장음표시 사용
211쪽
stensi fuerat ordinatuin, Sed quaeres, intuerit conuenlanter instituta talis pnia. Et videi quiue in quia est infamauua ipsius m nitetis. Dicendunt, i inop xnitens ipse prius Per peccatu suum publicu, a sensi se infamauit:nam non nisi pro crimine publi
eo teli imponi. Itaq; ipsa pnia potius est
coniniadatiua Poenitetis,ctuam iratarenam peream innotescit illu peccatorem ad Deu esse c5uersum,& suu peccoueste det statu. Deinde quare talis pnia Mestiterabilis,cumsicrametu non sit, nec si crameta lis3Respon Ne in cont*tu veniret,qualiterveniret,si frequeter iteraret ita, ut homines timore illius Parua perpetradi scrimib vassibus reuocarentur. Secudo in significationem eiectionis, qua Adam fuit de paradis, eiectus,cuius et o unica fuit, n iterat Taliter enim poetistens in principio quadrasesimae prs sent azecclesae acco indutiit,&cinere sit per caput eius sparse: dota ab revisia elicii sacerdotib versi tu illa canentibus In sudore vultus tui vesceris pane tuo. Deinde,quare talis pnia no imponit cleri
cis,cu csitingat eos in grauia crimina comit
tere, glaicost Respon. Propter dignitate ordinis sacerdotalis: nam pol Iet ficile sacerdo iiii in conleptu, domu Ehominu venire.
y si videret et elicum talem pniam, dianfamia
sustinere:& quia taliter immitentes manentiniames,don habiles,ut ad ordines possint promoueri adeo non couenit hanc pniam saordotib iniugere. Sed quare mulieribus hanc Pniam agetibus non radiicaput, &viris scὶRespon.Quia ut ait Paulus ad Grin. turpe est mulieri toderi, cui dati sunt capilli in signu subiectionis , qua subiecta est viro, qtiqui de vir caput est multuris, prout etia in Uene ad muliere dictum est. Sub viri potestate eris Scillaq; ecclesia voluit hinsit significatione seruari, vita tepor solennis poenintentiae. Verum quia haec poenitetia solenis, ct s olim fiterit in usi,dc soleret imponi anitamen ab usu recessit,ideo de ea hactenus. Α Lia est poenitentia publica,& hanc pos risunt sacerdotes minores pro peccatis publicisimponere,nec enim inconvellit peccata publica, pullice puniti. Sed est dubium. an conseitar possit iniungere poenitentiam publicam pro peccato occulto. Et dicitur comuniter quod non.Ratio,quia talis poenit Elia publica sic iniuncta, videtur infamati Unuhi' niteni is,cuius peccatum supponit spisso cultum.Similiter videia r talis ment
certatis poenitentia non inlini trucessimo Cpeccato mortali,&graui:& ideo ea visa, te videntes colligere poterunt, illum Poenitentem grande mortale comisisse, pro quo grandis est illi poenitelia imposita,ac proinde videtur scandalosa. ὁ & cognito, quod ille homo de peccato infimatus non fuerit, ct talis ei poenitentia iniungitur, fit, ut cosessio reddatur odiosa. Respon. quantas non conueniat publicam poenitentiam prope
catomculto imponere non tamen neganda
est,quin licite possit imponi.Probatur, quia ipsemet poenitent potest pro peccato occubio poenitentiam publuam sponte ast timere, etiam s sacerdos eam non iniungat: igitur poterit sacerdos ad petitionem Poenit tiaeam determinare, niugere, ut virtute clauiu illi magis prosit, quam alioqui esset eidem profutura, nec hoc videtur dubium. Rationes etiam sit prataei e minime probant oppositum,ouia poenitentia illa publica per aliquem publicosiata, nec est intanatiua poenitentis,nec consessionis mahifestativa,nec scandalosa de se.Id patet, quia pos sibile est,quta illam poenit etiam sponte &s eperit ob deuotionem, vel ob leuitate, vel vi alium similiter publicὸ poenitetem combteriar,vel quod eam non pro se, sed pro alio oficialiquandoquidem potest unus pro alio satisfacere,& potest etiam ob alias causas fieri , etiam si a lacerdote iniuneta non fuerit tithur nec manifestativa esl cofessionis, nec infimativa poenitetis de se, ut constat. Quod etiam de se tantalosa non sit, certu est cur de se opus boum sit, didatisfactorium , etiaprouocatiuu alioru liominii, ut sua peccata recognosceres poeniteat. Allicit etiam videntes ad comiserendu illi poeniteti, ct orandii pro illo,ctota intrium. Si tamen esset verisimile aliquod dinum, vel stadiau inde sequutum incautae siet,& damnanda talis poenitentia publica,sive iniuncta sit, sue voluαtλὰ assumpta.Reprehensibilior tamen es set iniuncta,si sciretur esse iniuncta, quam si sciretur es le voluntaria assumpta,ob ea, qui supra dicta sunt.
