장음표시 사용
361쪽
terea Josephum Patriarcham Constantinopolitanum in consessis fidei; Isaiam Patriarcham Hierosolymit. in epist.ad Eugenium IV; Nicodemum Abbatem Ethiopem in epist. ad eumdem Pontificem Josephum Methonensem in resp. ad libellum Marci Ephesini, Andream Rhodium Episcop. in Ooncit. Florentis sess. 73 Gennadium Scholarium de primatu Papae capp. si, & I si Georgium Tra- metuntiiun in epist- ad Nicolaum V , Leonardum Chiensem in epist. ad eumdem Pontificem , de quibus iam supra sati sumus, aliosque suo loco laudandos , qui in aliam plane abiere sententiam , Pontificibus stammis integra sua manere jura superioritatis , & infallibilitatis docente A, quos nos illis obiectamus ἀReponimus a. Stephanum Pragensem hanc quaestionem utimere scholasticam , non uti dog.maticam exagitasse, quam neque ex scriptura, neque ex traditione colprobat; sed nequμ .
decretis sess. 4, & 3. Concilii Constant. comprobatam indigitat et quin imo necessarium ita Ecclesia Caput adstruit, illudque Pontificem Romanum ex Christi institutione esse, quo veluti unitatis vinculo colligari Ecclesia indigeat, ut una sit, & consistat, in quo demum ait te sidere fontalem, ct capitalem pIenitudinem Ecclesiasticae potestatis , ex illa, subdit, Deci a, b magna potestat est per
se principium , s perse finis omnium potestatum particularium .
Eneam Silvium postea Pium Im opinionem praeconceptam abdixisse diplomate edito, de quo infra, ubi de Concilia Constantia decretis dicemus in resp. s , & mox quum de Academiis , &quando de scriptoribus Latinis is Interea audiendus in orat. habita in conventa Mantuano, quam ex Nicolao Petit descriptam exhibbet Harduinus tom. s. Concit. Nemo, inquit , se Iallat. . - E
elisa una est, quae in multitudinem latius ineremento facunditatis extenditur , quomodo musti radiisolis sunt, sed unum sumen; rami arboris multisunt, sed unum robur lenaei radice fundatum ;es de fonte uno rivi plurimi de unt . . . unitas tameπ servatur in origine , . . Ecclesia Dei lute perfusa per totum Orbem radios suos porrigit, unum tamen est, quod ubique dissunditur , unum taκ-
tum caput, o una origo , o una mater Ecet Romana alienus es , profanui es , hosis es, re habere non potes Deum Patrem, qui Romana Sedis , να universalem Ecelsum virtute complectri
362쪽
VINDICATA. ARTICUL Us IV. PROLE G. 33 Itur , non tenuerit unitatem . Julianum quoque primam eiurasthsententiam , ac Pontificem supra Concilium extulisse refert idem Pius II. in Bulla retract., qua imo asserit Julianum veteri relicta sententia Pontificem Concilio praetulisse , dum ipse adhuc in priori sententia , quam cum eodem Juliano Basileensibus adhaerens de senderat de Concilii suprema potestate , tenacius permaneret . Addiderim quod Cardinalis Julianus ea de re Concilio Basileensi adjecerit animum , quod inscio Eugenio , eodemque deinde id reprobante, cum Bohemis , & Sigismundo Imperatore se commisisset, ut ex actis Concilii planum fiet: sed &'opinionem illam de Concilii praestantia Eugenio proponens , ut alienam potius , quam ut suam proposuit, nam ait: In tribus praedictis casibus , ut dicunt, Papa es inferior Concilio. Concilium denique
tanta in Eugenium moliri, atque attentare perspiciens , ei va ledicto , Eugenio reconciliatus est. De Nicolao Panormitano resert Ciacconius in breviar. gestorum ejus inter vitas Pontificum,
quod Alphonsi Regis Aragoniae jussu ad Concilium Basileense se se
conferens Eugenii partes primo sustinuit 3 postea quum Alphon-sus Eugenio subiratus esset, Romani Pontificis partes impugnaturus Basileam rursus adiit, pluribusque suasit Eugenii depositi
nem , quam tamen quum proxime attentandam perspiceret, a
