장음표시 사용
291쪽
aiso PRIvILEGIA ROM. PONTIFICI aliquando , s confirmare exagitator eonforte uos , spiritales meruit fratres , utpote dispensativesuper Omnes ab ipso, qui propter nos incarnatus es Deus , potesatem aceipiens, es Sacerdotalem auctoritatem . Addit Stephanus se a Sophronio ad Sedem Apostolicam missum , ut de Sergii errore , ejusque Symmistarum eamdem commoneret: Nuantocius, Sibi dictum fuisse ait, deambula , donee ad Apsolicam Sedem, ubi orthodoxorum dogmatum fundamenta exisunt, pervenias , non semel, non bis, sed multo Iaepius aperiens fueris viris ibidem conmentibus Omnia , quae in his partibus motasunt. In eo vero libello a Stephano oblato ita etiam Abbates, & Monachi loquuntur : Sanctae Dei ApulolicaeSFnori in alma Urbe Roma congregata .... per Itisonem Janctam , Isive praeceptionem divinitus praesentis vohis , atque omnibus his praeminentis Sacerdotum Sacerdotis, , Patris Patrum Domini nosri Martini. Allatae quoque sunt, & lectae ea in Synodo secret. a. litterae Sergii Cypriensis Insulat Episcopi, &Synodi sub eo congregatae , atque ad Theodorum Papam Mar tini decessorem directae his verbis: Suncti mo, o deatismo a Deo nosro honorabili Domino meo Patri Patrum, Archiepiycopo, S universali Papae Domino Theodoro Sergius humilis in Domino salutem: Firmamentum a Deo iam , S immobile, atque tituli
formam lucidissmum Mei ve am Aposolicam Sedem consiluit,
o Sacer vertex , chrisus Deus noser . Tu es enim , sevi divinum veraciter pronuntiat verbum , Petrus , super fundamen.
tvm tuum Ecelsae columnae eonfrmata sunt. Tibi es clames Caelorum commist se. Tu profanarum haereseon deposior exsis, ut Princeps, o Doctor orthodoxa , S immaculatae s dei. litur non despicias parmum tuorum Pater idem aesuantem , s ab
aliquibus haereticis ventis violentatam , nec non periclitantem:
rejolve nebulam instentium lumine tuae divinae sesentia, o Sanctissime. Quibus quid illustrius ad patefaciendam , quae firma illis in sedebat , persuasionem de Romano Pontifice supremo in Ecclesia Primate supra Synodos auctoritate pote ρ, & in fidei definitionibus salii , & sallere nescio λEodem secretario a. perlectae sunt epistolae, quas ad Thcodo rum Papam dederant e Synodo Africaua tres Primates provinci
292쪽
rum Numidiae, Byzacenae, & Mauritaniae, Columbus , Stepha nus , & Reparatus, ea occasione exaratae, quod quum iidem Praesules Africani Constantinopoli demorarentur legationem ad Paulum ejus Urbis Episcopum Monothelitarum Principem obituri , ea de re prius Theodorum Papam certiorem reddere voluerunt , dati ite litteris petierunt, ut sua ad Paulum scripta per Apostolicae Sed is responsales ei redderentur , rogantes insuper , ut nisi Paulus emendaret errorem , ab ipso Romano Pontifice anathemate percelleretur . Non extant sane in laudato secretario a. Africanorum litterae ad Paulum datae ; at bene leguntur
tum eae , quas separatim Episcopi Gulosus, Probus , aliique Concilii Carthaginensis proconsularis provinciae ad Theodorum miserunt , tum eae , quas e tribus illis Synodis Iaudati tres Ptimates tum ad Imperatorem , tum ad Pontificem dedere I tum ea ,
quam eidem Theodoro inscripsit Victor Carthaginensis Episcopus e Synodo Carthaginensi . Porro in ea ad Theodorum exarata synodica a tribus Primatibus epistola inter alia habetur : Antiquis regulis sancitum es, ut quidquid, quamvis in remotis, vel in longinquo postis ageretur provinciis, non prius tractandum, vel acincipiendumst, nis ad notitiam alma Sedis vesraefuisset deductum, ut hujus auctoritate, jusa quae fuisset, pronuntiatio 'maretur ,
inde quesumerent ceterae Ecclesae, velut de natalisnte, praedicationis exordium,es per diversas totius Mundi regiones puritatis incorruptae manarent fidei sacramenta salutis. In ea pariter, quam dedic Victor , praeclara haec habentur : Per divinorum eruditionem eloquiorum vora insrvente admonitione exhortatoria superaedificatur Orthodoxa Chrisi Ecclesa. Et infra. Pesrum est... canonica districtione solieite contrariis eatholicae ei obviare. Itaque illorum sententia a Pontifice longe, lateque in Episcopos omnes , vel in Concilio congregatos potestatis particula promanat; nec illis eo inconsulto quidpiam in rebus fidei, religionisque adgredi fas est, sed ab eo suprema expectanda sententia, cui ex ossicio.omnes
