장음표시 사용
221쪽
g 107. Ordines religiosorum regulae S. Benedicti. 2I3monialium quae Cum ordo florebat ad 900 XCreverunt. Earum primum monaSterium anno 1120 ara te Phano, abbate tertio, aedificatum St. Quum monachorum tum monialium familia in Hollandia quoque eximie floruit i). NoStra aetate Sunt monachorum monaSteria amPliu 30 Congregationibu quatuor distributa et monialium ClauStra fere Centum, quorum in Hispania 60 ).
4'. Bruno Coloniensis 4 1101 studuit in patria, Rhemis et Turonibus, canonicatu deinde donatu Rhemis, anno 1084 discessit in Solitudinem Carthasiae, prope Gratianopolim. Ibi ordo carthusianorum ' cepit originem. Ejus quoque diSCiplinae fundamentum fuit regula S. Benedicti Gulgo '113T Carthu Siae Magnae prior quintus, qui Carthusiae regulam ε)primu CompoSuit, praecepit Silentium Perpetuum, eStem Udem et abstinentiam a carnibu Perpetuo et ubique Servandam.
OCCUPabantur orando, laborando manibus, describendis libris et studii incumbendo Carthusiani habitabant singuli in Cedis SinguliS, quae erant quaSi parvae domus Solis diebus sabbathi
conveniebant ad Confitendum et tractanda Communiter quae occurrerent negotia Salutabant invicem Uerbis memento mori. Da profeSSione Spondebant stabilitatem in eodem monasterio,
obedientiam et morum emendationem β). Alexander III approbavit ordinem anno 11T0 ) ait mi ici statutis additamenta adjecta Sunt anno 1259 et iterum anni 1368, 1509 et 1681 ). Optime meruerunt Carthusiani de scientiis, de architectura, de remis Colendis. Papi quoque, dum hi calamitatibus
oppreSSi erant, Saepe erfugio fuerunt. Haud raro tamen vehementer impugnati sunt'). Prima media parte saeculi XIII orta est hujus ordinis familia muliebris Ardua hic disciplina ordo,
Exordium magnum ordinis Cisterta, id ne P. L. Tom. 185, p. 995 Sq. Maballon Annal. . . . Tom V, p. 36 Sq. 37 Sq. Henraques Regula, ConSt. et privit Ord Cist, Antverpiae 630. Regulam S. Benedicti in exemplum sibi SumpSerunt, non eam Secuti Sunt. lene, P. L. Tom. 153, p. 35 sq. D. Le Conteruae, Annales ordinis Carlusiensis ab anno 1084-1429, ontreuil-sur-mer 1887-1891 D. Sseur, Ephemerides ordinis artusiensis, ontreuit sur-mer 1890 1893. si Cons. artus. C. 23. igne, ibid.' Mi ne P. L. Tom. 200, p. 1080. y Magos ri Lamberti statuta, Mene, P. L. Tom. 158, p. 1249 Sq. praeSertim Statuta antiqua, ibid. p. 1123 Sq.' Mi ne, . L. Tom. 216 p. 469. Dio sius Ca= thus. De reconio Sive laude ord Carth. Opus . insign. Col. 15b9, p. 569.
222쪽
214 Periodus Altera Caput Quartum. florentisSima sua aetate numeravit monaSteria Virorum non amplius fere 170 et feminarum plus 30 et cuncto religioSOS 3000. In Hollandia fuerunt tantum virorum monasteria novemi). Hodie univerSa Carthusianorum monasteria fere 30 Sunt, quorum media Par ante perSe Cutionem anni 1001 in Gallia fuerunt, et unum monialium claustrum in dioecesi Gratianopolitana.
