장음표시 사용
311쪽
Concilium vero Vaticanu a declarat Deum, Cum Sit
una Substantia Singularis . . . praedicandum SSe re et essentia a mundo distinctum . . . et Super Omnia, Uae
praeter ipSum Sunt et Concipi possunt, ineffabiliter XCelSum' et Contra Pantheistas canones 3 et 4 Statuit, quo Supra p. 274 reCitaVimus. Thesis probatio per arteS. Tur L. Dems est substantia. Quod sequitur e eius asei au. Ita enim exsistit, ut nullo alio indigeat ad X-SiStendum, Sed a se habeat suam exsistentiam. Sed si a Se habet Suam exsistentiam, Certo exsistit in se, ita ut nullo alio indigeat, in quo inhaereat. Sequitur etiam ex eius in i aD EXsistere enim in se ita ut non opus sit alio, quod sit subiectum inhaesionis, Certo Si perfectio. Ergo Deo ille modus exsistendi tribuendus est, idque eminenter.
TCS, in qua ex aequo obiectivum praeponderat, forma ad absolutum accedere potest, quin identitas sive indisserentia obiectivi et sub lectivi deStruatur.
Here autem ipsam cogitationem logicam I 64 sq duxit esse
omnium rerum essentiam et realitatem. Apud ipsum absolutum processu dialectico complicatiore primum ad categorias Ontologicasse evolvit, deinde in rebus materialibus apparet, tandem spiritus evadit. . . . Et sic evolutione irrequieta totus mundus generatur et tandem ad spiritum pervenitur et in spiritu ad philosophiam perfectam quae totum illum processum ab exordiis suis clarissime perspicit et sic omnem veritatem perfecte comprehendit is perihauer denique PeSSimi Sta, cum corpuS OStrum ipsam
substantiam voluntati nostrae SSe utaret, immo omne re CSSentialiter non esse nisi eandem Voluntatem, quae natura Sua SSet infelix utpote desideriis cruciata, PoDmmum riseram substantiam e verimum omnium rerum posuit.
Ita rem exponit Hon heim, Inst. theod. 47O-479 PaSSim. EX hi perspicis, quantae sint delirationes virorum illorum, quo tam Superbe extollunt nostrates nonnulli philosophi.
312쪽
Ex quibus etiam intelleges eum alio eoque XCel
lentiore modo esse substantiam a CreaturaS.
Tur ra. Derι est substantia quaedam individua pelsimularis Sequitur ex eius persecta unitate vel unicitate, qua fit mi ipsa Iossibilitas plurium deorum XChidatur Et re quidem vera, si Deus esset universale quid notis determinantibus individuari posset quod repugnat infinitae ipsius perseCtioni. Praeterea ex seitate , si Deus esset universale quid,
illud universale propria sua essentia et proinde lua uni Versale XSiSteret Ctu. Tun autem haberemus Plires re quae Sub eodem reSpectu Ssent unum, Vel unum enSquod sub eodem respectu esset musta. Quod omnino
Ergo Deus non est universale luid, sed individua vel singularis subStantia. Turs III. Deus est substantia completa ratione Tardita, sui iuris, ita ut sit Deus perSonaliS. I. Est substantia comple a alio luin indigeret alia substantia ut prinCipio, Cum quo operatione Sua omneSi aceret Quae indigentia repugnat naturae Dei infinitae. 2. Si Substantia ratione praedita. Ens enim ilhid a se, quod Deum vocamus, est Causa efficien adae luat entium ratione praeditorum, luales sunt animae humanae. Per seCtio proinde rationalitatis Certo in ipso inveniri debet. E S autem ipsa ratio humana a Deo dependens, Cum larea nobis Ierspiciatum ut contingens Praeterea ae ipsa
Cf. Supra p. 28 sq. ' f. supra P. 282 et I 2II. 'ia Oppos solivent a Nature a hoinme. Mais it ne aut Pas ublier que homule ait parti de a Nature, qu'il est nec cuVre de a Nature, et que e ,remier ,rincipe 'ou Procedent
313쪽
Dei infinitate, necnon ex thesi de Deo huius mundi ordinatore SapientiSSimo, hae veritas ultro apparet L3. Est Deus substantia individua ratione praedita sui iuris i. e. Deus personalis alioquin SSet aliuS, quod magnam involveret imperfectionem, quatenus importaret
dependentiam. Praeterea gens a se et non sui iurisssunt deae repugnanteS.
