장음표시 사용
301쪽
a o PRIVILEGIA ROM. PONTI p ICI gentia in regno Dei, ea praesertim, qua desti eontingunt. Dignum namque arbitror ibi potissmum resarciri damna mei, ubi es non possit sentire defectum : hae quippe hujus praerogativa Sedis r euienim alteri aliquando dictum est: pro te rogavi Petre,vi non deficiat Ues tua P Acceptis Concilii Senonensis , & S. Bernardi litteris
Innocentius Pontifex Maximus illius doctrinae haeresis dicam conscripsit, illi vero tanquam haeretico iniqua obloquenti silentio os obstruxit.Innocentii rescripta extant inter S. Bernardi epist.n. I 6s, S in collect.Concit. inter acta Concilii Senonen .,quibus inter alia
respondet: Nos, qui in B. Petri Cathedra, cui a Domino es dictum,& Tu aliquando conversus confirma fratres tuos, licet indigni r sdere eonDicimur, communicato fratrum nouirorum Episcoporum, er Cardinalium consito desinata nobis a votra diseretione eapitula , es universa ipsus Petri perverse dogmatasanctorum canonum au ctoritate eum suo auctore damnavimus Extat alia etiam brevissima Innocentii II. epistola ad Archiepiscopos Senonensem , &Remensem ad calcem Concilii Lateran. III, qua Arnaldum , &Αbaelardum in religiosis locis separatim includi jubet, eorumdemque libros errorum resertissimos, ubicumque reperti fuerint, igne concremari. Ad haec auctor est ordericus lib. I 3. canones in Lateranensi Concilio ab Innocentio procusos : quotquot Concilio aderant Praesules districtissime jussos perinde a Pontifice ,
cum ut ad eorumdem canonum amussim semet integre compone- venit, tum ut ad eorumdem observantiam, patefacto Pontificis
placito, cunctos subjectos sibi Christifideles pellicerent, urgerent , compellerent. Hactenus dictis offundant tenebras , si placet , Launoius , Dupinus, horumque similes exasperati in Pontifices ingenii homines, perspicua tamen sunt, lucemque mitioris indolis afferent aliis r quique illa tenuerint probe intelligent Pontificem ita sive in Synodos , sue in haereticos homines , qua prae
cipiendo , & qua proscribendo supremum jus suum prosequentem semina illa, quibus potiebatur, quorumque jam pridem in ponsessione suerunt ipsius praedecessores , privilegia in fallibilitatis in fide, potestatisque supra generales Synodos secisse planissima .
302쪽
es Lateranens minuis Innocentis Lug. II. Concilium Remense anno arq8. ab Eugenio III. Pontifice Maximo, qui & ei praefuit, congregatum, quod etsi in
generalium Conciliorum censum proxime non veniat, magnae tamen, nulloque contemnendae modo auctoritatis in Ecclesia est,
atque optimo loco a bonis omnibus habitum , Pontificiae auctoritatis , qua non sit potior , atque inerrantiae, qua omnino pG1- Ieat , praeclarum exhibet specimen. Principio ad eum Pontificem Armenorum, & Syrorum Legati obsequium , obedientiamque omnem oblaturi advenerunt, quam diu denegabant Romani in
Arnaldi partes abstracti. In eo vero Concilio , in quo , si adhibenda continuatori Anselmi Gemblacensis fides est, Archiepiscopi, Episcopi, & Abbates usque ad mille resedisse dicuntur , ex Gallia, Hispania, & Anglia advocati, ut proinde generale appellarint otio Frisingensis , & WilleImus Neubringensis , in eo ,
inquam, post habitam cum Gilberto Porretano disputationem , dictante S. Bernardo conscripta sunt quatuor capitula adversus totidem Gilberti assertiones erroneas , quibus inditum est syin-boli nomen, quod exhibet Pagius in bre v. hist. crit. in Eugenio III. Narrat vero otio Frisngensis lib. I. de gestis Friderici I. cap. 37. Cardinales , qui tum Remis aderant, graviter conquestos fuisse apud Eugenium , quod S. Bernardus seorsum cum Gallicanis, ipso absente Pontifice , ipsisque Cardinalibus inconsultis , in contemptum Romanae Ecclesiae, cujus solius erat de fide definire, fidei symbolum condere praesumsisset, & credendum proponere: Seire debes Pontifici dicentes Cardinales refert ille Ie ... Romanae Ecelsa culmen . . . curare, es observare debere . Sed quid fecit Abbas tuus, S. Bernardus er eum eo Gallicana Ecclem P qua fronte, quo assu cervicem contra Roman Sedis primarum, es apicem erexit λ hae est enimfla , qua clau
