장음표시 사용
231쪽
Abusus pro nominis sibi reddidim obscurior
apostolista tres christi ΣΦ DE TRINITATEpit, non alia dominatus causa intelligenda est ,quam quae eaetitit seruituis, itinc habcns ex naturae dispensatione dominum,cum praebuit ex hominis assumptione se seruum.Manens igitur in sorma servi,qui manebat ante ita dei forma homo Christus Iesius locutus est Ascendo ad patrem meum Nad patrem uestrum ad deam meum dc ad deum aestram. Si igitur haec seruus,dc ad seruos locutus est, quomodo professio ista no serui fit,& ad eamma iis naturam,que no in natura serui fit,tranSferetur,cum ei qui in forma dei manens formam serui assumpsit, quasi seruo ad seruos commumo, o nisi ex eo tantum possit esse quod seruus est Pater igitur sibi,ita ut hominibus pater est,ta deus sibi ita ut seruis deus est. Et cum haec ad homines tertiuos homo in serui forma Iesus Christus loquatur,non ambigitur quin pa/ter sibi ut taeteris sit ex ea parte qua homo est, & deus sibi ut cunctis sit,ex ea natura qua seruus est.Denit hunc eundem sermonem huiusmodi pro sessionis coepit exordio,ita dicens:Vade autem ad fratres meos,ec dices 1υlis: Ascendo ad patrem meum, re ad patrem uestrum, ad deum meum Nad deum uestrum. Et quaero nunc, fratres ei secundum formam dei, an ne secundum sermam serui esse intelligendi sint habeat aliquod ad eum se/cundum plenitudinem habitantis in eo diuinitatis corriytio nostra consortium, ut in fratres ei ad id quod deus est deputemur c Sed non ignorat de propheticus spiritus unigenito deo qua ex parte sint fratres .hμ enim non
tam homo quam uermis locatus est. Narrabo nomen tuum fratribus me is Et haec uermis,uel non ex conceptu communium originum uiuens,uel e
profundis terrae uiuus emergens, ad significationem assumptae.uiuificatae per se etiam ex inferno carnis professus est, toto* in psalmo passionis suae sacramenta prophetico spiritu prolocutus, ex ea necesse est ut fratres habeat dispensatione qua passius est. Novit sacramentum si eo fratrum etiam Apostolus ut ec primogenitum eum ex mortuis, ita primogenitum in multis fratribus praedicans. Secundu id ergo est in multis fratribus primo/genitus,secundu quod est primogenitus ex mortuis. Et cum sacramentum mortis in corpore sit, sacramentum quot fraternitatis in carne est.Fratres ita ex carne sunt deo,quia dc uerbum caro sectum est,& habitauit in no bis.Caeterum unigenitus deus in unigeniti exceptione sine fratribus est. Ipse autem uniuersitatis nostrae in se continens ex carnis assumptione natiram, erat quod nos sumus, neque amiserat esse quod manserat, habens ex natiuitate tunc patrem tantum ex constitutione, nunc deum N p, trem tantum ex constitutione, nunc deum,quia ex patre deo omnia. Om/nibus enim deus pater est, dum ex eo de in eo omnia sunt. Sed unigenito deo quia uerbum caro factum est, non hinc tantum pater est. Pater enim
est ad id quod in principio apud deu erat deus uerbum. Sed cum uerbum
232쪽
earo factum est, manet ic in uerbi dei natiuitate, & in carnis constitutione quod pater est . Pater enim omnis carnis est deus, Sed no secundum quod uerbo deo pater est Verbum autem deus,ne 3 uerbum esse destit, uel carro non fuit. Nam uerbum quod caro factum est,& habitauit in nobis,ne
