장음표시 사용
231쪽
a oo PRIVLLEGIA RUM. PONTIFi Cigio I. , Ioanne III. , Benedicto I., Pelagio II., Gregorio M. dee. Afri, Illyrici, Itali, Galli, Hispani &c. eorumdem procul dubio
auctoritate permoti eo se tandem adduci passi sunt, ut trium Capitulorum damnationi adquiescerent: quod si integre res ex conis silio ipsis non cessit , sed Istri manere in sententia maluerunt; ii
ab eo tempore schismati, nigro carbone notari coeperunt. Jam igitur , ut instauratum argumentum numeris omnibus absolvam,
Orientales , & occidentales tam de Vigilio in partem pertrahendo vicissim solliciti : orientalas , modo suae Synodo intersit Vigilius , suaeque assentiatur sententiae, eis occidentales Synodo non adsint, Synodali imo sententiae adversentur , voti compotes plene iacti, ac de victoria paria sestive gaudentes: Vigilius Synodi sententiae constantissime intercedens, di Apostolicae Sedis auctoritate cunctis utrinque de tribus Capitulis decernere interdicens: occidentales initio vigilium a Synodo V. abhorrentem arbitrati, ideoque illam parvi, aut nihili facientes e tandem tamen Vigilio , aut ejus successoribus Synodum V. probatam, ac tria Capitula ab iis proscripta intelligentes , ultro citroque, paucis exceptis , qui bus exinde icterrima schi fruatis nota adhaesit, Pontificiae sententiae adquiescentes , .quae omnia eac dictis paulo supra liquido pa tent , indicia sunt ne , amabo , ista aut Pontificis de suo inerrantiae privilegio , ac supra Concilia potestate minime conscii ὸ aut dubitantium de Pontifici supra Concilium pote, aut in re fidei nescio falli, aut saliere ΘIllud demum observari velim, quod in Synodo VI., seu Con' stantinopolitana III. act. 14. lecti suere libelli Mennae ad Vigilium , & Vigilii ad Justinianum , & Theodoram Augustam , quos Patres confictos, & suppositos fuisse pronuntiarunt, ipsaque acta V. Synodi dolis Stephani haeretici Monothelitae , qui Macarii Antiocheni consors erat, interpolata. Ex his claret non m a te suspicatum suisse Bellarminum , quod Synodo V. haereticorum invidia Honorii nomen adjectum suerit. Idem, Baronius, & Binius conjiciunt Iibellos a VI. Synodo uti spurios proscriptos esse epis totam Vigilii, quam resert Liberatus in breviario de caussa Nestoriana, de Eutychiana cap. a a. , datam ad Theodosium, Anthimum, de severum: tum quia nempe epistola illa inscripta dici
232쪽
tur adDominos, Chrisos,cujusmodi mos extraneus Romanis Pontificibus est: tum quia ea in epistola Vigilius damnat Dioscorum , atque ita secum metipse pugnat, qui unam cum Dioscoro eadem in epistola naturam in Chisto adstruit: tum quiaVigilio eam epistolam nunquam improperarint quoquot habuit hostes . Uerumtamen Natalis hist. Eccles. V. saeculi in synopsi cap. 3. art. I . g. 8.epistolam relatam a Liberato contendit genuinum Vigilii esse scetum, eamque ab eo exaratam , dum vivente adhuc Silverio Pontificium solium ascendit,ac proinde non mirum,quod a Pseudo-Pontifice exarata epistola fuerit, qua promissis Theodorae Augustae satisfaciens, atque ad Theodosium, Anthimum , & Severum scribens duarum in Christo naturarum consessionem damnarit e nam
id testatur Liberatus; sed & Vigilium spopondisse ablaturum sede medio Synodum Chalcedonensem tradit etiam Facundus Hermian. lib. contra Moccianum. Nil valere autem Baronij conjecturas ait, nam epistola relata a Liberato non est inscripta ad Justinianum,qualis est ea,quam ut apocrypham Synodus VI .damnavit:
neque inscripta est ad Dominos , s Christos ; sed Dominis , es in Christi Dei Sulmatoris nOsri charitate conjunctis fratribus Theodoso, Anthimo, Severo mile iis, ut testatur Victor Tunonen sis : neque in ea damnatum Dioscorum ; sed pro Dioscoro legendum esse damnatum Diodorum , aut Nestorium ex ejusdem epistolae contextu contendit Natalis . Quod vero eam Vigilio epistolam non objecerint, in caussa suisse ait, quod vel eam sui hostes ignorarim, vel ipsi vitio vertere noluerint, quod Pseudo-Ponti- sex scripserat, & verus factus Pontifex resciderat . Stephantis Baluhius tom. i. suae collect. Concit. praefat.