Eadem in Lateranensi Synodo S. Martinum damnasse una cum haeresi Monothelitarum , ejusque auctoribus , Eethesim
Heraclii, de Typum Constantis exploratum est :. direxisse per inde
293쪽
inde ad universos Fideles encyclicas de eorum damnatione epintolas, imo ad ipsum Constantem cum Synodi actis damnatos ab se Monothelitas denuntiasse: Ecclesias Hierosolymitanam ,& Antiochenam monuisse de abrogatis ab se ordinationibus Macedonii Antiochiae, & Petri Alexandriae perperam factis r λυον tolicae Sedis Pontifices ad custatam rimus, idest Ecclesiae , pervigiles juxta praeceptum domini ese e Paulum Thessalonicensem haeresi infectum communione privasse , atque dignitate Episcopali exuisse : de se dixisse : Non dedit nobis Deus Diritum timoris , se ortitudinis , S dilectionis, es prudentiae ad tollendum omnem haeresim in epist. ad Johannem : Johannem Philadelphiae Episcopum suum in Oriente Vicarium constituisse , cui facultas facta Episcopos, & Presbyteros in Ecclesiis constituendi, & lapsos ad fidem reduces in pristinos gradus restituendi. Acta Later. Syn di in Africam misisse insuper constat ex epist. ad Ecclesiam Carthaginensem , eique subjectos Episcopos ab ipso scripta , oua ab ipsis emissam professionem fidei probat: misisse item in Asiam constat ex epist. ad laudatum Johannem , aliosque orientales directar misisse & in Gallias ad Sigebertum Regem Austrasiae , &ad Clodoveum ejus fratrem Neustriae , & Burgundiae Regem , a quibus Galli Episcopi postulati Legati in orientem mittendi,
constat ex epist. ad S. Amandum Τrajectensem Episcopum . Praeclara sunt vero, qtiae de Romano Clero perhibet in epist. Iq. ad Theodorum apud Harduinum tom. 3. pag. 67s, scilicet Clerus Romanus S. Pontificem ob damnatos Monothelitas a Calliopa captum , inque exilium abducendum conspiciens clara , unaque voce conclamavit: Anathema habeat quisquis dixerit, vel crediderit , quia Murtinus usque ad unum apicem sem mutavit, aut mutaturus es : S anathema habeant, qui in orthodoxa Me sua vique ad mortem non permanserint. Quibus evidentissime Protestantium audacia resellitur affirmantium S. Martinum in damna tam Novatianorum haeresim , postquam Monothelitas damnasset, delapsum . Conser doctiss. Pagium , S: Son mier in notis ad Anastasum in S. Martino I. tom. q. Tanti sane haec momenti sunt , ut Bossuetius usus caeteroquin Pontificii m praeclara quaeque facinora vellicare , deten. decl. pari. a. lib. I 3. cap. 8. sateri coactus Disiligod by Corale
294쪽
sit agnitum, tum a Stephano Dorensi , tum a Sophronio Hierosolymit. in Ecclesia Petri manere Petri doctrinam , atque optima fidei fundamenta ibidem superstructa , neque futurum unquam , ut illa Ecclesia a vera Religione abstrahatur : hoc est , tamen ut addit,ipsius summae successionis habita ratione: videlicet vult sucia cessionem , aut seriem Romanorum Pontificum a side indeficientem esse , Pontifices vero ipsos fallibiles omnino : nempe , ut supra dicebamus, Pontificum seriem abrumpi, & non abrumpi ;non abrumpi, quia in successione residet inerrantiae privilegium, abrumpi autem , quia singulis id privilegii detrahit. Natalis vero hist. EccI. ad saecul. VII. differt. a. de Honorio Papa prop. a. ex epistola S. Martini I. ad S. Amandum Episc. Trajectensem se colligere putat S. Pontificem Episcoporum GaI- Iiae consensu damnationem haeresis Monothelitarum ab se iactam firmari postulata . Cedo verba Pontificis in medium proserantur. Missis ad S. Amandum Synodi actis ceteris Gallicanis Episcopis communicandis: Credimus , inquit Pontifex , ad vos pervenisse quomodo ... a Sergio falso Episcopo cistantinopolitano ... execranda , es abominanda haeresi pullulavit Apollinarisurum, o Severi allorum 3 Eut chlanisarum, atque Manichaeorum errorem reis novans ; quamsuccessor ejus P rrhus.... in deterius atixit. Pro
