장음표시 사용
111쪽
xarc nnia debet. Deus aut e conjungi viae smarem & foeminam, ut pcrpetuo in eo- idem thalamo maneant. Unde Hieron. a. contr. Iovian. . sugust. c. IS. de bono conj.
O alibi juie taxant Catonem Uticensem , quod Martiam uxorem Idortensio filiae ljam desponsatae loco , elocarit, ut refert.
ippian. 2. bell. civ. Lucan. lib. 2. quod ille fecerat ex autoritate dc constitutione Numae. Pius iar. in Numa.
Antiquitus lanea & nodosissima Zona cingebatur sponsa, quam sponsus vix solvere poterat, ut perpetui vinculi, quo se obstrinxi siet sponsae, recordaret ur, Irancia xol. I p. Memor. ad cujus rei admonitionem Turcae adhuc ocreis insolubilibus novas nuptas implicant. Mena v. in hise. Turc. Baroti axem , quo vecta erat sponsa in domum mariti, comburebant, ut sciret, abitum ex domo mariti sibi interceptum. Plut in probi. 2 m. cap. 23. Illud cum sciret Artemisia , viri mortui cinerim ebibit, ne dc in morte a viro separa retur. Gell. lib. Io: cap. Ig. Senecae uxor curavit sibi venas una cum marito incidi, ut etiam in morte, Philosophiae e-Σemplum daret. Grun erus in vit. Senec.
QuJd de Indi eis referam mulieribus Namque ubi mortifero jacta est fax ultima lecto, Uxorum fusis stat pia turba comis : Et certamen habcnt leti, quae viva sequatur Coniugium, pudor est, non li- euisse moti. Ardent victrices Δρ flammae pecto
112쪽
pectora praebent, Imponuntque suis ora Perulta viris. Proper t. lib. 3. Ele. I 2. Straho tamen l. Is . lege quadam, quam refert etiam Diod. Sic. lib. II. in juncuim id suisisse foeminis susprcatur, ad praevertenda veneficia, quibus mulieres solebant vitis maritorum insidiari. Voluit antiquitas ostendere perpetua debere foedera conjugalia esste, cum etiam aliae amicitiarum species, nisi morte, non dirimantur: Nec enim divortia Mosen Iudaeis concessisse nisi ob duritiem cordis, Christas ipse docet Matth. Ist. v. 3. Alioquin divortia per se licita non sunt, sed ad illarum rerum classem pertinent, de quibus dicitur in c. Ner Di. Is . d. quod agnoscanmr, sed non praecipiantur, de proinde vitio non careant. Quod enim ita permittimus , ait Chos . Homil. 73.
in cap. I s. Matth. in eap. hac ratione 3 I. q. I. nolentes praecipimus, quia malas voluntates hominum ad plenum prohibere
Charondat iniqua lex est iu quacunque de causa liceret uxori a v iro divertere, quam Thurii coacti fuerunt corrigelle, cum mulieres illa licentia abusae , praelibidine sua mutarent maritos. Diod. Sicul. lib. I 2.brblioth. Legem quoque ra. tab . fuisse, ut divortium e 1set, si mutuo consensu suas res sibi habere juberent, colligere est ex 2. Philip. cicer. O l. pen. ad L Iul. de ι ι lG. 2. O T. de divort. ex Il.
