장음표시 사용
631쪽
tutum erat Cathedrale ejusque vicarium. Ab his meum rogatus juὀieitimsetipto respondi, nihil certi constare de Ecclesae pollutione : cdm enim nulla secta suisset sanguinis effusio, solaque pollutionis causa, quae restare poterat, in languentis mulieris interitu , qui dubius adbi e & incertus erat, sita esset , nemo quidquam de pollutione asscrere vel negare por
rat , dum eventus mortis in ambiguo erat. Veri natamen ad suturam praecautionem jam in praesenti cessandum esse illie . Divinis , & abstinendum
raritet 1 loci reconciliatione praesenti, Aut reconsecratione , quae suturae prorsus erant inutiles & supervacaneae , qualiscumque successurus erat eventus sive mortis, sive reconvalescentiae. Si enim mors intcoeniret, eo duntaxat momento, & non antE , pollutio eventura erat Ecclesiae , atque ita necessitas incumbebat iterandi praecedentem & inopportunam Ecclesiae reconciliati m , tune temporis sacrae de impollutae. Si vero aegra recon- valitura erat, majus nasciturum deridiculum ex publica reconciliatione, aut
etiam operosiore consecratione procul accersiti Episcopi ad conssecrandum locum ritε jamdudum consecratum. Illa igitur mentibus insedit melior sententia , praeter Divini ossicii cessitionem praesentem nihil interim esse moliendum, paucisque diebus resciri possse quid tandem de aegra muliere sit eventurum : si moriatur, reconciliandam esse pollutam Ecclesiam sine mora per aquam benedictam 1 vieario Generali , aut a sacerdote , quem ad hoe placuerit delegare , juxta cap. ultim. de consecr. Eccles ne diuitiis intermittatur Divinus in ea cultus. Interim ord de consensa Capituli r sandus erit ex vicinioribus Episcopus, ut quamprimiim commodε poterit
in civitatem accedat ad Ecesesiae consectationem , communicata utrobitaque potestate, Vicini quidem Generalis jurisdictione , sine sua non potest Epicopus in aliena Dioecesi Pontificalia exer re ; & Episcopalis ordinisae Pontificii jure , quo utplurimi im privatus est Vacarius , reque ipsa caret , quamquam illius enaria iis meritissimis, Massiliensis Ecclesi visarius.
632쪽
Testonsum Authoris ad Consultationem remota cujussam proCincia Archiepiscopi, de poenis canonicis refractario cuidam Clerico debitis.
Os vicTus erat contumax remotae provinciae Clericus duplicis sacrorum Canonum transgressionis. Prima transgressiociat in crimine susceptorum sacrorum ordinum de manu
alieni eujusdam Episcopi, sine ullis proprii Episcopi dimiit,riis ae te iii monilibus literis. Alteram hule priori trans reisonem protervus Clericus addiderat non tantii m Missam indebitὶ suse eptam celebrando invito proprio Antistite, vel din etiam resignationem Curati cujusdam Beneficii in sui Avotem in Curia Romana favi suscipiendo ; & quod deterius est inconsulto Episcopo , ad quem ex Papae rescripto remittebatur examunandus , ejusdem Beneficii possessionem privata authoritate ineundo , sedes insuper, quod teterrimum est, Curam ipsam exercendo , de sacramenta Pirochianis administrando , injussit Dic celani, quem ne quidem dignatu, est convenire: ac proinde cne ulla sui praesentatione , sine signaturae aut Literatum exhibitione, quae Vis vulgb dicitur, sine examine , sne fidei proosessione, sine praescripta forma & provisione Curatum Beneficium usurpavit. Hie duo discutiendi concurrentes in illo Clerico desinus , quo. primus hujus ordinationes assicit ; secimam veth illius , quam indebitE occupat, Cutae invasionem.
De primo defectu circa Orilinationes.
II. Quod attinet ad priorem desectum, responsio nostra fuit, non potuisse Cleri eum sine Dimissoriis ordinari, nisi cum sacrilegii crimine, eumdemque ipse jure ab Ordinibus sacrileo susceptis exercendis prohibitum di sulpensum , eodem momento quo exercere aulias est, irregularitatis poenae se subjecisse , de praestaehE continuando nova in discrimina incidisse, novasque censuras in suum caput accumulasse. Hoc primum acrilegae ordinationis genus discutiendum est.