dis , ἐς nemo aperit ore. Ipsa sola d de Catholica discutere habe ἔ,
303쪽
a a P RIT I LEGI A ROM. PONTIFIC1 a nulli eri am absens , in hoe gulari honore pati praejudicium potest. Sed ecce Galli Vti . . ouper capitulis, quae his diebus nobis assidentibus agitarasunt, tamquam finitivae jententia ultimam manum apponendo, nobis inconsultis Mem suamscribere praesumpserunt. Certes in Oriente . . . coram omnibus Patriarchis h00mο-
di tractaretur negotium , nihilsrmorabilitate solidum sne nostra
iri valeret auctoritate : quinimo juxta antiquorum Putrum statuta , vel exempla Romano seruaretur examini terminandum. Addit vero auctor Eugenium a S. Bernardo rem gestam sciscitatum ab eo humile responsum accepisse, nempe haud ipsum , vel Episcopos Gallicanos ea animo definiendi conscripsisse , sed simpliciter , pureque se , quod sentiret, exposuisse , eoque responso
indignationem Cardinalium quievisse quidem , ita tamen ut praelatum scriptum tamquam inconsulta Curia prolatum velut auctoritatis pondere carens, pro Symbolo in Ecclesia , non secus atque in Synodis adversus haereses congregatis fieri solet , non haberetur , antequam ab Ecclesia Romana admitteretur , ab eaque robur acciperst. Apposite in hanc rem S. Thomas a. a. quaest. I. art. IO. docuit juris privatorum Episcoporum non esse fidei symbolum condere absque conscientia , & auctoritate
Romani Pontificis , cujus est fidei controversias finire t -va , inquit , editi Imboli necessaria es ad vitandum insurgenter
errores. . . ad illius ergo auctoritatem pertinet editio Bmboli, ad cujus auctoritatem pertinet aliter determinare ea, quae sunt mei, ut ab omnibus inconcussa fide teneantur . Huc autem pertinet ad auctoritatem Summi Pontificis, ad quem magores , es di iliores Ecclesa quaestiones referuntur , ut dicitur in decretalibus extra de baptismo eap.Majores: unde es Dominus Lue. Q. Petro dixit, quem summum Ponti em eonsiluit,Ego pro te rogavi Petre, ut non de sciat fides tua est. Hujus ratio es, quia una Ues debet esse totius Ecclesie oecundum illud i. Corinth. i. Id ipsum dicatis omnes,& non sint in vobis schismata: Tu servari non posset, nis qu6rio deme exorta determinetur per eum , qui tori Eecisae praeest, uise jui sententia a tota Gelsa frmiter teneatur : ue ideo ad solam auctoritatem Romani Pontificis pertinet nova editios mboli, Aut ἐπ omnia alia, qua pertinent ρd totam Ecelsam , ut congregare Disitigod by Cooste
304쪽
cto nihil praeclarius in rem nostram desiderare est. Tria nihilominus obtendit Natalis dissert. 8. in hist. Eccles.saecul. XI , & XII. videlicet I. Romani Pontificis decreta fidei indubia, & indefectibilia evadere , & nobis innotescere nonnisi accedente Ecclesiae consensu, idque esse Pontificem ex Cathedra pronunciare, si nempe pronuncianti accedat Ecclesae consensus: Pontificem vero inconstitia Ecclesia , aut nullo Ecclesae accedente consensu minime esse falli.& fallere nescium .Ex hac vero quaestione nil praejudicatum asserit Romani Pontificis juribus, non secus ac ex quaestione de Concilii generalis supra Pontificem auctoritate: Auid vero , amabo, ait, summae potestati Sancto Petro , i ejus uecessioribus Romanis Pontificibus a Christo collatae dignitatis , Sulendoris accedit, ex eo , quod ea , vel illa Opiniones propugnentura Catholicis Theologis tuum sacer ille Antimiae potestatis apex , ejusque jura, ac privilegia innata , ἐν insita non humanis opinionibus nitantur , Ied Scriptur aerae , O traditionis oraculis