장음표시 사용
101쪽
sionem indebitam ad bonum commutabile , quae quidem conuerso non est in originali peccato ; ergo huiusmodi defeetiis non respondent ei pro poena. . Poena respondet culpae : sed culpa pertinet ad hominem inquantum est homo ; cum ergo mors dc alia huiusmodi non sint hominis in eo, quod homo, quia etiam aliis insunt videtur quod huiusmodi desectus non sint
s. Peccatum originale est priuatio originalis iustitiae , quae merarhomini secundum animam ς sed huiusnodi defeetas , pertinent ad corpus non ergo respondςnt reccato originali pro poena. 6. Si Adam non peccasset , filii eius peccare potuissent ; M si pec-icassent, morerentur: sed non pro- Pter originale peccatum , quod in eis non fuisset ; ergo mors non est Popi a peccati originalis. Dicendum qudd ex fide tenendum est, qubd mors & omnes h iusmodi aefectus piaesentis vitae, sunt poena peccati originalis. Ad r. Argum. R. quod aliquid potest conuenire uni ratione naturae, dc alteri ratione poenae : sicux in eo qui caespitat propter caecitarem in qua natus est , huiusmodi caespitatio non babet rationem poenae , quantum ad iustitiam humanam ; sed naturalis desectus : in eo autem qui caecatus est propter crimen , habe rationem poenae. Ad i. R. quod huiusnodi des ctus non sunt poena taxata Pro peccato,sed poena concomitans. Sicut videmus quod iudex pro aliquo crimine facit aliquem hominem xcaecari: sed ad caecitatem eius
consequuntur inulta incommoda puta quod mendicat 3cc. quos defectias consequentes non ponde rat iudex. Ad 3. R. qudd poena sensus taxata non debetur nisi conuersoniactuali: sed alia ratio est de poena
homine habet rationem culpae, Ut occidere hominem ; potest quidem esse in aliis animalibus, non tamen habens rationem culpae, quae consistit in hoc quod sit secundum voluntatem ; quae in beatis esse non potest. Et similiter defectus qui sunt communes & homini & aliis animalibus . in homine habent rationem poenae, quae consistit in hoc quod sit contra voluntatem , non autem in aliis animalibus: Nam ratio poenae & culpae est hominis, si cundum quod nomo.
ginalem construmatur debita habitudo corporis sub anima, quamuis ipsa in anima esset , dc ideo con uenienter ad peccatum originale, quo priuatur originalis iustitia, sequuntur dae us corporales.
Ad 6. R. qudd filii Adam non nascerentur in iustitia confirmati: si ergo aliquis ex postetis Adam
peccasset, eo non peccante, moreretur quidem propter suum peccatum actuale , sicut Adam mortuus fuit,sed posteri eius morerentur propter peccatum originale . Iuquast. Disput. q. de malo art. q.
In quacumque die comedem ex eo, morte morieris. Sed quia Adam nec eo die quo comedit actu mortuus
est, oportet sic intelligi quod φc
102쪽
itur , dinos te iso γ ieri , id est , necessitati mortis eris addi hiis; quod quidem frustra diceretur , si honao ex institutione suae naturae necessita-icin moriendi haberet. Oportetim tur dicere quod mors, & neccssitas moriendi sit poena homini pro peccaro inflicta: poena autem
non instiastur iustὶ nisi pro culpa.
In quibuscumque igitur inuenitur haec poena, necesse est ut in eis inueniatur aliqua culpa: sed in omni homine inuenitur haec poena, etiam a principio suae rintiuitatis ἱ ex tunc enim nascitur necessitati mortis addichus unde & alicui mox post natiuitatem moriuntur de uterordor, translati ad tumulum ἱ ergo in eis ea pee- est aliquod peccatum: sed non peccato catum actuale , quia non habent
pueri usum liberi arbitrii, sine quo nihil imputatur homini ad peccatum , necesse est igitur dicere qubdin eis sit peccatum per Originem
Hoc etiam expressὶ apparet, Sicutii. pertinum hominem in hune mundum peccatum intrauit, ct per peccatum
mors , ita omnes homines monpertransiit in quo omnes peccauerunt.
