장음표시 사용
351쪽
mati gladiis S fustibus prodiistis, ad coprehededum
me. Atqui quum quotidie sederem apud vos in teplodocens, S sanans egrotos,non nasti inliciebatis munus. Nunc nocte intepem,silentem qustitis in secessu. Sed haec Omma fiunt non vestra violentia,sed dispelatione consilii diuini, de quo iam olim vaticinatae sunt scripturae prophetarum.Hoc audito discipuli,videtes nullam esse spem, Iesu sese offerente ad necem, deserto domino fugeret. Illi vero nec comemoratione doctrinae,beneficentis o Iesu deliniti,captu abduNerunt ad
domum Cataphc principis sacerdotum, quo scribe Sseniores conuenerant. Petrus autem solus,nam caeteri
discipuli metu territi, alius alio fugerat tametsi no successerat pugna,ianae non poterat Omnino abiicere curam dom1ni, quem Vehementer amabat nec rursus audebat adesse, sequitur tamen vicul procul,ac tadem per tenebras ingressiis est ignot' 1n atrium Cataphae. Tandem ingressiis intro, sedebat adiutatus ministris ad prunas calefaciens se,ut quando non poterat defendere Iesum,saltem videret quis esset eNitus iudicii. Si quide adhuc nonnulla spes alebat animu Petri Porro Principes sacerdotum,totu i concilium, d speciem aliquam legitimi iudicii prstruerent, ibornare studebant falsos testes aduersus Iesum, cuius lata erat innocentia,ut hoc quoq3 difficile metit sic de illo mentiti,
ut aliquam veri faciem haberet medacium. Oanimo multi
352쪽
inulti prodissent falsi testes, sed quorsi ipsa se testimoia1a refellerent, adeo male composita ut nec apud illos iudices, S apud talem coronam haberetur idonea:tandem prodent duo falsi testis, qui diMerunt, Hic diNit, possum destruere templum dei, S post uiditu instaurare 1llud.Huius mendacii occasioneni sum erant eκ verbis Christi, qui diserat: Solvite teplum hoc, S in triduo suscitabo illud: Nimirum significas se quidem ab illis occidendum, sed intra triduum reuicturist. Ea verba non intellecta, deprauabat etiam testes, quo res esset odiosior. Non enim diκit possum destrarere, sed soluite vosmec diaerat reedificabo sed suscitabo, alludens ad corpus inanimadum, S revicturi uia. Hoc igitur testimonium quoniam aliquid poderis habere videbatur,nec reperiebatur aliud magis idoneunxsurre Nit princeps sacerdotum, S iudicis aequi simulas imaginem, quasi Iesu facturus potestatem defendendi sus, dirit: Nihil respondes ad haec testimonia, qHae fertinae
tur aduersus tei Iesus autem obticuit,sciens Pucquid dicturus esset, rapiendum in calumniam. Tum prin ceps sacerdotum cupiens ratorquere nonnihil unde condemnaretur Iesus: Iam enim illius vesaniae longa erat Omnis mora, ait illi: Adiuro te per deum umina
ut dicas nobis,an tu sis Christ'filius dei. Erat hoc injsidiosum problema pontificis impii.Si negasset se fi/lium dei, clamasset, Fur igitur tibi simis quod no
353쪽
esSSi ammasset, lumniaturus erat blasphemiam. Si obticuisset adsumtus,visus fuisset contenere deum, tiautoritatem summ1 sacerdotis. Qualis autem erat Qui adiurabat Scelestus pontis , qui honorem annuum pecunia mercatus fuerat ab Herode δἰ per deum adiurat, qui dei filium oppugnabat. Iesus tamen vestiti deferens honori quem gerebat.togat' an esset Christus filius dei,respodit:Tu druisti. Sic cofitens esse se quod
