장음표시 사용
241쪽
aro PRIVILEGIA ROM. PONTIFICIIleae nosra mei confessionem praelibavimus, aferre debeant, non tamen tanquam de incertis contendere, sed ut eerta, atque immutabialia compendissa desinitione proferre. Viden Legatos mitti ad Concilium generale , ut definitiones fidei editas a Sede Apostolica promulgent, amplectique praecipianti Hanc vero Apostolicis definitionibus parendi necessitatem non aliunde colligunt, quam ex
infallibilitatis privilegio , quod de eadem Apostolica Sede praedicant his verbis : Lumen Apostolicae deisplendidi mum , quos ex veri luminis fonte , tanquam de radio vivisci fui oris per ministros Beatos Petrum, o Paulum Apostolii una Principes , eorumque dueipulis, s Apostolicos successores gradatim usque ad nostram parvitatem Dei Vitulatione Iervasum est, nulla haeretici erroris tetra culmine tenebratum , nec Distatis nebulis confoedatum . Addunt : me est perfecta nostrascientia , ut terminos Catholicae , atque Apostolicae Dei, quos usque adhuc Apostoliea Sedes nobiscum S tenet, I tradit, tota mentis custodia confervemus. Demum prolata suae fidei prosessione de geminis in Christo naturis, voluntatibus , & operationibu S, ita concludunt: G cumque ... quae in hac confessone continentur , nobycum sincere praedicare desderant, ut nostrae Apostolicae fidei concordes ... suscipimur . Oui vero haec confieri noluerint , ut infestos citholicae, es Apo Oiscae eonfessioni, perpetva condemnationis reos esse censemus . En qu modo nequaquam Ecclesiae orientalis expectata sententia , & aD sensitone, ipsi imo quid credendum, tenendumque sit,ex Apostolicae Sed is sententia proponunt,& praescribunt;a qua nefas sire vel latum
unguem recedere, tanto minus eam in dubitationem adducere,aut
examini subjectam velle: atque ita plane ex Pontificis, & Romanae Synodi sententia res cessit. Nam act. 8. Episcoporum quilibet con festim se adquiescere respondit iis , quae de duabus Christi voluntatibus, & operationibus Imperatori rescripserat S.Agatho : Suggesiones, inquit Domitius Episcopus Prusiados , Directas a Patre ηυro Atarbone Sanctissmo Archiepiscopo Apostolicae , o Principalis Sedis Romae ad a Deo coronatum, s mansuetustinum nostrum Dominum , er Magnum PFc rem Imperatorem, tamquam
a Spiritu Suncto dictatas per Os Sancti, ac Eearissmi Principis Ap solorum Petri, a digito praedicti ter beatissimi Agathonii scrip
242쪽
act. 8. Georgius Patriarcha Constantinop. epistolam S. Agathonis admisit, & secundum illam se credere professus est. Compererat namque eam SS. Patrum testimoniis , quae in codicibus authenticis in Patriarchii Constantinopolitani scriniis servatis continebantur, esse consonam . In eamdem ultro sententiam ivit
Sergius Episcopus Selymbriae dicens : Sequor suggesiones Patriin Viri Agathonis Sanctissimi Papae Romae, es ita justicipio, o amplector eas, tamquam episolas janctae memoriae Leonis, . . . ἐθ' profiteor in Domino nosro 76u Chriso vers Deo nyyro duas voluntates naturales ,-duas earum operationes. Uno verbo . Ceteri perinde Episcopi una voce, consensuque unanimi conclamaverunt : Et nos piissime Domine notionem aceipientes fur frunis diarem . . . ab Mathone M. Papa antiqua Romae : S alterius juggestionis , quaefacta est asubjacente ei cincilio, nota, a lubjacente ei Concilio, ajunt sc apimus, credimus . Eadem act. 8.Macarius surgere, & respondere jussus est, iccirco , quod non consensilet virtuti directarum orthodoxarum juggestionum ab Agathonefanctissimo Papa Romano. Act. x o. Petrus Nicomediensis cum aliis Episcopis, & Clericis , relictis partibus Macarii, porrecto libello e Consentio , inquit , N permaneo in cunctis capitulis , qua eontinentur ram in