Non potest autem dici quod per
unum hominem in mundum peccatum intrauit per modum imitationis, quia sic peccatum non peruenisset nisi ad eos qui peccando primunt hominem imitantur : dc 'cum mors per peccatum in mundum inrrauerit, non perueniret mors nisi ad eos qui peccant in similitudinem primi nominis peccantis r sed ad hoc excludendum Rem 1 Apost. subdit, quod regnauit m ab Adam usque ad Mosen , etiam in eos qui non peccauerunt, in simili tudinem prauaricationis Ada , Non A P. II. μγ, i 'ergo intellexit Apost. qabd per
unum honmem peccatum in mundum nurauerit per modum imitationis, sed per modum originis. Praeterea , si tantum secundum imitationem Apost. loqueretur de introitu peccati in mundum ; potius inisset per diabolum peccatum intrasse in mundum quam per unum imminem: sicut expressὶ dicitur , inuidia diaboli mors introiuit Sa . Min orbem terraram et imitantur autem
illum qui lant ex parte illius. Adhuc, David, Ecce in iniquita- Psy . itfius conceptus sum, quod non potest intelligi de peccato actuali, cum David ex legitimo matrimonio conceptus ac natus dicatur; oportet igitur ut hoc ad peccatum originale reseratur.
cere mundum de immundo conceptum
semine i nonne tu qui solus er ' ex quo
manisem accipi potest , qubd ex
immunditia humani seminis, aliqua immunditia ad hominem ex inmine conceptum perueniat:
Quod oportet intelligi de immunditia peccati, pro qua sola homo in
iudicium deaucitur; praemittitur 'enim, Et dignum dueir Iuper hκ-
iuscemodi aperire oculos tuos, a ducere eum ieeum in isdicium. Sic
igitur aliquod peccatum est quod homo contrahit ab ipsa sui origine, quod originale dicitur. Item, Baptismus & alia Sacramenti Ecclesiae, sunt quaedam remedia contra peccatum: exhibetur autem baptismus secundiim communem Ecclesiae consuetudinem pueris reccnter natis; frustra igitur exhiberetur, nisi in eis esset aliquod peccatum : non est autem in eis peccatum acutale, quia carent via
103쪽
tiberi arbitrii , sine quo nullas actus.
homini in culpam imputatur; oportet igitur dicere in eis esse peccatum per originem traductum , cum in
operibus Dei 8c Ecesesiae nihil sit vanum & frustra. Si autem dicatur , qvbd baptis- nivis infantibus datur , no ut lpeccato mundentur, sedat ad re gnum Dei perueniant; quo perueniri non potest sine baptismo, inui Dominus dicat, nisi quis renatur fuerat ex aequa er spiritu S. non porest introire in regnum Dei I hoc vanum est , nullus enita a regno Dei excluditui nist propter aliquam culpam ; finis enim omnis rationalis creaturae est , ut ad beatitudinem perueniat, quae esse non potest nisi an regno Dei , quod quidem nihil est aliud quam ordinata secietas eorum , qui diuina visione fruun-rar , in qua vera beatitudo consistit : nihil autem fine suo defieno iii propter aliquod peccatum ; si igitur pueri nondum baptisati ad
regnum Dei peruenire non possunt, oportet dicere besse in eis aliquod peccatum. Sic igitur secuntam
fidei catholicae traditionem tenendum est homines nasci cum peccato origmali. Dices, si Visti non portar ini- qu tatem patru . Et huius ratio est quia non laudamur neque vituperamur nisi ex his quae in nobis sunt: haec autem sunt quae nostici voluntate committimus : non igitur peccatum primi hominis toti humano generi imputatur. a. Si peccatum a primo parente in alios derivatur , quia ab eo originem trahunt; cum Christus a primo parcnte originem duxit, vide- lcur quod ipse etiam peccato origi-iC A p. II. Vos r7.