5'. Ad regulam S. Benedicti vitam instituerunt praeterea Silvestrini instituti anno 123 a Silvestro Guggalino; dein caelestini, a Petro Murrone Caelestino V)in
stituti ad finem saeculi XIII demum Numiliati ) qui orti
saeculo XI et deficiente Saeculo XUI, ob structas insidias S. Carolo Borro maeo anno 1 STU S. Pio , diremti sunt δ). 'o 8 canonici regulares.
Opera universalia S 102 notata He hucher, Hebor, emeton etc. Martene, ConSuetudine canonic reg. Sec. reg. St. AuguStini De antiq.Ecci ritibus, Tom. III, p. 306-320. Annales Praemonstrat. Tomi II, Nanceii 1734-1736. Miraeus, Chron. Ord Praemonstrat. Coloniae 1613. Madelaine Hist de S. Norberi, ill 1887. cit, De H. Norberi merrvo Gennep, Stister de Praemonstratenserordens, ien 1900. an denEDen, Belinopte evensgeSChiedenis an de H. Norbertus, Averbode 1899. Regula et Constitutiones . ordinis canonici S. Crucis, este S. Michaelis 1868. Me Mus a Lit, Explanatio Constitutionum ordinis fratrum Cruciferorum, Col. 1632. Hemans Annales canonicorum reg.
1'. Regula Chro de gangi et ensis permiSit Canonicis, visam canonicam viventibus, bonorum Suorum non Solum
dominium sed etiam dispositionem. Experientia autem docuit id diu manere non POSSe quin appareret eSSe alienum a VitR Communi Quapropter Synodi Romanae 1059 et 1063 pene capitula in hoc institerunt ut communis redderetur bonorum OSSeSSio. Quibus monitis plures assentiti sunt. Era Augustini sermonii MOLI, II, 2, p. 188 sq.
223쪽
108 Canonici regulares. 215bus duobus de moribus clericorum 35 et 356 et epistola 211 al.
100 ad sororem ComPOSita eSt, quae VoCatur, regula S. AuguSfinii). Multa capitula Saeculo XII an regulam obServabant, emissis usualibus Solemnibu voti tribus. Initio Capitula singula sui juris fuerunt, Sed brevi POStea inStitutae Sunt iure congregationes, quae optime de CCtesia Dei meruerunt'). Nonnullae hi memorandae Congregatio atri Dei Ravennae 111 T): canonici Lateranenses altera media parte Saeculi
XI); congregatio S. Rufi 1039); canonici S. Sepulchri Hierosolymis 111q); congregatio . Mauritii in Helvetia saeculo XII); congregatio arba censis prope Colmarum 1000); congregati Antonitarum 1298): Congregatio S. Victori Lutetiae Parisiorum ineunte saeculo XII); congregatio S. CruciSConimbrici 1132 Gilbertini in Anglia, quibus erant monaSteria geminata 1146); Fratres S. Spiritus Montis Pessulani saeculo XII); congregatio S. Genovefae Lutetiae PariSiorum altera media parte saeculi I) varii crucigeri in Italia, Bo-
hemia, Polonia, HiSpania et Lusitania, qui omne ortum COPO-
2'. rae his omnibus tamen magnum Ccle Siae emolumentum attulerunt CanoniC regulares PraemonStratenses ) quorum auctor fuit . Norbertus Is nobili loco e gente Cene-bensium prope Castra Vetera Xanten 1080-1082 ortuS, nuncupatu eSt a Cellanus ad aulam H ema imperatoris et Canonicu Coloniensis. Dum vectabatur redam, in WeSiphalia, fulmine in terram decussuS, discessit a vivendi ratione Saeculari et Sacerdotio initiatus est obivit regione poenitentiam praedi-CUS, Atque anno 1120 Praemonstrati prope Laodunum Laon)mona Sterium Canonicorum regularium condidit. Dedit iis regulam S. Aia is i ii i et vestem albam. Vitam actiUam Cum --ἰ emplativa miscentes, in Cumbebant praedicationi, animarum Curae et Studio Cientiae Approbatus ordo est anni 1126 ab
' f. S. Benedictus Anianus, Code regularum Regula ad Servo Dei, Mi ne P. L. Tom. 33, p. 9 60-965. Aub. MD aeus Origines canonic reg. ordinis . Augustini, Col. 615. Mem, Ode regularum et constitutionum Clericorum Ord. S. AuguStini, Antverpiae 1638. R Richon, Essa fur a vie claustrale et administration interieure danSi'ordre de abbaye de remontre, a XII et a XIII siecte Ecole des Ch. 1875 .
