장음표시 사용
301쪽
positivum, & aliquando eZcusox, non t/mς QScusat, nisi in casu necessitatis ; sed in casu posito nulla est necessitas: ergo holexcusat & consequenter non licet absolvere dimidiate tanturi confessos. Maior patet inductiVe in omnibuβ praeceptis p6sii. vis Minor probatur, quoniam necessitas confitendi, vel cum munieandi in die magnς solennitatis non proVenit eX aliquo pth
cepto obligante ad confessionem, Vel communionem, nec ex alio capite; sed solum est devotionis causa Velle illa die confite. ri, vel communicare: ergo nulla adest necessitas.s Dices: supposito, quod omnes illi velint confiteri ,& alia,
impossibile est a paucis Confessariis omnium integram confessio. nem audiri, necessitas urget dimidiandi confessionem, licet non
Sed contra 1. Necessitas ista eX suppositione non est sufficieas causa excusans ab impletione prςcepti, sed potius debet quis abstinere ab illo priori, ad quod sequitur talis necessitas: tum quia necessitas ex suppositione est libera absolute, si id, ad quod sequitur liberum est: unde potius debet praetermitti opus absolute , quam fieri sine conditionibus necessarib, & ex praecepto
a. Quia si admittantur pro causis eXcusantibus ab impletione praecepti necessitates ex suppositione; posset dici quod excusim retur Sacerdos ab impletione praecepti jejunii naturalis, supposito quod aliqui velint audire Missam, & ipse solus sit, & non 3 unus , similiter excusaretur quis ab auditione sacri in dielesto , supposito qubd voluerit vigilare usque ad Auroram, PS quo sequitur necessitas dormiendi usque ad meridiem . Et idem in caeteris: quae omnia communiter reputantur absur da: immo si occurrat praeceptum audiendi sacrum , & Sacer din non possit aliter satisfacere, nisi celebrando , potius d b tabstinere a celebratione, quam non jejunus cel ebrare : qua H Qvrgo potius non debet praetermitti praeceptum Divinum d ly xegritate consessionis, quando nullum extat praeceptum dςςQR sessio.
302쪽
fessione, sed solum devotionis causa ad id impelluntur fideles λ6 Ex quibus intelliges, quod casus, in quibus excusamur a
praecepto integritatis confessionis, debent supponere necessit tem Confessionis absolute, vel ex prςcepto Divino faciendo, ut est in articulo mortis, re similibus; vel neeessitatem moralem, ad vitandum scandalum, vel aliud grave damnum, qua suppo sita necessitate , fit rationabilis causa, vel ex impotentia physica, vel morali orta, excusans ab integritate confessionis.
Ex distis inferes 1. Contra Suar. & Granados apud summam Diano, verbo Celebrare Μissam n. . falsum esse, Sacerdotem , vel alium habentem reservata, & copiam Superioris
non habentem, posse inferiori confiteri, subiicendo reservata, ob id sollim, ne multum disserat confessionem, vel Communionem , cum longa mora unt sit gravissima necessitas: tum quia est periculum moriendi in peccato: tum quia diu privari amicitia Dei est inextimabile detrimentum: addunt tamen non sufficere,si solum per unum,aut alterum diem disterri oporteat.
Patet inquam esse falsum, & pNcedenti astine, idem enim possent dicere illi, qui in die magnς solemnitatis volunt confiteri. Tum etiam , quia si ipsa mora esset necessitas, liceret propter moram, quς intercedit, ut hispanus E. G. accedat ad UNbem , ad hoc, ut petat absolutionem reservatorum Summo Pont. absolvi a quolibet Sacerdote. Et si periculum remotum moriendi esset sufficiens, cum hoc non solum in magna mora , sed etiam in parva subsit, posset etiamsi mora sit unius diei, ut
concedit Μendora g. rqo. immb etiam si mora sit unius horς, quia etiam in una hora est tale periculum,ut infert Tambur. tanquam inconveniens ex sententia Mendorς, quς sibi non placet se Attamen si hoc est inconveniens, & etiam sequitur ex illa priori opinione, quam ipse tacite approbat in Metb. S. Com. lib. 2. cap. 1.s. 6. u. 2 . etiam, & illa sibi placere non debet . Illud detrimentum privationis amicitiae Dei potest per
Contritionem vitari absque recursu ad Confessionem dimidiatam. Si ergo nullum adsit scandalum propter illam moram , nec alia subsit causa, non est mora praecise , ratio eXcusans ab integritate Confessionis, quoniam nulla est necessitas Confessio. nis absolute.
