장음표시 사용
381쪽
De Sacramento Poenitentiae. 3 3
S. Augustinus Pliruentiam esse necessariam adultis ante Baptismum; sed ut prosit, necessario requiri votum Baptismi: adeoque nisi Baptismus sequeretur, ubi & quando commode sequi posset, nihil prodesset; uti nec Sacramentum Pqnitentiae, nis praecederet realis susceptio Baptismi: quia ni. mirum Baptismus est janua omnium Sacra
Urgebis: Non alia fuit S. Augustini sententia ab ea, quam habuit ejus Discipulus S. Fulgentius: sed S. FuIsentius lib. de fide ad Petrum cap.3o. Baptismum appellateramentum Dei, O, Paenitentia, juxta quod in Evangelio scribitur Lucae 3. quod Joannes praedicavit Baptismum Pgnitentiae in re
Respoudeo , illum idcirco appellare Baptismum, Sacramentum Paenitentiae, is, fidei;
quia Baptismus in adultis. qui mortaliter peccaverunt, necessario lupponere debet fidem, & Penitentiam, ut colligitur ex his verbis S. Petri, Actor. a. Paenitentiam agite, baptisetur unusquisque vestrum. Uuod autem ea sit, & non alia, S. Fulgentii sententia, apparet ex ejus verbis 3 ait enim: Fi mi me tene, is nullatenus dubites . exceptis illis, qui pro nomine Christi suo I anguine baptisantur , nullum hominem aee turum Duam aeternam, qui non hie a malis suis fuerit per Paenitentiam, fidemque conversus, is ster Sa-eramentum Dei, is, Paenitentiae , iam , per Baptismum liberatus. Intellige non quamcumque Pqnitentiam, sed illam quam ante Baptismum oportet agere 3 idest, virtutemPqnitentiae et quippe confestim adjungitur: Et maioribus quidem necessarium esse, b, P nitent. am de malis suis agere, O, fidem Catho-heam Reundum regulam veritatis tenere, is Iaeramentum Baptismatis accipere: par vos ver), qui nec propria Doluntate credere, nec Paenitentiam pro peccato, quod originaliter trabunt, agere possunt, Sacramentum Dei, quodes sanctum Baptisma, quamdiu rationis atas rerum
capax esse non potes, sufficere ad salutem .
Sacramentum P vitentiae immed ate est 1 Chri
flo D. institutum, idque post suam resurrectionem, nempe Ioannis Eo. quando abii apo. suis: accipite Spiritum sanctum, quorum remiseritis peccata, bc. Haec Conclusio duas habet partes, nempe quod sacramentum
1 αnittaniae institutum sit a christo D. dc
uod dumtaxat institutum fuerit post Chriai D. Resurrectionem. Primam aperte tradit Concilium Tridentinum sese. q. Can. I. his verbis: Si quis diverit in Melesia catholia ea non esse vere, is proprio saeramentum pro fidelibus, quoties post Baptismum ivpereata labuntur, irai Deo reconellandis a Christo D. inastitutum , anasisma fit. Nec obstat, quod Concilium non asserat, hoc Sacramentum esse immediaic a Christo D. institutum squamvis enim non subjiciat particulam illam immediate, evidenter tamen ex ejus d strina colligitur: quippe cum non alium cognoscat auetorem Sacramentorum, quam Christum D. Et insuter can. . & Can.6. doncet confessionem, de qua maxime moveri posset controversia, esse ex Christi mandato, sicut probabimus articulo sequenti. Utramque partem docet idem Concilium ibidem cap. q. Cum ait: Dominus autem Sacramentum rivisentiae tune praeeipue instituit, eum a mortuis exeitatus insus avit in Distipulos suos, dicens ; aeeipite Spiritum sandum .
quorum remiseritis peccata, i c. Hujus autem veritatis nulla alia proferri potest ratio is priori, quam Christi D. voluntas, qui pro libito Sacramenta instituit quando, & quomodo voluit. Nihilominus non desunt congruentiae, cur ejus Sacramenti institutionem distulerit post suam Resurrectionem: Primo quia conveniens non erat, quod pritis daretur potestas in corpus Christi mysticum, quam in corpus Christi verum: hanc autem Apostoli tantiim acceperunt in ultima coma, in qua licet forte Christus Discipulos docuerit omnem omnino statum futurum Ecclesiae, & consequenter tradiderit doctri nam de Sacramentato Pqnitentiae postmodum instituendo, nihilominus nulla ratione colligi potest, ibi institutum fuisse, hoc Sacramentum; tum quia id nullibi Scriptura docet; tum quia nondum erat collata potestas remittendi eccata, sine qua Sacramentum istud nulam omnino habere potest efficaciam. Insuper, Christi Relurrectio est exemplar perfectae justificationis, Ac resurrectionis mytticae, qua homo per Pqnitentiam resurgita morte peccati; unde S. Paulus ad RomA. Traditus es propter delicta nostra, em resurrexit propter iust ratio3em nostram 3 idest , ut iustificationis perfectum exemplar nobis exis hiberet. Oportuit ergo Christum D. prius resurrexisse, quam institueretur hoc Sacramentum . quo peccator ad vitam gratiae
382쪽
revocatus, & restitutus, non moriatur iterum morte peccati, quemadmodHm Chri Fus Dominus resurgens ex mortuis iam non moritur, mors illi ultra non dominabisar, ait
ibidem Apostolus. D es : Tunc institutum fuit Sacramentum Pqnitentiae, cum potestas clavium est Apostolis collata et sed illam potestatem Christus D. Apostolis tradidit ante suam I assioncm , nempe Matth. I S. clim dixit: Amen, dico vobis, quaecumque ligaveritis super terram, erunt ligata , in caelo, is quamcumque solveritis super terram , erunt soluta in caelo: Igitur tunc fuit a Christo D.