nati sebiectus fuerit; quod est alie
3. inod consequitur aliquid se
cundum suam originem naturalem,
est ei naturale: Quod est alicui naturale non est peccatum in ipso;
. Peccata quae proueniunt in operibus naturae per corruptionem
alicuius principii , non fiunt stin- per vel frequenter, sed ut in paucioribus ; si igitur per vitiatam originem peccatum a primo parente in posteros deriuarur, non derivatur in omnes, sed in aliquos paucos.s si per vitiatam originem allia quis defectus in prole proueniat, ciusdem generis oportet eci illum defectum inun vitio qui est in ori-l sine; quia effectux sunt con rmes
suis causi, origo autem silae generatio humana, cum sit a s potentiae generatimae , quae nullomodo Participat rationem , non potest nabere in se vitium quod pertineat
ad genus culpae ; quia in his solis
actibus potest esse virtus vel virium, qui subduntur aliqualiter rationi Vnde non imputatur homini ad culpam,' si propter vitiatam origi-nem nascatur leprosus vel coecus; nullo igitur modo defectus culpa
bilia prouenire potest a primo pa
rente in posteros pet vitratam ori ginem. 6. Naturae bonum per peccatum' non tollitur ; unde etiam in daemonibus manent naturalia bona generatio 'autem est actus natulae;
7. Homo generat sibi similem secundum speciem; in his ergo quae
non pertinent ad generationem species, non oportet filium assini-lari parentibus : peccatum autem
104쪽
mon potest pertineaee ad rationem rationem culpae hiat prout om- speciei ; quia peccatum non est co- l nes homines computantur unus rum quae sum secundum naturam, i homo per participationem naturae
sed magis corruptio naturalis ordinis ergo.
Ad r. Argum. R. qubd peccatum quod ad aliquod individuum siue
perisnam hominis pertinet, alteri non imputatar ad culpam: s autemiihid peccatum naturam species re piciat, non est inconueniens quod Vno propagetur in Moeriun. Sic autem At peccatum originale, sic enim natura humana fuit instituta in sui primordio , qubd inferiores vires perfecth rationi subficerentur. ratio Deo , & animae corpus , Deo
per gratiam supplente id quod ad
hoc deerat per naturam. Huiusmodi autem beneficium quod quibusdam originalis iustitia dici- mr iis primo homini collatum fuit,
ut ab eo simu eum natura humana propagaretur in posteros et vacione autem per .peccatum primi hominisse subtranente . a subie ruone diuina, subsecutiun est quod nec anserimus vires perstitia tartani si
bileiantur, Mec animae corpus. Et hoc non tantuman primo peccmate,
.sed idem desectus communis peruenit ad posteros , ad quos etiam dicta originalis iustitia perirentura
Sic igitur peccatmn primi is minis , a quo omnes aliiseeunddandoctrinam fidei sunt deriuari , dc personale sirit , in qiserum ipsum
primum hominem proprio tUno priuauit ue & naturale in quantum abstulit sibi, de suis posteris consequenter beneficium collarum toti humanae naturae. Sic igitur huius- .modi desectus in Hiis cons uirus
communis. Sic enim inuenitur vo
luntarium huiusmodi peccatum voluntate primi parentis , quc d modum & actio manus rationem culpae habet ex voluntate primi mouentis , quod est ratio r ut sic aestimentur in peccato naturae diuersi homines quasi naturae communis partes sicut in peccato
personali diuersae unius linmit
Seeundum hoc igitur verum est dicere quod uno peceante omnes peccauerum in il ut Apost. dicit) non quod essent actu in ipsis alii homines, sed virtute , sicut inor nati principio. Nee dieuntur peccasse meo quasi aliquem actiim exercentes, sed in quantum perti - inene ad naturam ipsus, quae per
Ad 1. R. quod licet Christus. 1
primo parente secundum carnem descenderit , non tamen inquin tionem originalis peccati incurriuquia materiam humani corporis solum: a primo parente suscepit: virvus autem sermathis corporis eius, non fuit a primo parente derivata, sed sitit virtus spintus sancti. Vnde naturam humanam non ab
Adam accepit sicut ab agente, licet eam de Adam sil petis sicut de materiasi principio.