III. Paulus Apostolus ad Timotheum Ephesinae uinis Episeopum scribens , illum bis verbis admonet : cis. nomini impoocru , n
633쪽
q1M commηn cavem peccatis alienis. i.Timoth. s. Praeceptionem istam Apostolicam S. Leo Ponti sex epist. 8 . aliti t. ad Africanos, sic exponit:
id est cito manus imponere, nisi ante maturitatis aetatem,ante tempud examinis,ante meritum laboris,atuit experientIam disciplina sacerdotalem bouorem tri
buere non probatis ' Et quid est communicare peccatis alienis , nisi talem fici ordinantem , qicalis est ille qui non meruli Ordinari ' Sicut enim boni ver i sibi comparat fructum, qui rectum tenet in eligendo Saordore iudicium': ita gravi semetipsum Ucit damno , qui ad sua dignitatis collegium soblimat indignum. I V. Decreti Gratiani visenda est tota distinctio i. in qua congestae leguntur multae alienum ordinandi subditum prohibitiones, non munitum proprii Formatis Episcopi, seu Pisistbriis literis. Inter has reperitur Concilii generalis Sardicensis can. r. sanctio , qua talis Ordinatio irrita , nullaque decernitur; quae nullitas eo sensu accipienda est, ut sit suspenso ab exercitio sic recepti ordinis quanto tempore proprio Episcopo visum suerit , Ordinator autem sit integro anno ab Ordinum collatione suspensus. Eaedem poenae renovantur 1 duobus subsequentibus incumenicis Conciliis, scilicet Lugdunensi II. sub Gregorio X. & refertur in cap. Eoi qui, de de tempor. ordin. in 6. deinde , Concilio Tridentino sess. i . cap. 2. de reform. ubi statuitur , quotiescumque quis facultatem accipit ordines abalieno Antillixe reeipiendi, haud aliter id esse licitum , nisi ordinatori suerint prias exhibitae literae tini moniales proprii Episcopi de 3 ita , moribus& idoneitate ordinandi. Idemque Tridentinum sess. 13. cap. s. de resorin. his verbis decernit: Unusquisque a pruris Episcopo ordinetur. Quodsi quis abolis promoveri petat, nullatenus id ei, etiam cuiusvis generalis pecialis roscripti vel privilegii pratextu, etiam statutis temporisus permittatur , nisi ejus probitas ac mores Ordinarii fui testimento commen entur. Si secus at, ordinansa collatisne ordinum ρεν annum, ct ordinatus a susceptorum ordinum exequi .rione quamdiu proprio Ordinaris nidebitur , sit suspensui. Hae porid suspensiones, tam ordinatoris qurim ordinati , statim ipso facio incurruntur : si autem hi vel unico Ordinis exercitio derogent suspensi, statim accedit irregularitatis scena, quae si occulta sit , potest ex Tridentini Concilii concessione auferri proprio Episcopo : si vero in notitiam aliorum devenerit, recurrendum est ad Snmmi Pontificis dispensationem. De hac irrenu-gularitate ex violata per ordinis indebitE collati aut suscepti exercitium sit pensione, agunt Canon istae inter Gallicanos Rebussus in praxi, tit. Formula
Dimissoriarum literarum, num. ii. interque alienigenas Bonacina tract. de suspens. in particul. disp. 3. quaest. I. punct. I i. num. 28. conformiter ad Trident. sesica .cap. 6. de resorm. At verb Clericus iste multoties, & pluribus in Ordinibus de Sacramentis fiaspensiones quibus ligatus erat, publicEinfregit: consequens igitur est, ut non ei lassiciat dispensatio Episcopalis, sed Pilatis insuper requira; . . f
634쪽
v. ha talia quisque a lictum pertinet Decretalium xi lxi , D
com in cato , vel interdicti minis vine: cit jus cap. 2. sancitur, Clericum suspensum , si celebret, nec desistat admonitus , ei te excommuniis
candum ; & si ulteri is non desistat, esse judicio tradendum saeculari , ut saltem exilio damnetur : non enim intendit Ecclesia poenam sanguinis apud laicos Iudices , neque ipsi permittitur quemquam exilio punire. Caetera sub eoHem titulo capita iubent talem excommunicari , & ab ossicio beneficioque deponi. Eodem spectat titulus , De eo qri sint τὸ ordian s epit, qualis est praesens Clericus : subjecta huic titulo capita reum
talem vetant in Ordine furtivE suscepto ministrare , aut in superioribus ordinari, nisi postquam intra monasterium convenientem egerit poenitentiam. Quin etiam de Picsbyteris alienae dioecesiis non recipiendis sine proprii Episcopi litetis commendatitiis sanxit iam pridem Concilium C bilonense II. anni sis. can. i. Fuerat vero idem constitutum in Laodiceno Concilio can. i. & i. de in Concilio Andegavensican.s. Quinimo
