장음표시 사용
141쪽
Utrum ut Verhum et humanita uniantur, necesse sit aliqui creatum intervenire, quo Sit per mo-ctum vinculi se nexu intermectili uictis relatione unionis Sontienctum: Quae clemum Sit ratio Stricta unionis hypostaticae Infinita serme sunt quae The0l0gi, Saeculo praesertim XVII et XVIII, de quid litate seu natura uni0nis hyp0Staticae disseruerunt ac inter Se di Sputarunt aliis pr0 modo substantiali unionis, aliis pro relatione media pugnantibus 1 . Quae . Thomas hac de re senserit tradideritque, pauci comprehendem US. Et prim quidem, doctrina . 00t0ris est, inter humanam naturam SSUmptam et SSumentem personam
nihil intercedere per modum vinculi. Sive illud accidens, sive substantiale quid esse dixeris. Et generatim quidem id efficitur ex doctrina quam tradidit, ubi de materia et forma, de p0tentia et actu tractandum erat. Docuit enim p0st Aristotelem Vlli Metaph. l. 8 eo errare vehementer qui copulam aliquam mediam p0Sueria ut inter animam et corpus, formam et materiam, u Sicut inter ea quae sunt penitus diversa. Nulla enim causa est aciens unum a quae Sunt Compo Sita e materia et 0rma nisi
1 Haec sus declarata tibi dabit Fr. Selim iit, uaestiones selectae eae Theol. 99mat. q. 5, p. 310-428. Pudet boritae 189l.
142쪽
sunt in quibus nihil est medium inter habens et id qu0d
habetur, sicut inter subjectum et qualitatum vel quantita-10m nihil est medium. . . Inter sormam autem et materiam non cadit aliquod medium, quia forma per seipsam informat materiam vel subjectum . Causam reddidit II c. Gent. c. l quod si per Se competit formae quod sit ac-tti corpori D, quoniam ex intrin Seca rei natura potentia ut 0rma hera ad alteram ordinantur. Vare, cum hyp0stasis divina rationem eminentissimam actu S habeat, ad humanitatem comparata, hanc ibi, nulla interjecta copula devincit. Nec illi qui contradicunt, theologi negant in hac reparem esse conditionem unionis intor Verbum et naturam 8Sumptam, quae S unionis inter potentiam et actum quippe qui mediam unionem uir ibi quo defendant. Sed, quod ad praesentem quaestionum speciatim attinet, totus est S. Doctor in liminando distinet qu0vis
cujusve generis Vinculo. uaerens utrum humanita assumpta suerit, mediant gratia, distinctis primo gratia quae dicitur ipsa voluntas Dei gratis aliquid dantis, et gratia qua significatur ipsum gratuitum donum Dei, reS-p0ndet, primam quidem gratiam essentialiter requiri,
cum haec tanta Sublimatio natura humana facultatem Omnem, OmnemquO Xigentiam creaturae Superet. AlternVer0, quatenu contradi Stinguitur ab hoc qu0d est humanam naturam SubStantialiter unitam esse persona divi nae, Sela quatenUS S gratia quaedam habitualis, ibil0cum non habet, neque per modum dispositionis ad Unionem, neque per modum inculi, Sed unice per modum proprietatis veluti naturaliter uni0nem Consequen
valet ut excludatur realita qua Seumque media, n0n
143쪽
LIBER SECUNDUs 133 accidentalis solum quae saceret unionem tantum accidentalem, sed etiam illa substantialis quam plurimi finxerunt. Universim nam quo S. D Oetor pronunciati quod In unione naturae humanae ad divinam, nihil potest cadere medium formaliter inionem ad San S. . . Sicut inter materiam et sormam nihil cadit medium. . . alias esse accidentale Sset
prius substantialici quod est impossibile Μ III D. 2'.
