장음표시 사용
231쪽
109 magni ordines mendicantium quatuor. 223centium III et approbationem PetituruS E desiderio Papae, ad mentem decreti LateranenSi de non inStituendis novis ordinibus regula S. Augu Stini aSSumPta St, Ut eSSet ordinis fumdamentum. Anno 1216 inStitutum probavit Honorius III, sociorumque anno 121T, Probavit nomen Fratrum Praedicatorum Statuitque ut PraeciPua ordini OCCupatio SSet Praedicare et
scientiae Studiis incumbere i). Hi anni praedicavit Dominicus in aula papali explicavitque epiStolas S. Pauli. Inde officium
Magistri sacri alatii, quo primus Domini Cu funCtuS St. Ordo interea increverat. Quid virum Sanctum adegerit ad Petendum a Francis Co ut ordine duo miSCerentur, non Sati innotuit. Hoc quoque tempore Di m ii ii in profectu est Bononiam ad celebre Capitulum, quo Ordini inStitutio ConSummata St.
Institit ut accuratiSSima Servaretur auuertaS, Ut ne admitteretUr, Praeter aedem Sacram et monaSterium, bonorum OSSeSSi neCpriUata ne communiS. D omini Cum hae a Fran Cis comUtUMSe, Sati in Comperto non Sty). Statuta autem Si eadem quae Fratrum inorum instituti ordinatio. Singula monaSteria reguntur a seriore, Provinciae a seriore Provinciali, totuSque ordo a magiStro generali Magnum Cepit ordo incrementum. QUO
anno S. Dominicus obiit 122 1), alteri capitulo generali intererant allegati a domibu 60 ineunte Saeculo ProXime Sequente fuerunt provinciae 21, domu 560. agnam ibi laudem Con-Secuti Sunt Fratre Praedicatore Colendi Scientiis, ungendo muneribus Praedicatorum et Inquisitorum et adducendis ethnicis ad EccleSium. 6'. Familia muliebris, seu secundus ordo S. Di m iri est, Originem repetit a fundato monasterio de Prouille 1206 . Sanctu ipS Sororibus dedit regulam S. Augustini, additamentiS nonnullis auctam. Alii malunt hanc familiam inStitutam esse anno 121T, quum Dominicus, jussu Honori III, sor*reS domorum aliquot Romae in monasterium S. Sixti congregaret,itSque strictam diSCiplinam, ClauSuram et PerseCtam PRUPertatem injungeret. Habitum iis dedit eundem a Sororum monasterii de Prouisse. Qui ordo, anno 1218 approbatuS, multa brevi tempore habuit monasteria, aetate florentiSSima amPEUS
232쪽
224 Periodus Altera Caput Varium.
30O. Domu reliquae in Gallia oriundae Sunt e monasterio de Prouille Pauco discrimine excepto, hi Secundu ordo eadem CSt ordinatione a primus, unice tamen contemplationi addictuS.