tia secreta, aneno dabium est posse per sace dotes iniungi. mata a tem si pro unoquoqu ccator milesia iniun-
212쪽
E senda,non est iure decretum,quia ct si olim
iuxta canones pccnitentiales, pro unoquoq; peccato mortali septennis salieni poenitentia imponeretur a i imitationem inmitetis, quam Deus Mariae sorori Moysi,ppter pe catum murmurationis imposuit,quia voluit eam septem diebus extra caiisa manere. A tamen huiusnodi poenitentiae secreti, nunc sunt arbitrarie, viliabetur cap. Deus qui. De poenitentiis, . lib. 6. Et cap. Mentiaram. de piata. disci. Sed est dubium,an ponites teneatur acceptare pniam a sacerdote iniunctam.Loquor de pnia moderata, ad cuius re Pulsam, seu non accei latione nullam ii ista causam ipse pomitens habeat. Et dixerunt multi doctoresalio. Ricar.d alij, i sic.Pro qua sententia arguitur Primis ex capi. Om
nis utriusq; sexus,ubi de eo, qui sua peccata tenetur ei sileri,dicitur,quod piatam iniunctam propriis viribus studeat adimplere. Secundo arguit ex verbis Christi, quead sacerdotes divis: Quicunq; solueti tis in te ra: erunt si, lura in caelis:&ij litauerilis, erutligata. Ex quibus paret,qui cluigatio per sacerdotem in terris facta, a Deo apyrobalint in calis, ac proinde idem est, ac si Deus ligaret.Si enim Deus ligaret peccatorem,imi' x nendo illi piatam aliquam, teneretur eam aceeptare:igi non minus eam acceptare tenetur, si sacerdos vice Dei ten3s, eam iniimyr. Tertilis facit rati γ, qvia subdit' alicui iudiri renei eius seni Eliae parere, Scybtenapera re,si in sermo sent tiam,modum, &potellatem sibi coluissani n5 excellerit. Et in ergo mecator sit in foro poetiitctiali subditiis co- Ωiseri,duc, sestser,audita cosessione, Sciausa,pniam moderatam uxta facultatem,qua hauet,imponit,sequitur quini tenetur nites eam acceptare. martis peccatori netur sub poma peccati ad Imiam,quamsae moltinsum est esse illi ad salutE neces Iaria pnla auid sic necessaria continet tres partes, Otritione,c5-sionem & satisfactionE: igiἱ scut tenetur ad contritionem, sonsuli,nem ,pariter tenebiturad satisfamone: sed pnia iniucta ad id opponitur, ut sati,faciat,
isti Sc. I spodiis n6Kobstantii, videtur oppositii cii Mo.teneiadu. E baἰonica ratione. Quia si esset pomitenti necesta tu poenitentia iniunm accmare, aut esse necessa iiii ad hunc fine solam rec5cilietur,aut ut Deosatisfictit. N primit, quia simponicu, Lomo ille si Deo percotritione sunt cienter rec5ciliatiis.Sed nec secundu .quia . , reccator tenea Deo saltu ere, in hoc debitu possit multis viis, nodis soluere, se- Gquitur quia non tene ad viau deternii nata modum satisfaciendi. cper pniam iii iuncta. Potest enim aliter. s. in pniam voluntariea ssumpta,& per alia opera charitatis, & per seruore ch.iritatis satisfaicere. Et potest etiasatisfactione ad purgatori u remittere, tam poste filii culpa remissa,non masit peccator obligatus, nisi ad poena teporalem, in hoc taculo,uel in alio soluendam,in quam. s. suerat
perna comutata.lam ad rationes ante oppolii ii,dicrauin ad prili tu, quod ex illa clauuiis l. ii a colligitur obligatio accepiadi pies . Nam illud verbum,ihideat, non necessitatε importat,nec obli tionein,ut costati Tum etiam esto quod obligationem diceret, esset adimplendui renitentiam, ut dicit textus, studeat adimplere. Et euin adimpletio pridi supini at acceptatione,potest intelli lese tus de pn7a iniunm,Sosceptata.Nasi velis contendere, quod solamiunctio poenitentiet
suissicit,ut eam poenites teneatur complere: ha,ut non sit ne ilaria acceptatio: ali uide acceptatione metionetex ipse feci uet.
Sed hocest,quod quae inius. Ad secundudicendum, quini clausula illa Matthaei. H. non de foro poenitetiali procedit sed de con utetioso. nam loquitur de absolutione ab excomni unicatione, seligatione excomti
nicationis.Quod patet, quia praemisit, sieseclesia non audierit, sit tibi sicut ethnicus publicanus.Et statim in cofirmatione te statis exc5municandi apostolis collate,su iungit. Amen dico vobis,quaecunq; solueritis,etunt soluta,& quaecunq; ligaueritis Adde,quod in foro paenitentiali locum habet remittere, tinere peccata, non auteligare peccata, si ligare positiuὰ accipiatur.' quomodo no est idem retinere peccata, &ugare peccata, quia retinere ide est,qu-d non remittere,ut supra tetigimus. l .igare autem positiuu quid videtur importare, quale sit, quando praelatus aliquem e Mcommunicat. Si obiicias,qui diacerdos in foro poenitεtiali tenet vicem Dei, igitur cum a numi iungit,perinde estacsi Deus ea iniungat, Se ita tenet poenite, eam acceptare. Di murri,
quod in hoc tenet vi Dei sin remittendis, aut retine lis peccatis: ad hoc enim illi data es potestas ministerialis in hoc sero & quutuin ad hoc, luit Deus, 'i peccator se se doti locu Dei tendit se subiiceret &c. Caet tu sicut volutatis est ipsi' sacerdotis pniani iniungereata voluntatis est ipsius poenitentis eam acceptare. Ad tertiu patet ex his
213쪽
A responsio, qu&l sul, linis in his, in quib'de
necinitate lubditus est,tenetiar nidici par re, dis bieni permutontanaein his, in 'uibus non nec rate, sed voluntate subiuic sicut religiosus non tenetur prelato in omnibus obedire,sed in hiscin quibus necessitate est illi subiectus,qualia sunt,ea, quς gulam, latura ordinis concernunt,& ad rogulae obseruantiam conserunt. Cilm igitur Peccator sit de necessitate conseirari in i vis, quantum ad iudicium remittendi,aut retinendi peccata, ad quod praerequiritur consessi omon tamen sic est de necelsitate subditus consessori,quatum ad taxationem satis
fictionis,vel modii satisfacitat , quia in hoe Use poenites sui lyris est icet non in primo.
Et quavis poenitentia iniuncta sit salutatis, aleat ad satisfaciendunt pro comissis,si militer & ad priseruadii a reci cliua, cum ipsi poenitenti alia via utruq; procuradi, dc a s quedi pateat,non videt,q, ad illam deteri i- nata sit astringendus. Ad 'uartu, esto ita sit,* 'nites teneat ad satisfactionem,sicut ad c5tritionem,&consession non isi ad talam, vel talem satisfactionem,ut dictum est.
Sed obiicies seri quod aitAugustab. demia.ca.is.Ponat se omnino in potestat ei B dicis, paratus omnia facere, eo iubete, pro res cipieda anim vita,quscunq; iam et, provistanda corporis morte.Verii id cosiiij est,n5 Praecepti. manuis enim salutare sit poeniteti multa bona cosilia cnnses seris accipere,&eadem opere coplere, non inest illi neces la-riumisi consiliu tale sit,sinὰ quo salus ipsius confitetis peti litabitur.De noc enim videt Mystinus in loco alle ato intelligendus. Corollarie sequii ex dictis, o si poenitens nolit acceptare pniam a sacerdote iniuncta, etiam si moderata sit, no ideo sacerdos debet. et absolutionem denegare, cuius cor rarium diceret Ricardus, Solis. Probat corollari ii, quia per lioc quod pitiam non acceptat, n5 peccaticum sit sui iuris in hoc: Spercons quens non ponit obicem,nec se indignu at wluti me facit ac pro inde non est illiabsolutio denegada.Et si propri curat' st, peccati ea denegado,cum ei incubat ex ossicio oblissatio tradditi sacramenta subditis,salte tepore necessitati . Alius vero,qui alien est, potest qui de illum absoluere pniam non acceptant non in tenetur sicut satis proprius.
