장음표시 사용
311쪽
rentur, quo modo significatam Constantinopolitani Patriarcha sub Romano Pontifice subjectionem observavit Luit prandus in legatione ad Nicephorum Phocam apud Baromum ad hunc an is num . At ab eo anno Alberici Romae tyrannidem e&ercentis, idque vi, ac minis extorquentis opera a Johanne XI. Theophylacto a Patre Romano Graecorum Imperatore in Constantinopolitanam
Ecclesiam intruso saeta iacultas est , qua imposterum nulla prae- habita a Romano Pontifice licentia pallio illi uti possent , suffraganeisque suis id honoris impertire. Puto igitur privilegium istud legitimum non habitum a Pontificibus, siquidem neque inter Patriarchas ante Innocentii lli. tempora Constantinopolitani Episcopi habiti suerint. Quare quum primo Innocentius Constantinopolitano locum inter Patriarchas fecerit , ea lege fecisse putandus est , ut a Romano Pontifice imposterum pallium Obedientia praestita acciperet. Eodem in Concilio innocentius III. confirmavit statutum in Synodo Monspeliensi anno Iais . celebrata a Petro Beneventano Sedis Apostolicae Legato , cui adsuerant s. Archiepiscopi, Episcopi a 8. , Abbatum vero, aliorumque ingens numerus, quo stacilio dominium Civitatis Tolosanae, totiusque ditionis, qua pridem potiebatur Raymundus Comes Albigensium fautor , Simoni Comiti Montis sortis eorumdem Albigensium debellatori collatum est. Ita refertur in decreto Innocentii apud Dacherium tom. 7. spici legit, & in historia Albigensium cap. 83. a Petro Monacho Vallis-Cernenss exarata. Canone autem 3. habetur et Damnati vero haeretici saecularibus potestatibus relinquantur animadversone debita puniendi, Clericis prius a suis ordinibus degradatii ; ita quod bona hu70modi damnatorvm , si Laici fuerint,
inscentur , s vero Clerici, applicentur Ecclesiis. . .s vero Dο- minus temporalis reqvistus, es monitus ab Ecelsa terram suam purgare neglexerit ab hae haeretica foeditate , per Metropolitanum, ἐπ ceteros provinciales Epis os excommunicationis vinculi inno- detur : es si satisfacere neglexerit intra annum , Anificetur hoc Summo Pontisci , ut ex tune ipse Passalios ab ejus melitate denuntiet asolutos, es terram exponat Catholicis occupandam, qui eam,
exterminatis haereticis, e ulla contradictione possideant,es in mei
312쪽
ViNDICATA. A R T ICU Lus III. r. I. 28 rpuritate confervent , salvo jure Domini principalis, dummodo ju-
per hoc nullum praestet obstaculum , nec aliquod impedimentum opponat : eadem nihilominus lege servara circa eos, qui non habene Dominos Principales. Habentur laaec Cap. Excommunicamus de
Haereticis , lib. s. decret. tit. 7. Natalis differt. 3. in hunc canon. art. 3. contendit de Feuda tariis dumtaxat intelligendum esse canonem , non vero de Reis
gum dominio , quandoquidem canon iste occasione Raymundi Tolosani Comitis ; Raymundi Rogerii Comitis Fuxensis , Ber nardi Comitis Convenarum, & Gastonis Vicecomitis Bearnensis, qui ad Albigensium defensionem foederati erant , conditus fuerit.
