장음표시 사용
371쪽
P A R s TERTIA. 3 pri ut miseros mortales cupiunt in viiijs excel- M.tere, illis forte placebunt virtutum exercitia 3 placebit ijs contemptus diuitiarum; qui diuitiarum laqueis omnes cupiunt thuqlutos ξ Afilictio cor- . . poris; qni mox conditum hominem ad corporis oblectamenta inuitarunt Z Humilitas; qui ob nimiam superbiam de cano deiecti fueruntὶ Castratas; qui locis delectantur humidis,& virtutem habent in umbilico& renibus 3 Studium orationis; qui iuratissimi illius sint hostes, ad quem oratio
Forsitan negantur virtutum exercitia esse, quae a . diximus; prosterea, quod ex fine, qui in ipsis Propositus est malus , vitium contrahant omnia. Ea siquidem finis mali conditio est, ut cum ad opera accedit, etiamsi praestantissima invenuit, d prauet ipsa atque corrupat. Sed hoc examinemus. Primum omnium, quod obiicitur, n omnibus locum non habet. Non hoc propositum est in viariorum. fuga. finis qui opus deprauet, oportet opus accedat: at sine opere est vitiorum fuga. Veligitur ob hoc Daemones fugam dissimulare noti d bent , quod multa mala, quae alioquin committo
Deinde, dicendum non est, opera omnia, quae fiunt, a fine deprauari. Cum enim ipsa ex se bona sint, si deprauantur,non ipsis insto fine deprauantur, sed alio aliquo, qui ex agentium voluntate accedit: at quis umquam ex iis, qui Reliquias in honore habuerunt, aliud sibi propositum Dille dicat,quam Dei atque Sanctorum honoremZ Vtrum Vero hic malum et ' Dei an Sam runs Z Num virisque situs honos debetur
372쪽
Tribuitur fortassis Dei honor Sanctis. Et hoc quis cogitauit Z quis dixita quis scripsitὶ quis fecitὶ
Itonitis partibus honor,qui Sanctis tribuitur, inserior est illo,qui debetur st tribuitur Deo.Deum ut boni omnis authorem & consummatorem hon ramus ; Sanctos ut Dei amicos, nostrosque apud Deum patronos & intercesseres. Sed nimium excrestit oratio. Nimis multa cum Aduersarijs.Nostra repetamus. Igitur,cum certum sit,iaon simulare sugam Daemones, sed inuitos fugere Reliquias non sustinere;caulam, cur giant, Jnquiramus: ruce igitur illaξ An DGG;qui ipsos cogit ad praesentiam Reliquiarum fugere ZAn Sancti, quorum Reliquia habentur, in fugam conuertant λAn ipsis Reliqui,s vis illa insita est, ut locis atque
hominibus nequam Spiritus pellant Z An homines lsunt; qui ut alijs rebus,ita adhibitis Resiqvijs,eos dem proscrituntὶAn denique horum nihil, sed ipsi
Damones sunt, qui quamuis nullam a Reliquiis vim patiantur,ipsas tamen sustinere ex odio. nequeant.
Quinque hic modos insinuamus, quibus Reliquise Spiritus pelli,potest intelligi: quem, vel quos probemus , inquirendum est , antequam Caput
Deum ad Sanctorum Retiqeias Damionibus exitium, aut fugam imper e posse extra controuersiam est. Quid non potest Deus, .cuius nomen omnipotens Exod rs. Dubium item nullum , stequenter imp rauisse, quando dissiciles Nequam Spiritus esse potuerunt: re ipse hac ratione Sanctorum suorum . voluit gloriam illustrare,&mundo innotes ere Verumtamen hon solo hoc nomine , neque sem- . per hoc, Da mones fugam capessere credendi sunt.
