M. Cornelii Frontonis et M. Aurelii Imperatoris Epistulae: L. Veri et T. Antonini Pii et Appiani ...

발행: 1867년

분량: 343페이지

출처: archive.org

분류: 문학

191쪽

AD, ANTONINUM DE ELOQUENTIA idsEximpuvuc, Reyeu pyctvcic, calce laoi Quod librari manu epistula scribta est, a labore gravi digitis consului qui sunt iam in suspicione.

III. Antonino Augusto Fronto'.

Quid . . Scrutetur qua . . Propera. Neque albam virginem, quae vestali Sis, capi fas St, neque Sirbenam . . .

Verba de balbutientibus ponenda varie . . minus . . albi fientium uium his ferme verbis significatur :vox impedita, vox vincia, ο difficilis, vox fractat, vox imperfecta, vox absona. is contraria quaerenti sibi subvenisse certam habeo: οx expedita, vox absoluta, vox facilis, vox perfeci , vox amabilist Tua VOX . . Vere . . . non . . hiSOmnibus . . . PercenSi reis 'Vocis modulatae maiores prima audisse feruntur aves vernas luco paco. Post pastores recens reperiis fistulis se adque pecus oblectabant. Visae fistulae longe avibus modula flores . . murmurantium 'voculis in luco eloquentiae oblectantur.

Ennium deinde ei Accium ei Lucretium ampliore iam mugii personantis famen laterant.

Ai ubi Catonis ei Sallusii et Tulli iuba exaudita est, trepidans et pavens e fugam frustra meditantur. Nam illic quoque in philosophiae disciplinis, ubi fusum sibi perfugium putans, lamnis lane masia erunt audienda.

In mampine Quibu vocabulis appellentur fictent. Ita Maius Amicus e codice nihil notavit, sed aliud quid lasere

Sequentia admodum obscura sunt praefer duo prima vocabula. Ηaec sententia e margine eas. me voce girhentis of Oeli. I. 12. Quinque haec verba in margine sunt, neque satis consis utrum sint e ferii exscripta, an potius scholii more addita sed hoc magis videtur ob variatam orthographiam hamuli pro balbutti mitis. Tantam es in codice spatium. Maius. Sequitur Cod. p. 3T , quae inferiis praefer pauca in margine. Codex Ioviae. Incipit Cod. p. 3T3. Ita Codex amico exhibere visus est, Maio Oeretium.

192쪽

ibo M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARGMIIaec in eos fabula competii, qui nulla indole praediti eloquentiam desperanies fugitans. Tibi, Caesar, ut cui maxime, sublime ei excelsum et amplificum ingenium ab dis datum est. Nam primi fui sensus es incunabula studiorum suorum mihi cognita sunt. Elucebat iam fune nobilitas mensis et dignitas sententiarum, quibus Sola . . . . deerant verborum lumina' ea quoque variis exercitationibus instruebamus.

Ibi in mihi videre moria tempor ali laboris taedio

defessus eloquentiae stadium reliquisse, ad philosophiam devertisse, ubi nullum prohoemium cum cura excolendum, nulla narratio breviter ei dilucide ei callide collocata j, nullae quaestiones partiendae, nulla argumenia quaerenda; nihil exaggerandum', s . . . . . mutilum perficere, hiulcum fariis iugare Consiliari huic magis aetati pus es quam auxiliario '

mu cum est . . . . es . . . Vigure

Nonne omnis oratorum copias Sectabare' refutandi sollertiam, augendi facultatem, eludendi venuStatem, permοvendi delectandique deferrendi incitandique ornandi, conciliandi, inflammandi ' laxandi audisentium animos, aut alliciendi, rectam quandam in dicendo potentiam ac potestatem Pa In mamine Elucebas in puer iam, quibus sola deerans vere lUm. In mamine Prohοemium aliquod excogitandum, narrati brevis, lucida, callida, quaestiοnes Partiendae, argumenta quaerendis, Xagge

randum.