Quorum ditiones Catholicis occupandas non exponere censet auctoritate propria, sed de consensu Principum , qui per oratores Concilio aderant , scilicet Friderici H. Imperatoris Roman. Henrici Imperatoris Constantinopolitani ι Philippi Regis Galliarum; Johannis Hierosolymorum Regis; Andreae Hungariae, Johannis Angliae; Hugonis Cypri, Jacobi Aragoniae : idque ostendere conatur, tum ex Ludovico S. Ludovici patre , cujus oratores ad Innocentium III. missi, ut jura ejus in Angliae Regnum adversus Johannem tuerentur, dixere e Non credit Dominus Ludovicus , quod Concilium possit ei jussuum auferre : tum ex Angliae Proceribus, qui ad Boni iacium VIII. postnaodum scripsere : Omnium no rum eonfessusfuit, s erit in futurum , quod DominusnVter Rex super juribus Regni Scotiae , aut aliisjuis temporalibus non renondeat judicialiter eo ram μbis, nee judisium subeat quoquo modo e tum ex constitutione Friderici II. adversus haereticos data Patavii an. Iaas. , in qua canonis 3. Later. IV. verba transcribit, sibique tribuit, quae Concilium tribuit Pontifici: Si
vero, inquiens, Dominus temporalis requisitis , θ' admonitur ab Geloia, terra uam purgare neglexerit ab haeretica pravitate, pos annum a tempore monitionis elapsum terram stylas exponimus Catholisis oecupandam ere. t tum denique ex ipso Innocentio III. Cap. Per venerabilem , quissi int legitimi lib. q. decret. tit. I 7. relato epist. I 38. lib. s. edit. Baluzii : Comiti enim MontispcGlani roganti, ut filios , quos ex adulterio susceperat, ingenui
313쪽
18α ΡRIvILEGIA ROM. PONTIFICIgel burgis repudium susceptos legitimos declaraverat, respondit Pontifex caussam esse longe dissi initem, inter alia discrimina hoc adducens : Insuper quum Rex superiorem in temporalibus minime recornoscat, sine juris alterius Lesone in eo se jurisdictioni nosrae subjicere potuit , in quo videretur aliquibus , quod per se ipsum non tamquam Pater eum filiis , sed tamquam Princeps cum Iubditis potuit dispensere , tu autem nosceris aliis subjacere .
Verumtamen alia plane ratione hunc canonem 3. Concilii Later. IV interpretati sunt Bellarminus,& Perronius, quos immerito cit. loco Natalis exagitate tria namque edicit ea non i ste . I. Suis
ditionibus exutos voluit Comites illos Albigensibus foederatos,qui quidem Regis Galliae beneficiarii erant, non tamen subditi erant Ecclesiae , quae proinde sententiam in eos non alia ratione , nisi qua haereticorum lautores, ac poenis Ecclesiae subjectos tulit. a. Etiam in supremos ipsorum Dominos suam potestatem, & poenam eamdem extendit, nam ipsorum jus solum voluit illaesum , dummodo latae sententiae obstaculum non apposuissent. 3. Decernens canon denuntiandos subditos absolutos a juramento fidelitatis, vult plane Iocum habere etiam quoad non habentes Dominos principales , qui proinde sunt supremi. Natalis contendit eo canone Concilium attendendum voluisse consensum Principum , ex quo robur canon ille obtineret. At vero canon, ut dixi modo ,
quum in ipsos supremos Reges animadvertat, quando impedimenta apposuisscnt suis decretis, proinde fit palam Concilium non attendisse eo in canone Principum consensum , quum in eosdem Principes extendat poenam . Praeterea per to Salvo jure Domini prineipalis Rex Galliae plane in eo canone designabatur, cujus beneficiarii erant Comites illi Albigensibus foederati: igitur per to Dominos principales , quod paucis interjectis legitur in eodem canone , non Beneficiarii, sed supremi Domini significantur, seu Principes . Rursus non recte Natalis autumat pro non habentibus Dominos principales intelligendos esse non Principes, sed Francos Allodios , seu eos , qui ditiones suas ab Ecclesia solo beneficiario jure obtinebant: nam in eo canone designati Comites Albigensibus adhaerentes , quia Regis Galliae beneficiarii, Dominum Principalem habebant,uude dicitur alvo jure Domini principalis et
314쪽
palis : igitur Ecclesiae quoque beneficiarii, seu seudatarii Dominum habent principalem , nec dicendi sunt tantummodo Franci Allodii. Postremo Franci Allodii nullum quidem Dominum principalem ratione praediorum habent 3 attamen Principi subjecti ratione jurisdictionis impropriissime dicerentur non habere Dominos principales . Nihil autem moramur responsa si ve Ludovici VIII., sive Anglorum Procerum 3 iis enim canonem huncce objicimus: vel responsa illa vera suint de dominio directo . Fri-derici II. vero constitutio est plane executiva sententiae canonis , ut quae canonem ipsum usurpat. Innoccntii autem responsu in , ut
ex serie ipsa, dc tenore patescit, intelligendum est de dominio directo , quod certe a nullo exerceri in supremos Prinzipes aliena potestate valet. Sed de his id obiter dictum esto. Confer. Dictiss. Roncaliam in praefat. Natalis Iocum; de Blancum de polit.; &potest. Eccles. tona. I, & a. multis adversus Bossiletium disputantem . Eodem in Concilio etiam de rebus Imperii actum est, atque rejecto otione illud Friderico assertum fuisse resert ex Richardo a S.Germano Raynaldus: Anticentius , inquit, quum S. Martini ad S. Andreae festum ter concilium coegisset, electionem Principum, qui Fridericum Ialutarant Imperatorem , con. srmavit. Contendentibus jampridem de Imperio Philippo Sue viae Duce , & otione Saxone , ab Innocentio Ottonis electionem confirmatam, uti habetur Cap enerabilem de elect. ,resert Pagius in bre v. hist.crit. in Innocentio. Johannem quoque Angliae Regno
privasse, quod ad Galliae Regem transtulit; et si postmodum eidem restituerit. Filio demum Andreae Regis Hungariae scripsisse , ut
votum belli sacri exsolveret, paterna alias haereditate privandus odo habetur Cap. Licet de voto .