que dum habitat non ucre uerbum est, ne I dum aerbum caro est non uere deus homo est, quiaαhabitare eius necesse fit esse qui maneat, dil car nem fieri eius intelligendum sic esse qui nastitur. Et quod in nobis habitar, Vertam Faunostrae carnis assumptio est, quia per id in nobis habitat uerbum caro fa/ctum, dum deus est in nostri corporis ueritate. Si igitur naturam detrabit deo uerbo homo secundum carnem Christus Iesus, uel non secundum sis cramentum pietatis deus uerbum homo Christus Iesus est, sit in naturae columeliam quod ei secundia nos dc pater pater est,ec deus deus est.Quod si deus uerbum homo Christus Iesus deus uerbum esse non destitit,co munio nobis de illi ad patrem dc deum ex ea tantum est natura qua frater est,quia ascendo ad patrem meum de patrem uestrum, ad deum meum de deum uestrum, non per id quod unigenitus deus uerbum est, sed per id quod uerbum caro factum est,sit fratribus nunciatu. Non incautis autemnet ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Vt nunc Euangelista dictum domini a prosessione fratrum incipiens, totius dicti profestione ad eius naturae consortiu docuit, ex quo fia/ter est pertinere.quia sermo est destinatus ad fratres, ne ad diuinitatis con tumeliam reputaretur, quod ad sacramentum pietatis praedicabatur, tum comunio ad eum nostra qua pater nobis ec sibi pater est, de deus nobis de sibi deus est,secundum dispensationem carnis existeret fratribus nobis ad eum natiuitate corporis deputandis. Nemo igitur ambigit deum patrem
esse etiam deum domini nostri Iesu Christi, Sed haec pia nostra professici
non patet ad impietatis occasionem.Deus eius est, no idcirco ut diuersi ab
eo generis deus sit sed quia ex patre deus natus est A ex dispensatione ser/uus est,habeat dc patrem dum ex eo deus est,ta deum suum, dum ex uirgine caro est. Quod breui ait absoluto Apostolus sermone costgnat dices: Comemorans in orationibus meis ut deus domini nostri Iesu Christi pater claritatis det uobis spiritum sapientiae de reuelationis. Vbi enim Iesus Christus est ibi deus eius est Vbi uero claritas est,ibi pater est. Qui itaque Christo secundum claritatem est pater idem Christo secundu Iesum deus est. Iesum enim angelus Christum dominum quem Maria esset paritura, cognominat. Caetetam Christam dominum spiritus prophetia loquitur, et pleris* secunda latinitatem hoc dictum obscurius uidetur, quia latini/tas pronominibus non utitur,quae Graecitas usu honesto de necessatio semper usurpat, ita enim seribitur: οθεος eis usa. Pησῆ-Artieullso I p. Quod nobiscum si semper pronominum consuetudo esset, ita
233쪽
pronuntiaretur. Ille deus illius domini nostri Iesu Christi, ille patet illius claritatis. Ped id enim quod ille deus illius Iesu Christi est,ta ille pater illius
claritatis, quaedam secundum capacitatem sensus nostri intelligcntiae pro prietas expressa est ut Christi ubi claritas est,ibi deus pater eius sit ubi ue/ro Christus Iesus est,ibi pater deus siuus fit, habens deum suum in dispen/satione cum seruus est, de patrem in claritate cum deus fit. No afferunt au tem tempora uel aetates spiritus diuersitatem, ut non ipse atm idem Chri/stus in corpore fit qui mansit spiritus in prophetis.Loques enim per os sancti patriarchae David:Vnxit te deus deus tuus oleo exultationis prae participibus tuis, no secundum sacramentu aliud quam secundum dispensatio/nem assumpti corporis est locutus. Nami nunc fratribus mandans patre eorum patrem suti, & deum eorum deum suu esse, tunc quot unctum se
a deo suo prae participibus suis loquebatur, ut dum unigenito Christo deo
uerbo paticeps non est, participes tamen ei ex ea noscerentur assumption
qua caro est. Unctio enim illa non beatae illi de incorruptae 5c in natura dei manentinatiuitati profecit, sed corporis sacramento & sanctificationi ho/minis assumpti, Petro Apostolo testante, qui ait: Conuenerunt enim uiri in ciuitate ista aduersum sanctum tuum filium Iesum quem unxisti .Et rura sum: Vos scitis quod factum uerbu est: per uniuersam Iudaeam, incipiens a Galilaea post baptismu quod praedicauit Ioannes, Iesum Nazaraenum,