Sta pone, quod sacerdos nolit parochianuabsoluere,nisi pniam moderata iniuctam
. acceptet. An teneatur tunc eam acceptare,
cognito,quod non aliter absoluetur iri a
non accepi t, per eum stabit, quominus sibi peccata remittani, tam in terris, quam ex Giequenti in caelis: cum in sita potestite sit romissione in casu obtinere. Cum si igitur ei inecessarium reniissionem illam procurare. sequitur,quodςx consequenti erit ei neces sarium piliam illam acceptare. CHs ath .Qui tenet ad sine,tenetex coso lueti ad medincitu,& possibile, sinequo tine illa obtinere no potest, sed peccator tenet,pcurare remissione peccatoru in terris,ct in Celisi ii casi non apparet mediualiud, nisi a ceptando poenitentia, uae sibi licita, ct conueniens et igitur tenet Sc. Secundo confirmo a simili, de eo,qui habet paruulia morti propinquu, nec est, qui possit eum baptizare,nisi simoniacus,qui illu bapti Zare non vult,nisi obora illi certa pecunia, quam sa-cile homo ille o ne potest: in tali casuli mo ille tenetumcuniam exactam offerre, ut pariaulo sacramentum baptisini minimeturiali ut videretur pecuniam paruuli siseluti spirituali pr ferre. Igitur pari forma in praesenti tenebitur poenitens pniam illam acceptare, ne inabsolutus decedat, maximὰssit infirmus, imeat mori. Tertio confirmatur per aliud sinisse. Si homini occur- Dram latrones in via, a quo exigunt centum ducatos, quos nisi dederit,eum occident: ta, lis tenetur ad finem hunc,scilice ut vita corporalem saluet, pecunias exactas tradere. bitur a sortiore ad silem obtinendi reminsionem peccatorum ab ecclesi in terris :&m consequenti in celis, netur poenitens in casu poenitentiam ill im acceptare. Res n. His non obstantibus tenendum est oppositum,cosequenter addicta respondendo. Quod autem rationς fictae non probent, quod pittendunt, constat, quia tune non selum teneretur poenitens in casu accoptarerenitentiam moderatam, sed inini
derata, modo si licita. &possibili, ipsi ει
nitenti.lmo& si sacerdos loco poenitentiae,vςl per viam eva tionis, seu extorsionis iniungat illi, quod det ipsi consesseri centum
ducatos, aut aliud limoi, alioqui non eum absoluturus, teneretur poenitens illi nec via exacta dare. Quod nemo diceret. Et potet se illa, quia alioqui per eum staret, qu minus remissione peccatorum in terris 3s loquatur. Ideo dictatum quod iunc dicitur peraliquem stare quominus sacramentaliterabseluatur,quando omittit sacere quod
debet, ad Prtiatam absolutionem obtinem N 4 dum.
214쪽
eX parte suadebuit,quia se tacerdoti humiliavit, idem integre consessus et , S de peccatis dolens humiliter veniam, & abselutionem petit: tunc si consessor ei absoluti
nem simpliciterdenegat,aut aliquid in debitum ab eo exigit, ut eum absoluat , iam non
stat per poni sentem, quominus remissione obtineat, sed perconseisorem, qui non vult ex parte sua facere, quod debet. scilicet eum absoluere, nil a poenitente in debitum miserendo.Vnde in casu si sacerdos non remittit illi peccata, Deus remittit.Nee obstat di-Quin Christi.Qimrum retinueritis peccata,
retenta eriant, id est.Peccata,quae vos non re
miseritis, ego non remittam. Nam hoc intelligitur,quado perpeccatorem steterit, quo minus a sacerdotibus absoluatur. Quod in casu non contiUit. Sed nee feti pliciter est Poenitenti necessarium ab utionem obtinere,sed eam sibi procurat. hil omittendo, quia ex parte sua si neceilarium. Et in. de paret ad confirmationem priniam , quod procedit dem,qui simpliciter tenetur ad finem,aut cui simpliciter est finis ille necessa rius,quod in praesenti non reperii, quia nubia lus tenetur sinpliciter ad actu ex aliena um
tumate liendentem,qualis est absolutio per sacerdotem impendmda, nec illa est simpliciter poenit dii adsiluid neces laria, ut patet. Ad secundam confrmationem, fr-ti facile patet responso, quia si in illi, casibus est nece illithun exactum tradere, ideo est, quia non aliter potin salus corporalis, aut spiritualis haberi, seu conservari. Secus in casu praesenti, ubi si sacerdotis absolutiis desit,quia eam impendere non vult, suisicit homini contritio propria. UX dictis oritur aliud dubium. An reus Ita udos possit commutare poenitentia per alium iniimstam.Et video communiter
distingui de huiusmodi sacerdotibus: quia
vel sunt pares: ita, ut neuter altero superior
sit. Sasnetur quod potest. Vel alter est altero superior: unc seperior poterit commutare po saltemiam impositam ab inferio
re, non autem Econta, tunc saltem, quan
do poenitentiastuta taperiore imposita pro
Peccato: a quo inferiorabsoluere non pol rat, secus in aliis. Pro causa etiam vel neces.saria. vel utili, bene potest sacerdos instriori colitentiam a superiore impositam rela mare sicut Sepiscopus potest pocnitentiam a rapa impositan vel in toto, via in parte renuriere, prout dolor, S ita atque conire
so pomitentis postulauerIn Pro quo allo Ggant capi. in S; qa. Hare tamen, a communiter dicuntur, videntur procedere secundum opinionem communem, quae ionet poenitentiam a sacerdote iniunctam Azsede necessitate acceptandam, quia eam in
iungit confesser, quatenus tui es consistentis S superior eo, dia obligatio adii iis plendi talem poenitentiam, nascitur eκ pomstate iudiciaria confessoris, ct non ex voluntate acceptantis.Tunc enim apparater.&vata diceretur,quia sicerdos potest preniteriotiam per alium squalem impositam relax re,vel comutare pro causa, ex quo utriusq; aequa est potestas seper illuin poenitenteni. Qusds; inserior poenit cutiam a simeriore impolitam non poterit relaxare nisi quado
praesumitur superior cfωitire,quod est, qKnecessitas urgeat,aut pia utilitas exposcat. Tenendo tamen contrariam opinionein
supra tactam, scilicet, quM poenitis non tonetur acceptare poenitentiam in tam in tentiali iniuncta,videtur quia quanuis utilitas talis pomitentiae iniunctae ex potestate clauium in parte pωcedat, obligatio tamen eam adimplendi, non nisi ex volutate accinptantis prouenit: in tantu obligatuream . adimplere, inqua niuintendebat te ad eam oldigate.Et secundit hoc non ita apparet, lsacerdos possit commutare pomitentia per alium sacerdotem paretia, vel supeliorem ii luctam. Sicut in obligationibus ex propria