224쪽
216 Periodus Altera Caput Quartum.
Honorio II i). Et quum eodem anno renuntiatu CSSet Norbi ret in epiSCopu MagdeburgenSiS, mox in Germaniam ordo Se Xtendit. Anglia quoque, Cotta, Dania, uecta et Norvegia cum gaudio filios Ni ribi retri susceperunt. In ollandia monaSteria Condita Sunt cum vir sanctus Antverpiae 4 mihi lis haereSiI oppugnaret Antverpiae anno 1126, Middelburgi circa 112T, arienweer 1128, et paulo post Bernae, idium Bloem-hos Wittewierum, Martengaarde. InSuper Plura monialibu mo-ΠRSteria Sunt ereCta δ). PraemonstratenSium ingens fuit in uni- VerS Europa numeruS. Vix elapS Primo post Conditum ordinem Saeculo eiu numerabantur domu ampliUS 1000, reveruntque ut fertur, in florentissima ordini aetate ad fere 3000. Reformatione et revolutione fere omnia exStincta Sunt. SuperSunt in circari Austriaca Septem, in Brabantina item Septem et domuS
Pro missionibus; insuper e congregatione Gallica 10.3'. agna quoque frequentia fuit ordo crucigerorum
Theodori de Celles si 1236 in Belgio moliandia Gallia,
Angitia et Germania Fuit Theodorus canonicu LeoclienSiS, et ineunte Saeculo XIII, societate inita Cum aliis quatuor ejuSdem capituli Canonicis, inter quo etiam Petrus de Ual Cour e gente RUPefortiorum, Sedem collocavit 1 Sept. 121 1 in colle lair-Lieu Prope Hoei, atque ita posuit fundamenta ordinis 3 Maji1216 a Papa approbati. Consilium erat ut darent e peribuSmiSSionum, adjuvandi aegroti et potissimum Convertendi AlbigenSibus Joannes XI Dominus de Arhel, e Colonia in Hollandiam transmisit crucigeros, orcomium primum 1314 POStea domus institutae sunt Aspere Et ui 13T1 , et ante exactum Saeculum XI Venio dein Ruremundae,mo es, Schie-dami, Hoorn, neela, Ter Apel Franeher, Silvae Ducis, oudrichem, Trajecti ad os a m etc. Sicuti canonici regulare omnOS,
Cruci geri observabant regulam S. Augustini, Sed PoSte nonnulla mutuaverunt Constitutionibus ordinis . Dominici. Induuntur eSte alba Cum Scapulari nigro, in quo ad pectu CruXTUbrO-alba SSuta, unde habent nomen Praecinguntur Cingulo nigro et ex humeri humerale nigrum dependet. Superior generali Utitur moZZetta violacea Leo X anno 1516 dedit Crucigeris
225쪽
5 109 Magni ordines mendicantium quatuor. 2 17
privilegium adjungendi Singuli Pater noster aut Ave Maria rosarii ab iis benedicti indulgentiam dierum O0 quod privilegium Leo XII die 5 arti 188 iteravit i). Huic quoque
ordini, quondam florenti S Simo, reformatio et revolutio ingentem cladem dederunt, ita ut hodie tantum domu Se SuperSint. 4'. D memorati regularium ordinibu Plure aurea riua
aetate familiam quoque muliebrem habuerunt ). Ioo. magni ordines mendicantium quatuor.