comprobentur . At nugatur ne , an serio agit ξ Iudere , & illudere mihi sane videtur ille , qui postquam scripturae,& traditionis oracula Romanum Pontificem Conciliis superiorem , & in fide indefectibilem demonstrantia susdeque everterit, di in alienum sensum intorserit, hisce Pontificum praecipuis dotibus nihil detractum iri tamen calamo, stiloque irrisorio scribit: sed de hac evasone suo loco. a. obtrudit ne dum Romani Pontificis,ne dum Concilii generalis, sed juris quoque Episcoporum esse, fidei caussas cognoscere , & de iis judicium ferre , quod multiscit. dissert. contendit. Quibus si Natalis id solum vult Episcopos jure potiri judicium serendi de caussis fidei, verum est : si autem velit id Episcoporum juris ratum , firmumque consistere inde pendenter a Romani Pontificis judicio, aut ab Episcopis in Concilio generali finiri posse caussas fidei absque Romani Pontificis auctoritate, hoc plane falsum esse demonstrant ea , quae plana iacimus argumenta , inter quae illud praeciarum impraesentiarum proferre iuvat, quod S. Innocentius I. epist. 24. ad Patres Concilii Carthaginensis scribens de haeresi Pelagiana docet finitivum caussarum fidei judicium post Synodorum relationem ad Sedem Pars I. M in Aposto-
305쪽
Apostolicam pertinere et Antique traditionis , inquiens , exempla ervantes , s Ecclesiasicae memores disciplinae vesrae religionis vigorem . . . vera ratione frmatis , qui ad nostrum referendum approbasis esse Iudicium , scientes quid Aposolieae Sedi debeatur, a qua ipse Episcopatus, tota auctoritas nominis hujus emer- si similia habet Pius II. in Bulla retract. quam sequentestam mala jam damnare novimus , quam probare laudanda . VeIid vero, quod Patrum insituta sacerdotali Uficio custodientes, non censetis esse ealcanda : quod illi non humana ,sed divina decreveresententia , ut quidquid quamvis de disjunctii, remotisque provinciis ageretur , non prius ducerent tendum , nis ad hujus Sedit notitiam perveniret, ut tota hujus auctoritate justa quae fuerit, pronuntiatio firmaretur. Similia habent S. Julius in epist. ad orient. apud S. Athanasium apolog. a , S. Damasus in epist. ad orient. apud Nicephorum lib. I a. cap. I7. 3, S. Zosimus in epist. ad Concit. Carthaginense ; S. Leo I. in epist. ad Episcop. proVinc. Vienn S.Gelasius in epist.ad Epis. Dardaniae; Pe Iagius II. in epist. ad Episcop. Istriae λ S.Vitalianus in epist. ad Paulum Cretensem iS. Leo IX. in epist. ad Michael. Cerularium. Mitto alios,ne praeter modum sim longior. Quibus si auscultare detrectes , adi sis Concilium Ate Iateiae in Synodica ad S.Silvestrum;Lampsacenum in Synod ad S.Liberium . Italicum sub S. Damaso in Synod ad orient. 3Aquile jense in Synod. ad S. Si rictum ς Millevitanum in Synod. ad S. Innocentium I , Africanum in Synod ad S. Bonifacium IAIexandrinum sub S.Cyrillo in Synod. ad Nestorium ; Constantinopol itanum sub S.Flaviano in Synod. ad S. Leonem , Romanum sub S. Symmacho in apolog. Ennodii, Epiri veteris , &Illyrici apud Theophanem ad annum so8. in Synod. ad S. HOrmisda .n 3 Arausicanum II. in Synod. ad S. Felicem IV ἱ Μο-psveste num in suggestione ad Vigi Itum ς Africanum in Synod. ad Theodorum Pap.; Hierosolymitanum in Synod. ad S. Martinum I. Pleraque alia silentio praetereo, nam ista satis superque sunt. Si demum velit Episcopos quoque saltem in Synodo particulari posse syinbolum condere, tis plane a Veritate abhorret λ&adversatur doctrinae S. Thomae docentis editionem symboli majores inter caussa. esse reserendam, de Capiti Ecclesiae reser
306쪽
vandam iccirco , ut eadem sit totius Ecclesiae fides , neque ulla schismatibus occasio , & turbis esse possit, quarum quot vel ex sola particulae Filioque additione exortae sint, nemo nescit. 3. S. Thomae non semel alienum sensum Natalis attribuit.