Synodo discessit: non inulto post denique a Felice V. Cardinalis renuntiatus Basileam rediit, se seque acerrimum concilii propugnatorem propinavit. Itaque alternatim in Partes descendebat, quae suis impendiis alterna vice deservirento quas mox proscidi se set, impense colendas suscipiebat. Sed illud quoque observatione dignum est, quod ut resert Augustinus Patricius cap. Ias, Panormitanus dum sermonem haberet in die Pentecostes , qua Felix Sacris operabatur, dum scilicet de auctoritate Concilii, &Papae loqueretur, asseruit Papam esse majorem generali Concisio , neque recte agi a Patribus , quod nomen Concilii Pontificis nomini praeserrent; quoniam ipse esset Caput Concilii, &Episcopus universalis Ecclesiae ; sed hanc praerogativam habere Pontificem in rebus alienis; in lactis autem propriis ita Papam se hes e Concilio , ut etiam pro quocuir que peccato notorio Eccle
sam perturbante a Concilio posset judicari. In aliis vero judi
363쪽
cilina ad eum omnino pertinere , ad quem etiam fidei definitiones spectarent, etiam praesente Concilio generali. Haec Panormitata verba Basileensium animos perturbarunt, putantes hisce a Panormitano Concilii Constantiensis , & Basileensis decretis iri detractum e monitus propterea super his coram Felice , & Cardinalibus suis se purgavit, aiens ea verba se ardore quodam sermonis protulisse , proinde in bonam partem eadem interpretarentur , ut qui auctoritati Conciliorum favisset semper, faveretque quoad viveret. Haec de Panormitano Augustinus Patricius . Johanni Patriarcha: Antiocheno genere Gallo opponimus Johannem Antiochenum Patriarcham, vel ab illo , vel ab se diversum , quem in Concilio Constantiensi pro auctoritate suprema Pontificis acriter pugnas,e narravimus . Caeterum , quae isthic intract. inci p. Ad osendendum apud Harduinum tom. 8. pag, I s.congerit, adeo futilia, vel aperte salsa , sive quae in adversam partem prostri , sive quae ut ab adversario se protegat, profundit , ut ea sive refellere , sive etiam referre & pudeat, & pigeat. Nicolaum Cutinum , dum Eugenio esset subinsensus, & Concilii Basileensis consiliis addictus, nil mirum id scripturiisse , quod& salso iandamento supposuit, & superstruxit : videlicet quod a
Pontificibus judicata iterato generalium Conciliorum examini fuerint subjecta: nam oppositum ex Conciliis oecumenicis demonstravimus. Caeterum quam Basileensi Pseudo-Synodo valedicens Eugenio se adstrinxit, pristinae opinioni quoque valedixisse
se satis ostendit , dum ipsius iussu Constantinopolim prosectus id
enixe curavit, ut Graeci ad Synodum, non Basileae coactam, sed ad illam , cui praeesset Eugenius, accederent. In epistola etiam a. de usu calicis ad Bohemos docuit omnes fideles Romanae Ec-siae subjici debere , eamque esse, ac suturam jugi cer columnam veritatis , nec unquam a fide defecisse , aut Sed is alterius correctione indiguisse . In epistola denique ad Rodericum de Areualo
anno I 6 a. exarata Basileensium actiones in Eugenium execratus , Vssisunt, scripsit, illi oberiatissimi viri in spiritu furoris
fiose extra omne exfum , quandosupra facrum Principem Ecclesie nescio qualem judiciariam sibi vindicabant potestatem. Quamvis vero eadem in epistola doceat Pontificem canonibus ab Ec
364쪽
clesia constitutis subesse , id tamen docet eo sensu , quod Pontifici non sit potestas bene ordinatis pro libito abutendi; qua in re nihil dixit, quod non omnes dicamus . Gregorium Corrarium , quod inter colloquendum aliquid Pontificiae dignitati minus congruum protulerit,non immoramur;sicuti neque Thomam de Cour- sellis, qui aestu abreptus , quo serebatur pro pragmatica sanctione, quam ut sarctam tectam servaret, ei sacra, & integra erant jubenda Concilii Basileensis decreta, ex quibus pragmatica sanctio conflata suerat. Alphonsum Tostatum , ut narrat Spondanus ad annum i 7 , scias ideo insensum fuisse Pontificis praerogativis, quia Senis quaedam ipsius theses Eugenio probatae non fuissent 3 quumque ipsius jussu a Cardinali de Turre cremata eas excussas , exagitatasque intellexisset, defensorio edito acerbe in Pontificis auctoritatem invectus est; atque pro studio tuendi sua Pontifici injurius esse coepit . Nihilominus idem Tostatus in cap. I 6. Matth.
