장음표시 사용
551쪽
n. - quovia Ture N enl- - 53T ponuntur dupliciter in genere vel in specie; quia vel per materiam
suam, vel per sormam suam. aturalia autem ponuntur in gu- nee vel specis tantum per formam suam; sormae autem artificiales, quia sunt accidentia ideo oportHi quod collocentur ingonero vel specie per materiam; naturales vero non, quia sunt substantiales. Dico ergo, quod si consideretur statua prout ponitur in genere vel specie per materiam suam sic reficitur eadem statua; si vero consideretur prout ponitur in genere vel specie persormam, sic dico, quod non reficitur eadem, sed alia quia alia est forma hujus, et alia illius in corpore autem non est sic; quia in corpor erit eadem forma. Ad quartum dicendum, quod non sunt duae humanitates in com poro quod eorrumpitur e quod resurgi ι, sed una et quia principia essentialia non mutantur, sed sunt eadem.
Da saeramentis vero gratias quaesita sunt tria rastra saeramento confirmationis a de sacramento ueharistias a do sacramento matrimonii.
Circa primum quaeritur, utrum solus sipiκopus debeat eonsorro sacrum tum confirmationis, vel etiam alius; et videtur quod honsolum Episcopus, sed etiam quod quilibet sacerdos possit conferro. Confit at enim quod in confirmatione consertur gratia spiritualis Sir hujus gratiae collati sic est ordinata, ut non possit impi diri constat autem quod per per absentiam Episcoporum multoties impeditur, qu a non sunt ubique praesentes. Ergo debet conferrii' ministirium sacerdotum ui suti praesentes. 2. Praeterea, sacramenta instituta sunt propter utilitatem. Ergo dobent eo modo conserri quo compoti utilitati omnium. Non autem e impetere utilitati, si solus Episcopus conferre hoc sacramentum, in quo datur robur Spiritus sancit quia non omnes harunt opportunitatem Episeopi. Ergo ubi csseri per sacerdotea per quos possunt omnes consequi hanc utilitatem.
552쪽
quam aeramentum μὴ malionis fisi impiismus pol6s asa-ωνriis quoslilae Moo dolos. Ergo multo mors eonfirmatio. In ontrarium es Reelogiae eonsuetudis. R pondeo disendum, quod proprius inlus saeramenil eon-ον aiionis sit Episeopus et ho probatur alioneis auetorii ais. allono quidam; quia eonfirmati ad laserat ut homo in quadam risellono Gnstiluatur risum d tu ad robur spiritiis saneti, ut milies homo schoemat opiis et oliustus ad confitendum stor pansndum fidem oram regibus et principibus undo ot propier hoc fit in fronte, ut non pertimesca no oonfundatur proponfreadem eorum omnibus a dolandors giout antem Dionysius dieit,tros auη aollonos hisrarehleae purgare, illuminare et psynosse. Purgare est proprium maeorum: flumina os aes tororum, tam consisti maximo in Eucharistia; perficor vero es Episcoporum: et ideo omnia sacras anta iam ad p.rsectionem conferuntur, pertinent ad collationem Episcopi quae sunt collatio ordinum,aonsecratio virginum et vasorum, o eonfirmationis saeramentum. Unda alius non pol t conlapro eonnνmationis saeramsatum nisi Episcopus. IIo eliam patet auctoritato Seripturas confirmatio enim successit in locum impositionis manuum hoc autem non poterat
ueri nisi per solo Apostolos; nd a per Philippum, qui primi
caverat orbuia Domini in si mari. non impoliebahys mapus; sed Apostoli qui erant Hierosolymis, audito quod' maria psepit
verbum Dei, miserunt ad eos Petrum et Joannem et postea sequitur fAοι viri, unaci Mahant munus at an in eiiae seban spiraium aneιum Unda eum pigeopi suo dant in lacum Apostolorum, solis Episcopis debetur ollaii saeramsalio firmationis. lnvenimus amo quod aliqua quae in quadam perseeti0ηρ oonMituunt, ex disponsalion oommittuntur simplieibus sacerdγlibus, sim Oollatio minorum ordinum, echriusmodi quod etiam de constrinatione fieri posse eum disponsations sine qua nulliis deho oonseris hos saeramentum nisi solus Episeopus. Ad primum orgo dioendum, quod non omnia saeramenta in quibus eon sphur gratia spiritualis, potes eonDrre saeesdos; inde lios in sacramento oonfirmationi, eonseratur gratia spiritualis, non iams oumpolit saeordoti quia persectiori modo in aeramento ordinis Ma diriue gratia spiritualis, quod reservatu, soli.