Ad 3. R. quod praedicti desecta
naturalem originem traducunt ex
eo quod natura destituta est auxilio gratiae, quod in fuerat in prima parente collatum ad posteros simul cum . natura derivandum : dc quia haec destitutio ex voluntarici
Primo parentu , etiam in abist peccato processit, desinuet consti
105쪽
quens suscipit culpa rationem. Sic igitur defectus huiusmodi, & culpabiles sunt per comparationem ad principium , quod est peccatum
Adae ; de naturales sunt per comparationum ad naturam iam destitu
Nota quod virium originis , ex quo peccatum originale causatur, prouenit ex desectu alicuius principii , scilicet gratuiti doni, quod naturae humanae in sui institutione fuit collatum quodquidem d num quodammo- fuit naturale, non quasi ex principiis naturae causatum ; sed quia sic fuit homini datum , ut simul cum risiura propa
Ad . R. quδd intelligitur de defectu principii naturalis, quod pertinet ad naturam speciei : Quod enim ex defecta huius naturalis principii proaenit , accidit ut in saucioribus: sed desectus origina- is peccati prouenit ex desectit principii superadditi principio sp
Ad 1. R. qubd in actu generatiuae virtutis, non poκst esse vitium de senere aetiialis peccati, quod ex voluntate singulavis personae dependet, eo quod actus generativae virtutis non obedit rationi,vel V luntati: sed vitium originalis cul- α , quM ad naturam percinet ι uia it prohibet in acta generativae po- temiae inueniri ; cum dc actus generativae potentiae naturales dican
Ad 6. R qudd perpeecati in non tollitur homini bonum naturae, quod ad speciem naturae pertinet:
sed bonum naturae quod per gratiam superadditum fuit , poruit Per peccatum pruni paretis A P. II. HU 1ν Ad ν. R qubd cum priuatio Ac defectus sibi inuicem correspondeant, ea ratione in rcccato originali filii parentibus similamur, qua etiam dolium a principio naturi: praestitum fuisset a parentibus in posteros propagatum : Quia liceria rationem species non pertineret, tamen ex diuina gratia datum fuit primo homini , ut ab eo in totam inciem derivandum. Similiter Peccatum per quod illud bonum
priuatur, in totam speciem derivaturo Contra Gentises lib. 4. cap. P. i. Crsa. Monte morieris. Videtur quM mors
non sit poena peccati primorum parentum: id enim quod est homini naturale non potest dici poena
peccati 1, quia peccatum non perficit naturam, sed vitiat e mors autem est homini naturalis, quod patet ex l:oc quod corpus eius ex contrariis componitur ν & ex hoc etiam. quod mortale ponitur in dessestione hominis . erso. a. Mors & alii corporales des s similiter inueniuntur an, homine, scut in aliis animalibus secun dumillud , rasis inuntas est hominis cir tamar -- , ct viri 'e v. 19. conditio : sed in animalibus brutis mors non est pinna peccati , ergo. etiam neque in hominibus. 3. Peccatum primorum parentum fuit specialium personarum sed mors consequitur totam hum
nam naturam ergo non videturicile poena peccati primorum parcn
q. Mors non videtur esse a Deo, dicitur enim qribd Deus mortem non Sap ta Iecri ergo mois non est poena pri- V. M.