quomodo unxit illam deus spiritu dc uirtute. Iesus ergo ungitur ad sacra/mentum carnis regencratae, quemadmodum spiritu dei te uirtute sit un/ctus,no ambiguum est, tum cum ascendente eo de Iordane uox dei patris audita est: Filius meus es tu,ego hodie genui te, ut per hoc testimoniu san/ctificatae in eo carnis, unctio spiritalis uirtutis cognosceretur. Caeterv cum in principio apud deum erat geus uerbu,non habet ullam aut causam, aut enarratione naturς eius unctio, quς nihil aliud quam esse in principio nunciatur. Nel habuit sane ungendi se per spiritu S uirtutem dei necessstatem deus qui dei ic spiritus esset de uirtus. Vngitur ergo deus a deo suo prς consortibus suis. Et si ante dispensationem carnis plures ex lege sunt Christi, Christus qui nuc prae participibus ungitur, posterior in tempore est umunctis participibus antefertur. Denil ille prophetiae sermo posteriorem unctionem hanc quae in tempore essedostendit dicens: Dilexisti iustitiam de odisti iniquitatem, propterea unxit te deus deus tuus oleo exultationis prae cosortibus tuis Consequens de posterior causa nunΦ refertur ut prior sit,quia meruisse aliquid,posterius est,quam esse qui possit mereri Mereri enim eius est, qui sibi ipse meriti acquirendi autor existat. Si igitur natiui/lati unigeniti dei unctionem deputabimus, quae unctio ob metitum dile istae iustitiae, de perois iniquitatis indulta fit, prouectus potius per unctio/nem unigenitus deus, quam genitus intelligetur, iami, per incrementa de prosectus
234쪽
prosectus deus consummabitur,qui non natus deus sit,sed in deum sit unctus ex merito,& iam per causam erit deus Christus,non omnis causa per
deum Christum Et ubi illud Apostoli eritiOmnia per ipsium,dc in ipso,de
ipse est ante omnes, ec omnia ipsi constant Deus enim dominus Iesus Christus, non ob aliqua, neque per aliqua deus est, sed deus natus est. Et qui ex generatione deus est no post natiuitatem in deum per causam pro/fecit,sed in eo quod natus est,nihil aliud nascendo quam deus est.Cum uero ungitur ex causa, non ad id quod incremento non eget, spectat unctio nis profectus, sed ad id quod per incrementum sacramenti profectu eguit unctionis, id est, ut per uni tionem sanctificatus homo noster Christus existeret. Si igitur nunc quom per prophetam serui demonstratur disipcn satio,ob quam a deo suo prae participibus ungitur,ut propterea quia iusti/tiam dilexerit,dc oderit iniquitatem, ungatur,quur prophetae sermo no ad eam Christi naturam pertinebit, in qua ei sunt ex carnis assumptione par/ticipes Cum praesertim ita se prophetiae spiritus temperauerit,ut dum de us a deo suo ungitur, fit ei de in dispensatione unctionis quod deus suus est,re in natura quod deus est. Deus igitur ungitur,sed quaero an id, quod in principio deus erat uerbum, uni tum sit c Non utique, nam posterior deo unctio est.Et cum non ea uerbi natiuitas quae in principio apud deum deus erat, uncta sit in deum, necesse est ungatur quod posterius sit in disepensatione quam deus est. Et cu deus a deo suo ungitur,id ungitur, quod ab eo in mysterio carnis seruile susceptum est. Nemo igitur magnae pietattis sacramentum, quod manifestatum in carne est, sensu impio uiolet, nec se quisquam unigenito per substantiam diuinitatis exaequet. Sit nobis ille de frater,dc particeps, secundia quod uerbam caro factum habitauit in no bis, secundum quod mediator dei ait hominu homo Iesus Christus est. Sit nobis de secundum seruos de comunis pater, Ec communis deus,dc praeparticipibus unctus sit in ca natura,cum priuilegio licet unctus,qua participes unguntur. Sit in mediatoris sacramento ut homo uerus,ita di deus uerus. Deus ipse ex deo communem nobiscum habens patrem ac deum, in