Innocentium III. nihilosecius se Concilio generali subditum aῖnovisse , de ab eo se posse coerceri fassum in epistola ad Philippum Galliae Regem 1 o 6. lib. I 3. contendit Natalis hist. Eccl. ad saecul. XV, de XVI. dissert. q. S. .n. 3 I. Rogatus enim a Rege, ut sillim dirimeret cum Isem burge matrimonium , inter alia respondit:
Verum super hoc ubque generalis deliberatione Cencilii determinare aliquid tentaremus , praeter divinam ostensam ,-mundanam infamiam , quam ex hoc possemus incurrere , fordian ordini , Diqiij so by GOrale
315쪽
incit nokis perieulam immineret, quum contra praemissam veriatatissententiam quod Deus conjunxit, homo non separet nosra non possi auctoritas dispensare . Launojus ex eodem rescripto inseri Innocentium agnovisse se Concilio inseriorem non modo, sed etiam se ab errore haud esse immunem, atque hanc immunitatem solo Concilio esse tribuendam . Verumtamen de re indubia, sci- Iicet de matrimonii rite celebrati, &consummati indissolubilitate agebatur , quod indissolubile plane esse ex Christi D. verbis , Puod Deus conjunxit &c. , Innocentius re che pronunciarat : Euum emtrapramosam veritatissententiam, inquiens , nosra non possi auctoritas dispensare &c. , addens, quod ei adnuendo , divinam offensam , & mundanam infamiam incurreret . At hinc quis rite inserat juxta Innocentium potuisse Concilium dispensationem , quam ipse denegabat , concedere , ac proinde se Concilio agnovisse subjectum Θ Quis rite inserat se errori circa fidem, obnoxium adfirmasse , qui ait se concedere id absque Dei offensa
non posse ὸ Dum igitur dixit ssuper hoc absque generalis Gn-εilii dec., noluit significare id posse Concilium, quod ipse non poterat sed vel ita rescribendum duxit, oportere scilicet convocari ad id Concilium , ut Regem ab ea iniqua petitione arceret:
uel significare voluit, quod si id concessisset absque Concilio ,
haeresis criminis incusari potuisset, quasi crederet nempe matrimonium consumatum posse dissolvi. Quo in casu Concilio generali fas suisset in ipsum animadvertere,quod periculum ut ab se Proinde amoveret, Concilii ad id opus esse respondit. Non mo-xor autem Natalem hactenus disputatis adhuc contra nitentem , squidem magis eum pudere debuisset tam levia obtrudisse, quam me pigeat hisce diluendis operam ludere . Nec magis moror Bossuetium ab Innocentio circa sacramenti poenitentiae sigillum gravissime erratum assirmantem: si quidem opportuniori loco, &tempore me ei facturum satis spondeo . Potius observaverim obiter huicce Concilio Maronitarum , ac Surianorum Patriarchas interfuisse, unaque cum ipsis ingenti numero Maronitas , Armenos, Georgianos , & Jacobitas , ejuratis sive erroribus, sive schi Dinate, sive etiam ritibus, ad Ecdlesiae Romanae dogmata , di disciplina in accessisse : Innocentio falces ultro citroque demisisse ,
316쪽
UINDICATA. ARTICU Lus III. F. III. 18ssidemque illi suam omnem despondisse ι uti ex Guillelmo Tyrio, Gauffrido Monacho, &auctore Chronici Belgici refert Gabriel tartius in addit. ad Concit. Later. IV. Quo plane modo orientales illi probro cedunt Latinis hisce , qui Pontificibus summis seminus arquos praebentis
Eae Lugdunens L sub Innocentio IV, Lugdunense II. sub Gregorio A; ἐπ Viennen sub Clemente m. S. III. Concilium Lugdunense I. generaIe XIII. sub Innocentio IV.