mi peccati Si mora ic*et poena peccari, statim Di iligod by Coos e
106쪽
statim fuisset ad peccatum conse- quitur ex necessitate cori uptibili-cuta : sed hoc non est verum ; nam tas ; & quantum ad hoc mors est
primi parentes post peccatum diu i homini naturalis.
vixerunt ergo. l Haec tamen conditio in natura Mors Dicendam quod si aliquis propter ' humani corporis cst consequutas ex ς' p - culpam suam priuetur aliquo bene- l necessitate materiae ; quia oportebat 'P ς' fieto sibi dato , carentia illius bene- corpus humanum esse organum ta-ficii est poena culpae illi Hs: scd ho- : ctus, & per con quens medium mini in sui prima institutione hoc j inter tangibilia; & hoc non pote-
beneficium tuit collatum diuinitus, i rat esse nisi esset ex contrariis com ut quandiu mens eius esset Deo sub-ipositum: non autem est conditioiecta; inferiores vires animae subii- Iccundum quam materia ad aptetur cerentur rationali menti , & cor-iformae; quia si esset possibile, cum pus animae subiiceretur : sed qui aiforma sit incorruptibilis , potius mens hominis per peccatum a diui- oporteret materiam in eorruptibi- na subiectione rccessit, consecu- l lem esse. Sicut quod serra sit ferrum est ut nec inferfores vires tota- rea , competit formae & actioniliter subiicerentur rationi ; unde eius, ut per duritiem sit apta ad se- tanta est rebellio carnalis appetitus ' candum. Sed quod sit potens ru- ad rationcm nec etiam corpus ro- biginem contrahere, consequitur taliter sebiiceretur animae , unde ex necessitate talis materiae, & non consequitur mors & alii corporales secundum electionem agentis. defectus, Vita enim & incolumi- Namsi artifex posset, faceret cx fertas corporis consistit in hoc, quod ro serram quae rubiginem contra- subiiciatur animae, sicut perfectibi- here non posiat. te suae perfectioni. Vnde per op- Deus autem qui est conditor positum mors & ae8ritudo, & qui- hominis , omnipotens est : unde libet corporalis desectus, pertinet ademio suo beneficio ab homine ad defectum subiectionis corporisiprimitus instituto , necessitatem ad animam. moriendi ex tali materia consc-Vnde patet Odd scur rebellio quentem: QPod tamen beneficium carnalis appetitus ad spiritum , est subtractum est per peccatum pri- Poena peccati primorum parentum; morum parentum. Et sic mors est ita etiam & mors dc omnes corpo- naturalis propter conditionem ma-rales desectus. tetiae, & est poenalis propter amis-Ad i. R. quod naturale diciturisonem diuini beneficii praeseruan- quod ex principiis naturae causatur: tis a morteo
naturae autem per se principia sunt ' Ad a. R. qu bd similitudo illa
forma & materia. Forma autem ' hominis ad alia animalia, attendi- hominis est anima rationalis, quae tur quantum ad conditionem ma de se est immortalis : S. ideo mors terrae, id est, quantum ad corpus ex iton est naturalis homini ex parte . contrariis compositum; non autem fuae formae. Materia autem homi- quantum ad formam. Nam antinarus est corpus tale quod est ex con- . hominis cst immortalis, brutoriam
107쪽
rentcs fuerunt a Deo instituti , non solum sicut quaedam personae singulares, sed sicut quaedam principia totius humanae naturae , ab eis ad posteros derivandae sit nul curn beneficio diuino praeseruante a morte. Et ideo per corum pecca- lti: tota humana natura in poste- ltis tali beneficio destituta, mortem lincurrit.
potest considerari I uno modo secundum quod est quoddam malum humanae naturae: & se non est ex Deo, sed est desinus quidam incidens ex culpa humana. Alio modo potest considerari secunddin quod Dabet quandam rationem boni, prout scilicet est iusta quaedam p*na : & sie est a Deo. Ad s. R. quod quamuis annos multos primi parentes poste vixerint , illo tamen die mori coeperunt i, quo mortis legem, qua in senium veterascerent , accePerunt. .