explicans illud , quare Christo interroganti solus responderit Petrus: Suvm Petrus, inquit, futurui esset Asor, o populus deberet tenere talem fidem , qualem P tor constetur , es Petrus futurus erat universalis Pastor, voluit Chri tus , quod confesso mei esset per Petrumsolum , ut innuatur, quod talis es tenenda est, qualem praedicat Romana Sedet, quae est Mater, s Caput Uccisarum , eui praefuit Petrus. Dionysius Carthusianus, quod ea tempestate, qua schisima te grassante , tribus de Pontificatu decertantibus, quibusdam in Pontifices illos dubios, ac Ecclesiam scindentes calamum exacuentibus , Concilio Constantiensi in eosdem Pontifices animadvertente , scripserit, facile fieri potuit, ut pari disputationis aestu abreptus, pari pro Ecclesiae unitate concilianda animo affectus , pari calamo , exasperatiore nempe in Pontifices assurgeret. Caeterum illum non bene ratiocina in in ivisse constat. Nam Part. I. art. 48. Pontificem , ut summus est Ecclesiae Pastor, apud generale Concilium in judicio experiri non debere, multoque minus gradu dimoveri posse apertissime docet: si via ut talis,
inquit, est Superior , s Praelatus, s Pudex Ecclesa : postea vero illum Concilio subjicit, atque a Concilio judicari posse ait, in quantum esset intollerabiliter vitiosus, seu crimissus: non itaν
365쪽
inquam, bene ratiocinatus est: si enim crimen haeresis, aut schinmatis, aut dubiae electionis casus excipiatur, ob cetera alia crimina Pontifex non desinit esse Superior , dc Praelatus , de Judex ἔac proinde juxta ipsum a Concilio dijudicari, aut loco deturbari nullo potest modo.Non est ergo cur hoc loci Dionysii Carthusiani auctoritas magni fiat. Denique Henricus Kal te isen in praelaudato sermone ea de Pontifice maximo protulit, quae vel hominem non admodum sibi cohaerentem ostendant, vel hominis animo non adeo insitam eam de Pontifice infra Concilium sententiam suadeant,vel quae cum potiori prae Pontificia Concilii potestate concordent. Audiatur quaeso in respons ad Uldaricum tertii Bohemorum articuli defensorem,ubi postquam ex prolatis Christi verbis Matth. r6. n. bi dabo claves Ue. hanc interpretationem intulisset, ae s diceret Christus mandata , i statuta , qua manent ex auctoritate tuas ex eo debent haberi eanonica, quia verius emanant ex potestate mea; in Coroll. a. subdit: nullus potest se legitime ab obedientia paesubtrahere : quod patet, nam Salvator Dominus noster Iesus Chrisui persuam passonem meruit judiciariam potestatem super omnem creaturam juxta illud Matth. a 8. Data est mihi omnis potestas Scc. - . . Vicarius autem Christi est Papa, tinti nullus potest se subtrahere ab obedientia ejus de jure, Aut nullus potest de jures ubtrahere ab obedientia Dei. Sed sevi Christus recepit a
Patre dueatum , Osceptrum Eccle gentium ex Prael egrediens super omnem potestatem , ἐπ principatum . . .se ipse Petro , ἐπduisuexessoribus plenissimam potestatem commist, ut dicit Cyriialus Patriarcha Alexandrinus in libro Theyaurorum. Inficias it postea quidem, quod Pontifex contra decreta Concilii generalis quidpiam praecipere queat , Rut quiverit Basile a Concilium Bononiam transferre : at id concinit ne his, quae dixit prius, ac dicit postea Dico,inquit, quod triplici majoritate potestas Papae est major omni alia auctoritate eeelsastica, Melisa segregata : I. m o F itate auctoritatis ... a. majoritate cavsalitatis, quia ejus poteν ta ea at omnem aliam potestatem examinando , confirmando , ἐπ judicando dist.22. C. Omnes : 3. est major omni alia auctoritate, quia nullius Imperatoris , Regis, vel alterius leges , seu statuta alicu
Di roboris, seu dignitatis Uie censentur , nis quantum sunt per
366쪽
V1NDICATA. ARTICU Lus IV. PROLE G.