113쪽
turale est , quam eodem genere vinculorum dissolvi, quo colligatum est. l. nihil
tam nat. de R. I. Et quae consensu contrahuntur, contraria voluntate dissolvuntur
s.fn. I t Luib. mod. toll.obi. quia prout quodque contractum est, ita & solvi debet, lirout de solui. O liber. Tanta tamen apud priscos Romanos matrimonii reverentia fuit, ut dicente Tertuli. in lib.de Monet. post annum fici ci. V.C. id genus duritiae primum fuerit: aut, in Apolog. per annos fere scio. nulla repudium domus senserit. Sp. enim Carbilius Ruga anno V. C. 323. M. Attilio. P. Valerio Cost . cum uxore primus divortium fecit, idq; jurando coactus , quo Censoribus promiserat, se uxorem liberorum quaerendorum gratia ducturum, Gell. l.4. e. 3. Dionys. l. 2. V hi divortiis semel via patefacta, libido aliorum' plenis velis se cuta est. Sulpitius Gallus uxorem dimisit , quoniam eam capite aperto foris
versatam cognoverat. Plutar. inprobi. I 3. Valer.l. s. c. . P. Sempronius Sophus uxorem repudiavit, quod se ignorante ludos spectarat. Antistius , quod eam in publico cum quadam libertina vulgari locutam viderat, Valer. ibid. a milius Paulus , nequidem rationem reddere voluit, quare uxorem probam, castam, pulchram , domo ejiceret, Ptistareh. in e miti
tantum calceum ostendit, dicens: se solum
114쪽
ium scire, qua in parte pedem premat. Propterea coacti fuerunt Imperatores immoderatam hanc licentiam certis legibus circumscribere : & jam facilitas dita solvendi matrimonia solo consensu, dis-pIicuerat Theodosio & Valent. l. consensios .Qde Repub. O jud mor.subl. Dissicilio-xem enim debere solutionem esse , favor imperat liberoru. Vnde certas causas divortiorum d. l. enarrat, praeter quas non
liceat nuncium uxori remittere. Sed & ex illis, utpote adhuc minus lassicientibus , nonnullas mitigavit Iustin. Νου. III. quo nihil praeceps relinqueretur & temerarium in matrimonio propterea , quod homini non liceat ea solvere, quae Deus ipse copulavit: Paulus notanter addit r. Cor. 7. v. ao. iis, qui matrimonio juncti sunt, denuncio non ego, sed Dominus rUxor a viro ne discedito. Quod si etiam discesserit, maneat innupta, aut viro re conciliator: & vir uxorem ne demittito..Ambrosus in eum locum relatus c. uxor α viros 2. a. 7. limitando. Uxor, inquit, a
viro non aiscedito, nisi fornicationis causa. Hanc enim exceptione facit ipse Christus Mati. s .v. 23. Mat. Ist. v.st. August. I. I. de adulter. eos. ad Pollent. c. 8. O s. l. I. debon. conjug. c. 7. c. I. Oa. O c. quemadm.3a.q.
7. Fuitque lex omnium serer gentium, quae conjugia immaculatius coluerunt, communis , ut adulteria solvant conjugium ,
quia licet graviora sint peccata, quae ma
115쪽
trimonii iura satim non tollunt, tam euadulterium peccat in fidem conjugalem , adeoque in ipsum conjugium, & proinde
sine cotroversia lassicit ad ejus solutione. Nec vero impune caetera habet adulter vel adultera, si a toro excludatur, aut etiam conjugio re iterando prohibeatur: Veru optimi quiq; legum latores adulteris gravissimas destinarunt poenas. Poenam capitalem ipse Deus infligi voluit, Leυit. 