장음표시 사용
471쪽
Sexto , qudd sngulis annis ipso dormitionis α λι- uersario, Missa Sacrificium pro defunctis repeti eranz. Meminit huius consuAudinis Tertullianus, te corona Militis: Damasceia' Sermone de fidelibus de
functis. De eodem sic Gregorius Nazianaenus, Oratione io. in laudem Caesarij. Atqae alia quid mpersoluimae, inquit,atia vero dabimus, Anmuersa honores o commemorationes os serentes. Septimo,quod non annuis solum dormitionis diebus, sed tertio. Ontna ct quadragesimo hanc homam obtulerint : quemadmodum iam citatus testatur Damascenus. Praeterea Tregesimo die, pro se, Sacrificium hoc osterri petiit Ephrem,in suo Testamen to. Pro quadragesimo sic loquitur B. Ambrosius, de obitu Theodosj : Eius ergo Principis ct prox e
conclamaumius obitum , O nunc Quadret pinu cel bramus afflente Horis altatibus, Honorio Principe qui
sicut Ioseph patri suo. Iacob,quadraginta diebus. humationis officia dettitit, ita is hic Theodosio patri iusta persoluit. B.Remigius testamento suo, quod varijs libris exaratum legimus inquit Duranius, lib. a. de Ritibus Eccletiae Catholicae cap. 43. nepoti Agarimero vineam, δc quaedam alia legauit; ut a Patribus suis omnibus diebus Feliis ct Dominicis, pro
commemoratione sita, sacris altaribus osteratur Oblatio.
Octaub, qudd non facile hoc beneficium putau
rint defunctis esse negandum.Nam poenitentibus,etsi quaedam alia negarentur. De his ita habet Concialium Arelatense II.Canon. I 2. Qin in poenitentia positi vitam excesserunt, placuit nullam communione vacuum debere dimitti, sed pro eo quod honorauis pos
nitentiam , Oἰlatio istius id es pro ill/ recipiatur. Condi
472쪽
Concilium Carthag. IIII.cap.79.sic statuit: Poeniarentes ot casu in itinere, vel mari, mortui fuerint m
moria eorum orationibus 9 oblationibus commendetur.
Idem constitutum in Concilio Uasensi I. cap. a. &vasensi Il. cap. . Nono, quod si quando graui in aliquos premντ luerunt adnimaduersum, huius sacrificij beneficio defunctum priuarint. Hoc B. Cyprianus lib.i. Epist. 9.his verbis docet, Episcopi, inquit, antecessores nostri
salubriter censuerunt, ne quis stat r excedens , ad tutelam , vel curam, clericum nominaret. Et fi quis hoc fecisset,non esserretur pro ipse, nec pro dormitione eius Sacrificiam celebraretur. Neque enim,adiungit,ab altare Dei meretur nominari, in Sacerdotum prece, qui altari Sacerdotes, o ministros suos Leuitas Muocare voluit. Sic concilium Bracarense Canon.3J. vetuit
fieri Sacrificium, pro ijs, qui sibi crudeles manus imtulissent, aut Catechumeni ex hac vita discesissent.. Decimd, quod hoc singulariter, defunctis prodesse testati sint, B. Chrysostomus Homilia ri. in Acta Apost. Non fustra, inquit, Apostolis sancitum,
vi ct in celebratione venerandorum, steriorum, memoria far eorum, qui hinc decesserunt. Nouerum istis multum hinc emolumenti fieri, Multum utilitatis. Eadem habet totidem verbis Homil. 69. ad populum Antiochenum. In eandem sententiam loquiatur B. Augustinus , in Enchiridio, cap. IIO. Neque, inquit Aegandum est defunctorum animas pietate βο-rtim viventium iuuari.cum pro istis Sacrificium mediatoris osse tur. In eandem Theophil actus, in cap. Ia. Lucae: Oblationes, inquit,9 distributiones, qua fiunt pro defunctis, Non parum conducunt etiam ijs, qui in grauibu) delimis mortui sunt. In eandem B. Greg.lib.
473쪽
. IDialog. cap 11. Multum, inquit solet anim , etiam post mortem sacra oblatio bo ita se lutaris adnisare,
ita ut hanc nonnunquam ipsa defunctorum anima expetere videantur. In eandem Cyrillus Hieros Cat chesi Mystag. 3. Maximum credimus animarum iuua-Dien pro quibus ossertur obsecratio sancta illius, ct tremendi,queod in altari postum est. facrificij. In eandem Ioannes Eleemosynarius, Thes 4. huius capitis.