volutitatecontractis, non liabet potestat cincoiciles eas mutare ut patet deo ligatione, qus oritur eκ voto, iurameto aut proni ita
ne ipsius obligati: ad quorum amotionem maior aut horitas nece tia est, quam sit in curato vel contestare inferiore.Et inde sertὰ est, quia inferiores sacerdotes poenitentias iniunctas relaxare non possiim,nec in tot nec in parte, ut innuitur cap. sina. in Geirentina.de minitet iis, S reniis, ionib'. Ac pro inde, si primam responsionem velimus te nere cum communiter loquentibus, intelligatur illa resposio procedere, quando consitens se subiicit confestari non solum quoad remitti, vel retineri peccata,sed etiam quoad iniunctionem, Saarationem ritiae. Quia tunc,eo supposito, sicut abistutio a peccatis est actus iudicialisan quo est colestar suprar nitentem:it S poeni Eliae iniunctio. Ecata puto conteiites,ut in Plurimum,se coles. tibus in utroq; subiicere,iam scilicetin remittendis .minedis peccatis, iliam in i iuuetione punirenua modo sit moderata
215쪽
A Si tamen aliqui nollent se confiteri, nisi in
primo subiicere, curreret secunda responsio. Illud tamen addeii luna est, quod nec Clenientina s. de poenitentiis, S misi me. Latorem. supra citatu faciunt ad praesuntem quaestione. Nam Clemeiatina loquitur contra quaestores , qui cum iri testatem non habeant:tertiam tamen, d quartam partem de poenitentii, iniunctis perviam indulgentiae relaxant. c.etia Latorem. procedit de poenitentia, in easu reseruato imposita, non in soro poenitentiali, sed contentiose, ob peccatum grauc, Sanorme, quod is se delinquessuerat Papae non secramentaliter conseiliis. Ac proinde non satis pertinenter doctores Praefatos textus ad propolitum citant.
ALaud dubium iuxta dicta. An sit peccatum mortale poenitentiam iniunctam,
d acceptatam non adimplere, ubi nulla sit causa iusta non adimplendi. Et dixit Calatenus,quod non,quia si sic,vel hoc esset rari ne praecepti ipsius confusibris, qui poenitentiam iniungit:vel quia ad salutem ipsi poenitentis eam adimplere sit necessarium: vel uia est necessaria talis adimpletio ad satis sariendum Deo. Non primum, quia multa humana Prscepta sunt,qui non obligat sub B Poena peccati mortalis. Nec secundit,quia sine tali poenit tia poteli homo taute prssentem, id est, gratia habere, d nau similiter c5sequi Nec teritu, quia poterit homo hoc, Scillo, d lis modo Deo satisfacere, hic,&in puretatorio Sc. igitur Respon.Siue te neamus prima stirientia squω colestariniungens prenitentia obligat ipsum poenitentem, siue teneamus secunda, quod poenites ad eam non obligatur, nisi eam aceptet.obligatio eam adimplendi non excedit limites voluntatis, unde oria est. Ac proinde bri
mum telieanius tunc ad intcntione iniugen
iis est recurrendum:quia si voluit poenitentem obligare fiat, poena peccati mortalis , ut Prenitetitia iniuncta adimpleat , videtur ad eam sub eadem pona tenerianarii me si talis poenitentia notabili tr illi poenitem ad eius salutem conueniat. Si tamen non hoc animo eani iniunxit: sicut nec iniugere debuit, ob id qui da usura, dii sicilis est, aut quia
tam parum conserens ad salutent poenitentis,ut indigna st. aut sub poena peccati mortalis imponatur, tune curreret responsio Caieta iii. Sed si alteram seliteiatia teneamus, scilicet, quod poenitens non tenetur cni
ten iam acceptare,tunc eta voluntate ipsius,
qui Poenitentiam acceptat, nascitur oblis sio haec, vel illa, ad complendum eam. Itaq; Cnon est ad quaestiuncula indistinctὰ resimi
dendum. Ut tamen arbitror, peccatores pro
maiori parte ad poenitentur implotionem se
obligatos esse sub poena peccati mortalis re Putant: tunc ratione conscietiae tetiebuntur sub eadem p xnaeam adimplere.
1 qu M poenites teneaturi iub poena peccati mor i tali, poeptientiam acς
si tuream tu gratia adim-- plere . Et dixeru't quis dam, quod sic, eo quod, cna aeterna pii contritionem fuit iii pixnam temporalem
Deo gratam, acceptam commutata, esquis statis commutatio sitit ex gratia Dei f. eia,qui sibi peccatorem amicabiliter reconciliauit, volens, quod sibi athicabiliter sitis. faciat. Hoc aute heri non potest,nisi in se sis Dei talis satis firmosat, loco cuius poenitentia sitit per sacerdotem iniuncta. Tum 'mam,quia poenitentia non ad aliud princi Dpaliter suit iniuncta, nisi ut 9 nitens per eius adimpletionem Deo pro ostensa prius commissa satisfaciat: ad thoc autem gratia opus est, vis latim dicetur. Oppositum 'men videtur tenelaum, scilicet, quod non tonetur poenitens facere ponitentiam iniunctam in gratia sub poena tioui peccati. Probatur, quia vel teneretur ad id ratione prsecepti sacerdotis Poenitentiam iniungenti et vel ratione finis, rem sacerdos intendit,scili et, ut poenitens Deo sit istaciat. Neutruiti videtur dicendum. Non primum,quia praeceptum sacerdotis non debet esse magis pri uilegiatum, quam praecepta Dei,d ecclesti sed huiusmodi praecepta non sunt sub poena peccati in gratia adimpleda, ut pro nunc suppono, ibi ur nec Praeceptum Licerdotis poenitentiam iniungeniis , lebei sub poena peccati in gratia adimplere. Nec potest dici secundum, quia intentio finalis praecipientis non cadit sub praecepto, ut si Deus pretcipit aliqua opera hac intentione, ut ea complendo vitam aeternam mereamur, satisfacimus praeceptis, illa agendo, etiam si per
ea non mereamur: alioqui omnes, qui in peccato mortali existentes debitam parentibus reuerentiam exhibent, aut pauperi-
216쪽
E bus elamos, nam pietate largitinrur, aut qui quid aliud eis iussum ex bono sine, S4ntentione faciunt peccarent mortaliter, ob id solum,quia si necharitate ea faciunt. Pri terea si tenerentur poenitetes sub poma pocati inmitemia in gratia complere,sequitur hoc inconueniens, quod semperes Iesit per plexi, d subii, an eam inratia compleuerint,an non:&bta obdubiu tenerentuream reiterare. quela patet quia quanuis homo conscientiam peccati non habeat, tempore, quo inmitentia complelmon tamen ivites hcertus este, se habere tunc gratiam, iuxta illud Pauli: Nil mihi cranscitis sum,sed non in hoc iustificat sum.Et illud Iob: Si simplis,
aut iustus sueti,,hoc ipsum ignorabit anima mea. Et inde sequitur, male apere pomi tentem, acceptando poenitentia iniuncta, quia exponit se periculo peccandi, ex quo oDligat se ad aliquid, de cuius adimpletione certus esse non potest. Praeterea arguit, 'uia tunc sequituraliud inc5ueniens.f. quian iusmodi potestetitiae iniunctio esset occasio
obstinationis ipsius poenitentis,quia si sit illi iniuncta poenitentia ieiunandi decem die
bus ex li causa certis, dicit gnatis, S post
- ean acceptatam iehinet unacite in peccato,
iam manet imposilbilitatus totam poenitentiam in gratia sat ere: quod attenclens ipsem nitens, facile desistet a ieiunio aliarii dierum, quod esset ei peccatum. Aut si proponat aliquid ve: itum facere, vel aliquori conctratum illicitum exercere, hoc ipse desisteret i poenitemiae adini pletione,sciens in ea. su nil sbi adimpletionem po nitentiae Pr futuram. Ad ratione autem ym contraria sent i ta ante oppositu tacta, dicendii, quod videtur supponere duo falsa squθd satisfarito Deo neri non potest, nisi in gratia. De quo post. Alienim, quod vicotritionis non commutatur a terna poena ab lutc in temporale,sed eum hac lege,d Milione,quod illa temporalis in se, vel aequitialeti soluatur in gratia, seu amicabiliter, ut dicunt. Quod tamen inde patet falsum est e, qa tune sequeretur,si homo de peccatis contritu poenam illam in hoc seculo amicabiliter non soluat, ct finaliter in mortali decedat, quM aeternaliter punietur pro peccatis,de quibus G-
tritus suit. Patet noe,quia ex quo commutatio aeternae poenae non fuit in temporalem
comutata nisi sub illa conditione, se itur, quod non subsillente coditione, uta commutatio non tenuit, ta aeternaliterpuniet pro peccatis dimissis quoad culpam, ac si dimissa non fuissent. Neevalet, quod est GAdrianus ad id respondes, quM licet verum sit, quod pro dimissis punietur aeternaliter, non tamen adeo acerbri sicut si remissa non fuissent.Huius enim oppositum suadet haec ratio, si commutatio non sitit facta nisi sub conditione. SecudὀGdε Llsitas patet eκ alio, quia posita absolute causa alicuius essectus, senitur abselut etalis esse his: sed tonPore contritionis absolute ponitur causa remittendi poenam aeternam debitam peccatis esimissis,puta contritio,&gratia, una charitas, igitur absolut Eponitur esse ius, scilicet, remissio talis poenae aeternae. Vnde Orsiis si,ut etiam si poenitens omnino omittat poenitentiam ad inplere, non punietur aeternaliter pro peccatis dimissis. Esto, igitur non teneatur poenites in gratia facere poenitentiam iniunctam iii, Poena noui peccati: An salte ad id sit illi neces Iarium in gratia iacere ,ut talis poenitentia sit Deo pro commissis satisfactoria. Et tenetur satis c5muniter, quod sic,quia ecenitentia Per homine completa non est de se siti iactolia,nisi quia a Deo acceptaturi accoptari autea Deo de lege non potest sinὀcharitate, sinὰ qua nil Deo placere potest igitur Poenitentia in peccato completa non esti Htissa toria apud Deum. Minor patet, de nibus tribus operibus, quae sunt partes satiriamonis. sde oratione,ieiunio, Meemosyna. De oratione quide, iuκta illud Isaiae: si
multiplicaueritis orationes,non exaudiam. Et datur pro causa , quia manus vestrae sanguine pliaae sunt, id est, peccaminosae, seu pollutae. Deieiunio simili et ex illo Issiae:
Ecce in die ieiunii vestri inuenitur voluntas Ic 13. vestra, debitores vestros repetitis. Et
alia huiusmodi addit, in quibus significat
causam,quareteiunium eorum non acceptaretis propter comixta alia peccata. De eleemosyna similiter patet ex illo Ilauli: Si di- MMaa. stili uero omnem imbifanclam meam incibos pauperu, charitate autem non habeam, nihil mini prodest. Igitur poenitentia inimicta in peccato mortali facta, non est sati factoria pro peccatis apud Deum. Oppomtum tamen videtur probabiliter esse tenendum. s quod poenitentia in peccato mortali adimpleta est apud Deum sati statoria, saltsslarge, ita.s ut valeat ad dimissionem imma temporalis peccatis dimissis debiti. Et probatur primi, quia,ut ex dictis patet,percontritionem fuit aeterna poena in temporalem inniurata id on conditionaliter,sed absoluta,
217쪽
tor illam p nam soluat, siue in et arra', sitis extra gratia, cedet ei in si lilia, Deum sali,4 ria. Praeterea, Seste Infirmatio eiusde. Non laut deteri iris condi ibanis viatores, quam qui sunt in inserino Mesa nati, iii h H, quod es in debit opem liberiit: quo in hac vita est locus nissericordi ei Sin futura est locus institiae,Sigoris,sed danati in insemo poenam teinpurale,in quainsuerat verna comita utata, sustinetes,sari ficiunt Deo pro di inis is, ita Qt inaneant Iibe.ri ab illo de bito. Minorati te patet quia alii, qui damnati punirentur sternaliter pro pechatis dimisiis,quoad culpa, sciit S pro notiditilitas, quod ostensiim est suptii falsumst. Praeterea debitor soluendo detrit sicie ditori, liberatura debito, etia si solutio non sat in gratia,Samicitia creditoris Id patet siue creditor sit honio, sue Deus. De limini ne quide patet, quia si debeo decem ducatos Petro, luendo eos Petro, satisfacio,oiani si Petrus sit milii militicus. De trio etiam patet.Si 1 oui, iuraui,aut pio misi me aliquid iii cultum Dei tacitatu, s illud ompleo, etiam
eum amicus Deilion sim , satis ach, ita venon tenear rursus eodε debito. Similiter de
- praeceptis Dei idem pater, si illa adimpleo
se Cia in peccato moriali, satisfacio,ita,vinctii tenear rursus eodem debito: ci in praecipietiti, intentio non cadat sub praecepto: igitur pari fornia si poenitentia iniunctam in pee- eam mortali adimpleta satisficio apud Deli.
ita,ut cedat milii insolutu. Praeterea,mul. toru opera in peccato mortali facta legitur Deum praemio teporali remunera fle, ut patet de Romanis, quibus Deus impertu mundi,ob eorum iu sta opera tradidit, ut ait Au
sustinus in De ciuitate Dei. Similiter AN pii regnum dedit Deus Nabuchodonolor viro Gentili, Sodololatrae ob strenua ope ra,quae veluti Dei minister in bello gessit,utilabetur EZechie.' 9.Et obstetricibus Ae gyptiis Deus aedificauit domos; ob pietatem:
quam ad paruulos Hebraeorum habuerunt, ut legitur,in Gene 'pitur non mirum sim- nitentiam peccatoris in peccato mortali iactam Deus remuneret tali praemio temporali,qualecst, remittere' nani temporalem
pro dimitas debita, si privinium dicitur cotiueitienter. Nec obstat ratio contrariae opini in is septii facta. Nam quantiis humana opera non stat apud Deum satis fictoria dEse, nisi quia a Deo acceptata fiant, falsum ra. men ei quia Deus non acceptet bonaopera insectato sectam, ii quid ad rini
Quemadmodum dictu M. Deum sanie boam opera in peccato Hidrius fieri: id te mral praemiuaeceptasse.Quod aute is Li allegatur, scili hecqui J Deti, non es Aeoraaone ed mim orante, fuit in pee irinorificit coniri hanc mi illi. Nan, e ij met textu. sex antecederitibus .f Squeietibus apparet Deum inmidere disere, lite dorationes a ludaeis mulltiplicatae tibia ruralit
eis profuturae, ad libi scili et, ut lilio, reii a poenix d flagellis queorijs illi, in hi se culi, Inserie paraueriti dubita erint besla:
dii ob si iam pertinaci ait E in illini sibi e& passi sunt. Minili et videtur dicendii iiii Iud, quod de ieiiiiiii, di bimes ferIKL Mqui si ille innuis Dbullitus: ieiuniit mali, irinum non illis proluturusti ad euadenda nas huius seculi. Qui dind. lligitur, iiii a ait rextus in pellina ei, uix ide t eo quis iiiiiiii . Oara ieiuniustius, otia est: . ni. liumilliauimus dinii isti , si ii Vii Gusti Ex quo app*rmissos co feri, sui; d.; stanuuisibili huiusticuli non blaeiarcturi
nec illis ad id leni nare prodEllet. Quae in. - tela de poenis alteriu sectilii locum noli viletur habere,cum in hoe secuist homine, hon. duni sciant nec videatnt,quod ab illis bibiunia liberentur. Sed forti .aeres, quare oratio. o iuniit, de alia bi naos era in poc eato facta valent ad hoc; uod homine, liberent a poenis salte iapo alibus alteriviisseu Ii quae lo esraitiores sunt,d n valent.ut liberetur a poenis huius seculi Meron. inta poenas huius seculi Deus. ἡedde iusti MIe
sis infligit, nec de iustitia esis stoli mi
praesippostis temeritis eas pro volutate in rei,de provolutate ollit. I has aut atteiau, tili de legis iustitia infert, simili tota legis iustitias eas tollit, S. mittit ob opera vel satisfietione ipsius debitoris. Ad aliud ex Paulo allegatu.in quo ala eleemostha si nὰ charitatenil l esseri intelliati emunites
ad vitam ema. Secus ad alia Donat*ota
lix Concludit ergo pbabiliter, quod paenutEtia inisicta, ii p atomortali adimi hi ad satisfactoria est apud Delitatissim5e liberate licet no satisfacti e recociliate:na ad
hac est necessaria chiritas, sed de hoc post ac Edulita et Iet dubitatio: An limoi pocii Oiatia in peccato iacta, sit,ie necessitate ise, randa. Dicit Tho. et illi iussistituendo
218쪽
secti ni potaraleni, vel non. Si sic, non est d necessitate iter ida,ia quod adueniemecharitate talis poenitentia in peccato iam incipit esse satisfactolia ratiosis es us pcrdin rantis usq; ad superiretum charitatis, ad modum baptisini, qui si in peccato suscipiatur, postea incipit prodesse, quando fictione re-.colete haritas superii erit: idq; ex eo,' dpostse relinquit ei sectum. s. cnaractere Permanente. N erὀ talis poenitetia in puccato
E tali poenitenti quia vel relinquit post se eL OMille esseae 'ci't esse sat tinctorio, G
uenit illi esse i n tura sua, vel ob cau- sunsiam. s. poenitentia prius ficta, eX ei us ille relictus est, vel ratione chari Ἀ- tuiuperuenientis,uel ratione novie compla ni , qua homo illeMillo essectu complacet. Sed nullu horum videtur di endii. Non primum, quia nulla actio ,aut pasito hominis est de natura sua seiunctoria Deo oro manente. se vero talis poenitetia in peccato peccatis commisiis. Nec secundu, quia si es a nyn relinquit essectum poenalem, qui rectus incipit satis iactorius esse propter ρος vsq; ad superuenisicharitatis durst,talis e nitentiam, ex qua relictus est, at ore i -
, eta - turilla ii Elia inciperet eodem modo in se satisfactoria, adueniente charitate,sia mpter quod unus quodq; tale, SAllud magis, conseques inde videtur falsum. Quia ecus dum opinates, nil potest esse Deo setissae riu, nisi quod vivit vita gratiae sed poenitenti in peccato facta, quado fit, non est viva,
sed mortua, quado venit charitas non est visua, quia non est, nec reuiuiscit, quia nunqta
vixiti Nec de illai casu potest verificari per superuentum charitati quia sit ex chari re iacta: igitur nunqua de ea verificaLM
tatum relinquoeene V, DraUOI e myr satisfactoria. Sed nec potest dici tertiuinnam sepe acriit, quia post ieiuniumnqn Lquod effectus practatus incipit em si uita. solum no relinquatur corporis debilitas, H ctorius ratione charitatis supera emis: camςlios ipsus valetudo, odispositio:quana xunc si sola Eliaritas superueniens id doquide per inediam ieii Ruinentiam a or Nn sequitur, quod undecunq; talis ei in
nitentia venit resterada, Mia nec quado fit, nec quando diaritas sit peruenit, est satus storia, ut quando eleemosyna, eiunium post se relinquunt praelatu essectu: nam leta
tol mi relinquit,ideo ieiunium,Soeleemosyp , S s in peccaIo fiant, non sunt de neces state resteranda, oratio avim sic. Contri hanc positione videtur primo non esse sem- r verum rei uitium, ψ limosinam prae latum relinquere esse0M , d orationE
δή potu multi humore grossi, qui cvrpo Valetudini impediςbant, consumum ,δ' de corpus remanet si,mus, ctelius dis stum.Et esto aliqvado maneat debilius tamen debilitas suissimὰ expellitur citius, quam charitas superuςimGIdem de eleemoiana videtur, quod q'an iis relinquat post repriuationem rumi id ratis:illius. cquod ii eleemos, na datu est: statim. quod aliud init unde illico restau tur,vel per viam do . mitonis, vel perindustriam, vel alio mod' quod alioqui euenturum non erat. E contra yero de orasiqne saepe ascidit, ut post ' relinquat corporis debilitativi si fiat cum vel, menti conlepiatione, quam certum es digestioneni saepe j snpedire,d ea impedita, necesse est instra cor iis non nutriti, ac Proinde deb; litari. 1 q; accidit huiusinodi poenitentis sic adimi letis, qu post se poenalem relinquant euectu Ex his autem, quae tamcontingentera iam velle insero conclusionem certam, non est ratioriabile. Ssecundὁδgo ira esset, quia tales poenitentiae essecti pro Mn relinquat,qui duret usq; d si perlue tuc minui. ii videtur mi
poenalis esset relictus, insperet esse satis tae rius per eandem charitatem,siue talis effectus eκ natura proueniat, suem vitio, siue alio indisserete ex civo,quod supponoselsum Nec vita possint dicere quarium. cruta ratione nouae coplacetiae incipiat prae ictus essectus et se satisfactorius.Tum,quia talis satisfictio magis esset illi complacentiet attribuenda, quam effectui naturaliter relicto.Tum etiam,via taliscoplacentia aequabat,eri potest de poenitentia non relinquente essectum, sicut de relin uenter: ctata omnis talis,de qua habet coplaceim,dicerei im- cipere esse latissa tia. Adde, et hic modus dilaedi praesupponit, , poenitentia in peccato completa, non fuerit laus Actoria, nec vulis, quod iam supra probatu est esse fessum. Quia quanias de rigore iustitiae satisfacto,
ria non sit: talet tamen perviam impetrationis. Caietanus a praefata opinione receius ait,quod nulla poenitetia iniuncta, Sin peccato adimpleta est de necessitate iteranda, aue relinquat essectu, siue non. Ratio esus est. quia omnis talis saperit enicte charitate in
sipit esse subfictoria, eo quod est opus
219쪽
A cramentale. Omne auidoptu sicramental quod quando fit, esse in suum non operatur ob obicem peccati ,recedente obice, eum operatur, ut dicit hoc de omni sacra meto veriticari: poenitentia aut Evirtute clauium ii iuncta est sacrametatis, Scitin gratia fieret, esset satisfactoria: i3itur etia erit satisfacto ria,gratia superueniente. Verum haec positio deficere videtur. Primo in eo,quod ait, omne sacramentu in peccato sumptu ii rape
merendum, distisse tendum, vel ad neu- etrum. Nani Paulus secundum opinantem utrunq; excludit ab operibus in peccato factis: igitur adueniente charitate, isti sic opinantes utrunq; debent admittere, vel Mimnque excludere. Primum alias ostensum est ei Ie erroneum: i itur admittant secundum Dicendum igitur ad quaestionem, quod duobus modis potest intelligi esse necet tarium rei terare Poenitentiam iniunctam in
repo esse superueniente charitate quodli peccato factam. nomodo quJdi
cet admittatur de lacramctis initerabilibus: Iartu
ut de baptismo Glet ex lificari, iuxta cap.
Tunc valere.decosecra. distilis h. 4. attamen
de aliis sacrametis, quae irerari possunt, non ita verisintile est. Absurduin enim videtur, quod eucharistia indignus in pta,quae valci ad iudicium, d Sondemnatione sumentis, postea adueniente charitate incipiat ad salutem aeternam prodessse, ita de aliis videtur. Secudo descit, ut videtopinio, quia squi ab lute sub poena noui peccati. Alio modo, quod sit necessarium coditionaliter, vel ex seppositioe, scilicet, si vult liomo Deo pro peccatis citis facere. Et dicendunt,quddneutro modo est uecellatium praefatana poenitentiam iterare. Patrita de primo setisu,
quia nil est homini neces Ialium sub l ccna
nulla lege, aut Praecepto astringitiar. Ubi enim non est lex , non est praeuaricatio: sed nullo praecepto diuino Parat quantum ad ravone sacramentalitatu naturali, aut humano tenetur homo prisa initentiam iniunctam apsis sacramentis tam poenitentiam iterare, quia non liabet cum tamen valde sint disparia: naiacranaen aliud praeceptum de implenda illa poenitentu, nisi priuetum sacerdotis eam iniungen
rum valor innititur meritis Christi, non merito operantis. E contra vero poenitentia inia iuncta,& per hominem adimpleta, opus hoV minis est: eius valor merito innititur operantis, nil enim praestat ex opere operato, sicut sacramenta praestini: niaxime si poenitentia iniuncta intaiit oin liberat pr ase poerii tentem a poena, inquantillii itidicio diuitio conformis ell, ut multis placet.Et si quid virtute clauiu,aut ex opere operato illa nitentia iniuncta, d Adini pleta praestat,tale
est,quod absq; charitate praestari potest, puta reniissio poenae temporalis. Et ita ante su-Pcruentum gratiae,ipsa poenitentia in peccato facta, suum operatetur effectum, virtute
clauium. Tertio falsum videtur secundum eos, quod ill renitemiae iii peccato saetie incipiam este satis fictoriaeaduenient echa ritare, quia tunc etiam ellet dice sum, quod ii Ripiunt ei Iemeritoris. Tum, quia si in eliaritate faciet fuissent, non setium satisfactoris, sed nieritoriae fuissent: igitur si valent aduenierite charitate,quod valuissem,si in charitate facts fitillent. sequii intentu. Tumelia, quia ex sendameto piastionis. quae ait, opera in Ireccato facta non prodesse uxta illud Pauli: Si di illibuero susifatiam meam claaritatem autem non habeam . nihil mihitis e sed tali praecepto iam est satisfactu per adimpletionem poenitentiae, etiam si in pee ist adimpleta, cum sacerdos non oblio D
gauerit illuni, ut in gratia poenitentiam ex pleret , ut ex dictis patet. De secundo etiam sensu idd patet,quia esto no reiteret illa pix
nit Elia,patet homini alius modus Latisfici μdi Deo pro peccatis.sper seruo ni cliaritatis, per repetitam contritionem, per alia varia opera, Sassicia charitatis poterit ei iam tactionem ad purgatorium remittere.
poenitens complens p nitentia sibi iniunctam
in gratia, maneat omni no libera peccatis comniis, is,ita,ut nulli
noxius. Et dixerunt aliqui, ODuran. Alexander,quia vel sacerdos inluxit poeniteri - tia minor vel aequale, vel maiore, quam si Poena a Deo pro coniissis taxat Si minore, non erit homo ea adimpleta ab omni p*na prodest. Uidetur, quod Praefatae pornitentiae incipiunt valere ad utrunque, liciliceti liber. Si maiore aut aequale, ea adipleta, erit lis ut certu, primu proba liber. Et eu hoc sed'I- tur, ea sentetia sacer otis no mutat sentetia Dei:
220쪽
E Dei: ac proindei Deus quando remisit culti
Pam per contritione,aut per confessionem, eam comutauit in tenaporat certain,d Je-
terminara,sequitur,quod illi et it homo ol no ius quaiacunq; poenitentia illi sacerdos iniugat. Vnde fit, ut poenitentia iniuncta si debeat poenitente ab omnipo na Purgatorii pro comissis liberare opus est, ut sit consormis diuino iudicio, liuinae laxationi. Inde iterunt fit, ut si poenitentia iniuncta sit citra condi ξnam a Deo taXata, Sciam P cator h ic scanat, residuum soluet, vel hic, vel in Purgatorio. Si autem sit iniuncta maior. quam ea, lua Deus taxauit,dompleat eam non in toto,sed in ea parte,quq diuinae taκationi respondet, pro residuo non punietur in Purgat otio,si sic decedat. Contra hane opinione arguitur rationibus Scoti. Primo, quia ex quo sacerdos habet potestate iniungendi pocnitentiam peccatori diaec autem- testas est arbitraria, cum sit arbiter constitutus in causa hac ad forum poenitentiale pertinente, sequitur, qui,d sicerdotis sententia erit rata, yalida,etiam si non sit puti tualitercoformis iudicio,seu taxatiotii diuinae. Nam irrationabile omnino videi, quod ali-- cui sit eoncella potestas arbitradi in aliqua causa, s eius iudicium non sit ratum, Saalidum,nisi a casu, quale ellet taxatio sacerdotis,quam este taxationi diuini conformem, coni ingentissimu , d casuale omnino est. Sectindo irrationabile etia omnino vid
tur, quod alicui sit commissa potellas arbitrandi in causa partium, si arbitrari non possit nisi secundu voluntatem unius partis. In praesenti aute causa, partes sunt Deus ossenius, ct peccator reus, inter quos iudex arbiter est sacerdos constitutu,. Si igitur arbitrari non posset nisi secundu voluntatε Dei determinatam,sequitur intentu. Tertiis si sacerdos iniurarat Poenitenti poenitentia ali quam ulu maiorem, quam sit poena a Deo taxata,non erit liber peccator, nisi eam soluat, igitur etiam si sacerdos iniunxeiit poenam siquantulia minorE, qu.am si poena a Deo
taxata, erit poenitens eam coplens omnino
liber. Probo consequentia , quia Deus pronior est ad miserendii quam ad punitaum. Vnde concludit hic doctor, quod sicut iustitia e5mutatiua non consistit in in diuisibili sed habet sitam latitudinE, intra quam est gradus rigidus, insimus, d sedius, ut solet in precio rei venalis exempli scarii ita S iusticia punitiva habet suam latitudine, intra quam possunt similiter tres hi gradus assisitari: dc enitentia estra hanc latitudinem a imposita. non susticit ad liberandum poenis tentem. Et poenitentia imposita ultra illain latitudine, non erat homini necessaria, nec illi imponenda. eriam illa, quae intra hanc latitudine silerit imposita, siue attineat pume uale medium, siue ab eo desciat,uue excudat, est quae hominem ab omni poena libe rat, ut homo subiectus, 2bnoxius est. Ac proinde contingit,quod per poenitentia
iniunctam citra diuina taxatione, homo maneat omnino a comissis liber. In cuius con
firmatione addo, quod alioqui λ c taxatio
sacerdotis, ut plene liberet poenitente opus est quia taxatisni Dei respondeat, non viderentiar claues sacerdotis in liac re aliquia poenitenti prodesse: cum tamen eκ Euangelio sententialiter deducitur, sententia iacerdotis in terra data, in caelis approbari. Sed cotra hanc ina nationem occurrit dubit
tio, quia tunc si in gradu rigido illius latitu- clinis sit iniuncta inmitentia,Sis aliquod imi, edimentu no adimpleta,sequitur, quda ille punietur in Purgatorio pro peccatis sitis plus, quam si poenitentia non ruisset illi iniuncta: Scita noceret limodi enia poenitentibus iniungere Consequentia patet, quia enitentia iniuncta in illo gradu rivio eκ ricedit laxationem a Deo iactam. Respon. quo sententia sacerdotis intra illam latitudinem data in caelis approbetur,consequenter
est illatum concedendu, quia illam iniuncta debet peccator soluere hic, vel alibi .sin Ilii rgatorio. Nec inde sequitur essenmi 1huiusmodi ' nitentias iniunctas, quia multo maior est utilitas tali si poenitentiarii iniunctarum,quam sit damnum hoc,quod euenit ex rigida poenitentia, quia acceptado illam, meretur augmentu gratiae,&gloiiae. Et similiter eam implendo,ratione iniunctionis
Elae,est magis meritoria, quam si voluntari Eferet, saltem propter obeatentia in qua fit. Et si non fiat, quia fiet a non potuit: volutas
tamen eam fata edi, Pro opere reputat,qua
tum ad meritum gratiae, S gloriae Quod si-
neci paratione maius bonum est, quam sitnialum aliquantulu plus in Purgatorio detineri. Aliud etia quenqua contra prauatam opinionem mouere pollet, quia illa latitudine in punitione peccati adnitissa, tam incc tum erit, an sit rata sementia arbitraria sacerdotis, ac si latitudo huiusmodi no ponaturi quia sine reuelatione, illa latitudo quata sit,