praedicta)uraesione 60 em Sancitissmi viri Agathonis ) , quam
in altera Iugreditione Concilii . Act. i 3. Episcopi omnes dixerunt: Declarantibus igitur nobis, veVira Gloria Imperator Constantinus debet percipere, quod bene, atque juyte eos Pyrrhum, Paulum, & Petrum Constantinopolitanos quondam Episcopos,Theodorum , & Cyrum jam abjecit Agatho Sancitis'imus Papa per jug- refrionem , quam fecit ad piissimum nostrum Imper atorem : Nnoi quoque cosonanter cum eo hos expelli, O anathemate percessicesuimus . Act. I 8. profitetur Synodus, Se sideliter suemere , es expasis manibus amplecti tam jugg6tionem, quae a Sunctifimo Agathone facta eji ad Constantinum , ... N alteram jugg6tionem Synodalem , qua missa est a j cro Concilio , quod est jub eodem Sancitis'mo Papa nota, Conci Ilum dicunt, nempe Romanum sesse sub Papa proinde, subdunt: Inspirationi Suncti Spiritur
243쪽
IIa PRIUILEGIA RUM. PONTI pi CIeooperantes . . . Agathunis Sanctsimi Patrii nostri, o Summi δε-
pae dogmaticis litteris consentientes &c. Et infra in sermone acclamatorio ad Imperatorem sic universi Patres alloquuntur : Summus autem nobis concertabat Apostolorum Princeps : illius enim
imitatorem, es Sedisjuccessorem habuimus fautorem , s divini Sucramenti musterium illustrantem per litteras . Confessionem tibi a Deo Icriptam illa Romana antiqua Civitas obtulit, o dogmatum
diem ab Occiduis partibus exartulit; charta , S atramentum videbatur , .s' per Agathonem Petrus lυquebatur . Ita Episcopi Synodi VI , dum in Honorium animadvertunt, S. Agathonem supremum Pontificem agnoscunt, illique tanquam per ipsius os loquenti S. Petro reverenter auscultant. Ex quo obiter conjicere est Honorium vapulasse in VI. Synodo , ut persona singularis fuerat, & haereticorum fautor . Praeterea in litteris Synodicis
ad S. Agathonem ita scribunt: Maximi morbi majoribus indigent auxiliis, atque idcirco Christus verus Deus nostersapientem dedit Medicum vestram adeo honoratam Ianctitatem contagia haeretica suis fortiter propulsantem remediis 3 orthodoxiae , ae valetudinis robur membris Ecclesae largientem . Itaque tibi , ut priniae Sedis
Antistiti universalis Ecclesae , quid gerendum sit, relinquimus stanti supersirmam fidei petram: libenter perlectis vestrae cun yssionis litteris, quas ut a Summo Apostolorum vertice divine perscriptas agnovimus , per quas exortam nuper multiplicis erroris Iectam haereticum depulimus . . . ex sententia per sacras vestras litteras de iis prius lata. Constantinus vero Posonatus in litteris
ad Concilium occidentale sic scribit: interfuiytis namque ετ voreum universali Principe Pastorum , smul cum illi divinitus loquentes , tam in Diritu, quamque littera. . . idcirco es omne rconsonanter mente, b lingua eoncredimus, s smiliter conses' sumus , ἐς tamquam iasius Divini Petri vocem Agathonis relationem Iupermiratifumus . Postremo Synodi Patres una cum Synodi actis Synodicam ad S. Agathonem transinittentes , gestoria in confirmationem enixe postularunt his verbis : Orthodoxa autem pdei lendidam lucem sebiseum clare praedicavimus , quam ut iterum per honorabilia vestra rejcripta confirmetis, vestram Oramu Paternitatem.