auctoritatem Papa confirmatae, N approbata dist. s. C. Imperatores . Gemina sunt, quae de Pontifice attexit, ad quem pertinet, ait, declaratis omnium veritatum necessariarum, aut utilium ad salutem, sive quantum admem, sive quantum ad regimen Ecele. . Sed de his satis , superque is Academiarum ultimo agendi rationem , hic enim unus superest amovendus Iapis in quae quibusdam Romanorum Pontificum privilegiis minus aequo favere visae sunt, praestat ut in jus vocemus. Sunt autem Parisiensis , Viennensis , Erfordiensis , COIoniensis , & Craco viensis , quae BasiIeensibus decretis desuprema Concilii potestate aIiquando sunt adstipulatae , quarum ad
nauseam usque actoritatem urgent Pontificiar superioritatis,&indefectibili latis osores . Verum observes I. veIim Academias alias, imo easdem aliquando, ut S. iis de Concilio Pisano,& f. a. in resp. s. ad objecta ex decretis sess.4,& 3. dicemus,dum viae cessionis Pa.
patus insistendum docuere, Pontificem indubium Concilii judicio non subesse profecto existimarunt o observes a. maIae caussae maIe patrocinatas Academias illas proculdubio, ut quae Basi-Ieensi pseudo Synodo adversus legitimum Pontificem insurgendi suppetias tuIere , atque ab illa excitatum schisma suo favore confovendum susceperunt, ac proinde pessimum argumenti genus ex pessima agendi ratione adversarios nostros arripere . 3. Observes Academias illas errore juris nota modo, sed errore facti etiam deinceptas Basileensi Synodo ita adhaesisse, ac studuisse, ut Eugenii exauctorationi, & μIicis V. intrusioni consenserint et scilicet decretis Constantiensis Synodi sese. 4, & s. eam potestatem ConciIio Basileensi factam in Pontificem animadvertendi existimarunt. At decreta illa veI nulIum robur obtinuisse, ve I locum in Pontifice dubio habuisse dumtaxat IucuIenter ostendemus , auctori tate quoque Academiarum: locum vero nulIum penitus decreta illa sese. 4, & s. Constant. Synodi habere poterant in Concilio Basiliensi ; tum quod hoc a translatione facta ab Eugenio generale esse desierit, tum quod Eugenius indubius plane Pontifex esset, nec ei proinde obedientia deneganda. Observes 4. non
absimili agendi rationi institisse illas Academias, quam quam firme vel in caussa ceIebrationis Paschatis Asiatici , vel in
367쪽
caussa rebaptizationis haereticorum Africani olim tenuere e sciis licet partium studium , tenaciusque animo prava in sedens opinio eo Asiaticos, & Africanos olim adduxit, ut coactis frequenter Conciliis provincialibus hinc Quartadecimanorum , illinc Re- baptizantium error constabiliretur , aliique in errorem traherentur . Ita plane animorum contentionis aestus, Basileensium etiam suasiones , & ossicia Academias illas in errorem adduxerunt , ab iisdem vero & alii pariter in eumdem pertracti vel nolentes sunt. At vero non secus ac Victoris , & Stephani auctoritas tandem obtinuit adversus errores Quartadecimanorum,& Anab aptistarum, ita plane Eugenii auctoritas adversus Basileensum conatus, & adversus Academiarum illarum contentiones valuit , & praevaluit omnium potior veritas , quae integra, sacrataque Pontificum jura Ioco manere jussit. s. Observes Academias Parisiensem , Bononiensem, Aurelianensem , Andegavensem , Tolosanam I Theologos item, & Jurisconsultos Iao. Academiae Florentinae, quos in consilium vocaverat Cardinalis S. Eustachii; Theologos denique , & Doctores Io 3, quos in singulari congregatione consuluerat Cardinalis Mediolanensis , uti legitur apud Dacherium tom. 6. spici legii, Labbatum tom. II,& Vonder Hari, dum in C6ncilio Constantiens de Johanne, Gregorio , & Benedicto de Papatu contendentibus ageretur , post quam Viam cessionis, quam uti expeditiorem, & meliorem proposuerant, quamque praefati pseud - Pontifices sub juramenti religione se amplexaturos spoponderant, in castum cessisse comperissent, schismati