553쪽
impedimento qua possunt recurrero ad civitatea, in quibuε. uat
non sollim Aac'rdotes, sed etiam quilibet chrisιianua polestia
circa sacramentum luebari ιiis qii ita sunt duo rastra illis qui excluduntur a consacrations per ornieationem 2 do illis quis si iuuatur a paniei ii a saeramsai par xcommunicationam.
Ad primum naesitum si, utrum aliquis possit audis Missam sala uti fornicarii, quin pessi mortaliter. Videtui: quod εn possit audis sins semio mortali Aeolosia nim praeospi, sub anathemata quod nullus audiatralissam a fornieario sacordolo. sed lasera tostra liqjusmodi mandatum, ostra satum moriala. Ergo Me. sonhra est quod in mullis loeis perim dum sustinetur. Respondus direndum, quod elnea hoc es eonsiderandum, quod aliquid quantum ad lus naturale est ' se malum, et aliquid malum es quantum ad rus positivum. Quieumquo enim Mordos in eoeain mortali extilens elebrai, Meat mortaliter unde si natar. mihi sum esse in peeealo moriali, et inducerem urna solebrandum, Mearem morialiter Lethoe est secundum ipsumtus natuWalo, quia hoo est provocaro eum ad peccatum mortale. sus autem positivum addit plust, quod non solum non debeam indueeps suae ad celebrandum, sed etiam si audiam ejus Missam,
554쪽
540 s. nouar Aoum Is P ev pecto mortaliter quod quidem institutum est in poenam .ee
doti, sornicarii. Ait ndi nisiim tamen est, quod hoc non intolligitur a quolibet sacerdote fornicario, sed de publicis fornicariis: iii propris dicuntii publici, quando iudicio et sententia Ecclesiae voeantur publici Und quicumque a tali lamieario publico audit Missam,
Ad illud quod obiicitur, dicendum, quod si sustιnetur a praelatis, propter hoc non excusatur muto hoc est vel propter a gligentiam, vel propter miseriam et desectum ipsorum praelatorum, qui non sunt ausi corrigero alios, cum in se multa corrigendaeognoscant vel etiam propter timorem aliquando unde ma excusantur propter hoc.
circa secundum quas*itum fuit, utrum aliquis loquendo, comedendo seu lando cum excommunicatis prece mortaliter. Et vi-dotur quod sic quia multi magistri Decretorum et magni haedieunt. 2. Praeterea, sacer eontra praecepta Ecelesias est pereatum mortalo. Sed Raelmi manda quod nullus loquatur nec comedat eum excommunieatis. Hoc ergo qui facit preea mortaliter. 3. Praeterea quaedam Daeretalis dicit, hi consulebatur summas Pontifex, uirum possee participari exeommunicatis, quod Me ει pro situndo dispendio morιis non debet hieere; et hujus assignat eausam dicens : quia ea pereatum moriaιε. Videtur ergo quae quicumque in aliquo participat eum vis, pecce morialι ter. contra est quod nos videmus multos perlaetos viros hoc satieωιes qui nullo modo hoc sacerent, si esset peccatum mortale. Ruspondeo dicendum, quod aliquis per excommunicationessi
soparaιur a eommunione fidelium, non autem hominum, nisi peraecii lon : quia in talitum soparatur a comiti union hominum, si quantum conveni separari a communione fidelium. Dico ergo, quod aliquis potia comin unicare seu participam cum excomma
nimis directo e indirecιe Direeio quidem in his quae sunt M.