institutum sacramentum l Cenitentia'. Nego minorem: Eo loco enim dumtaxat promissa fuit Apostolis potestas clavium ad rc mittenda, vel retinenda piccata; non autem de facto fuit eis collata, quia haec rotestas solum spectat ad Sacerdotes , ut probabimus infra: Apostoli autem, dum Christus haec dixit Mael. I S. nondum erant Sacerdotes, qurppe cum hanc dignitatem dumtaxat obtinuerint in nocte coenae 3 ac subinde ibi fuit potius promissio confercndae potestatis clavium, quam vera, &realis illius collatio obstabis: Perperam igitur, ad asserendam institutionem hujus Sacramenti, proferunt
Catholici verba illa Christi D. dicentis Petro M attici. Dabo tibi clades regni Caelorum . Et Mart. I S. quando omnibus Apostolis dixit: Ouaeeumque foederitis, bc. Nego sequi; nam etiamsi Christus D. --him exhibuerit potcstatem absolvendi post
resuriectionem, timen diserte eam jam pollicitus fucrat praefatis locis; undecum nec mentiri, nec fallere possit, promissiones illae erant velut arrhae, & tamquam pignora ac rudimenta futurae post Resurrectionem institutionis. Urgebis: Si tantum Joann. sto. Christu, D. dedit Apostolis potestatem absolvendi, sequitur, quod ill r soli eam facultatem ha buerunt, qui P aes ntcs erant, ctim haec protulit, ac subinde , quod S. Thomas capotestate caruit; statim enim post praefata verba: Accipite spiritum sanctum, sublu n-gitur: Thomas autem unus ex duodecim, qui dieitur Diddimus, non erat cum eis, quando
venit Iesus. Scd hoc consequens est absurdum; alioqui S. Diomas incompletam omnino ac imperficiam auctoritatem Apostolicam habuisset: ibitur &C. Nev seMesamma oris: diam, inquit S.Cy-
rillus Alexandrinus lib. 32. in Dan. cap. g.
Dirimus virtutem Spiritat, ex intentione dantis Christi , in omnes Discipulos perara iste non enim quibusdam , sed omnibus Diseipulis dedit . siuare liberalitate dantis non soli mpraesentes , sed etiam absentes apostoli, Spiriatum senseum are erunt : quod autem non vio
lenta , sed tuta veraque m ratio sit. ave oritate F. Seripturae motFrabimus. Iussi inurquondam Moysi ( Num. I I. septuaginta fonseres Iudaeorum elidire. Dixit autem de Spiritu, qui erat in Moyse, ablaturum se, atque impositurum in illis. Cum vero Hildad, is Medad de D. Seniorum numera set Onagoga remansissent, ae Spiritur omnibus illis o. imis missus fuisset, propistabant quidem, qui erant cum Moce, propbrtabant autem etiam illi duo qui aberant, O e. Non ergo licet abfuerit Thomat h partieipatione Spiritus deeidit, cum de numero esset eorum, quibus dignitate Apostolatus decoratis, Spiritus debebatur. Diras seeundo, Christus D. Ioara. 2O. erim dem dedit Apostolis auctoritatem remittendi peccata, quam ipse acceperat a Patre: ut diximus supra nu. Io. ait enim: FLeut miri me vivens Pater ,-era mitto Tos
3ed ipse reconciliavit peccatores absque ministerio aliculus Sacramenti et ergo per illa verba, Recipite Spiritum sanctum, non censetur instituisse aliquod Sacramentum, quo necessario uti dcberent Apostoli, & corum Successores ad diluenda pe cata post Baptismum Commista Dclinguo ma orem : Habuerunt eamdem id est, omnimodam, nego: idest, similem, de participatam, concedo: quamvis enim Apostolis potestatem reconciliandi peccatores similem et , quam ipse acceperat a Patroe, tradiderit Christus D. inde tamen
lem eis traiuidisse s siquidem Christus habebat potestarem excellentiae, quae nullis externis signis erat alligata k utpote cum ille esset verus Deus , verusque Dei Filius , penes quem est facultas condonandi peccata plenario jure, & inde Pendem ter ab omni signo sensibili; Apostoli autem habebant dumtaxat potestatem participatam, re alligatam signis exterioribus Baptismi, & Poenitentiae. Ad auctoritatem velo b. Joannis dico , per eam intelligrposte minionein illam, qua Christus mittebat Discipulos ad annuntiandum Evangelium mcdias inter hominum persecuti ius, setcut ipse a Patre mistus fuerat , ut
383쪽
De Materia Sacramenti Paenitentiae.
interpretatur S. Gregorius homil. a s. in E. vangelia, ubi explicans ea verba; ait: Pater filium misit, qui hunc pso redemptiove generis humani incarnari crestituit, quem Di&heet in mundum dedire ad Passionem risuit: sed tamen amavit eum, quem ad Passonem misit . Electos vero Apostolos Domivus nos ad
mundi gaudia, sed sicut ipse missus est ad
passiones in mundum mittit. suis ergo filius amatur a Patre, is tamen ad Passidinem mittitar ; ita b Discipuli ra Domino amantur; at tamen ad Pollionem mittuntur in mundum. Itaque recte dicitur: Leut misit me vivens Pater, is, ego mitto vos, ides, ea Mari, late vos diligo, cum inter scandala perfecin rum mitto , qua me charitate Pater diligit, quem venire ad tolerandas passiones fecit.
sumam fit materia Saeramenti Paenitentiae. Notandum primo, omnia Sacramenta n vae legis constare materia, & forma, ut docet Concilium Florentinum in decreto Eugenii, ubi enumeratis novae legis Sacramentis, ait: Haec omnia Sacramenta tribui perficiantur , videlicet rebuI, tamquam materia , verbis tamquam forma,=personaministri conferentis Iaeramentum cum intellistione faciendi quod fuit Helesia . Porro in
aliquibus Sacramentis materia haec est duplex , remota videlicet, & proxima, sic in Baptismo materia proxima est ablutio cxterior, remota vero aqua naturalis.