Turs V. En illud perso te quod vocamus Deum, faes realiter distinctum a mundo, ut neque sit ipse mundus neque par quaedam mundi. Cuius aSSertionis veritas ex pantheis mi refutatione apparebit Etenim 1 Pantheismus perfereus, quOCumque modo proselignatur, aperte repugnat.
poti proti ver a Contingene dumon de materiel, demontrent galement celle de Petre Sychique, 'est-a-dire, dumo pensant. 'etre qui existe Par tui-meme, avonS- nou dit, posSede ne realite derivante de Son CSSence menae, independante de totites conditions dii dehors. Or et 'est pa assurement e cas our Otre Oiconscient. Qu'o lui attribue uiae Serie 'existences anterie ures ou non il reste tot Our ura que Son mode 'exiStence actuet, comine chacu de ceu que ora Suppos auoi preced6, demetire solis a dependance de condition exteri eures et variabies Lemoi 'a dono amat uia mode 'existence necessatre, derivant de Sora Ssence meme indiSSolublement te a cet te essence, i ne presente amat que de determinations tranSito ireS, contingenteS, et uisque a realite est o ours te a de telles determinations, Puisqu'elle est en Parti constitue par es determination S, elle est don contingente. Si te moi ' pas en uicia aison suffiigante
314쪽
Et primorii iidem, proti esse divinum et agere diviniim aliquatenus Cum rebus mundanis identificat Contradicit experientiae. Experientia enim interna
simul et externa lare videmii re mundana non SSeunicam Cum Deo Substantiam, sed multa in mundo in- Veniri, tuae Singula sunt sui iuris Speciatim vero hoc clare ostendit testimonium Conscientiae nostrae Circa actionum nostrarum liberarum imputabilitatem. Contradicit rationi. Deum enim scimus ex iis, quae hucusque declarata Sunt, SSe en a Se abSolute ne CeS- Sarium, CaUSam primam omnium rerum Contingentium. Mundus ero SeCundum totum suum esse manifeste nobis apparet ut em ab alio, Contingens, productum . Relnignat autem en a Se neceSSarium, improduCtum idem esse quoad esse et agere a re ab ipso produCtas, ContingenteS, mutabiles, finitas. Quatenus Vero en Primum l)onunt SSe en SeSe evolvens, abSurdum dicunt. En enim illud primum est ensa Se Sed en a Se Sese evolven idem est ac en infinite
persectum Persectione acquirenS; luod repugnat in ipso
Pantheismum deinde logicum, quatenus dealismo Ficlitet innititur, prosecto scimus falso niti sundamento
Pantheismus denique perfectus destruit omnem moralitatem, Cum Ctione humanae, qua vel maxime turpes habemUS, SeCundum an sententiam nihil aliud sint nisi momenta vitae divinae in natura tinnana explicata. De Struunt praeterea suo Systemate Pantheistae veram doctrinam de libero arbitrio necnon spem omnem in vitam suturam immortalem Consequens logice deductum salsum ergo et irincipium, ex quo defluit. f. 06 q. f. 4 492.
315쪽
I. Tun heismus vero a se euus iisdem vitiis laborat. Sicut enim repugnat esse et agere l)ei esse totum mundum, ita et repugnat mundum OnStitui a parte qua dam illius esse et agere divini, vel illud esse et agere
QSSe partem quandam Sse et agere mundi. Speciatim vero Deus non est materia prima mundi.
Repugnat enim in Deo potentialitas. Neque Deus est forma mundi vel anima mundi. HOC enim repugnat tum ex parte Dei tum e parte mundi e parte Dei, quia tun ens infinite perfectum esset Conprincipium substantia incompleta materiae unitum ad efficiendum ex duobus
SubStantiam Completam mundum repugnat deinde ex parte mundi, qui non Contingens esset, Sed neCeSSariUS, Ut potea forma absolute necessaria in Suo esse determinatuS. Tur V. Deus est supra ni dum in abiliter excelSus. Clare enim videmus en a se ineffabiliter transcendererem ab ipso ex nihilo productam. Inter esse enim et non esse distantia infinita intercedit . Atqui en a se et neCessarium vi essentiae Suae est ens ab alio et Contingens vi essentiae nihil est et, quidquid habet, aliunde
habet. Cum ergo Deus ex se Sit enS, mundu autem X se nihiliim, Consequitur eo in nullo genere OnVenire,
Sed transcendentaliter differre. Confirmatur ex Isaia 4o, 7 Omnes gentes quasi non Sint, Si sunt Coram eo, et quasi nihilum et inane reputatae sunt ei. η Sotiolion. - De Monismo Panthei Sinum immanentem Supra diximus vocari monismum sanueis cum . Si autem monismus in genere Sententia eorum, qui Unum tantum genus entium admittunt Dividitur vero generaliter ut
316쪽
sit alitis materialissim alius pantheisticus. - Monismus materialis ictis docet materiam eiusque energiam eSSeprimum atque Unicum principium rerum in mundo non esse nisi substantias materiales vel substantiam unam materialem Secundum lege Suas ne CeSSaria et meChanicas et viribus sui physiCis et hemici Sese evolventem.