373쪽
PARs TERTIA. 347 Potest Deus Daemonibus discessiam & sugam non imperare, & tamen ipsos ad fugam cogi certu est. Sanctos, quorum Reliquia habentur, proprie Damones fugare dici non debet quoniam, ut ipsi per se miracula non perpetrant; ita neque Daemones in sugam per se conuertunt. Magna fuit ipsorum in nemones potestas, quamdiu communem nobiccum in terra vitam egerunt : ortui iam, & cum Christo in caelo regnantes in Daemones per se possunt nihil. Si quid possut,possunt oratione,queas modum reliqua ita Daemonum fugam impetrare. Reliqui ji potestas aliqua,qua in Damones agat,eosque sedibus perat,no inest. Si inest,qualis quaeso illa
est Θ Spiritualis, an corporea Z Spiritualis in re corporea, ut Reliquia sunt, inesse non potest. Corporeae ad Spiritus profligandos, quales sunt Daem nes , nihil facit. Suntane igitur honunes,qui quemadmodum rebus alijs, ita adhibitis Reliquijs Damones proscribuHSunt utique : quoniam penes homines hanc potest tem suturam, diserte Christi probat oratio. Marci ultimo, &c. ut ergo illi Daemones in fugam coimuertunt usu nominis Iesu; ita usu Retiquiarum,usu Rerum aliarum. Mi Sed praeter hanc,alia ratio est, quam quinto I co insinuamus,quod Reliquias etiam per se ferre n queunt Spiritus; ita, ut quamuis homines adue sus Daemonci Reliquijs se non arment, & his a niis instructi eos non impugnent: si tamen ipsas alicubi Nequam Spiritus deprehendant stet obse illiat, mox fugam carestant. Hoc pulchre B. Chrysostomus similitudine ostendit, quam initio huius capitis attulimus.
374쪽
Duobus igitur modis ad profligandos Darm nes ReliqVia faciunt: primd per se, secundb ex Uι eas Daemonibus ac ibentium. In priori modo simplex est ratio, cur fugiant ; in posteriori duplex siue bipartita. Ibi per se fugere dici possunt, ob odium, quo erga Reliquias flagrant, maximum: hic praeterea compelli exorcizantium authoritate. Ibi Reliquia veluti otaecta quaedam D mones mouent, ut fugam ineant: hic sunt quaedam qliasi ii strumentales causae, quibus Exorcistae quibus di uinitus in Spiritus hos collata potestas butuntur.
De crocis aduersus Damones e sicaci usu: O quod hic nuram Iapiat superstitionem.
Vem modum de Reliquus communis
est,tam Catholicorum, quam Haereticorum, sententia , quod ad profligandos Daemones valeant ; sic communis consensus de Cluce. Ex Haereticis inter alios ita sentit Brentius,' teste Alano, Dialogorum lib. .cap.3. Ex Catholicis omnes omnino: ut non sine causa in Prouerbium abieri , Damones fugere Cilicem. Iisdem etiam rationibus utrique inducti sint. multitudine scilicet exemplorum , quae Omnis aetas suppeditat. Nos alias duplicis generis protulinuis,qu tum quaedam ostendunt Cruce ex hominibus Daemones elle exactos, quaedam alijs locis profligatos. Vide Disput.de Daemoniacis. Plioris generis sunt, quod Gregorius Ling nicus
375쪽
nicus Episcopu ex Energumenis ad se adductis, signo crucis iusserit Darmania discedere, ut loquitur Gregorius Turonensis in vita Patrum: quod eodem signo, eadem a muliere exegerit Albinus Andegavensis Episcopus,quemadmodum testatur Vincentius lib. 23. cap. i s. quod idem praestiterit
Iosephus quidam non i im Christianus; ut habet Epiphanius Haeresi go. Pro posterioribus seruit Gregorius N caesi
riensis; quam laepe contra Daemones his armis d pugnaste testatur Gregorius Nyllenus, in vita eius B. Antonius; qui hoc armorum genere omnibus Darmonibus fuit terribilis. S. Margareta ; quae C uce Daemonem in forma Draconis sibi appropinquantem profligauit,teste Metaphraste in eius vita. Iulianus Apostata; qui dum se Cruce signat, Daemones, quos euocaret, fugat; quemadmodum Or1tione in eundem scribit Naaianzenus. His addimus, quod utrisque plus ad propositam disputationem facit, ut in An stasio Imperatore refert Glycas: parci . Em, inquit, bis temporibus Rex Persarum Coades, qui camin casIello quodam geminas magni preti, uiduisset, ac quominus potiretur , ab incolis loci genijs, impediretur, omni genere praesisti rum usus est. Nam o Iudaeos, ct quo uis alios accestos adhibebat: neque tamen issorum quisquam aliquid e cere potuit. Tandem Antistes eius loci , Io C ut is ius expulit. Haec Glycas. Quocirca optime Paultanus Natali Oetauo S. Felicis.. Nos Crucis inuicta signum, ct confe*ο munit.
