장음표시 사용
141쪽
Tractatus secundus. A Confirmaturi si nilicti apii sto,
queri cum sit ad salutem necessarius,tenetur honio Procurare suscipere per media alioqui licita, alias videro tur propriam salutem negligere.
per media licita praefatam absolutionem obtinere, Mon vult, maxime ne per illa media infamet, mr quae eius peccata possunt in multorum notitiam deuenire non enim est aliud damnii , quod
inde timeri possit sid qui ob seruandam fimam in casu non vult confiteri, Sax consequenti nec absolui, videtur famam propriae saluti animi praeferre, quod estorianicha .ritatis contradicere.
in negligeret contateri,cum non aliter Possit, eκ Poneret se periculo damnationis, eoquὼd non cofessus no
potest ita ceri' este, quod sit in statu gratit, sicut confestus, Rabselucias:isitur ad vitandu huiusmodi periculum, videt neces,itatus
confiteri, eo modo, quo potest. Hae tamen rationes, praesupponunt in casu praeniani confessionem sacramentalem esse , ct apparet ita est e quia absolutio publice, aut secreB t E impensa, sacramentalis est. Sacramentum enim non variatur per hoc, quod publice, vel occultiὶ ministretur.
'primum dictum . quod licitum est peccatori pluribus simul sacerdoti consteri cuD venit Probatur in sente ita Au- usi .ca . Poenitetidepconiicti a.dillin. i. icentis. Quanto quis pluribus cosessus fuerit in spe venit, acilius remissione assequetur,idem etiam patet excosuetudine laudat ili,in quibusea religionibus obseruata,&practicata, ua scilicet simul quis constetur priori pr catoria, armclitarii, S gua diano minoris,ut refert Palude in filo. q. Ide Ricardus, ct post eum Baptista. consessio. iro. non solum in necessitate,sed extra.Deii
de si aliquid obstaret quominus id fieri posset, maxinic fama pconitentis, critae per hoc exponitur periculo pereundi. Veru hoc no obstat,tum quia omnes illi tenentur sigillatam habere cofessionem illa,ac si unicuique eomiti seorsum facta ellet.Tum etiam, quia
stat peccata illius peccatoris esse alioqui publica,qui qui deipse potest in foro colentiose publice costeri: igitur a fortiori id potest occulte Pluribus sacerdotibus. Deinde modus ille secretus in fauorem Peccatoruiuit
institiatus, cui ipse peccator cedere potest, si cnori aliud maius damnum inde timeaLidem tenet Adria in. Et Ioan . Andre.& post eu Baptista. confessio. not.
da absolutio secluta obice Sc. Ratio, quia Augustinus ubi supra de sacramctali conset sone loliui ,d 'b lutio impcia ab illis plaribus religiosis in sii pra narrato casu, etiam fuit senapersacramentalis reputata.Tii etia. si plures sacerdotes possunt simul eande hostiam consecrare,ut certum est, quare igitur non poterunt simul eunde peccatorem absoluere3 Deinde cosessio per inieri te facta, aut aliquo tertio assistete,sciet vel nescieri te ipse costente, ex sentelia oim sacram lis est,etiam si secretis, in eno fiat:igi ,quo cofessio sat pluribus, lut corii in multis, no impedit veritate abselutionis iubsequentis. Nec obstat,quod torus poenitentiae debet esse secretissimus, nam hoc non variat e sentiam sacrameli, quod in absolutione corimit. Nec etiam in vim praecepti diruim est, quod solus soli quis confiteatur, sed pervia cuiusda modificationis praecepti, sine qua noluit ecclesia peccatorem ad confitendum D
obligar ut tenetur communiter.
Nostri lim dictum, Si peccator habeat copiam conselibris idonei, quado costeri tenet, ct totest voce peccata tua proentialiter costeri, non est illi licitu Perimet nunciu,aut perscripturam absenti confiteri. Id patet, tum ex eo quod Christus figuraliter id pcepit, quando leprosis ius,it, ut sacerdotibus seipses personaliter praesentarent.Tum etiam ex cap. E Poenitet. λ- .pra citato,ubi dicit non per sitieturam, nec perint ranunciu costendum elle: ac proinde in hoc casu non erit valida consessio, nec
absolutio sic impensa, salieni propter obicem peccati, quem ponit is, qui illo modo absque causa aliqua excusante constenturi Quartum peccator non
nec eum ad se accersere, probabile est poste perint uctu, Sperliteras absenti costori, d a b eode perliteras sacrametaliterat solui,ut tenet Adrian alude. Et de eoti sessione qui deno dubitatur. Pro quo facit. cap.Quasis. . q. ubi dici mr,quod ' nit Θtia in scriptis est ad iniit a. De absolutioue
tame probarquia possit in absentia tinpendi quia si aliquid olastaret, essei, quia hinoisiciatuetiuncosissit in voce , non in script m
142쪽
E aut quia absolutio huiusmodi requirit prinsentiam absoluti, iuxta tenore mi , in qua dicitur,absoluo te, per qua praesentia corporalis absoluti notatur: aut prictetum Christide se praesentando sacerdoti. Sed nil horum obstare videtur.Qui,d enim sit de neces state absolutionis sacramentalis φ voce fiat non scripto non ita certu est, ut putat Caietanus, Nec illam forma vocalem esse debere,
declaratu est. Absolutio enim sententia fida est, in foro illo datarde essentia auia sententit non est,quod vocalis sit, e u videam' eam sepe in scriptis dari, siue sit sententia excommunicationis vel absolutionis ab eade, siueta. Nec resertiarum esse diuersum, quia qui id seratur sentelia secrete, vel publice,novatiat ellentiam sententis, de, quod di si eoniasiat absens sit, 'otest absentd voce a soluere, ' solutione scriptis madare. Nee vidctur ad est enita absolutionis requiri prς- sititia absoluti, nec illa forma, Absoluo te a peccatis Sc.videtur prp isia forma huius sacramenti,nec in concilio Florentino deci ra ur tanqua pricisa forma: nam xet ait Sco.