Opera universalia vide S 10 et 8 108. Bullarium FranCisCanum, ecl. Maralea, Tomi , Romae 1759 - 1770. Suppl. ibid. 1780. Continuatio, ed. C. Eubet, T. V, ibid. 1898 T. VI, 1902 T. VII, 1904. Analecta Franciscana etc. Tom. I III Quaracchi 1885-1897. Wa in , Annades Minorum, Lugduni 162 sq. Tomi , Romae 173 sq. Tomi 16 cum
variis continuationibus ultimi uara Chi 1886. add.-Sbar. Script ord. min. Nov. d. ardeCChia, Romae 1906. Suppl. et ast ad SCript trium ord. ed. Narde Chia, Romae 1908. Actus . Francisci et Sociorum ejus,
Pius X anno 90 etiam aliis dedit privilegium. imbucher, I, 38 Sq.
226쪽
2 8 Periodus Altera Caput QuartUm.l 98. Romane de Caiiaard Origines de ordre u Carmel, Limoges 1894 Pamphiliιs, Chronica ordinis fratrum remitarum S. Augustini, Romae 4584, 168 l. Torelli, Secoli Augostiniani, uvero, tori Generale deli ordine remitano cli an Augostino, bol. Bologna 1658. Ide, Die euische Augustinerkongregation uno Johann on Staupitet, Gotha 1879.
1'. Jam monachi Grandimonienses, Fontis Evraldi et Cistertien Ses, ordinem S. Benedicti novantes, et Carthusiani Sua
Statuta conficienteS, magni a religionem ponderi CSS Aestima-Verunt RUPertatem. Manu perari quaerebant neque Volebantali sicut CluniaCenses, mercede agrorum USti Ci CondUCtorum.
Honori sibi tribuebant istercienses, Cum audiebantur Clunia-
numquid haec monachorum Vita 8'' Imo vero S. Bernar du Sordinum equestrium Socios inflammare Conatu CS umor PRU-PertatiS, VOCAVitque eo , sectuseere ChriSi Pugnatores' quae appellatio mox in equites femylario mutata est. At ordine equeStreSOmne vitam militarem primo loco ponebant. Vul US autem
flagrabat cupiditate audiendi praeconia paupertatis et historiam pauperi JeSu. Sed unde, qui ad populum de paupertate Verba iacerent Benedictini et qui e Benedictini novati erant mo-nRSterii OCCludebantur. Ineunte Saeculo XII fuerunt, qui obeunte praediCabant, ipsi rigidam paupertatem ColenteS. PrimUS fuit orbertus, quem sui imitati sunt. Secundus fuit Robortus de Arbrisset, qui vel ad ipso Clerico de paupertatis laudibus praedicavit. Hi et alii oppugnabant Saecularem Vitae rationem adjumentoque fuerunt Spiritui intimo, parti interiori vitae christianae. Majorem etiam impulSum ad hoc vitae genus dedit S. Francis Cha AS Si Sten Si S. 2'. Celeber ordinis Franciscanorum fundator anno II 8a natu est Assisii Latine institutus est in schola, Gallice verisimiliter domi Pater ejus dives fuit negotiator anni laneiS, nomine Petrus er nardone. Hae autem patri profeSSio minime placuit juveni, cujus erat alacer mobiliSque animUS. Arridebat ei Ordo equeSter. At eum, vix primo greSS in hanc viam PoSito, Deu ad alaiorem vitae perfectionem Vocavit 1205). Spoleto Assisium redux impetum animi cohibere nequivit vitam-
QUO RUPerem duCere aggreSSUS St 1206). Duobu anni PoSt, audito Evangelio de missis AyostoliS, tot Pectore CommotuS, reliquis rebus omnibus abiecti S Solam rudem e Stem Cum in- ut retinuit. Haec erat ejus Cum paupertate deSponSatio 1208).
