Sancti Thomae Aquinatis doctoris angelici, ordinis Praedicatorum Biblia siue Collectio et explicatio omnium locorum Sacrae scripturae, quae sparsim reperiuntur in omnibus s. Thomae scholasticis operibus, ordine biblico. Tomus primus tertius ... Labor

발행: 1657년

분량: 516페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

aeternum: sed corpora visibilia non spcrseuerant in aeternum : dicitur lE. Coν. enim qua videntur, temporalia punt, - .is. quae autem non videntur, atema ', er- lo Deus non fecit corpora visi- ilia. 2. Dicitur , vidit Deus cuncta lquae fecerat, istc. Sed creaturae corporales sent malae I experimm enim eas in multis noxias: ideo autem aliquid dicitur malum quia nocet : crcaturae igitur corporales non sunt a Deo. 3. Multae creaturae corporales retrahunt a Deo : ergo non sunt a

Deo. Sed contra est quod dicitur,

caelum cr terram mare , Omnia quae in eis s2nt.

Dicendum qu bd quorundam haereticorum positio est, quod visibilia ista non sunt creata a b no Deo. sed a malo principio. Et ad argumentum sui erroris assiimunt quod dicitur , hu ur ρ- l

. v. 7. culi excaecauit mentes infidelium. Fiaee lautem positio est omnino impossibilis : si enim diuersa in aliquo

niantur , necesse est huius unionis causam esse aliquam: non enim diuersa secundum se uniuntur. Et

inde est quod quandocumque in diuersis inueniti ir aliquid unum, oportet quod illa diuersa illud

unum ab aliqua Vna causa rectis iant: scut diuersi corpora calida abent calorem ab igne..Hoc autem quod est esse communiter, inuenitur in omnibus rebus quantumcumque diuersis Necesse est ergo esse unum cssendi principium , a quo esse habeant quaecumque sunt quocumque modo : siue sint inuisibilia & spiritualia , siue sint visibilia & cor-Poralia. Dicitur autem diabolus C p --- esse Deus huius seculi , non creatione : sed quia seculariter viventeς ei seruiunt : eo modo loqAendi phu;ri

quo dicitur , quorum Deus veniar a. v. I δ

creaturae Dei secundlim aliquid in aeternum perseuerant , ad minusi secundum materiam : quia creatu-l rae numquam in nihilum redigens tur, etiam si sint corruptibiles. Seal quantb creaturae magis appropinquant ad Deum qui est immobilis,

tanto magis sunt immobiles: Nani creaturae corruptibiles in perpetuum manent secundum materi viri sed mutantur secundum formam substantialem. Creaturae ve-

ro incorruptibiles permanent qui dem secundum substantiam , sea

sunt mutabiles secundum alia: pu- . ta secundum locum ut corpor. a coelestia. vel secundum affectiones, ut creaturae spitituales

Qusd auicin Apostolus dicit.

quae videntur temporatia sunt & si verum sit etiam quantum ad ipsas res in se consideratas : secundum quod omnis creatura visibilis subiacet lcmpori , vel secundum litum esse, vel secundum suum motum'.

tamen Apostolus intendit loqui de visibilibus secundum quod sunt hominis praemia. i Nam praemia Ghominis quae sunt in istis rebus visibilibus , temporalitcr transrunt. Ne autem sunt in rebus inuisibilibus, permanendin aeternum. Ad a. R quod creatura corporalis secundum sitam naturam est bona : sed non est bonum voluersale: sed est quoddam bonum particulare de contractum: secundum 'quam pal ticularitatem & contractionem sequitur in ca contrarictaS, Pet

82쪽

perquam unum c ntrariatur alteri : licet utrumque in se sit bonum. Eh per hanc contrarietatem , id quod est uni nocivum quanti,in ad aliquid, vel adieri, vel eidem quantum ad aliquid est proficuum. qd nequaquam .inet, si secundum se corpora essent mala & no

xia.

