prophetas commentario arabico, inscripto 2Nn ; e .seriptes ex eodlae olim Pocockiano, 'nunc Bodleiano. .

qui an no'ό mralogo pag. I 6 est LXXXI. LXXXIL': Rabbini hujus operam, de cujus aetate haud quic- quam compertum est, nisi quod posterior sit Mose Maimonide, tanti iacit POCOCRIus, quo nemo in hisce litteris intelligentior judex ' cogitari potest , ut luee publica dignissimam eam pronuntiaret, ac ipse illi 'edendae cisnsilium animo agitaret. Neque tamen nos spartem illam, quae ad caput Ezechiel XXI pertiner, omnem atque integram exhibemus; sufficere rati, si discrimine sit o. ea seligerentur,' quae aptius et con- venientius dicta essent, reliquis, quibus' sacile careas, 'praetermissis. . Sed ad juvandos lectores non modo arabiAs versionem adjungimus, eamque verbis adstrictiorem, et , si qua re, ' fide sua magis quam elegan- 'tia commendabilem, sed et litteris hebraicis illis, quae ob duplieem uiatii ambiguitatem habent, punfla di , critica imponimus o quae in libris calamo schiptis non tquidem omnia desunt, sed parcius tamen apparent. Observandum itaque litteras hebraicas

. e ε

495쪽

1 videtur haee vox a Judaeis demum in arshicum ser monem illare esse. ira sic habet endex, sed putem reseribendum esse, sylva densior. ' ' . 'est haec tessio eodicis ; sorte autem legendum an versus austrum et vulga hunc sermonem de austro, et vaticinare contra sylvam

agri australis. 3. Et dicito arbusto australi, percipe alloquium Dei: se dicit Dominus Deus: ecce ego accendo in te ignem, et consumet in te omnes arbores virides, ac omne lignum aridum, neque extinguet flamma accensa, atque adurentur ea omnes parte austa septentrionem versiis. 4. Et videbunt omnes hin' itiines, quod ego Deus eam accenderim, adeoque non restinguatur. s. Tunc dixi,

heu, Detus, illi dicunt illi i

nonne hic parabolis utituri 6. Et fuit qtc. 7. o fili hominis, mili rin faciem tuam adi Hivo lymas et Nulgadet is sanitis et vatic)nare super terram Isragl. . . Et

496쪽

mus r Eere ego ad te, edu' mna m 's id camque gladIum meum e is . 'agina ejus, et exscindam 'ex te probum et imprubum. RU Ro tax ci'. EO ut exicindam ex te probum atque improbum, NU Ar n,κου stringam gladium meum v ba 3by Amna m Vs ovagina sua suner omnes homines in austro versus se- -- Triny A quPteiurionem. . IO. Et scisnt omnes homines, quod ego

sim Deus ille qui eduxi gla- R RIMdium meum evagina sua, inhjΗ. Η, Η di mnon reponam eum uia

suam. II. Et tu, fili homi--s I rnm nisi male habe si xta alios i. Φ 'inan ,κο' 'drintumelco infractione lumborum , et in amaritudine i pn η odia tumescas ipsis praesenti- : nyn i Ia : Eramina 'nam' bus. I 2. Ae si dictum tibi suerit, quare tu tumescis 3 R iis tune die, ob nuncium qui A sabκ bps 'mno , venit, eumque talem qui li- quefacit corda, et debile, n Vn M vreddit manus, operitque o fabri animos, et genua fluere ἀ- .ςit ηqua ex sudore; eeee is Pria 'bκ hoc venit, fit, inquit Do- an Ra n κ irri 'ν,κ

minus Deus: I3. Et suit. . a,

34. Fili hominis, vatietnaea '' 3 et die: sic dixit Dominus 'ia I : IRTi.

usus verbi 65 in quinia conlura videtur esse ins lentior: nam neque Golius habet hane conjugationem.

neque Giectarius Phliuetabadiusque. '

497쪽

acutus, et politus etiam.

16Vt disseearet dissecando, exacutus est, ut esset ipsi fiat gor, facta est politura: oitaque eum qui laetatur eo quod ipsi est de tribubus, et

o adeolescentes, repudiat omnem Virgam elegantem.

16. Et reddidit eum poli-rum, Ut adhaereret manui,

ideo exacutus est gladius, estque politus, traditusque

in manum percussorum.

locus omnis ita comparatus est, ut facile intelligas. interpretem haud alia, quam quae nune est, istione usum, sed suo maxime ingenio in captando lentu obseeutum' esse. ' ' , s) MS.. habet mm . . ν. 9 neglecto κ)n altero conjungit , interpres verba:

498쪽

caedis magnae insectaturus dinR,N ci et ' d

Them juxta alios: splendentem) gladium; isque I sectus est ad ingemisceri' 16 :nbit p an si

dum, vastidiens, vulgurans. a I. Seorsim maneas atque Inr nn ra

ro) ineertum voeabulum, cujus sensum aliis decernem. dum relinquimus.

ix male eodex habet Hup R. ira ' putem, formulam, I per errorem a librario x petitam esse. ι13 et eum sint sere synonyma vocabula ;no patet eur hie distinguantur. Sed vid. quoque

xvi puto esse infinitivum quintae .conjug. ductum a particula ali 1s puto esse ἔγεα - , idque positum pro febri nem. ID forta legendum n, pr

499쪽

dextram petas, ponas et sinistram petas, et quocun-

lue volueris, te convertas. 22. Atque et ego augebo

iram super iram meam; tum sedata erit ira mea; ego dixi hoc. I 3. Et suit. 24. Otu, fili hominis, pone tibi duas vias in adventu gladii regis Isabylonii, atque

ex eadem terra ambae exin

eant, et selige locum in principio viae ex urbe selectum. as. Et sae viam ut veniat gladius a Rabbatha Ammonitarum su

per Judam Hierosolymis

26. Nam consistit rex Babylonius ad molestias viae sub initium viae, omnia ca- Pit, commovet sagittas juxta alios, inter

rogat imagines juxta alios: binspicit jςcur- a7 In dese

500쪽

ejus est omen contra Abd,κ ἐκ dis Hierosolymas, ut effodiat sessas, et aperiat os terreta ' i p Add 'din , eiendo, ut tollat clamorem n X ,3 nna in praevalentia, ponatque IN IR,R 'by 92 'arietes contra portas, et jspargat tribulos, et exstruat . mandinum. 28. Et videtur 4n m 28 illis omen mendax, at ipsis IKnna ,κsa crinas jurat illis juramenta, et ipse recordatur criminum cI, ' ri, eorum, ut capiat illos. Enarra

amnus Deus: pro eo quod in memoriam revocastis n,' κ ' d,κcesmina vestra, et manis In rassata sunt delicta vestra inh Una 2 zzR,Aua ranu omni opere velim, et pro . t tmia eo quod memorastis illud, m Nin nabbusirmiter tenebimini manu. . mnκ 3O pni n

probe, o princeps Israelis, 'nonne jam adest rempus termini tui et diei tui Z - 3 L . ripa

a 3 vox proprie tribulum plantam significat, imis proprie instrumenti bellici genus aliquod, quod spe. eiem tribuli refert. Phirugabadius

h. e. eonscitur ad fimilitudinem Dinae ejus instrumentuni aliquod Mustum sve ex frro sive ex aruntsine, quod spargitur circa exercitum, et eodem nomine quo plan-

SEARCH

MENU NAVIGATION