7'. Ei autem brevi additus est tertius ordo S. Domini Ci'. Quae initio appellabatur militia Christi, non Solum Sanctificationem propriam pro fine habebat Sed etiam bonorum ecclesiasticorum Contra haereticorum impetu defensionem. Inde ortuSeSt postea ordo fratrum et sororum de oenitentia. Sed diu antea socii jam fuerunt valde mulli. Quum autem Sati diuturno tempore Certa regula non fuerit, Variu fuit tertiu ordo appellatione et forma pro varii quo diffundebatur regionibus Regula demum Confecta Si amunione de amor. 1285 approbatioque ejus re iterata ab Innocentio VII 1 405 et Euge
Praeter hunc a Cularium tertium ordinem efformatu quoqueeSt tertiu ordo regularium, qui incumbunt instructioni aliisque operibus Charitatis. NumeroSae domu dispertiuntur in Varia SCongregatisoneS, quae Praeter regulam toti ordini Communem er-Vant ConStitutione varia pro vario earum fine variiSque locorum conditionibuS. 8'. Strenui valde ac Salutares fuerunt labore fratrum Minorum et PraediCatorum Eorum pauperta opponebatur divitiarum et rerum mundanarum Cupiditati exemplo Suo et Uerbi inseC-tabantur OCordiam et languorem CleriCorum muliorum, TORV-larium Simul et Saecularium. Fructibus Salutaribus ubera fuit eorum Praedicati, in Europa et missionum labor in Asia et Africa Uterque ordo Cientiarum Studia inStaurarunt, CPerunt UO M iStro Celeberrimo doctrinae Scholasticae immortali gloria illustratae. Sicuti Franciscus et Dominicus ita etiam Thoma et Bonaventura amici fuerunt. Aliquantulae tamen altercationis causa fuit questio de prioritate' et diversa studiorum ratio Thomistae et cotistae). Etiam in Hollandia numerosi/ K inermanns Der ritte Orden on de Busse de H Dominilius, ulmen 1885. enim , Arch. f. it. u. irchengesch. Tom. 166 Analecta Boll. 1899, p. 29 Sq. E. Mandonnet, Origines de ordo de poenitentia Freiburg 189 et Les regle et e ouuernement de ordo de poenitentia a XIII ime sidcle, Paris 1902. Mortier l. c. II, 220. Uterque superior generalis tum scripserunt epistolam Communem ad utrumque ordinem Maae in , Annale Min. ad an. 255 n. 12 Keicheri, Liti. Encycl. Mag. Gen. . . p. 100. Mortieri l. c. II, 103.
233쪽
109. agni ordines mendicantium quatuor. 25
valde fuerunt Franciscani et Dominicani multaque salutaria
effecerunt λ). 0'. carmelitarum ordo no inen h bet a noto monte Syriae. Pulchra naturae Specie et Eliae prophetae* memoria videntur jam antiquitu eremita allexiSSe Altera media parte Saeculi XII Ber thoidus Calaber eo Cum Socii decem migravit, aedificavitque Sacellum in honorem . . . et Cellam prope speluncam Edriciae. o increvit numerus eremifar m . . .
de monte Carmelo deditque iis S. Albertus patriarcha HieroSolymitanuS, anno 1208 aut 1209, regulam, quam Honori u III, 30 Januario 226, approbavit Perfida illa facta pace a 4 d ea iii II cum soldano, eremitae Carmeli multum Turcis exagitati Conscensi navibus migrarunt in Cyprum, Siciliam Galliam et Angliam Iam anno 124 Aylessortii, incomitatu Cantio primum Capitulum generale Coactum St, in quo Superior generalis Si electus . Sinion to Cli Inno
emet i in IV in concilio Oecumenico Lugdunensi 1245 Congregationem eremitarum Sancivit SSe unum ex ordinibu mendicantium, indiditque ei nomen ordinis B. M. . de monfe Carmelo.
Statutum est ut monaSteria a priore, provinciae a ProVinCiali, univerSu ordo a generali gubernaretur. Pro mutati quoque
rerum temporumque adjuncti regula nonnihil est immutata et approbata Eximia Sociorum in B. . . PietaS, quam ubique profitebantur, monsuetudo utendi scapulari ) quod om' MOLI, II, 2, p. 78 107.
De Elia fundator cf. P ebrocis, Acta S. Tom. I, ait p. 77 sq. Contra hunc Pater Sebastianus a Paulo: Exhibitio errorum, quos D. Papebrochi Actis S commisit, Coloniae 1693. Cui respondit asebrocis Responsio De Papebroche, Antu. 1696 . Traditionem ordinis invenies in Libri decem deinStitutione et processu ord Beat. V. . de Monte Carmel et de peculiaribus gesti religiosorum Carmelitarum, per . . mi Riboti. Est manuscriptum Valde accuratum in monasterio Boxmeer quod melius quam editione Venetae,1607, et in peculo Carmelitano, Antu. 1680. Cf. . immermann . . .,Μonumenta historica Carmelitana, ol. I, continen antiqua ordini ConSuetudineS, acta capitulorum generalium, tractatus de prioribus generalibus, de magistri generalibus necnon epistolas diversas Lirinae 190T IS auctor quoque rejicit veteres legendas ordinemque originem ducere censet saeculo XII ab anachoretis de monte Carmelo. - Quae tamen consuetudo ante saeculum XV non invaluit ante annum 1516 nec tertii ordinis socii a gestandum scapulare obligabantur. Cf. immermarin, OP. C. Bulla autem abbatina non est a Joanne XXII edita neque ab Alexandro
234쪽
eta Periodus Altera Caput Quartum.