qua resaepius Apsolica Sederpersuasionibus, contesationibus, atque increpationibus plurimia admonuit eos , quatenus ab ejusmodi errore recederent, S ad lumen pietatis , ex quo laps junt, remearent r es non sium hoe facere nullatenus voluerunt , ed ἐπ nune Dressior ejus Paulus nequius excogitavit . . . Imperialem opum
a Constante a clementissmo Principe fleri persuast. tDο-que necesse habuimus , ne pro quadam negligentia , b animarum detrimento, quae nobis commissaejunt, eulpae reatu altringamur,cσrum generalem Fratrum, o Coepiscoporum nosrorum in hac Romana Civitate congregare. Refert deinde a Synodo haeresim illam , & haereticos damnatos , ac gesta Synodalia cum encyclica
sua ad ipsum mittere : Ex quarum serie, subdit, omnia Iubtiliter potesis addisere, o tenebras illorum nobiseum , ut Ilii lucii
extinguere . Idcirco studeat. subjicit, fraternitas tua omnibus eadem innotescere, ut tam abominandam haeresim nobiscum execren
295쪽
rur . . . atque Synodali conventione Omnium fratrum, ex Gepiscoporum nOsrorum partium illarum emecta secundum tenorem en elisa a nobis direme, scripta una cum subseriptionibus voris nobis desinanda concelebrent confirmantes , atque consentientes eis, quae pro orthodoxa fide, es destructione haereticorum vesania nuper exo tae a nobis saluta sunt. Ex his postremis verbis contendit Natalis Martinum I. voluisse ab Episcoporum Galliae sententiam suam adversus Monothelitas firmari consensu ; atque ex his explicari Agathonis , & Nicolai I. verba superius , quum ageremus de VI,& VIII. Synodo , relata, scilicet quum asserunt Sedem Apostolicam a tramite Apostolicae traditionis nunquam errasse, intelligendos esse quum de controversis fidei pronuntiant ex Cathedra ex Cathedra vero pronuntiare intelligendos esse , quum Pontifici Ecclesiae proponenti , & praecipienti Ecclesiae accedit consensus .
At S. Martini I. sensum non est assequutus , verbo absit injuria
Natalis: nam ea in encyclica Pontifex Episcopis Gallis praecipit dubio procul, ut ab se statutis consentiant, seu obediant , &obediendo confirment . Praeterea confirmationis verbum non
semper auctoritatem praeseserre jam diximus , sed adhaesionis , seu obedientiae ostensionem significare . Postremo quum S.Martinus innuat a Sede Apostolica saepius increpatos haereticos nihilominus in errore illo obfirmatos permansisse , ad aliud remedium , quod supererat, quamvis jam latum a Sede Apostolica satis superque esse debuerit, Synodum videlicet, quamvis in hancce auctoritas ab eadem Sede Apostolica dimanaret, manum applicuit : ut vero Synodus ex occidente celebrata generalis evaderet,& ab haereticis nihil ei detrahi posset , visum est Pontifici, ut Synodi acta admitterentur ab universo Occidente, atque illis syngrapham suam apponerent, quotquot ex Hispania , & Gallia a Synodo abfuerant. Jam gradus ad alia faciendus . Concilium Lateranense I. an. ira 3. - Callixto II. Latinae Ecclesiae generale I, inter generales Synodos IX. nullum equidem peculiare argumentum in rem nostram exhibet: Bossiletius attamen par. a. lib. I a. cap. 34. Postouam ex octo prioribus generalibus Synodis pleraque se protulisse jactasset praefidentissime ,
num jure , an injuria jam vidimus quibus fidei controversias
296쪽
V IN Di CATA. A R T i C U L U s III. g. I. aσs ad Concilia generalia reserendas esse, ab eisque finiendas probaret , optans quoque e X quatuor Lateranensibus Cecumenicis , &Lugdunensi I. aliquid in medium producere, quo eorum denta, Conciliorum auctoritatem Pontificis potestati anteponeret, nihil in eisdem actum , nisi sacro approbante Concilio observavit: scilicet hac sormula declaratum decreta quaecumqtie Conciliorum , in quibus praesens aderat , & praeses Romanus Pontifex , non nisi ab eisdem Conciliis plenam obtinuisse firmitatem , ac proinde Conciliorum potiorem esse potestatem , quam Pontificis.