ea communione qua frater est Sed forte subiectio illa regni traditio do momodo Minde finis,aut naturae abolitio, aut potestatis defectio, aut diuinitatis infir/mitas sit intelligenda. Plerit enim ita uolunt, ut aut dum subiectis omni bus deo subsscitur, per conditionem subiectionis deus non finaut dum rognum tradit,non fit in regno: aut dum finis est, finem eius defectio consoquatur. Cogruam ital est, omnem super his apostolici sermonis sensum
retractare, ut senguloria quorumcip dictorum ratione exposita ait aedita, sacramenti totius capaces ueritatis intelligentiam praebeamus. Ait itaque: Quoniam enim per hominem mors, de per hominem resurrectio mortuo Rrrum. Quomodo enim io Adam omnes moriunc sic α in Christo omnes uiuificabuntuet
235쪽
uiuificabantur. usquis 3 autem in suo ordine,primitis Chtistus deinde hi qui sunt Christi,qui in aduentum eius crediderunt: deinde finis,cum tradiderit regnum deo de patri,cum euacuaverit omnem principatum N potestatem.Oportet enim illum regnare,donee ponat omnes inimicos sub pe/dibus suis O mnia enim subiecit sub pedibus eius: Nouissima autem inimica destructur mors. Cum autem dixerit,omnia tabiecta sunt abs p eo qui illi subiecit omnia. Cum aute subiecta suerint ei omnia,tunc ipse siubieetus erit illi,qui subiecit sibi omnia,ut sit deus omnia in omnibus. Coelestium dispensationum arcana Apostolus non ab hominibus,neq; per homine sed per Iesum Christum electus gentium magiste quanta potest absoluti sermonis significatione demonstrat. Et qui inenarranda usi ad tertita coelum
raptus audissset,ea tantum quorum natura humana capax esset, sensui himanae intelligentiae reuelauit, no ignorans tamen quaedam no statim pose LM ardis se aeque ut audiuntur,intelligi, quia infirmitas nostra aliter in uerum at sin absolutum mentis iudicium, ea quς in aures transsuaderentur,acciperet,
longiore ad cuti standum mora sensui potius quam auditui derelicta,cum S audisse uocis sit, ic intellexisse rationis, deo tamen intelligentiae cupidis intelligentiam reuelante. Nam cs ad Timotheum per auiae ac matris glo/riosam fidem,sacris ab infantia literis institutu scribens plurima,hoc quom addidit:Intellige quae dico.dabit enim tibi dominus in omnibus intellectu. Admonitio intelligendi ex difficultate intelligentiae est. Intelligentiae uero a deo donum,fidei munus est, per quam infirmitas sensius gratiam reuelutionis meretur. Ergo si Timotheus apostolico testimonio homo det,dc I gitimus Paulo secundum fidem filius, ut intelligat admonetur, quia ei dolminus intelligentiam in omnibus sit daturus, nos quom admoneri per A
postolam ad intelligentiam meminerimus, scientes dominum nobis intela ligentiam omnium praestaturum. Et si forte humanae conditionis errore praesumptum aliquid sensia tenebimus, profectum intelligentiae per reuolationis gratiam no recusemus, ne intellexisse aliquid semel sivo sensiu ad id ualeat,ut pudeat rectius aliquid demutando sentire. Ob quod prudenter consulte moderandum, haec ad Philippenses beatus quot idem Apo/s quid ait/ stolus scribit:Quotquot ergo persecti sumus,haec sentiamus, de si quid albter sentitis,id tet sentitis,id quot deus uobis reuelabit. Verum in quo festinauimus, /se ingrediamur Non praeiudicat sensus anterior dei reuelationi,nam Apostolus nouit in quo sapiant, qui sapiunt perfecte. Et his qui aliter sapiunt, reuelationem dei,ut id quod perfectum est sapiant, expectat , Si qui ergo
profundam hanc arcanae scientiς dispensationem aliter intellexerint,&per nos rectum aliquid dc probabile afferetur, no pudeat eos secundum Apo/stolum per reuelationem dei sapere perfecte,nel magis ament vetitatem nescisse,quam oderint permansisse in no ueris. Eos enim qui aliter sapiunt,