Insuper utraque materia esse potest duplex, una ex qua Sacramenta fiunt, Scomponuntur 3 alia vero, circa quae Sacramenta versantur. Quaeritur ergo, quaenam sit materia tam remota , quam proxima sacramenti poenitentiae. Notandum secundo, certum esse, quod a. eius poenitentis, nempe Contritio, Conse sto, & Satisfactio concurrunt per modum materiae ad sacramentum Poenitentiae; hoc enim docet Concilium Florentinum loco supra citato, ubi ait: siuartum sacrameratum es P nitentia, euius quas materia sunt
actus pcnitentis, qui in tres minguuntur partes . suarum prima est comis Contritio , ad quam pertinet, ut doleat de peccato commisso, cum proposito non pereandi ae caetero. secunda
es oris Consessio, a quam pertinet, ut peccator Onia precata, quorum memoriam habet, suo auetisti cops datur integraliter. Tertia, Fa-
tisfactio pro preeato Peundum arbitrium Facem dotis : qus quidem Praecipue fit per orationem, ieiunium , detremGnam. Idem statuit Con cit. Tridentinum legiq. eap. q. ubi ait: Sunt autem quasi materia baeus Suramenti ipsius P nitentis actus, nempe Contritio, Consilia , O, Satisfactio, qui quatenus in renuente ad
integritatem Sacramenti, ad plenam, perfictam peccatorum remissionem, ex Dei iu- utione requiruntur , hae ratiore P meetia partes dicuntur. Uuae Concilia signanter hos poenitentis aetus appellant quasi materiam quia videlicci ex eis non constituitur Sacramentum Poenitentiae tamquam materia ex qua , sed tantum sicut materia circa quam istud occupatur. Notandum tertio, quod etiamsi ad confectionem alicujus Sacramenti plura ita necessario concurrant, ut sine illis Sacramentum nec fieri, nec exi stere posset; illa tamen omnia non habent rationem Sacramenti, neque sunt illius partes essentiales, ut patet in Eucharistia, ad cujus confectionem nemcessario concurrunt verba consecrationis; attamen species consecratae habent rationem Sacramenti, etiamsi verba Consecratoria amplius non existant: bimiliter in Baptismo ablutio activa absolute necessaria est ad ililius constationem: ejus tamen formalis ratio potissimum consistit in ablutione passiva.
Unde fit, quod licet res, & verba concurrant ad confectionem Sacramenti, utrumque tamen ad Sacramenti tilentiam ex aequo non spectat 3 sed in alterutro tantaim maxime consistit formalis ratio, ac vis praecipua
Sacramenti, quia alterutrum eorum majorem refert similitudinem gratiae, quam significat, & efficit. Sic in Baptismo v.g. quia ablutio solvens corporis tardes majorem habet similitudinem cum gratia abluente animam a peccatis; idcirco ratio significationis ipsius gratiar, magis consisti in ipsa ablutione, quam in invocatione Trinitatis; quae sit cum ipsa actuali ablutione.
Duo itaque hic occurrunt determinanda: Primum, an Ac quae peccata sint materia remota Sacramenti Pinnitentiaee D. cundum , utrum & quomodo actus poenitentis sint materia proxima circa quam Sacramentum istud occupatur .
Sina,Momnia precata post Baptismum comis
missa, sunt mathia remota circa quam 1
384쪽
cramenti vitentiae. Haec est communis apud Theologos, eamque aperte docet Concilium Tridentinum seg. Id. cap. I. ubi cum recensuisset Sacramenti Poenitentiae institu-,, tionem, statim subtilii: Quo tam insigni,, facto, & verbis tam perspicuis potestata tem remittendi, & retinendi peccata,
is ad reconciliandos fideles post Baptis, , mum lapsos Apostolis , de eorum Iegi-
timis Successoribus fuisse communicari tam, universorum Patrum consensus sem-- per intellexit, Et e .a. aperiens discrimenta sacramenti nitentiae a Baptismate, ex par-- te Ministri, ait: Constat certe Baptismi se Ministrum Iudicem esse non oportere,,, ctim Ecclesia in neminem judicium exeris ceat, qui non prius in ipsam per Baptista mi ianuam fuerit ingressus et suid enim se mihi, inquit Apostolus, de iis, qui Arisse sunt, Iudicare Secus est de domesticis fi-- dei, quos Christus D. lavacro Baptismi
se sui corporis membra semel effecit: namta hos, si se postea crimine aliquo conta-M minaverint .... ante hoc tribunal tam-
quam reos sisti voIuit, ut per Sacerdo-- tum sententiam non semel, sed quotiesta ab admissis peccatis ad ipsum Poeniten-M tes confugerint, possent liberari, unde se subdit circa finem capitis et Est autem is hoc Sacramentum Poenitentiae lapsis postis Baptismum ad salutem necessarium, utri nondum regeneratis ipse Baptismus. Quibus verbis Concilium aperte significat s Ia peccata post Baptismum rite susceptum
commissa, esse materiam remotam bacramenti Poenitentiae.
Hujus utique veritatis ratio nulla subjici potest a priori, quam Christi D. voluntas, quae nobis per Ecclesiae sententiam, de doctrinam innotescit: a posteriori vero confirmari potest haec assertio ex iis en-comiis, quibus SS. Patres Poenitentiae Sacramentum celebrant, maxime clim ipsum aptellant secundam post naufragium tabulam 3 quo significent hoc Sacramentum dumtaxat esse institutum in subsidium eorum, qui recuperata animae sanitate, &Comparato Innocentiae portu, iterum sese peccati naufragio mittunt. Secundam partem, nempe quod omnia Gmnino peccata post Baptismum commisela per Poenitentiam deleri possint, jam constat ex iis quae diximus de efficacitate poenitentiae virtutis: idque aperte docet ibi
dem concilium Tridentinum iam. . ubi ait:
Dominus noster Iesus ) terris astensuras adea los, Sacerdotes sui iratus Hearios reliquit, tamquam Praefides ,-Judires, ad quos omnia mortalia erimina deserantur in quae Cbristi ideles ceciderint, qui ero potestate clavium remissonii , aut retentionis precatorum sententiam eronuntiant. Patebunt haec futilis ex dicendis de virtute clavium, & virtute absolutionis,
Actui rivitentis, nempe Contritio, o SA ,-Fatisfactio sunt materia proxima,
is partes saeramenti P nitentiae, non quidem essentiales, sed integrales. Haec conclusio duabus maxime partibus constat, quas utique tradit, dc edocet Concilium Tridentinum seis Id. cap. IJ. ubi cum dixisset, praecipuam vim Sacramenti Poenitentiae positam esse in
illis verbis Ministri, Ego te absolvo; statim
subjicit: Sunt autem materia hujus Sa- ,, cramenti ipsius poenitentis actus; nempe is
Contritio, Confessio, & Satisfactio, qui is
quatenus in poenitente ad integritatem is Sacramenti, de ad plenam, de integram , Sacramenti perfectionem , ex Dei insti- tutione requiruntur, hac ratione Poeni- tentiae partes dicuntur. Unde Canon. . sic is
definit: Si quis negaverit ad integram, & is
perfectam peccatorum remissionem, re- ,, quiri tres actus in poenitente, quasi mam Mteriam sacramenti Poenitentiae, videlicet is Contritionem, Confessionem, &Satisfa- tactionem, quae tres Poenitentiae partes di- cuntur , anathema sit . Quibus verbis is Concilium aperte declarat tres illos poemnitentis actus non esse proprie materiam, ex qua componatur, & constituatur essentialiter Sacramentum Poenitentiae, sed quasi materiam, quia videlicet in eos maxime ,& proxime tendit Sacramentalis absolutio, unde sunt equidem partes integrales ipsius Sacramenti Poenitentiae. Quod autem non sint partes essentiales, quibus videlicet bacramentum Poenitentiae estentialiter constituatur, docet Doctor dist. Io. qu. I. n. . ubi ait: De Poenitentiae Sa- ,,
cramento dico, quod ista nullo modo Hsunt partes eius, quia ut dictum est dist. Hi a. Poenitentia Sacramentum, est illa ab- ,, solutio Sacramentalis facta certis verbis, M&c. hujus autem nulla pars est Contri- ,, tio, quae est quoddam spirituale in ani-
mai neque soniicilio, quia nihil est ipsius ri
385쪽
De Materiae Sacramenti Poenitentiae.