2 o. Deut. 22. eaq; apud multas gentes in usu retenta fuit: Parthi ait Iusinus l. 3. nul la delicha adulterio gravius vindicabant. Tenedi lex reserturis Heraclide in polit. ut utriusq; adulteri corpus securi concidatur. Nonnulli vero p cena mitigarunt, prout Piato infamiam pro poena posuit, 8. de si. quam Athenienses una cum interdictione sacrorum infligere solitos, ex Deiam Osth. orat. contra Neat. colligitur. Cortynenses. Iian. IE. variar. his. Cumaei Plui. in probi. II s. foro expositas adulteras riserunt, postea infames dimiserunt. Zaleucus oculis mulctavit adulteros. Val. l. 6. c. s. AEgyptii, nares foeminis , viris mentulas ferro demetebant, sit huc allum des ait Hor. Diod. Sicl. 2. c. 3. Diogenes Uolebat ex testibus suspendendos moechos. Cum enim Didymum quendam adulterum este audierat, respondit hominem ex
Nec possunt non mollitiei accusari priis mae Roniau. Ieges , quia non ultra du-
116쪽
De Marito e Vxore. δο centesimum lapidem adulteras, adulter os paulo langius relegabant, ut constat ex deprecatione Tiberii pro adultera apud
cit. a. 6 8. S ed& Aug. l. 3. de civit. c. .ser ibit, antiquos Romanos, quam vis aliqua da narratione, nunquam tamen mor
De foeminas adult effas punivisse, idque secundum jus T. obtinere lciat. s.parad. cap. 8. putat per t.s quis vidua ire de quaequbi mulier ob duplex peccatum, incellu in& adulterium, a Marciano deportari scri-hitur. Sed quid de jure Dig. sit, nos Iurisconsultis disputandii in relinquimus : illud certum est l. Iuliam, poenam sanguin s irrogare adulteris , tam maribus . quam foeminis : Constat etiam Macrinum capitol. in Macr. & Aurelianum gra-
in ur. item Constantinum l. tul ille, qua gladio puniuntur sacrilegi nuptiarum, ut loquitur in I. 3 o. in M. C. ad i. Iul. de ad ι f. Ideoque probanda non est indulgentia Iustiniani, qua patitis est a Theodora e I iis mi adulteras a poena capitali. Νου. 1ῆq. e. Io. Quod si Zonarasnullus dixi silet, Theodoram nomine Imperatoris multas ill-lisse li. si Imperator non indicasset, se saepius usum consilio conjugis, Nov. δ. ccp. r. nec coegimet magistratus etiam injussa ejus jurare, Nov. 8. t 3. eiusdemque alienationes valere jussisset, l. I. Bene AZen. C. de q adr. pras'. vel ex sola hac lege sagax conjectator id discere poliet,
117쪽
so C A δ u T III. Exclamat Iuven. Sat. 2. Vbi nul lex Iulia 3 dormis imitabor, vhi Iam C tua lex est, Romulet dormit Z Is quippi legem tulit talem: In adulterio uxor en tuam si deprehendisses, sine judicio impune necares : illa te, si adultera res , digito non auderet tangere, neque jus est, Seli lib. Is
sap. 23. Et Plut. in Rom. autor est, Romia
Ium dedisse viris facultatem accusandi adulteras, sed idem denegassesceminis: ictquod a Severo Anton. decrerum quoqu habemus, in I.publico I st. ad laul. de -- duit. Jc a Constantino repeti tum, issiacenin C. Th. de Repud. ubi sancitur : viro licere repudiare uxorem , sed non contra ἀMulier enim debet viro reverentiam ,
bonos mores pactum ait, quod contra reverentiam, maritis debitam, pactum est. Per me vero , quibus reverentia debetur , sine venia dc iussu praetoris in jus vocari non possiant, L Generaliter, j. dein jus voc. cap. Episcopus quast. 2. Sed nos illud sembrosi ex 32. q. . c. N nno probamus. Omne stuprum adulterium est: nec viro licet, quod mulieri non licet. Eadem enim a viro, quae ab uxore debetur castitas. Nec enim alterutri impunius licet scortari. Vnde nec alterutrius vel imbecillitas, vel licentia vacatio
Illud tamen circa praesentem mater ἴ-am a d.