compescendo nullam aliam suppetere viam, nisi Concilii docuisse , eoque in casu , Pontificis nempe dubii , illegitimi , aut schismatici, jus integrum esse Concilii Cecum enici in Pontifices hujus generis animadvertere . Ergo Academias illas, dum doctrinam illam ad casum Concilii non cecumenici, quale tum erat Basileense , & Pontificis indubii, qualis erat Eugenius, extenderunt, in errorem turpiter prolapsas dubio procul asserere cogimur . observes s. eas Academias a Basileensibus facile in transversum actas suisse , ac in errorem pertractas : siquidem uno consilio faciendi schismaticis illis satis Pontificem ,
Concilio subdidere, uti refert Augustinus Patricius in historia
368쪽
Concilii Basileens s . Quid imo , quod ut refert Spondanus ad anisnum I 3I, Concilium ipsum Basileense non tam Episcopi , quam
Presbyteri turmatim componebant 3 seu verius turbabant , unde
non magis ab Episcopis suffragium proferebatur , quam ab juris
utriusque Doctoribus profunderentur in Eugenium perstrepentibus insana dicteria, quae ultro citroque Synagoga illa insipientium , insanientiumque Presbyterorum exciperet P 7. Observes Academiarum illarum doctrinam in pretio non habitam , imo potius explosam sui sae vel ab ejusdem assertoribus , vel a viris aliis Ecclesiasticis , vel a Iaicis ipsis Potestatibus , ut proinde ex ea nobis quidpiam negotii facessiri nequeat . De Coloniensi Academia apprime constat, & initio quidem ex diplomate inscripto a Pio II. ad Rectorem, & Universitatem Coloniensem . Quum enim Pius II. antea AEneas Silvius Piccolo-mineus nuncupatus Basileensi Concilio ad conflatum usque schisima acerrime inhaesiset , & qua epistolis , & qua libello per modum dialogi composito Rectorem , & Universitatem Coloniensem compulisset, ut pro Concilio adversus Eugenium , quod opus esset, impenderent, Ponti sex inauguratus facti poenitens dato diplomate ad eumdem Rectorem, & Universitatem, publice damnavit, devovitque, quae edixerat, egeratque: Seducti , inquiens, 'eravimus ut Paulas, es ignoranter persequuti fuimus Ecclesum Dei, es Romanam , primamque Sedem: pudet erroris , paenitet
male fecisse: Dilictiones vesras hortamur,ne prioribus illis eriptis inhaerearis , aut fidem ullam prae setii , quae jupremam Apsolitae
Sedis auctoritatem quovis pacto elidant, aut aliquid ad ruant, quodscrbancta Romana fecissa non amplectitur. De Coloniensi iterum, atque Viennensi , Erfodiensi , & Vindoboniensi adparet ex gestis Germanorum , & Pontificum erga ipsos, nam , ut re fert Egassius Boulaeus vir hac in re minime suspectae fidei in hist. Univers. Paris ad annum i 437, dum Basileenses inter, & Eugenium contentio exardesceret, Pontifice sibi parendum edicente, Concilio vero se supra Pontificem efferente, Germani Mogumiae habitis Comitiis , quamvis Universitates illae Germanicae Concilio potius, quam Papae adhaerendum docerent, neutri tamen partis bi adhaerendum declararunt, unde Neutrales dicti sunt. Enim, Pars I. V v vero Disiti eo by GOrale
369쪽
338 P Rivi LEGIA ROM. PONTIOC I
vero neutri parti sibi inhaerendum statuissent ne Germani, si omni ex parte ipsis probata fuissent qua decreta Constantiensis, & Basileensis Synodi,qua Academiarum Germaniae praesertim doctrina λPraeterea Natio Germanica neutralitate postmodum abjecta Nicolaum U Eugenii successorem uti Iegitimum suscipiens, Eugenium perinde uti legitimum agnovit : agnovit igitur postea Concilium nihiI in Eugenium potuisse , quod antea animorum ingenti aestu disputantibus Doctoribus vix, ac ne Vix quidem perspexerat: perspexitque propterea Pontificem Concilio, non e converso praesta-Ye Quod si eadem Natio id ita antecessiim efflagitavit, antequam illi obedientia se obstringeret , ut NicoIaus V. potestatem Concilii generalis agnosceret, seque agnoscere Nicolaus edixit, id