,, sententiae Sacerdotis, sed aetus rei accu-- santis se, neque satisfactio, sed sequitur
illam absolutionem Sacramentalem. Haec tamen tria ad Sacramentum Pgnitentiae ad hoc, ut digne recipiatur, requi-,, runtur, vel praevia, vel sequentia. Si missi pliciter enim requiritur Consessio, quia ,, Sacerdos non absolvit reum arbitrarie,
is nisi prius sibi reus fuerit accusatus in miso ro illo. Non est etiam utilis illa abso,, lutio, nisi praecedat in confitente aliqua se Contritio, vel Attritio. Partes istius diis stinctionis patent ex dictis supra; lassicitis enim quod aliqua displicentia licci infor-- mis praecedat, & tunc ille capax est a se solutionis Sacramentalis, & per illam fitis Contritus. Satisfaetio autem debet sequi,, Sacramentum Penitentiae, ad hoc ut ha-- beat emcaciam, & hoc in re, vel in vo-
to, nisi Iudex posset perpendere illas DG nas alias praecedentes, lassicere ad tota ista lis pinae solutionem, &C. Quibus verbis ut fit evidens Doctor non negat tres actus Pqnitentis csse necessario requisitos ad integritatem Sacramenti Pq. nitentiae; sed tantum quod non sint paristes essentiales, ex quibus illud constet. Siquidem Sacramentum Ponitentiae maxi-mc supponit pro absolutione Sacerdotis, in qua potissimum ejus Sacramenti virtus consistit, ut docebat suptis Concilium Tridentinum
Insuper saepe saeptiis, imo ordinarie perficitur prius, non solum natura, sed etiam tempore, quam impleatur Satisfactio, ac subinae satisfactio non potest esse materia intrinseca, & pars essentialiter com-rnens sacramentum Psnitentiae, ac subinise nec habere proprie rationem materiae, siquidem materia praecedere debet formam, aut certc illam comitari 3 Satisfactio autem ordinarie posterior est forma absolutionis.
Unde etiam signanter tres illi actus dicuntur a Conciliis Florentino, & Tridentino, quasi materia, ut nempe significetur eos non esse proprie dictam materiam, quasi ex illis constare debeat hoc Sacramentum , quemadmodum Baptismus constat ex ablutione, & vel bis.
Nec obstat, quod Catechismus Concilii
Tridentini agens de materia Sacramenti Pgnitentiae num. I . dicat: Neque vero hi actus, quas materia a F. Smodo appellantur, quia m-ra materiae rationem non babeant, st. quia Gui generis materia non sint, quae extrinsecus a Lhibeatur , ut aqua in Baptismo, is ebrisma in Confirmatione. Hoc, inquam, non obstat, nam plaeter quam quod Catechismus ille editus est, & compositus maxima ex parte a Discipulis S. Thomae, ut constat ex articulo secundo illius praefationis; ea dumtaxat ratione appellantur illi actus vera materia,
non quod ex eis constituatur Sacramentum, tamquam materia ex qua essentialiter componatur sed tantum quod sint materia circa quam versatur; unde etiam signanter idem Catechismus appellat illos actus partes integrantes, ait enim n.2. Hae autem par- tes ex earum partium genere esse dicun- , , tur , quae ad aliquod totum constituen- ,, dum necessariae sunt a quoniam, quem- Gadmodum hoininis corpus ex pluribus is membris constat, manibus, pedibu S, ,s oculis, & aliis ejusmodi partibus. qua- rum aliqua si desit, merito imperfectum rivideatur, perfectum vero, si nulla d csi- , , deretur; eodem etiam modo Penitentia Hex hisce tribus partibus ita ccnstituitur , , , ut, quamvis quod ad eius naturam atti- isnet, Contritio, &Confessio, quibus ho- simo justus emcitur, satis sit: tamen nisi si tertia ctiam pais, id est, Satisfactio, pc- cedat, aliquid ei omnino ad perfectio-
nem desit, necesse sit. Quare adeo inter se hae partes connexae sunt, ut Contritio confitendi, & satis, si faciendi consilium, &propositum inclu- ,, sum habeat: Confessionem Contritio, & ,,
satisfaciendi voluntas; satisfactionem ve-,, roduae reliquae antecedant. Haec techise ,, mus, quibus verbis aperte significat, eatenus tres actus pqnitentis censeri partes Sacramenti Pqnitentiae, quatenus ad ejus integritatem concurrunt. Quae utique doctrina plane eadem est, quam tradit Doctor, ut liquet ex verbis supra laudatis, ubi quamvis non dicat, eos actus hac ratione appellari posse partes Pgnitentiar, istud tamen facile potest colligi ex ejus discursu. Quare vix satis mirari possum, quomodo
Lugo disp. I a. n. g. ausus fuerit lcribere ,, Scoti sententiam negantem illas partes is
esse intrinsecas, sed solum requiri tam Hquam dispositiones, non pauci Theologi si
graviori censura illam assiciunt, nam , ,
alii dicunt esse temerariam, alii plusquam , , temerariam: alii in bonum sensum m. rinantur verba Scoti trahere, ut Angelus p
386쪽
Ius, qui dicit Scotum non negasse, illas,, esse partes intrinsecas, sed solii m negaueis esse proprie materiam, quod videtur jux-- ta modum loquendi Concilii Florent. &,, Tridentini, ubi dicitur illa quasi mate-,, ria. Alii dicunt Scotum velle, quod Sa-M cramentum non supponat in recto pro il-
se lis actibus pinitentis, sed solum pro ab-,, solutione, connotando alias partes in ob.