236쪽
N quibus id deus reuelauit monet in id festinare in quo ingressi fuerunt,ut rellisto primo ignorantiae sensu, secundum propositae festinationis ingressam reuelationem perseetae intelligentiae consequantur.Ingrediamur ita sin quo sestinauimus, de si forte festinationem nostram deuii itinetis error moratur , per reuelationem tamen dei in id quo festinauimus rursum in/gressi sestinationis nostrae no demutemus ingressum. Festinauimus enim ad Christum Iesum dominum gloriae,ec regem aeternorum seculorum, in quo instaurata sunt omnia in coelis de in terra, cui constant omnia,in quo,
se cum quo semper manebimus.In his ergo ingressi sapimus perfecte, ec siquid aliter sapimus,deus nobis id quod persecte sapitur reuelabit. Itam secundum apostolicam fidem sacramentum dictorum praesentium retractemus, Neo modo quo superius a nobis tractata sunt omnia,ut omnem im/piae uoluntatis sensium sub dictis apostolicis deceptu, ex ipsa fidei aposto/licae ueritate prodamus.Tria igitur secundum dictorum ordinem in quae/stionem uocantur, primum finis, deinde traditio, deinde subiectio ut per haec aut desinat Christus in fine,aut regnum tradendo non teneat, aut e tra dei nataram sebieetus existat.Ac phimum noscendum est,no hunc or/dinem apostolicae esse doctrinae. Primum enim regni traditio est, deinde subiectio postremo finis. Sed singulis quibusl causis propria quarum Q pistri, eris causarum genera subiecta sunt ut dum res fingulae in res alias desinant, ita illisiubiectis beat semper subiacentem sibi causam praecedens causa. Finis enim erit,sed
cum tradiderit regna deo Tradet aute regnu,sed cum euacuaverit omnem magistratu ec omne potestatem .Euacuabit aute omnem magistratia dc po/testatem,quia oportet eum rcgnare. Regnabit aut donec ponat omnes ini
micos sub pedibus eius. net acro omnes inimicos sub pedibus suis, quia deus subiecit omnia sub pedibus eius.Subiecit aut deus ita,ut nouissima ab eo mors inimica uincas Deinde subiectis omnibus ei prster eum qui siubiecit ei omnia,tunc subisscietur ipse sub acienti sibi omnia. Subiectionis uero causa non alia est, quam ut sit deus omnia in omnibus. Finis ital est,esse deum omnia in omnibus. Et quaerendum nunc ante omnia est,an finis dejfectio sit,an traditio amissio sit, an subiectio infirmitas sit. Quae si his sibi contrar0s non subiacebui erunt in ea intelligetia qua dicta sunt.Finis itas legis Christus est,ec quaero utrum abolitio Christus legis fit, an ne perstactio Quod si legem Christus qui finis eius est,nS dissoluit, sed adimplet, secundum quod ait: Non ueni legem soluere,sed adimplere, finis non desectio est , sed consium mala perfectio. Tendunt enim ad finem omnia,non ut non sint,sed ut in eo ad quod tetenderant,maneat.Et propter finem omnia. aeterum finis ad aliud aliquid non refertur. Sed cum finis omniu fit, Finu ad aliuis manens ipse sibi totus est.Et quia non excedens ex sese ulli ali j tempori aut
rei potius quam sibi proficit, ad finem ipsium semper intentio spei omnisu proten
237쪽