118쪽
am adhuc considerandum, an recte Romulus privatae mariti vindictae mulieris adulterium commiserit, an vero rectius causa coram judice disceptari debeat. Α- milius nemini vel ex agnatis uxoris repuisdiatae rationem reddidit. Plut. ιn e m. De Germanis scribit Tacitus de mor. Germ. Adulterarum poena praesens & mari tis permissia erat. Accisis crinibus nudatam coram propinquis expellit domo
maritus , ac per omnem Vicum verbere agit. Publicatae enim pudicitiae nulla est venia. Bodin. I. de Repub. cap. 3. cu pit privatam uxorum castigationem re-ὰucta in , ne publica accusatio utramque personam diffamet. Sed id ipsum est, quare publice secun dum ii. accusari debeant, ut a facili delatione metu infamiae deterreantur mariti. Alcibiades fano humeris ex foro abripuit conjugem, ne secreta tori publice panderet. Philip. Mesaneh. in lib. de collatione actio. foren. ttica, O Rom. ccu I2. EVAnt. Pius adulterium uustinae ignovit. Capit. in Gnt. exemplum futurus reliquis maritis, ut peccata conjugis mussitare
potius, & sciendo nescire velint, quam se in publicam ponere infamiam, quod Adrianum quoque fecisse ei. Spart.scribit,
qui uxorem, licet adulterii suspectam, tamen retinuit, remotis ex aula adulteris , Cabbas Romanus solebat Me caepati, cum
119쪽
Consulitur hac ratione quoque innocentiae foeminarum , quarum multas sine causa domo exactum iri a maritis veri triuile esset, nisi tui cogerentur magistratus inquisitionem revereri. De caeteris divortiorum causis dit putentTheologicum I misconsultis. Quid de diverstate religionis sentire debeamus , a nemine rectius discere possvnvis, quam
D. Paulo I. ad Corint5. cap. 7. v. g2 . si
quis frater, ait, uxorem habet infidelem, quae consentiat ad habitandum cum eo, ne eam dimittito, & v. Iq. Maritus C-nim infidelis sanctificatus est in UXOre, uxor infidelis fanstificata eli in viro ,
quod repetiturin 28. q. I. in Sum se in c- Iam nunc illud: cui consonat. rex t. in l.
Eum qui in sin. C. de Episc. O Cler. ubi dicitur mulier sua conversatione dignum sacerdotio virum effeciste. Si vero infideli placuerit discedere, fidelis liberatura nexu matrimonii, ut aiuApostolus, quia deseritur, Sed& Chil debertus III. I cxὲ rancorum, ab Amatrico Gothorum in Hispania rege , sororem suam Clot Adin reduxit, quia frustra labor vorat, jam diu in convertendo marito ab Arria nil mo. Valer. l. 3. GἀV. L Nan quam satius ellet, ut antequam contra herentur matrimonia, contensioni religionis prospiceretur , sicut proceres Poloniae Iagelloni Lituaniae duci noluerunt Ludovici filiam elocare, antequam bapti in
120쪽
De Mausto se more'. 9stiretur & Christianus fieret: Munst. in Gari. Zc Vladista us Locticus Gedemini, Lituan. ducis filiam prius sacris initiari curavit, quam eam filio Casi miro jungeret, Cromer. lib. II. Iagello quoque postea l. tulit, ne essent inter Russos & Catholicos ma trimonia, niti illi converterentur , Crom. Is. quod cum non observaret Alexander M. Dux Lituan. Iohannem Moschum in se incitavit Sigism. tu Moseo υ. Leves enim Theophili Iconomachi &Theodorae uxoris, super imagini-hus dissensiones, perpetuo virum erga uxorem exacerbarunt Zonar. in Theoph.
Solon ob sterilitatem quoque uxoris,& multo magis ob impotentiam viri dita solvit matrimonium. Plutarch. in Solon. Anaxandri des rex Spartanorum jussis fuit uxorem sterilem repudiare, quod cum re cusaret, coactus est aliam superinducere. Berod. lib. s. Spurium Carbilium Censores coegerunt, primum divortium Romae facere ob sterilitatem uxoris Gell. lib. I 7. c. 2 I. TaItari ne quidem pro uxoribus habent, quae non pepererunt. Pant. in descr. Tart. Basilius Muscovitarum princeps Salomen , quam ex Iso o. virginibus unam elegerat, ob praetextam sterilitatem, in
monasterium detrusit, Sigis. Bar. in bist.2u coeti . Grisfina Roscissat Rus tu, ut utile Diugossus , ducis filia, accusata viri Lesci Siradiensis , frigiditate, ab ipso abiic