potest sub aliis verbis absolutio tradi, scilicet,sit Petrus absolutus,vel absoluo Petru a peccatis suis . Sicut de baptismo dicitur,
- quia forma illa,qua Guci utun , valida asti si ilicet Bapti hei seruus Christi. Nec etiam ex dicto Christi,unde collisitur huius sacraniati institutio, colligit, quod absolutio fieri deluat voce,no in cripto,aut quod impeda praesenti non absentiobi dictu est, quτrum remiseritis peccata,reniit temur Sc.Sie
etiam Papa absentes plene absoluit,quando plenas indulgentias illit concedit, dubs tutio huiusmodi in scriptis data, valet.Quod autem Christus praece rit leprosis,quod se
prisonaliter sacerdotibus prisentarent,non
obstat quia ex illo colligitur praeceptum esse peccatoribus se praesentare sacerdoti, sed quando possimi. Non enim praei eptuna ad iiii possibile obligat,igitur quando non possunt,nil videtur obstare,quominus per scriptum se sacerdoti praesentent.
quibus non solus soli quis voce confitetur non tame est necessariu:quia, ut supra tactu est, nec est in t tio Dei,nec ecclesiae, ut peccator teneatur eonfiteri eo modo, quo possit infimari , qualiter potest, si per interpret ε. vel nuncium vel scriptu, vel pluribus simul
confiteatur.Ideo ecclesia praeceptum modi
scansiit,quia solui seli conseratur. Qiuod etiam supra ex intellone Chrysestonii pro- Gbatum suit, qui peccatori necessitatem confitendi sisnificans ait. No dico tibi ut te prodas in publicum.Et iterum: Nodi otibi, ut
peccata conseruo confitearis, ut tibi expro-Dret, sed soli Domino volo te costeri Et est communis sententia doctorum. I i respondetur ad rationes,persuas probabatur id esse necessarium, quando aliter peccator abnolui a sacerdoteno potest Ad primu di Edum, quod si ellet
simpliciter necessaria avsolutio sacer iis
ad salute peccatoris,probaret ratio,quod eκcosequenti esset necessarium per Dicitialitelicita ea procurare. Attamε no ita est absolute necessaria,sed luctati ni, quado quis sol potest soli sacerdoti confiteri, nec aliter intendit Deus peccatore obligare,ut dicta est. A I cosirmationem primam de bapti iam .dicendum non esse sitiite: quia baptismus dat us est laqtiam a bsolute necessarius, o cum modo tanti, in quo ius sa est confessio,dcoon ali as. Λ'a secunda confirmationem dicendis, qui id ratio quare non est necessarium siccositeri,est 'dicta est,scilicet, quia
nec Deus aec ecclesia obligat quenqadcω Hsessionem,nisi solius soli: tuanu ratio quare . non aliter quenil obligauerit, est ne peccatores metu infamiae desinant con fiteri.
Λ a tertiam confirmationem respon.
quod si no posset aliquis debitam
certitudinem sui status habere nisi perconsessionem,& bs,lutionem, S Per eam pos set habere,fateor qu Messiet neces larium sieconfiteri, ob periculum vitandum. Attamen cum huiusmodi certitudo non sit euidentit,sed probabilis coniectiarae, haec autehaberi potest per solam contritionem, sinὸ huiusmodi non secreta c5sessione:igiturd sectus certitudinis non inducit necessitatem
confitendi,non seruato modo secreto. .
V., olim ntra id quod dictu est,moV erum duim scilicet sectete confitendi no cadere sub praecepto, obiiciet quis docretalem Six ti quarii, in qua condenauit e rores magistri Oxornesis, socii iratu inter quos hic erat unus, scilicet, non exigide necessitate conssionem secretam.Nec valet si dicatur id de confessione peccatorum melitatiunt intelligi, quae peccata dicebant illi non esse de necessitate confitenda Non, inqua, valet:quia in eadem decretali etia esst damnatus ille articulum, scilicet, pro peccatis cotilis n6 esse necesi uiam vocalem consessione.
143쪽
A sessionein, post quem arileui uni condemnatum apponitur hic praesens, scilicet, non de necessitate exigi consessionem secretam: igitur non solum confessi sed modus eositezdi secrete, Odit sub praecepto diuino, quia se videtiar decretalis procedere. Respon Ira es diuersos este articulos praefatos ibidem
exigitur necessin 3 consito secreta, bloppo cnitur contra publica,quando de secretis sit.
est necessaria conisio, deno est necessaria publicaagitur restat quod sit necessaria secreta: diata moduscostendimit sub prscuto Dei, sicut ipsa consessio. lamna s: sedeotest multi liciter res
turcosessio secteta, ad hunc sensum,scilice decretalis attendenda est. Id enim intendit papa illic damnare, quod illi magistri Salmanticen.affirmabant.Illi autem asserebat, non necessariis exigi consessionem secreta, id est, de peccatis secretis.Nam illi ibi de condemnatinenebant eonfessionem hanc voca Iem non esse de iure diuino,sed humano ec clesiastico: Squia ecclesia in secretis intromittere se non potest ea praecipiendo, cum huiusmodi occulta ad diuinum iudiciu sine reseruata: ideo dicebant non esse de praecepto consessionem secretam id est, q cli secretis sitiSunt aute secreta homini ecata duplicia, scilicet cordis,&operis. Et in altero articulo asserebat peccata eordis no esse de
necessitate constenda: cum per solam inte- . riore enit etiam remittanturant, autem
articulo asserebat non es le neces tia secten ta constert,etiam si eκteriora sint. Unde patet saluari diuersitatem articulorum. Hancino intelligentiam collegi ex concilio ipso Compluten, in quo primitus illi errores faerunt damnati, o fruni damnatio postea fuit per papam Sixtum confirmata.
