장음표시 사용
251쪽
Departibus Animali et 3 quatuor,aut aliqui meroesicia itur idelicet qui ab nu multiplicaripo si totide autem spe Acies quoque erunt, cum .isserentia νὴ id se. ψmateria neque enim me GaleriapEns,du elephtes ani natis, neque la materiaci non cnim aquoquom ofabens quid cor8res,ami,u es oipartium, saepius diciora es. I Lia r ti0,qua bipartita Platonis di uisio infrinatur, qua ἀνταπει sis crie est , nam cum seris io ad opossit, ut ad extremas luasque species deueniatur, tamen tribuit tandem aliquando deueniri, alio tamen absurd rem urgeri Nam si extremas, inquit, species sumendis difiereti)s sigillatim inueniemus, distet tiae aequales erunt formis, quorum differcntiae nant. Nacum species indiuiduae sint, itidem xdisseren tiae fuerint indiuiduae ut hac ratione psiqua
diuisione extremas species tetigerimus, tot a is eramus differentias, quot etiam species sunt. fit autem hoc, quia cum extremas inueniamus
dcfferentias, quas in alias diuidere neu ueamus totidem illas esse necesse est, quot etiam spe ἰcies. hoc quam absordum sit declarabimui postea. quod si accidet nullam differcntia o munem esse, sed indiuiduam, quae species con- fituati posset nim forte duaru, aut plurium
4socieritin esse aliqua communis ditarentia p sieri
252쪽
seri demostrat,vi sub eadem differentia diue sae species constituantur, quod fieri non posse superius probatum est quaobrem necesse esse, ut si propriae sunt differentiae,ac indiuiduae, totidem i. quot species sunt, nulla communis reperiatura nam si fuerit aliqua communis differentia, quod superius dictum est, euenit duas scilicet diuersas species in una disterentia, quae ipsas constituat, reperiri Hoc autem summo iudicio fit ab Aristotele nam cu probari nullam differentiam communem posse extremavspecies efficere, o firmat necessario extremas
differentias indiuiduas, quemadmodum species sunt, esse oportere quod cum reiecerit, nihil erit reliqui in diuisione Platonici atque quando ait, non posse osse communem disseretiam,eius etiam meminit,quod superius statutum est. Nam neque unam differentiam diuersis speciebus ines e praecipit; neque unam speciem in diuersis disserentiis scissam reperiri. haec enim omnia fieri non posse probata sunt. quae cum ita sint non iniuria concludit, quod sibi propositum est, hoc est, fieri non posse,ut species animalium hac diuidendi via, ratio ne reperiri possint,ac colligi non pauca enim sunt, quae reni impcdiunt, Momnino reddunt
impolsibilem nam ut caetcra omittamus, accidit ut disterentiae totidem sint, quot etiam species
253쪽
cies inditii tuae hoc alitem absurdum est . Sed cur absurdum censeat hoc Aristoteles quaeretidum est, an quia disterentiae phires debent sub se continere species, cum illarum proprium sit de pluribus,quae specie discrepant,enunciari iquando autem singulae di fierentiae singulis speciebus accomnio tantur, non de phiribus, sed de una dic itur soluma an quod rarier hoc in diuiduae species no vna tantum disterentia ab alijs discrepant sed innumeris sere . non enim
solum sissipes exempli causa humanam specie constituere fatis est, ciuia in hac sint Mali e species, quae conuenianes; sed bipes , aptitudo ad docendum,& huiusmodi Nam non alia ratio in Speusippus, ut est in secundo Post Analyti corum volebat omnia cognita cile ei, qui genei a vellet in species distribuere, luam quod in
a numeris sunt differentiae, quibus ab omnibus aliis rebus res quaeque disterunt an etia quod
differentiae sieno possim indiuidua quae species constituanta Na species a disterentij mi
ni me discrepabunt, cum extremae sormae hac cies materiata sint; a materia enim recipiunt,
ut indiuiduaevi vocantur,& sint quod idem differentiis accidit. Navi extrema sint res in diuiduae, in materia erut necessario atqui hoc modo dicere non possumus bipartita diuisio i iis per disterentias ad extremas deuentum cile
254쪽
cies . an inquam,unum ex his absurdis in Aristotelis sententia confirmanda valet, an simul Omnia,quemadmodum ex cotextu colligitur
in quo postquam dixit, sequi, indiuiduas fore differentias,rationem affert apertissima. Cum enim genus,inquit, aliquod sit,ut exempli causa,Animal, quod bipartito diuidamus, per album,2 nigrii, quae differentiae per alias 5 ipsae diuidatur,rursum l. hae per alias, donec ad ex tremas species multiplicata diuisione biparti
ta veniatur extrema differentia quatuor erui,