Quod Maius addi in vero, in sextu non legitur. Quattuor lifferas Maius prorsus misis, neque eg Posui XPedire: TUIU Amicus diserte adnota non esse tunc. Reliqua in hac pagina vix apparens. An fori morem imitatus saeculi. inelnsim . L. eo eando ehvhritis. Incipi Cod. p. 3T8 in sextu hodie nihil distinguitur, Maius vidit quinque verba Sententia quae sequitur legitur in margine. In im margine. Incipi Cod. p. 3TT. Codex seetayere Correxit Niebuhrius.1 Codex infamandi Corroxii Niebuhrius.

193쪽

AD M. ANTONINUM DE ELOQUENTIA ibi Tium si quando tibi negotiis districi perpetuisi ratio

nis conscribundae sempus deesset, nonne se fumultuaris quibusdam ei lucrativis studiomun solaciis fulciebas ' synοnymis colligendis, verbis inferdire singularibus requirendis ut

veterum emmata, ut cola synonimorum ratiοne converieres, ut de volgaribus elegantia, de contaminatis nova redderes', imaginem aliquam accommodares, figuram iniceres, prisco Est adornares, colorem vetusculum adpingeres. aec

si propterea contemnis, quia didicisti, philosophiam quoque

non amare. Ut sim Crassus iristis risum deras' ut nostra hic memoria Crassus lucem fugitavisq; ut nostra fidem memoria vir consularis campos formidabat, pοmfinum campum An tibi saepe . . Superat . .

iamen si dixisses nonnumquam . . Sati ConSuluiBSe . . t . . SuPra . . adhuc . . modum. Verum etiam Saepe vir sapientissimus . . nescis novo plane modo. Sed ita res tulerunt. de pule quoque Puteus risii minus sordere . . si ita . . Ver . . tum mihi Seniens' fias inopinataB, aliis .... iactasi'. Tani maius periculum sententiis inest, nisi figurationibus moderatis semperantur Graecis verbis lariasse apera In mamine Si tempus deesset, fulciebas. In momine veterum commata et cola monimorum. In mamine: ut de vulgaribus sedderes. In mamine Crassus ristis risum isderas, alter Crassus minor lucem fugitava mulsaque loca clausa lecticula praefervehebatur. Scr. perperuae. Niebvhri . iauptius perpetis.

Plin. N. Η. VII. 1s. Spartian. Ηadr. c. . mi C. 68 3 16 mitis. Sequitur Cod. p. 386, in qua hodie nihil discerni potest praefer- quam in margine De Amicilio. Incipi Cod. p. 385, obscura, in qua perpauca legi potuerunt 1 Ita Codex Maius expectariS.

194쪽

ib M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM itus significabo: Tot Retivo Reti nuptiboE Tusv vflus insatietusve . . TE UT IT, . . . ne n rifletu . . de Tobi . . Hi et . .etrein . . Osi ego anim . . nulli rationibus . . liber . .

rarus Scias igitur in hoc uno eximiam eloquentiam tuam

claudere.

Moneo igitur Marcum meum etiam atque etiam, et ui memineri obsecro, quotienscumque cibosorepo ev8osu'sucianim conceperis, volvas illud, semet ' diversis et variis figurationibus verses e sesque e verbis splendidis excolas. Nam quae nova et inopinaia audientibus uni, periculum est nisi mer urbs figurentur, ne videantur absurda h. Cetera omnia tibi in eloquentia expolis es' explanain

sunt Scis verba quaerege, Sci reperta recie collocare, scis colorem sincerum vetustatis appingere', sententiis autem gravissimis rei honestissimis abi more' pra 'ma conditio est; ubi semel patefaciae sunt, facile cognitae negleguntur. Contemni denique ei nullo honore esse rhetora videas observari autem ei omnibus officiis coli dialecticos, quod in emini rationibus semper obscuri aliquid ei fortuosi', eoque fit ut magistro discipulus haerea semper et inservias, vincius perpetuis quibusdam vinculis affine ur. Dice aliquis tu igitur praefer ceteros nimirum verbis pulchris ei insignibus uteris ' ego immo volgaribus ei obsi)lotis. Quid igitur est nisi istud saltem scirem, deferioribus uterer.

Maius legii ci. Cetera usque ad laudere inferiere neque conferre licuit. Cod videtur existim. Correxi Niebuhrius. An solba illud lectim. minclo ua. Ingeniose Mauptius: isolvas illud identidem et diserrig. . Duo vocabula v. Maium excidere. Reliqua evanida. Niebuhrius mavult expedita. Berotinenses abundaS. Incipit Cod. p. 3T6. Ita Codex aliter Maius. Deus in Codice it.1 Codex tilena, quod correxit Niebuhrius.