ad acta V. Synodi contendit hac damnatione libelli Vigilii ad Justinianum , & Theodoram in UI. Synodo lata epistolis illis Vigilii auctoritatem omnino non abjudicari; siquidem salsae illae dictae non sint, sed salsatae dumtaxat ab iis, qui illarum
testimoniis abuti ad roborandum errorem suum de una in Christo Voluntate , & operatione non erubescebant: unde Patres illi dixerint : Anathema libellis , qui dicuntur facti fuisse a Vigilio ad ustinianum,.Theoriram , qui essunt fals demons rati. Nempoa Monothelitis addita suerant ea , quae de una operatione illis in Pars L C c epis-
233쪽
ao a P RIvILEGIA ROM. PONTi FICI epistolis legebantur 3 quo plane modo ab Monothelitis actis Synodi addita pleraque alia suerant. Rem narrat Pagius breviar. Iaist. crit. in S. Agathone . Quum act. r . Synodi VI. lecti suissent
Iibelli Mennae ad Vigilium , & Vigilii ad Justinianum , & Thedoram , Legati Sedis Apostolicae statim exclamaverunt non esse Uigilii , & salsatum esse librum gestorum V. Synodi . Quare quum examinarentur codices ejusdem V. Synodi, in quibus illae Vigilii
epistolae extabant, constitit illas olim desideratas fuisse in anti. quis, additosque non ita multo ante fuisse tres quaterniones novos initio Synodi, in 7. vero actione , in qua continentur duae illae Uigilii epistolae , mutatum fuisse quintum decimum quaternionem , adjectumque quadrifolium non superscriptum ante decimum sextum quaternionem , in quo seruntur duae illae Uigilii epistolae. Quamobrem Patres decrevere volumen chartaceum iis in locis cassari, in quibus adjectiones illae factae fuerant, & anathema dixerunt tum illis additamentis , tum illorum auctoribus, qui ea intruserant. BaluZium resellii Blancus , eoque eviis
dentissime, quod in Synodo quaesitum non fuerit: an salsati Uigilii libelli fuissent: sed an falsata suisset ipsemet V. Synodus r declaratumque demum falsatam fuisse actionem 7. Synodi V. 3 eo quod falsi, sive non veri suissent libelli Vigilii ad Justinianum , &Theodoram ibidem adjecti. Sed de V. Si nodo jam satis superque.
Illud postremo observasse non abs re erit, quod origenem , Evagrium, Didymum una cum Theodoro Mopsveste no , scriptis Theodoreti adversus S.Cyrillum, epistolaque Ibae ad Marim Persam in Synodo V., sive Constantinopolit. II. condemnatos auctores sunt Evagrius lib. q. hist. Eccles. cap. 38. , Cyrillus Scyto politanus in vita S. Sabae apud Cotelerium tom. 3. monum. Eccles. Gr cae pag. 373., & 374., Nicephorus.lib. I . hist. Eccles. cap. 27., Theophanes in Chron. , & Auctor Chron. Alexandr. Inficias id ivit Henricus Valesius in annotat. ad laudatum locum
EVagrii: en ejus non contemnendas conjecturas. In actis U. Synodi latino sermone editis nihil hujusmodi de Origenis , Evagrii, dc Didymi condemnatione extat, itaque Baronius jure acta ista mutila , sive interpolata existimavit. Ad haec ea in Synodo primas , ut e S actis perspicuum fit, partes egit Theodorus Caesλ-
234쪽
reensis Metropolita acerrimus Origenistarum patronus, ac vindex, quorsum igitur ea in Synodo tamquam Origenista suisset accusatus , qui ad Origenis condemnationem plurimam contulisset operam Itaque suspicatur vir doctissimus , quae adversus origenem , Evagrium , & Didymum acta dicuntur in V. Synodo, diu post illam Synodum ob argumenti similitudinem actis Synodi a Diuta fuisse . Conjecturam hanc suam confirmat ex eo : tum quod acta Synodi Constantinopolit. sub Menna an .s 36. huic U. Synodo subjici solebant, ut testatur Photius in bibl.: tum quod in actis iisdem adversus Origenem insertam fuisse epistolam Justiniani Imper. ad Vigilium adversus errores Origcnis testatur Evagrius loc. cit.: at quum eo anno 3 3. , quo cel. brata est V. Synodus , Constantinopoli degeret Vigilius, non erat cur cum eo per litteras Imperator ageret. Egit igitur antea , quum scilicet accepto libello Monachorum Palaestinae adversus Origenem , epistolari scripsit ad Vigilium, ceterosque Patriarchas ipso teste in epist. ad Mennam, quae proinde epistola pertinet ad Synodum Constantinopolit. Justiniani jussu contra Origenis errores an . 338. , ut Ob. servavit Baronius ex Liberato bre v. cap. a 3, collectam . Amplius. Ea in Justiniani epistola, iisdemque verbis leguntur anathematismi in U. Synodo adversus Origenem contorti. In epistola iterum Synodica ad Patriarchas a S. Gregorio M. initio Pontificatus exarata se profitetur amplecti U. Synodum , in qua tria Capitula sunt condemnata , de Origenis vero damnatione nihil dicit. Igitur infert ex his Valesius haec adversus Origenem acta fuisse in altera Synodo Constantinopolit. an. 338. , quam scilicet accepto Monachorum Palaestinae libello de Origenis erroribus Justinianus eam ob caussam indixit, ut habet Liberatus bre v. cit. cap. 23.