Enim vero animadvertens S. Thomam 2 a. q. II. art. s. in resp.
ad 3. doccre majorum errores non praejudicare fidei simplicium , nisi ii pertinaciter eorum erroribus adhaereant contra universalis Ecclesiae fidem , quae deficere non potest , Domino dicente IEgo rogavi pro te Petre, ut non deficiat &c. confestim arripit occasionem arguendi, istud Christi oraculum non de fide Petri, quatenus singularis persona est, sed de fide universalis Ecclesiae ab Angelico do re explicari: idque deinde multis contendit. Bossuetius etiam SS. Thomae , & Bonaventurae eumdem sensum appingit , sed suo loco utrique satisfaciemus , ac duobus istis doctoribus germanum sensum vindicabimus. Praeterea eodem partium studio praeoccupatus illud observari jubet Natalis S. Thomam q. II. art. a. res p. ad 3. docere: Posquam essent
f aliqua J auctoritate univeryalis Ecclesae determinata , s quis
tali Ordinationi pertinaciter repugnaret , haereticus censeretur , quae quidem auctoritas principaliter re et in jummo Antifice . principaliter , subdit Natalis, quia ministeriale Caput est, non tο- taliter , quia in ceteris etiam Episcopis residet divina illa auctoritas. Verum S.Thomae, quum Ecclesiam esse in fallibilem colligit ex Christi oracia lo: Rogavi pro te Petre &c., ex quo loco docuit quoque Pontifices esse in fallibiles , plane ille S. Thomae , inquam, obvius est sensus , quod e Pontificum in fallibilitate pro manat Ecclesiae infallibilitas ; unde sicuti Ecclesiae fides in Petro repraesentatur , ita ex Petro promissa in fallibilitate Ecclesiae consequitur insallibilitas : idque rursus ex eo suadetur , quod S. Thomas editionem symboli Romano Pontifici ea ratione asse, ruit, tum quod editio symboli facta in Synodo generali sit, quam ad eumdem Pontificem pertinet convocare , & confirmare, adeo inque sua auctoritate secta censenda sit . Unde mirari valde subit Natalem eum plane sinistrum S. Thomae sensum affricuisse, ut docuerit Conciliis divinam inesse auctoritatem inde pendenter ab illa, quam in eadem Concilia transfundere Romanus Ponti M m a lex Disitig Cooste
307쪽
α τσ : PRIVILEGIA ROM. PONTI pi Casex queat e si enim ita, ut eum intorquet Natalis, sensisset S.Τhomas Pontificem esse fallibilei, di Concilio generali subjectum , pessime sane intulisset editionem symboli ad Pontificem pertinere, & auctoritatem Ecclesiae principaliter in Pontifice residere, ex eo, quod Concilium symbolum ediderit, & Ecclesia aliquod
fide credendum determinaverit: optima vero econtra ratione intulisset , si infallibilem in Pontifice auctoritatem agnovit, eam. que a Pontifice in Ecclesiam derivari. Igitur to totaliter, quod distinguit a in principaliter Natalis , si distinctionem auctoritatis in Pontifice , & Concilio inserat, plane absurda distinctio est: si auctoritatem totalem in Pontifice residentem , & a Pontifice inConcilium derivatam velit significari, id acceptum est et absurdum est, inquam, primum, nam, ut mox dicebamus , inepta, de pessima alioquin suisset S. Thomae argumentatio, scilicet Pontificii juris esse symboli editionem, quae facta in Concilio a Pontifice facta censeri debet, eo quod a Pontifice Concilium couvoeari, & confirmari oporteat. Deinde quum superius , ut diximus , id est a a. q. I. art. I o. dilucide S. Τhomas docuerit: Ad cujus
Pontificis auctoritatem pertinet aliter determinare ea , irae sunt fidei, ut ab Omnibus inconcussa fide teneantur : plane patescit S. Thomam in Pontifice agnovisse principalitatem non modo, sed auctoritatis plenitudinem, quum ad Pontificem finaliter de fide judicare juxta ipsum pertineat; agnovisse quoque in Pontifice indeclinabilem fidem , quum ab eo definita inconcussa fide ab omnibus tenenda juxta ipsum sint. Concilium Lateranense III generale XI. sub Alexandro III.