Ad 3. R. qudd creaturae, quantum est de se, non retrahunt a Deo: sed in ipsum ducunt, quia inins i-R-. 3- lta Dei pene rarae facta fant e. Sed qubd auertant a Deo, hoe est culpa eorum qui inspienter eis utuntur. Vnde dicitur , qudd ereaturae ιn mu rapulam risburin. v. ix. Apientiηm. Et hoe ipsum quod se amo abducunt , attestator quod sunt a Deo r non enim abducunt insipientes a Deo , nisi alliciendo secundum aliquid boni in eis existens , quod habent a Deo. l. p.

6 . art. I.

qnod totum uniueistim sit ad imaginem Dei, Be non solum homo: quia quantb aliquid est magis per-Κ m in bonitate , tanto magis est Deo simile r sed totum univcrsum est perfectius in bonitate,quam homo ; quia ersis bona sint singula, tamen simul omnia dΚuntur valde

Dicenatim quδd non quilibet smilitudo, etiam si fit expresta ex 'altero, sufficie ad rationem imagi- Imago Cnim similitudo se serea dum genus tamdm , vel secundum quaest. aliquod accidens commune non propter hoc dicetur aliquid essead lina neni alterius Non enii posset alciqubd vermis, qui oritur ex homine, sit imago hominis propter sinulitudinem generis. Neque P. I. Ves. ἔr.' 3

iterum potest diei quhd si aliquiὸ

fiat album ad similitudincm ait rius, quod propter hoc sit ad euis imaginem se quia album est accidens commune plutibus speci

bus.

Requirisur autem ad rationem

imaginis , qudd sit similitudo secundian speciem , sicut imago re- sis est in nito suo r Vel ad minus secundi aliquod accidens Pr prium speciei, & praecipue secundum figuram scut hominis imago dicitur esse in curo. Manifestuiti est autem qubd similitudo speciei

attenditur secundum ultimam di Diarentiam: assimilantur autem aliqua Deo primb quidem & in axi-- commmutes in quantum sunt;

secundb vero in qua-m viuum; tertibverb in qaantum sapium vesintelligunt, quae ira sunt Deo sinu-lirudine proximam; ut in creaturis nihil si propinquius. Sie ergo paritet quia solae inteluctuales creaturae propris quendo sunt ast imaginem Dei. Ad argum. R. quod vitiuersum est persectius in bonitare quam intelle aliis cream a emensno deditastiQ- se limens ait de collecti similiendo diuinae persem is magis inuenitur in intellectitati creatura, quae est capra summi bo-

Et erum valde bona. videtur quod voluntas non Isolo Deo moueatur, sic re ab exteriori'pti,cipio. Inferius enim natis est moueri a

suo superiori, scure tora inseriora st corporibus coelestibus et sed voluntas hominis haber aliquid siletius post ' Deum, miseer Angelum; ergo voluntas potest moueri ab

83쪽

x. Actra voluntatis sequituramim intellectus 1 sed intellectiuhoeinis reducitur in suum aetiam, non sollim a Deo , sed etiam ab Angelo per illuminationein ergo. Dcus non est causa nisi bonorum , ut patet in textu ; si ergo a solo Deo voluntas hominis moueretur . numquam moueretur ad malum cum tamen voluntas sis qua peccatur &recte vivitur.

Sed contra est quod dicitur,

Philip . est.. opera ur in nobis velle σperficere. Dicendum quod motus voluntatis est ab intrinseco, sicut &motus naturalis. muis autem rem naturalem possit aliquid mouere , quod non eis causa naturae

rei motκ ', tamen motum natura

lem causare non potest , nisi quod est aliqualiter cauis naturae. MO-uetur enim lapis sursum ab homi-nς, qui naturam lapidis non causat i sed hie mptus non est lapidi

naturalis : Naturalis autem motus

eius non cassatur nisi in vo quod

causat naturam.