227쪽
5 109 magni ordines mendicantium quatuor. I9
Primus ejus socius fuit vir nobili ASSiSinates, nomine Bernardus a Quinta valle, Secundu i PS quoque ASSisinate Petrus Cataneu S. Cum hi Franci Scu ingreSSu aedem
Si Nicola audivit Deum jubentem ut Vitam agerent pauperem, apostolicam Crucifixam λ). Qui dies 15 Aprilis 120 natalis est
ordinis poenitentium ASSiSinatum, qui OS Pauco anno RPPellatus est Fratrum minorum. Composita dein pauCis verbis regula, quae Probabiliter praeter memorato S. Scriptura locos nihil aliud quam breve prooemium et fria vota, ad OnStituendum Ordinem religiOSUm ne eSSaria, Continebat, anno 120 Franciscus cum Socii 12 roseCtus est Romam. Cui Innocentius III verbis approbationem et praedicandi licentiam Con-CeSSit. Ita familia ranciscana aridice est conssifusa anno 1209 die, ut antiqua fer fraditio 16 Ayrilis' mirum quantum Ordo tum increverit. Prima monasteria erecta Sunt a Rivumtortum et Assisii prope ecclesiam Porsiunculam in capitulo anni 121TS. Franci SCUS , ferra divisi in pro Pincias ordinis quibus praefecit ministros provinciales' et misit , rasre in Orientem, Germaniam, Hungariam, Hispaniam e Galliam' Jam in secundo Capitulo generali, anno 121 habito, intererant fratre 5000. Franciscus ipse conscendit in Africam, Mahumetani praedicaturus et socios aliquot misit in Hispaniam et auritaniam, quorum quinque ibidem martyrio Sunt Coronati. Eorum Cum reliquiae in Lusitaniam transferrentur, Fernan de LuSilanuS,S. Antonius atavinus ordini nomen edit. Interfuit capitulo generali tertio 1221).
MOX orta Si Consiliorum animorumque dissensi inter Fran CiSCum perfecta paupertate Cli ianum sequi geStiem te et fratreS, qui bene ordinatam rerum temporalium Curam negligendam non Sse Censebant. Fere idem videtur interCeS-SiSSe de negotio studiorum. Certum tamen est Fran CiSCum
Studiis et scientiis in ordinem introducendi postea favisse δ). Hi-y Matth. IX. 21 Marc. I, 8-9 VIII, 34. xj. A. Guor , St. Antoine de Padoue Paris 1868. A. Ricard St. Antoine de Padoue, te grand thaumaturge, e d. Paris 1895. Lessere. d. 2 ed. Paris I901. Leopol de Cherance, aris 1906. Sancti Antonii de Padua vitae duae, ed. e Gerbal, aris 1904. P. N. Da GaI, . . . Antonio di adova, taumaturgo hancescanes 1195-123l) Studio dei documenti, Quaracchi 1907. - P. Hilari de Liιcerna, istoire des eludes dans orcire de S. FrangoiSdepuis a fondation usque vers te milie J XIII siecte, Paris I908.
228쪽
2 2 Periodus Altera Caput Quartum.