Sto C a B. V. CCeperat, Praecipuae auSae fuerunt celeri Sordinis incrementi Inmollandia, quae par fuit Drovinciae Germaniae inferioris, tempore medii aevi floruerunt domu undecim λ). Haud vero ita statim Oborti Sunt Secundu et tertiu ordo. Jam saeculo XV fuerant piae Societate Cum ordine CohaerenteS. Proprie tamen et Cum regula a S. Sede approbata tertiuSordo demum institutus est 1452 ).Io'. ordo remitarum S. AuguStini quartus est magnuS mendicantium ordo. Saeculi XII et XII pedetentim variae
Obortae Sunt eremitarum CongregationeS, quae Partim S Ponte SUR,
partim Paparum jussu regulam S. Augu Stini Servabant. Praecipuae CCurrunt ilhelmitae, Ioannes-Boniti anno circiter 120 a Beato Ioanne Bono prope antuam fundati, Briffiniani in marchionatu Anconae, remitae Tusci fratres Christi sacco indilf etc. Quo autem abuSus Vari tollerentur et ob Secundaretur canoni XIII concilii Lateranensis IV 1215)δ), Alexandia IV omnes ejusmodi congregationes in unum Ordinem eremitarum S. Augustini Conjunxit. Non quidem omneS, Sed plurimi desiderio Pontificis paruerunt. Qui s Aprili 1256 novum ordinem Confirmavit monuitque monacho ut novo Superiori Generali obedientiam praestarent ε). Regulam S. Augustini SerVan propria tamen ibi Confecit ordo ConstitutioneS, Capitulis generalibus Florentiae 128T et alisbonae 1290 confirmatas. Regimini ordinatio erat Solita Sed ordinis incrementum ita ingens ut florentissima aetate constiterit monasterii 2000 inprovincias aedispertitis ). Uncte videtur relaxata esse cliSciulina, ut jam Cito reformatione fuerit opus. Inde a Saeculo XIII nuSe eo ordine Si estiScostuS-SacriSfanus Sacelli pontificii quod munus Alexander VI bulla firmavit 149T . 11'. anone suo XXII concilium Oecumenicum Lugdunenses 12T4 hos quatuor ordine mendicantium expreSSi UerhiS
Confirmata, Sed Certo Spuria. f. eitSchr. f. ath. Theol. 1900, p. 2 Sq. et ZimmermanII, p. it. Primum occurrit in decreto Clementis VII. f. irchen- lex Art. S. Stoc et Scapulier.
B. Zimine an I, P. Cit. - Canoni verba haec sunt , Prohibetur ne qui novum religioSum ordinem inStituat, Sed unum ex approbatis assumat. Qui vero voluerit religioSam domum fundare, regulam et institutionem accipiat ab ordinibus approbatis.
235쪽
9 110 ordines nonnulli minores. 227
excepit Arbitrabantur enim e multitudine ordinum religiosorum et congregationum generari turbationem. Quamobrem statuit concilium ut nemo ordinem novum inStitueret neve novum habitum induceret Voluit cunctas affatim religiones et ordines mendicantes- post concilium Lateranense IU 1215 Sine approbatione instituto Solvi, mendicantiumque ordine post illud tempus Cum approbatione natos, interire. Singulis hominibus licitum erat, non consulta . Secte, ad alium ordinem transire, domibu autem integris et ordinibus integris obtinenda erat faculta a S. Sede . A quibus statuti memorati ordine quatuor excepti Sunt i). IIo. Ordines nonnulli minores.