erat,Vt tamen vitarit arrogantiae notam. Et adiecit, Fimpium pontificem ab instituto facinore debuerat reticitare: Attamen, inquiens, illud dico vobis, posthac videbitis filium hominis assidentena drutrum virtuti dei, cum maiestate veniente in nubibus caeli. Subindicabat se tamen humilem, S ab impiis condenatu, olim venturum cum potestate diuina, iudicem totius mundi. Hoc sermone magis etiam irritatim princeps sacerdotum, quo ficto religionis missio, Christi crimefaceret atrocius,d1scidit vestimenta fila, S ait:Locutus
est blasphemia. Vesurpat sibi diuinos honores, quiunsit homo.αiid prs terea testibus opus estiEcce nunc audistis blasphemia manifestariam: aliud vobis vi/deturSIlli responderunt: Commeruit mortem. Timc velut in iure damnatu saeu1re coeperiit ludibriis, quorum nihil non mansuetissime passis est Iesus,ut absolutum exemptu tolerantiae su1s exhiberet. ENpilebant
in facsem eius, ct velata facie eius, impingebant illi coilaphos:
354쪽
hos: Rursus alii palmas 1ncutiebant in faciem eius dicentes, ticinare nob1s Christe, quis est, qui te percussit.His columeliis e robrabant ei, Q Memyas haheri voluisset, quod prophetae titulo fuisset e populo
honorat'.Interea Petrus sedebat foris 1n atriO,procul contemplans triste speciaculum, S Opersens eMitu rei: Nec audens accedere propius,ne a ministris agnosceretur. Et adiit eum ancilla quepia, noscitans illum, S ait:
Tu quom fuisti affectator sitius Galilsi.Η1c Petrus ad
ancillae vocem eManimatus, Soblitus 1llius magnifics vocis, qua druerat Christo: Et si oportuerit me mori tecum, non te negabo:coram omnibus abnegauit dominum sit n. dicens: Nescio quid dicas. Et continuo gallus cantauit. Ogium autem parat mire in ipsis fio ribus vidit illum altera ancilla, quae prodens 1llum min1stris astantibus,ait: Et hic erat cum Iesu Nazareno. Et rursus abnegauit, adiuras se non nouime homine. Ac paulo post quidam G his qui astabant agnoscenaeres Petrum, dicebant: profecto S tu in hoc numero es. S1 1dem non facies solum , sed di sermo tuus te prodit, Galilaeus sis. Tunc magis etiam e aues ctus Petrus, coepit non solum abiurare Iesum, sed oc ecrationibus deuouere 1eipsum, si nouisset homsonem. Et continuo gallus iterum cantauit.Post haec inomnus est illuni Iesus, S oculis illi loquens admonuit. Tunc demum Petrus ad se reuersus, recordatus est quod
355쪽
quod ipsi praediMerat Iesus , iactanti sortitudinem
suam,priusqua gallus bis cauteliter me negabis.alloniam autem e auefactus metu peccarat imbecillitate humana, no destinata malicia, meruit misericordiam,
passiis est hoc Christ' in suo apostolo selecto,ne quis, quavis grauiter lapsias desperaret de venis,modo resi/piscat, S animi macula lachrymis abluat Petrus enim qui sibi velat e&ciderat,ad intuitu Iesu statim respuit. Et egressus foras, fleuit amare.