244쪽
VINDICATA. ARTICUL Us II. F. III. II 3Verum mortis S. Agathonis , & S. Leonis II. inaugurationis nuntiis acceptis, scripsit Constantinus pro confirmatione Synodi,
cui rescribens Leo , Sancta , inquit, universiis , s magna VI. Synodus Apostolicam in omnibus regulam, ἐπ probabilium δε-rrum doctrinam sequuta est , es quia demitionem rectae Dei praedicavit, quam es Apostolica Sedes d. Petri Vtoli veneranter sWcepit, idcirco nos, es per nostrum incium haec veneranda Sedes Apostolica his , quae desinita)unt ab ea , consentit, S B. 'tri auctoritate consirmat, scutsupra solidam petram, qui Christus
est, ab ipse Domino adeptis rmitatem . . . Hane lisvr rectae, atque Vtolitae traditionis normam praedecessor meus Agatho cum
sua Θnori praedicavit. Hanc scriptis percurrentibus in hua suggestionis pagina vestrae pietati emist, approbans, ue confirmans testimoniis sanctorum Ecclesie Doctorum , quam Sincta nune , remagna Synodus in omnibus amplexa est,utpote B.Petri Apostolorum Prine ipis ceram docti inam in ea agnoscens. Post VI. Synodum Philippico Bardane Imperio potito , Iohannes Monothelitis pariter favens Cyri loco Constantinopolitanus Patriarcha suffectus est. Sed Philippico in ordinem redacto, & Arthemio, seu Anastasio catholico Principe ad Imperii fastigium evecto, Johannes Synodum VI. profiteri coepit, datisque ad Constantinum Papam litteris excusare studuit, quae oesserat sub tyrannide Philippici . Idem S. Leo II. acta VI. Synodi ita Hispaniam misit, datis litteristum ad Episcopos Hispaniae, tum ad Regem Ervigium , in quibus inter alia Sedi Apoltolicae infallibilitatis privilegium adserit praeclaris his verbis et Apintolicae traditionis in vobis fructimat. . puritas , pro qua hae Iancta Ecelsarum omnium mater Apostoli-
ea Sedes usque ad victimam desudavit semper, o desudat, or
prius . . . animam a corpore . . . deligit sequestrari , quam proditione sacrilega se a confesone veridica . . .jejun i. Ita in epist. ad Episcop. Hisp. 3 in epist. vero ad Ervigium postquam dixit , sicut in priori a S. Petro Apostolorum Principe Christianae fidei traditionem descendisse , atque in Hispanias Evangelicam veritatem dimanasti : Pro ejus , subdit, immutabilitate servanda diveryds
245쪽
Epistolas hasce , nec non epistolam ad Constantinum Imperat. S. Leoni abjudicat , spuriisque adcenset Baronius : sed adversus
Baronium eas vindicant Pagius in critica, & Baldmus in not. ad Anast. to m. q.: cum iis vero nequaquam pugnare, quae idem Pontifex de Honorii damnatione , damnationisque caussa subnectit, suo loco ostendemus. Interea ex hactenus dictis liquido constat S. Agathonem supremam in VI. Synodum auctoritatem
Nihilominus Bossuetius des decl. par. a. lib. I a. cap. 24 de Natalis dissert. q. in hist. Eccles. Saeculi XV, & XVI. n. 2 6. exactis VI. Synodi ostendi Concilii Oecumenici ultimum , supremumque esse judicium contendunt. Quamvis enim, inquiunt, a S. Martino I. inSynodo Lateranensi damnata suissetMonothelitarum haeresis, sectaeque Principes anathemate confixi: quamvis ejusdem haeresis, & sectatorum damnationem S. Agatho in Synodo
frequentissima Romae celebrata confirmasset, hanc tamen controversiam , caussamque sexta Synodus retractavit. Haereticorum
scripta, lataque adversus eos judicia examini supposuit, dogmaticam S. Agathonis epistolam ad incudem revocavit, nec nisi cum doctrina SS. Patrum , ac superiorum Conciliorum diligenter antea collatam admisit, ut constat ex act. 8 , ex epistola Synodica ad Agathonem , & ex litteris Constantini Imperatoris ad
Leonem II , in quibus sic habet: Elu:ιm suetestionem S. Papae