Opera universalia supra S 107. Maurim-Saulier, onumenta Ord. Servorum . ariae, Tomi IX Bruxellis 190 sq. Histoire de ordredes Servites 2 vols, Paris 1886. Arra Gianii, Annale S. Ord. Servorum B. . . Lucae 719 - 1723. Ratsi eri eschichte de hirchlichen Armenpflege, 2 Aus. Freiburg 1884, p. 254. Calixu dila Providenre Uie de S. Felix de Ualois, aris 1878 3 ed. Frederique, Lamber te Begue, Bruxelles 1895. Hal anni Geschichte de Ursprungs de Belgischen Beghinen Berlin 1843. lib. Quartalschr. 1814, p. 504. Hist. Pol Blatter,id. 87, p. 85 Sq. Hermens Der orclen vom H Grab, 2 Aufl. Diisseidor 1870.
I'. Servitae instituti sunt anno 1233, quum morari Libi o
et mercatores Florentini sex in illa Camartia se Congregarent ).POStea monasterium fundarunt in onte Senario. PraecipuuSordini promotor factus est S. Pli id iis is i ii si uri ). Servabant regulam S. Augustini Studebantque cultui . . .ejuSque Septem dolorum Alexander IV anno 1256 ConfirmaVit regulam, Statuta et ordinem ε). Familiam muliebrem Serviticam condidit S. Juliana Falconeria '1341 quam vocavit Mantellaturum.
Mansi, XXIII, 96-9T. Cap. I. De rei dom in VI HI, 17). Sane ad
Praedicatorum et inorum ordines, quos evidens ex eis utilita eccleSiae uni VerSali proveniens perhibet approbatos, praesentem non patimur ConStitutionem extendi. Ceterum remitarum S. Augustini et Carmelitarum ordineS, quorum institutio dictum concilium generale praecessit in solido Statu volumu permanere.' Septem fundatores anno 18884 Leone XIII in numerum sanctorum Sunt relati.
236쪽
22 8 Periodu Altera Caput QuartUm.
a'. Trinitariorum in ordinem fundaverunt anno 119S Joannes de Matha et S. Felix Valesius ). Nomen denotat Scopum , Ordo S. Trinitatis in redemptionem captivorum' sacello S. Mathurini δ Lutetiae arisiorum, ubi ordinis socii convenire solebant, appellati quoque Sunt Mathurii iii Monasterium princeps fuit Cervi frigidi Cerfroy in dioecesi Meldensi Diffudit se Ordo in Galliam, Italiam, Germaniam,
Angliam Hispaniam et Americam. Aetate Sua florentisSima numeravit monaSteria 250, dispertita provinciis T. Servi hiscenties mille per ordinem fuerunt libertati restituti ε).3'. Eundem finem proseCutus est Mercedariorum ordo Seu Ordo . Mariae de Mercede redemρtionis casesivorum ), undatus a S. Petro Nolasco et S. Raymund de Penna forte, anno 1223. Initio inter socios fuerunt plurimi nobile et equiteS, quod ordo esset imprimi militaris, postea simplices religioSi tantum, Sacerdote et laici conversi 131 T)β). Tribus solitis voti addebant quartum, manendi in pignu Sub paganorum Potestate Si ad liberandum Christianum, periclitantem de fide, ita OPUS SSet Ubere protulit ordo fructus Curandi animis et miS-Sionibu incumbendo, praesertim in America, quo MercedarioSSecum duxit Christophorus Columbus. Numerat hodie Socio 500, dispersos in Europa meridionali et America'). 4'. Beguinae instituae sunt a Lamberto te Begue 'II 87). Nondum satis liquet, unde habeant nomen. Iam saeculo XIII Beguinarum domus numerosae fuerunt in Belgio, Hollandia, Germania et Gallia. Aetate florida numerabantur in Belgio 4, inmoliandi 2T. Identidem Beguinae in suspicionem haereticam
inciderunt, ita ut Synodus e Cumenica ViennenSiS, 13 12, inter
des captiis, Paris 1903. I I de a Provid. Vie de aint Felix de Ualois, e d. Paris 1878. - Thoison, S. Mathurin, Etude hist et conographique, Paris et Orteans I889. 3 Paucae hodie supersunt domus in Italia Hispania et America meridionali. β Bern de amas, Chronica sacri et militaris ordinis . . de Mercede, Palermo 1619. Garib Demeia Bibliotheca Mercedaria Barcelon 1875.