nem doctorum , qui interedditiones sexdecim, quas debet habere consessio,quasdam earum dicunt de necesiitate exigi, Sinter eas conumerant hanc,scilicet, quia sit secreta. non publica. Respon.Ideo dicut debere esse secretae quia debet fieri de Peccatis omnino secretis,qus no eouenit in publicum deducereale confessio tam salutaris in infamiamcedat costentis, unde odi sa hominibus redderetur Et ita significat ilocior sanctus in. quando ait debere esse secretam: uia scilicet de peccatis secretis fisi
i si publice dicerent,ridi ulosa esset, Sinc
matoria ipsius peccatoris, ct ita peccaminosa. Attamen in casu, quo quis no publice, sed occulte duob sacerdotibus, aut trib simul cofitet: satisfacit, clam satis secrete satillicosessio, qui non potest in infamia cedere costentis: cum omnes illi leneamur eam sigillatam habere. Et ita in hoc sensu etiam
Potest decretalis itala intelli , scilicet quia
quod habita oportunitate modi secten ne emario exigitur consessio,qualiter non exigitur,quando non potest cum modo illo fieri. Et erit hic tertius sensus praeia decreta
lis. Vnde quod Deus pret cepit,hoc est, quia
eonfiteamur omnia peccata viat sacerdoti,&hoc est, secreti3 esisteri,id est, uni: quia noobligat nos ut pluribus: sed, ut uni confiteamur. Ac proinde,si quis uni coram aliis constratur,catisfacit praecepto abundater,quia soluit plusquam debet. Sicut qui tenet ut dare eleemosynam pauperi, non tenetur nisi eam, quae sutriciens est,id est panem: si tamedat panem, d Sarnem, soluit abundanter. cui iniungitur, quod det eleeniosynam uni pauperi, dat multis, soluit abundatet. Et cui iniungitur, ut ieiunetvna seria sexta, &isiunat quatuor, satisfacit abundanter. ει odictis elicitur, quod stat quod eos sio cum modo cadat sub praecepto,quaido scilicet est peccator in articulo necessitatis, Ulabra soIum sacerdotem. Stat quod consessio cadat sub praecepto, on modus, ut si potest costeri solus soli sacerdoti,cum tamen a iij ad- snt, tenetur consteri, sed non tenetur se uare in si, si nolit,modo insemiam,di scandalum tet. Datur etiam casus, in quo nec confessio, nee modus cadat sub praecepto, ut si sit tempore,aut loco, quando non potest constetimisi alij audiam.
ecclesiae de confitendo, si omnia sua peccata suo sacerdoti confiteat sine poenitetia cordis. Dixit, drianus tria.Primu est,sicostratur omnia peccata suo sacerdoti sine poenii dita cordis cum animos apudi absolutione sacrament te, quia talis no suis fusit praecepto eGIesae de constendo. Milo eius est: quia nemo
144쪽
E peccaminosiim,ed quod sub prςcepto actus
peccaminosus cado e non potest. Nunquam
enim DeusAut ecclesia prFipit actum illicitii,seu pereamin uia .cuna lolii a casu pr
Diaco fessio fine cordis pari at dira, sed cuin animo aissequedi absolutionem sacrament
tein facta sit vitiosa, ct peccatum,ctam sacra-Dietalis absolutio sine cordis in nitelia licite recipi non possit sequitur intentum. Secundo dixit,quod si peccator suo sacerdoti integre omnia sua peccata sine poenit μtia cordiscofiteat, non cum animo astequendi sacrani realem absolutioneni a Lacerdotertune latisfacit praecPo ecclesiae de costen-d Ratio, quia Velia in praefato capi. iiis utriusque sexus. no ooligat peccatorem ad interiorem contritione, sed ad confessionem solum vocalem integram igiturcii in in su huius dicti peccator integra faciat con-ΚLione, suae peccantinosa no est sicut pri sequitiar quod satisfacit praecepto ecclesiae de colitendo. Cofessio enim non ex hoc vitiatur, quod sine poenitentia cordis fit, sed vel quia dimidiatur scidier, quod est contra Praeceptu:vel quia fit animo absolutionis sacram talis recipiendae, quae sine cordis poenitentia recipi non poteli vel ob aliam cise F cunilani iam deprauatem, qui omnia pono in casu cessare. Dicit tertio, quod si peccator velit Onania peccata eos tueri, &ita faciat, idq; velit uno actu voluntatis.& velit simul veratium actu voluntatis absolui iactat nenitaliter, non habendo Poc nitentiam cordi in tunc quide quanuis peccet persecundam valutatori qua vult ab tu non habens poeni temta cordis . non tamen peccat per prima
voluntatem, qua vult Omnia peccata cositori sine poenitelia cordis: une etia satisfaci*r epto ecclesis de coiit edo. Ratio,quia Peccator sali, facit pricepto,qn per actu licitum, S non peccantinosum facit quod sibi Pr ceptu est sic auid est in proposito, igit. oppositum videtur contra primu di-' ctum, in eo, quod supponit nemine satisfacere praecepto per actum peccatuin sum. Qitia videtur falsum, ut Patet de eo, lui ponens obicem peccati mortalis, vult sacramentu baptismi recipere, & realiter cuin eodem obice illud recipit,talis satisfacit pretcepto de recipiendo baptismum icona maiieat in pollerum deobligatus a recipiendo baptistium. Et dicere contrarium, eis eo neum. Similiter patet de eo, qui restititit e bitum creditori, apposita mala circunslata.
tia deprauante ipsum actum restitutionis,talis satisfacit praecepto de restituendo quod a debebat: cum maneat liber ab eodem dei, to, S tamξ actus restitiationis per eum fictae est peccantinosus.Similiter patet de eo, qui dat eleemosynam pauperi egellate laborariti, di eam dat in publico, iucrens inde humanam gloriam:talis satisfacit pn epto de succurrendo pauperi, men actus ille peccaminosus est, ou deprauatem circuitantiani.
Ad hunc modum de aliis. itaq; haec positi in hoc videtur deficere,quod putat sub princepto cadere non silum opus quod precipis
tur,sed qualitate operis. s. ut bene fiatam saltem no male: ius oppositum videt esse te nendum,ut in plurimu. Quanuisin nonii ullis praeceptis otiservandis,necessariu es , n5solu opusfacere sed bene illud facere, si homo vuli peccatum vitare. od maxime veritatem habet in praeceptis de suscipiendo
aliquod sectamentum, citi. s. sin reueremia
debetur: nec licite potest recipi cum peccato,cum id ellet oblaem Spiritui sancto ponere.In reliquis tame poteit quis per opus peccaminosum satisfacere Fepto satisfacti ne a debito liberante, quantas non satisiactione reconciliante. Si quis obiiciat rogulam iuris. mi ex timore facit praeceptu, aliter uim debet,facit,& propterea non ita Hest. Et ita qui mal aut cum quacunque alia circunt tantia deprauante facit pineptu aliter quam debet,lacit, S. c5sequenti noli facit. Respon. regulam Procedere de obse
uantia precepti non talum quoad substantiam prycerti,sed quoad intentionem praecipientis.Secussi ad lam substat iam pret rem habeatur respectus.