excommunicantur Clerici qui sine Antistitis sui testimonialibus literis pc- regiE proficiscuntur, Concilii Agathensis can.I 2. De altero defectu circa invasionem Cura Parochiam. . VI. Iam verb ad alterum Clerici hujus delictum de suscepto indebit J: Curato fine ficio progrediendum. Reus iste nullo penitus jure vel titulo nititur , sed sola invasione sese intrusit. Rescriptum quilpe Pontificis ad
proprium dirigebatur Ordinatium , qui judicaret, an talis Clericus estet peritia, fama , moribusque satis idoneus ad curam animarum capes len- dain ι illum sedulo examinaret, atque re Alicitὸ explorata , vel repelleret , vel admitteret postulantem. At ille praeter omne ossicium , neque se,, neque Papae Literas Episcopo suo dignatus est exhibere , illoque inicio se in Parochiae possessionem intrusit. Olusae est usque adeo inscius Clerieus, ut primam Iuris Canonici tegulam ignoret , Bene latum Eccusastici κοα 'test sine caκ ea Distin tione pessideri, cap. i. de regul. jur. in 6. de ad quamcunque Beneficii institi itioneni necessariam esse proprii Episcopi provisi nem, cap. omnes mssivit, cap. 2Adnu omniia, cap. 2Gervimui, i 6. q. 7. de cap. Ex sequentibin, de institiit. VII. Constantissima est Iuris ubique recepti resula, neque per Sidinaturas , neque per Pontificia rescripta de providendo , neve per Romanae Curiae expeditiones conserti actu ipso senescia Ecclesiastica , sed per haec Glummodo remitti impetratorem ad Episcopum judicaturum per inquisitiones de examina de capacitate , vel incapacitate supplicis , ut si dignum agnoverit provideat, sin minus expellat ab expetito Beneficio. Haec agriadi forma ubique recepta , in Gallia quoque strictius observaturta conoendatur, additis ad Gros Canones conformibus etiam Regum
635쪽
Edictis, quale est Henrici III. Galliae Regis in Comitiis Blesensibus, art. 1. ubi statuitur ad percipiendum effectum Signaturarum & Provi- sonum Romanae Curiae, mandatorumque Apostolicoriam, nequaquam sussicere obtinuisse rise, & consensum ordinarii ; sed requiri praeterea ejusdem ordinarii scriptam attestationem de facto examine impetrantis, in quo constitit ipsum esse ejusdem Beneficii capacem dc idoneum. Idque Jus inviolate observatur in omnibus Galliarum Tribunalibus, ut testatur Oliva in Tolosano Senatu Regius Consiliarius lib. i. quaestionum de decia
VIII. De facto itaque eonstat Clericum reum ordines suscepisse sine ullis Dioeceani literis vel consensu , eundemque novo ausu & attentata in Curati Beneficii possessionem irrequisito proprio Episcopo se intrusisse.
De Iure similiter constat eundem a praedictorum ordinum exercitio suta pentum, per eorumdem exercitium in canonicam irregularitatem incidisse, de in ea ultra annum pertinaciter inhaesisse , ac necdum necessὸriam , Summo Pontifice dispensationem , neque absolutionem impetrasse. Constat quoque omnem hominem suspensione ligatum esse quorumcunque Beneficiorum incapacem de novo acquirendorum , quamdiu non est ab irregularitate dispensatus , can. Not in hominem , '. quaest. I. & cap. α diis tus, de consuet. cap. Cma inter R. de cap. Per inquisitionem , de elect. cap. Pastoralis, Vertim, de appellat. dc cap. Bοπη, de aetat. & qualitiordinand. Atque in universum quisquis per exercitium sacri ordinis Ecclesiasticam censuram supergreditur, id est excommunicationem, suspensionem vel interdictum , ipso actu redditur irregularis de ad Beneficium ineligibilis , ut extricari hoc vinculo non possit , nisi ier Supremam Sedem relaxetur, cap. Apostolis, de Cier. excom. ministr. de cap. Eos φάin Ecclesia, 3. Is vero, de sent. excom, in c. At in horum Canonum despectum multiplici suspensione irretitus multoties Sacra celebravit , quin etiam Beneficium animarum curam habens propria authoritate arripuit, passimque Sacramenta quaevis quasi suis Parochianis ministravit absque ulla canonesca provisone , neque per ostium legitimae vocationis ingressus est in ovile Christi , sςd quasi fur dc latro ascendit aliunde.