Idem par. a. lib. s. cap. 3I. repetit. Verumtamen concidit facile haec Bossuetii conjectatio : ex iis enim , quae in octo praesertim priora generalia Concilia animadvertimus , novimus Romanos Pontifices SS. Caelestinum, Leonem , Agathonem , Hadrianum I, Nicolaum I , Hadrianum II. &c. eisdem Conciliis definienda dictasse , ac ab iis , quae ipsimet definierant , non recedendum Synodis mandasse . In eisdem rursus oecumenicis Synodis , teste S. Nicolao I. epist. s. ad Michaelem Imp. , Pontificum decreta iccirco producta , & proposita fuere , ut Episcopi ex eis dignoscerent quaenam recta fides , quae nam a fide aliena haeresis esset, sbique quid agendum, praecavendum , & credendum so-ret . Scilicet in Synodis ita factum , non secus ac factitatum extra Synodos frequens est ab eorum decessoribus, a S. Victore cum Asianis circa Pascha ; a S. Cornelio cum Asris circa Lapsos; a S.Melchiade cum Gallis circa Donatistas; a S.Liberio cum orientalibus circa Arianos ; a S. Damaso cum Illyricis circa Macedonianos a S. Siricio cum Italis circa Jovinianum ; a S. Anastasio cum Palaestinis circa Origenistas ; a S. Zosimo cum Asricanis circa Pelagianos , cui agendi rationi postmodum sequioris aetatis Pontifices se se coaptarunt, ea nempe ratione , ut Sedis Apostolicae
sententia cunctis innotesceret, & a cunctis servaretur. Quia vero Episcopis quoque Judicis munus, non quo judicium finiant, nam hoc Pontificii iuris est, sed quo judicium serant, concreditum est, sub Pontifice tamen, seu cum dependentia , ut dicunt, a Pontifice , a quo jurisdictio in ipsos immediate pronianat; jure
merito proinde ea formula utuntur Pontifices canones edentes: Sacro approbante Concilio: nempe ea auctoritate approbantibus
297쪽
ασσ PRIvILEGIA ROM. PONTIFICI Episcopis , quam Romanus Pontifex ipsis impertitus est . Sed etsi
eam , ut autumant nostri adversarii, auctoritatem a Christo immediate obtinerent, tamen ex ea formula nihil Pontificibus iret
detractum , nihil Concilio supra Pontificem significaretur colla. tum e quemadmodum enim Rex , qui plures Iudices constituit , si ex Judicum approbatione sententiain diceret, pessime exinde colligeret quis Judicum auctoritatem Regia superiorem esse , eumque supereminere , ita plane Bossuetius pessime ex approbatione Concilii hujus auctoritatem super Pontificem evehendam sumpsit. Id addam , quod si Concilium Pontifici praecelleret auctoritate , hoc potius Pontifice approbante, non hic approbante Concilio sententiam pronunciare deberet, quandoquidem superioritatis indicium est pronunciare , subjectionis vero approbare . Ad haec canones in Concilio a Callixto suo dumtaxat, aut decessorum nomine appellato conditos liquet ex canone i. de Simoniacis ordinationibus : 4, qui in codice Ananiensi apud Balu aium 8. est, de Laicis a rebus Ecclesiasticis arcendis; SED . in codice Anianensi i o. de prosectione Hierosolymitana , & Hispanica. Postremo a Callixto praedecessorum decreta de Investituris comprobata, aliaque, loco, & tempori congrua procusa nullo
praehabito Concilii assensu liquet ex Abbate Urspergensi apud