inon satisfaciat praecepto coclesiae de cositendo in casu eiulde secundi dicti. Na hoc secudu dictu prssiipponit, quod
ecclesia in pliato statutonsi obliget nisi ad sola cosissione, Seston ad absolution' nec' ad piatam cordis, quod in fallani esse vide . a ecclesa in praefato statiato non oblis gat quenqua directe ad iiii egre confitendu:
tiam cum integra contes io se extedat ad o culti silma cordis peccata,ad que tanid ecclesis potestas non se extodit,ex naultoru probabili istentia:sequitur quod ecclesia non obligat directὰ ad consetaonem integrana, de qua procedit statutum, sed obligat lotuin
reflexe, sicisquia Deus ius,it conielsionem, quatenus valet ad remissioneni peccatorii, urpatet Ioan.ro. Onaen non PKfixit tempus certim in quo heri deberet, relinquens
145쪽
A ecclesiae disponendunt de tempore, quo eX--diret. ideo ecclesia statuit, ut illam contosionena , ad quam fideles iure diuino tenentur, certo tempore faciant,puta semel in
anno. itaq; sub pinepto huiusmodi ecclesii
cadit adimplere coiclisionem a Deo iussam. Comergo Deus consessionem praecipiens, obliget peccatorem ad vocalem consessiones eramentalemo cordis p nitentia procedentem,eo quod licite sinὰ prenitentia cordis fieri non potest : sequitur eunt non sati Lficere praecepto ecclesiae de confitendo, qui non confitetur, ut Deus instituit, ussit, Mia intentum. Praeterea, ecclesia non
pr ipit confessionem qualecunque, sed sacrametatem,quae est,que ficii in spe veniς, id est cum spe assequendi absolutionem ab ec clesa,& per conseques a Deo. Ad hoc emPraecipitur, ut peccator a peccatis absoluatur, & ut per huiusmodi consessionem peccator ad reuerenter suscipiendum Eucharistiani tempore Paschae praeparetur, ut dicit Tho.6 1aeteri doctores. Per solam autε conLLionein, non suincienter praeparatur homo ad Eucharistiam, nisi sacramentum absolutionis suscipiat Igitur, qui solii costeriir,
ei iam integre,non ad finem assequendi hu-B iusmodi absolutionem, non satisfacit pr epto eccletiae decofitendo, Deinde si ita esset,sequitur quod peccator omnia sua peccata suo sacerdoti constes, etiam non obtenta absolutione,quisd no teneretur peccata rursus confieri quod suppono falsum , com sit illi itecessatium a sacerdote absolui. nec absolui potes nisi cosessione priuia. Et sequela patet:quia, qui semel prscepto decofitendo satisfccit, non tenetur postmodu eodem
debito. Si quis obiiciat. Esto finis ecclesiae
confessionem prscipientis sit, ut peccator a sacerdote absoluatur:cum intelio praecipientis non cadat sub prscepto, sequitur peccatorem satisficere praecepto ecclesiae,etiam si intentioni ecclesiae non se cosermet. Respo.
Duplex est intentio praecipientis, quaedam finalis,& quaedam obiectiva. Et licet prima
non cadat sub praecepto,bene tamen secunda. In praesenti vero,intentio ecclesiae intendetis quod peccator a sacerdote absoluatur, obiectiva est potius quam finalis, ut patet ex dictis,quoniam ecclesiae Praeceptu cie co-fitendo est reflexiuum,quo pr ipit, ut diuinum praeceptum de confitendo semel in anno compleatur,prsceptum autem diuinum extenditur ad abselutionem sacramenta
lem,ut consulii tui. Obiiciet aliquis so
eundd, quὁd ab lutio a peccatis non iniun Cgitur ab ecclesia peccatori in vim praecepti, lea sella consessio. Probatur,quia si quis habet easus reseruatos, a quibus curatus eum absoluere non potest, si suo curato omnia
sua peccata in quadragesima confiteatur, satisfacit pricepto de semel in anno, etiam si
non absoluatur igitur. Respon.Tenetur peccator ex stituto ecclesiae taliter suo sacerdoti confiteri, ut per eum non stet, quominus ab luatur. Et ita, si omnia curato confit tur: d curatus, vel non potest,uel non vult eum absoluere, ima non stat per eum, quo minus tunc absoluatura curato, Saatissa
cit prscepto, eo modo,quo potest. Manet tamen in eo obligatio procurandi ab luti nem ab eo,qui possit, ct velit eum absoluore, pro tunc tamen proderit illi confessio ad vitandum nouam culpam, quam incideret,
si non esset integre confessies. Obiiciet tertii , quod ecclesia admittit costasionein pec
catoris non vere Po nitentis, iuxta capitu.
Quod quidam, lepoenitentiis,&remisi ionibus, de eo scilicet,qui cilin cofitetur, dicii se a criminibus abstinere no posset igitur sine poenitetia cordis per solam consessionem satisfacit quis p cepto ecclesis. Restari. cum Durando, quod ecclesia talium cotessionem Diubet admittere, non ad ab luendu taliter eonfitente,sed ad eum instruendu, Seide salubriter cosulendum.Nec inde sequit, quod satisfacit homo ille praecepto de cositendo.
tertium dictum etia videtur, quod siue unico actu velit c5fiteri, cata solui,siue diuersis, sine cordis' xnitentia, rnon satisfacit prccepto ecclesiae. Tum, quia volutas costendi, ut confites absoluat, non habita cordis poenitelia, peccaminosa est,siue unico actu tendat in confinione simul, S:
absolutionem, siue diuersis,ut satis de se constat.Tum etia,quia sub pinepto ecclesii cadit,ut peccator sacramentu absolutionis, &Eucharistis semel in anno suscipiat: absolutione autem non recipit, qui sine poenitelia cordis confitetur.Quod inde patet, quia v rc nemo a sacerdote absoluitur, qui a Deo no absoluitur, iuxta dictum Christi, quoruremiseritis peccata Sc. Sed in casu confites ille non absoluitur a Deo, cum poeni Eliam cordis non habeat: igitur nec a sacerdote, &Per consequens verum absolutionis sacra mentum no recipit, S ita praecepto ecclesiae non satisfacit, siue unico, siue cliuersis actibus voluntatis. in confessionem, bc ab lu- ncantendat. Videtur ergo iuxta vetiorem
146쪽
E sententiam, quod sine poenitentia cordis n5 satisfacit.qui a fitetur, etiam si integram faciatconfeDionem. Nec consessio illi proderit , ut absolutus sit a Deo nec ab ecclesia, quanuis prosit, ut poenam ecclesiasticam in
Praefato statuto contentam evitet.