Fieri proinde potuisse , ut acta hujusmodi Synodi an. 338. subnecterentur actis Synodi U. Constantinopoli anno 3 3. celebratae. Itaque juxta hasce Valesi conjecturas non ad V. Synodum, sed ad Synodum anno 338. habitam spectant Justiniani tractatus
ad Mennam advers. Origenem , nec non epistola ad Synodum Constantinopolit. de Origene , ejusque sectatoribus tom. 3. Lab-bei pag. 679. Quae omnia confirmari possunt i . ex actis Synodi V., qui-C c a bus
235쪽
bus subscribentes Eutychius Patriarcha Constantinopolit., ceterique Episcopi Theodorum , Theodore tum , Ibamque expresse nominant, de Origene, Evagrio, & Didymo nec voIam habent. a.
Ex epistola decretali Vigilii ad Eutychium , ejusque Constituto
ad ver. tria Capitula evulgato a Balia Eio , ubi ne verbo quidem facto de Origenis , Evagrii, Didymique damnatione , totus est in tribus Capitulis configendis. 3. Ex Liberato bre v. capp. 23. ,& 2 . reserente Origenis condemnationi subscripsisse prae aliis Pelagium Apostolicae sedis Apocri sarium, atque Petrum Hierosolym. Patriarcham: atqui anno sqq. Petrus fatis est iunctus, uti tradunt Pape brochius, & Pagius 3 eodemque anno Pelagius Constantinopoli Romam a Vigilio suit revocatus r igitur non anno 333. , idest in Synodo V., sed an . 338. in Synodo altera Constantinopolit . ea omnia acta sunt, quae a scriptoribus illis adscribuntur V. Synodo ; cui nonnisi post adjecta fuisse oportet,
non secus ac Origenis nomen , quod II. anathemati smo insertum
legitur ; quod alioqiii juxta temporis ordinem primo , non postremo loco suisset positum ; & aliunde in anathematismis Justinianeis verbis iisdem conceptis Origenis nomen desideratur . Quod si demum collat. s. Synodi V. dicitur Origenes nunc damnatus, voce ista nune idem intelligi , ac nuper , idest a paucis annis, an. scilicet 38. , vel etiam posteriori , quo celebrata sit sub Menna Synodus , hactenus dicta persuadent. Haec in sententia Valesii. Pagius contra pugnat, cujus apud ipsum ad an. 38. ,& 3. momenta legere est , nolim enim me hujusce litis judicem interponere: quod enim mea interest . sive a Synodo Constant in polit. an. 338. , aut etiam sequius , sive a Synodo V. an. 3 33. damnatus Origenes cum Evagrio, & Didymo fuerit, in rem meam satius id, superque est suisse auctoritate Sedis Apostol. praeeunte dubio procul damnatum , quin quaeram an iure , an Invidia potius ob ingentem , quam ob ingenii praestantiam sibi tandem comparavit, Pagius frequens laboraverit. Legendus etiam Christianus Lupus dissert. de V. Synodo cap. I. Synodum VI , seu Constantinopolitanam III. Oecumenicaman. 68 o. sub S. Agathone ex Episcopis Orientalibus, vel i66, ut reserunt acta , vel I7O, ut resert Photius in libello de Sinodi ;
236쪽
vela So, ut scribunt Theophanes , de Cedrenus , congregatam, quae praeiverunt, & quae subsequuta sunt, egregia nobis exhibent
in caussam nostram monumenta. Enim vero Monothelitarum haeresim , quae Eutychianae sirculus erat, & propago, cujus extirpandae caussa Synodus VI collecta est, ejusdemque propagatores Theodorum Pharani tam , Sergium Constantinopolitanum , Cyrum Phasiditanum , Athanasium Jacobitam, datis ad Honorium litteris de haeresi detulerat, & apud Sedem Apostolicam accusa verat Sophronius Monachus, postea Hierosolymitanae Ecclesiae praesemis, cujus litterae ad Honorium saepius in VI Synodo cum laude lectae sunt. Post Honorium , qui Pontifex salutatus est , Severinus Heraclii Ecthesim , qua duas in Christo dici voluntates, & actiones vetabat, diris omnibus devovit , ut liquet exsecret. 