Vestritii Spurinnae Lyricae reliquiae recognovit in Germanicum convertit et cum annotationibus superiorum interpretum quibus suas adiecit separatim edidit C. A. Mauritius Axtius

발행: 1840년

분량: 149페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

AD CARM. . III. V. I.

Latens - aconuius: cf. Virg. Aen. I, 108: saxa latentia, ibid. 3, 535. Apud Vestritium, vel potius apud me, scopulum cogita, ut in tempestate, aquis Obrutum, vel eminEntem quidem, sed qui nautas, ut caecos, fallat. cupidum ost nitimi perturbationibus, irae. Obnoxium, Rmbitiosum, uvarum, libidinosum; vid. Tibull. I, I, 76:

Hic esto duae, milesque bonus; ros, styna tubiaeque, Ite Procul; cmidis vulnera feris viris.

Apud Ovid. Art. Amand. 1, 116. sunt civi e manua et Ana. 3, 7, 9. ervida lingua. - Vid. Forc., cui adde Ovid. Ner. 20, 48: cimidus sinus. Vid. annotat. ad Ves r. I, 8; 2-13. p. 44. 54.

cuuis vox multis locis ita legitur, volui apud Ovid. Trist. 3, 2, 26:

Cur ego tot fudios fugi, totiesque minatu obruit infeliae nullia moerilia caput ν

triste lisnum, te caducum In domini cmut immerentis. Contra contondi possunt. σωμα et corpus; vid. PnSs. t X. PtForc., Sophocl. Antig. 676. Liv. 29, 21. Curi. 5, 13. Tac. H. 2, 32. . Ann. 4, 72. Ovid. Λm. 3, 4, 33. Virg. A. 9, 272. - Zumpi. igitur g. 678. angustius desiuit. ΛXT.

III.

Postquam stare solo.) Eum dicit, qui rolictis et magistratibus et honoribus otio so tradit, sed minimo liborali. ΗΑYΕR. Virg. Aen. 6, 469: solo Mos oculos, quOS DO'. non male restituere voluit Hor. 1, 3, 18., nisi sorte sicei oculi significant omne callum animi, vid. Ovid. Art. Am. 2, 686:

92쪽

AD CARΜ. III. V. I.

Sed incommodo accidit, quod, quutia posta metri caussa Epitheti onallago utoretur, silebebat enim proprie: siccus Oculis,

i. e. siccus suis oculis, Scribere, Nid. nnnotui . ud , Estr. 1, v. 8;

2 -I3.2, 6 - 8. M. p. 44. 54. 77.) id ei non venit in mentem,

mus ad Propert. p. 258. coniecit: invictis. - Bemhard . rate schius in Progr. Trenton. 1838. p. 13. siccis substantive positum esso ot landum maris tompestato dpnudatum significari opi-nntur, velut apud Virg. A. I, 106. An ita in praepositio revocnnda sit, dubitat. - Ancoram Dere legitur etiam apud Ovid. Mef. I, 297. - Succurrit hic alius Horatii Ioeus, C. 3, 24, 6., ubi putant poetam nobis serio narrare homines,

quibus trabales clavi in capita summa, quod ornana Vocant milheton, ud. Cic. Rosc. Com. q. 20. c. 7.) in i sint, necessario timerct et occumbere mortem. Imo xertices dixit Horatius capita clavorum, quos Necessitas Iolos infigit. Summ. vertis. Enim est dativus, i. s. usque ad capit R, i. e. firmissime eos constringit, ut effugero nequeatis. X c quaerendum, quo in

loco figas clavos; tota enim locutio est syriaboli ea, qua vis Necossitatis inovitabilis dopingitur. Tantum apparet, hominem clavis assigi; nihil autem firmius tenetur clavis confixo. Similitor apud Sophocl. Antig. v. 40. of IIII. Br. non cpria res cogitari potest, quae ad verba λυον et ιράπτειν et δεῖν et ἐκλεεσBore referatur, ut Nehementer pecceus, qui V. IIII. Antigonam proprie vinctam dici opinantur, velut I. I. C. Nonner. Addo Evang. Matth. 16, 19: καὶ δ ἐὰν δησηὶς ἐπὶ τῆς νηῖς, ἔσται δεδηιιένον ἐν τοις Ουρανοῖς, cet. QuRe verba quomodo superstitiosi et sanatici homines et simulatores avari imperiosiquε luterpretati Sint, omnibus est notum: - qua ratione Rccipienda Sint, nemo perii ius, doctius, Splendidius, gravius demonstravit, quam Auctor Germanicarum Scidarum, 'in vir sapientissimus, sanctissimus, sortisSimus