cofessione iterada , qua-clo scilicet est necessariueam iterare. Respon .R gula est, quando pecca itor est sacrainetaliter, &verea peccatis abiblutus, no tenetur eadem ratione iuris comunis iteru costeri. Si vero
absolutio impeia fuit nulla, tunc est de necessitate iteranti consessio. Ratio primi est cla
tum est, ubi dicitur. Absurdum est eum, qui semel legitime absolutus est, eodem debito rursus teneri. Ratio secundi etiam est clara, quia peccator tene de iure diuino, & humano procurare sibi veram ab luitoneni sacra metalem, nec eam obtinere potest, nisi pr F uia consessioneagitur interim quod non est vere absolutus,tenetur cofiteri ad vera absolationem obtinedum. Sed qui resan quo sciemus abselutionem esse inualidat Respo. Quod reddit tur inualida dupliciter, vel eκParte confitentis, vel eκ parte absoluentis. Primu fit,quoties confitens ponit obice peccati ipsi absolutioni. Id autem contingit tripliciter. Prim5, si eκistente in eo excomunicatione,petit absolui sacrametaliter. Secundis, si di inidiauit confessionem. Tertia, si careat debita cordis poenitentia.
i tur, an peccator ocOmi municatus possit vere aspectatis abselui, anteq ab ocomunicatioe at
i soluatur. Et quide si peraesunt uat,quominus ab excomunicatione
ab luatur, ct petit prius a peccatis absolui,
cat recipiendo, aut intendendo recipere sacrarnentu,n5 primissa absolutione ab e Gmunicatione,cum possit,si velit,eam obtinere:&per consequens ponit pbicem p
cati, ta absolui vere non potest, ct in hoe Gnon est controuersia. Si vero per eum nonat, quo minus a censura absoluatur, disc- cedit contritus,& humilis, paratus,esim po
terit,a censura absolui: tunc dixit Ricardus Anglicus,ct quidam alij, quos etia Angelus sequutus est verbo. cossessio. φio. quod potest absolui Sabsolutio in pensa a peccatis erit valida Ratio, quia ille in casu dign est, qui ab ecclesia absoluat, ex quo Deus eum ah luitat euin sibi reconciliauition enini debet esse crudelior sponsa mater nostra, gsponsusαiuuis ellet, si in casu itollet,quisdiili beneficium ali solutionis a sacerdote impedatur,qui apud Deu , Sc Christum noscitur
absolutus. Deinde videretur ille rigor contra charitate militare,si in casu,quo tur eum non stat,quominus a celara at soluatur, a solutio sacramentalis illi denegetur. Contra regulam, quod pro charitate itistitutum est, contra charitatem militare non debet.
nile quod talis eii i si per eum non stet, non potest a peccatis absolui. Ratio,quia non esicapax alicuius sacramenti, durante exconi municatione. Sicut dicit
Aὸtianus. q.i. de Matrimonio, quod papa
quando aliquem excommunicat, facit eum maloia inepta,& incapacem sacrat aento .
Iristri 'pace, ambae opiniones)videntur deficere. Prima, iaconclusione in se. Secunda, in fandame D. Vnde contra ptimam videtur,quod non possit in casu vere absolui: quia omni eκc municato interdicitur per ecclesia ininistratio, dc perceptio sacramentoru , durante ex-e5municatione,ut patet per caeSi celebretide clerico excomunicato, ves suspenso dcc. Et capi.illud. ibidem. Et capi. A nobis. uti de sentetia incoinunicationis. Vbi dicitur. quod excommunicatus reconciliari ecclesii non potest. nisi ptius sit ab excommunicatione abselutus,etiam si apud Deu sit reconciliatus. Pro quo etia facit cap. Quicum. 24.
Pi.ubi dicitur, quod si se segre auit ab unitate fidei,& s etatis Petri,& Paula, non potest a vinculis peccatorii ab lui. Qiuod licet
de hi reticis se aliter procedat, etia ob eandem rationEad excommunicatos debet extendi.Csim igitur fidelis omnis teneatur e cie sis parere, iuxta priceptum Euangeli cursequitur quod excomunicati , quat uuiscontriti, tenent sub poena peccati mortalis a sacrametis ministrassi Spes Edis abstinere. nisi articulus necessitatis in aliud copinati
147쪽
ait, excomnaunicatu non esse ea pacem sacramentoru,si ut iacet accipiatur,falsum est:quia exconlinunicatus si du- te excomunicatione contrahat matrimonium, veru est sacramentum, si suscipiat Eucharistiam, verum percipit sacrametu, si cons rinetur, vel ordinetur,verd erit cos rinarias, e rdinatus:ita .ut non opus sit,iterum cO-frmetur,aut ordinet Sc. auis igitur e communicatus non sit capaX sacramentorude iure seu licite,seu digne,bene in defacto.