Morre moneris. Videtur quδd non fuerit conueniens Christum mori, quia cst fons omnis yitae, apud te . si fons Ῥια. 1. Maior est desectus mortis quam morbi quia per morbum lperuenitur ad mortem : sed Chri- istus non habuit primum ἱ ergo nec
secundum. . Dicitur, ego veni ut itam habeant, abundantius habeara : sed
oppositum non perducitur ad op- politum , ergo. Dicendum quM conuenicias suit lChristum mori primo quidem ad liatisfacienduin pro humano genere , quod erat morti adiudicatum Propter peccatum, ut patet in rcXC A p. II Wrs. 7. tu. Fst autem conueniens satissa a Chri ciendi pro alio modus, cum aliquisse subiicit poenae quam alius metuit.
Secundb ad ostendedum veritatem tirus naturae assia mptae. Tertib ut mo- est. riendo, nos a timore mortis liberaret. Quarto ut corporaliter moriendo siti, ilitudini peccati, id est.
poenalitati, daret nobis cxemplum moriendi spiritualiter peccato. Quinto ut a mortuis resurgendo,&virtutem suam ostenderet , qua mortem superauit , dc nobis spem resurgendi a mortuis darct.
Ad I. R. quia Christus est sons vitae secundum quod Deus, non secunddm quod homo e mortuus est autem secundism quod homo, nons undum quod Deus.
stinuit mortem ex morbo prouenientem, ne videretur ex necessit remori, propter infirmitatem naturae : sed sustinuit mortem ab exteriori illatam , cui se spontaneum obtulit'; ut mors eius voluntari ostenderetur.
Ad 3. R. qu'd unum oppositum per se non ducit ad aliud, sed quandoque per accidens: sicut frigidum quandoque per accidens calcfacit. Et hoc modo Christus per suanti
mortem nos perduxit ad vitam, dum sua morte mortem nostram
destruxit: sicut ille qui poenam pro
alio sustinet, rcmouet poenam eius. 3- p. q. Q. art. I.
Mom morieris. Videtur qubd homo in statu innocentiae non fuerit immortalis ; cuius enim principia sunt corruptibilia , ipsum est corruptibile . ci nihil sit stabilius suis principiis et sed principia corporis humani, scilicet 4. element erant corruptibilia erSo. Diuitiam by oo ille
108쪽
3. Cibus assumitin ad restaurationem deperditi: sed homo in statii innocentiae cibo indigebat ; ergo aliqua deperditio ficbat in eius corpore , dc ita eius corpus non erat immortale.
Sed contra , id quod utiponitur
homini in poenam , non competit ei in statu innocentiae : sed mors imposita est homini in P aenam, ut patet in textu , ergo homo in statu
Dicendum cni bd aliquid potest
alicui attribui dupliciter, uno modo ratione sui ipsius, sicut aeri di phanu; alio modo ratione alterius, sicut eidem esse illuminatum actu. Corpori ergo humano in statu innocentiae , ratione sui ipsius immortalitas non competebar , cum esset ex contrariis compositum: competebat autem ei ratione annmae, quae immortalis erat ut pote immaterialis. Vnde ut sua materia Armae non deficeret, data fuit antimae virtus in statu innocentiae ; ut corpus contineret absque morte, quandiu ipsa se contineret sub Deo: , sic mors non poterat in corpore accidere , nisi prius peccavam in anima praecessimero Patet ergo quod quamuis homo in statu innocentiae aliquo modo mortalis & aliquo modo immor talis diei potuerit et Verius tamen immortalis diccbatur , quia immortalitas competebat ei in lut & mortalitas suo conditione, scili-eet si peccaret.