Est vel mechanicus de Lametirie Holbach, Buchner, Vogi vel Fnamicus Ralgentio fer vel ner.e elicus Ost alii vel logoisticus pycnoticus, Haake, Hae Chel), prout evolutio
illa motu locali, vel viribus materialibus, vel et energia' vel influxu principii cuiusdam psychici sensatione et voluntate praediti efficiatur Monismus vero sa=ithristicus docet ex una substantia immateriali et suprasensibili, quae legibus dealibus subsit omnia evolutione et emanatione orta SSe . Est, sicut supra p. 283 S i dixi mus, vel realis vel ideatis. Cum materialiSmo opponatur, dicitur etiam monismus spiritualisticus Monismum illum recentioribus temporibus post Spinosam professi sunt Eicite Schelian ely, Mopen auer, qui omnia habet, obiectivationes alicuius Voluntatis unesti SSimae, quae Voluntas prout in homine e manifestat, fatali luadam neceSsitate ab assequenda omni vera felicitate ita impeditur, ut miseria humana numquam possit perfecte tolli ' : C- cedit E de Hur manu, pessimista, s qui PrinCipium rerum
317쪽
ponit olliniaten ali litam Primordialem consciam, tuae nati ira sua Sola non est nisi potentia pura absque actualitate Cesen line Dasein . EX pura potentia volendi haec Voluntas se evolvit ad Statum quendam inter potentiam puram et actum perseCtum intermedium. Qui status Cum non OSSet SSe, quin Olimia inStinCtive eum abhorreret, hae SeCundum ideas sibi immanentes modo quodam inconscio Se ipsam perfecte Ctuavit Sive reali- Savit, quo ipS ortu est mundus. Sed ha sua realisatione Voluntas primitiva miseriam Suam non minuit, sed auxit, id quod imprimis patet ex illo phaenomen illius olim-tatis, in quo perseCte Sui ConSCia acta St, Cil e vita humana. Omnis enim hominis felicitas tandem vertitur in miserianis . A monismo illo pantheistico non immunem esSQ denique C. Frim Krause, Supra p. 284 n. )
Monismum illum omnem falsum esse facile intellegitur ex iis, quae Supra p. 280 Contra pantheismum diximus.
Monismus enim, SiCut panthei Sinus Omnis, rationi et X- perientiae repugnat. Rationi, Cum dea repugnante Componat vel Componere Studeat atque absolum D, illud simul unum ponat et multitum p in sinitum actu et infinitum forentia, Cum Sit en se ipsum i et o wns: sim te Sapientissis muni in nova co. IIctione acquirens infinite Dolens, in- conscie appetens alia eiusmodi. Experientiae Vero repugnat, Cum uniusCuiuSque Conscientiae di Ctamen evidenter OC-
trinae illi de evolutione et0 ego ContradiCat .
Ad rem Mercier Traile elem de philosophie LM a sq):
Mais te Panthei sines, inquit, quelque forme u 'il revete, Se heurte inevitablement a deu fatis: au changement qui e PaSSent dariS
