장음표시 사용
31쪽
28 ferat,causam praemittit, inquiens: Cae terum,quia pleris (vel potius,ut antea omnes, etiam cum alis ectantur, verum iem sivis dissutationabis obtendunt: videmur haud abs re facturi si Leges quasdam laudatarum disquisitionum illarum csed ubi neque enim laudavit in pr cedentibus, nisii unam Veteru Philosophis dignam; & quam collapsam est que, st iis) proponamus: S referamm ad evit, ea quae internos S Piscatorem nunc geruntur.
Quid autem opus est, post descriptiones jam allatas Illae si quidem monstrare possunt libros, quibus quaeque
enumeratarum ab Aristotele sit explicata. At fortean tales hic non affereti Ita est. Non certe talis est primae sex: si modo recte assecutus sum n Umeru,
quem mallem ab ipso met propositu& distinctum fuisse. Singulas autem seo r si in vi deam v s; & i n i p sis a p p t i cationem, ad Piscatorem &seipsum. Principio, i n s uit,qui defie Ione Cl u a- si de hac sola instituisset agere, & non in genere Leges laudatarum dis quis tionum promi sisse to cum altero colla
32쪽
etiam famam suam issat, ad hanc ipsam
veritatem,non oblique,autper malarum artium an cim sed via regia, perveniret o portere. Non, inquam, de Religione tantum est lex; sed generalis et eaque non una ; sed multiplex, & male connexa. Generalis . Quoniam non in Religio
ne tantum Veritas est: neque tantum
alterutrius disputantiu sed etiam utriusque respectu . Neq; tamen etiam conferens cum altero de Religione, semperspectat veritatem. An non Christus, interrog s Pharistos invitos de Chri sto,cujus nam filius esset; Matt.22.U. 2.& responsionem illorum impugnans, v. 3, , ita disserebat de Religione nec tamen spectabat veritatem: alio qui dubiu, quod moverat, exemisset. Nimirum confundere illos voluit: quippe profitentes, se habere scientiam rerum divinarum,praesertim do-
33쪽
ctrinae de Messia; quam tamen revera non habebant. Petrasten ergo Aristotelicum egit adversus ipsos ibi ; uti &i saepius alias Est autem prima Legis istius pars, de quAethis , supervacanea. Si namq;finis est veritas: sublato amore illius, omnis cessat disputatio. Ideo namq;haec suscipi tur; quia finis amatur,tan quam bonum quiddam: sive per se, sive propter aliud. Illo modo, Chri
stianus est disputator: hoc, non est. Altera etiam pars, de studio bonae conficientia, ad osticium quidem Christia ni hominis & Philosophi pertinet,
sed non ad disputatoris pro veritate facultatem. Est quidem studium majus, si finis sit, bonae conscientiae conservatio et (quia, sicuti propter conscientiam tenemur oboedire magistratui; ROm .is. V.S. ita quoque veritati
studere abeste tame posse illam a veritate, jam modo in exemplo Christi ividimus. Aliud si quidem est, loqui de facultate; aliud, de . s. ses. Dialecticus & Orator, facultatem habent So
34쪽
phistices: Cosea e ny autem, Sophistae habent. vir bonus, facultatem habe male agendi, non item evram scrip. Dis Putator analyticus & dialecticus, ta cultatem habent investigande veritatis, eauique etiam investigant, quisq; suo modo . etsi non semper causa con sentiae edi lucri, v. g. aut gloriae seu famae , cujus etiam studioliis est So
phistar sed ibi, pqr sapientiam; hic,
per opinionem, duntaxat apparentem vi paucis. Disputator igitu
Putator , aut ut Christianus est Philodi Mus Illo modo, facultas spectatur: hoc, etiam conscientia; quae negligit quoque .mam, sed vulgi tantum. FataS autem, includit viam: quae seu ta est ; seu obliqua : prava fortassis ulla, nisi per media prava; ut in So- Phisticis. Recta via, est in Analyticis. obliqua, in Topici S.
Sed quid est, quod hanc legem sua-at Num quod sequitur Hoc qui foumus erit in disserendo minus cp. . Si minus erit igitur alia
35쪽
tio quoque, uti AristoteleS vult, Respondentis saltem: S Topic.o. posita praesertim poetae aue tanta , aUt conscientia. Quid vero est, quod cliam hoc suadeat et in donatione de Rel Ione, neminem esse debere HuirGAον η φο G, 'Sed Legislatorem agit noster Bertius; no oratorem aut disputatorem: quod indignum quoque est doctore ejus cemateriae. Atque haec prima Lex est, a parte posteriore recurrens in sexta; uti videbimus. plicatio. Iu applicatione, omissa mentione sui, tantum Perat tale uturum Piscatorem in cla collatione: persuasus lege charitatis, Ovira candore. Et tamen mox varie
illum est vellicatUrUS. Secundam Legem des imit ex metudis taendi,quas putande quibus in Sophisticis Elenchis: in quibus tamen non spectatur veritas; sed opinio: imo deceptio,ex apparente opinione. Atque, ut prius instruxerat Respondentem Aristoteles: ita quoque In terro
36쪽
mune etiam hic facit legem: quq tamet non est utriusque disputantis, in te rogantis & relpondentis; sed interrogantis tantum: neque interrogantis universe; sed sophistice dunt cati verba sunt Aristotelis: netam S A Gre,
ui et iei n&c: Bertii sunt: Cum autem metae sint quadam disputandi, ad quo qui adacta eu, totius orchema iudicio serambuisse creditur; coritvrs postea ; si modo imgenuus haberi velit, di Philosephi nomen
tueri,conversa velificatione, alium cursum
instituere. Quid est,Veterum mentem depravare; si hoc non est Quid orsis siris judicii habet in causa Religionis; praesertim demonstrativa e quae non pendet a judicio alio,quam Sapientum,&proprio. Illorum judicio sese
etiam Paulus subjecit, I Cor. Io.V.Ii-Hoc pectantiaretio,poctunam ali aD .