' Quum Joannes XXII statuisset superiorem generalem debere SS SaCeTdotem, equites ex ordine egressi se equitibus MonteSani adjunxerunt.
237쪽
111 ordines militares. 220 dixerit ne SSent earum domuS Joanne vero XXII permisit eas esse quae in USPiCionem non UenerAnt. Segregatae a Saeculo, Beguinae vitam iam degebant, non emiSSi VotiS. Pro tempore autem quo in domo habitaturae SSent, Promittebant e castitatem et obedientiam ServaturaS,' non vero PRUPertatem Regebant eas atriSSae et parochus. Etiam nun Sunt in Belgio,
5'. Ineunte Saeculo XIII, in Belgio praesertim et Hollandia condita Sunt quoque eju generi inStituta pro viris Appellabantur Beghardi et Beguini Communione bonorim non sociati, Simul habitabant, e C. Middelburgae, Amstelodami, Silvae Ducis, Ruremundae et Trajecti admosam. Postea fere ubique crimine haeresis CCusati sunt et Saepe damnati I 3IΙ, Ι3Ι2, 3Ι7, 3I8, 1330 δ). Saepius tamen eorum nomina permutata Sunt Cum Prasi- cellis, Schwsferionibus, Lollardis. Ob errore et animo fanatiCOS undique exagitati vel ante reformationi tempuS diSparuerunt.
6'. Praeterea fuerunt fratres hosρitales S. Antonii δ 1095) fratres Lazari saeculo XIl), fratres pontifices pontium fabricatores in Gallia 1189), ordo S. Sepulcri Hierosolymis 111q), fratres hospitales S. Spiritus in Italia et aliis regionibus 1198),
Scolorum monasteria in Germania vertente saeCulo XI). In Super Plura inStituta alia, e . . Pro Canonissis, pro femini nobilioribu S,
ut in moliandia; Rynsburgi et Thom. 111 Ordines militares.
H. Hel vos, istoire des ordres monastiques, religieu et militatres, Paris 1714-1719. . Sabresbur ensis, Polycraticus VI, 8-10. Migne, P. L. Tom. 199, p. 600-602. De primordiis et inventione . religionis JeroSolymorum, id ne P. L. Tom. 155, p. 1098 Sq. E. Parodi, toria de cav. di . Giovanni de Ger. Bari 1907. hostine, Onuitgegeven pau- Sethhe bullen enet. Nederi Arch. v. Kerkgesch. 1901 bl 275 sq. Delavia D Roux Cartulaire generale des Hospitalier etc., aris 189 sq. Idem, Les Hospitalier en Terre ainte, Paris 1904. Der Johanniten-Οrden Seine Geschichte und Entwichiun Berlin 1908. Mi te, Geschichte decordens y Mosise , De Beghardis et Beguinabus, Lipsiae 1790. H. N ac redemptoriste, es eguinages, Nivelles 1908. Cf. ΟΠ, Π, 2, 148 sq. I. H. Albanes, La vi de Satnte Doucetine, fondatrice de Beghines de Marseille, arseille 1879. e ranae, es eghines de Paris, Paris 1894. Densinor, ed. 9, p. 13 sq. ed. 10 n. 7 Sq.' Dielle, Hist de ordre hospitalier de Satnt-Antoine 1883. Om. Fon. , I 'Εglis abbatiale de aint Antoine, renoble 902.