Sic ergo hominem voluntatem habentem contingit moueri ab aliquo , qui non est causa eius τι sed quod motus Mountarius eius sit iaci aliquo principio extrinseco, quod non est causa voluntatis , csti nipossibile: Voluntatis auxem causa nihil aliud esse potest , quam

Deus, . Et hoc patet dupliciter, primo quidem ex hqc. voluntas est potentia animae rationalis, quae a solo Deo causatur per creatiqnem: secundo veth ex hoc, quod voluntas habet ordinem ad uniuer

sale bonum, unde nihil aliud po

test esse voluntatis causa, ruit ipse Deus qui est uniuexsale bonum./ Omne autem Aad bonum perparticipationem dicitur . 6e est

quoddam particulare bonum: par ricularis autem causa non dat inclinationem uniuersalem. Vndo nec tuateria prima quae est in potentia ad omnes formas, porcst causeri ab aliquo particulari agente. Ad i. Argumentum R. qubd Angelus non sie est supra hominem, quod sit causi voluntatis eius t sicut corpora coelestia sunt causa formatum naturalium , ad quas consequuntur naturales motus corporum naturalium.

Ad ι. . inti,d intellectiis hominis mouetur ab Angelo ex parte obiecti, quod sibi proponItur virtute angelici luminis ad cognoscendam. Et sic etiam voluntas ab ex teriori creaturae potest moueri. Ad 3. R. quod Deus mouet Uoluntatem hominis, sicut uniuersalis motor ad uniuersale obiectiim voluntatis quod est bonum: & sinela o uniuersali motioue homo non potest aliquid velle..Sed. homo , ter rationem determinat se advO- endum hoc vel illud, quod est vere bonum 'et apparens bonum, sed tamen interdum specialiter . . Deus mouci aliquos ad aliquid de , iterminatς uolendum quod est bonum : sicut in his quos mouet pcr

gratiam. I. 2. q. s. art. 6.

Et erant valde bona. Videtur

quod Deus non diligat omnem

creaturam , Deus enim ex charitate

diligit quicquid diligit : sed non

omnia sunt ex charitate diligenda, ut irrationabilia , ςrgo Deus non : diligit omnia. - ,

i 1. Nihil idem simul diligitur de ioditur : led Deus odit reprobos Esau odιo habui , ergo non diligi; Diuitigod by Corale

84쪽

3. Dilectio est eausa elcctionis,

siue ratio . sed Deus non omnes etiagit , ergo non omnes diligit. Sed SAE', N. contra , diligit omnia cime seunt. Et σε vidit Deus, euncta quae feceri/t, ererant valde bona. Id est, omnia ap- lprobauit : sed nihil approbatur, nisi quod amatur ergo Deus Om

nia amat.

Dicendum quod duplex est dile-

iv I generalis qua quis

di, olea. alteri bonum quodcumque; quaedam verb specialis , qua vult alteri bonum, quod sibi conuiuat; Se haec est dilectio ainicitiae. Prima dilectione Deus diligit omnia, quia voluntas cius causa est in eis omnium suorum bonorum. Secundo modo distinguendum est, quod voluntas Dei duplex est, quaedam antecedens qitae ruspicit naturam, quaedam consequens quae respicit meritorum exigentiam. Primo modo Deus diligit dilectione amicitia omnem creaturam rationalem; sucundo modo selos electos. Ad i. R. quod Deus creaturas irrationales ex charitate diligit, non sicut charitatem habens ad illa ; sed sicut ordinans ea ad illa ad quae charitatem habet.

Ad i. R. quod idem secundum idem non diligitur & oditur: Vnde in peccatoribus aliud odit Deus, id est , peccatum , aliud diligit ut

naturam.

Ad R. qu bd dilectio amicitiae est causa dilectionis , quae sequitur

voluntatem consequentem i, & hac non omnes diligit. Lib. . dent. Ad Annibald. Di. sta arx a simile tib.