CAP. XXVII. HI S igitur impiis ac crudelib' factis ea n perii olata est religionis antistibus.Porro cum peteret dies, rursus inierunt consilium principes sacerdotii, S seniores populi aduersus Iesum ut eum Inorti traderent.Vinctum iram tradiderunt Pontio Pilato prssidi, ut in damnatum animaduerteret. Hic Iudas qui prodiderat eum,videns, iam damnatus esset, δἰ ad Guema pertenderent:actus poenitentia,retulit tri/ginta argenteos principibus sacerdotum, S sensorib' populi,dicens: Peccaui,qttit prodiderim sanguinem mnoMium. Huius certe consessio debuerat commouere principum animos. Fatetur auariciar morbo factum, S innocentem fatetur,quem prodidit. At illi prorsus efferati, nec alliud qua inno una sanguinem sitientes, responderunt: auid nostra reseri,an nocentem pro didetis,an innocentemitu videris.Iudas iam lucri poenites,
356쪽
nitens, cupiebat pacta rescindere: sed illorum crudellatas,nullo modo potuit nastescere. Iudas igitur abiectis ad pedes illorum argenteis,recessit S impium scelus grauiore scelere cumulauit. Agnouit magnitudinem sceleris sui,sed non agnouit magnitudinem misericordie diuine. Fleuit Petrus amare, S misericordiam consectitus est. Flevit S Iudas,sed abiecto magis animo, qua conuerso: Sideo digressiis,suspendit se laqueo, Screpuit medius, ct effusa sunt viscera eius. Hinc rursus consultatio inter principes sacerdotum, qui quo no tior esset omnib' ipsorum immanitas,nihil ab comuni concilio peragebant.Deliberant in quem usum essent collocandi triginta argentei, quos Iudas ad pedes illorum abiecerat. Et prepostere religiosi, quum illis nulla esset religio occidere inn tu, S sic de ipsis meritum: Non est phas,inqvsunt,pecuniam hanc reν ferre in corbonam,hoc est,in donaria templi, quibus multum religionis tribus volebat. Est en1m precium sanguinis. Non oportet autem templi sanctimoniam sanguine pollui. Aissi interim produnt sceleratam conscientiam suam, confitentes inn tum,cuius proditionem emerant. Ita. ne non esset scelus Omnium commune, coacto cocilio, mercati sunt ea pecunia agrum
figuli cuiusdam, videlicet in pios usus, ut illic sepeliretur peregrins, veluti scelus quod erat in manibus hoc officio pensaturi. Et tamen hac via pessime consuluω
357쪽
runt suae sanae. Nec em alio pacto poterant magis traducere sua impietate. Siquide res adeo venit in fabula vulgi,ut hodie quom ager ille Sytis dicatur Achel lema, hoc est, ager languinis. Nec hoc fortuito factum est, Siquide hoc fore praed1κerat Hieremias: Et acta periit triginta argenteos precili appreciati O appre/ciauenit a filiis Istael, 6 dederiat eos in agrum figuli, sciit costitust mihi dominus. aim igitur Iesus staret ante praeside,veluti reus, instanter accusabant eum de multis, silantes interim de blasphemia,de religione te pii violata, dein aduentu filii hominis, qui, reb' sciebant Pilatum alienia ab huiusmodi superstitione leuist
ter commendu esse, ingerunt alia ficta crimina, quae praesidis animum in Iesium possent accendere: Hunc, inquiunt,comprehendimus subuertetem gentem nostram,prohibetem tr1buta dati Carlati, S dicetem se Christu rege esse. Pilatus audita mentione regis, quoniam hoc ad Caesarem pertinere videbatur , rogauit Iesun Tu ne es reκ Iudaeorij S Iesus,ne nihil respondendo superbus v1deretur,ait: Tu dicis. No omniuo negans se regem, sed tame addens regnii suu spuituale esse, no mutinus ut hoc nihil ad Cesarem, aut in rodem pertineret. Rursum qui1 1nstarent accusatores, Pilatus cupies eκ ipso elicere quo liberaretur: N6 au dis,inquit, quam atrocia crimina impingunt istit Iesus autem ad haec nihil omimno respodit, ita ut vehemeter
358쪽
menter admiraretur praeses homine innoxiii, in periculo capitis tanta masuetudine obticescere. Pilatus