golinu cardinaliS, ordini protector, Cupiebat Franci SCano et Dominicano in unum ordinem sociare. Ipse Dominicus id Viterbii Francisco proposuit. IS autem renuit. S. Frantiarum Solam regulam rimam' servante, praestantiore ordiniSSocii hanc Sati esse non ensebant. Tum Fran CiSCUS in Congressu ad Portiunculam, die 1 Majo 1220, coram Hugo lino abdicavit se generalatu, quem Petrus Cataneu ASSi SinateSSuscepit Honorius III autem die 20 Sept. 1220, juSSit novitiatum institui. Quam vero novam regulam Francis Cu indeamajo 1220 ConSCripserat, generale Capitulum fratrum 3000 anno 1221 approbavit. Ejus regulae Summa Capita haec fuerunt nulla habet ordo bona possessio vero librorum et inStrumentorum ad VSum neceSSaria conceditur debent Socii Stipem petere Si opus fuerit et praedicationi Se dedere. Constabat haec nova
regula initio capitibus 1T, postea demum 23. Brevi poS Franc iam in cum iam Dii Ο Cardinali Capita nova 12 Composuit de ordinis recta ordinatione. Haec tota regula tandem ab H Onorio II est approbata, per bullam , Solet annuere , die 29 NOV. 1223 ideoque dicta regula ullata η). b. Praedicatio Francisci prae ceteris Claram cisii Assisti vehementer commovit Cupiebat illa quoque pro hi iani vitam mundanam relinquere, et Dominica Palmarum 1212 se Christo despondit. Quibus quidem solemniis Fran Cis Cus et Clara ordinis secundi fundamentum
poSuerunt. Haud diu os imitatae eam Sunt Agne et eatri X, Sorore ejuS, et Paulatim Virginum ingen numeruS, Odem animo ductae. Consederunt Assisii ad aedem Sacram S. 4-m Lam i spoponderuntque Francisco obedientiam. Quae fuerit eis forma vivendi prima a Franci SCO data, memoriae proditum non St. Hugo linu CardinaliS, ut Videtur, alteram Confecit anno 1218 vel 1219, quae dicitur , ObServantia regularESjuxta ordinem Dominarum S. Mariae de S. Damiano de Assisio' Rigidissime semper Clara tenuit paupertatem recuSRUit UePOSSidere bona, etiam tum quum Graeam Hii A X ad id licentiam dederat. Dum vixit Franciscus ipSe ei ConSiliariu et pater fuit Auster ejus mores Clarae ro lege fuerunt. Hanc
i Tres textus S. Script Supra relatoS.
229쪽
109. magni ordines mendicantium quatuor. 2Iviam Secuta, Xegit ordini regulam, quam approbavit anno 1253 Innocentiu IV. 3'. Institutus est tertius ordo ' bis amici S est anno I 221. Prima jam praedicatione valde animi multorum Commoti Sunt. Non tamen omnibu in promptu erat ingredi monasteria. Qui propterea Onati Sunt in Saeculo ad mentem S. Francisci vitam dirigere. ,Sanctum ranci Scum in originem et evolutionem collegiorum Poenitentiam ut initio dicebantur influxam exercuisSe decisivum, dubium non est' His jam anno 1221 regula vivendi data est, probabiliter a Franci Sco et Hugo- lino Cardinali Commendata praesertim pieta et morum integra honeStaS; praeScripta Singulis hebdomadis abstinentiae dies treS, jejunii duo, horarum anonicarum USU quotidianuS,
aut Pater NoSter Certu numerus, ConfeSSio et S. Communio ter in anno, decimarum CCurata Solutio, arma non ferre, UiSitare aegroto et intereSSe funeribuS. Quae Praecepta quam SalutRreStructu ferre debuerint, satis per se patet. Hi g od i muri faCtus papa GregoriuS IX nova dedit praecepta anno 1228 novam Ue regulam anno 1234. ς'. Conditis tribus ordinibus, accepta indulgentia Portiunculae intra 18 Julii et initium Sept. 216 H), et figmatibus in monte Alverna 1 Sept. 122q), die 3 Oct. 122 defunctus est
S. Fran CiSCUS. Mirum quam Celeris fuerit ordinum diffusio quantosque fructu tulerint apud Omni generi homineS, Prae- Sertim apud plebem. S. Fran Cis C spiritus renovavit Orbem terrarum. Non tamen defuit invidia neque inSeCtatio, mota duuma, ordinibus antiquioribus num o Clero universitatibu δ).i Regula antiqua Fratrum et Sororum de poenitentia seu Tertii ordinis S. Francisci, ed. P. Salarier, aris 1901. . aridonnet, es regles et legouuernement de ordo de poenitentia a XIII siecte, Paris 1902. A. Fierens, Le question hanciSCaine, Rev. 'hist eccles. 1907, 5T-80 286-304 498-513:J908 38-46. Ρ. Sabatiar, evue hist. Tom. 62 l896 , p. 28 sq. Parιlus Der atholik, Tom. 29 1899 , p. 9 sq. Haud levibus argumenti genuinita oppugnatur a Misscis, lib. Quartalschr. 1906 p. 81sq. p. 221 sq. Quam neque re Hota mel Enistehung des ortiuncula-Ablasses, in Arch. hancisc. hist. 1908, 31 - 14 , neque P. Ren de antes I 'indulgenc de laiortioncute et la critique moderne, Cotivi I908 omnino certam reddiderunt.' Potuast, . 467, 468, 480. Guiliemus de S. Amore, De periculi nOV.