Vidit Deus cuncta quaesecenat, πerant valde bona. Videtur quod.

Dcus. non Polyexψ .volucr tam C Ap. I. Uef. 33. cere melius ι optimo enim nihil potest esse melius t sed uniuersum est optimum ex textu. Dicendum quod contra ratio nem facti est, ut sit aequale factori, ratione cuius Deus non potest faccre aliquid aequale sibi ipsi ; ergo uniuersum quod est a Deo factum, non participat bonitatem diuinam perfecte , sed secundum aliquem modum & mensuram determinatam. Possuntiis crgo de uniuerso loqui dupliciter : Uno modo absolutE, & sic Deus potest aliquid

facere melius toto uniuerso, quia& ordo eius ad Deum esset mctror, quanto persectius diuinam boni talem participaret e M ordo rerum ad inuicem, quantoTes essent meliorcs : in hoc enim duplici ordine bonum uniuersi consistit. Alio modo per respectum ad modum participandi diuinam bonitatem, qui est uniueiso a Deo praefixus'; Zese uniuersum melitis esse non patest ordinatum , supposita scilicet scilicet mensura diuinitus fixa i &seciuidum hunc modum dicitur

uniueisum esse optimum, vel Deus secisse omnia bona valde. lib. t. snt. ad . Gmbard. Dan. 44. I.

Idem locus . explicatur supra

Di 'dum qu hii duplex est

rei puricebo , prima de secunda. Prima quidum persectio est secundum quod r in

sua substantia- est persecti , quae

85쪽

quidem persectio est forma totius, quae ex integritate partium consur-pit. Persectio autem secunda estnnis, qui vel est operatio, sicut finis clinaristae est citharisare. Vel

est aliquid ad mlod per operationem peruenitur , sicut finis aedifica- . toris est domus, quam aedificando facit. Prima autem persectio est causa secundae', quia sorma est principium operationis : vltima aut

persectio squae est finis totius uniuersi , est perfecta beatitudo sanctorum ὁ quae erit in ultima consummatione saeculi. Prima autem

perfectio quae est in integritate uniuersi, scit in prima rerum imstitutione. Et haec deputatur septimo diei. Nota quod ad beatirudineui

consequendam duo requiruntur, natura bc gratia. Ipsa ergo beatitudinis persectio erit in iure muniadi. Sed ista consummatio p cessit causaliter, quantum ad naturam quidem in prima rerum institutione ; quantuin ad grariam verb, in incarnatione Christ. Sic igitur in septima die fuit conammatio naturae ; in incarnatione Christi consummatio gratiae ; in fine mundi consummatio glori . p. 73.

an. I. simile s.

art. i. Idem locus explisatur supra.

GENEs Is Cap. II. v. 2. Requievit Deus ab omni opere quod patrarat.

FT exponunt sancti quod re

quieuit a novis creaturiS con

dendis. Sed in illa prima condi. sione non fuit alius modus rebus impositus, quam iste, quem nunc A P. II. ν f. 1 naturali ordine tenent; ergo nunquam alium habebunt. Dicendum qubd omnia corp ralia propter hominem tacta esse creduntur, unde & omnia dic-tur ei subsecta. Serviunt autem homini dupliciter uno modo ad sustentationem corporalis vitae I alio modo ad profectum cognitionis diuinae , in quantum homo per ea quae facta sint inuisibilia De conspicit.. Prinab ergo ministerio creaturarum homo glorificatus nullomodo indigebit; cum eius corpus sit fit turiun omnino incorruptibile, diuina virtute id faciente per ani mam , quam immediate glorificat. Sectindb ellam ministerio non in- omnia didibit homo quantiis ad cognia eorpotionem intellectivam , quia tali x pD cognitione Deum sancti videbunt immediath per essentiam. Sed ad

hane visionem essentiae oculus car- v. amnis artingere non poterit : & ideo ut ei etiam solatium congruens de visione diuinitatis praebeatur , inspiciet diuinitatem in suis effectibiis corporalibus; in quibus manifesta inclicia diuinae maiestatis apis parebunt , di praecipue in carne

Christi;& post hoc in corporibus

beatorum: hi deinceps in omnibus aliis corporibus. Et ideo oportebit ut etiam alia corpora maiorem inis fluetitiam a diuina honitate suscipiant. quam nunc, non tamen spe. ciem variantem, sed addentem cuiusdam gloriae perfectionem : &haec erit mundi innova io , unde simul mundus innovabitur: & homo glorificabitur.