Concilium Lateranense II. Oecumenicum X. anno II 3 s . sub Innocentio II. celebratum , etsi nullum peculiare nobis perinde suppeditet argumentum , aliquod tamen ex gestis ad idem Concilium pertinentibus eruere nos polle existimamus , quo propositi nem nostram comprobare liceat, quin tamen prolixiori orationi operam, praeterquam oporteat, tirpendamus. Perspectum estpr
secto convocandi Concilii hujusce occasionem dedisse inter alia schisma Petri Leonis , & Petrobus anorum , & Arnaldi de Brixia
nefandas haereses . Jam vero quum pseudo-Papa Anactetus Legatum misisset ad Monachos Cluniacenses , ut eos partibus suis ad scisceret, ut qui in Gallia doctrina, de pietate celeberrimi essent, Cluniacenses ex adverso Innocentio, tanquam Iegitimo Pontifici, sibi potius adhaerendum summo zelo proposuere. Quapropter Ven. Petrus Cluniacensis epist. I. lib. 3. ad Innocentium in-Disitigod by Cooste
298쪽
scripta , inter alia, quae huc faciunt, Habetis , inquit, eum t tu Ecelsa vobis a Deo commissa es me in membris chrisi uitiamum , vsramque pariter Cluniacum ; qui quamdiu fuerisDiritus in naribus nosris ad obediendum , ad collaborandum , fortassis etiam
ad eommoriendum parati erimus . Nulla certe mutasilium rerum
permutatio nos mutare , nihil nos a Pasore , nihil a Petro, nihil a Christo, qua omnia in re uno habemus, separare poterit. S. Bez- nardus quoque epist. 126. ad Episcopos Aquitaniae, Episcopos, Monachos, Reges dcc. Innocentii partibus addictissimos recenset his verbis: Innocenti miter adhaerent, Incere favent , humiliter parent , verum Apsolorum successorem fideliter reeognoscunt. Quum vero Gerardus Engolismensis Episcopus Anacleti Anti-Papae partibus adhaerens , ejusdem legatione deiungens Aquitaniae Episcopos ab Innocentio II. abstrahere conaretur, Vulgrinus Archiepiscopus Bituricensis ,& Aquitaniae Primas datis litteris ad Burdigalensis Provinciae Episcopos, cujus Archiepiscopatum Gerardus invaserat , ejusdemque Ecclesiae Clerum , & populum, eos in obedientia legitimi Pontificis confirmavit, electionem Gerardi violentia Comitis Pictaviensis factam irritam
declaravit, & Iatam ab Innocentio contra Gerardum sententiam promulgavit: inter alia vero observatione digna sunt, quae scribit e Saepe aecidit, ut machinatione haereticorum , ἐπ t rannide
Principum a Iedibus suis eatholui expellerentur Epise te nec tamen everti potuit Eeelsa Dei, quia enim aedificata es supra petram , non poseunt adversus eam portae Inferi praevalere . Auia igitur in partibus vesris aperta es porta Inferi, caveant omnes Catholici, t e per eam corruant, ἐπ descendant in Infernum viventer . Auo utique eorruunt, ἐπ descendunt, qui a Romana discedunt Helisa ... Catholisi Episcopi , ἐπ Catholici Cordinales , qui eum Domino Papa Innocentio perseeutionem patiuntur,... ii sunt Romana Gelsa : non illi . . . sehismatici, qui adhaerentes Perro Gni amiserunt petram istitia, qua conculcabit Leonem, e Draconem . . . Vos autem , fratres, fundamento Petrae, super quod aedifieare erepsis , frmiter inhaerete See. Et in altera epistola ad eosdem data : Nos quidem , ait, Domino Papa Innocentioscursancta Sedis insolica Prastili, ἐπ catholico universalis G
299쪽
elisae Pastori cera devotione Obedimus et in hae unitate nobiseum perseverant Patriareia, Primates se. Hae es catholica, hae suniversalis Ecelsa .