aut quotlibet ex hac muliiplicata diuisione possunt lici, seu quatuor, scii sex, seu decem: certe illud accidit, species cita totidem csse, quod probare instituerat, imo praeter differctias nullas esse species, cum diisterentis extremae,ill q. indiuidua species sint est enim, inquit, lisi cretia forma in materia nam si bipes extrema sit hominis disterentia bis c etiam ipsa species appellabitur,qus cum esse re vera necesse sit,in
materia erit necessario . omnes enim res, quae sub sensum cadunt, materiam habent, formam,qus duo rerum principia sunt,quorumcl. alterii alterius ita eget, ut sine illo manere ne queat na neque animalis membrum sine n lateria est forma tantum, neque materia sollini sine forma, sed materia, & forma constat se Ina,inqua,quae anima est.no enim quia corpus
255쪽
est,animal est, aut aliquod membruin ideo aninialis membrum, quia corpus simpliciter est ,
sed quia animatum est nam sepenumero di ctum est animal mortuum homon7me, Mim
et proprie animal appellari .His ita posiis perspicuum est,exircinas differentias indiuiduas,hoc est cu speciebus aequales esse non posse, uaobrem partitiones eiusmodi nihil posse in formis animalium. Haec est meo iudicio verboruAristotelis plana sententia, quam male opinor intellexit Michael,5 qui eu sequitur Leonicus . sed Michaelis duplex erratu Cu enim pulci adhuc probari ab Aristotele priuationis, quia ut differentia sumitur, species se oportere. Verba illa, Quod si fieri potest,ut non communis S c ita declarat, ut sententia sit. quod 1 fortasse dixerit alliquis qua do inditii sua sit mutur disserentiar, nullas esse priuationis species,
tamen secundum comunem disterentiam eueniet,ut priuationis species sint perinde enim ait valere, diuersae species erunt sub eadem differentia, atque priuationis species erunt. Sed hec male, nisi fallor, dicta fiunt. Jpterea quod non est amplius Aristotelis propositum demostrare priuationis esse species, Mando ut dist retia sit initur si quid enim de priuationis differentia dicturus erat, absoluit pauid ante Addo quod non ita obscure loquutus csset, loco P a erunt
256쪽
ei unt priuationis j ecies. liceret,eriit diuers specicsfub eadem communi differentia prae terea absurdum idem ponit, quod etiam litra in e dem differentia species diuersas collocata 6. bitur paulo post. secum trahit Leotanicum nam ubi ait Aristotcles disserentia formam esse in materia materiam accipiunt progenere, eo quod proportio inter materia, genus,aliqua est scd quomodo hoc potest intelligi, cu addat Aristoteles, sine materia anima
lis membrum non esse, neque materia solam Θserte non ut ait ille, neque sine forma male
riam esse, neque sine differentia genus haec e nim nimis distorta sunt, de minimum conscia tanea ad leo male diceret summus auctor, si cum dii ercntiam in gener esse, dicere vellet, dixis et esse formam in materia . nam quod ait Iphcsius, lici formam in materia,id est ut for mam in materia, perfugium cst parum commodum mitto alia, quae dici possunt ira Aristotelis verba cuique suggerunt, argumenta, praesertim stir ca legantur. Sed forte dubita rit aliquis cur dicat Aristotclos extremas spe cies cs. indiuiduas, atque in materia, cu& ipsae mentis notione 3 niuersales sint, quemadmodu genera, differentiae: cum sola singularia sint, quae in materia sunt nam si quatenus reycra sunt inspiciamus,n5 magis species quam
257쪽
genera,& differentia in materia erunt: uniueri ia enim quod sinat,singularium est. Sane hac opinor esse rationem extrema species cum in alias species non dividantur,aut in aliam diuersa specie ἄτομα ε ιδ i hoc est indiuidua spe cie appellantur. 5 quanquam uniuersalia sint, quemadmodum S genera, disterentia ,tamequoniam immediates ut ita dicam an singula ribus,& i materia sunt,idcirco magis iis, quam aut generibus,aut disserctiis in materia esse dici conuenit. hominis enim species statim Sc sine ullius interuciatu in Socrate est, hoc est, in singulari materia; animal autem, bipes non itidem . nam quamuis haec in singularibus consistant,tamen non sine medio . nihil enim aut animal, aut bipes est, nisi aut auis, aut homo sit . qua ratione Aristoteles urget Platonicos absilrdo, quod ditarentiae aequales speciebus sint, quam rationem vel ideo validiorem existimo,'qudd si species, nisi ab indiuiduis differentiis, i)s,que speciebus squales sunt, effici, queant,.de his etiam quaeri potest a quibus constitutae sint. nam in ijs illa etiam consequantur absurda, qua in specierum constitutione sequi probatum est rectat igitur,ut a paribus, Ῥsi a paribus, Mindiuiduis, desis rursum quaeri potest a quibus fluxerint,vi hac ratione infiniata euadat quaestio.