195쪽

AD M. ANTONINUM DE ELOQUENTIA. 153 IV Antonino Augusto ronis.

Pleraque in ratione recenti tua, quod ad sententias affines, animadverto egregia SSe pauca admodum vn tenus verbo corrigenda nonnihil interdum elocutione novella parum signatum. Quae melius visum est particulatim scribere ita enim facilius perpendes singula, et Satis temporis ad inspiciendum habebis, ut qui plurimis negotiis aut agendi occupatus sis aut actis defessus. Igitur in prohoemio quae egregie a se dicta putem, quaeque arbitrer corrigenda, scribsi tibi. Scripturum deinceps pro amore in De meo confide cetera Prima ergo pars lata mirifica est, multis ei gravibus sententiis referta, in quibus

eximiae sunt . . . . Si recte . . . quo genere Cui . . Ser- te . . Primi . . . et hoc genere . . Oderutae et . . non

nullo . . PSSe. Si parce et cum dignitate . . . Muli deinde gravior et severior subiuncta .... nihil . . . nobis pinionis Tralatum, tum . . . reSila impule rint . . . vincas. IneSSE . . muni . . e . . Ver- Sum e . . ni. Alterum proprium, comes alterum translatum, pifex. Neque ulla verbis istis inter se communi inest neque propinquitas. Offendi igitur aures ingruens diversi

Vides quantum similitudine verborum formae adsecutus Sit, ut verbum postremum, quamquam Parum pudicum, non indecorum esse videatur ideo sollicet, quod . . verba similia praecedant. Quod si ita haec verba confra dixisset quique pene bona patria laceraverat, indita obscenitas verbis appareret . . iras . . ei venire manu venere'. Ad . . aures;

Incipit Cod. p. 3T5, cuius nulla effigia hodie supersunt. Incipi Cod. p. 38i, cuius incerta sunt vestigia. Ηeladoreus supples formiae.. Catilin. O. 1 . Codex inedita C. F., Mullerus in Annal. Flecheiseni XCIIIp. so mavult insita. F. foeditas obscenae scis iapyiareret. Bαι-αnnus Echs,inius d is fer coniici inaudita. Idem in superioribus supplet quod id verbia S. P. Cod videtur habere enire. Maius. Immo ventre, nam quod primo loc ventre posui Maius femere fecisse videtur.

196쪽

iba M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM tertioque hicicxeuri ei

Enimvero ad philosophos librum legas magistro inferpretani iacitus adiendas intellexisse adnuas; aliis legentibus ipse plerumque dormites audia Tiso TrousTov, iri beUTepo diu multimaque numerari' et 'sucst Ecetiv, 'inc EcTiv fenestris patentibus laborari. Securus inde abeas, cui nihil per noctem meditandum aui conscribendum, nihil magistro recitandum, nihil de memoria pronuntiandum, nulli a verborum indagatio, nullius synonymi ornatas, nihil de graec in nο- stram linguam pariter vertendum. In eo quoque meuS

magister Dionysius fenuior es compositam fabulam protulit de disceptatione vitis ei arboris ilicis . Vitis se ante ilicem ferebat, quod suavissimum fructimi

hominum conviviis et deorum aliaribus crearet. Idem dulce esu idem haustu iucundum. Tum se maiore cura quam Cleopatram reginam ornari, comptius quam Laidem formosam. Pampinos suos ita pulchros esse, ut necferentur ex eis Liberothyrsi, corona Sileno nymphis bacchisque redimicula ilicem

esse horridam, infructuosam, inamabilem creare boni auiamοeni numquam quicquam 'praeter glandem 'a In mamine De laude vitis quam ilicis, et de disceptatione, quam sibi invicem refulerunt.1 Paginae 383 quae sequitur, nihil superest. Incipit Cod. p. 388.