37쪽
ieram admonitionem Titd.Vclinon auistem reserunt hi judicia suis quidem apo dictica esse debeat, alio, quam ad rem,seus sem. Ad Elenchum referre, est quidem etiam veritatem &falsitatem arguere: sed indefinite tantum.1, Axioma namq; est ; Contradictionis parai unam esse veram,altera alsam: alio
qui hontradictio non est. Illud tamen nondum notum facit, utra pars sit vera aut salsa, definite. Quanto miniis caeteriscopi hoc secerint Quocirca etia hic praetermittit penultimii scopii, quasi no praecipuum et cum tamen par sit ratio Soloecismi &Nugationis.
Interim fateor, ram , quisu te etiam judici uccubuit si ingenum,tametsi la o n- Philosophus, ri velit ; conversa vetasificatione, teneri alium cursem mclituere: etiam ob hanc subjectam rationem. Praestat enim Air visisy, η κακαι; θαμην,
etiam non-Philosophis. HI sane viraboni,(qui etiam esse potest non-Philo sophus simul ais se sentit (talis autem
maxime gnarus est captionum sophisticarum. Ignarus namque,putat tan-
38쪽
tum se sentire; cum tamen no sentiatrquonia decipitur ad eas impegisse,'r rem confieri; vel aperta culpae agnition vel sententiae prioris desertione: a mea in oeriores (veras, dicendum partes, tam Dam Amores,concedere. Cur autem noutraq; ratione cofiteri debet si tamen culpa est,errare aliquado, aut errasse.
Sed quid dicit de quatuor me sysi has, inquit, qui impingit, ubmovetur disputandi jure. Atqui impingit, ex sententia Sophistarum, cum quocunq; ipsis aliquid est negotii. Et mete revera. Etiamne propterea is disputandi jure submovendus 8 Etiamne submotio
Idem iudicium est de eo, quod repo tendo subj ungit: Et sane,qui velea-imaevertit, quae dixit, velaperi falsa profiteri
audet, vel contraria tueret receptis in Eccle
sia sententiis; vel in re seria delirantis mmodum nugari: non par esitati silentium ab omnibus imponi y Neque enim par est, in 'eodem stadio; nedum diverso. De eodem , modo est dictum in ira ome. De diverso autem, patebit ex sequela
39쪽
tibus.Neque enim tequitur:&ina uo e sibi cotradicit;Ergo in omnibm. Eadem est caeterorum quoque ratio. Quanquam enim aliquid prater opinione est; non tamen propterea falsum,aut rejiciendum est. Et opiniones Ecclesiae de rebus mediis, h. e. verbo Dei non defi- . nitis,csitradicenti silentium non im-Ponunt: multo minus falsaenia misiis. Verum quid haec ad Piscatorem Quid ad ipsum; Non videmus et manti ea, quod in tergo Nyy Is vero haec omnia quatuor peccata committit, scilicet. I.Elimbu . Quomodo autem Elenchum, inquit Bertius, committit; sim jugulat. Esto: hquid propterea decedit causae principi Definiendum enim est, ac demonstrandum,qua parte elenchus veritati, repugnet. Videamus autem Elenchu.
Hic pro uno dat plures: eosque divi-d i t, i ii leviores, & maj oris momenti. Ill o-rumque ponit duos. quos si dicit D-viores: illi ergo, quorum respectu sic dicit, leves fuerint ; cum tamen dicat majoris momenti. Num ista Elenchum
Soloecisinum non sapiunt Nam, si
40쪽
leves sunt: non momenti alicujus, ne eum majoris. sin alicujus, nedum majoris momenti: utiq; non sunt leves.
Quod-si autem haec,respectibus forted versis excusari possint: cum aliud sit, simpliciter , & aliud, comparatet quidpiam loqui & intelligere) quid est, quod respectus diversi huic alibi non valent; sed rejicientur simplicia
ter, in primo elencho majoris mome-ti Sed ambo genera videamus. Ex levioribus hunc primum affert. ED , inquit, in mes narratione culpat de Virgine, contenditi pluraliter referret debuisset, i p. ea narra ingulariter. CO n- tendit sua; narrat tua sententia. Est ne autem perinde, ex sua aut aliena sententia loqui Cave dixeris. Quare nec elenchum.
Ej usdem farinae est, quod pro secu-do elencho profert. Suod negat prim se, imo vero per calumniam sibi impingi queritum, ipse aletur rem in polore illis ipsis
verbis,quae citat,contineri. Querit con
tineri sensu Adversarii calumnioso; non fatetur suo. Calumnioso, inqua.