IX. Ecclesiae Christi nihil potest accidere perniciosius ejusmodi lup
rum invasone , qui assumpto Pastorum nomine gregem Christi dispe dunt, devorant & deglubunt, nisi quamcitissime removeantur. Oraculi vice audienda sint lesuberrima Hormisdae Romani Pontificis 'onita, qui primum Christianum Galliae Regem Clodoveum E Paganismo converrum intra Ecclesiae gremium laetanter excUit de complexus est. Mira- bilis Pontifex iste epist. as. ad liniversos Hispaniae Episcopos, quanta sit adhibenda commemorat solicitudo ec diligentia in electione trum eorum
qui sint sieris Ordinibus initiandi, necnon eorum qui praeficiendi sint
636쪽
curae Dominici gregis, pro cujus salute Christus Dominus pastorum Prin ceps pretiosissimum sanguinem fundere , & in Cruce immolari voluit. Hoee sunt Pontificis verba : At in Sacerdoti μή si dinandis , quae sinu pr scripta , ct a Pruribus desinita coritetis. cuia sicut est caput Ecclem Christi, Christi autem ysicarii Sacerdotes , sc ct in agendis hii cistant oportet esse praeiapuam. Inreprehensibiles enim esse convenit Sac Bic , quos praesse nec e scorrigendis r nec quidquam illi deesse debet persena , penci juam est Rrat οὐ
Dmina ct substantia discipliυ : ct aestimet qui preti. D. inici gregis , uesitat quod meritum constituendi debeat esse Pastorii. Hoc ita fiet se non Moerd . iii gradus saltu quodam passim L icii transeantur. Ita 'a debet vitam suam
probatione monstrare , cui iubernacula committuntur Ecclesia. Discere cluisque prius debet antequam Aceat , ct ex plum religiosa remersi is de se potίus aliis praestare quam sumere. Emendassiorem esse commis populo , quem necesse est orare pro populo. Istis Saninis Pontificis sententiis quasi terrDficis fulminibus percellendi Sc arcendi sunt a Dominico ovili invaseres de vastatores luti, & avari mercenarii, quos nulla sacri gregis cura solicitat, sed sola stimulat proprii emolumenti ac temporalis commodi cupiditas. X. His tandem sic exploratis nullitatibus de canonicis impedimentis , hujusce Tractatus conclusio formulam iudicii de quo rogatus sum suppeditabit. Clericus iste reus juridice interpellandus est , requisito Episcopali Promotore , triplici citatione , ut in propria persona coram
ordinario compareat , exhibeatque instrumenta luarum ordinationum,& titulos ac provisiones beneficiarias Curati Beneficii quod possidet. . Interrogabitur sigillatim , dc respondebit in processu verbali de Dimissoriis & venia de examine proprii Episcopi, quod vocant Forma dismin; de ubi constiterit illum justis titulis destitui, neque posse quidquam horum exhibere , declarabitur surtivE ordinatus de provisas , atque ab OG dinum exequutione suspensus. Deinde s celebravit, aut sacramentum aliquod administravit, declarabitur irregularis , incapax, de incompetenter in Beneficium intrusiis. Eaque de causa declarabitur id Beneficium ipso jure vacans. Prohibebitur sub poena excommunicationis Ordines
exercere , aut muneribus Occupatae per eum Curae se ingerere. Si mutaque providebit ordinarius in titulum justum de eadem ista Cura idoneum aliquem Sacerdotem , qui post ediram coram Praelato fidei pro- . sessionem Literis munietur provisionis , de in possessionem debitis introducetur formis. Clericus autem invaser pro reparatione tot gravium
delictorum , atque in poenitentiam in carcerem protrudetur Episcopalem, aut quod erit utilius ipsius' animae , atque commodius o includetur ad annum , aut saltem ad semestre, intra Seminarium , ex quo non licebit et 'et id tempus egredi , eiqne certi jejuniorum dies cum
Pselmis de Litaniis praestituentur. Admonebixur & efficaciter provide-
637쪽
bitur ut , sede Apostolica dispensationem tot censurarum de Irregula Glatum obtineat , de donec obtinuerit eam , simulque absolutionem , Saeratissima Eucharistia abstinebit. Postremd ad omnes expensas , Anisi gravis ejus egestas obstiterit , ad multam pecuniariam piis usibiis applicandam condeinnabitur. solicitE in primis citrandum est , ut has poenitentias de exercitia cum debita humilitate lubens subeat cum studio propriae emendationis ι alioqui enim haec remedia ipsius animae M seriae conversioni nihil prodessent, quin potius obstinatior inde pi diret. XL Ut autem nullus ambigendi relinquatur locus , sciendum est carcerem Iure Civili deputari quidem ad reorum custodiam , & non in scenam , l. i. dc ult. de custodia reorum , & l. Aut Aramn- , 3. Solint, . de poenis. Caeteram Iure Canonico deputatur carcer in poenam atque
in p*alienum, cet, , de poenia in
638쪽
ψbligationes qua restitutioni non adstringunt. Pa rentum s siliorum mutua omia, pracipue circa alimenta successiones.