303쪽
8 Inferes i. Non posse Sacerdotςm RbsQlvere dimidiis ii tum eonfessos, die quo spirat t*mpu. ς mmunionis in Pisisti
te, &alias est magnus concursu , it ut pjures remanerent is impletione praecepti. Ratio est, qui x X xi tWmporis proe6α. munione est de Iure Ecclesiastico, integri RS Vero Confessi6hii est de Iure Divino: unde potius hoc, qu m illud debet preponiderare, & melius est dilatare communionis tempuS, quam con. fessionem dimidiare., Sed quid dicendum, si Sacerdos transiens per Regiones in fidelium, ubi non possit immorari, & multi sint Christiani, qui
implere debent praeceptum annuae communionis, nec alium Sacerdotem habeant transacta illa Opportunitate itaui non pos. sit omnium integre confessionem audire , an possit dimidiate tantum confessos absolvere λRespondeo, qubd si solum urgeat preceptum Ecclesiasticum
jam expositum, non potest. Ratio est, quia praeponderat Di. vinum de integritate confessionis, Ecclesiastico, immo in tali inopia, nec eos obligat praeceptum Ecclesiasticum: secus vero dicendum est, si per plures annos non habuerint Sacerdotem , cui confiterentur, nec sit spes probabilis amplius opportunita tem Sacerdotis nacturos . Ratio est, quia in tot annis probabilissimum est obligare secluso praecepto Ecclesiastico praeceptum Divinum sacramentalis confessitonis, licet secundum se sit indeterminatum, sicut licet prςceptum Charitatis sit inde. terminatum , & etiam Contritionis, certum est obligare infra quinquennium. Tum etiam quia probabilissima sententia est Μam l. in A. q. 12. Major. dist. I7. q. a. Adriani q. s. de conscii Na- r.sup rcap. Placuit. de Poenit. dist. 6. Nugn. iv ῖ. p. tom. z. q. 6 ort- ψ. couclvj. q. asserentium praeceptum Divinum Confessionis
Dbligare, quando est speciale, & grave periculum, qadd obli
viscetur homo multorum peccatorum mortalium at in casu pQ sito, dum per plures annos non habuerint confessarium, nec perplures sint habituri, est grave periculum, ut obliviscantur plR rium peccatorum mortalium: ergo tenentur ex prςcepto Divi no confiteri. At hoc supposito est necessitas consessionis, S im potentia moralis excusans ab integritate, ergo &c. Tum eti/m
quia concurrentibus ambobus prcceptis Divinis, potius est jημμ
304쪽
Consessionis, quod est de principali, quam illud integritatis ,
maenitenti babenti con uetudinem peccandi contra Legem Dei , natu C , aut EC Us ei; etsi emendationis spes nulla appareat , si deneganda, nere differenda af olutio, dumtνο- do ore proferat se dolere, o proponere emendationem .Rςmitto primb: consuetudinem distingui ab occasione
peccandi, consuetudo namque importat habitum faepe eXeuntem in actum , vel aetuum frequentiam , etsi nondum genuerint qualitatem habitualem; non dependentem ab aliquo extrinseco; ut habens consuetudinem blasphemandi , solvendi jejunium Sc quod non solet ei accidere eX conversati ne cum aliis, vel ex occasione ludi, vel amicorum frequentatione ; sed ex seipso: occasio vero peccandi importat eXtrins cas quasdam circumstantias, vel personarum, vel loci, vel alicujus eXercitii, eX quibus provocatur quis ad peccandum: ut ludus, fςminς contubernium, ebriorum conversatio,&perditorum hominum, &similia. Ex frequentia autem occasio. nis, s*pe labendo in peccata , potest comparare consuetudinem peccandi, &simul versiari in occassione peccandi. In prςsenti solum est sermo de consuetudine sejuncta ab occasione , insequenti de occasione. 2. 2 Emendationis spem non posse concipi; nisi ex signis ipsius poenitentis, & observa aliud esse spem emendatimnis apparere, & aliud est spem illam exequutioni mandari , tu Iud enim importat probabilitatem de prςsenti; hoc verb de futuro , unde potest contingere aliquem habere verum propositum
non peccandi de cotero, quod sit firmum, & efficax, & tamen dubitare, immb probabilius sibi persuadere peccaturum; quia ille est actus voluntatis, hic verb Intellectus. Unde Confessarius potest spem concipere emendationis, & cerib cognoscere firmum propositum, & animi prςparationem , & tamen du-