Agathonis ad potestatem nostram ii. . . Obtulysent, Legati , quam quum jussissemus omnibus audientibus recitari,yane nec ad: Lleratorii caracterem in ea periseximus. Perpensis enim Euan gelicis , es Apostolicis vocibus , comparari ive cum ipse iis, qνα a sanctis , S univer libus Conciliis saluta , ae di nitu Iunte coItatis praeterea resimoniis, quae offerebat, cum paternis libris, nihil non eontinens inventum est. Similia habet in litteris, quas idem Imperator ad Concilium occidentale transmisit. Cum haereticis vero , subdunt Natalis, di Bossuetius , eadem Synodus Honorium Papam damnavit,praelectis ejus ad Sergium epistolis. Pol ro, subinserunt , si Synodus Oecumenica supremum non esset tribunal, nec permissum illi fuisset caussam a Pontificibus actam re agere , nec in epistolam dogmaticam examen instituere , nec centuris in Pontificem animadvertere. Nae Disiligod by Cooste
246쪽
Nae ii tenebras luci offundere ita satagunt. Nam respondeo 1. salsum est epiliolam dogmaticam S. Agathonis, atque sententiam a S. Martino I. latam examini fuisse subjectas 3 siquidem, ut diximus , epistola S. Agathonis ad Imperatorem lecta adh. 4. expresse jubebat, ut nihil de iis , quae regulariter definita fuerant, minueretur, nihil mutaretur, vel augeretur, sed eadem verbis, & sensibus illibata custodirentur : subdens , Legatis imperasse id dumtaxat , ut traditionem Apostolicae Sedis , sicuca praedecessoribus Apostolicis Pontificibus instituta est, simpliciter enarrarent. Sed&eisdem in litteris se auctoritatem supremam a S. Petro habere , ac Sedem Apostolicam a via veritatis nunquam deflexisse aperte asserebat S. Agatho . In epistola vero ad eamdem Synodum VI. data, postquam similia repetivisset, concludebat: si uicumqueJacerdotum haec, quae in no ira confessione continentur , nobiscum cere predicare desederant, ut nosrae Aposοlieasdei concordes ... suscipimus. Elui vero hae eonfieri noluerint, ut infestos Catholicae , atque Aposοιicae eonfessoni perpetuae condemnationis reor esse censemus . Ita ne fatur , qui supremae auctoritatis potis non est , vel praerogativa caret inerrantiae PPostremo a Synodo ipsaVI. supremam Pontificis auctoritatem, in- fallibilitatisque praerogativam agnitam fuisse, de asser tam ex ejusdem Synodi epistolis tum ad S. Agathonem, tum ad S.Leonem II, tum ex actis ejusdem evicimus et Litteras , Agathonem alloquuntur , a vestra Eeatitudine missas , ut a Summo Apsolorum vertice divine perscriptas agnoseimus ere. Velut, alloquuntur Leonem ipsum Principem δυο olici chori , primaeque Cathedra Antisitem Petrum contuitisvmur mentium no rarum oculis totiu1di enVationis myserium divinitus eloquentem ... Num ibum totum chrisum nobisIaera Agathonis ejus littera di I serendo exis
primebant , quas omnes libentibus animis , meereque accepimus iaIn Prosphonetico vero ad Imperatorem adi. I 8. repetunt se Agathonis litteris conseruire , atque ab Agathone haeresim Mono the Iiticam consessam nota modo ajunt, sed progrediendo antecedentium haeresum damnationem Pontificiae , de Imperatoriae tribuunt auctoritati . Ita Arii damnationem praecipue S. Silvestro,& Constantino , Macedonii S. Damaso , de Theodosio a Nestorii S. Car.
247쪽
S. Caelestino; Eutychetis S. Leoni &c. Postremo superius jam observavimus act. 8. Episcopos conclamasse se amplecti suggestionem directam ab Agathone , 8c alteram factam a subjacente ei concilio: de act. i 8. iterum dixisse se suscipere suggestionem factam ab Agathone , Se alteram Synodalem suggestionem missam
a sacro Concilio , quod es sub eodem Papa .