, , liquo. Alii, ut Vega tib I3. in Tridenti-M num cap. q. quod Scotus non negat il-,, Ias esse partes integra Ies, sed solum ne- gat esse partes estentiales . Hae tamen ,, explicationes dissicile aptantur Scoti veris bis, ut consideranti patebit. Ita Lugo .ucrum apparet veI ipsum non legisse , ctorem, vel ejus mentem satis apertam non intellexiste dum negat, explicationem Vegae non posse aptari verbis Doctoiis: contrarium enim satis aperte constat ex ejus verbis mox laudatis. Dices: Sacramentum Pqnitentiae institu tum est per modum actus Judicialis, ut col Iisitur ex Joan. ao. & Mati. I 8. & docetur a Tridentino sese. Id. cap. I. & S. at judicium humanum intrinsece constat, non solii in ex
sententia Iudicis, sed ex aliis actibus judicia-
Iibus, scilicet accusatione, examine, confessione, & satisfactione rei: igitur Sacramentum P itentiae essentialiter etiam constat, non sollim absoIutione Sacerdotali, sed etiam ex actibus pq nitentis seipsum accusanti & per convenientem dolorem conceptum de peccatis seipsum quodammodo delendentis apud Deum s ac tandem per satisfactionem resarcientis irrogatam Deo per peccatum injuriam, & ostensam. Nego minorem: Judicium enim humanum essentialiter, & in recto solum dicit sentcntiam Judicis, per quam absolvitur, vel Condemnatur reus; aliqua vero con notat in obliquo, tamquam necessario prae requisita, ut rusta sententia ponit proferri. Unde quem ad modum sententia in iudicio humano sola significat absolutionem, vel condemnationem: ita similiter in judicio Sacramentali sola sententia Sacerdotis significat remissiorem peccatorum, & per consequens ipsa
causat remissionem peccatorum, quia Pro B tum est Sacramentis causare, quod signi, ficant. Quae utique responsio firmatur ex concilio I ridentino filii. I S. cap.f. ubi solam absolutionem vocat actum Judicialem:
suamvis, inquit, absolutio sacerdotis beneficii, dispensatio , tamen non est nudum solum mini.
sterium, Des annuntiandi angelium, via deis elarandi remissa esse peccata ; sed adinstar actus iudicialis, quo ab ipso velut sudici, sententia pronuntiatur. hi militer Can.o. Si quis dixeritabis solutionem Sacramentalem Sacerdotis non esse actum Judicialem. . . anathema sit. Dires seeundo et Sacramentum Psinitentiae institutum est per modum rc conciliationis; unde aliquando hoc nomine solat appellari: sed reconciliatio constat ex voluntaria utriusque partis quasi revocatione non solum ex parto offensi, sed etiam ex parte ostendentis, qui eo ipso retractat ostensiam: igitur Reconciliatio, quae fit in P*nitentia, non sollim constat exactu Sacerodotis, qui gerit vices Dei ostensa, sed etiam ex actibus pqnitentis. Nego minorem: Rc vocatio enim nffendentis est tantiim quid praeviurn, leti dispositivum ad revocationem partis laetae, in qua utique revocatione pariis i aesae priorem sententia m de puniendo oncndente rescindentis, & om nsam contonantis sormaliter
stat reconciliatio, seu remistio ost nis; ac subinde actus penitentis, maxime Confesssio, & Contritio sunt equidem praeviae dispositiones ad reconciliationem peccatoris cum Deo: haec autem reconciliatio inima-litei consistit in ipsa absolutione Sacerdotis condonantis ostensam vice, & auctoritate Dei: Quam utique responsionem approbat Concilium Tridentinum sese. Id. c. . ubi Ioquens de Contritione, quae est nobilior pq nitentis actus, ait: Fuit autem qumis
tempore ad impetrandam Deniam peccatorum , hie Contritionis motus necessartus ,-in homine pes Baptismum lapso, ita demum praeparat ad remissionem pereatorum , si eum Mucia divina misericordiae , Ore voto praestandi reliqua
coniunctus sit, quae ad rite suscipiendum hoc
Sacramentum requiruntur. I occi itaque Conisci Ilum Contritionem sol tim praeparare ad remissionem peccatorum, & gratiae collationem; ac subinde non habere rationem partis estentialis Sacramenti, ut enim esset pars essentialis, non sollim deberet disponere, sed revera significare, & conferre gratiam, & remissionem peccatorum ex op re operato 3 siquid cm pars essentialis Sacramenti non aliud est, quam practica significatio gratiae, id est, significatio, & em-cientia gratiae; & ideo quod gratiam non
effcit, neque Sacramentum est, neque pars essentialis bacramenti.