protenditur.Et idcirio dominus religiota fidei patientiam fini se restrum tem, ita adhortatur: Beatus qui permansierit usp in finem. Non uti v ut si de beata defectio, & no esse sit fruetus, & merces fidei sus cuius ι costituatur abolitiosed quia finis propositae beatitudinis inexcessus modus est,beati sunt, qui usi ad finem cosummandae beatitudinis manserint, non ultrapisis Est m. se fidelis spei expectatione tendente.Finis itaq; est manendi immobilis adnendi immobi quem tenditur status. Denit Apostolus impietatis finem ad desinedi mei tWt tum praemonens, ait: Quoru finis est interitus,nostra autem expectatio in coelis est.Si ital 5c beatis ec imprjs finis est,& finis intelli feste defectio, religionem ait impietatem finis exaequat, quia utrin y per costitutum fi/nem fit in commune non esse. Et ubi expectatio nostra in coelis est,si per Rnem esse secundum impios desinamus Quod si sanctis expectatio imp is uero finis debitus esse dicitur, tamen ne sic quidem finis creditur esse defe/ctio:quia quae poena impietatis est,omnino non esse ad poenarum ultricisum sensum,causa in his pcr desectionem sui non extante patiendi.Finis itaque est indemutandae constitutionis mansura persectio, quae de beatitudi/ni reseruata,& impietati est praeparata.Nunc ergo quia iam ambigi no potest in fine non defectionem, sed non excessuram constitutione esse intela ligendam quanΦ adhuc quaeda in ipsa dicti absolutione sint reseruata, ta/Deir ditione men his tantum ad significationem sensus demonstratis,uideamus an ira
ditio regni desectio sit intelligenda regnantis,ut quod tradid it filius patri,
tradenda non teneat. Quod si quis stultae impietatis furore c5tendet, fateatur necesse est, patrem cum tradiderit omnia filio,amisisse tradendo, si tra, dentem traditis egere significet. Ait enim dominus: Omnia mihi traditas ant a patre meo.Et rursum:Data mihi est omnis potestas in coelo ec in terra. Si igitur dedisse caruisse est,pater quom his quae dedit caruit. Quod si
pater tradendo non caruit ne filius quide intelligi potest his egere quae tradidit. Ergo si tradens omnia,his ipsis quae tradidit non uidetur eguisse, re/liquum est,ut in tradendo dispensationis causa noscatur, quur de pater tra Desubiectioe dendo non careat,& filius dando non egeat. De subiectione aute ne quid in ea contumeliosum stlio deputetur, cum alia nonulla fidei nostrae opitilentur,praecipue tamen sibi hic ipse locus aderit. Et primum comunem sen/sum interrogo, utru nunc subiei hionem ita intelligendam putemus,tano
seruitutem dominatui, aut infirmitate uirtuti, aut honori inhonorationem
contrariis qualitatibus subdimus, ut filius secundu haec deo patri sit dissi, dentis naturς diuersitate subiectus Quod si ita existimabitur,errore haneu castio opinionis humanae apostolici sermonis caulcia prohibebit Subiectis em sibi omnibus, tunc sub aciendus sub acienti sibi omnia erit, de per id quod tunc sub cietur dispensationem significauit in tempore. Nam si subiectionem aliud sentiemus,ec si tunc subiicietur,certe subiectus modo non est de efficio
238쪽
ciemuS eum dissidetem de insolentem de impium quem necessitas temeporis tanquam fraeho S compresso tyrannicae impietatis tumore,in seram obsequelam sit subditura. Et ubi illud eri Non vetii facere uoluntatem meam,sed uoluntatem eius qui misit me Et rursium: Pater diligit me: quia omnia quae placita sunt ei facio ed dc illud: Pater fiat uoluntas tua. Vel hoc Apostoli: Humiliavit se factus obediens usq; ad mortem. Et qui se humi liauit,habet hoc in natura ne humilis sit Et qui sit obediens, suscepit ex uoluntate quod obedit, dum per id quod se humiliat, sit obediens c Vnige/nitus itaq; deus humilians se N obediens patri usi ad mortem crucis, quo genere cum subiecta ei omnia sint,tunc subqciendus ipse patri intelligetur,nist quod subiectio haec non nouae obedientiae, sed dispensatio sacramenti Subiectio bee est quia dc obsequela iam maneat,& in tempore sit ineunda subiectio. Ni/' ο σφ)ς
hil ital nunc aliud subiectionis significatio, quam myster 3 demonstratio est. Et quid illud si secundum hanc eandem fidei nostrae spem, intelligen/ iEisiis.