Undecimb, quod hoc Aingulariter pro mi charisiimi,
vel obtulerint, vel osserra desiderauerim. B. Ambrosius, oratione de morte Satyri fratris. Tibi nunc,ait,omnipotens Deus,innoxiam commendo anima: Tibi hostiam
ero. Cape propitius se serenus staternum muntis, Sacriflcium sacerdotis. Idem Ambrosius in orationibus de obitu Theodos j & Valetiani, se pro ipso
rum animabus sacrificaturii pollicetur. S. Augustinus, lib. 9. Con .de matre Monica agens: motqhothac, inquit, legerint, meminerint, ad altare tua, Momes famula rua, cum patritio quondam eius coniunge.
Serviunt hic exempla quς Thesi .c.76.allata sunt. Duodecim b, quod hoc benescium sacrifici, sub de functis petiuerint impendi. De matre sua eadem idem scribit Augustinus,lib. 9. ConfessNon ista mandatur nobis, ait, sed tantummodo memoriam sui, ad altare tuum fieri desiderauit, cui 'nudius diei praetermisitone seruierat. Idem Sacrificii , pro se fieri petiit Ephrem Syrus: idem Venerabilis Beda: idem regina Scotiae Margareta, quemadmodum demonstratum est Thesi 4. cap. 76. Decimotertio, quod dum suoragiorum , quibus defuncti iuuantur,mentionem faciunt,hoc reliquis proponant ct proferant. quemadmodum Chrysostomus atque Augustinus faciunt: ille Homil. 3.in Epist. ad
474쪽
Philipp. hic cap. tio. Enchiridij. Utrumque sequitur Concilium Florentinum, in unione Arm.ut ob id Cyrillus Hierosolymitanus Catech. s. Mystag
gica, maxim&m iuvamen animarum dixerit esse, O
secrationem sancti istius, ct tremendi, quod in altari postinii est , Sacrifici'.
nferunt purgandi Spiritus : reliquum es,' disicutiamus diuomodo infectantibus Spiriti-hus hominum damnatorum sit decurrendum: hoc sequentibus aliquot Capitibus examina mus. Primum vero hic ,in ordine totius Dis metationis est.
Non deesse rationem viventibus , qua se liberent a molestia,quam asserunt damnatorum hominum Spiritus. Vnt,qui vel nuram,vel certe mortalibus ignotam existimant esse rationem , qua viventes se a Spirituum damnatorum hominum molestia liberate valeant. Et sorsitan non temerc. Neque erum apud hos illi modi videntur seruire; quibus Daemonum profligantur Spiritus:
B oluris es examinatis modis duplicibus, quibuου partim contra Daemoniorum Spiritus pugnatur . partim liberamur a molesti,s , quas
475쪽
neque alij,quibus purgandorum animae iuuantur: propterea, quod ut ab illis, ita ab his Spiritibus d natorum, hominum Spectra plurimum differant. Nec videntur hic superesse ratioines alia. Quae a. enim illa sunt ZIllaene, luarum initid mentionem fecimus ξ imprecationesi verbera Z districti gladijὶ ignes)J, c. Verum cum hae in nullos Spiritus vires habeant, apud damnatorum hominum Spiritus quid promovebunt ξVerumtame ex tribus,ni fallimur,colligitur non deesse etia viventibus, sua arma,q'ibub se ab horchia rituum moleitia tueantur,atque defindant.Pi incipibquidem, ex horum cum aliorum Spirituum collatione. Tum deinde,ex condicione societatis, quae est inter Christianos. Tertio denique ex ijs,qui ad
molestias, tuas damnatorii Spiritus aliarunt, concurrere , & quouis modo operam suam conferre videntur.