totum negotii agens cum Germanis Pius II. tum temporis AEneas Silvius , qua ratione dietiim inteIligi debeat, decIaravit et potestatem sciIicet, & pra eminentiam Conciliorum ta Iem approbavit Nicolaus, qualem Eugenius , ipsius oratores in Germania a siseruerant , Germanique asserendam ab Eugenio, & NicoIao expostuIaverant . At Germani longe abfuit, ut ab Eugenio, ScNicolao peterent, ut Conciliorum potestati , ceu supremae, ac potiori annuerent, fascesque submitterent , optime enim noverant ea de re Basleenses inter , & Eugenium contentionem exar- fisse . AEneas Silvius Ionge abfuit , ut Germanis hac in re morem gereret, quum ex adverso, ut mox diximus, Rectori, & Universitati Coloniensi pro suprema Pontificis potestate Iitteras dederit , atque in orat. habita Viennae pro auctoritate Romani Pomtificis adversus Austriacos inter alia protuIerit r Constat uno solum rasu certum , s indubitatum Amissem subesse Concilio , nempe haeresis , aut hismatis. Eugenius etiam Ionge absuit , ut Basiliensi Concilio obsequutus sit , locoque post steterit, ut potius steterit adversa fronte, Se constantissime primas sibi vindicarit de ad suos Legatos in Germaniam rescribens , Concilium Basileense quidem usque ad transIationem approbare se ait , absque tamen praeIudicio juris , dignitatis , ac praeminentiae Sedis in silicae . De quo plura rursus insta De Parisiensi Academia , de qua suo loco agendum nobis erit, quum de Ecc Iesiae Gallicanae doctrina sermo instituetur ,
370쪽
V1NDICATA. ARTICU Lus IV. PROLE G. 33sconstat ex oratione , quam Florentiae anno I 441. coram Eugenio IV, ac Cardinalium Collegio , dum Florentiae Concilium sederet adhuc, habuit Petrus Episcopus Meldensis CaroIi VII. GaIliae Regis orator. 6eatissime Pater, inquit, Princeps mser eso... nam etiam Principatum Monarchicum esse a Deo insiturum , teque vera , texitimaque successsisne illam ps ere palam recognoseia mus , oe confre r. - . Hic Pater Beatissime odiendum es, quoniam hie latet tota calamitas prvientis Ecelsae : saepe enim di Alames, quod duae extremitates sunt causa defructionis Ecelsae di, unaiquidem fuit , es es illorum, qui voluerunt uti hae potesate inere iis Patrum , is iliam exercere , scat Principes gentivm juam exercent potesatem, putasola voluntatis libidine . Alia autem existremitas est illorum, qui ut re terent hujusmodi abusus , ἐπ voluntario exercitio hujus potestatii , ipsam potestatem jupprimere eonati sunt, ἐπ nimio fervore re tendi ad hane vesanium devenerunt , quissupremam potestatem is uno Iuppisto consilere denegant , sed eam in multitudine, quae cito in diversa Icinditur , eollocant, ἐπ se pulcherrimam Monarchiam Ecelsae, qua Chri. stianos hucusque tenuit in unitate fidei, in una professione Religis.
nis chrysianae , in uno ritu Meramentorum, in una obervantia mandatorum , in eisdem ceremoniis divini cultus... nunc abolere ,
ἐπ supprimere contendunt ; ηοbilissimam politiam , quae beatitudinem caelestem habet pro ne, ad Democratiam , sue Arisserariam redigentes, ἐπ ulterius in malis procedendo, unum i in Capite assumserunt, Felicem V. qui non eis praefertur ... Porro
Conciliam olim Basleense unam extremitatem nimis exaruit , quando veritatem de suprema potestate in uno extinguere pertenta vis . concilium autem Florentinum hanc veritatem bene quidem lucidavit, ut patet in decreto Graecorum, sed pro re lando fuishujus potestatis nihil edidit , nihilque locutum est, unde reputaturia multis aliam extremitatem exacuisse se. Haec ille . Ex quibus liquido patet Gallos nihil Parisiensis scholae doctrinae deferentes, minus , nihilque Basileensium decretis detulisse . Quae tamen sinistre interpretatus Bossuetius des par. a. lib. ro. cap. I 6. alienum in sensum adeo intorsit, ut Meldensem illum Episcopum , & Oratorem Eugenii assentatorem facere non sit veritus: at aperta V v 2 adeo Diuiti su by Cooste