238쪽
I'. Tempore primus fuit ordo S. Joannis. Jam ama 1O48, agentibus mercatoribus Amalphitanis conditum est Hierosolymis nOSΟComium pro Peregrinantibu aegrotiS. Cui mox additum est alterum. Ii qui huic ministerio operam navabant duce Gi ria di, SVPeriore Suo, XPugnata HieroSOlyma dedere Se aegroti curandi perrexerunt, fueruntque bonis multis dotati amodo fredo Bouillonaeo Sibi nomen dederant fratres hospitales S. Ioannis Bapsistae et hoc nomine a Paschalim in Congregationem sunt sociati 1113)λ). Ray mundus odiensis du Puy), eorum Superior SecunduS, obligationem suis impOSuit pugnandi adverSus infideles, atque ita institutum ad honores ordinis militaris evexit 1120). Ab Innocentio II 1130 confirmatum ordinem Anastasius IV multis privilegii ornavit δ). ConStabat SacerdotibuS, equitibus et fratribus Sacerdote exercitiis religionis
et Ura aegrotorum, equite ver et fratre armi occupabantur.
Aegrotorum autem ministeria paulatim fere in desuetudinem abierunt. Induebantur vestitu nigro, distincto in Pectore Cruce Candida In vexillo adsuta erat crux rubra ordinis caput fuit magiSter generaliS, adjutoribus Consiliarii et Capitulo generali. Dividebatur autem ordo in regiones, alia et CommendaS. Quae ultimae in ollandia satis frequentes fuerunt. In Sola Parte Septentrionali numerabantur fere 20 δ). De defendenda Terra Sancta ordo optime meruit. Deperdita Hierosolyma 118T), Sedem fixerunt Acconii, post annum 1291 in Rhodo insula.
Tandem inde etiam expulsis 1522 dedit Carolus V insulam
Melitam, unde iis etiam nomen est ordo Meliten Sis. Hi SteteruntuSque ad revolutionem Gallicam.
2'. Anno 1118 Mugo de Paganis Godo ire du de
i Mansi XXI, 78 sq. .e n. 9930. ' MoII, II, 2, p. 13 Sq.
239쪽
IIJ Ordines militares. 23 IS. Au domaro, Cum alii equitibu Septem, HieroSolymis inierunt societatem, UR Uitam monRChalem Cum OQUOStri, Scesin cum armis ungerent et peregrinante in Terram Sanctam tutarent Balduinus II donavit ii partem palatii sui, Salomonis templum appellatam, unde nomen habent equitum templi. Ordinis eadem instituti ratio Si quae S. Joannis. Anno 1128 primus ordini magiSter generalis Hia o di P a gram a divit Synodum TrecenSem, in qua militibu pro Vestitu datum est pallium album, et regula PraeScripta, quam S. Ber nardu Sconfecerati). Eugenius III addidit crucem rubram in sinistrapnctori parte. Anno 11T Alexander III facultatem fecit etiam clericos in ordinem admittendi. OS breve tempuS Ordo factus est terror infidelium et Omnium Veneratione fruebatur. Initio valde pauper, ita ut Hiam ii di Raa a ita et Gi dii redo de S. Au domaro unu tantum OSSO OQUUS, QUO uterque Veheretur, Paulatim ingentes naCtus Si ordo divitias, primum a Synodo Pisana 1135), dein Ray mundo Barcinonensi 1143). ACcrescentibus eorum privilegii et Ole- State, disciplina enervabatur. Jam anno 11T9, SynodUS OCUmOnica XI de arrogantia templariorum ConqueSta St. CujUS CansnES in synodo Londinensi 1200 repetiti sunt'). Innocentiu III, anno 120T, reprehendit eo de defectu obedientiae et de voluptate ). Magno quoque detrimento fuerunt perpetuae inter Templariorum