Urgebis : Non solum absolutio Sacerdotalis,
387쪽
De Materia Sacramenti Poenitentiae. 3
talis, sed etiam actus poenitentis sgnificant illam remissionem: nam signa Contritionis , sum etiam signa interioris remissionis, & per Confessionem significatur, quod scut peccata exteritis manifestantur; ita etiam ab anima ipsa excludam tur: Satisfactio etiam aperte significat remissionem poenae peccatis debitae : igitur tres illi actus poenitentis sunt verae partes essentiales bacramenti. Nego minorem: Contritio enim, Confecsio, di Sati,factio non magis significant remissionem peccatorum, quam oratio v. g. qua homo gratiae auxilium exorat, ad debite hoc bacramentum suscipiendum: Sola itaque absolutio Sacerdotalis est, quae formaliter significat, & essicit gratiam remio suam peccatorum I quemadmodum in judicio humano, accusatio non assumitur ad
fgnificandam remissionem, sed ad inlata mandum judicem de causa , qui pro sua
potestate secundum aequitatem absolutio.nis, aut condemnationis sententiam Pr
fert; quae Proinde sola significat remissi,nem, aut condemnationem . Concludendum est ergo cum nostro ega, qui interfuit Concilio Tridentino lib. i3. de Justifi- Catione cap. I S. Verissimum est, quidquid ,, alii sentiant, quod Doctor subtilis, &H communis Nominalium dichola defen-- dit, solius Absolutionis vii tute, pecca- ,, toribus conferri gratiam poenitentibus: ,, Nam claves solis Sacerdotibus collataeo sunt, , soli ipsi dcbent remittere pe se cata, & per eorum Absolutionem con-,, i rtur gratia consessi Si ablentibus Oinniisse bus aliis actibus ipsorum poenitentium,
si & sola absolutio est signum gratiae, &,, gratia ratione aliorum aetuum conces, , sa, datur Propter opus operantis. Urgebis : Concilium tridentinum sese. Id. cap.3. ait: Docet praetere. F. Dnodus Sacramenti Paenitenti e Drmam, in sua praecipue
ipsius vis sita est , in illis Minstri verius p sitam esse, Ego te absolvo, is c. Igitur supponit Concilium aliquam vim bacramenis talem este in materia, nempe in actibus poenitenti S.
Respondeo, merito Concilium dixisse praecipuam vim esse in forma Absolutionis; quoniam scilicet tota vis, quae est in acti-hus psallentis, non est proprie Sacramentalis: alioquin sequeretur, quod ipse ps nitens esset pallialis Minister hujus Sacra. menti, idque praecipuus; siquidem plures partes Sacramenti subjiceret, quam Saceris dos : hoc autem dici nequit; quippe cum omnis Minister Sacramenti distinguatur a suscipiente , & insuper solus Sacerdos a Conciliis Florentino, & Tridentino dicatur hujus Sacramenti Minister. Ex iis sequitur, quod si Sacramentum Penitentiae accipiatur secundum vulgarem, &communem significationem, illius partes sunt Contritio, Confestio, & Satisfactio; si vero accipiatur in strictiori significatione,& quatenus formaliter est signum practicum gratiae, sola Absolutio habet rationem Sacramenti, quia Absolutio est, in qua principaliter relidet sacra Dei virtus, absolvens pqnitentem a peccatis, & conferens ei gratiam, perquam absolvitura peccatis, quibus prius ligatus tenebatur. Unde merito subtilis Doctor dist. Id. Sacramentum Penitentiae sic describiti P vitentia est absolutis hominis enitentis facta certis verbis, eum debita intentione prolatis a Deerdote iurisdiactionem habente ex institutione iuvisa e rariter significantibus absolutionem animae a pecorato . Quae utique definitio, quamvis paulo longior videatur, nihilominus nullam omnino Particulam superfluam Continet, ut patebit singulas illius partes ponderanti . Interim si brevior definitio quaeratur, hae poterunt subjici, quas profert noster Bosco disp. . se n. n. . Pgnitentia est Sacramentum, quo Sacerdo, tamquam Judex, confitenti eum debito dolore confert remissionem peccatorum, cum onere satisfaciendi. Hel fer Sacramentum p*nitentiae est , signum e cax gratiae remissiuae peccati post Baptismum commissi. Miter. Est Sacramentum remistivum peccati per modum Iudicii. vel hanc clariorem subjicio: pq nitentia est Absolutio peccatorum debite confestorum. Sequitur secundo, Ppnitentiam supponere pro Absolutione bacerdotali, ut docet D ctor dist. Ici. qu. I. n. . Tum quia cinquit ve-ga lib. I 3. in Concilium I ridentinum c.I Ibacramentum Pqnitentiae L st signum gratiae, non Prognosticum, hoccst, gratiae fuisturae; neque rememorativum, hoc cst, gratiae praeteritae; sed demonstrativum, hoc est, gratiae quae in praesenti confertur. Confessio autem, aut Contritio non sunt Iigna demonstrativa gratiae I siquidem Confessio non connotat gratiam praesentem, sed tantum formaliter est peccatorum declaratio,& accusatio. Similiter Contritio ij sit ima
388쪽
pellicta , seu dumtaxat Atti itio , est tantum dispositio ad gratiam sacramentalem. Tum quia sola Absolutio sgnificat remi sioncm , quae est effectus hucus Sacramenti: Ergo ipsa Absolutio, non vero Contritio, aut Consessio. habet perfectam rationem bacramenti. Tum denique, quia ex Concilio Tridcntino sese. I . cap.3. plaecipua viS sacramenti Poenitentiae consistit in Absolutione; ac subinde Absolutio primatum obtinet in hoc Sacramento.