Armatique Deo mentem,non quaerimus arma
Corporis: ct quamquam inebris videamur inermes,
Arma tamen gerimas, qui as ct sub pace seroa
376쪽
Eodem quoque modo D: emonum ingenio loquuntur Aduersarii,& Catholici. Volunt illi Da mones hic nequiter agere, & fuga ad superstiti sum honorem crucis mortales inuit re. Asserunt hi ex Crucis odio de detestatione fugere. Nos quamuis de hoc alias aliqua; hic tamen pro Catholicorum
opinione pauca,ex iam allatis exemplis argumenta addemus,tum nostra prosequemur.
Et principio quidem eos. qui exempla literis consignata polleritati tradiderunt, in illa sententia non ille,ut putarent Daemones suga ad Crucis cultum superstitiosum allicere, certum est. Res gestas ita narrant, ut significent, & tortos esse Daemones,&Crucem fugisse coactos.
Deinde qui Cruce contra Damones sunt usi, id de ingenio Daemonum nec suspicati sunt, nec suspicari potuerunt. Ari putarunt hosteni pelli rebus hosti gratissimis 3 aut ad Daemones pellendos,animo non pellendi accesserunt Z Omnino, quia prodigiosos effectus erucis, priorum, & suorum temporum exemplis deprehenderunt; eandem ad Darmones vi pellendos valere, credere & potuerunt ,& debuerunt.
An in eadem cum Aduersarijs sententia suerunt, qui nos pracesserunt. & vel haec ad Crucis signationem fieri iderunt,uel facta audierunt3 Vix de ullo hoc legimus;de pluribus vero, quod ad Daemones profligandos Crucem valere crediderint. Quid quod omnium haec fuerit sententia 3 om nes hanc Crucis virtutem agnouerint 3 Posset socaliunde doceri, sed unius Apostatae Iuliani suffec xit exemplum. Ille ex vise atque conluetudine, luae
377쪽
apud Christianos vigebat receptissima; cruce te
aduersus Daemones muniens, conseruatus est. .
Haec cum ita sint, cisa pro se Catholicili beant tot, & tam varia exempla: cum sequantur eorum, qui Cruce Daemones profligarunt, eorum, qui profligatos viderunt & audierunt ;eorum, qui haec posteritati tradiderunt sententiam; cunis 'uantur totam antiquitatem, damnari iuste pos suntZargui superstitionis Θ Idololatria: Z praesertim, quando diuinis literis edocti sunt, ut Maiores suos cludiant O sequantar Deut. . 'Sed haec ex hominum opinione argumeyta 'de sumpta su iit.Ita est. Nulla igitur sunt ξ Non ita est.. Ex rebus ipsis deprompta hic non, desiderantur. Primum, tam variorum hominum opinio plurimum valet.Quod enim uniuersa tenet Ecclem, se ut B. Augustinus loquitur lib. . contra Donatistas, c. a . omnibus retro feruatum est temporibus non prohomnum tantam opinione bonum est minimeque detestandum; sed reuera quoque bonum est, ct nullo M do damnandum. . 'Praeterea, quando ad C tacect,a Iuliano fustam, e nuit Demon, an non Crucis vim sensitPAut rus ius ad honorandam Crucem voluit inuitare perditum Apostatam; quem a Crucis honore semel auocauit Z Voluit persuadere, ut Christianus feret; quem antea ad deserenda Christianorum castra,
cum spe maximi lucri, induxerat Z quid potest fingi ineptius, dici absurdius 3 Si umquam fugam disi
anulauerunt Daemones, ad ellictam Crucem : pr
fecto, cum se signo Crucis Apostata signauit sesam dissimulare non debuerunt. Jos bas udaeus adhuc,Crucis Iim obseruauit,m
378쪽
Daemonum eiectione; quando mox ad. Crucem ab ipso productam obsellos relinquebant impostores; hicque re commotus ille animum ad Christianam xeligionem adiecit: An sorte,γt Christianus fieret Iosephus, adlaborarunt Daemones ZCum Coades, Persarum Rex, cuius iam memianimus , Spe gemmarumcbnsequendarum, omnis seneris superstitiones, aduersus infestos Darm nes admissilet; qui fit, ut ad solam crucem factam Omnis Daemonum vis abacta sit 3 An superstiti Des non fuerunt, quibus frustra Damones tentarum Gςntiles, atque Iuda ξ& sola fuit superstitiosae Crux ab Antistite facta3 Cui hoc,vel per somni uinvenit in mentem λ Aut superstitiosi non fuerissit Iudaei, atque Gentile; ; au mni superstitionis si spicione caret Antistes cum eruce. Si in sela harmonum fuga Crinae vires suas Je monstrasset ; sorsitan vis oucis posset elle suspecta: iam vero tam sunt multa, tam sun varia,tam sunt magna, per Crucem perpetrata ut vel ex ijs virtustiri eius in Daemonum eiectione omnino Oporteat astruere. 'Sed ex Cruce, Crucis vim contra Daemones c suos camus. Clux signum est rerum Darmonibus maxime exosarum. uas igitur res exosas Spiritus
Nequam habent, & detestantii r ; earum tinni,
gaudentZassiciunturirecreantur Et rebus,de rerum signis cruciantur Daemones Dubium non est, quin odio persequantiad N quam lya . qme magno in honore habet Deus. C0ntrariorum enim sunt ingeniorum; contrario-xum studior m. Quanti ver5 Crucem facit Domi hu: ZIn summo illo & supremo die; in summo suo triumpho;
379쪽
triumpho, quando venturus est cum potestate magna ct mali state , crucem vult esse praecipuum, Scillustrissimum insigne. Matth. a . Num igitur non pollunt detestari ιν sic in diaboli 3 Dusum non est, implacabili odio Daemones i8.