Medium inter purgandos hominum,& damna- . tos Daemonum Spiritus, in hac molestandi ratione obtinent illi, de quibus nostra iam Disputatio est, Spiritus. Cum igitur ab illorum molestia, nos charitatis, quae pro illis fiunt, ossicijs ab horum Chri ilianae religionis praestantissimis praefidijs liberemus; rum mole sitas excutere non valebimii,3
Sillidet studium molestandi horum multo ma- F. ius, quam purgandorum Spirituum: non tamen maius Daemonum. Et quamuis magnae ipsorum vires multd tamen inferiores sunt viribus Daemonum. Quod igitur erga hos valemus,illud erga illos non poterimus 3 Smie talis Christianorum illa est conditio, ut Rempub.quandam costituat.Hoc cum alia multa,
476쪽
tum in sa ris literis sarpissime regni criorum compellatio,qua illam Dominus notat, indicat: quod igitur unaquaeque Respubl. habet, ut se aduersus hostes tueatur atque defendat; hoc,optime a Christo Domino constitutae Reipublicseerit Megatum ΘSola haec aduersus suos hostes se tueri,ab ipsorum molestia se liberare non poterit Θ An forte hi Diritus hostes non suntΘCur igitur molesti sunt 3 cur
pacem inuident Θ terriculamentis cruciant λ
. Non sunt subiecti viventibus hi Spiritus, dicet aliquis:extra Christi sunt Ecclesiam. Ita est. Et ob eam causam, cum ipsis non tanquam nobis subiectis agimus, sed tanquam cum hostibus:qui quamuis iure subiecti non sint; nobis tamen se subiiciunt, hoc ipso;quod nobis inolesti sani faciuntq;,
ut naturae iure liceat propulsare a ceruicibus nostris molestias; quas praeter ius nobis afferunt. ' 8. Tres omnino elle videntur, qui ad mole Iias has concarrunt. Ipsae defunctorum anima quae excitatis tumultibus , & terriculamentis nos fatigant. Daemones, quorum opera, corpora, quae Spiritibus seruiunt, coponuntur& formantur :& Deus; quo vel permittente, vel praecipiente hic omnia sunt.' Cuius vero ratione fieri negabimus, ut a molestia hac nos vindicemus Z9- Demonstratum est, iam nec tantas esse vires horum Spirituum; nec tantam malitiam , quanta ipsorum est Daemonum. Omnino igitur, si a Daemonum molestia possumus; ut postumus, ab horum infestatione atque insultibus expedire nos . poterimus. An forte, contra Daemones vires nobis desunt . At a Daemonum, creaturarumque omnium Do
477쪽
mino, susscientissimae in. Daemones sunt collatae. Ecce, inquit Dominus , dedi robis potestatem O candi super Daemones. Neque nobis hic Deus ipse est impedimento, II. Quamuis enim ipso nunc permittente,nunc imperante tumultibus suis molesti sint, Spiritus: ita ramen molesti sunt, ut quemadmodum ab illius voluntate pendet,quod fiant ; sic quod cessare debeant : & hoc quidem nostris precibus urgentibus potest clementer concedere; luemadmodum illud sua iustitia postulante permittere. Sed ad modos. Et primo falsos excludamus,tum veros probemus.
Non valere contra damnatos hominum Spiritus, eorum De mole dias, quibus loca reddtinet infesta, ruas rationes, quibus viventes se expediunt a mole ijs , qua a pumgandis Spiritibus as feruntun . Osse tolli molestias,quae a damnatorum Spiritibus, certis locis excitantur, de--- et monstratum est. Sequitur ostendamus, quibusnavi rationibus tollantur: iisne,quibus contra infestantes Daemones depugnamus.an quibus
utimur contra illas purgandorum Spiti tuum ; an lijs aliquibus. Rem ἐuabus Alsertionibus includimus. Prior hoc capite explicanda est. Harc est: Rationibuι, quibus contra molas is, quis a Ff 1 purgan.
478쪽
412 Da LOCIs IupEsTIs purgandis Spiritibus asseruntur, utimur; contra Gmnatorum hominum Spiritus nequaquam agendum est.
Causa Assertionis est : quia neque hos nomine hi Spiritus molesti sunt,quo illi purgandi:neque si es
dent, his e rationibus eos tentare, atque aggredi liceret. quo nomine damnatorum hominum Spiritus molesti sint, seperius cae. i3. demonstratum est. Quod vero, non idem ipsis atque purgandis propositum sit, dubitate nemo debet. Purgandi, ut vivetium opera iuuentur,importuni sunt:hi spem salutis nullam habent. Qui verb,quod iuuari ρος sint,desperant ; ut iuuentur petere possunt rQuod si a morte, rei non ad poenas mox r perenturcivel si raperentur,iudicis senuntiam non perciperent ante hi Spiritus,quam uniuersale omnium mortalium futurum est iudicium:vel etiam,s post latam a morte sententiam sperarent ad irsam mutandam aliquando,audi altem mitigadam: possent forsitan ad vivos redire, tumultuque suo atque molestia viventium operam implorare, ut vel ad supplicia,quae meruerunt, non damnarei tur, vel ab ijs,quae sustinent,subleuarentur:at E rum nullum apud infelices locum habet. .