a. ). ec vero te m0xeat illa rati quae pro opposita tuenda Sententia c0nStanter ingeritur, aliquid demum assignandum eSSe quo p0Sito Deu sit aliter et sublimius in anima Christi quam in aliis. Hujusmodi enim rati0ni sic occurrit Angelicias Dicendum quod h0 quod Deus est in anima Christi vel in natura assumpta ali modo quam in alii creaturis, non est per aliquam dispositionem ad-Venientem, Sed per ipsum esse personae dii inae quod communicatur naturae humanae III D. 43 q. 34. 1
ad 8 . Et si quis urgeat justis non dari Spiritum . quin
novus essectu in creatura producatur ac propterean OVam quoque realitatem in assumpta natura produci
debere, respondet ib. ad 9 Dicendum quod Spiritus
Sanctus dicitur dari de novo non Secundum mutati0nem Suam, Sed mutationem creaturae, quae est inperceptione doni Umis I et ita etiam Filius Dei dicitur uniri naturae humanae, non per mutationem Filii Dei, sed per exaltationem ipsius, non ad aliquod d0num creatum, Sed ad ipsum esse increatum personae di Dinae natura enim unitur immediate personae quantum eSSe , ib. in Orp. . Fac autem huic s0luti0ni non acquiescatur, et iterum Opponatur unionem cum Deo per fruitionem beatam, n0n intelligi sine dono quodam creatori atque adeo mulio minus uni0nem in persona ibidem ad T regeret S. D0ctori quod unio quae est per si uitionem, eSt uni per pe-
144쪽
rati0nem et quia ad operati0nem persectam n0ni0test natura humana nisi mediante aliquo habitu, ideo portet ibi esse aliquam habitualem gratiam quae Sit principium illius uni0nis. Sed uni in persona est uni adesse inter humanam autem naturam et esse quod habet in pers0na n0ni0test cadere medium quod sit principium illius esse. Tt haec quidem, ut antea dictum est, ita comparata Sunt ut omnem Omnino realitatem physicam ab extremi diStinctam remo' eant.
Sed quia sunt n0nnulli quibus exclusa non videatur realitas modi substantialis, etsi medium quodvis accidens seponi debeat, pauca quaedam de modis illis addenda sunt. Hos expugnavit Tiphanii. 0p. c. c. 40-70 ,
ostendens esSe recens inventum, antiquis Sive philoso
phis sive th00logis inc0gnitum 4 , it idque pugnantes
inter Se terminos involvens, perinde ac si diceretur accidens substantiales tum denique Supervacaneum, quippe quod nihil conserat ad usus pro quibus excogitatum St, id est ad c0nstituendam hypostasim ac ad unionem SubStantialem sol maliter es sidiendam. Et me quidem judici0 sic pugnavit ut inceret. Unum autem argumentum pr0- tulisse sufficiet, et h0 ex doctrina . Th0ma de accidentibus. Discrimen enim inter sormam substantiatum et formam accidentalem in hoc ubique reponit qu0d si forma substantialis facit esse simpliciter et ejus Subjectum St
I id si quod praecipui modi substantialis patroni vel simpliciiser
vo quadamtonus ipsi consessi sunt e quibus usque modum illum unionis hyposlatica diei si nunquam fortasse venisse in mentem S S. Patribus, eumque scholastica disputalion non mullis ab tinc
annis inventum ess in 3 p. D. 4 c. i. 22 et Suare suetaph. D. I S. 1 n. 43 et 1 Ex his, inquit, si similibus Aristotolis t0Stimoniis nutium firmum pro hac sententia iis modali distinctione argumentum desumi potest et idem sentio dei Thoma et de aliis antiquioribus aes. D. 34S 5 n. 4.