detestari Deum Opr.Max. Dubium nullum , quin . quae Dei honore promouent, abominentur, quai tum vero promouet ιrux ξ Crux, in qua Christianis gloriandum censet Apostolus Θ Galat. γ. Omitto mortales ex cruce occasionem sumere bonorum multorum,quae ipsi faciVnt, & detestantur verb Daemones: sumere Occasionem multorumalorum, quae ipsi fugiunt,& desiderant vero D emones an hoc ipso, quo ad crucem fuga sua alliciunt Daemones suadent bona ξ dissuadent mala ξDenique,ipsam in se crucem inspiciamus,quid- a nam in ea superstitiosum este possit,inuestigemus. Duo in ipsa iunt,motus quidam manu in aere faetus,& exspectatio fugae Daemonum. Utrum horti . superstitiosum λ Prius illud,an posterius λ Prius res naturalis est: alterum officium pietatis aut charitatiS. Forte nec hoc, nec illud damnatur ; sed quod ar. suga Daemonum ex tali manus motu exspectetur. Cur hoc i an quia effectus Spiritalis,& quasi diuinus, a re speratur corpora; quae cum illa assinitatem habet nullam i Verum simile quid in sacra
mentorum usu obseruamus, quae tamen ad tu Pe stitionem reuocare extremae esset dementiae.
Dicitur forsitan sacramenta diuinam habere 2t. institutionem. Quid si eadem niti dicamus coucem Z quomodo quod alleretur, refutabitur 3 Si Scripturae postulantur, postulabuntur eaedem pror sacra
380쪽
sacramentis, quae cum hic in quibusdam desiderentur, vel illorum authoritas eleuabitur, vel crux non idcirco reiicietur,qu id pro se diserta non habeat Scripturarum testimonia. Sed nec neceste est omnia diuinam habeant institutionem,quq ad Spirituales effectus producet dos usurrantur,& corporea sunt.Ab Apostolis postolicisque viris quaedam probata & Vsurpata esse potuerunt; quaedam a primitiua Ecclesia r cepta, quae vel hoc nomine non damnari, sed probari ; non contemni,sed in honore haberi debent.
Qui si ex horum generest ipsa crux
Omnino vetb rem ita se habere, sequentibus docemus ; Ared breuius,quo magis ad finem properat oratio.
Primum hic pro nobis est antiquissimus Scriptor Tertullianus; qui,libro de Corona militis, Tradiationes apoliolicas enumerans: Ad omnem, inquit, progressum atque promotum ad omnem aditum o Gntum ad vestitum ct calceatum rad lauachra ad mensas ad lumina ad cubicula: ad sedilia: quacunque nos conuersatio exercet,stontem crucis signaculo rerimus.
Secundit, seruit regula beatissimi Augustini,qua lib. . contra Donatistas,cap.1 .id censet Apostoliacam habere graditionem , & institutionem, quod in uniuersa Ecclesia, ct omnibus retrὸ temporibus serum tum G,quamuis ipsum etiam tale sit. ut ab Ecclesia p tuerit institui. Quid vero 3 Anno in uniuersa Christi Ecclesia omnibus retro teporibus suit usus crucis 3 Tertiti, valet hic regula, qua usi sunt Irenaeus,
atque Tertullianus, ille lib. s. cap. 3. hic libro depraescriptionibus haereticorum. Vbi docet ex Ap stilica descendere traditione, quod pro tali habetur in tu