Mox post mortem ipsos merita sequuntur supplicia, facile est coram Deo, dicitur Ecclesti. in die obitus
retribuere unicuique secundum vias siuas. Ducunt in bonis dies suos, inquit Iob,cap. 1r. ct in puncto ad imferos descendunt. Diues Epulo, mox, ubi mortuus, in inferno est sepultus, Luc.i6. Jc mox in tormentis hanc edidit vocem: Crucior in hac flamma. Si mox beatos sua sequitur gloria,impiorum in longum tempus differrentur supplicia i Postquam diιm
479쪽
r A R s TERTIA. Istuam obieris, inquit Chrysost. homil.37. in Matth. iudicium ct poena consequetur:Vide FrancisSoarer, Tom.2. in tertiam partem D.Thomae, Disput.sa. Sic mox, post mortem,tudicis fertur sententia, o Gnon ad communem usque carnis dissertur resurrectionem, quidquid dicat Lactantius , lib. . diuinarum Instit.cap. 11. Pulchre Apostolus Paulus, ad Hebr 9.cap. statutum est,inquit, omnibus semel mori post
hoc autem iudicium. Iam, inquit B.Augustinus,lib.a. de Origine animae,cap. . illud salubriter credit, rect iram, iudicari animas,cum de corporibus exierint: Antequam veniant ad illud iudicium, quo eas oporteriam redditis corporibus iudicari. Aiunt,inquit Dam scenus oratione de desunt his,viri diuinitus illustrari.quod cum exbalamus stiritu, quas in libra,humanavera probantur. Et si ipsa nox mortem sequuntur supplicia, disserri potest sententia qua supplicia praecedit Nec θs miseris /sse potest, quod vel tormentorum at quando futurus sit finis: quia Wternus est ignis,
qui cruciat: vel poenarum acerbitas post mitigari; quia ut irrevocabilis, sententia in constans atque perpetuum supplicium. Alicuius mitigari eam, cui traditus est, poenam; vel quibusdam interuallis habere aliquam pausam,quis audacter dixeritλ inquit beatus Augustinus in Psal.ios. quandoquidem νη- stillam diues ille non meruit Forte de iudicis voluntate dubitare possunt mi- 8.seri. Pollent, si per Angelos, siue bonos, sue m los, haec ipsis innotesceret, ipsique iudices essent. At Angeli iudices non sunt, lententia per Angelos non fertur: fertur per ipsum, de cuius voluntate non debent ambigere iudicem,aut Angelos,iudicis personam sustinentes. Scriptum ei a. Cor. μ)
480쪽
neci 'nos manifestari oportet,ante tribunal Chiisti. xt referat unusquisque propria curporo prout gesiit. Hue sonuni, siue malum. Et rursus R ona. .) Omnes .d subimus ante tribunal Grilli. Et νnusquisque nostir
pro se . ra tonem reddet Deo. .
. Quae cum ita sint , credi non debet auxili j consequendi gratia ad vivos redire damnatorum hominum Spiritus; aut hanc ob causam elle molestos, ut viventium opera iuuentur. Sed faciamus haesse:hoc ne esse molestos: ignorare etiam quae status ipserum sit conditio. Nobis tamen ijs rati nibus, quibus purgadis Spiritibus succurrimus, his subueitire nequaqua licitum est: propterea, quod citra salutis dispendium, hos damnato um hominum Spiritus nostris' ragis, iuuari posse, nequaqua credere possimust,tantu abest,quod iuuare debeamus. io se Ea est damnatorum conditio, ut neque a poenis - quibus adiudicati sunt, posunt liberarι unquam neq ein j dem leuamen unquam exstectare. Hoc quam iit certum,atque indubitatum; quam firma constantique fide tenendum atque defendendum , posta quam probatum erit,finem capiti imponemus. , ii. Ecclesiasticae hic primum sententia est, cap.II. Si ceciderit, inquit ille , lignum ad austrum , aut ad aquilonem ; in quocunque loco ceciderit. isi erit. Ad Austrum cadunt saluandi,ad Aquilone damnandi Manent singuli suis locis illi in aeternum felices:hi in qternum miseri. Ibi unumquemque,inquit D.Ber- nardus serm.19.ex paruis) iudicabit Deus Pli inu nerat ibi,inqua. erit immutabiliter ct irretractabititer. Q. Secundo , hic seruit Regius Propheta, Psal.6. Conumere,inquit,Domine; or eripe animam meam: sitium me fac propter miseric,rdi tuam, quoniam