A d Argum. R qubd pro tanto di

citi Deus die s eptimo is nouis cre turis condendis cessasse, quia nihil

postea factum est quod miis non

86쪽

praeeesserit in aliqua similitii line secundum genus vel speciem; vel ad minus sicut in principio seminali , vel etiam sicut in potentia obedientiali. Dico ergo qubd -- uitas mundi sutura praecessit in operibus sex dierum, in quadam remota smilitudine , scilicet in gloria di gratia Angelorum : prae

cessit etiam in potentia obedientiae, quae tunc creaturae est indita ad talem nouitatem suscipiendam , a

RequieuitDeus die septimo ab oniue δε opere quodpatrarat. Peratio pertinet ad rerum principium, quo producuntur in esse. Distinguitur autem do lex Dei operatio I una, qua resn esse primitus produxit , instituens naturam , & distinguens ea, quae ad completionem ipuus pestinent , a quo quidem opere Deus

dicitur quieuisse. Alia eius opera- .rio est , qua operatur in gubernatione creaturarum, de qua dicitur. Ioan. 1. siue modo operatur , σv. 17. ego operor. Lib. 4. sent. iistina .

f. I. art. I. c upplem. q. 88. art. r. GENEst s. Cap. a. v. I.

Requievit Deus dis septimo ab omni opere quod patrarat.

time Deus a nouis creaturisereandis cessauit. Sed hoc non esseti st nunc quotidie animae crea-

CAp. II. 2 rentur ι' ergo anime Non creantur

in corpore, sed creavi sent 4 principio extra eorpus. Dicendum qubd animae quaerru db ere tui . licet sint nouae creaturae secrensim numerum , tamen siint antiquae seindiho speciε suam , praecesserunt enim in operibus sex dierum in suo simili secundiim spectent, id est , m animabus primorum parentum. In qq.

disp. q. 3. de creditone an. IO. ad ID senis a. p. q. ii . are. 3.

Requieuit --. Videtur qubd non. quia requies motui opponitor, vel labori qui interdum causatur Ox motu i sed Deus immobiliter ec abs que labore sua opera produxit

ergo.

Dieendum qubd quies propriuopponitiu motui, Bc per conse quens labori qui ex motu consurris. Q uis autem motus in o priὸ acceptas , fit corporum , inomen nomen motus ctiam ad spiritualia derivatur, dupliciter: Uno modo secundum quin omnis ope, ratio motus dicitur et Alio modo desiderium in Quid tendens, qui tam motus dicitur. , Vnde& requies duplicitec accipitur: Vno m o pro cessarione ab operibus ἔ alio modo pro impi tione desiderii. Et utroque modo

ptima cessauit nouas creaturas Con- ,

dere; nihil inim postea fecit, quod non aliquo modo praecesset it in primis operibus. Alio modo stacundam quod rebus conditis ipse non indigebat, sed seipso fruendo beatus est. Unde post conditionem minium operum , non dicim

87쪽

GENESIS CAp N. Uers. 2.quasi eis ad suam beatitudinem indigens : sed ab eis requieuit, utique in seipso ; quia siliscit sibi, & -- plet aesiderium suum. Ad argum. R. qiibd requies non opponitur labori, siue motui , sed productioni nouatum rerum , &desiderio in aliud tendendi, ut dictum est. l. 73 senti ad Annibald. Dist. II. art. 6.G ε NE srs Cap. 2. v. s.