et S. Joannis ordinis discordiae. Quae quidem reconciliata est pacto Aug. 1179; at litium fons, invidia exStincta non Si ). Quum expugnata ACCone 1201), Sedem Suam fixiSSet ordo in Cypro insula β), haud diuturna mora Philippus Pulcher Coepit insectari ordinem, cujus amo 1312 gloria et vita exstincta est β). Inmodandi fuerunt Templariorum Commendae fere 20 et opulentiSSima bona. 3'. Dum Accon obsidebatur, cives aliquot ex urbibu Brema et Lubec condiderunt hospitium mastrense pro GermaniS
3 Huic regulae postea additamenta adjecta sunt a Stephano, patriarcha HierosoL, Mansi XXI, 359-372. Lateran III can. 9: Ond. Can. 1έ. Mi ne, . L. Tom. 215, p. 1217 implent voluptates cum debuiSSentaliis esse odor vitae in vitam, facti sunt odor morti in mortem. n. 739. Mimae P. L. Tom. 200, p. 12έ Sq. - Mas-Latris, istoire de Chypre, I, 29. λ Acta vide infra, IIT, . .
240쪽
232 Periodus Altera Caput Quartum.
peregrinantibuS. Quae incepta adeo placuerunt Frederi Co,ine, o ut ea dirigenda mandaverit Sacellano suo Cima a di et Bur Chardo Cubiculario Capta urbe, institutum appellaverunt Hosyitale D. M. V. Germanorum in Hierusalem, eo quod SDerabant fore ut ACCone posset transferri Hierosolymam 1100 . Clemens IID et Caelestinus III ' benevole sentiebant erga in Stitutum quod Potentissima ope rederici Suevi in ordinem militarem commutatum ab Innocenti III probatum est. Appellatus est ordo equitum Teutonicorum. Constabat sacerdotibus et equitibuS, Ccupabatur arte militari et Curandi aegrotis δ), atque ab Honorio III omnibus equitum S. Joanni et Templariorum rivilegii ornatu est l). Magister generalis primus fuit Henri Cus Walpo Bassen- hemus. Celeri capto incremento, fortitudine praesertim in obsidione Damiatae equite praevaluerunt 1219 . Celeberrimo magistro generali Hermanno de Salga β jussi sunt pugnare
Contra BoruSSOS PaganoS. Tum ordo fratrum enSiferorum
se iis adjunxit 1238). Pro cultu et humanitate multum ordini debet Borussia. Inde ab anno 1309 Sede ordinis fuit Marien- burg ad Nogatum. agister generalis Albertu Brandi ni in nem iii anno 1525 descivit ad Sectam protestantium
et OSSeSSione ordini transmutavit in ducatum Saecularem. Qui fidem Servaverant equites, Sedem Suam Principem CollocaUerunt
Mergen hemii in urtenbergia. Residuus hodie est ordo in Austria. In ollandia plurimas possedit Ordo domu neque hodie exstinCtus est , Domus Tertionica, alia Ultra Octina,
inquit Mola, superest hodie, qui e nobilissimi quidam viri, qui
neque aegrotis ministrant neque infideles oppugnant reditus tercipiunt ex ordinis ossessionibus etiam nunc 'ulfnfisSimis. hominum medii aevi religio)te ad 'ias causas collatis, fruunturque trivilegio in suum ipsorum dedecus et contra robitatis sensum opuli nostri' ' Pro lege est ut qui percipiant, fidem
- Μi ne P. L. Tom. 211, p. 52b , , Juxta modum Templariorum in clericiSet militibus et ad exemplum Hospitaliorum in pauperibus et infirmis. ' Potthast, . 386, cf. 932. β Moch, Hermann v. Salga, eister des euischen Ordens Leipeti 1886. ' ΟΠ, II, 2, p. 11 sq. 148. Cf. Abiain tuan tessenburcise Cit. p. 165 Sq.