93쪽

omniumquB rerum i sensens memorinna, civis Rutem optimus et nonnimuK, cuius qui vocem nondum audiverit, in caussa publica opiscopi Coloniensis nihil dum fio uudivi8se sciat.

lineret, ne possit navita segredi in mare. Ovid. Trist. III, 9, 14: dum solvitur aggere lanis, dum sequitur celeres Ria hora tracta manus. WERXSDORF. Tibulli quidem pinus contemnit 1, 3, 37. vid. F. Iacobs. Flor. Ρο f. Lnt. 2. p. 64.), et Herculos Ovid. Mot. 9, III. obsequio deferri spernit aquarum, sed haec ancora sinapi; itaque vernit hic prima ac propria vi sua dictum est. Vid. Plaut. Cui f. 3, 3, 2. Lindom. - Mucianustis etiam Stas. Silv. 3, 1, 84. Λntiquiores hac voco non usi vid nsur. Soliragus aliquotios ipso Tullius et montinuus. - Ovid. Met. 14, 559: saevo pelviso. A XΤ.

. a.

9uam ritui stravido perniciem mari.) helluarurn, i mpQ-Rfntum, periculorum pleno. Supra Od. I. V. 13: gravida SP s. Auctor Elogi no de Spo v. 19: laeta procellis Requora.

Ita simpliciter et iam Sil. Ital. 2, 56: gravidum Itinae eornu et Ovid. Tr. I, 2, 107. gravidae nubes. - Virg. Aen. 8, 6II: mare tumidum; 5, 820: aequor aquis tumidum. Hor. C. I, 3, 19: mare tumidum. - . C. 3, 27, 27: 8catentem bellula pontum. 4, 14, 47: belluosus Oceanus. Theocr. : πολυκήτης, quod quidem Passov. int prpretatur: multos nutmagnos pisces habens; Sed cf. eundem s. v. et

Breviloquentia verborum: Ouam - yernio. mari, Grnecis et Germanis usitatisSima, non raro apud poetas LatinOS et Diuitig Cooste

94쪽

AD CARΜ. III. V. 4.

scriptores orationis prosae dictions illis similes, rarissimo apud Cic. reperitur: vid. quRE ad. Vesu. I, 1. RnnotavimuS p. 33.) et adde Sallust. Iug. 19: mustiludo domi. Cic. olf. I, q. 3 : hos de philosophia libros. q. 22: hominum inter homines

societatem. Brut. c. 3: ad NoIam praelium. De Orat. I, 6. 105: Graeci alicuius quotidianam loquacitatem sine vara neque eae scholis cantilenam. 2, g. I60: Erat ab isto Ar Motete. g. 6b.) 2, g. 200: alienissimis a me, sed meis Iamen civibus. - Tusc. 5, 98: labor in venam. 100: clarum Athenis ni m. De Νat. D. 2, q. 3: δε diis immortalibus quaestio. Brut. q. 3I: philosophia, non tua de natura. Arch. c. 9: summum Amenia risum. Do Divin. I, 48: it m austum

Ad. Attic. 8, 3: hoc ab urbe discessu. Liv. I. 50: rnua Herdonius ab Aricia. 2, 3: liueras ab Tarquiniis. 2, 13:Dyati a Porsenna c. 63, 6. 48, 6.); ibid. e. 5: mPerbus

quondam rex, tum infestus exsul. 14: prope iam victor. II: mea vobiscum p . 2, 40: fluos ex Marcio. 47: eximia eo

lius eae equestri ordine. Τac. Agric. 6: gnarus sui Nerone temporum. Plin. Epist. 3, 5: latissime victor. - Virg. 4en. I, 3I3: hastilia lato ferro. 2, 662: abiete pumea. 5, 272: irrisam sine honore ratem. 6, 534: tristes sine sole domos. Hor. Carm. 3, 13, 2: Hyne mero non sine floribus. Ibid. 4, 20: non sine dis animosus infans. 3, II, 1: nobilis ab Lamo. Ovid. Tr. 3, 3. 4o: in eae remis et sine pace locis. Hor.