ipso vultu habitu i Iesu perspicies illum procul abesse at suspicione affectati re 1,ait ad principes sacerdotum, di horii comites: No reperio quicqua noNiae capitalis in hoc homine. At illi lato magis inualescebat, dicetes: Seditiosus est,comoivit populit doctrina sua, obambulas per uniuersam Iudaea,eXorsus a Galilaea, ad huc usq; locii. Pilatus intelligens innoris esse Ie/sum sed sacerdotes S scribas inuidia stimulatos,molixi moliebatur,ideoq; captans occasone absolued1 Iesum,aut certe a suo tribunali ablegadi,quii audisset nonae Galilaeae, rogabat cuias esset Iesi Is,ctio cognouisset esset oritidus eM ea pie Galilaeae,cui unperaδbat Herodes,temisit eu ad Herode, qui tu sorte Est rosolymis erat.Herodes aut c6specto Iesu,vehemeter gauisus est,multu em teporis erat, qd tenebas cupiditate videri Iesu, Opterea qd fama pdigiosa quaeda de illo sparserat. Ita q3 1perabat fore,ut apud se quo O miraculist aliqd aederet: initii multis de reb' percolaretur 1llii Herodes, Iesus nihil respodit, qui no in hoc venerat,vt principu curiositate delectaret,sed ut hominum saluti colleret. Osirit S apud hiic multis no miniis accusaretur, neq; quicqi re oderet,spreuit eu Herodes cit sua cohorte. Ac ludibrii causa veste alba
indutu,remisit ad Pilatii. Atl hac occasione facti 1ut
359쪽
amici Pilatus ti Herodes, quu antea dissidium fuisset 1nter eos. Pilatus nam conuocatis principiis sicerdotiana, magistratib' ac plaebe, testatus est se nihil copestrisse in Iesu criminu, quae illi multa obiiciebant, quin S Herodem velut insonte dimisisse,no faetimst, si cui capitali crimini iudicasset obia m. Vt autem placa/ret inuidiam Iudaeoru emendatit,inquit, illu dimitta. Caiunam nihil his verbis proficeretur, quaerit aliam ansam liberandi Iesum. Mos erat apud Iudaeos,ut 1n die festo religionis gratia,praeses dimitteret eis unum alique eκ iis, qui seruabantur in vinculis.Habebat autem tum in vinculis insigne quedam ac famosum la troirem,cui nome Barrabas, quod nonae sciebat inuisuna populo.Couocatis igitur ad se Iudaeis, rogabat: Vtrii vellent sibi condonati,Barrabam,an Iesum,1perans fore,ut prae tam infami,notari violentiae Iatro ne,mallent absolui Iesum. At iteru sedente pro tribunali preside, mittit ad eum vMor, qui diceret illi suo nomine, ne se colaminaret sanguine hominis inn ii,se enim visis horribilibus,m nocte fuisse iei causa vinatam.Nec hoc temere accidit,sed dispensatione diuina, ne quis esset unde no haberet testimonui innocentiae suae Iesus. Illud enim magnopere reserebat, ut constaret omn=',morte eam nobis redimendis fuisse gra/tis impelam. Quilm in populus nutaret,utru mallent
sibi donari, suasu lacerdotii ct senioru factum est, vi
360쪽
sibi poscerent Barrabam,&huius loco Iesus occideretur.Tale est iudiciu, d haec est gratitudo populi: haec est simulata sacerdotum, ae maiorum religio. Religio erat 1llis ingredi praetorium Pilati,quo puri comede 1ent agnu paschalem, S religio non erat inn tu, tot virtutibus ac beneficiis spectam,tanta vesania ad mortem adigere. Pilatus ita P rursum proposuit,Vtru veIlent dimitti Barraba an Iesum: Illi acclamabant, Barrabam. Rursum pilatus: quid igitur facia de Iesu, qui dicitur Christus S Sperans fore,ut mitiore quapia poena forent contenti. At illi magno vocum coseni ac clamarunt, crucifigatur. Erat hoc supplicii genus ut atroΗ, ita cum primis infame. Rursum Pilatus: Crucifigam itin tu 3 Oaud cdmeruit S Nihil in eo cope/rio dignit supplicio capitis . Castigatii itam dimittalltu. His verbis magis etiam accendebatur insania populi vociserantis:Tolle tolle crucifige homine.Pilatus animaduertes qd tetatis omib' nihil psiceret, sed maior eκcitaretur populi tumultus,pri' absoluit Iesum, qua in damnaret. Siquidem praesente populo sumpta aqua lauit manus suas, dicens: Inn ius ego sum a sanguine iusti huius,vos estis mortis autores NO ego, in vestrum caput recidet vitio sanguinis inn ii. Nec hac voce deterriti sunt inscclices Iud. ei, sed Gul ij uersus populus taclamauit. Venisi sanguis eius silper