Ad a. R. qudd ratio illa procedit
secundum conditionem materiae &non seeundin potestatem for
Ad 2. R quod quamuis aliqua particularis dis lutio in corpore
CAP. I s. ns. 8.1 Adae esse potuerit, non tamen pol terat esse totius corporis destructio. Propter vim enim regit illain coi pus quasi deperditum restaurabatur : sicut elementa sunt corritori-bilia iacui, dum partem, & non se
Non ess bonkm ese hominem solum,
statis sibi. IN matrimonio mulier propter virum facha est: sed illud propter
quod est alterum , semper est primcipale ; ergo vir mulier non sunt in actu matrimonii aequales. Dicendum quod duplux est aequaluas , scilicet quantitatis δc proportionis. AEqualitas quantitatis Quo est, quae attenditur inter duas ii oquantitates eiusdem mensurae, sicut Meseubiti ad bicubitum. Sed aera- est iam proportionis est quae Miendi- quales.l tur inter duas proportiones eiu
i dem speciei, Mut dyipli ad du-
: plum. Loquendo ergo de pruna aequalitate , vir dc uxor non sunt aequales in matrimonio , nequci quantum ad aetiim coniugalem , in quo id quod nobilius est, viro de iatur : neque quantuin ad dispensiuionem domus, in qua uxor re gitur Sc vir regit. Sed quantum adi securiam aequalitatem sunt aequa-l les in utroque 3 quaa sicut tenetur vir uxori in eoniugali & ditia pensatione domus , ad id quod viri est, ita uxor inro, ad id quod uxoris est. Et secundi in hoc sunt aequales in reddendo & petendo debitum. Lιλ stat. D st. 32. q. 1.
109쪽
Factamus ei adiutorium simile sibi. Si fornicatio est peccatum, aut hoc est ratione potentiae a qua egre&tur actus, aut ratione materiae , aut
ratione finis : sed fornicatio non est peccatum ratione potentiae , quia potentia a qua egreditur actus , naturalis est ; neque etiam ratione materiet , quia materia est foemina ad hunc usum a Deo creata. Potest etiam contingere qubd nec ratione finis, puta si aliquis sornicando intendat generare prolem ad cultum Dei nutriendam ; ergo videtur qubd non omnis fornicatio
R. qudd actus luxuriae est peccatum ratione potentis , in quantum scilicet concupiscibilis non continetur sub ordine rationis: & ratione materiae, quia achius conueniens generationi & educationi prolis non solum requirit mulierem pro materia , sed etiam mulierem matrimonio determinatam. Finis etiam ipsius actus secundum suam naturam est inordinatus , licet ex intentione agentis potest esse finis bonus, qui non lassicit ad excusationem actus ut patet in eo qui furariar intendens Eleemos nam
dare. Inq.d p. q. I s. de male. an. l.
Faciamus ei adiutorium simile sibi. Videtur qubd mulier non debuit produci, subiectio enim ex peccato est subsecuta: nam ad mulierem
i dictum est post peccatum, Iuli viri
2. Occasones peccatorum sunt amputandae : sed Deus praetciuitqubd mulier esset futura , iro in occasionem peccati ; ergo non de-CAp II. Uers. I . buit n ultei em producere. Dicendum quδd necessarium fuit foeminam fieri in adiutoriuin viri : non quidem in adiutorium alicuius operis, cum ad quodlibet aliud opus conuenientilis iuuari pollit per alium virum , quam per mulierem; sed in adiutorium gene
Ad r. R. qubd duplex est sub lectio; una seruilis secundum quam praesidens utitur iubiecto ad sui ipsius utilitatem: & talis subiectio introducta est post peccatum. Est subie
autem alia subiectio oeconomica vel ciuilis, secundum quam praesidens utitur subiectis ad eorum utialitatem & bonum. Et ista subiς-ctio fuisset etiam ante peccatum Defuisset enim bonum ordinis inhumana multitudine , si quidem per alios sapientiores gubernati non fuissent. Et sic ex tali subiectione naturaliter foemina subie est viro, quia naturaliter in homine magis abundat discretio rationis. Nec in qualitas hominum excluditur per innocentiae statum. Ad L. R. qubd si omnia ex quiabus homo sumpsit occafionem
peccandi, Deus subtraxisset a mundo , remansisset uniuersum imperfectum. Nec debuit bonum commune tolli, ut vitaretur particul re malum: praesertim clim Deus sit ad eb potens, ut quodlibet malum possit ordinare ita bonum. I. p. q.