Carm. 3, I7, 9: late tyrannus. Seon. I, 10, 2: Dinor in Le. Ovid. Trist 2, 7, 7: crudeliur hostis. WErnsd. Poet. Min. 3. p. 487: semper Rudor. Ter. Andr. I, 2, 4: semper lenitas; cf. Buttin. Gr. Gr. q. 125. annot., qui pariter errat, quum comicum tantum hunc usum appellat, atqus alii, qui in illo Terentii exemplo ae er ad verbum referunt; nam durius hoc hyperbaton, quam quod Terentianao elegantiao impingi possit. - CL Zumpi. Gr. L. q. 262. 304. f. 308. 309. f. Groies. q. 133, 3. Ileuscher. Gr. L. 2, g. 20, 3. , WPissen-bOrn. P. 240 - 3., Sanct. Min. p. 571. ed. Pori κ., Reis. Schol. de Graiiun. Lat. hah. ed. Ha . p. 392. arium est hoc

95쪽

. I.

In suo reyerit sinu.) Barthius in socunda oditione in Advers. dodit repetu. sod praelaro re erit. In suo sisti, h. E. in se ipso. Videtur esse idiotismus Spurinnao. Vid. Od. II, v. 13. IVERNSDORF. - re erit sino dubio; in Ms.: in suo repetit; at si cui choreus non Placet, legat sicco, quod etiam Aensus postulat. ΗΛYΕR. De trochaeo vid. annot. ad Vesu. I, II; ubi Bayer in hoc ysde adeo acquievit, ut eum vel corrupto Horatii exemplo confirmare vellet C. I, 15, 36., cui addere potuit v. 24.). Mirum igitur, quod hoc loco in choreo offendit.

In suo sinu utique est in se i so, cui opponitur mur . Foro. : in visceribus, in intima parte. - Ιn sinum condi solent, quae clam nlios esse volumus. - Suet. Aug. 35. IIerc. F.

ποτε. Cic. do orat. 2, q. 257: Numium divisorem - nomen invenisse. AXT.

timid. asty. devi.) tumidis ' Lego: Haerentem timidis nam malo dentibias. timidis explico inertibus, qui exirct timent, via qui timido et ignave trahuntur. dentes sunt unci nuchora , quibus infiguntur terrae, Sicut ot vomer aratri dens dicitur. Virg. Aen. I, 169: unco non niligat anchora morsu, set Aen. 6, 3: tum dento tenaci Ancora fundabat naves. - ω

96쪽

timidos dentes ancorae hoc Ioco Spurinna sic Martialis Lib. I, It 5, 18. dicit Isones timidos senere devi , qui cessant dontea comprimere et infigere praedae. Id in Lib. I. op. 7: Illa sum timidis unguibus haestit Onias. WEM, SDORF. tumidis livore dentibus.) Barthius o Ms. tumidis dentibus. Etiam Virgilius dentos atque morsus ancorae tribuit.

Fortasso tumidis Explicari potest tumidis, squalidis et Iuridis feretiyine; quod foro dentium genus est Petronianae Discordiae e. 124, 274:

Strabant aerati scabra rubissine dentes.

Vocem systere ego de meo addidi. Asyere saltem, ut minus universe dictum, magis poeticum, quam Bayeri liuore. Forc.: Agg.: Pro mole ad aquas arcendas. Virg. Aen. 2, 496. Hinc pro ipso maris littor . 5, II 3. Ovid. Trist. 3, 9. 13: sotritur systere funis. - Wemsdorfit nam male languidum et otiosum. - AXΤ.

De Poc pr. cf. annotat. Rd Vestr. 2, I 3. - Virg. G. I, 495: Mesa inveniet scabra robigine Pilia. - DE voc proyria vid. annotat. ad Vesu. 2, 13. p. 80. A XΤ. . . - a. Ni te desid. sanet. q. ter. - Prim quat. f. tum. In te Iudere pervicax.) Sancta quies Est a sanctitate animi ducta, officiis et honoribus sancte g stis promerita. Ioel D desidia, lihoros crimino desidinct et inortiae, a qua ipsa dissidet, quae, quod molestum est, non curet vincero, Eed fugiat. Sen. Epist. 3: Haec non eat quies, quae motum Omnem molestiam Diuitiam by Coral