an. I celebratum supremae Pontificiae auctoritatis non levia praebet argumenta. In antecessiim vero animadvertendum ociscurrit , quod quum Fridericus Imperator veteri odio in Alexandrum affectus , Octaviani , seu Victoris dicti, pseudo - Papa partibus addictitanus conciliabulo apud Papiam iudicto , cui tamen etsi ex Germania, Gallia, Anglia , Hungaria , Dacia &c. litteris Friderici invitati, nonnisi so. Episcopi interfuere , reliquis id refugientibus, quod scirent Imperatoris non esse Concilium indicere , atque Imperatorem Victori schismatico adhaerere , ad idem Concilium Per LeSatos , de litteras Alexandrum III.
308쪽
postulasset ; Legatis hisce respondit magnanimus Pontifex et Non esse Imperatoris absque conscientia Romani Pontificis Conis cilium indicere , aut ipsum Pontificem ad Curiam suam postulare , sicut homo in illum potestatem habens : Aulum R. Petro, inquit, O per eum Sacrosanctae Romana Ecelsae, cujus ipse -- riser extitit, s fundator, hoe privilegium legitime a Domino Fesu ChrisOst datum , ut universarum Ecclesarum caussas laseus auctoritate Lycuteret , ac siniret, ipse vero nullius unquam judiei ubjaceret . Ita habent acta Alexandri III, quae ex Vaticano codice ab Anonymo exarato laudat Baronius 3 dc ita refert quoque Rade vicus lib. a. de gestis Friderici cap. i 4, & ex ipso Ba ronius in append. ad an . D6o. Sub id temporis in vivis degens S. AElredus Abbas Rie vellensis in Anglia ser. a 3 r. agens de conciliabillo Papiens, & adversus Victorem pseudo - Papam, postquam pro Alexandri III. legitima electione comprobanda pleraque denuntiasset: Ubi Ecclesa esse Romana, ait, oculis cernitur , ratione probatur,confrmatur auctoritate, ibi cor meum, ibi animus meus , ibi assectus meus ab ejusme,quae chrisO orante non deficiet, ab ejus unitate , quam schismaticorum pravitas chrisO conservante non dividet,ab ejus jubjectione, cujus mihi Princeps caelum aperiet,
me neque murs, neque vita reque alia creatura, Dei adjuvante gruistia , leparabit. Quum vero Fridericus perspiceret universos pene Principes Alexandro reverentes , ac parentes, Galliae Regi suasit per Legatum , ut ambo in confinio Imperii, & Regni convenirent , & ipse quidem secum eo deducturum Octavianum, seu Victorem spopondit, Rex autem deduceret Alex endrum, quitum in Galliis morabatur , atque ibidem in unum congregatis Episcopis Gallicanis, Italis, & Teutonicis de utroque Pontifice decerneretur . Collocutus vero Rex cum Alexandro, ut &ipse eo proficisci non gravaretur, responsum accepit: indignum esse , & SS. Patrum statutis contrarium , ut Romanus Ponti se X, di prima Sedes aliquod humanum subiret judicium , ac satis superque esse, si nonnulli Cardinales mitterentur ad Alexandri canonicam, & octaviani illegitimam electionem demonstrandam. Observatione omnino sunt digna, quae mactus animo Pontiscae in epist. ad Episcopos Tusciae , qua eis ad Concilium conve
309쪽
I 8 PRIvILEGIA ROM. PONTIFICIniendi diem dixit, de suprema Pontificis dignitate , ac potestate praeciare disseruit, ubi assumtis ex Jerem. i. verbis illis: Ecce consitui tesuper gentes se. sic subjunxit: Id autem licet univerin Ecclesarum rectoribus incumbat, multo tamen fortius imminet m ae Urbis Antisiti, qui a Domino Pesu Christo, ut Caput effet Ecelsae in B. Petro accepit , de paycendis Dominicis ovibus , ἐπ Fratribus confirmandis expressum , ' speciale noscitur habuisse mandatum . Postremo in hoc Lateranensi Concilio ab Alexandro celebrato editus est canon I. de modo eligendi Romanum Pontificem , atque legitur Cap. Licet extra de elin. , quo habetur : Ex hoe tamen nullum eanonicis Constitutionibus praejudicium