Codex numerare. Sequuntur, ut videtur, duo versus fugaces. Codex neoc, quod Maius non correxit Omnin Frons praeoculis habet Sextum empiricum Marci magistrum cuius haec ipsa verba leguntur pyrrhon. II. ii ii Is sqq. e contra log 11 ff. 18 sqq. Atque hinc confirmare licet Sextum illum chaeronensem revera Unde m Sse que hunc empiricum, confra criticorum dubitationes. arum autem argutiarum causa ipse Marcus cum ab aliis irrisus est, fum etiam ab

Avidi Cassio. Capitolin in huius vita Maius.

Maius inserit illam, qu vocabulo Codex 'res. Dedi lectionem Maii, sed non satis est spatii in codice qui habes DIC Mal deum cum Ed Mediol. Trueindorfius item dulce esu item'. i. Incipi Cod. p. 38T. Periis in sequentibus lacunis aferculum unum cum dimidio. Mctius.

197쪽

AD M. ANTONINUM DE ORATIONIBUS. Me in lacer a. Item vos . . . Nunc ego consuli in fabulis finem facio, ut, siqua acrius dicta sunt, permixta fabulis molliantur.

M. FRONTONIS

(M. CORNELII FRONTONIS AD M. ANTONINUM DE ORATIONIBUS ,

Antonino Augusto Fronto.is pauca subnectam fortasse inepta, iniqua Nam

rusus fax magistrum me experiare. Neque ignora omnem hanc magistrorum vanam propemodum ei stolidam esse Parum eloquentiae V, e sapientiae nihiU. Feres profeci bona' venia veterem potestatem e nomen magistri me usurpantem denuo. Fateor enim, quod reS Si, unam Solam OSS CRUSum incidere, qua causa claudas aliquantum amor erga se meus: si eloquentiam neglegas. Neglegas tamen vero potiuS cenSeo quam prave excolaS. Confusam eam ego eloquentium, catachannae' ritu, partim igneisi nucibus Catonis, partim Senecae mollibus et febriculosis prunuleis insitam, subvertendam

Sequens sententia legitur in margine. Tituli nulla remanens vestigia. Incipit Cod. p. 382.

198쪽

IA M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM cente radicitus, immo ver Plautino iram verbo exradici ius. Neque ignor cοpiosum sententiis ei redundantem hominem esse verum sententias eius solutares video nu3quam 'quadriped consili cursu fenere, nUBquum pugnare', nusquism

maiiestatem fudere, ut Laberius, dictabolaria immo dicieriapοtius eum quam dicta continere'. Itane existimas graviores sententias et eadem de re apud Annaeum istum reperiurum e quam apud Sergium ' Sed non modulatas aeque fateor neque ita 'cordaces' ita est: neque ita tinnulas ' non nego. Quid vero si prandium idem utriusque' apponatur, a positas' oleas alter digitis prendat, ad os adferas, ut manducandi ius fasque est ita dentibus subiciat alter autem leas suas in altum iaciat, ore veri excipiat, exceptas, ut calculos praestigiator ' primoribus labris iaosienses Ea re profecto pueri laudenti' convivae delectentur; sed alter pudice pranderit, alter labellis gesticulatus eris:

In mamine Primoribus labris finxi nominativum singularem hoc prim labrim .

farto: Etas,inius ctro. Maius quamquam: non eo ducunt vestigia in Cod. Ηρindorfius: umere. IIorum verborum lectionem dedi sec. Maium sed si in Codice hodie quoque legi po38ens, appareres, ut opinor, eum errasse. Amicus vidit studere dictahOloria terio. Ingenioserueindoreus es, et Laherius ait, dictaholari, immo dicteria potius eum quam illatia continuare. Quod doleo, haec quoque pleraque omnia evanuerunt. Pro in

quod legerat, Maius dedit te. De Sergio vide iudicium Quintiliani Insi.