cato,quia vel talis scit se excommunicatum esse,q q; non est ei licitum sacramenta susci
Pere alit equa ab excomunicatione absoluatur aut id ignorat ignorantia lata, ct cras Ia, aut ignorantia probabili, seu inuincibili. Sirriniu,scilicet quod scieter consit ei petens a
Peccatis absolui peccat cotra interdictu ecclestitu ob textus supra citatos, tum etiam, quia non videntur hςc duo se compati, scilicet, et sit aliquis excomunicatus,& τ durante excomunicatione posit licite.&digne sacrameta scieter suscipere cum nulla causa in casu videatur eum excusare. Excommunica B tio enim,est extra comunionem positio,maxime sacra nactorii.Si vero talis laborat ignorantia cra sla,seu lata, similiter peccat, volci sacranient aliter absolui, quia i noratia illa Nun excusat agentem a toto,&s culpam aliquantulum attenuet. Ac proinde in his casibus cu peccet, ponit obice absolutioni: ideo ct si absoluatur,no valet absolutio, cilin nec vere maneat absolutus.Si autem habet ignorantiam inuincit item, qua putat licere sibi absolutionem sacramentalem accipere, etias a censura non sit absolutus: tunc videtur
posse illum absolui, a nebit absolutio a
Peccatis. Ratio, ia ut ait Caietan , illic est debita materia, debita forma, cu debita in tentione, Ion ponitur obex, igitur est vera absolutio sacramentalis: quandoquidem yer excomunicationem n5 redditur homo ille incapax sacramenti, sed selum ei interdicitur, ne sacramenta recipiat, aut ministret. Et uanuis faetiimst cotrahuiusmodi prohibitionem,non sequiturquod non teneat: multa enim prohibentur heri,qui tamen facta tenent. lnde patet, quae cofessio facta ab
comunicato debeat iterari,&quae non. contra primum membrum, vid tur currere ratio pro Prima opinione iacta:quia videtur crudelitatis esse, di
contra charitatem, non impendere benesi. ccium absolutionis sacramentalis ericommunicat per quem non stat, quominusacen
sura abs bluatur, c sim dignus sit a Deo absolui Sc. Respon. iv nec crudelitatis est,nseque contra charitatem fratris id facere: imaccut is qui homicidium,seu adulterium, aut aliud facinus capitale perpetrauit, eo ipse dignus est vita erauari, di iuste ea priuat, esto quod post facinus perpetratum per contritionem fuerit a Deo veniam consequutus: ita,&iuste ei beneficium absolutionis denegatur,qui excommunicari meruit, etiam si post daictum,per po nitentiam sit Deo mconciliatus. Non igitur crudelitas, sed i nistia est. inod etiam contra charitatem non sit, patet, quia denegatio huius sacramenti bene secoratitur cuni salute spirituali ipsi excomunicati, qui per solam cordis verant poenitentiam potest se in statu gratiae reponere, Id eius saluid pertinet, durante ex . communicatione , a sacramentis abstinere. quibus immiscere, suae saluti praeiudicaret. Et cum haec vera sint, scilicet, coniu-nicatum non poste prius a peccatis, Juam ab excommunicatione abs tui. qualio peccator est extra articulum necessitatis, aut ouando commodE potest, prius absolu- Qtio ab excommunitatione tradi, aut sine periculo sacrametatis absolutio expectari, Aix etiam vera fiat, quando si prsmitteretur absolutio actaura, estet probabile periculum, quod ponites sinὰ sacrametati absolutionec edet. Et dixit Adrianus, quὀd in tali casa potest sacerdos sic morientem a Peccatis alia soluere,non primissa absolutione ab exco- municatione.Ratio, quia contra charitatena est, mortem sternet daannationis, cilin postlimus a proximo non excludere , iuxta illud Symaesti Et habeturiri distin. Mortem languetibus probatur insigere,qui liane, in Potest, non excludit. Et .is. q.6.ait Cillastin contra eos, qui morientibus Poenitentiam. negat.Quid, inquit, hoc aliud est, quam morienti mortem addereZeius animam,ne absoluta possit esse,occideressit p. st. Salutem crgo hominum adimit, quisquis mortis tempore poenitentiam sibi denegat decic t f in mpositum arguatur, quia per .
ecclesiam prohibitum est cum excomunicato in sacris c5municare, igi non de bet,nec potest talis excornutricat us a peccatis sacrametaliter ab lui,ameu sit ab exconiunicatione absolutus. Respo. quod illa ec- prohibitio currit extra similem artiis
148쪽
E Glu necessitati diim, quia obeorporis ne- ex Litatem tollitur risor lauiusmodi prohibitioni ,: ita, ut tunc licit Ecum excomunicam
comunicetur: ergo a sortiore tollitur liic m or obar in t necessitatem, ut in prisenti casu. m eua, qui, ex dicto Bernardi in lib.
deprcceptis, si regula iuris. Quod proeliaritate institu: si est, non debet cotra cnaritate militare. Talis aute prohibitio esset co-tra charitate,si in casu pisti seruanda est . O iterum obiiciariar sententia eiusdem Bernardi in eode lib.dicentis de DNeeptis ecclesis, quod & si aliquando milii ateontra Hiaritatem, etiam seruada sunt qui usque per superiorem declaretur,aut dispensetur, ad pripositos enim pertinet iura inte rutari, ct declarue,sicut Seodere. Respondet hoc procedere, quando ex mora, seu declaratione expectata, itulluin timeretur poriculu,sicut in praesenti casu timetumin quo. si superioris interpretat io, aut licentia evectaretur,decedet peccator Habsolutus. Veram conrra Lanc sententiam videtur.
Primo, quia praesupponit unum incerium, scilicet,quod talis mortes nisi a peccatis absoluatur, ternaliter danabitur,qualiter non danuraret utili absolueret .s scin alias proba F uimus falsum esse:nam si talis moriens in casu cotritus est saluabitur, etia si no absolu tutisnaute, etiam si ab luatur, danabitur. secundδ, si ita est et,quod in casi talis necessitatis per abistutionem saluari poliet:&ideo debet a peccatis absolui, non obstante nuta excomunicatus sit:sequitur, qu M ob
similenecessitate deberet moriri alacerdo. te eκcomunicato, seu h etico absolui,si ali haberino potest:non enim minus cotra charitate esse videt,l rohibere ne sacerdos excO- municatus moriente absoluat, quam prohibere, ne moriens excomunicatus in necessitate similia sacerdote ab luatΗr: ac Proinde si in uno casu cestat rigor prohibitionis ecclesiae,igitur S in alio. Si cocedant illat ii,
contra eii textus.14.q. l. cap. Subdiaconus.