anno Ia I. celebratum de Pontificia auctoritate , quid non praeclarum, quid non magnificum praeseri P Initio attingam , quin operae faciam dispendium, quae supra Imperatoriam Pontiis ficiam efferunt potestatem . A Gregorio IX. Pontifice Maximo jam bis , idest anno ras 8 , & anno ia3o. Fridericus II. Imperator anathemate innodatus fuerat, ejusque subditi a fidelitatis
sacramento absoluti, quo sive Imperii , sive Regni Siciliae ratione illi essent obstricti, ea de re , quod ob ingentia scelera de fide
catholica non bene sentire videretur Imperator , auctore Pagio brev. hist. crit. in Gregorio lX: ut proinde animadversio in Fridericum non tamquam in fiduciarium , seu seudatarium Romanae Ecclesiae ob Regnum Siciliae lata a Gregorio dicenda sit, ut contendit Natalis , sed tamquam in haereticum , seu de fide sus pectum lata suerit, ac perinde in ipsum tamquam Imperatorem. Idque magis confirmatur ex Gregorii epistola ad S. Ludovicum
Galliae Regem data , qua , Noverit , inquit, dilectiussius Eerisaespiritualis Illusris Rex. . . nos deliberatione , itar tractatu diligenti Omnium fratrum nutrorum in Romana Synodo ) condem-noyse, et a culmine Imperiali abjudicasse Fridericum dictum Imperatorem , N Robertum Comitem fratrem S. Ludovici Regis
Pi ancorum loco 'sus elexisse. Quoniam vero ingratissimus, aeque ac iniquis si inus Imperator ab Innocentio III. ad Imperii fastigium evectus , a Gregorio IX. dejectus modum sceleribus facere nesciebat, nolebatque , in Concilio Lusdunensi I. sess. a. diris omni-
317쪽
bus devotus , & a culmine rursus Imperii deturbatus ab Innocenatio IV. cum Patrum consensu est et Mi , inquit Pontifex in sententia inserta 6. decret. tit. de sent. Cap. ad χθιsblicum Nos ... cum fratribus nosris , s sacro Concilio deliberatione prae- habita diligenti, quum Pesu Chrisi vices , licet immeriti, teneamus in terris , nobisque in B. Petri Apsoli persona sit dic 'um :Quodcumque ligaveris Sc. Memoratum Principem. . 0vis ligatum peccatis , Θ afectum, omnique honore, o dignitate privatum a
Domino utendimus , denuntiamus, ac nihilominus sententiando privamus : omnes , qui ei juramento selitatis tenentur obfricti, a jurumento absolventes &c. . . . Illi autem, ad quos in eodem misperio Imperatoris ectat electio, eligant libere successorem, suitque electus Henricus Thuringiae, de Hassiae Lant gravius ) de Si-eiliae vero Regno providere curabimus, hoc enim beneficiarii juris erat Ecclesiae . Haec vero hic eo uno consilio protulimus , &persequimur, ut ex agendi ratione , quam in Concilio erga imperatorem Inpocentius adhibuit , patescat Concilio probatam perinde suisse eamdem agendi rationem , qua Ponti sex se Concilio praeferebat, ac se Concilio superiorem esse significabat. Natalis postquam differt. 3. de Concilio Lugdun. I. art. 3. n. q. dixisset Fridericum dominiis temporalibus , quae beneficiario jure ab Ecclesia non tenebat , Pontificis Romani , vel Synodi sententia privari non potuisse, sententiam n. 8. retractans a Synodo latam non fuisse exauctorationis in Frideri cum sententiam, sed a solo Innocentio contendit. Nimirum id unum curandum maxime ei erat, ut Innocentium tantum, non Concilium , in errorem prolapsum relinqueret. Id vero ex eo se conficere autumat, tum quod Pontifex illam ab se serri dixerit , non sacro approbante Concilio,sicuti in aliis decretis consueverat,sed sacro dumta at praesente Concilio : tum quod Albertus Abbas Stadensis in Chron. eam a Papa auctoritate propria latam reserat: tum quod historici perhibeant ad hanc sententiam exhorruisse Patres . ,erumtamen vehementer a vero aberrat Natalis. I nim vero verba in