13 Cod. pr. m. laboris Echsfeinius lauda Cic. pro Cael. 12, 28 de Orat. I. is 88 Plaut. Trinumm. v. sio Oudendοrp. in Appul. Mef. p. 66.1 Maius confer quintiliani iudicium Instis. X. 1. Recte Iacob-

199쪽

AI M. ANTONINUM DE ORATIONIBUS. ibi fer quoque nonnulla. Etiam lamminae inferdum argentiolae cloacis inveniuntur eane re cluacas iurgandas redimemus 2 Primum illud in ista genere dicendi vitium furpissimum, quod eandem sententiam milliens alio atque alio amictu indutam referunt'. Ut histriones, quom palleolatim' saltant, caudam cycni, capillum Veneris, Furiae flagellum eodem pallio demonstrant ita isti unam eandemque sententiam multimodis faciunt', ventilani, commutant, comvertunt, eadem lacinia salutans', refricani Mandem unam sententiam saepiusquam puellae olfaciariae sucina. Dicendum est de fortuna aliquid omnis ibi Fortunas an- fiatis, praenesti 'nas, respicientis, balnearum etiam Fortunas

omnis cum pennisi', cum roseis' i cum gubernaculis reperias. Unum exempli causa poeiae prohoemium commemorabo,

poetae eiusdem temporis eiusdemque nominis fui aeque Annaeus h. Is initio carminis sui septem primis versibus nihil aliud quam bella plus tiam milia interpraefatus est. Nu ne hoc repliceii quosi sententiis Itisque ilatum sceleri: Una sententia est In suo ictrici conrergum laceriae Iam haec altera est notosqtie iacies: Tertia haec erit. In commune n me Quartam numer Infestisq- hiatu iu=ια:Ai enim sunt quaedam in libris eius scite dicta, gravia In mamine Visiοsum dicendi genus eandem sententiam alio atque alio amictu induere. In marstine Vitupera Lusianum. lia Codex. Nempe Frons is est, qui iure su de hoc vitio queraturis Codex: Miam. Cf. Plaus Pseud. V. 1. 28. Orestius fortasse laciunt. Maius coniicit: saltant. Orellius es inuesiviant. Mauplius: Mondem

IIaupsius et Usenerias in Annal. Flecheiseni XCI p. 268 Olfaetoria. Explici quaternio XXX, cuius notam amicus primus vidis. Incipit Cod. p. al. Maius laudas Ores inger. 3. 5.

200쪽

i58 M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM Appellia quoque quintam. Sionis fores qui S Sexta haec IIerculis aerumna Et pilo minantia pilis: Septima de Aiacis cum corium. Annaee, quis finis erit

Aui si nullus finis nec modus servanduS Si, ur non addis et similes lutios Addas licet et carmino nolo tuborem'. Sed ei loricas e conos ei enses et balteos ei omnem armorum supellectilem sequere'. Apollonius autem non enim IIomeri prohoemiorum parartificium est Apollonius inquam, qui Argonautas scripsis A,

quinque re . . . . quattuor Versibus narrat: Κλεα ωTusu, viros qui navigassens o VIIovetolo met cetolaci, iter quo naVigassent: cici,'oc c*risuocuvri Nexicio, cuius imperio navigassent hoc rou is,cicci 'Ap ui, navem qua vecti essent. Isti autem iam oratores quam poeiae consimile faciunt atque' citharoedi solent, unam aliquam vocalem litteram delenone 'vel de Aedone multis ei variis accentibus leanflare. Quid ego verborum sordes et illuvies quid verba modulate collocata et effeminas fluentia' 'P . . Ibi igitur . . inverSanie . . nare hoc elegantiae ' genus in clipeo se Achillis in orationibus portet, non parmulam ventilare neque hastulis histrionis ludere'. Aquae de sipunculis concinnius

In mamine Clipeo, ludere. Ita Codex: dipnis pares. ieindorfius requirites Aeetimulos quorsae quintam. Orellius: occumulat quoque viriliam. Iam Niebi rius hunc versum esse vidis. Imo emequere. Aiebuhrius. Incipi Cod. p. 3l3. Supple unum versum cum dimidio. Neque igitur sufficit cum Niobuliri scribere res diseram. Ηaec est lectio Maii Dii mei vidis nouem gens . . . CUIMIDII 'λαcciv. Itaque Frontonem dedisse suspicor: aETubulcic, cui rei nonis gente ii,cicci ces. Mae ratione quinque res constabunt Maius in Ed Mediol fere eodem modo.

An aemone Peerluampius inruor . Saf. p. 38 legis de Inone

1 Ilaec sententia in textu periis, sed appares in margine. Tum incipis altera columna, quae nequis legi praefer adnotationem in margine is oksfeinius coniicit eloquenlicte.

SEARCH

MENU NAVIGATION