305쪽
ctum futurum, sed est actus futurus. t
3 Adverte igitur id, quod in prςdicta Propositione dacii,
tur, & primb quae non damnantur, ut a negativo ad positiqui procedamus Nota ergo non damnari hoc, quod deneganda notis rabsolutio poenitenti, de quo dubitatur e equutioni non mandaturum emendationem, dum actualiter constat de eius emen datione in proposi to voluntatis,ut habente pro Objecto futurari exequutionem: nam verba Propositionis non loquuntur in hoo casu, cum dicant: etsi emendationis spes nulla appareat in hoc enim casu habetur vera actualis emendatio, non tantum vocetenua
prolata, in proposi to voluntatis, & spes exequutionis ipsius, si
velis illa verba referri debere ad emendationem eXequendam Itaque non debet requirere Confessiarius emendationem in re
seu in exequutione jam positam, sed in praeparatione animi, ut spes sit, & probabilitas de ejus exequutione. Probari potest hoc, exemplo ex communi Theologorum eo ctrina, distinguentium dilectionem Dei perfectam, & essica cem, in assectivam , quς consistit in simplici actu voluntatis transeunte, quo homo proponit firmiter Deum diligere, itarit omnia, quae ipsi placent, admittat, omniaque ipsi displicentia excludat, & effectivam, seu habitualem, quae consistit in exciquutione , & duratione predicti propositi in exercitio: ita posssumus dicere de emendatione, & illam distinguere in arieti. vam, & esseetivam, & sicut sussicit ad justificandum hominem dilectio affectiva; ita sussicit ad disponendum ad justificationem in Sacramento obtinendam emendatio asteotiva; quae quideto si procedit ex dilectione Dei, vel Contritione , jam justifc xante absolutionem, cur ergo homini justo deneganda est abso lutio λ Si verb ex Attritione, iam habetur totum id, quod xς lquiritur a Conc. Trid. dicente. Si voluntatem peccandi ex is l μ prvcni oec. esse actum, quo se paenitens ad Dei Grati/Min Sacramento obtinendam disponit. Cur ergo sussicienter Φsi posito deneganda est absolutio δ
306쪽
4 Quod si queras : quando habetur hujusmodi emendatioessicax affectiva λRespondeo: tunc haberi quando quis detestando peccatum,
totaliter detestatur omnia media ducentia ad illud, nec rem Dei affectus ad aliquod ex iis, eligitque amplecti, omnia media ad illud vitandum necessaria. E converso verb,inefficaX propositum emendationis est, quando non odit omnia media, nec omnia curat, & proponit tollere, quς conducunt ad peccatum nec omnia ad illud vitandum necessaria proponit amplecti : A Confessario vero perscrutante de istis mediis , dignosci potest efficacia, vel inessicacia propositi. Et insuper, ut sit vera spes
emendationis , requiritur efficax voluntas exequendi illa media . Alia signa addit Layman lib. s. trin. s. cap. . num. Io. quς funt: rarius peccare, vel aliquis major dolor ex vero animo
conceptus, vel spontd confiteri, in iis, qui non urgentur a prς-Ceptore, Patre, Pςdagogo, consuetudine congregatorum ad confitendum, vel aliquo usu, propter aliquam festivitatem , ut accidit in mulieribus, &c. tunc enim habetur signum emendationis , secus non item : quae pro habente consuetudinem intumenda sunt; non pro versante in occasione; occasio enim potest tolli de praesenti. s Sensus igitur damnatae Propositionis est , quando paenitens habens consuetudinem peccandi, non habet hoc essicax propositum; nec vult abstinere a mediis ducentibus ad peccatum; nec habet intentionem essicacem ponendi omnia media necessaria ad vitandum peccatum; quod potest experiri prudens Consessarius, ei proponendo talia media, si libenter, vel toto corde ea amplectitur, vel si refutat, vel si durum videtur ei illa apponere; vel vitare; signa enim haec sunt interioris aLfectus ad peccatum nondum eradicati, & consequenter in tali casu nulla est spes emendationis, etiam si ipse ore proferat, se dolere, & emendationem proponere. 6 Dicendum est: denegandam esse absolutionem paenitemti habenti consuetudinem peccandi, si nulla spes emendationis appareat; etiam si ore proferat, se dolere, & emendationem