Benedixit Deus diei septimo σ sanctifica .u illum. ARguitur In singulis creaturis

quaedam benedictio commemorata est, dum in singulis operibus dictum est, vivit Dem qu d fpet bonum non oportuit igitur quod post omnium productionem dies septima benediceretur. Dicendum quod benedictio ad multiplicationem pertinet, multiplicatio autem rerum sit per administrationem creaturae I seclin-dditi quam ex similibus similia generantur. Item dicendum qubdsanctificatio competit septimae diei: maximε enim sanctificatio cuiuslibet attenditur in hoc quod in Deo requiescit. Unde dc res Deo dicatae sanctae dicuntur. Ad argum. R. qu bd bonum quod in singulis diebus commemorari r , pcrtinet ad primam naturae institutionem ἔ benedictio autem diei septimae pertinet ad natui ae pro

maturiae corporali Per medium . forma enim non unitur cuilibet materiae, sed propriae r fit -- tum materia propria huius formae, vel illius per dispositiones proprias , quae sunt propria accidentia rei ; sicut calidum & siccum sunt propria accidentia ignis; ergo

ma viratur materiae mediantibus

propriis accidentibus : sed propria accidentia animatorum sunt post

tentiae ammae ergo anima unitur

corpori ut forma, mediantibus potentiis. a. Dicitur Form it Deus hominem de limo terra, σ inspiravit in faciem eius spiraculam mitae : spiracultim autem vitae est anim cr-go aliqua Mima praecedit in mat

ira unionem animae.

Dicendum quod inter omnia, esse est illud, quod immediati mintimius conuenit rebus : unde Oportet quod cum materia habeat esse achii per formam, quod forma dans esse materiae, ante omnia i telligatur aduenire materiae, dc im-mciliatius caeteris sibi inesse. Est autem hoc protrium formae substantialis , quod det materiae esse simplicitet: ipsa enim est per quam res eth hoc ipsum, quod cst. Non autem per formas accidentalos habet esse simpliciter, sed esse secui dum quid, puta, esse magnum, vel coloratum, vel aliquid tale. Si qua crgo serma est, quae non det materiae esse simpliciter, sed

adueniat ri ateriae Iam existenti in

actu per aliquam formam, non erit ima substantialis. Ex quo patet quod inter formam substantialem& materiam , non potest cadere aliqua forma substantialis media. Ad I. Argum. R. quod dispontiones accidentales quae faciunt Duiligod by Cooste

88쪽

mate iam propriam ad aliquam formam, non runt mediae totaliter inter formam 8c materiam ; sed inter formam, secundum quod datvltimam perfectionem , dc mare- iam secundum quod est perfecta perfectione inferioris gradus. Materia enim secunddm seipsam, est prima respeetii infimi fradus perfectionis, quia secundum seipsam est in potentia ad est e substantiale corporeum ', nec ad hoc requirit aliquam dispositioncm : sed hac perscistione praesupposita , in materia requiruntur dispositiones adulteriorem perfectionem. Talven sciendum est qubd potentiae animae, sunt accidentia propria animae quae non sunt sine ea: Vnde non habent rationem dispositionis ad animam secundum quod sunt eius potentiae , nisi secundum' quod potentiae inferioris partisiuiimae dicuntur dispositiones ad superiorem partem : sicut potentia animae vegetabilis ad animam sensibilem. Ad a. R. quod dicitur formauit reus, erc. non praecedit tempore hoc quod sequitur, er-infaelem eius oee. Sed ordine naturae tantum. In quaa. disp. q. unica de

animas a L

Formavit Deus hominem de limo terrae, or in pirauit in faelem eiusO

aduentum animae , non excludantur omnes formae quet prius inerant, ut pa ct in textu. t rustra enunformasset corpes, si inspirando alii- im , forma quam formando indiderat , excluderetur ; Non ergo adueniente anima , tolluntur omnes formae praecedentes.