sententia relata : MI. . . cum fratribus no Iris, S Jacro Concilio deliberatione praehabita diligenti apertissime evincunt Concilii ap-Drobationem , atque non solum circa excommunicationem , ted
318쪽
etiam circa depositionem antecessisse . Quis enim ajat a Pontifice consultos patres de sententia excommunicationis,non vero depositionis p Unde Pagius in Innocentio IV. verisimillimum censet eum titulum Sucro praesente Concilio non esse ipsius Innocentii, sed ab exscriptoribus, uti in sum libus saepe accidit, adjectum . Praeterea Matthaeus Parisius,vir sane hae in re neutiquam suspectus, qui ceteris fusius,& diligentius acta Concilii Lugdunensis I. in historia Anglicana persequutus est, ita refert: Haec igitur in medio Concilio prolata cunctis audientibus ad inmr eorruscantis fulguris non mediocriter timorem Omnibus incusserunt. Magi ri igitur Thaddaeus de Suessa, es Walterus de Ocra , es alii Procuratores Imperatoris , H qui cum ipsis erant, emisso ejulatu stibili, hie femur ,
hic pectus in indicium doloris percutienter vix a lac marum proinsuvio se se continuerunt: es ait magiser Thaddaeus : dies sa dies irae , calamitatis , o miseriae . Dominus igitur Pupa , o Praelati assisentPs Concilio candelis accensis in dictum Imperatorem Fridericum, qui jam Imperator non est nominandus , terribiliter recedentibus , Θ confusi ejus Procuratoribus , fulgurarunt. Haec Parisius , vir sane Pontiacibus non multum adiectus . Rursus idein Parisius haec perhibet . Affirmavit Dominus Papa haec omnia , maxime autem, quae de Principestatuit, se irrevocabiliter servaturum: hae autem quum intellexisset magister Thaddaeus ab imo trahens s piria ait, intelligo nullum remedium patere discrimini: ejulansque , es flens subintulit: tere dies isa dies irae , sicut
antea dixerat, quum ad cincilium plenum Omnes Praelati eandelas suas accessas inclinarent, es extinguerent, exeommunicatum Imperatorem deponentes . Nicolaus quoque de Curbio Ord. Min. , qui erat Innocentio a consessionibus , ac testis oculatus gestorum Concilii, in vita ej iisdem Innocentii cap. I , postquam sententiam in Fridericum latam a Pontifice descripsisset, subjungit et irae fuit ab universi Ecelsarum Praelatis in eodem cincilio residentibus approbata , Aut liquere potest omnibus tam praesentibus , quam futuris per subseriptionem ipsorum , er eorumdem Agili et
pendentia in eodem . Plane hoc argumentu n latae sententiae a
319쪽
α88 P Rivi LEGIA ROM. PONTIFICI
fita suisse ab Episcopis universis . Ex quo perinde conficitur , in eam eatenus Concilium conspirasse sententiam , quod eamden Innocentio insedisse perspiceret, neque proinde in alteram abire sibi fas esse pro sua, qua erga Pontificem obedientia assiciebatur,
persuasum haberet . Quod quid aliud praefert, quam quod in
Concilio rerum tam gravium summa unum penes Pontificem integra steterit 3 stareque plane Concilium ipsum probe intellexerit ΘAt Natalis reponit, si qui Praelati subscripsere, id conciliari.