318쪽
29 THEOLOGI NATURALIS. ARTICULUS V.
DE SIMPLICITATE ET SPIRITUALlTATE DEI. Simplicitas et spiritualitas Dei probatur. Thesis Deus est Duplex omnino Substantia spiri ualis. Statu quaeStioniS. Scimus ex praecedenti thesi Deu inesse substantiam distinctam a mundo et supra ipsum ineffabiliter XCelsum. Iam vero quaeritur de entitate huius ineffabilis substantiae. Quam quidem entitatem hi Con tendimus tantae esse persectionis, ut a Deo removenda Sit omnis Compositio physica et metaphysica eique tribuenda spiritualitas persecta' Quae thesis statuitur Contra Communem errorem gentilium, qui Deum Corporalium membrorum lineamenti SCirCumsCribi putaverimi, necnon Contra Materialistas et Panthe istas omnes, de quibUS SUPTI. Theologice autem spectata thesis nostra fide tenenda est Etenim
I univers, a la conscience hi tot person rael. Un Et re necesSatreos necessat rement te qu'il est i ne doti as, i ne cui Paschanger. O les changement soni visibius dans a nature. Oncles realites de a nature ne sont ni des modes 'etro, ni des parties de Etre necessat re Dici est independant, in sini Lescire de ce monile soni dependanis, sinis. Don iis ne orat Passubstantiellement identique a Dieu. - Rien ait Onde ne Petit me PerSuader lue e ne suis a mol-menae, et non tin Pa- nouissement 'autrui Etre capable de tire moi et de 'opposernu no/t-moi, 'OSt 'apparten ir, tre incommunicabie La consciencedu moi distinc du non-mo est a terre 'achoppement du
Quid sit simplicitas, quid et quot uplex compositio, quid et quotuplex Piritualitas, Ocole ex iis, tuae in Anthropologia Supra P. I 59 S l l et u 76 S l l declarata Sunt.
319쪽
DD SIMPLICITATE AET SPIRITUALITATE MEI. 295
1. Spiritus est Deus ' dicit Christus Dominus mulieri Samaritanae, et qui adorant eum, in Spiritu et veritate oportet adorare' I 4, 24 . et Concilium vero Vati Canum docet Deum SSO Unam, Singularem, Simplicem omnino et incommutabilem substantiam spiritualciri. Hoc idem iam antea Concilium Lateran IV definiverat. Thesis probati per arteS. Tur L. Deus est substantia Simple omnino. Probatur I. Ar eumento Enerali a Deus est eris a se. Sed quid quid est in ente a se est PSum OSSO Ctu Per Se X- sistens. Nam quidquid est in ente a Se debet esse a se alioquin esset aliquid, quod haberet ex Si Stentiam C-ceptam ab alio, et proinde illud aliud esset Deus, non autem illud, quod habet esse receptum, quia Deum dici- mu en a Se quod habet SSe irreCeptum. Sed illud, quod est a Se, Si pSum SSO Ctu PO SOexsistens. Ergo quidquid est in Deo est unum et idem
In ente vero, in quo omnia Sunt unum et idem esse aCtu Per Se XSiStenS, non possunt diStingui partes physicae, quia omnia Sunt eadem reS, ne parte metaphysicae, tui nihil potest in ipso concipi ut persectibile et in potentia. Ergo Deus est omnino implex.b Deus est ens in sinite perfectum. Sed ens infinite perfectum est omnino simplex. XChidit enim partes phy-SiCaS; nam parte physicae, O pS quod Sunt parte S, quarum Una non est alia sunt res limitatae; sed om-POSitum, quod Constat ex rebus limitatis, ipsum limitatum sit oportet Finito enim addito ad finitum, non oritur nisi finitum.
320쪽
Ergo omne infinithim XCllidit partes physi Cas. EX- cludit etiam compositionem metaphysi Cana. In ConCeptuenim infiniti nihil concipi potest ut perfectibile et inpotentia, sed menti necessario apparet infinitum ut actus purus sine ulla admixtione potentiae. Proinde non l)OSsunt in ipso distingui Conceptus diversi cum fundamento Persecto in re. Erx Deus est omnino implfa. a. Arrumentis Uccialibus hoc idem Stendi )otest, per currendo scilicet diversa l)artium l)eCieS, qua in rebus
creatis invenimUS. In Deo enim non siossunt esse γartes consti ut ae Corporum, materia Cili Cet et orna a Si luidem talis Compositio repugnat eius infinitae persectioni. Neque t tarte infe rates vel integrantes. Singulae enim essent finitae, et finitum ad finitum additum efficit finitum s. Neque ulla compoSitio ex actu et potentia in ipso est
Ne siue Compositio e essentia et exsistentia aseitas). Neque Compositi e essentia et proprietatibus infinita perseCti O , CtC. Et illa quidem de simplicitate physi Ca et metaphysi Cal)ei erant dicenda. Qualis vero sit in ipso Compositiologica, intellegetur ex iis, quae Circa di Stinctionem attributorum Dei dicturi sumus. Tars L. Deus est subfrantia Spirituali spiritualisauperiecta ita ut sit spiritus infinite i Urus. Sequitur ex eius Simplicitate et infinita per se tione, quae exigit, ut non Sohim intrinsecu sed etiam extrinsecuSSit a materia independens. Quae quidem spiritualitas ipsi