3. Concit. Later. sub S. Μartino I. Severino, qui suffectus est , Joannes IV coacto Romae an. 6 o. Concilio Monothelitis haeresis dicam conscripsit, ut a Theophane litteris traditum est. Apud Theodorum , quem Joannes exceperat , Pyrrhus in Africa tunc exul agens , ibidem a S. Maximo disputatione convictus, de indidem Romam pro sectus haeresim publice ejuravit, ac fidei professionem emisit, quem postea ad ingenium reducem , Sc inhaeresim relapsum idem Ponti sex diro anathemate perculit. A Constante novum edictum sub Tni nomine evulgatum , cujus ei auctor fuerat Paulus Pyrrho in Ecclesia Constantinopolitana ab eodem Constante subrogatus, quove unius, aut geminae in Christo voluntatis consessio peraeque prohibebatur , quum accepisset idem Theodorus , Romae collecta Synodo anathemate damnavit ἀS Martinus I , qui Theodoro mortalitatem expleto Apostolicam Cathedram conscendit an . 6 s, in Laterano habita Synodo , cum in Constantis opum, tum in Monothelitarum errores Apostolico mucrone animadvertit. S. Agatho tandem acceptis Constantini Imperatoris litteris, quibus admonebatur ad motas comis pescendas turbas , Ecclesiaeque conciliandam optatam tranquilli, talem Concilio generali opus esse , rogabaturque , ut Legatos
qui ei praesiderent, mitteret, Romae coacto anno 679 Episcoporum i a 3 Concilio quaestionem fidei, quomodo factum fuerata suis decessoribus, diremix. Ex ea delectos Legatos , tum qui
237쪽
Apostolicae Sedis vices gererent, tum qui occidentalis Concilii implerent personam , Constantinopolim ad Concilium direxit. Observare hic est r. cum Petro de Marca lib. I. concord . cap. 6. prima hac vice Iegi distincti in Legatos Ecclesiae Romanae,& Legatos Ecclesiae Latinae ad Orientis Synodos missos . Cujusce
rei eam censet vir eruditus rationem esse , quod quia Romana Ecclesia non levi laboraret invidia apud Orientales , ob damnatos tot Patriarchas Orientis Monothe Iitica labe adspersos, operae pretium Imperator putavit, ut Romanae Ecclesiae Legatis reliquae Latinae Ecclesiae Legati adjicerentur , ut ab utrisque eadem a Lserta fides ab orientalium animis facilius omnem amoveret offensionem. Observare a. est , quod non leve Pontificiar supremae
auctoritatis est indicium , ) quod in hacce Synodo VI primae partes , hoc est primus consedendi locus , & primus subscribendi honor Legatis S. Agathonis delatus est: quippe primo loco subscripti leguntur Theodorus , & Georgius Presbyteri, & Joannes Di
conus Ecclesiae Romanae locum tenentes Agathonis: secundo loco quatuor Patriarchae Orientis , & tres Metropolitae Thessalonicae, Cypri, & Ravennae; post quos Joannes Pori uensis, Basilius Cortynae, Johannes Regii , & Abundantius Paternensis Episcopi Synodi occidentalis vices gerentes . Observari vult praeterea Ca-bassutius notit. Eceses. saecul.VII. de SynodoVI. sapientissimo consilio jam inde a prioribus Ecclesiae aevis consuevisse Romanos Pontifices post indictas in oriente Synodos ineundas , quo pauci admodum confluere poterant, . convocare apud se Occidentalium