RAer Aetus de eontractibus & restitiitionibus huic labori metam imponet. Propositum vero meum est omnia extrema, utpote vitiosa, declinare ; laxiores videlicet, quae humanis cupiditatibus nimium indulgent, opinarones, ea laepariter quae iniquiorem rigiditatem prae se serunt , perinde ac oppositos Charybdis & Scyllae scopulos declinare. Commemorat sanctiis Ioa nes Damascenus in suo de haeresibus libro. quoddam hominum genus quod Ethicoproscomas appellat , quos interpretari quis potest circa morum doctrinam offendentes: refertque istos vel ea quae licita.& cum laude conjuncta sunt condemnare , vel ex adve se alia quae damnanda sunt approbare. De quibusdam tetrici iudicii viris ita scribit sanctus Ambrosius in pta. ii 8. ωπ etiam in nisis
639쪽
ti em D I, sed non secunZum scientiam , statu ei duri a P aecepta qua n spi hu-wa conditis sustinere. De aliis ex opposito , qui pravis hominum
moribus adblandii intur , sic Deus interminatur Ezech. is. Vae qui consi epia illa, sub omni ei bito manin, ct faciunt cervicalia Ab capite uniuersa aratis, ad capiendaι animas: ct cum caperem animas populi mei , vivificabant animas
eorum ; hoc est, salsain illis pacem & vitam denunciabant. Quin etiam quotidiana docet experientia, eos quoque qui rigidioribus praeceptionibus se addicunt, in partes laxiores protinus deflectere quoties de re ipsorum propria agitur: tunc enim prosus e blandiuntur sbi, de ipsi justitiae repagula in propria causa transiiunt; quibus convenit illud ex Evangelio:
Alligant onera impretabilia , ct imponunt in humeros hominum : ipsi autem n tant ea digita movere. Huc spectat in Decreto canon e ligant, 26. quaest. Solicite porro advertant Confess uni, ne inconsulta facilitate absolvendi confitentium injustitias ad restitutionem obligatorum foveant & denturuceant, seque socios eorumdem damnationis adjungant. Saepe namque contingit, praesertim apud magnates , ut per nimiam dilationem ac negligentiam debita solvendi suos caudent, aut etiam ad inopiam adigant infelices creditores , aut etiam sumptuum profusione sibi adimant facultatem exsul vendi. His incorrectis deneganda est absolutio. salubriter verδ admo, net S. Augustinus epist. 1 . ad Macedonium, his verbis : Si res aliena propter quam peccatum est, cam re di potest , mn reddisuri non agitur parrirentia ,sius
situr. Si autem veraciter agitar, non remstitur peccatκm, nisi roris-ur ablatum.