suaenam sit forma Deramenti P nitentiae. Nota'dum primo, quod clim Sacramenta novae legis constare debeant materia , & forma, live stricte, sive minus propric dicta; inde sit, quod etsi essentias.-cramenti P nitentiae tarmaliter sumpta consistat in Absolutione sacerdotali, nihilominus cum ad illud etiam concurrant actuSycenitentis, qui se habent per modum materiae; hinc est, quod verba hujus Absolii-tionis dicantur Mima hujus Sacramentit quia videlicet per Absolutioncm actu, pqnitentis determinantur ad Sacramentum conficiendum; sic enim definit Concilium I lorentinum in Decreto Eugenii. dicens: Eo ma huius Iaeramenti sunt verba absolutionis, quae Sacerdos profert, cum dicit: absolvo te, ,e. Similiter I ridentinum sess. Iq. cap. 3 Docet sancta Isnodus saeramenti P nitentiae, formam ... in illis Ministri verbis positam ecse: Ego te absolvo ; quibus quidem de Ecclesiae tanta more: preces quaedam laudabiliter asiunguntur, ad ipsius amen formae essentiam n quaquam spectant, neque adipsius sacramenti administrationem sunt necessariae. Preces illae sunt: Misereatur tui omnipotens Deus, es, dimissis peccatis tuis, perducat
te ad Ditam aeternam. Amen. Dominus noter
Iesus christus te absolvat, is,e. Et hae quidem
preces verbis essentialibus praemittuntur; postponuntur autem: Passio Domini nostri esu Chricli, merita beatae Mariae Virginis, O inanium Sanctorum , quidquid boni fecerit , o mali sustinueris, sint tibi in remissionem peccatorum, in augmentum gratiae, O, praemum
Notandum secundo, cum Doctore subim in s. dist. Id. quaest. q. num. q. quod in sacramento F qnitentiae non requirantur verba ita praecisa, & determinata ad esus con-
fectionem, sicut in Baptismo, & Euchariastia: Cuia, inquit Doctor, Sacramentum H hoc institutum est per modum Iudicii: issententia avtcm potest a Judice ferri qui- ,,buscumque verbis, dummodo IudiciSmen- lcm exprimant: Quare, inquii Doctor, non Hest necesse esse ita praecisa verba in isto is Sacramento, sicut in Baptismo, vel Eu, si charistia, quia sufficit, quod exprima- ,, tur actus sententiae absolventis 3 sicut & si in iudicio publico non oportet esse li- ,, mitata verba: Ait enim unus de The doro Martyre, Iubeo ignibus tradi. Al- ,, ter de Cypriano sancto, gladio animari , , verti plaeet. Communiter tamen ista ver- ba sunt apta: Ego te absolvo; quaecumque Halia praemittantur, vel consequantur se- ,,cundiim diversam consuetudinem in di- Hversis Ecclesiis. Quibus verbis significat si Doctor, quod quaecumque forma, seu vcr-ba, per quae significatur, & explicatur, remissionem pcccatorum fieri auctoritative,& per modum judicii, ac sententiae, erit sumtiens forma hujus Sacramenti, in quo Minister officium implet Judicis, Ac cum
auctoritate sententiam Absolutionis profert et nihi Iominus praestienda sunt ea verba , quae communiter praescribit, ac profert Ecclesia, nempe: Ego te absolvo a pe eatis tuis in nomine Patris, sin Filii, O, ritus sexcti. Utrum aulcm omnes illius Absolutionis particulae, ita necessatio dcbeant proferri, ut si omitteretur aliqua, invalida foret Absolutio , detcrminandum erit , in sequentibus. Notandum tertio, Theologos varias ire in sententias circa sensum, ac genuinam significationem illorum verborum , Ego te absolvo: Primo namque abutensis I. Par. sui Defensorii cap. S. & f. dicit, quod impropric suppletur vel bum obsolao 3 quia, inquit, proprie i uendo, nec baccrdos, Mimo nec Deus absolvit a culpa , vel a Gygna peccati. Tum, quia Scriptura nuc isquam dicit, quod peccata solvantur, ,, sed quod dimittantur, deleantur, &C. GTum , quia peccata non sunt proprie rivincula, nec consequenter homo eis li- , , .gatur , aut ab eis solvitur : Tum, quia si homo non potest absolvi a culpa, quae , , jam praecessit, nec a poena, quae non- Πdum advenit; sed dumtaxat a reatu sin- ,, nae, ad quam subeundam homo propicr H peccatum obligatur. Verum illa sentcntia merito rejicitur ab omnibus heologis,
389쪽
De forma Sacramenti Poenitentis
Tum, quia contradicit scripturae, quae peccatorum remissionem explicat ad modum solutionis: Sic Isaiae s8. Dissolve obligationes impietatis, O c. Et Matth. Iri. suodcumque s. verit super terram, erit solutum is in chlo. Tum quia docere videtur , quod transacto peccato solum remaneat reatus pC nae, a quo dumtaxat homo absolvitur. Seeundo: Non videtur etiam probanda sententia Nominalium, maxime Gabrielis, asserentis horum verborum, ab olvo te, sentum hunc eme: Ego eximo te ab obligatione subjiciendi peccata tua clavibus Ecclesiae et remittere enim peccatum non est dumtaxat relaxare obligationem confitendi
peccatum. Adde quod illa Absolutio firet nulla, quando quis sollim confitetur peccata venialia, vel alia jam confessia& remissa , siquidem etiam ante absolutionem poenitens erat liber ab obligatione alia peccata confitendi. Tertii , non etiam probatur explicatio Hugonis a S. Victore asserentis, haec, abis sol te, significare, remitto tibi poenam aeternam pro culpa debitam; haec enim Ab lalutio verba Cnristi D. & formae Absolutionis detorquet in sensum improprium ,
etenim poena non est peccatum , Iicet ex peccato oriatur: unde remittere peccatum, non est dumtaxat relaxare poenam peccatis debitam, nec etiam haec verba , absolvo te , significant solutionem a poena temporali debita peccatis, ut volunt Alensis, & S. Bonaventura: Tum, quia, ut mox dictum est, remittere proprie peccatum, non est tantiim relaxare poenam ipsi debitam. Tum, quia fieri potest, ut quis cum tanta Con. tritione accedat ad sacramentum p*nitentiae, ut virtute illius CCutritionis relaxetur tota p*na temporalis.
Similiter non probatur modus dicendi sancti Thomae Sp. q. 8q. art. 3. ad ubi rejecto modo explicandi Magistri sententiarum , addit: Esset autem perfectior expositior Ego te absolvo , id est , Sacramentum absolutionis tibi impendo. Haec enim explicatio videtur nugatoria et quia idem per idem significat : Insuper in aliis Sacramentis verba formae non significant collationem Sacramenti . sed applicationem materiae . vel aliquid aliud: Tum quia verba hac tamentalia usurpari debent in eadem significatione , quam ex hominum institutione habent inhumano sermone; non enim possunt significare, nisi id ad quod significandum sunt in-Frcen Theae. Tom. X.