Vbi dicitur c erasacramenta, dempto baptisino, in articulo mortis ab haeretico, vel excomunicato ministrata, vel nullum, vel lethalem habentesiectum.Et in lib.canonum. Prenitentialium, d reatur ad id Chrysos l. dici z, quod in articulo mortis potest baptis
Inuo a quocunq; recipi: poenitent i a vero &alia sacramenta no possunt, nisi a catholico,
oran praeciso, recipi. Pro quo iacit capit. Cepit Hermesilia .r q. r. Ille enim sanctus rex,S a citi commendatus. maluit mortem pati,quam de manu bactet lai exeotium cinicati sacramentum Fucharistia: recipere. Terti5 facit ratio.quia repugnantia videtur, dicere, quod aliquis sit nominatim ex- comunicarus,&quo antequa ab e&comunicatione absoluaturalia possit sacramenta recipere:e4 quod de ratione excommunicationis est separatio a comunione sicramentorum. Veliotur in casu non est licitum sacramentu poenitentiae illi dare, vel pro tuneratione tantae necessitat is cessat, seu suspenditur excomunicatio iure ipso: saltem, quoad effectu principalem excomunicationis, qui est separatio a sacramenm: licet maneat quoad minus principalem,quia scilicet non sepelietur in ecclesia antequa ab excolvunt eatione absoluatur:& ita stante prssenti nocesitate, non erit plene excommunicatus.
Dicendum icitur ad proplitum dubium, quod positio Adriani vera ellet, si eius sui damentum staret,scilicet,quod ab lutio sacramentalis potest peccatorem primo iustificare, dicilli gratiam prima conferre, qua dodolor ipsius poenitetis per se ad gratiam non lassiceret. Hociamen fundamento dimissis, d eandem sententiam in conclusi ne tenedo, potest ad has obieetiones responderi. Ad primum, quod quanuis absolutio in
λὰ contritione ad gratiam non valea , n- tingit tamen,quod absolutione negata, peccator damnabitur , qui, si absolueretur, sauum seret: iuia in illo articulo multa cocuserunt,clus facilὰ trahunt morientem ad iniseritum animae,nisi remediis salutaribus adiauetumideo decreta, sacerdotem in illo articato absolutionem denegantem, merito reprehendunt: quia tinfirmus videns quod ad pinnitentiam non admittitur,sacile desperabit, quialioqui confideret, Ilvaretur. Domon etiam negatis illis remediis salutarib vchementius urgebit, di tentabit illum &c.
Et ita apparet, multu referre, pc itentiam morientibus conseiri,autdenegari.
Ad secundum quod di issicilius esse videbatur, licindum,esse inter casus illos n5nur. lam differentiam: quia quado poenitens est AExcommunicatus,& non conseiser, possunt omnia quae ad sacramentalem absolutionε . requiruntur,cocurrere, scilicet subditus idonitens.cofitens, mi iusteridoneus, & n, senis,& intentio. Quando aute conisubrex- communicatus est,no est minister idoneus:
quia potet late iurisdiubis in ministro requisita, priuatus est, ideo absolutio per esim im- Penia, nulla foret in casu, secus alias. Quo
149쪽
A admodum si aliqvie personi sunt per ecclosam ad coiugium illegitimatς, no possitiit,
etiamsi attententcontrahere, sinὰ superi xis, qui in hoc valeat dispensare, licetia, non obstante quacunque necessitate. Ad iertium ita videtur dicendum, scilicet, quM in casu ius ipsum ex parte tollit excommunicationem, quantu ad effectum qui est eommunicatum in sacramentis vitareaeste charitatis in casu id postillate. It que ubi mora praesumeret in spirituale damnum infimii cessura, nisi illico enitentiae sacramentum illi impendatur, non primitria absolutione ab excommunicatione, a seluendus venit.
Esset tamen dubium, si insimus in illo articulo necessitatis a peccatis absolut postmodum conualesciit, an maneat vere absolutus illaint nori teneatur iterato confiteri, Siterato post obtentam absolutionem a censura a peccatis absolui. Ratio hui' dubii esti uias itentia sacramentalis non permittitur impendi alicui evcommunicato, anteqab ocommunicatione ab luatur,nis in articulo necessitatis, puta, quando homo est
midiata an sit neces laria. iteranda. Respon id poni e quatuor modis fieri. Prim si q uis scienter,&- sine causa excusame ea
dimidiat. Secundo si quis scienter, Sciu causa excusante eam linii diat Tertio si sκol liuione, quia scilicet meimoriae non occurrunt omnia peccata,eam dimidiat. Quarto si ec. ignorantia facti,vel iuris eam dimidiat, ut K. ignoret, in sit peccatum quod fecit. Si dimidiatio conses ionis scienter sit, &λὰ causa evcusante,peccatu est, ct ita confitens ponit obicem: dc per conseq ies si alias luatur,no vere absolutus manet,& ita consessio est iteranda. Si vero consessio dimidietur scienter ob causani excusantem, ut si fieri intepre non potest sine periculo corporis,vel ani uae, vel tarnae&c. tunc licitὰ dimidiarur: ο d a qui
inreste in vero articulo mortis, an in apparen-B Q Reseon . absolutionem praefatam in casu validam filisse, siue homo fuerit in vero articulo mortis,sive in apparenti. Id patet a simili: quia quando licitum est violare v tum, aut ieiunium frangere ob verum periculum corporis, idem etiam licitum est, ob apparens, d aerisimile periculum. Et sicut licitum est sabbatum violare, ob veram h nium incursionem , seu inuasione, ita idem licitum est ob apparentem, & probabilem, igitur. Priterea in casu omnia, quae ad validit
tem sacramentalis absolutionis sent neces Iaria,concurrunt,cum sit peccator subditus.&pconitens tq; confitetu,sit etiam eonfessi radoneus, proprius,vel a proprio ad id licenciatus, cum reliquis neces Iariis:sequii igitur illic vera fuiste sacramctalem absolution de Per consequens non denecessitate iteranda. Praeterea non minus est fauorabilis necessitas quam ignoratia sed si peccator probabiliter ignorans se excommunicatum esse,a suo curato praemisia consessione, abscbuat utieli vere ala lutus, ut supra diximus: igitur etia in praesenti necessitate homo manebit vere ab lutus: nec postea si couuat scit,tenebitur iurato consteri riculo mortis. Refert autem hominem se constetur,non ponit obicem:&per ii sequens xx parte sua consessio valida est, Sonde necessitate rei eranda: quanquamaneat obligatus peccator ipse peccata, quae subticuit, seu occultauit, tempore de bito consteti. Si autem consessio dimidiatur ex obli uione, distinguatur: quia vel obliuio accidit ex negligentia ipsus, quia cc scientiam. non, ut debuit, ad finem integre confitendi, discussit:aut quia, facta debita discussi
ne, non occurrit memoriae peccatum quod
fecit. Si primum, quod scilicetiion disicussit,ut deussit:tunc iterum distinguatur, aut confitetur in articulo necessitatis, ut si si iii peticulo mortis, aut tempore, quo neces Iarium est ei celebrare, seu Eucharistiam sumere, vivit et scandalum alioqui euenturii.