Sed Contra, Omnis Arma ad

a in

accidentalis. Forma enim su stantialis facit esse actu simpliciter: sed si anima adueniens non destrueret praeexistentes formas, sed eis superadderetur ; sequereturqubd adueniret existenti in actii; quia quaelibet forma cum sit actus,

facit esse in actu ; ergo anin; a adueniens excludit formas praeexistentes.

Dicendum qubd iinpossibile est

in uno , & eodem esse plures for- .mas substantiales , & hoc ideo; quia abi eodem habet res esse de viaitatem. Manifestum est autem quod res habet esse per formam r Vnde dc per formam res habet unitatem dc propter hoc, ubicumque est multitudo formarum , non est unum simplicitet ; sicut homo albus non est unum simpliciter.

Sed sciendum est qubd formae substantiales se habent ad inuicem

sicut numeri, vel etiam sicut figurae ; semper enim maior numeriis vel figura , virtute continet in se minorem. Et similiter perfectior forma , virtute continet in se un- Iersectiorem. Anima enim intelectiva habet virtutem ut conserat

corpori humano quicquid confert sensitiva in brutis ; de similiter sensitiva facit in animalibus quicquid nutritiua in plantis , & adhue

amplitis. Frustra ergo esset in ho- 'mine alia anima sensitiva praeter intellectivam , ex quo anima intellectiva virtute continet sensitivam ,& adhuc amplius: sic frustra adderetur questernarius posito quinario. Manifestum est autem qubdsemper adueniente forma perrecta. tollitur forma imperfecta r unde a

dico quod adueniente anima h Dissiligod by Cooste

89쪽

substantialis quae priu3 in ras; ali Qq in genera- ltio esset siris cor uptioni alterius, iquod est unpossibile. Formae verb laccidentales quae prius ineraru disponentes ad animam , corrumpun- l

rur quidem non per se ; sed per ac- l

cidens ad corruptionem subiecti: l de manent eaedem specie , sed

non eaedem numero. Ad argumentum ergo dicendum , quod secundis, Basilium,

Diraculum vita dicitur ibi gratia sancti spiritus ; S: sic oblinio cessat. Si autem, ut Augiistinus dicit lj -ulum vita sit ipsa amnia, non oportebit dicere quod alia forma formatum sit corpus hominis de

limo terrae , quam ipso spiraculo vitae diuinitus inspirato. Non enim illa formatio tempore prae cessit inspiraticinem, tau forte ve- . limus dicere illam formationem reserri ad dispositioncs accidentales, puta figuram & alia huiusmo. di ; quae quodam rationis ordine

praeintelliguntur in corpore ante animam intellectivam, iacui materiales dispositiones; quibus tamen praeintelligitur ipsi anima intellectiva, non In quantum est inteum elisa; sed in quantum continet insa virtutem aliquam de ii erfectioribus formis. si diib I. an. 6.

tinis. Videtur quod corpus primi hominis non sit de limo terrae ;corpora enim coelestia sunt nobi liota te renis : sed corpus humanuhabet maxima nobilitat cum perficiatur a uobilissima forma ergo. 2. Ignis. & aer sunt nobili ra. CorP-δ quam terra & aqua, qtao e eorum subtilinare apparencsso, si puru humanutu porrus

2I. ref I. fieri debuit ex illis. Dieendum qu d homo ex rebus

omnibus quodammodo est compositus: Dicitur tamen corpus eius de limo terrae formatum, quia limus dicitur terra aquae permista; De aliis autem elementis stlipturamentio em non secit , tum qui miniis abundant secundum quantitatem in corpore hominis . tum etiam quia in tota rerum Prodi

Gono, de igni& aere quae sensa non percipiuntur a rudibus mentionem non fecit scriptura , quae rudi populo tradebatur. Ad i. Argum. R. qubd quamuis corpus coetiste sit sin licitet nobilius terrestri corpore , tamen P-tim ad actus a nae rationalis, esti minax conueniens. Nam animal rationalia accipit notitiam Verital ris quodammodo per sensas, quorum organa firmari non politat ex corpore coelesti,cu sitimpassibile.