Respondeo et . quum ageremus de Concilio Chalcedonens,ac de epistola S. Leonis in eo ad examen revocata , liquido ostendi Dia nos id examinis non esse jurisdictionis , sed declarationis , ac exinde non licere inserri Concilium supra Pontificem esse , vel Pontificem haud esse infallibilem. Recolenda ibi dicta, ne cram
bem , ut ajunt, recoctam obtrudere videamur. Id unum adnectimus liquidum nempe , locuplesque de ea S. Nicolai I. testimonium , qui epist. s. ad Michaelem Imp. haec habet: 'sola
S. Leonis Papae apud omnes Orientales Episcopos adeo extitit venerabilis , ut hanc columnam Ortodoxiae vocarent , er omnes in ea,
Praesule consantinopolitano Anatolis praecedente , subcriberent et ita ut Chalcedonesis magna Synodus nihil de iisse, nihil respuisse,
nihil suscepisse , nisi quod vel illa , vel vices Apsoliea Sedis ibi
reservantes definierunt, projecerunt, vel admiberunt , penitus agnoscatur. Caeterum mirum est , quod Bossiletius ista objiciat, ut qui haud ignorabat a Patribus Concilii Tolerant XIV. ipsam Synodum VI. examini fuisse suppositam . Nec valet ejus responsum Patribus illis nondum perspectum , quo loco, an Oecumeni cae scilicet, Synodus VI. esset habenda: haud enim eos latebat eamdem a S. Leone II. confirmatam fuisse, siquidem ad Episcopos Hispaniarum ea de re litteras dederat: quae quidem si Bossuetio suspectae sint ; ignorare tamen nequibant Hispani Monothelitas damnatos a Conciliis Hierosolymitano sub Sophronio ; Asricanis Provinciarum Proconsularis , Numidiae , Bizacenae , dc Mauritaniae: Heed se Iden si in Angli a ; Romanis sub Severino , Joanne IV, Theodoro , S. Martino I, de S. Agathone , a quibus praesertim duobus postremis Christi fideles undique admoniti suerant de cavendis omnino Monothelitis, adeo ut Ecclesae universae consensu damnati jam Monothelitae dicendi essent. Jam vero fas ne suisset Hispanis Ecclesiae imi versae sudicium, sive consensum ad incudem revocare Θ Mi- Dissiliaco by Gorale
248쪽
VINDICATA. ARTICULUS II. F. III. at Mirum quoque ista a Natali objici , ut qui Calvinistas ,
Ze Lutheranos impudentiae jure redarguit, de refellit hist. Eccles ad saecul. IX, & X. differt. s. de imaginibus I. 8. ex Germanorum , Se Gallicanorum Episcoporum gestis contra VII. Synodum pessime inserentes Tridentinam Synodum ad examen revocari posse. Scilicet Dalix Carentonius Minister Differt. de cinei-liorum quorumvis desinitionibus ad examen revocandis , Conciliorum generalium definitiones ad examen revocari posse contenderat ex libris Carolinis , de Synodis Francosordiensi , & Parisiensi , a quibus VII. Synodus examini subjecta, & rejecta fuerat: ac propterea Calvinistis, & Lutheranis Tridentinam Synodum ad examen revocandi, & rejiciendi integrum esse . Cui respondit Natalis, quod VII. Synodus a Patribus illis Conciliorum Francosordiensis , & Parisiensis , tanquam cecumenica non fuerat habita , ut quae ritu solemni confirmata nondum fuisset ab Hadriano , nec ad eam recipiendam Germani, Galli , Britanni, & Itali Episcopi a Pontificibus oeconomia utentibus urgerentur : nam , teste eodem Dalixio, eamdem VII. Synodum nondum ratam ha buerant S. Nicolaus I. in epist. ad Adonem Vienn. , & Synodus Romana sub eodem anno 863. celebrata; nec Hadrianus II. in epist. 34. ad Carolum Calvum . Quamquam nos insta ostendemus
Synodum VII, seu Nicaenam II. ab Hadriano I. confirmatam fuisse, uti constat ex ejus epistola Apologetica ad Carolum Magnum . At vero Tridentinum Concilium dubio procul Oecumenicum suit,
atque a Romanis Pontificibus convocatum , & confirmatum . Ea enim ratione praecipue Tridentinum non posse ad incudem revocari docet Natalis, quod a Pontificibus fuerit probatum, cujusmodi
probationis ignorantia laborantes Patres Francosordienses VII. Synodum examini subjecere, ac rejecere. Eccur itaque inco statis in Pontificum sententias inquirere Synodum cecumenicam posse,dogmatictimque instituere examen adfirmat δ Mirari denique magnopere subest, quod Concilii praee minentiam ex damnatione Honorii concludere Natalem non puduerit: quandoquidem ob haeresi in Pontificem a Sede Apostolica delapsum, ut nonnulli docent, quum desierit esse Ecclesiae non n odo caput, sed imo membrum, Potuit Synodus damnare , vel excisum declarare . Sed de Honorio suo
249쪽
a18 PRIVILEGIA ROM. PONTIFICIIoco, ubi non nisi ob haeresi favorem impensum a VI. Synodo pessime exceptum suisse: neque id factum absque Sedis Apostolicae consensu ostendemus e conficique imo multis, nec contemnendis conjecturis id nunquam factum: consectumque a viris eruditis reseremus . Interea conser Illustrisi. Archiepiscop. Caesarem Claudium Sommier hist. dogm. Pontis. lib. 8. cap. Ia; erudit. P. Desiderantium in observatis ad epist. Sergii, & Honorii apud eumder Sommier, & Blanchinium tom. q. Anastasii; Cl.Cavalcantem in
Vindic. Honorii , & doctis. Berti de Theolog. discipi. tom. s. lib.