ter iactum non suisse , quaestione scilicet in deliberationem ante missa, utrum exauctorari Imperator posset. At inanis evasio est snam ex citatis verbis sententiae , & iterum ex litteris Innocentii IV. ad Comitia generalia ordinis Cisterciensis liquido constat diligentissimo , quo exactius desiderare non esset, examini fuisse suppositam : Ian enim meminimus, ait Innocentius in laud. litteris , unquam causam cum tanta deliberatione , ἐπ diligenti examinatione fuisse excussam , s peritorum , atque Sanctorum mentibus libratam extitisse . Praeterea putashe Procuratores Impera-eoris , praesertim Thaddaeum viruiri juris peritissimum id negle- euiros fuisse , scilicet ut Pontifici , & Patribus exponerent dili- senti discussione opus esse , utrum Ecclesia Imperatorem gradu queat dejicere Θ Eadem , quae Nicolaus de Curbio , scilicet nedum a Pontifice , sed a Concilio exauctoratum Fridericum , tes tantur Guillelmus Nangius in gestis Philippi IIl; Monach Paduanus lib. 3. chron. pag. 66 I s Henricus de Knygthon canonicus Leucestrensis lib. II. de eventibus Angliae pag. a I. &c. Po stremo in a. sess. Concilii, quum nihil in maIa caussa se promovere Thaddaeus Imperatoris partes agens perspiceret, pro eo ad Concilium proxime futurum generalius provocavit. At vero si sententia a solo Innocentio fuisset prolata , nonne Thaddaeo ruisi sit satius ad praesens Concilium appellareὰ Si vero Concilium supra Pontificem se esse agnovisset, & agnovisset Thaddaeus, non ne sententiam Pontificis examini potuisset subiicere, utque subjiceretur impetrasset equidem ille , cujus preces Galliae, & Angliae Regum oratores sustentabant Θ Nae ergo Natalis , aeque ac
Thaddaeus malam caussam defendcndam suscepit p
320쪽
Verum obtrudit rursus Natalis n. I 6. dubitari jure potuit,an Ecclesiam universam sufficienter Concilium illud repraesentaret, quum e Regno Hungariae nulli advenerint Episcopi , nulli ex Germania , nullus ex Terra sancta , praeter unum Berytensem Episcopum . Demum conciliariter , ait, lata haec sententia non suit, quia illud dumtaxat Synodi oecumenicae auctoritatefactum dicendum est, quod universa amplectitur Ecclesia r at eam in Fridericum ejaculatam sententiam non admisit toti Germania , non tota Italia, non tota Gallia, non tota Anglia .
Verumtamen respondeo I , quod si semel hujusce generis responsa adhibita patienti aure exciperentur, quid erit quaeso in Ecclesia sacratius, quod loco subsisteret, nec stiaeque rueret ὸ Cui enim statim non occurret sbi Conciliorum decreta objicienti obtendere id non conciliariter actum P Id illegitime , praeterque jus,& fas a Concilio attentatumὸ id propterea ab Ecclesia non acceptum P Respondeo a. solummodo a viris sublesta fidei dubitari
impune posse num Lugdunense I. Oecumenicum , seu generale fuerit: nam convocatione generale fuisse ostendunt encyclicae ab Innocentio IV. ad Reges omnes , de Episcopos directae. Celebratione etiam generale suisse ostenEunt, qui interfuere e interfuere etenim Ponti sex ipse , Cardinales , Patriarchae tres Constantinopolitanus, Antiochenus, & Aquilejensis ; Archiepiscopi, & Episcopi ex Galliis, Hispania, Italia, Anglia, Scotia, & Hibernia acciti I o. Absentium vero Procuratores plurimi, Abbates Zec. Imperatoris ipsius, & Regum pariter oratores . Ex Germania pauci admodum quidem accessere ob turbas a Friderico excitatas λ exHungaria nemo intersuit ob vastationem a Tartaris inlatam : sed
id non officit, quominus generale Concilium fuerit, quum satis fuerit Episcopos accersitos fuisse , de reliquo supplerite desectum omnem Pontificis Summi praesentia, uti in simili de Concilio Nicaeno II, seu Synodo VI l. in epist. ad Tharasium Patriarcham Constantinopolitanum scripserant Patriarchae Alexandrinus, &Antiochenus. Sane ultro citroque eidem Concilio se subjecit Fridericus, missis ad illud oratoribus pro se responsuris ; & Thaddaeus, qui sess. a. ad Concilium generalius provocaverat, cui que Innocentius responderat: Sutis est macilium generale mul-Pars L. O o to-Disiti eo by GOrale