Sed, ut dixi, cum restitui potest et plerumque erim g si ausera, amittis , sime alio rapariendo malos, sive is m M vivendo 1, nee aliis habet unde restituat. Hinc cerodirere is, possumus: Redde quod ab disti, nis quκm habrec credimus, ct x raro
II. Dispiciendum in primis de praeceptis erga proximum ossiciis,
quorum transgressio peccatum mortale operatur , ted non parit restituendi obligationem. Omnia quidem ossicia morum a duabus virtutibus pendent, Charitate de Iustitia. Transgressio ossiciorum charitatis non subdiutur restituendi necessitati. S. Thomas a. a. quaest. 62. ait. 6. de 7. Atque ita quamvis eleemosynae praeceptum obliget non raris ad mortalem curupam , illius tamen omissio non adstringit ad restitutionem. Idemque coimmuni consensu Doctores asserunt de violatione praeceptorum ab aliis vi tui. bus emanantium , etiam justitiae connexis, ut sunt religio , pietas, o servantia; sed tantum ex Alius justitiae commutativae transgreuione. Cujus discriminis rationem docet Aetorius p. 3. l b. 4. cap. I r. quaest. 3. ad sn.
quia, inquit, in caeteris virtutibus proximo damus id quod nostrum est; in ista vero proximo reddimus id quod suum est. III. Inde sequitiir, si defectu eleemosynae pauper interiit, non teneri quidquam restituere illum qui peccaverat eleemosγnam recusando ; solain enim violavit charitat . IV. Item
640쪽
IV. Item si contra justitiam legalem , hoc est contraveniendo legi, vel statuto id prohibenti, aliquis in aliam provinciam merces distraxit, aut vetitas merces, ut sal, aut arma prohibita vendidit, non tenetur justum pretium restituere quod lucratus est. V. Insuper si Princeps aut Magistratus neglecto digniore contulit ossicium minus digno, non tenetur digniori restituere , quia deliquit contra solam distributivam justitiam, quae restitutioni non obligat, nisi per accidens conjungeretur huic aliqua violatio commutativae justitiae , quali sesset si lex aliqua, vel consuetudo existeset obligans ad conserendum digniori ad concursum accedenti pro adipiscenda Praebenda, aut Magisterio, vel Praefectura : tunc si miniis digno conferatur, exurget obligatio restituendi dipniori qui fuit exclusiis, non quia contra justitiam distributi-Vam , sed quia contra commutativam peccatum fuit: quatenus lex , vel statutum, vel jus consuetudinis attribuunt digniori jus non remotum, sed
VI. Citra tamen concursum examen nulla existit restituendi obligatio , dummodo digna persima fuerit electa. Ratio est , quia tunc dignior non habebat jus nisi remotum , solamque respiciens justitiam distributivam, juxta Sotum lib. . de just. quaest. 6. art. 3. ad 6. NaVarram cap. II. num.7 3. Adrianum, Covarruviam, Lessium, Valentiam, δc alios. VII. Inter virtutes justitiae annexas pietas in parentes insignem locum renet, ut docet S. Thom. 2.2. q. Ior .art. I. Sapienter observat Philo Iudaeus lib. de Decalogo , Deum ideo in praeceptis duarum tabularum , quarum prior cultum Dei respiciebat, secunda Hrd nostra erga homines ofSeia, interposuisse praeceptum de parentibus honorandis inter primam dc secundam tabulam medium, atque adeo in fine ipso prioris tabulae, τελευταῖον α -; & nac ipsa collocatione significasse parentum conditionem nonnihil habere divinitatis, esseque intermediam quodammodo inter divinam humanamque naturam, quo magis ad eorum venerationem filii provocarentur. Honor verd parentibus exhiberi jussus ad quatuor ossicia redigitur, honorem , amorem , obedientiam de sustentationem. Istam explicabo; caetera enim tria ossicia per se clara sunt. VIII. Tenentur ergo liberi parentibus subvenire in necessitate consti tutis , si commodὸ illis possint subvenire, can. I. dist. 3 o. & can. Intercetera , 22. q. . & l. r. dc 1. C.de alendis liber. ac parent. Nisi sciant patrem propriis bonis, vel ossicio quo fungitur posse sibi consulere; tunc enim non tenetur filius ex bonis suis conterre, nisi munus illud , vel ars quam pater callet, statui ipsius dedecori esset. Navarra cap. I . num. I 3. Borracina in Decalog. disp. 6. punct. s. inim. a. cum aliis quos ibi citat. Adeoque certa est ista filiortim obligatio, ut teneatur filius in gravi necessitate parentum non modb abstinere ab ingressu Religionis, qxianuis illam vovisset, sed etiam quanula Religionem ingressiis fuerit, exire tenetur, quanuis