Mi 1. R quod si ignis & aer, quae is

sunt, maioris. virtutis in agraido, i etiam secundum quantitatem incompositione humani corporis abundarent I onusino ad se trahorent alia, & non posset fieri aequalitas conantistionis , quae est necessaria. in compositione hominis ad bonitatem sensus tactus , qui est fundamentum sensuum aliorum. oporter enim organum cinussibet . sensus non habere in actu contraria , quorum sensus est percepi uus, sed in potentia tantum : vetitaquba omnino careat toto genere contrariorum , sicut pupilla caret colore , ut si in potentia ad omnes colores Quod in organo tactus non erat possibile , cum sit

compositum ex elementis, quorum

90쪽

quod organum sit medium inter

contraria, ut necesse est i ntactu a cadere ; medium enim est in potentia ad extrema I. p. q. 9 I. art. I . Formauit hominem cli limo aereae.

Deus immediath potest mouere materiam ad formam , quia ens inpotentia passiua reduci potes machum a poteritia activa, quae eam sub sia potestate' continet ; cum igitur materia contineatur sub potestate diuina, ut pote a Deo producta; potest reduci in actum per diuinam potentiam. Et hoc est moueri materiam ad formam , quia

forma nihil est aliud quim actas

materiae.

- Dices , virtus diuina est uniuersalis causa omnium . crgo non potest producere aliquam particularem formam , nisi mediante aliquo pariiculari agente. 2. Sicut esse commune dependet a Uima causa uniuersali , ita esse determinatum dependez a rite minatis causs particularibus i sed dcterminatum esse: alicuius rei est per propriam eius formam δ ergo propriae rerum formae non producuntur a Deo , nisi mediantibus

causis particularibus. - - , s

'Ad i. R. qu bd ratio illa procederet , si Dcus agerct ex necessitate naturae: sed quia agit per voluntatem & intellectum , qui cognoscit rationes proprias omnium Armarum, & non solum uniuersales r in

de est qubd potest determinatὸ

hane vel illam formam materiae

imprimere.

Ad 1. R. hoe ipsum quint eausae

secundae ordmantur ad delevmina

ros effectus, est illis a Deo: Vnde Deus quia alias causas ordinat ad determinatos effectus, test etiam lip II. rvrs. s. ν grdeterminatos effectus producere per seipsum, sine quocumque alio.

raculum v. M.

I Llud quod inspirat aliquid, sa

tum de se emittit ; ergo anima videtur esse de essemia Dei. Dicendum 'imb hoe quod homo flando emittit, est de aere exteriori . quem spirando attraxit, non de sabstantia eius. Secundo qnia etsi esset de sebstantia stantis, nullo modo esset de sitbstantia ani-- , etsi cream poneretur de substantia corporis. Deus autem hoc modo se habet ad totum Vniuersem regendo ipsem , sicut anima ad corpus: Unde non seciuitur an mam hominis esse de labitantia Dei. Tertib quia anima tantummodo corpori dominatur , unde flatum non nisi de corpore facere potestr.

Deus aurem est supra omnem naturam , unde non oportet, Vt de corporalibus elementis animam faetatised de nihilo eam creat, im- mensitate potestatis sitae. Lib. 2. .

μοι arat in faciem eius spiraculum

vita. Haec autem est anima rationalis qua homo vivit l, ergo immediate a Deo fit. Lib. 2. yent. Di 3.

Anima humana producitur in esse a Deo per creationem I Omne enim quod in esse producitur, vel generatur per se, aut per accidens, vel

creamr: Anima autem humanamon generatur perseesim non sit composta ex materia dc forma : neque generatur per accidens, cum enim

SEARCH

MENU NAVIGATION