555쪽
xu. - QUODLIBETUM UNDEcIMutit. 541 lium: et sic ille qui hoc modo ei communicat, peccat mortalitpr. Et hoc contingit tripliciter. Quia si communico secum in divinis:
sicut si orem pro eo, vel audiam Missam cuin eo, et in aliis spiritualibus. Rem si ex contemptu et hoc in quocumqtie communicat quis cum eo quasi contemnens mandatum Ecclesiae, pecca mortaliter item quicumque parιicipat secum in crimino et in causa. Itidireet ver communicat quis cum eo in his itae sunt hominis, sicut in verbo in cibo, et in his quae sunt simpliciter humanae conversationis; et secundum hoc non peccat mortaliter, sedis ni aliter, nisi faciat ex contemptu, ut dictum est. Ad prinium ergo dicenduin, quod opinio Decretistarum non est vera quia ipsi plus assentiunt in his et sequuntur jus humanumquam divinum cum plus sit assentiendum divino quam humano et ideo mi lior est opinio aliorum qui dicunt contrarium. Ad secundum dicendum, quod communicare cum excommunicato directe, est conira praeceptum Ecclesiae, et est peccatum mortale sed indirecte non est contra, sed praeter praeceptum E clesiae : et hoc non est peccatum mortale, sed veniale. Unde sciendum est, quod quaedam sunt per se malum; et haec non possunt fieri sine peccato; sicut communicaro excommunicato in his quae sunt excominunicati; et ideo non possunt fieri sine peccato mortali. Quaedam vero sunt occasiones malorum tantum; et ista possunt fieri sine peccato mortali; et sic est loqui vel comedere
Ad tertium dicendum, quod non solum qui debet subire mortomantequam pecce mortaliter, sed etiam antequa in pecce venialitur: quia peccatum in quantum peccatum nunquam es eligibilo: si enim esse eligibile, nunquam esset peccatum et sic non e carom si sacerem. Et ideo per hoc non concluditur quod ideo non sit participandum eis quia est peccatum mortale, et qui hoc facit, peccat mortaliter : quia etiam si esset veniale, non esset participandum eis; et tamen non peccare mortaliter participando. Vel
dicendum est, quod Decretalis illa inιelligitur de illis qui directo
circa saeramentum matrimonii quaesita sunt duo I de maleficiatis ast de frigidis.
556쪽
Ad primam quae iium in virum molegeia impadiant Min. miniismi et videtur quod non uula opiis is est laetius quin diaboli. εω maleimonium est opus Dei, malalleium meo opuldiaboll. Ergo Hrimonium es sortius matelleio i noli ergo imp
contra maior si potestas daemonis quam dialnis sad Miliopeis, matrimonium tinpedire. Ergo ei daemon s. Respondeo dieendum, quod matrimonium est quasi quoddassi pactum nam per matrimonium unus tradi potestatem sui eomporis alter ad carnalem repulam constat aulain quo paetuae de impossibili nullum est, cum nullus possi s obligar adriae possibilo: et ius quando aliquis obligatis per matrimonium ad carnalem opulam, si hoc sit si impossibile, matrimonium ne
Sed notandum 8st, quod impossibillias earnalis eopulae scaliquo impedimenio proveniens ohest diaplieitn eonsiderari: quia es illud impedimεntum os su evenians matrimonio iam eongam-
malo, vel praecedens si est su evdnietis, tune matrimonium tam consummatum nunquam solvitur; si vero impedimentum pr.eω dat, iune matrimonium nonduin consummatum solvitur.
lismetrea de selendum, quod impedimenta huiusmodi vel sunt perpetua, vel ad tempus si sunt psipstua, tunc matrimonium illud sitnpliciter impεditur a vero sunt temporalia, tune matrimonium non impeditur simpliciisr, me ad tempus ita tamest quod impedimentum in utrisque praeeodat. De malefietis autem selendum est, quod quidam dixerunt quod maleficium nihil est, et quod hoc provoniebat omlnsidolita ιο quia voti bant quod daemonst nihil sunt nisi imaginationes hominum
in quantum scilicet homines imaginabantur os,sit cista lina l- nation territi laedebantur. Fides vero catliolica vult quod daemones sint aliquid, et possint nocera suis parationibus, et impedire carnalom copulam. Et ideo huiusmodi impedimenta si praecedanie sint perpetua, ut dictum est, simpliciter impediunt. matrimo
Ad primum orso dicendum, quod etiam distorus sui siet,
557쪽
xu. - uu-- Tua urimorum Mae non solum matrimonium; et inter opera Dei unum est sortius alio, et unum impednue per aliud magis sorte Unde eum diabolus sit sorιior quam matrimonium, nihil probi ι, ps ipsum, matris monium impediri.