temp., 99. Constant. 1632. Contra hunc S. Thomas. Contra impugnanteSDei cultum, et S. Bonadientura, Lib. pol in eos, qui ordini minor adVerSantur
230쪽
222 Periodus Altera Caput Quartum.
Perniciosior tamen fuit inimicus domesticus dissenSi inter eos qui rigidiora et eo qui mitiora Propugnabant, quae OSt mortem S. Bonaventurae Cissioni Causa fuit. Altercatum eSt de paupertate, de regulae obligatione, de teStamento
S. Fran Cis Ci Rigidiores qui se ipsi spirituales appellabant,
id agebant ut studia restringerentur et oleretur fundatori PaupertaS. Caelestinu Viso Cum Suis remiti CommiSCuit.
Quum autem Bonifatius VIII eo iterum disjungeret denuo turbae obortae Sunt ita ut Ioannes XXII graviter intervenire debuerit. Multi spirituales non Olum invehebant in ordinem, verum etiam in Ecclesiam iratricelli. 5'. Eodem fere tempore, quo fratrum minorum, etiam ordo Praedicatorum originem habuit ouo modo inter se fundatores Franciscus et Domini Cu differebant, idem inter utrumque ordinem intercedit diScrimen Fran CiSCUS, Solum animi impetum SecutuS, OC PS etiam alio nactu eSt, qui Paupertatem SponSam Suam diligerent. Di in ii ii in illico intellexit, Se a reducendo haeretico vocari. Franci SCUS, non magna doctrina sed fervido ingenio eminenS initio a SutS, ut Videtur, nil praeter Simplicitatem et ardentem Charitatem PoStulavit; PoStea demum Concessit ut altioribus scientiarum Studii Sedarent. Di m ii ii in Contra theologiam egregie edoctuS, Statima ui exegit ut doctrina inbuerentur, ad obtinendum ordinis
S. Dominicus I 17 - 1221 e nobili gente Gu Smannorum Cala- roga in HiSpania natuS, OS absoluta Palentiae Studia renuntia- tu eS CanonicuS XomenSis. Socius episcopi Suim ii in profectus 1203 Romam rediit per Galliam meridionalem. Ibi nactus AlbigenSes praedicaticlo Conatu est eo ad rectam fidem reducere. Haud defuerunt fructus Quum autem illudendo fastum divitiasque insultarent clerici isti haeretici, pauperrima Poenitentium Specie ad eos ingressus est ij ii ii uri Anno 1206 Condidit monasterium de Prouille, quod refugium SSet nobilibu puelli pauperibus. Ibi fixit Sedem praedicationiS, quod munu a legati pontificibus ibi Collatum acceperat. Ibi
QUO Ue Collegit Primo Suo Socios, ita ut anno 120 primitiae ordini Sint memorandae. Etenim paulatim Socii aliquot, eodem PAUPertati Amore et Salvandarum animarum deSiderio flagranteS, Domini Co Se adjunxerunt. Vertente autem anno 1215 o m ii ii in Romam adiit de Suo instituto relaturu ad I mn -