97쪽

iudieat, sed dissolutio et Iavuor. Idem epist. 55: mulitim intereri, utrum rita tua otiosa sit, an tynura. Quod hic Vostrisius prasecipit, hoc ad sexemplum olus Plinius praecipit sibi, Lib. III. opist. I. Oxtr: Ditur eundem mihi cursum,

eundem terminum flamo: idque iam nune aptia Ie subsistuo: ut si me Divius evehi rideris, in ius voces ad hanc missotomm meum, et quiescere iubeas, quum inertiae crimeu GD-

honestum erit inruari istud pulcherrimae quietis exemplum' Ouando secessus mei non desidiae nomen, sed Iranquilitatis

accipienI8Prisu is tumuli. assectibus nitimi, cupiditate, timore, invidia atque hinc Orientibus votis et questibus. quaties fata, commovobis ot sollicitabis, ut is oxcrucient. Ita usus ostrior. C. I, 18, 1I: non ego te, cundide Bassareu, Invitum quutium. Sed et Iumulius pectora quatit apud Senec. iii Thyoste v. 260.

in Ie ludere perv. ut ipsa Fortuna Voratio C. III, 29, 50, dicitur, ludum insolentem ludere 'ertiunx. WER NSDORF. nisi se sancta quies, philosophino studium ab dosidialo, st. ΗΛYI R.

Praeclarissimo in hunc sententiam Seneca Epist. 82. init. scribit: ,, Multum inserest intor otium et conditivum. cet. Otium sino littoris mors est, et hominis vivi sepulturn. col. utine littebra sest, in quam non iniret metus mortis cos. Multa Pxtra sunt, quno circumeunt nos, quo nut saltans, aut urgeant; mulsa intus, quae etiam in m din solitudino exuo-stuant. Philosophia circumdanda est, inexpugnabilis murus, quom fortuna mulsis machinis laccessitum non iransit.' cos. De Hrevit. Vi f. c. II: se uia arundam otium occupatum pst: in villa aut in Iocto suo, in mediii soli iudine, quamvis ab Omnibus recesserunt, sibi isti molesti sunt; quorum non Otiosa visa est dicenda, sed desidiosa occupatio.' Tnc. Agric. 6: is gnarus Sub Nerone iomporum, quibus inertia pro sapientia fuit. V - IIor. Sat. 2, 3, 13:

98쪽

AD CARM. III. V. 8-II. Invidiam niueare aras virtute relicta pontemnere miser. Vitanda est improba Siren Desidia, arit quidquid vita meliore Parasti,

Ennius apud Gellium, I9, I0:

Otio qui nescit uti, plus nessoti habet, Ouam quum est ramotium in ne tis. Nam cui quod astit, institutum est, nullo ne tis Id asit. studet ibi. mentem atque animum delectui suum. Otioso in otio animus nescit, quid velit. Hoc idem est: neque domi nunc nos nec militiae gumus mus huc ; hinc illuc; quum illuc Mentum est, ire illinc Iubet; certus errat animus e Praeter Dropter virum vivitur.

Ud. Dundiis V. D., in Mus. Rhenan. WeIcker. Et Νaeli. I838. p. 446. Versum Io: Privat. quat. DL tum, affert Mitscherlichius ad Horat. 2, 16, 9. cum Senec. Epist. 56: si omnia Iicet soris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter g non rixentur cupiditates et timor, dum avaritia luxuriaqu non dissid ant, nec altera alteram vexet; nam quid prodest totius rogionis silontium, si a crus Demunt.'' - Horat. Epist. I, 1, 61. Heind. ad Sat. 2, 3, 208:θui species alias veri scelerisque tumultu Permiae as capiet, commotus habebitur, atque Stultiliane erret, nihilum distabit, an ira. -

reeit.: ,, Tumuli. dct perturb. animi et mensis ex cogitationibus in diversa trahensibus. Herc. Fur. 1219:

Nondum tumuItu pectus attonito caret.

De verbis qualies fata cf. Meyer. Anthol. 2, p. II6, V. 17-18:Piarces tuam, coniuae, fletu quassiare iuventam Fataque maerendo gOIIicitare mea.