145쪽
LIBER SECUNDUS 3 dens in potontia tantum, sorma autem accidentalis n0nsaei esse simpliciter, SedeSSe tale aiat tantum, aut aliquo modo se habens subjectum enim ejus est ens in actu is 1 p. q. PT a. 6 l . Verte nunc et reverte modum illum substantialem unionis, et tibi constanter occurret ut sol macuju Sulla sectum Sit en actu, maxime si suam existontiam humanitati concosseris. Quare Simodium illud sit quo formaliter humanitas Verbo conjungitur, unionem Sse aecidentalem Omnino neceSse est. Ν0que tamen is est S. Thomas qui neg0 dari creatam aliquam union 'in cuju mens et doctrina venit breviter exponenda. Continetur autem in 3 p. q. 2 a P col. III D. m. 4 a. l. er hoc enim quod ambae naturae divina scilicet et humana, conveniunt in una persona Filii di conssequitur habitudo quaedam unius ad alteram, quam S. Doctor appellat Unionem Consequit m inquam ac proinde longe dissert ab ea qua veluti
media Verbum humanitati copularetur. Haec autem relatio, non aliter ac caeterae creaturarum ad Deum habitudines realis Si ex parte naturae creatae, rationis ex
parte divinitatis et Verbi. u0d ut pateat, cogitandum
est r0lationem inter extrema duo de novo consurgentem tunc solum esse realem utrinque, cum in amb0bus advenit illius undamentum quod si undamentum uni
soli realiter adveniat, unumque Solum ab altero dependeat, in hoc solo relatio realis est, et nonniSi secundum rationem alteri competit. s. S. Thom. l. p. q. 13 a P . Relatione u quaedam innascuntur e motu triuSque, et tunciportet quod issae relationes sint realiter in utroque extrem0rum, Sicut paternita et hujusm0di quae
146쪽
dam autem innaScuntur eum Diu unius sine immutati0ne alterius, qu0d accidit in his qu0rum unum dependet ad alterum, et non e c0nVerS0, Sicut Scientia ad scitum et in tali bus relatio est secundum rem in eo quod depondet ad alterum, in alter Vero Si Secundum rati0nem tantum. Cum igitur in incarnati0ne non Sit aliqua mutati saeta in natura divina, Sed in humana quae tracta est ad unitatem in pers in diVina, erit haec relatio, scilicet uni0, Secundum rem in natura humana, in divina autem Secundum rationem tantum Secundum quod di ei Phil0s0phus in V. Metaphys qu0 aliqua Sunt relativa, n0n quia ipSa referuntur, Sed quia alia reseruntur ad ipsa is in III l. c.). Mutationem dixit, non eam quae sit transitus ab uno Statu ad alium, cum humanitas assumptioni non praeextiteri Sed quae pectetur perc0mparationem ad m0dum qu humana illa natura sese habuisset, si n0n SSumpta sui SSet ad esse Verbi, sed
proprium eSSe, 0n Secta ac aliae, 0rtita suisset.
Ex his . Thomas, ut biter id advertam, colligit unionem hypostaticam Verbo Dei nihil immutationis attulisse. u Dicendum quod contingit aliquando in relativis aliquid relative diei, n0n quia ipSum reseratur, Sed quia
alterum resertur adipSum . . . Sicut Scibile relative dicitur
ad scientiam. Et in talibus aliquid incipit relative dici de
nou quod prius n0n dicebatur, nulla mutatione saeta circa ipsum, Sed circa alterum nulla enim mutatione lacta circa scibile, incipit eSSe a me Scitum per mei mutationem. Et similiter dicitur re Scibilis non per potentiam passivam quae Sit in pSa, Sed per p0tentiam quae est in sciente et Sic est in prop0Sito. Non enim potest esse ut Creator ad creaturam reseratur ni Si quia creatura ad ipsum resertur, in qua relati realiter existit.
147쪽
et ideo Deus dicitur uniri n0n per mutationem Sui, Sed ejus cui unitur. Et similiter eum dicitur uni bilis, hoc dicitur n0n per potentiam aliquam pasSivam in De existentem, Sed per p0tentiam quae S in creatura, ut uniri p0SSit D C s. i. q. 164 6 ad 2. Reliquum e S ut, Oronidi gratia, c0lligamus ex disputatis preSSaque ratione desiniamus in quo sita demum sit uni hypo Statica Et quidem, ut dicamus primo quid non sit, uni hyp0Statica non illa e S de qua modo Sermonem habebamus utp0 te quae con Sequatur elevationem humanitatis et Sit accidentale quid. In Super, ut patet, hoc nomine n0n appellatur uni duarum hi posta-
gnata, primum a Ne Storio, tum ab illis theologi quos S. Thomas in 3 p. q. 24 6 consutavit, ac sub alia I manu perius a Cuntherismo suscitata est enim haec union0nnisi materialiter hypostatica, nempe ratione termi-n0rum unitorum, i. e. hJpOStaSeon quae junguntur. Nec est uni qua duo principia subStantialia Sic componuntur, Ut Utrumque rationem partis habeat, et illadii c0eant simul in unam hyp0Stasim unamque naturam et essentiam, qualis Si uni corp0ri cum anima, et generalius materiae cum forma neque enim id requiritur ut uni sit substantialis, etsi nunquam in creatis unio
substantialis ad unitatem hyp0StaSis terminetur, quin primo fuerit in unitate naturae si . Ad rem . Thomas Dicendum qu0d accidens dividitur contra Sub Stantiam. Substantia autem, ut patet, dupliciter dieitur uno modo pro e SSentia Sive natura alio modo pro Supp0sit sive hypostaSi unde sufficit ad h0 qu0d 0n sit uni acci-
148쪽
dentalis, quod sit facta uni0 Secundum hypostasim, licetn0n sit acta uni Secundum naturam n 3 p. q. 24 6 ad 3
Nec uni hypostatica eSi qua duae Substantiae convenirent in unam tantum perS0nam aut Sp0Sta Sim, utriusque Compo Sitione ConStitutam. Haec enim unio non esset in unitate perS0nae divinae, quae, cum aeterna Sit et in se per omnia SimpleX, nulli HS acceSSu naturae creatae c0nstitui potest in Sua ratione pers0nae. At nec esset in unitate perS0nae creatae, cum, Ut modo dicebatur, nulla substantialis unio sit in creati quin primo sit secundum essentiam et in unitate naturae.
P0stquam diximus quid uni hyp0statica non sit, di cendum quid sit. Porro Sciendum est quod si aliquid significat dupliciter uno modo formaliter, alio modo materialiter. Formaliter quidem significatur per nomen id ad quod significandum n0men est principaliter impositum quod est ratio nominis Sicut h0 nomet homo significat aliquid compositum ex corpore et anima rationali Materialiter ver significatur per nomen illud in quo talis ratio Salvatur : Sicut hoc nomen homo significat aliquid habens cor et cerebrum et hujusmodi partes, sine quibus
non potest eSSe Corpia animatum anima rationali , Haec
S. Thomas de o t. q. 9 a li), ubi qua rit quid nomen persona significet in divinis, relativum an absolutum Porro, quando Sermo sit de quid litate unionis hypostaticae, locus est adhibendae supra dictae distinctioni significationis Scilicet, omnibus satentibus, unio Sp0Statica, seu unio Secundum lio postasim sormaliter Sumpta, denotat assumptionem naturae humanae in praeexistentem
et nimia bilem Verbi personam, ut fiat ipsi propria natura qua Verbum sit et dicatur homo. Sed lis est de si-
149쪽
LIBER SECUNDUS 139gnificatione materiali quam litem, ut pluries ostensum est, s0lvit Angelicus d0ctor aiendo praedictam unionem nihil aliud esse quam levationem Seu tractionem aSSUmpta humanitatis ad esse personale Filii Dei vel, qu0d perinde est, unionem huju naturae cum aeternae prae- existonii pers0na Verbi secundum esse eaeis lentiae increatae, vi relationis personalis modo proprio possessae l). Iac enim uni0ne posita naturae duae sic distincto manent, ut unus idemque per unam et in una subsistat ut Deus, et in altera Sub SiStat ut hom0.