circa secundum quaesitum est utrum trigiditas m pheia matrimonium. Vide,ur quod non Quia senes sunt frigidi, a lamon conιrahunt matrimonium. In contrarium es, quia nullus obliga se ad immisibila sed impossibila est seisidis earnaliis alleui uopulari. Ergo si ad hos obligant se, pactum hujusmodi nullum erit. Respondeo dioendum, quod frigiditas eadem rations impadit
matrimonium sicut maleficium cum si eadem impossibilitas in utroque nihilominus lamen differt rigidus et maleuciatus Frigidus enim est impotens simpliciter quantum ad omnes maleficia ius vero os quidem impotens, non taman quoad omnes, sed quoad unam ianιum. Nam malevolum constahi tu imaginaιiona viri respecι unius mulieris in quantum cilicet operatione daemonis si illi abominatio alicujus mulieris, quam propter horrorem
refugi e respuit. Et ideo aliter impedi si igiditas, o aliis maleficium. Nam rigiditas impadit aliquem, ita quod oportet quod
remaneat absque omni spe contrahendi, si ab una impediatur. Undo si aliquando aliqui essicitur potens, oportet reintegrare primum matrimonium. Unde frigiditas solvi coniraetum, e im-- podit conorahendum. Maleficiatus se impeditur quantum ad istam tantum undo datur ei licentia nubandi alteri, e mulierisimilitei. Unde inalssiciuae solvit contractum, sed non dirimit contrahendum, ut jam patet. Ad primum ergo dicendum, quod sanes sunt frigidi non quidam ad actum generationis, sed ad generationem prolis Det ideo cum possint carnaliter copulari, non solvitur matrimonium Frigiditas vors quae omnia garnalem eopulam impedit, solvi matrimonium.
558쪽
544. s. ROMAE AouINATI OPUscutic per comparationem ad proximum quaedam vero per comparationem ad res qiis in usum hominum veniunt. Per comparation mupro ad proximum quaeisitum es de correctione fraterna circa quam duo quaesita sunt.
Irim debaa aliquis in publiso εἰ in prirato eorrigere
Primo utrum debeat aliquis in publico vel in privato corrigere proximum, vel fratrim suum. Videtur quod occulte; Matth. 48. 5: Si meis rit incla frater tuus, vade et eorripe sum inιerae et ipsum solum. Videtur ergo quod occulte sit corrigendus frater distinquens.
4. Contra I ad Tim V, 20 Pereariem coram omnibus aroe. t. Praeterea, aliquae constitutiones hoc habent, ut scilicet publico corrigatur.
Respondeo dicendum, quod hujusmodi correctio e caritate debet procedere; et inde es quod dicitur fratero correctio; et
ideo oporto ordinem fraternae correctionis sumere secundum ordinem caritatis ordo autem cartialis est ut quis bono proximi praesteta commune bonum item ut velit bonum proximi et conscientias e samae et in his magis velit bonum conscientiae, quando utrumque haberi non pote: t. Et ideo his consideratis, cri do quod si esset aliquod peccatum carnale seu spirituale quod vergeret in detrimentum multitudinis, statim est revelandum; cum praeponderet bonum commune in ordine caritatis, ut dicium ost bono proximi, sive sit famae sive conscientiae. Quando vero non timetur multitudinis detrimientum, tunc debet quis utrumque custodire, scilicet bonum famae et conscientile torrigendo occulte inter se et ipsum. Si autem ex hoc eorrectio non sequatur, tunc
secundum ordinem Evangelii debet secum adhibero alium, valetiam referre Ecclesiae Νihilominus tamen in hoc servandus est ordo ut si peccatum sit publicum, publico corrigatur, si veroo ulium, occulte et ideo dicitur : Si pectaueri in a fraιer tuus, idest te sciente solum etc. quantum ad occultum quantumvstro ad publicum dicitur : Meeuntem, scilicet publice, oram
Et si patet solutio ad primum utriusque partis.