dum est. Nam resurgentem a mortuis dominum Iesum Christum sederea dextris dei non ignorabile est,etiam Apostolo testante, cum ait: Secun dum operationem potentiae fortitudinis eius, quam operatus est in Christo,cum eum excitauit a mortuis, S collocauit ad dexteram suam in coelis super omnem principatum dc potestatem S uirtutem dc dominationem, dg omne nomen quod nominatur non solum in hoc seculo, sed etiam in fiuturo, 8c omnia subiecit sub pedibus eius. Apostolicus nant sermo secun/dum dei potestatem pro factis iam satura significat, quae enim per adimi pletionem temporum sunt gerenda, ea iam in Christo, in quo omnis est plenitudo,constituit quae cam futura crunt,dispensationis in his potius est ordo, in nouitas:Subiecit enim omnia sub pedibus eius, licet adhuc subii cienda sint,ut in eo quod subiecta sunt,Christi inde mutabilis sit potestas: in eo uero quod subqcienda sunt secundum plenitudinem temporam fac
cedentium,ad fidem aetatum profectus sit. Omnem autem contrariam uirtutem euacuandam esse non obseura cognitio est, de hunc actis puncipem de spiritalis nequitiae potestatem aeterno interitu tradendam, secundum iblud:Discedite a me maledicti in ignem aeternum, quem praeparauit pater meus diabolo de angelis eius. Euacuatio autem non idem est quod subie/ Euaeuatiochio Nam euacuare aduersiantem potestatem,hoc est ius potestatis auferare ne maneat,& per potestatis euacuatione, regni est abolere dominatum. Denuo de dominus testatus est dicens: Regnum meum non est de hoc se Alime poculo, hunc eundem regni istius potentem mundi principem ante testatus, cuius potestas desinet regni sui evacuato dominatu. Subiectio uero,quaere obedientis 5e fidei est, eadem uel concessionis, uel demutationis demonstratio est. Evacuatis itaque magistratibus,subflcientur inimici eius, ita au/tem subiicientur, ut ipse sibi sub aciat:ita uero subiiciet, ut ei subiiciat deus.
239쪽
D E T R N I T A T RAn ne ignorauit Apostolus dicti euangelici uirtutem,cum a tiNemo uenis ad me,nisi pater meus adducat illum,cum tamen scriptum sitiNemo vadit
ad patrem nisi per me et Et nunc ipse sibi inimicos subiacit, attamen deus ei
subiecit,omne per hoc opus eius dei in eo opus esse testans.Et cum non ni/si per eum eundum ad patrem sit,ad filiam tamenisi pater adduxerit, non uenitur. Nam dum filius dei intelligitur,paternar in eo naturae ueritas disci
tur. Atq; ita dc cognito filio deus pater aduocat 'credito filio pater susci, pit,quia significatio dc cognitio patris in filio, per significationem in se dei patris religiosos nos in eum paterna religione persectos adducit. Adducit ergo ita pater,dum principale pater creditur. Ad patrem autem nemo ua dit nisi per filium,quia cessante in nobis fide silii ignorabilis pater est, non adituris ad paternam religionem nisi prius filii ueneratione suscepta. At vita cognito filio, ad uitae nos aeternitate pater adducit ec suscipit,ὰ utrun per filium est dum praedicatione per eum patris, perducit ad eum pater,
ad patrem ipse deducit. Ad absolutiorem ital dicti praesentis intelligentiam commemoratio lacramenti istius fuit necessaria, ut per filium esset quod pater nos re adducit dc suscipit, Sc per hoc intelligeremus, quatenus quod ipse sibi subiecit,deus ei subiecit, dei scilicet in eo natura per natiuita
tem manente, ea quae ipse agit,agente,dum ita agit,ut ea deus agat,& tamen ipse ea quae deus egerit,agat ita tamen ut in eo quod ipse agit, ut fili/us dei agere intelligatur:in eo uero quod deus agit, paternς in eo naturς ut
in filio proprietas sentiatur,existere Euacuatis ital magistratibus de pote/Batibus sub icientur ei sub pedibus inimici eius. Et quos inimicos intelligi oporteat,idem Apostolus docuit dicens: Secundum euangelium quidem