258쪽
XXXV. ADt ac di idendum is rebus est,quae sitae in substantia s/nt,non j quae accidunt:νt quis ita gura diuidat , ut aliae Angulos pares duobus rectis aliaepares pluribiu habent aecia dit
259쪽
Departibus Animalium. 233 it enim singula figure,vtpares duobus rectet anulos habeat Ono sitis item diuidendum es di lant enim inter se opposita omnia,νt albedo, Credo,ν rectitudo,ut curvitas quodsi altera iversa sunt, liuidendum per opposita es, non
ut alterum natatione, alterum colore distin uatur .animata etiam communibus animae, et orporis muneribus diuidendasunt quod iiij sitiam, qui e molia diximus patet alia enim gressi itas Latia volatilia sunt enim nonnullagen quibu datum utrumque es, i partim volu 1 res partim inuolucres sint , elut formicaret i, lenus atque etiam Iluestris urbaniq. ratione, i diuidetur, quod error cf. t enim,ut quae sp cie sunt eadem, luc distinguere videamur. 1 omnia,quae urbanas si eade syli Uria quoque reperiantur,ut homines, equi,boues, canes in ter. a Indica, ues,caprae, oves:qu. esia quivoca sunt,
non seorsum distilictasulit sed se eadem specie, numq.sunt iam feri non potes, tes)luestre atque urbanum pro disserentiu recte capiantur.
Aec omnia δε ηεριουσδε hoc si, ut cρmm ita dicam, ex abundantia posita esu J V videntur hactentis nim mul l Ei is, 3 sq. necessarijs probatum est rationibus, bipartitam illam Platonis diuisio-em nihil posse in animalium formis colligen
260쪽
dis ut supertiacaneum esse videatur,si ad eandem sententiam confirmandam alia afferatu rationes sed operaeprectum est post validiora argumenta admonere etiam quibusdam, quae ipsa ad rem confirmandam aliquid sint .Primum igitur,quod admonet est, diuid c tam esse ij differentijs, quae substantiam rei declarant: non autem ijs, quae accidentariae sunt quavis per se rei conueniant,vi propria eius sint. Nasi quis figuraru varia genera accidentibus qui busdam partiatur ut figurarum aliae pares habere duos angulos duobus rediis, alias pluri busci male illum, inepte facere haec enim acci lcntia esse, quae quanquam in secunda ratione dietionis per se ut in Analyticis admonuit, sunt, non tamen constituendae speciei vim habere. Nam quae speciem constituunt diis crentiae, eslsentiales sunt, irima ratione per sese dicuntur . nam rationis particeps, quod homi ni differentia est, idcirco hominis speciem c54stituit, quod eius forma est res essentia, sera sese primo modo dicitur hac autem rationes bin secundo Posteriorum Analyticorum norim probat Aristoteles diuisionis Methodum, imo , ad inuenienda eslentiae attributa necessaria tu . dicat. Refellit at illud partitionis genus,quod Omnes Omnium rerum vel accidetiu persequi