559쪽
ΣΙΙ - QUODLIBETUM NDRciud 345 Ad aliud vero dicendum, quod illud constitutionibus ordinatum
est et servari debet in his quae vergunt in periculum et detrimentum societatis et collegit.
Utrum, si aliqvis solist precatum prorimi, peree m M taliter referendo illud statim praelato Suo. - Art. 13 IR.
Secundo quaeritur, utrum si aliquis sciat peccatum proximi, peccet mortaliter reserendo illud statim praelato suo Videtur quod sic. Quia sacere contra ordinem Evangelii est peccatum mortale. Sed statim referre praelato est contra ordinem Evangelii. Ergo peccat mortaliter.
2. Contra est, quia hoc faciunt multi viri persecti qui nullo
modo hoc lacerent, si esset peccatum mortale. 3. Praeterea, praelati possunt non solum de praeteritis, sed et do futuro praebere cautelam et ideo si eis reseratur, non videtur
Respondeo dicendum, quod verbum Domini, quod dicit Matth. viii, de correctione raterna est intelligendum sicut alia verba quae dici pertinentia ad humanos actus, et servari debet secundum quod depende a caritate; et ideo dico, quod semper cum debitis circumstantiis intelligenda sunt. Sciendum es autem, quod in criminibus tripliciter proceditur Secundum jura. Quia per inquisitionem; et hoc est in peccatis publicis et non debet fieri, nisi praecedat clamor congregationis. Item per denuntiationem et per accusationem; et hoc es in privatis. Si autem procedatur per accusationem, tunc debet fieri praescriptio, quia bligatur accusans ad talionem; et in hoc intenditur ut finis bonum reipublicae; unde hoc potes fieri Secundum voluntatem, sive publice, si vo privatim. Si autem procedatur per denuntiationem, tunc debet praecedere staterna admonitio, quia sinis hujus est emendatio proximi et ideo debet servari ordo fraternae correctionis. Πιrum autem statim cum qui scit fratrem suum peccasso, debeat denuntiare priolato, dico, quod in his distinguendum est daeonditionibus subditi et praelati. Nam si ego scio quod state per me corrigetur, tunc non debeo hoc denuntiar praelato. Si autem videtur quod hoc melius fiat per praelatum, et praelatus nihilominus sit pius, discretus et spiritualis, non habens ancorem seu
odium adversus illum subditum, iunc licite potest hoc denuntiara
560쪽
546 s. Rou. AQUINATI OPUseULA albici et tune non dicit Ecclesias, quia non dicit ei sicut praelato,
sed sicut personae proficienti ad eorrectionem proximi et emendam. Sed quia propter conditiones diversas praelatorum et subditorum, non potest in hoc dari generale judicium: quia aliquando praelatus vel movetur ad odium adversus subditum, vel subditus non bens ferret verba praelati ideo tenendum est hoc pro regula, quod in omnibus istis semper servanda est caritas, e quod 'lius et magis expedire videtur De si hoc intendat, scilicet emendam proximi, et servet quantum potes bonum caritatis, tunc denuntiando non peccat; si vero denuntiet cuicumque personae hoc ex malitia, et ut proximus confundatur vel deprimatur, tune denuntians sive accusans peccat mortaliter. Ad primum ergo dicendum, quod si statim aliquis reserat praelato adhibens debitas circumstantias, et considerans magis expcdire, non facit contra praeceptum Evangelii, quia non dicit ideEcclesiae, sed persona proficienti, ut dictum est; et ideo non peccat mortaliter. Ad secundum dicendum, quod etiam persecti viri peccarent mortaliter, si denuntiando praelato vel alicui personae intenderent aliquid quod est contra intentionem praecepti. Ad tertium dicendum, quod si aliquis reserat praelato culpam proximi intendens vel cautelam in suturum, o aliquid hujusinodi quod ad emendam proximi videret expedire, non peccat. Si autem hoc sive praelato sive alicui amico suo ex malitia reserat, tunc peccat mortaliter. Q io si ex incautela alicui dixerit hoc ita tamen quod non proveniat indo aliud vel infamia vel vituperium proximo delinqventi, tunc non peccat mortaliter licet ineaula