Ex Meano II, ου Gnsantinopolitano m. S. IV. Concilium Nicamum II, seu Generale VII. sub Hadriano I.
anno 737. ex Episcopis 3 o. congregatum, potestati supremae Pontificum , atque infallibilitati non minus illustre testimonium dedit. Legem in eo tulisse Hadrianum , & fidei definiti nem praescripssse , cui obsequi, seseque coaptare universa Synodus officii, religionisque loco habuerit, manifestissime adparet ex epistola Hadriani ad Constantin. , & Iraenem , qua jubet, ut impiimis pseudo-Synodo ConstantinopoIitanae sub Leone Isaurico, qua in sacras Imagines conclamatum fuerat, anathema diceretur: imprimis, inquit, Uevri grassium illud , quod sine Apsolica Sede enormiter, es irrationabiliter, nequiterque con tra M. venerabilium Patrem traditionem defaeris imagini tactum es, anathematitstur praesentibus missa noufris. Eadem epistola Hadrianus postquam Sed is suae privilegia verbis illis et Tu es Petrur,es super hane petram se. constabilivisset, sedem Apostolicam a Christo D. super universas orbis Ecclesias constitutam asserit: Cujus Sedes S. Petri ), inquit, in toto orbe terrarum primatu fungens , Caput omnium Dei Ecelsa rvm eonsitura es , es quemad. modum B. Petrus Aposolus per Domini praeceptum regent Ecclesiam, nihilominu subsequenter tenuit semper , ἐπ retinet Principatum . A sua Apostolica Sede Concilia confirmari subdit:
250쪽
inquiens, unamquamque Synodum , es sua auctoritate eonfirmat, es continua moderatione cusοdit . Epistola vero ad Tharasium
Patriarcham Constantinop.,cujus electionem contra canones peractam nam ex laico subito Episcopus factus suerat sanat,& integram esse jubet , id ab eo exigit, ut Sedis Apostolicae Primatui assurgeret, fideique ab illa procusas definitiones amplecteretur e cui, inquit , i adhaerere cupit ves sanctitas, O nsrae solisa Sedis, quae est Caput omnium Ecesolarum Dei , sacram,
ἐπ orthorixam formam incorrupte, atque incontaminate, ex profundo eordis, Usneeritate mentis estodiresstudet, ut revera oris rhodoxa , es Dei cultrix exstens. Lectis in Synodo act. a. hisce ad Constantinum , &Tharasium Hadriani litteris Legati interrogarunt z Dicat nobis , Sanctissimus Patriareha Tharasus , seonyentiat litteris Sanctissmi Papa Senioris Κυma Hadriani, an non Θ ad quae Tharasius respondit i λιοd quum Apytιlus Aulus
ad Rom.Icribens dixerit,quod ipsorummes annuntiata eruet in univeryo mundo, hoe testimoniumsequi necessariumst, inconsilioque agat , qui huic eonatur re tere. Eadem petitione a Legatis Synodo facta, respondit Synodus : Sequimur,juscipimus, ἐπ admittimus . Atque ita singuli Episcopi credere se, & confiteri subdiderunt quaecumque Hadrianus in suis litteris docuerati imo Agapius Caesareensis , & Joannes Episcopus Taurominiae subjunxere rωuum veluti divinus Orthodoxia terminus snt littera , quae ab Hadriano Papa senioris Rome ad piissmos Imperatores, nec nouad Tharasum ... missae sunt, ita profiteor suscipiens seras Ic
nes secundum antiquam traditionem Geloiae citholicae . Florum smilia ceteri habuerunt Episcopi. Audis Pontificis definitionem postremum vocari fidei terminum , quem proinde transgredi , a quove alterum poni nefas sit i Αct. 3. lectae sunt epistola Tharasit ad Patriarchas Antiochenum , & Alexandrinum , eisque subiectos Episcopos , quod sub Saracenorum jugo gemerent , absentes, arque eorumdem Patriarcharum epistolae ad Tharasum , quibus
suam a Synodo absentiam excusabant , asentes e N eorumdem absentia nullum Concilio praejudicium inferri, eo quod Romanus Pontifex per Legatos , supplens praesentiam aliorum Patriarcharum , Praesens adsuerit: Sed nullum ex hoe sanctae adhaest Synodo E e a pra-