307쪽
Probatur: Iste talis non habet propositum essicax noticandi de caetero I ac proinde non eXcludit voluntatem , di, quae requiruntur a Trid, ut paenitens ad Dei gfatii, ' Sacramento Poenitentiae impetr ndam se disponat: er 6 ι' est ei impartienda uacramentalis absolutio, Consequ. sequi ii 'quia nisi ex parte renitentis adsit Vera materia requisita ad 'Sacramentum, quae est actus pinnitentis, non conficitur sicramentum. Antec. quo ad primam partem constat ex dicti quoniam hoc interest inter propositum efficax, ct inerieus '& ex hoc colligitur essicacia doloris, & Consequenter non esse verum dolorem, qui enim Vere dolet, non remanet affectu, ad id de quo dolet, nec ad media ducentia ad illud; imm0 6m. nia media ad illud vitandum adhibet. Nec quia dicit, se dolere, & emendationem prop0nere, est ei credendum, licet enim in confessione poenitens sit testis, &reus, & ei credendum sit tam pro se, quam contra se, dum
contrarium non Spparet, non tamen ei credendum est, quando
contrarium apparet, ut est in casu praesenti, in quo supponi tur nullam apparere spem emendationis , ac proindδ non esse verum dolorem, qiust deessentia huius Sacramenti. V In his autem consuetudinem peccandi habentibus, quos expertus est Consessarius saeph recidivos, magis cavere debet, praecipue quando confitentur propter aliquam solemnitatem , vel aliam occasionem, quae non est omnino spontanea ex aficietu relinquendi peccatum, sed vel ob scandalum vitandum , Vel ex mera consuetudine, quam habent confitendi in similibus festivitatibus. Advertant se periculo nullitatis Sacramentum exponere, & proprias conscientias peccatis illaqueare, dum alienas nimis laxe conantur a peccatis liberare: recogitent, edm, qui saepe promissionem emendationis non servavit, s*pe non ac Cedere ad confessionem cum vero, & emcaci proposito non pec
candi ,& si afferret emcax propositum, ad ejus majorem firmi tatem eX periendam potest, si expediens videbitur per aliqRV dies differri absolutio, quamvis Sanc. disp. 9. num. II put x βψ' esse saluberrimum consilium absolutionem denegare. Eg0 ζῆ men in praxi severior fui circa hoc , quam nunc speculati Processi .
308쪽
Potest aliquando absolvi, qui in proxima occasione peccandi veris satur , quam potest , o non vult omittere , quinimmo dire diij, ct ex proposito quaerit, aut ei st ing rit.
mam,& remotam: occasio proxima dicitur illa, quς Vel eX suo genere talis est, ut frequenter homines silmilis conditionis ad pecca tum mortale inducat, vel e Xperientia constat in hoc homine talem effectum habere: remota vero, quae talis non est . Omnes Do conveniunt in hoc, quod, qai in occasione remota versatur, possit legitime absolvi; occasiones enim remotas ubique obviam habemus ; & sic juxta Apost. r. ad
Cor. 6. Debueramus omnes exire de mundo: nec satis esset in Eremum secedere.
2 De occasione vero proxima communis est DD. sententia teste Ioann. Sanc. & Tambur. absolvi non posse eum , qui in FrOXima occasione peccandi versiatur , quam potest , dc non vult omittere : unde in primis praedicta damnata Propositio temeraria esset ; quia est expresse contra communem sensum Doctorum , nec aliqua ratione fulcitur . Secundo, quia ut docet S. Th. I. a. & cum eo caeteri DD. qui Vult causam , eX qua regulariter sequitur effectus , virtualiter vult effectum , sed qui versatur in proxima occasione peccandi, quam potest,& non vult ommittere , Vult causam , eX qua regulariter , re frequenter sequitur peccatum : ergo Virtualiter vult peccatum : atqui habens aflectum Virtualem ad peccatum voluntarie , non habet dolorem de peccato , & propositum non peccandi de caetero : cum haec debeant e Xcludere voluntatem peccandi, sive formalem, sive virtualem, & alias hoc est de necessitate Sacramenti Poenitentiae, cum sit ejus materia , ut patet ex Trid. supra cit. ergo iste talis non est capax absolutioniS.