Troiae renascens alite lumbri Fortuna tristi clade iterabitur. Disiligod by Corale

99쪽

AD CARΜ. III. V. 12 - 13. s7 Versu 8. carminia I 8. libr. I., quem Ioeum Wornsdor . nitulit, perfice ea, quae Zumpi. Gr. Las. 9. 320. de praepos. aver praecipit. Fata quatere, quum fati sit vox media, fieri potest, ut significet aut bonam fortunam turbore nutmalam exeuare; cf. Ovid. Trist. 5, 8, 16: Fata mea mile ea cas. Senec. Herc. O t. I07:Puisquis gub yedibus sata rapacia Et puppem msuit fluminis ultimi.

nulla ost Τroiae formna; ipsa enim Troia non est. Synfaxis in te Iudere eadem videtur, quam Terpnt. Eun. 5, 4, 20. vid. Var. Script.), Andr. 4, 4, 19. compositi illudere ossct voluis. Test Fore. Paul. in Dig. dixit: in pecuniam Iudere, i. e. Pecunia. Addo Prop. 2, 5, 4. - Sed in te fortasso ds loco accipiendum, ubi Iudit. Quom igitur 3 - Ipso se ipsum, Opinor, in se mmmdit. Nam Iudere absoluto dictum significat iocari. Utat Est, cert hac annotatione Zumptiana Gr. L. q. 417. consummR-bis. - PEccant, qui, ut Doeringius ad Horat. 3, 3, 50., in his infinitivis, Iudere pernicat, caussalem quandam vim ineSSE posse arbitrentur, siquidem illi ubiquo tantummodo continenteam rem, cuius aliquis officiendao habot facultatem. AXT.

Nos vis. aomn. furor Toriis lib. any.ὶ Coniecturis haec Explere vanus sit labor. Versu tertio a filio in IIS.ost fruor; cui substitutus a nobis furor. nec enim puto aliud melius reperiri posse. BARTH. Ego sic tentabo: Nos tamquam vigilans somnus habet, furor torus tiber et anguibus.

Vi ant alii. Liber anguibus, qui nullis quidem diris agitatur, aino

terrore et cruciatu animi est. Sic Turnus in Satyra v. s. angues opponere unguibus dicit, pro Diris. Vidotur Spurinna respexisso verba Horatii Epod. V, 92: Nocturnus occurram furor: Petamque vultus umbra curvis unguibus. Caeterum Bayerus plano aliter hos versus corrigit:

100쪽

AD CARM. III. V. 12 - 13. metes et Hylians M-ma si furor Fortis non ιibrat anguibus.

Nos rigi una somnia furor Tortis liberat anguibus.

Si, inquit, vigilans furor noctos si somnia non librat sic tortis Anguibus, si facinorum conscientia noctes et somnia non suis EXngitret terroribuου, tamen minor aliqua cura inerti Semper mesostu erit. Presso pede, ut Horatius L. I. C. XXVII:

et euhito remanete PrDAS .

Pronomen nos, quum poeta communem humanam naturam eo

significet, non sine vi quadam tonet primum Ioeum, licet non sit totius sententiae caput. Cf. Vesu. I, 14. et Horat. C. 3, 28, 9., ubi Riin ratio est. - Ouamquam et me addidi de meo. Baver, quum Iacunna eXplere vellet, in prosodiam peccavit; Wornsdorfius id non curavit, ut sententiae inter se apta essent. Locum igitur ita construo: Ouamquam furor, somni vigilana, aio nos fortis anguibua liberat, at graeuis Cura preaso pede manete id est: etiam ais, si in Ofio quidem viviamus, Sed non in sancto OiiO, Hiquo correpti tenemur suror , qui nos noctu placido dormiro aut Omnino quieto animo esse non sinit, sed semisomnos tristibus visis vexat; at hic furor Iovior illo est, quo agitati homines ambitiosi et avari pornoctem semisomni, aut interdiu quasi semisomni, sibi Furi rum serpentibus pungi videntur. - Liberare igitur nos dicitis hic 'r- - πτας ἄφρων μαίνεται - propterea, quin MIenior aliquis nos tenet, ita ut Saeviore careamus. Perpl xum et ficto pugnans dicendi genus noli incusnro; tali enim breviloquentia utuntur aliquando optimi quique poetae Et scriptores, velut Virg. Aen. 3, 70: placataque venti dant maris,

staret mare. Aen. 5, 302: Multi praeterea, quos fama obscura recond. . Dissiliam by Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION