장음표시 사용
491쪽
'o Lib, Titulus III. alia res, semel ad usum Divinam deputata, ematur vel vendatur. Concordant C.8. s. I 6. 36. h. t ubi etiam contrariae consuetudines reprobantur
I. 83. cit. ergo N2. oleum & Chrysima sacrum nec quoad materiam vendi absque Simonia potest, can. IOZ. O . I. q. I. c. I 6 , 36. mitergo nec aliae res benedictae, aut consecratae ..
S. Spirituali consequenter annexa uti beneficia , vendere est simoniacum, can. si quis cit. c. 3 de Sim. c. g. 6. Fn. de Pact. ergo dc antecede ter annexa. q. Et si materia, v g calicis, in se sit res temporalis , in sensu tamen composito consecrationis, vi culus unice refertur ad aliquid spirituale, nempe ad Sacrificium, fieri nequit , ut dicta materia calicis fiat obnoLia comineriscio humano. R. ad i. Illi textus explicari pos.sunt de rebus sacris in concreto , quatenus stimul consecratio, vel ordo ad spirituale trahitur in aestimationem. Aliqui putant , ibi specialiter prohiberi venditionem templorum & E clesiarum, at Jure tantum ecclesiastico eui per contrariam consuetudinem derogatum sit . Jus civile de rebus saciis disponendi facultate caret. Ad 1. Ibi Episcopis tantum prohibetur (non aliis 3 ne accipiant aliquid pro oleo & chrysmate sacro, & hinc Simoniam Juris ecclesiastici , ni si huic per consuetudinem derogatumst, committunt aliquid accipiendo, non aliis Ad g. A . cons se parit. nam codsequenter annexa ad spirituale, v. g. beneficia ecclesiastica ad titulum & ossicium spirituale, non praesta ponunt aliquid pretio aestimabile, sicut antec denter annexa, atque illorum annexio ex Iure ecclesiastico est tanta, ut a privatis etiam Persolam intentionem, in aestimatione morali tolli
non valeat s ct hinc de illis procedit, quisquis a d. t , horum
492쪽
De Simonia, O ne aliquid De. Og rhorum alterum Dendit, siue quo nec alterum provenit, neutrum imenditum .derelinquit, can.: iquis I. Ct. nam in beneficiis &c. rei spirituali tanquam praesupposito & principali annectitur
temporale tanquam accessorium: econtra in auis tecedenter annexis temporale praesupponitur tamquam principale , & spi rituale annechitur vel Iut accellarium. Adi. Si accedat intentio ve dentium & ementium res consecratione vel benedictione affectas, qua praecise volunt pretium dare vel accipere pro materia , vel forma aristificiosa, non amplius datur sensus compositus, & tales res non in concreto , sed quoad materiam &c. tantum, inaestimationem veniunt. Ceterum permutare res sacras pro rebus sacrius extra materiam beneficialem v. n. Reliquias pro Reliquiis , vel pro Rosario Indulgentias habente , licet fiat sine auctoritate Episcopi , nec Simonia suris Ecclesiastici est. 8 Dabitabis, an committatur Simonia Iuris divini & naturalis, vel tantum ecclesiastici, si pretium temporale detur vel accipiatur pro rebus spirituali a Jure ecclesiastico annexis, uti sunt B neficia ecclesiastica, Decimae seu potius jus decimandi &c. R. cum S. Th. 2.2.q. Im. ar. g. in comis Suar. Couar. Gongat. & communi contra Feliti.
Garc. Jul. Clar. Loes Esparet. Card. in Crisi disert. Ap. c. I. U.6. est Iuris naturalis & di vini. Sumitur ex d. can. , quis, ct can.seq. ubi Urbanus II. interprete glossa beneficii venditionem simoniacam esse probat ex verbis S. Petri g. ad Simois nem Magum, dicentis, pecunia tua teram sit ioperditionem, quibus D. Petrus utrique damnavit Simoniam Juris divini & naturalis . Accedit cara. I. cati . i. q. I. ubi habetur, quod beneficium vendere aut emere nihil sit aliud quam altare, tadecimas , Spiritum S. emere Des Dendere. R
493쪽
. x Lib. V. Titulus UT tio est, quia es quando jus percipiendi fructu temporales, uti contingit in beneficiis ecclesia sticis & Decimis, a Iure ecclesiastico annectitur officio spirituali, jus ad fructus & ius vel obligatio officii spiritualis, (qua indiu manet illa annexio, nec a Summo Pontifice , qui solus id potest, ct jus ecclesiasticum tollere, sublatae est
censetur unum esse jus, Per Veti de Proeb. ct unum
fine altero, consequenter sine jure ossicii spiritua-
Iis, vendi nequit , per ae cav. hi quis , adeoque
semper manet sensus compositus annexionis rei
spiritualis ad jus temporale. Si sermo est de ipsis: fructibus beneficialibus vel decimalibus, cum nori sint annexi juri vel officio spirituali, adeoque sinet aliquid mere temporale, vendi utique libere ac fine omni Simonia , etiam Iuris ecclesiastici, po sunt . Objio. illa connexio inter spirituale &temporalet in praedictis juribus non provenit ab intrinseca necessitate, sed praecise ex dispositionet Iuris ecclesiastici, cum beneficia', decimae &c. sint constitutae ab Ecclefiae: ergo circa illa solum committitur Simonia Iuris ecclesiastici. R. N. eoil. facta enim semel annexione , eaque Pe durante , cum jure ad fructus venditur etiam illud jus cui tanquam principali illud accesso rie annexum est, nempe jus officii spiritualis;
quod est Simonia Iuris divini seu naturalis . Sicut residentia in loco beneficii Curati est Iuris divini, licet erectio beneficii Curati, ili designatae, certi districtus , sit facta ab Ecclesia, seu
auctoritate ecclesiastica.s Dico a. 'metii nomine in ordine ad Simoniam non solum venit pecunia, sicut in emptione venditione, sed omnis res temporalis pecunia aestimabilis, vel quae afieri utilitatem temporalem. Saepe vocatur munus, quatenus haec vox simit sicat
us vel obligationem alicui impositam . Hoc
494쪽
De Simonia, , ne aliquid De. 8 TPretium est triplex . I. Munus a manu, per quoa intelligitur pecunia, vel alia res quaecumque Pecunia aest mabilis , ut contra-distincta a preci bus, ct servitiis. t. Munus a lingua, Per quoadenotantur Preces , intercessiones , laudes, re- commendationes&c. factae ex pacto vel intentione obligandi aliquem ad obtinendum per illas aliquid spirituale, v. g. si quis alteri promittae vel det pecunias vel aliquid temporale ex intentione ipsum obligandi ad intercedendum pro se
apud tertium, ut iste conferat beneficium ecclesiasticum preces taliter ementi. 3. Munus ab obis, sequio, per quod veniunt servitia, v. g. famulatus, nestotii gestio&c. facta ex pacto vel intentione oblinandi alterum ad spirituale dandum, T. g. famularis Patrono habenti ius praesentandi ad beneficium ea intentione, ut ipsum obliges ad te praesentandum loco mercedis, alias debitae pro servitiis, vel vicissim Titius Patronus te praesei
tat ea intentione, ut tu propterea tenearis ipsi famulari ad tempus absque mercede temporali, vel saltem servitio non aequante. Haec tria omnia possunt habere rationem pretii simoniaci. De primo clarum est per se, di ex verbis S. Petri: Pecunia tualecum sit in perditionem . De secundo Patet excan. 3. Ca . I. q. s quia sic per Pecuniam paratur via ad obtinendum spirituale, quod
munem aliorum sussicit ad constituendam Simois niam . Aliud foret, si preces non emeres Pecunia vel al a re temporali , sed tantum rogares alterum , ut Pro te intercederet, & per hanc intercellionem consequereris spirituale. Item si dare; quidem pecunias, non ut alter pro te intercederet, sed tua merita praecise proponeret tertio,
a quo dependet datio vel collatio rei spiritualis, aut ut tibi aditu impetret, vel aliquid laboris
495쪽
in tui gratiam subeat&c. quamvis hoc sit Periaculosum; facile enim talis informator evadit i tercessor intuitu promissae sibi aut datae pecuniae . De tertio constat eX c. I 2. h. t. quia vere
exhibetur temporale, seu servitium pretio aestimabile, pro spirituali, vel vicissim spirituale pro temporali obtinendo. Aliud foret, si gratis servires, & sne intentione obligandi alterum ad exhibendum spirituale, licet sperares inde consequi spirituale, aut vicissim . Item si servitium
spirituale, v. g. orationes, sacrificia&c. Promitteres pro obtinenda re spirituali, modo hoc spirituale non sit Beneficium ecclesiasticum ; tunc enim foret Simonia suris Ecclesiastici , per c. D. Pact. specialiter c. s. de rer. permlit. Io Dico g. Licet detur temporale, & accipiatur spirituale, si tamen non interveniat Phetum, vel conventio onerosa, vi cujus imponiatur aut intenditur obligatio ad dandum temporale pro spirituali , aut vici sim spirituale pro temporali , ita ut temporale habeat rationem preti h ad spirituale, atque sic fiat commutatio , adaeqssatio , vel appretiatio rei spiritualis cum
temporali, non committitur Simonia. Communis & certa ex c. s. I S. c. 3 s. h. t. atque eX Simmoniae essent ia, cujus forma substantialis est coimventio vel pactum onerosim, aut contractus non
gratuitus, seu per se inducens oblistationem, di quidem rigorosam , qualis alioquin est Iustitiae,can. q. ccc. I. q. t. c. I S. cit. Unde si ex alio
motivo aut titulo detur vel promittatur spiritu Ie, aut vicissim, v. g. ex gratitudine post rem spiritualem jam acceptam, vel si res temporalis si tam modica, ut animum accipientia nota facile permotura credatur ad illius compensationem per spirituale faciendam, Simonia non commi
litur, & gratis dari censetur spirituale, non Pro
496쪽
De Simonia, D ne aliquid De. s spretio temporali. Quale autem pactum sufficat in Simonia mentali, superius n. E. explicatum est. In conventionali requiritur verum Pactum, vel expressum , vel tacitum , quo Per circumstantias vel factum exprimitur mens dantis vel facientis aliquid, aut contractus onerosus ; ad quos contractus etiam Pertinet traulictio, qui quis promittit vel dat spirituale pro temporali, vel alteri temporale remittit, v. g. debitum pecuniarium, pro spiritualc, aut retinet, quod reddere alias deberet, propter datum vel collatum spirtuale, c. q. de Pact. c. PIO, detraU- facit. quia transactio est contractus onerosus, dc Permutatio unius pro altera re. Aliud foret in transactione impropria, seu compositione amiacabili, qua gratis alteri aliquid creditur. II Ob ic. I. Committitur Simonia, etsi temporale non detur pro spirituali tanquam pretium , sed ut motivum conferendi vel efficiendi spirituale . E. Vel si temporale intendatur ut finis rei spiritualis . 3. Vel si temporale sit solum
gratuita compensatio pro spirituali, uti probatur ex prosolitionibus sis. & 6. ab Innoc. XL damnatis, quarum prior sic habet: dare temporale pro spiritua i non est Simonia, quando tempora e non datur tanquam pretium, sed dumtaxat tanquam motitium conferendi des essendi spiritu et det etiam, quando tempora sit solum gratuita compensatio pro spirituali, aut econtra et
posterior sic sonat: ct id quoque locum baist, etia i temporale it moti m principale; imo e
tam ist pnis ipsius rei spiritualis sic, ut illud plu
ris .estimetur, quam res spirituallas. Sed i n his omnibus casibus non intervenit paetum, quo datur vel promittitur temporale pro spirituali: ergo. Rursus o. Simoniacum est promittere, due, exhi-here aliquid temporale sub obligatione gratitudG
497쪽
nis per pactum imposita ergo non requiritur '-ctum onerosum rigor am, seu Justitiae, obligationem de se inducens. s. Vice versa simoniacum non est temporalia promittere vel dare sub conditione vel modo, si alter, vel, ut exerceat Pia opera, v.L. quando Parentes promittunt liberis munera, ii, vel ut obeat Sacramenta aut templa et quando alitur studiosus ea conditione, ut ingrediatur Religionem: quando pauperi constituitur pecunia, ut fund sit certas preces, vel Canonicis dantur distributiones , ut compareant vel psallant in choro G. sed in ii s omnibus intervenit pactunae praeter temporale & spirituale: ergo nec interveniens pactum , quo promittitur temporale
vel datur pro spirituali, sussicit ad Simoniam. in Issas objectiones satis este difficiles, satis ta men etiam solubilas. Ad V dico , sensum esse,
quod ille committat Simoniam, qui quidem non expresse pacistitur de re spirituali danda pro rem Borali reflexe tanquam pro pretio , dat tamenta intentione dc animo , ut alterum per tem-Porale moveat, & obliget ad conferendum vel efficiendum spirituale, v. g. si Titius sciens vacare beneficium accedat: Patronum , e que offerat pingue honorarium, v. g. vas argenteum , equum generosum , vel certam pecuniae summam, simulque supplicet pro praesentatione ad beneficium ; nam in tali casu vel datur pae urta incompletum ex Parte dantis temporale cum intentione movendi & obligandi ad praesentati
nem, non tamen manifestae, dc tunc est Simo-ma mentalis, per c. 3s h. t. vel (quod in hisci cumstantiis verius esse puto, cum intentio satis videatur manifestari) datur pactum completum, licet tacitum dumtaxat & virtuale , consequenter Simonia conventionalis ; cum utique
latis appareat ex dictis circumstantiis , equum
498쪽
vel pecuniam non gratis & liberaliter osterri; Titius non foret conteatus, si Patronus acceptaret , ct tamen ad beneficium non prasentared. Adt .ajo, sensum esse, quod ille committat Simoniam, qui dat vel facit spirituale propter temporale tanquam finem, & temporale hoc intendit tanquam pretium, seu quando intervenit Phchio vel intentio dandi vel faciendi spirituale pro temporali: non vero qui tempora'e non intendit tanquam pretium rei spiritualis, sed dat vel accipit ob aliam causam, v. g. ex tuto stipendii ad sustentationem , ex gratitudine, ad re dimendam vinam ct quando non intervenit pactio vel intentio dandi spirituale pro rems rati, seu quando telnporale non aequiparatur vel praefertur, vel commutatur cum spirituali Et hoc modo explicat propositionem damnatam G. P. Melchior Fridericli in tract. de S imon. meta judicio longe clarius & universialius, quam alii , qtii cum Cardenas dicunt, tunc committi Simo niam, quando temporale intenditur tanVuam si vis extrInfectis vel tanquam Intransecus prim ritis, non Vero, quando intenditur ut finis intrinsecus secundarius. Rationem sic explicandi dat P. Fridericli hane; quia potest aliquid habere rationem finis intrinseci secundarii, di tamen in tendi ut pretium, v.g. miles intendit defensionem Patriae primario, stipendium vero tentum secun dario, & tamen stipendium intendit ut pretium fui laboris: e contra potest aliquid intendi priis mario , & tamen non habere rationem pretii, g. Pauper Petens eleemosynam intendit hanc primario, at non utique ut pretium suae petitio nis. Certum vero est, non committi Simoniam si temporale non habeat rationem Fretii respecta
spiritualis; si vero habeat , committi . Ad T. concedo, quod committatur Simoniae, si te
499쪽
88 Lib. V. Titulas III. rale sit gratuita compensatio pro spirituali in hoc
sensu, quod exhibe. trum spirituale intendat alterum obligare ad gratitudinem certo , determin to modo, nimirum determinate per temporale, exhibendam, quia tunc involvit pactum oner sum, & vere intenditur compensatio rei spiritualis per temporale, non obstante, quod vocetur gratuita, cum revera non sit gratuita, dc
solius gratitudinis obligatio, sed onerose; quia talis sc dicit v. g confero tibi gratis ori liberaliter εeneficium Ecclesiasticum, sed ita, ut tu exgrat,
rudine obligeris mihi dare i oo. avreos, quod est abuti vocabulis & inaniter ludere in verbis, atque sic facile omnis Simonia eluderetur. E contra si exhibens spirituale solum intendat obligare alterum ad gratitudinem simpliciter , --do determinato, quo alter voluerit ,mexhibendam, nimirum sive per spirituale, v.g. Per Preces aut sacrificia, sive per aliquid temporale, non committitur Simonia Per gratuitam compensationem in hoc sensu acceptam; quia acciapienti spirituale non imponitur nova obligatio, sed gratitudinis tantum, quae oritur aliunde ex Iure naturali erga benefactorem, si nempe relinquatur libertas gratitudinem exhibendi eo modo, quo ille voluerit, qui aliquod benescium ab altero accepit. Atque in hoc sensu redditio rei temporalis per accidens S gratis sit, atque
melius vocatur antidorolis seu remuneratoria vel gratuita donatio, quam gratuita compensario. Atque hinc ad tria prima membra negatur metnor. Ad g DF. anter. Est Simoniacum
Promittere di c. temporale sub pacto & obligatione xxatitudinis in genere , ct exhibendae pro libitu. N.ant. Quia alter jam aliunde o ligatur ad aliquam gratitudinem in genere, cat
ho Mnesiacio per spirituale : sub obligatione
500쪽
De Simonia, s ne aliquid Oe. Sygratitudinis determinato modo, non prout a teri libuerit, sed exhibendae determinate per temporale pro spirituali. C. ant, A . conseq. Sicue autem non committit Slinoniam, qui dat spirituale sub spe consequendi temporale uti&sub obligatione gratitudinis in genere inpactum
deducta) ita nec committit, qui ex metu m li alias imminentis dat , vel ex amicitia , aue consanguinitate, quia qui sperat, ex amicitia facit, aut sub obligatione gratitudinis in genere, nec ipse agit ex obligatione, nec imponit alteri obligationem, saltem novam , quam non alium
de habet. Unde &, qui sic dicit , certus esto me fore gratum, si exhibueris mihisirituale, non
committit Simoniam , modo non intendat se obligare ad gratitudinem certo modo, & dete minate per temporale exhibendam . Si tamen
hujusmodi pactum fieret circa beneficia Ecclesiastica obtinenda, foret e monia suris Ecclesiastici, diis pe periculum Simoniae suris Naturalis, quia promittens gratitudinem, vel dans spirituale , iacile intelligit gratitudinem per
temporale exhibendam. Ad s. C. m . cujus v ritatem comprobat communis sensus DD. &piorum fidelium praxis, imo Jus Canonicum cet. despuit c.2. g. de condit. an . & ipse Deus, in veteri Testamento Iudaeos provocans ad observanda mandata, & faciendos actus virtutum, promissae frumenti aliorumque bonorum temporalium abundantia. Sed N. min. Non enim i tervenit Pactum, vel contractus onerosius, quo munera temporalia pie agentibus promittuntur
vel dantur tanquam pretium pro piis actibus, ct sub obligatione absoluta eos ponendi , mianus in utilitatem promittentis aut dantis temporalia, sed promittuntur vel dantur per momdum aut invitationis, aut stipendii ad suste