3 Hinc patet, quam sit abominabilis secunda pars praedietq
309쪽
'o2. Gedeonis Gladius . Propositionis, qua dicitur; q*m mst in in , x propo rit, aut et 'ingerit et per priorem enim partem solum omissio tollendi occasionem, Fr bRRς - xςM Rctus positikii quaerendi occasionem. His igitur certi , di indubitatis omissi ad aliqua particularia circa hanc ma eriam discutienda triis
Sequitur primo : eum , qt acpiu admonitus de ejiciendi concubina, quam retinet domi quam Omnes concedunt eta occasionem proximam & id negle it, non fore absolvenduci nisi prius ejiciat, quamvis asterat proposi xum ipsam ejiciendi . Ita teste Ioanne Sanc. universitas Doctoru . Ratio est, quit nondum expulsa concubina est in p.riculo peccandi, & cum possit hoc facere ante confessionem, voluntarium est ei illud p ulum, licet asserat seriecturum, & h beat hoc proposi. tum, &hςc est differentia inter hunc, & habentem consue.
tudinem peccandi; quod iste dum retracitat consuetudinem , non est ei amplius voluntaria, Cum non sit in sua potestate ita tim a se consiuetudinem propellere, quia habiten vitiosus, vel virtuosus acquisitus, sicut non per unum actum generatur, ita nec per unum actum corrumpitur: remanet tamen in ratioste in voluntarii , cum retractatur, Constat etiam hoc Corollarium ex Cap. Legatur 2 . f. a. ubi
Gelasius Papa admonet Faustum, absolvendos non fore, qui in errore, & occasione peccandi sua culpa immersi sunt, & ex Cap. Satisfactio de Poenit. dist. 3. desumpto ex D. Aug. lib. de dogmatibus Ecclesiae cap. 5 . ubi dicitur; Satisfactio Poenitentiae est Rccatorum causas excidere, neque rarum suggestionibus aditum inis gere, & ibi Glos verbo Causas ait: mitiorum radicem, nec ut icit ramos lucidere , ct opportunitates, vel occasiones peccandi, s dist. 8 r. Cap. Valet dicitur: Valet interdum converss , o anim. sallit motati hori; plerumque enim dum mutatur locus, mutatur , σμηtis asses et congruum est enim inde etiam corporaliter avelli, v is itquc it cebris deservivit; nam locus ubi quisquepra vixit, MC i Up ctu mentis apponit, quod epe ibi, vel cogitavit, vela sit 6 Sequitur secundo contra de Lugo, quem citat, &sequi
tura ambur. inΜeth. Confess. lib. 3. cap. 3. V. n. 6. nec pQ ς
absolvi eum, qui non dum 'eiecerit concubinam , etsi, h/brat
310쪽
extraordinarium dolorem, & propossitum. Ratio est jam adducta, quia cum potest, versatur voluntarie in periculo peccandi : potest autem ante consessionem illam ejicere. Unde fallitur Tambur. dicens, quia ab hoc sic armato possumus sperare victoriam; cum victoria in hujusmodi non sit speranda a pugna, sed a fuga, ut docuere SS. PP. & dictis, &factis: ut eorum
eXempla , &scripta testantur. Excipe tamen si iste talis dum accedit ad confessionem cum tali dolore incaeperit ponere media, & dare opportuna remedia ad eam ejiciendam, ita ut eX his,& animi sui praeparatione, moraliter certum sit statim finita confessione quae ad suum levamen sinitur praecedere ejecturum concubinam ; quia moraliter judicatur ejecta, juxta illud axioma.quod parum distat,nihil di stare videtur. Haec lainen fi ceptio in Dioecesi Μessanensi locum non habet,ubi ex Synodalibus, in licentia,quae Confessariis scripto datur, praecipitur, ut co-cubinarios non absolvant, nisi post duos menses a sieparatione 6 Petes, an hucusque dicta debeant extendi ad eum, qui prima vice accedit ad Confessionem , licet multo tempore antecedenti versatus fuerit in occasione peccandi, d irri promittat
se occasionem ablaturum. Respondeo: aliquos, quos sequitur Sanc. disp. IO. num. . a
serere hoc permitti posse, etiam si ter , aut quater promissionem non servaverit , tamen probabilius existimo cum N avar. Rodr. Ant. Fernandercit. ab eodem Sanc. etiam pro prima Vice non fore absolvendum, nisi de facto ejiciat. Hoc in primiςlocum habet in Dicec.Μessan .ubi assollite praecipitur sine ulla eX-ceptione. Constat ex verbis Gelas adductis, qui non excipit aliquid, sed loquitur absolute de versante in occasione peccandi : & ubi lex non distinguit nec nos distinguere debemus. Patet etiam ratione supra adducta, quia potest ante Confessionem hoc praestare, consequenter tunc est ei voluntaria expositio periculi. Nec hoc periculum consistit, ut deinde non eiiciat, ut putat Sanc. sed consistit in occasione, quam affert coliabitatio , quin praesens est, dum non est ablata, cum possit auferri. Excipe primo: si iste talis antequam ad Confessionem accederet,exvero proposito non peccandi dustus,a copula cum tali formina quam domi habet per diuturnum tempus absti nuit, V1 licet