tunc si de peccatis doleat siti ut, ct denegligens ia debitae dis silonis: in tali casu ob articulum necessitatis: quia non superest sibi tempus conscientiam discutiendi , d bet absolui, absolutio. Probatur, quia si non: maxime quia ponit obi rem dimidiando consionem,sed hoc non quia iii hac dimidiatione duo fiunt, scilicet,constetur peccata, quς memoriae occurrunt, a, quae non occurunt non con fit et ur: sed oeccata, quae occurunt confitendo non peccat, .liae non Occurrunt non mulitendo
150쪽
E non peccatiquia obliuio eum accusat,negli- nua etiam praeterita non obstati quia honismodi negligentia per poenitentiani de ea habitam purgaturinec aliud potest ille peccator agere in tali articulo necesitatis lissitus: igit impendenda est ei absolutio ob necessitatem, valida erit,di per conseques non tenebitur postea, si periculum euadat,
eadem peccata reconstera, quamuis teneatur sui plere negligentiam priorem, diligenter Ocutiendo conscientiam suam, ut postea ad plenum confiteatur. Extra articulum vero necessitatis, qui eκ obliuione,ex nepligentia proueniente con-
sesiioneni dimidiat, quanuis doleat de priore negligentia,non venit absolueta , & si abseluatur,cofessio est inualida.Ratio,quia cum sibi supersit leni pus ad coscientiam discutiendam, d . m discutere non vult, sedgiit absistes,m ipse ponit obicem ob dimi-atam consssionem:&per consequens v nit iteranda consessio.
Si obiicias cotra hoc quia in hoc casu potest praeterita negligentia per poenitentiam similiter eurgari,sicut in casu articuli neces statis: igitur in utroq; casu potest legiti absolui,oc tenebit absolutio. Hesp5. Non es hs simile: quia in articulo necessitatis non superest tempus supplendi prieteritam negligentiam perdisciissione costidiit: ideo satis
est de ea dolere. In casu vero extra articula necessitatis, non satis est,prsteritae negligentiae poenitere: sed cum tempus ad discutiendum conscientiam habeat: oportet eam discutere,dinon antea absolutionem petere.
Si denique eonfessio dimidietur eκ ignorantia siue iuris, siue facti, qua credidit non
esse peccatum quod fecit, cum tamen realiter peccatum estes: tuc iterum distinguatur: uia vel talis i norantia, eΚ qua peccatum
lud fecit,silit inuincibilis,vel no. Si primu,
Oanuis poenitens illud non confiteatur, ut peccatum,nec velit de illo,o de peccato conteri,non est illi denegada absolutio, si aliud nsi obsto, de quo pisil, Sabsolutio impensa erit va lida,dota non est iterada talis conses, io. Si vero talis ignorantia sitit culpabi. sis, Saolit de illo peccato conteri nec illud consteri, tunc culpabiliter dimidiat, S ponit obicem, nec absoluendus venit, &absolutio sie impensa, erit nulla, ct ita consessio iteranda. Circa haec tamen, dubia quaedam oriuntur, de peccato oblito, is se peccato' norato : sconfitens discussa debitὰ conscientia, unius reccati in consessione olla, Gius est, iacerdos scit: quia sorte vidit peccatorem illud peccatum comitiisisse, di,idet quod con utens desinit illud ex obliui
ne inculpabili consteri, an teneatur consersor illum auisare, seu ei ad memoriam illud peccatum oblitum reducere. Respon. Distinguendum est: quia vel peccatum illud filii sis Iu in osseniam Dei commis Iuni,vel etiam in
damnum proximi. Si primum, non tenetur consessor illud peccatum oblitum confitenti intimare, quanuis esset ei valde utile. EMemplum. Si commisit confiten, sornicati nem, vel adulterium,vel incellum, vel blas
Phemiani contra Deum, vel sancto vel votum,vel iura indium sne alterius dana novi olauit M. non tenetur confest rid sciens constentem illius peccati inuincibiliter oblitum auisare, aut certiore facere. Ratio : uia
vel ellet id necellarium ad finem ivtes cOstendi,vel ad finem veniam, quoad Deum, vel ecclesiam consequendi, vel ad finem pro illo satisficiendi. Non primu , quia ad int gritatem consessionis teruandam suis est, ii
peccator omnia mortalia,quae praemi illa d bita discussione conscientiae, memoriae eius occurrerint, confiteatur, Paratus reliqua, cum occurre int, confiteri. Nec secundum: Hquia o quo talis constens omnia repa te iua fecit, quae ad remissionem obtinendatam a Deo, quam ab ecclesia facere tenebatur,dignus eis, qui a Deo, S 3b ecclesia at soluat urici ni ex parte sua nullum sit imp dimentum:isitur ad finem consequendivoniam non es necessu ia talis intimatio. Nec tertium,scilicet,ad finem satisfaciendios sensis: quia quamdm ad culeam, iam satisfecie
per contritionem:quanti im ad ponam: Iani
ex parte satisfacit per consessionem: satilis etiariis quoad aliam i artem per alia opera, vel in purgatorio soluturus, nec plus ab eo Deus os sensiis exigit, igitur. Si vero peccatum sic oblitum suti in damnum proximi commisium,ex quo orta sitie
obligatio restituendi, vel proximo inius lZI A satisficiendi, ut si confessore vidente ille constens proximum inius lὰ dii fama
uir, aut rem eius per vim, seu clam, abstulit Sc. tunc cofestiar tenetur de peccato oblito huiusmodi eum auisare, ad sinem sati,faciendi proxinio per eum iniuste isso: alioqui costitari imputabitur culpa non sitis faciei di, quoniam ei incumbit non sidum confitenti, quae illi necessaria, sunt intimare, e c