risi iei inimici propter uos, secundum electionem autem dilecti propter patres Hos ergo inimicos crucis Christi meminerimus, sed quia dilecti propter patres sunt,scimus eos subiectioni reseruatos secundum quod dictum est: Nolo enim uos ignorare fratres sacramentum hoc, ut non sitis uobis sapibentes, quoniam ex parte obtusio facta est in Israel, quoadus p plenitudo nationum intret,dc sic omnis Israel liberabitur,sicut scriptum est: Et uenieta Sion, qui eliberet 8 auertat impietates ab Iacob, dc hoc illis a me testa mentum, cum abstulero iniquitates eorum. Inimici ergo subiicientur siubpedibus eius sed subiectionem illam quid consequatur,intelligendum est, nempe illud: Nouissima deuicta est ab eo mors. Devictio autem mortis nihil aliud est,quam resurrectio ex mortuis,cum interitus corruptio e cessante,uiuae iam coelestis* naturae constituetur aeternitas, secundum quod dictum est: Oportet enim corruptiuum istud induere incorruptionem, de mortale istud induere immortalitatem. Cum autem mortale istud indue rit immortalitatem, tunc fiet uerbu quod scriptum est: Abserpta est mors in contentione. Vbi est mors contentio tuas Vbi est mors stimulus tuus In subiectione
240쪽
iti subiectione itaque inimicorum mors uincitur,& morte uicta, immorta
litatis uita succedit. Quae autem subiectionis perfecta illa post fidei subie/ctionem proprietas fit, idem Apostolus testatus est, cum ait: Qui transigurabit corpus humilitatis nostrae conforme corpori gloriae sius secundum efficaciae suae opera,qua possit subiicere ei omnia. Subiectio itaque etiam ea est, quae est ex natura in naturam concessio, dum a se secundum quod est definens,et sub Jcitur,cuius concedit in formam. Desinit autem non ut non sit,sed ut proficiat, fili, ex demutatione siubditus, in .eciem suscepti alterius generis transeundo Deni v at sacramenti huius esset ratio ab lu/ta, post nouissime deuictam mortem ait: Cum autem dixeriti Omnia sub tecta sunt absque eo qui subiecit ei omnia, tunc de ipse filius subiectus erit illi,qui ei subiecit omnia,ut sit deus omnia in omnibus .Primus igitur sacra menti gradus est subiecta esse ei omnia,& tunc ipsum subiectum fieri subjiicienti sibi omnia, ut quemadmodum nos gloriae regenerantis corporis subdimur,eodem rursus sacramento ipse regnans in gloria corporis subii, cienti sibi uniuersa subdatur.Subdimur autem gloriae corporis sui, ut in ea
simus corporis claritate, qua regnat in corpore, quia corpori eius consor mes erimus.Et quidem gloriam regnantis nunc corporis siti euangelia non tacentilia enim scribitur,domino dicente: Amen dico uobis, quoniam sunt
aliqui de astantibus hic, qui non gustabunt mortem, donec uideant filiν Sunt aligni iam hominis uenientem in regno suo .Et factum est post dies sex, assump, 'sit Iesus Petrum ec Iacobum de Ioannem fratrem eius, Sc duxit illos in
montem excelsum seorsium,Sc transfiguratus est Iesus ante eos,& resplem duit facies eius ut l uestimenta autem eius facta sunt sicut nix. Glotia itaque uenientis in regnum corporis apostolis demonstrata est. Nam in ha/bitu dominus gloriosae transformationis suae constitit, regnantis corpo is
sui claritate patefact a. Et huius quidem gloriae suae consortium Apostolis pollicens,aitiSic erit in consummatione seculi.Mittet filius hominis ange ios sitos,& colligent de regno eius omnia scandala, θ qui iaciunt iniquit,tem,Sc mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus de stridor dentium. Tue iusti sulgebunt sicut sol in regni patris eorum, qui habet aures audiendi audiat. Nunquid non omnibus naturales corporales* aures ad dictorum audientiam patent,ut ad audiendum dominica admonitione suetit opus: Sed sacramenti scientiam dominus insinuans, auditionem doctrinae fide/lis exegit.In consummatione itaque seculi de regno eius standala auferun/tur. Habemus ergo regnantem dominum secundam corporis claritatem quousque scandala auferantur. Habemus rursum conformes glotiae corypo is sui in regno patris,tanquam in solis claritate sui gentes, in qua habbium regni sui apostolis in monte transformatus ostendit. Tradet ergo re t reg/gnum aeo patri,non utit tanquam tradens potestate concedat,sed quod nu