generatur , in quibus majoris, es sanioris partis debet sententia praevalere, quia quod in eii dubium venerit, superioris poterit judicio de iri: in Romana vero Messa aliqui peciale con siluitur , videlicet ut electio Papae fiat a duabus partibus Cardinalium ) quia non potes recursus adsuperiorem haberi. Igitur juxta
hunc canonem Pontifex superiorem non habet ε, illi igitur Concilium subesse necesse est . Hunc canonem animadvertere debuerat Bossuetius ajens ex Lateranensibus Conciliis nihil in favorem Pontificiae caussae expiscatum iri. Observatione dignus est quoque canen 27. , quo confiscationis bonorum poena in haereticos decernitur, quae poena etiam statuta fuerat a Concilio Turonensi anno Io I. adversus Berengarium celebrato can. , fuitque postea ab aliis , ut infra patescet. In eodem Concilio Episcopi, qui in Partes Imperatoris concesserant schisma sub hac sermula abdica-Iunt apud Harduinum tom. 6. par. a. Anathematito omnem haeresim extollentemse adversus S. R. Ecclesiam. .. θ' me obediturum juro , ἐπ promitto delitatem S. R. Ecelsae , N D. meo Alexandro , b Successoribus ejusjuse intrantibus . Quo de argumento sDeo auspice , copiose alibi . Concilium Lateranense IV. seu generale XII. sub Innoceriatio III. an. 3 3. celebratum Sedis Apostolicae auctoritatem maxime nobis commendat, suoque optimo loco collocat. Sunt re
vera , qui ab ista Synodo nihil sancitum esse scribant, uti M. Antonius de Dominis , Ludovicus Servinus in supremo Galliarum Senatu regius Cognitor in postulatione iacta in eodem Senatu ad
310쪽
versus librum Card. Bellarmini de potestate Pontificis in temporalia Regum 3 & Barci iis in Vindiciis adversus eumdem Bellaris mini librum, arbitrati canones Synodi hujus Lateranensis nomine inscriptos , unius Innocentii III. opus esse . Verum quotquot fuere scriptores, & Pontifices, qui de hac Synodo sermonem instituerint, ei sane canones adjudicant, qui in jure Canonico sub ejus titulo passim laudantur. Vetus codex M s. juris Cardinalis Ma-Σarini canones hujusce Concilii Io. graece simul, & latine exar tos exhibet, ex quo eosdem edidit Co Tartius . Legendus Nat, lis hist. Eccles. ad saecul.XIII., & XIV. differt. I. art. a. His statutis can. a. damnatus est liber Ioachimi Abbatis contra Petrum Lombardum , nihil tamen decretum in Joachimi personam ea de re ,
Quiu Ioachim omnia scripta sua nobis Qignari mandaverit inquit Innocentius ) γ Violicae Sedis judicio approbanda, vel etiam eorrigenda ; dictam epistolam propria manu subscripsi, in qua Armiter eo tetur se illam Idem tenere , quam Romana tenet Ecelsa , qua cunctorummelium a dissonente Domino, mater est, es magistra. Canone s. antiqua sedium Patriarchalium privilegia instaurata sunt, statutumque, ut post Romanam Ecclesiam, sua disponente Dominosuper omnes alias ordinariae potestatis obtinet Principatum, utpote Mater omnium Christi elium , 9 Mugiftra , locum habeant Constantinopolitana primum , Alexandrina secundum &c. Jura vero Patriarcharum explicat in eo posita , ut postquam a Romano Pontifice pallium acceperint, praestito sibi fidelitatis, A. obedientiae juramento, pallium & ipsi suis suffr ganeis conferre possint suffraganeorum nomine designari Metropolitas Patriarchis immediate subjectos observant Eruditi recipientes per se professionem canonicam, & pro Romana Ecclesia sponsionem obedientiae ab eisdem t ut Crucem ante se deserri faciant , nisi ubi Summus Pontifex , ve I esus Legatus praesens ad sit: ut in Provinciis omnibus eorum iurisdictioni subjectis ad eos, quum necelse fuerit, appelletur; salvis appelIationibus ad Se dem Apostolicam interpositis , quibus est ab omnibus humilitet
deserendum. Insertus legitur lib. decret. tit. de Privile iis . Equidem ad annum iisque s 34. mos integer viguit, ut Constantinopolitani Patriarchae non nisi a Romano Pontifice pallio dona