Episcoporum Concilia, quibus Synodis in Oriente congregandis Praeluderent,indidemque fidei quaestiones definitas ad orientis Synodos subscribendas dirigerent. Id,subdit, operis imponebatur Legatis , quos e latere suo Pontifex dimittebat cum litteris commo- , nitoriis, quibus orientales de Apostolicae Sedis , & occidentalium sententia certiores facti in eamdem conspirarent fidem . Verumtamen si vir doctus Concilii Occidentalis nomine venire Synodos vult,qtias Romae vel ex RomanoClero,vel ex vicinisEpi Dcopis constare Romanis Pontificibus in more positum erat, assensum praebeo si autem eo nomine designata existimet revera Concilia ex Patriarcha tu Romano , sive ex Provinciis Occidentis con
238쪽
gregata, quod Quesnellus in notis ad epistol. 4o. S. Leonis conis tendit , exinde inserens vir sublestissimae fidei Legatos Apostolica Sedis ad Concilia Orientalia eosdem Legatos Concilii occidentalis etiam egisse , hoc omnino inficias eo , factumque quidem primo ab Agathone affrmo; sed factum antea suisse pernego : ubi enim, quaeso , legitur , sicuti a SS. Silvestro, Coelestino, & Leone, Legati missi leguntur ad Concilia Nicamum, Ephesinum, δc Chalcedonense , ubi, inquam, legitur prius a Pontificibus illis ex Patriarcha tu occidentis , sive ex occidentis Provinciis convocata Concilia fuisse , ex iisque missos pariter eorumdem Conciliorum nomine Legatos ad Concilia Orientalia Θ Conser doctiss. Cata- Ianum in protegom. ad Concilia cap. 1 o, ubi Quesnellum pro meritis castigat . Quamquam non negaverim Romanis Synodis persaepe ex Provinciis occidentis non modo, sed aliquando imo Orientis, Episcopos interfuisse aliquos ; nec non Romanae Synodo sub S. Damaso ex occidente advocatos Episcopos adsuisse et ex ea tamen Synodo Legatus nullus legitur ad Constantinopolitanum I. missus , ut ex actis Concilii liquet. Jam vero Legatorum partes erant praesidere Synodo: quae a Synodo agenda, & decernenda essent, proponere : Apostolicae Sedis aperire sententiam, eamque in Concilio executioni mandare : appelIationes ad Pontificem admittere t Apostolicae Sed is nomine decreta vulgare, aliaque hujus generis praestare , quibus omnibus palam fieret suprema Apostolicae Sedis auctoritate in Conciliis eos cuncta agere, adeoque ut Apostolicae Sedis judicium nihil in Synodo augeri, minui , retractari, in dubitationem , aut examen adduci, & revocari, sive
ab eo vel latum unguem recedere permitterent quemquam , aut
paterentur. Ex quo vero Legati quoque occidentalium Episcoporum illo dirigi coeperunt, uti ab hoc tempore coeptum est, illud unum erat eorumdem munus in Synodo orientali palam facere jam pridem Sedis Apostolicae sententiae adquievisse Latinam Ecclesiam, in idemque cum Legatis Apostolicis ossicium conspiram tes urgere , ut Apostolicae Sedis sententia in orientali Synodo
executioni demandaretur, eique ex ossicio ut obsequerentur Orientales, qua monitoriis, & qua minis satagerent. Porro deprimi genςris Legatis accipi debent, quae Synodus Chalcedonen sis
239쪽
ao8 P Riv ILEGIA ROM. PONTIFICI sis act. 1 o. habet: AECA Aposolici emper in S nodis prius liqui , ct eoormare)olitisunt: decreta scilicet sibi a Pontifice directa
proponere , suoque suffragio comprobare, ac postremo , ut ceteris probentur , curare . Quocirca M. Antonius de Dominis, ejusque similes in Pontifices selle pleni malevolentiam suam, atque ignorantiam maxime produnt, dum Pontificem jus proponendi i ,
Concilio Tridentino sibi adscribentem invasi , usurpatique ju-
xis nequiter, temere que traducunt.