stituta, & ideo illa vox, ego, dc illa vox te idem lignificant intra,& extra Sacramentum; sed haec verba, Ego te Absolvo, ex hominum institutione non habent significare sei lia per significationem reflexam 3 sed aliquid condistinctum ab ipsis: ergo nec Sacramentata significant directe seipsa , sed aliquid
aliud; quod maxime apparet ex sormis aliorum Sacramentorum nulla enim est quae
reflexe seipsam sigpificet, sed vel materiam vel effectum et forma enim Baptismi non signiscat impendo tibi Sacramentum Bapti sint 3 sed applico tibi aquam quae est symbolum absol utionis interioris animae a
Censerem igitur verba illa, Absolvo teri
idem significare , ac remitto tibi pereata , commissa; haec enim cadit in omnia prorsus peccata , non soldm mortalia, & venialia aetur emitturitur, sed etiam in peccata lam consessa, & remissa, quoniam, ut dicemus agendo de colastione peccatorum jam remissorum, in poenitente, quantummvis peccata ei fuerint condonata, semper remanet aliquis reatus indignitatis, qui per iteratam absolutionem minuitur, quia per frequentem iterationem sacramenti P i-ynsiae homo miniis fit indignus Dei beneficus , & amicitia . His ita praenotatis , duo occurrunt hac
in quaestione determinanda 3 Primum, utrilm& quae verba necessaria sint ad formam sacramenti poenitentiae 3 Secundum , utrum ea forma ita necessario debeat verbis pro ferri , ut data scripto absenti aut praetenti
CONCLUSIO PRIMA. Sola verba AbsoIvo te su elavi ad
essentiam sacramenti rinuentlae . Haeteit communior cum subtili Doctore Ioeo
mo notabili Iaudata , ubi dumtaxat pro forma sacramenti Denitentiae annotant haec verba I Ego te absolvo . Nec obstat quod scripserint particulam , (beo Nam prae-t SyuEly-in aliquibus Editionibus Concilii FIorentini illa particula non reperitur , ideo hanc particulam subiiciunt
concilia , non ut denotent caetera ver-b' a quae in formula Absolutionis adjici solent , eme necessaria ad ejus essen
390쪽
381 Tract. I. Disp. II. Art. II. Sect. III. QuaesL III.
rationem; & explicationem conferant: &illa necenario sint proferenda , saltem ex praecepto Ecclesiae. Adde. quod etiamsi eas omnes particulas, nempe a peccatis tuis in nomine Patris, is
Filii, is Spiritus sancti declarent: sicut expresserunt, Ego te absolvo, adhuc non estet consequens , omnes eas esse de necessitate Sacramenti. Nam Concilium Florentinum formam sacramenti Confirmationis expressit his verbi: Signo te signo erucis, b co firmo te chrismatesalutis, in nomine Patris,
Filii, O, I ritus sancti . Similiter formam
Sacerdotii declaravit his verbis: Accipe pol
flarem offerendi saeri iam in Ere 'pro vivis,
is, mortuis . in nomine Patris , is, Filii, Spiritui sancti: Et tamen in disp. de Sacramento Confirmationis, & Ordinis demonstra. bimus explicitam invocationem sanctissimae Trinitatis ad ejusmodi Sacramentorum formam non esse absolute necessariam. Huic veritati adstipulatur Cathechismus S. Pii U. & Cone. Irid. decreto editus, qui proserens formam sacramenti Poenitentiae, haec habet, num. Io. Est autem firma, Ego te absolvo: quam non silum ex illis verbis Aeet colligere, suaeeumque solveritis suter temram , erunt solata is, in caelis et sea ex eadem Christi D. doctrina, quam ab apostolis tra-
Nec obstat, quod tam Concilia , quam
Cathechismus praemittant particulam , Ego: communis enim Doctorum sententia est , illam non pertinere ad essentiam formae 3 cum per ejus omissionem, sensus, qui intenditur a Christo, & Ecclesia, lassicienter intelligatur in verbo absolvo , quod idem est, ac Ego absolvit ut in simili diximuS de eadem particula, quae omitti potest in forma Baptismi.
Porro huiusce veritatis rationem Congruam exprimit Doctor verbis in lecundo
Notabili laudatis, ncmpe quod faci amen tum Pqnitentiae administretur per modum judicii sin judicio autem humano iudicit, quod exprimatur actus sententiae absolventiS, nec enim opus est, quod proseratur species delire , a quo reus absolvatur , vel propter quod condemnetur 3 neque necesse est exprimi, qua a inhoritate Judex absolvat, aut Condemnci, ordinai ia, an delegata, princi-Pali, an secundaria, seu ex commissone:
igitur pari ratione sufficiet in judicio Sacramentali, quod exprimatur actu, sententiae a
solventis, nec opus est exprimere delictum, a quo poenitens absolvitur 3 nec qua authortistate id fiat s ac subinde non erit necesse adessentiam hujus formae, addere illa verba, a pereatis tuis, in nomine Patris, OQ. Confirmatur: Sicut enim a simili in oratione Dominica dicimus et Sicut O nos lamittimus debitoribus nostris, non a icientes, quid eis dimittamus , & scut Joan. II. Christus D. Apostolis Ioquens de LaEaro, dumtaxat ait: solvite eum, finite abire: neque judicavit opus esse adficere, st viveulis, quibus illigatur. Similiter, in vulgari sermone, qui offensam passus est, dum eam vult remittere, lassicit quod dicat, Condono tibi , vel remisto ubi , quia per illa verba suffcienter intelligitur remittere, & condonare offensam; ita a simili Sacerdos loquens nomine Dei , cdm ait i Ego remitto tibi: vel absolio te , suffcienter significat remissonem offensae, vel debiti ex peccato resulis
Denique ea verba susticiunt ad essentiam sermae Absolutionis Sacramentalis , quae principalem effectum Sacramenti significant; sed sola verba, absolvo te , significant
principalem effectum sacramenii Poenitentiae, nempe remissioncm peccatorum: igitur, &C. Major constat; quia proprium est essentiae Sacramentorum novae legis id eff-cere, quod significant, ac subinde ea veraba suffcient ad essentiam sacramenti Poeta nitentiae, quae suffcienter ejus effectus d clarabunt . Minor vero suadetur;verba enim Sacramentorum habent suam dcterminata tam significationem ex circumstantiis adjunctis; unde quamvis illa verba , abso vote , videantur indeterminata, & indifferentia, ad significandam absolutionem cujus.cumque delicti, vel in foro civili, vel , clamcntali 3 nihilominus dum proferuntur super poenitentem , qui sua peccata coram Sacerdote deposuit, determinantur ad significandam absolutionem ab ejusmodi peccatis pcr Sacerdotem, ut judicem vice
Christi factum s quae est principalis effectus
hujus bacramenti. Diees primo: Illa verba non lassiciunt adessentiam mimae Sacramenti, quae determinate , & explicite non exprimunt effetactum Sacramenti: sed illa verba , absolvo te, non significant determinate effectum sa-ci amenti Poenitentiae; siquidem indifferentia sunt ad significandam Absolutionem , vel a peccatis, vel ab excommunicatione, di aliis censuris: ergo necessum est, ut