Praecigra sunt etiam , quam quae silentio praetermittantur, quae a Pontifice in allocutione ad Patres Concilii prolata resertauctor chronici Mauriniacensis : δε is, inquit Innocentius , quia
Roma Caput es Mundi, quia a Romani Ponti is licentia Eeelesiastet honorii celsitudo quasi Feudalis juris consuetudinesuseipitur , e sne ejus permissone legaliter non tenetur. Narrat subinde schismaticos, qui Synodo aderant, Praesules nominatim a Pontifice cum asperitate exprobratos, insignibus cum ignominia expoliatos, e gradibus cum districtione deturbatos. Itaque ab Innocentio summi in Synodo exerciti juris specimen exhibitum. Sub id temporis , sacrarum rerum scilicet summa potiente Innocentio, prodiit recens haereticus Petrus Abaelardus , non multo post in Concilio Suessionensi damnatus, cujus quoque liber a Synodo confixus iccirco est, quod Romani Pontificis , & Ecclesiae auctoritate nequaquam approbatus , in publicum emissus suisset, ut refert idem bae lardus epist. I. ad amicum. Sequenti anno II o. Concilium Senonense coactum est, ad quod accitus Abaelardus , dum in Concilio staret auditis capitulis ex ipsius libris excerptis, adversus ipsum regestis , ad Romanum Pontificem appellavit. Ob Sedis Apostolicae reverentiam Abae lardus Romani Pontificis judicio reservatus est , nihilque adversus ejus personam ausi deinceps sunt Episcopi, pravis tamen illius dogmatibus nigram inflixerunt
notam;actorumque omnium relationem ad Innocent v n II. misere ipsum rogantes,ut pro sua potestate errores pariter configerer,'ynodi sententiam confirmaret, & Novatorem hominem coerCeret.
Ita reserunt Gausti diis Clare vallens s in vita S. Bernardi lib. 3. cap. 3. , & Otto Frisingensis lib. I. de gestis Friderici cap. 48. , quo etiam loci exhibet litteram Synodicam ab Episcopis ad Innocentium II. exaratam, quam a S. Bernardo scriptam ex stilo censent eruditi. In ea vero inter alia narrant: suum in conisectu Episcoporumsuper his erroribus eum argveret Abbas Ci a re-
vallensis S. Bernardus , ille nec eo effus es , nee negavit ,jeda die, a loco, S judice, quem ipse i elegerat, quamobrem
300쪽
potuit non obstante appellatione damnari, quum juxta canones
a Judice electo non permittatur appellatio γ sine lasone , Me
gravamine , ut prolongaret iniquitatem , Sedem χθονὶolieam appellavit. Episcopi,qui propter hoc in unum convenerant, vesra Reverentia deferentes , nihil in personam ejus exerunt, sed tantummodo eapitula a sanctis olim Putribus condemnata en rationem alis teram,ob quam appellatione non obstante errores Abaelardi damnavit Synodus medicinali necesstate, ne morbus serperet, abjudicaverunt . Nuia ergo homo ille multitudinem trabit posse, es populum habet, quisbi credat, necesse es, 'ut huic morbo celeri medicina occurratis. noverant enim Synodi sententiam absque Pontificis confirmatione infirmam sere ) Processimus nos in hoc negotio quousque aus sumus . Tuum, Beatissime Pater , es de cetero providere, ne aliqua haeretica pravitatis macula decor Eeelo
Tuum es eamdem uni viro virginem casam exhibere Christo. Praeterea idem S. Bernardus nomine suo duas epistolas ad euindem Innocentium , scilicet I 89., & Iso. de Abae lardi caussa
dedit: in priori relatis Abae lardi erroribus, & Synodi gestis concludit : Itaque in praesentia omnium, adversario stante ex adverso, productasunt quaedam capitula de libris ejus excerpta 3 qua quum caepissent legi, nolens audire exivit appellans ab electis Fuduibus , quod non putamus licere. Recole dicta ad Synodum VIII. Arro capitula judicis omnium examinata inventasunt ei adversantia, contraria veritati . . . Verum Tu ο successor Petri judicabis, an debeat habere refugium ad Sedem Petri, qui Petri sidem impugnat. Tu, inquam , amice Spons praevidebis, quomodo libere ponsam a labiis iniquis, s a lingua dolos. Ex quibus plane constat Senonensis Concilii Patres,& S.Bernardum agnovisse Pontificis partes esse fidei controversias finire , haereses gladio concidere , atque in haereticos poenas distringere ; ita ut ab ejus sententia provocari amplius non possit . Sed luculentius Romani Pontificis privilegia, quibus de agimus, exprimit in posteriori epistola ad eumdem Innocentium t en verba S. Bernardi, &Ecclesiae Gallicanae egregiam sententiam de Apostolicae sedis praerogativis exponentia : Oportet ad vestrum referri Apostolatum pericula quaque, candala emergentia Diuitiaco by Corale