Age modo acta Concilii dispiciamus,quae quidem supposititia
effutiit Albertus Pighius , quem tamen pro meritis castigat Com-beffisius differt. apolog. pro actis VI. Synodi: interpolata existimavit Baronius , ut hoc modo haereseos Iabem ab Honorio abstergeret ; quam tamen opinionem exsufflant Combessisius loc. cit.; Cabassutius in notis Eccles. saeculi VII. de Synodo texta; Lupus indiffert. de VI. Synodo ad act/ 18 ; Gamerius in append. ad notas cap. a. libri diurni Rom. Pontis; Pagius uterque in critic. Baronii ad an. 68o, di in S. Agathone ; Natalis hist. Eccles ad saecul.VII. dissert. a; Tam agninus his . Monothelit. scrutin. 6, aliique : quo de argumento alio in loco agendum . Ergo ach. q. Synodus cum
gaudio audivit lectam , & cum plausu recepit , eique tacito consensu adquievit , qui in rebus fidei sat est juxta regulam S. Augustini lib. 3. contra Crescon, dicentis : Ecclesia errores contra fidem nec patitur , nee taeet, nec faeit, ) S. Agathonis epistolam ad Constantinum Pogonatum , qua Arrigere dignemini , inquit, Hementissimam dexteram Aposοlica doctrina , . . . . quam Beatus Petrus Aposolus tradidit, non utjub modio condatur, sed tuba clarius in toto orbe praedicetur 3 quia ejus vera confessio a Patre de Caelis es revelata , pro qua a Domino omnium Beatus es.se pronuntiatus es Petrus, qui is Dirituales oves Ecclesae ab ipso
Redemptore omnium trina commendatione pascendas Dycepit : cujus annitente praesidio haec Apolitica ejus Ecclesa nunquam a viaveritatis in qualibet erroris parte deflexa es, crius auctoritatem ,
utpore Apostolorum Principis, semper omnis catholica Ecclesa , S universales Synodifideliter amplectentes in cunctis sequuta junt, Omnesque Venerabiles Patres Aposolicam ejus doctrinam ampleri , . , . s Sancti quidem Doctores orthodoxi venerati , atque δε-
240쪽
ViNDICATA. ARTICu Lus II. g. III. Iosquuti sunti, haeretici autem fass criminationibus , ae derogationum odiis insequuti . . . . Haec est enim veraesdei regula , quam in pro Deris ,-in adversi veraciter tenuit, ac defendit haec spiritua. iis Muter vesri tranquillissmi Imperii Aposolica chrisi Ecelsa, quae per Dei omnipotentis gratiam a tramite Apostolicae truditionis nunquam errasse probabitur , nec haereticis novitatibus depravata Decubuit,sed ut ab exordio fidei Chrisianae percepit ab Authoribus suis Aposolorum Chrisi Principibus, illibata me tenens, permanet secundum ipsus Domini Salvatoris divinam pollicitationem , quam suorum diseipulorum Principi fatus es: Petre, inquiens , ecce Satanas expetivit vos,scut qui cribrat triticum , Ego autempto te rogavi, ut non deficiat fides tua , & tu aliquando conversus confirma fratres tuos . Consederet itaque vesra tranquilla Gementia, quoniam Dominus , s Salvator omnium , cujus fides es, qui Idem Petri non defecturam promist, con mare eum fratres,uos admonuit, quod Apostilicos Antisces meae exigvitatis praede-eessores eo denter fecisse semper cunctis es centrum. Haec scribe bat S. Agatho sub tempus VI. Synodi , in qua de Honorio agendum erat , neque ei mota de Honorio lis est: sed de hoe suo
Insuper idem Pontifex in memorata epistola declarat se suis Legatis in mandatis dedisse , ut Sedis Apostolicae fidem simpliciter ex scripto exponerent , prohibiti, ne paterentur vel minimum illi addi, detrahi, vel mutari: Ut nihil, inquit, prfecto prae-jumant augere, minuere, vel mutaret, sed traditionem hujus μυ- tolleae Sedis, ut a Praedecessoribus Apytolicis Pontissibus instituta est, sinceriter enarrare . Eadem act. q. lecta quoque epistola Synodi Romanae per Legatos suos missa ad Constantinum Imper. ,
qua inter alia haec Latini Episcopi scribunt: Nos licet humillimi jummis viribus enitimur , ut Chrisiani tes, i Imperii respublica , in qua S. Petri Apulo rum Principis Sedes fundata es, cujus
authoritatem omnes Chrisianae nobiscum nationes venerantur,
colunt, per iasus B. Petri reverentiam omnium gentium jublimior esse monsretur. Personas autem de nosrae humilitatis ordine providimus dirigere . . . quae ιmnium no rum , ides omnium per Se tentrionales , mel occiduas regiones uuestionem, in qua s APUL-Pars L. D d licae Diuiti co by Corale