GENEs I s. Cap. II. v. I . Adduxit ea ad Adam ut videret qui
EXplicatur supra. Gen. cap. I.
110쪽
generis, omnem perfectionem quae Crur sIs Cap. II. v. a.. naturae humanae competit, in suo
Apaeliauit Aiam nominibis, fui, primordio accepit; sicut secundum
cuncta animantia. corpus, ita & sic dum animam,
ut esset potens ad propagandum N Omina imponuntur rebus ex alios corporaliter, & instruendum
proprietatibus earum sum- intellectum. Filii autem eius, quiapta, quia unaquaeque res nomina- cum originali iustitia nascebantur.
riu ab eo quod in ipsa aest nobilius:iquae sine prudentia esse non potest, sed Adam animalibus nomina im-jucut nec aliqua virtus; Ideo opor- posuit, ergo in principio suae cre ituit quod statim nati habitum ha-tionis animalium naturas cogno-ibuissent cognitionis illius , petuit, & per consequens aliarum re . quam cognoscere posscset quidrum. agere, & quid vitare deberent. Sed Dicendum quod illam scientiamiliabitus cognitionis aliarum rerum, necesse est homini in primo statu non est necesse qubdin sua natiui- attribuere , sine qua imperfectusitate habuissent, sed per inuentio- fuisset, & nihil amplius. Tunc au-mnem & doctrinam ; ut tantum simultem alicuius scientia imperfecta di- cum persectione corporis & percitur , quando non nouit aliquidsiectio cognitionis compleretur. eorum quae ad ipsum pertinent: &iLib. a. sent Dist. 23. q. a. art. 2. ideo nulla notitia eorum quae ad Appellauit Adam nominibus suis. hominem pertinebant in primo sta- Videtur qubd Adam in statu inno- tu homini defuisset. Pettinebat centiae non habuit notitiam creatu- autem ad ipsem dispositio sui ipsius t rarum omnium ; non enim habuit
in actibus propriis: & ideo dicitur 1 notitiam futurorum, cum hoc so cognitionem perfectam habuisse lius Dei si proprium, secundiim
eorum quae ab ipso agenda, vel illud , Annun late futura-dice Vitanda erant. mus quia dij estis vos: sed multa in V
Similiter etiam ad ipsum perti- creatura futura erant 3 ergo non nebant aliae creaturae in quantum Omnium creaturarum cognitionem
propter ipsum factae erant, ut velfhabuit. 'ab ipsis emolumentum acciperet, a. Cognitio propria non habe vel eis praeesset, & ea gubernaret: tur de re aliqua, nisi per eius pro- ideo tantum de unaquaque re priam speciem in anima existentem: cognoscebat , quantum ad usum 1ed anima humana, est in sui prin- hominis pertinebat, Nec oporteticipio scut tahula rasa, in qua nihil plus cognitionis sibi ascribere insscriptum est , ergo primo statu. 3. omnes homines in sui prin-Hanc autem cognitionem aliter cipio quantum ad meritum pares Adam habuit, & aliter ad eam cius sunt,& quantum ad naturam spe- ,
posteri peruenissent; quia natura a ciet consimiles ; si Witur spei secta perfectis exordium sumit , & Dei rerum cognitio diuinitus 'uit Adae persecta sunt opera. Ideo Adam collata in principio suae conditio- -quam p incipium totius humani nis, videtur Fbd pari ratione o . N iii Dissiligod by oste