장음표시 사용
221쪽
riorum εἰ occulti sacramenti calumniatores. Alius enim nobis est Christus crucifixus,alius dei sapientia,alius sepultus, alius descendens: de alius filius hominis N alius filius dei. Non intelligentes docemus, de nescientes arguismus,5 diista dei homines emendamus, εc non dignamur secundum Apostolam ita credere: Quis criminabitur electos dei V Deus est qui iustificat, Quis est qui condemnet et Christus qui mortuus est, imo qui etiam resur/rexit, qui est in dextera dei, qui S postulat pro nobis. Anne alius pro nobis postulat quam qui in dextera dei est Vel qui in dextera dei est noipse est qui resurrexit c Vel qui resurrexit, non idem mortuus est et Vel qui mortuus est,non idem condemnatz Vel qui condemnat,non idem est qui iustificat deus e Separemus ergo scilicet a iustificante deo condemnantem Christum a condemnante Christo mortuum Christum, a mortuo Chri/sto Christum in dextris sedentem orantem* pro nobis. Si ita haec om/nia Christus unus est, uel alius est Christus mortuus, alius sepultus: aut alius destendens ad inferna, ec alius ascendens in coelos, secundum illud Apostoli: Ascendit autem quid est, nisi qui descendit in inseriora terrae Qui descendit ipse est qui ascendit super omnes coelos, ut adimpleret om nia. Quo usq; impietatis nostrae extendimus stultiloquam ignorationem, ut quod in sacramento dei absconsum est, id explicari a nobis posse profi/teamur c Qui descendit,ipse est qui & ascendit. Nunquid amDigitur,quia
Iesus Christus homo ex mortuis resurgens, super omnes coeloS ascendes,
ad dexteram dei sit c Nunquid descendisse ad inferos corpus quod in se pulchro iacuit,dicetur Si ital qui descendit,ipse dc ascendit,ut neque cor
pus descendisse ad inferos credatur,ec resurgens ex mortuiS,corpus ascen
disse in coelos non ambigatur, quae hic praeter occulti sacramenti, di incog/niti mundo ac principibus seculi fides relicta est cum idem atq; unus sit descendens 5 ascendens Vnus quot nobis Iesus Christus fit, ec dei filius hominis filius,5c uerbum deus dc homo caro,ec passus,dc mortuus, S sepultus,& resurgens, de in coelos receptus, de sedens ad dexteram dei habes in se uno eodem ij per dispensationem atque naturam, in dei sorma dc informa serui, sine aliqua sui de partitione quod homo est,& diuisione quod deus est. Incautae igitur ali ignorantis opinionis nostrs fidem Apostolus
formans, ita consessionis huius sacramentum locutus est: Nam de si cruci fixus est ex infirmitate,sed uiuit ex uirtute dei.Praedicans enim filium ho/minis dei filium, qui cum ex dispensatione homo esset, maneret tamen
ex natura deus,eandem ex infirmitate crucifixum ait,qui ex uirtute dei ubueret. Vt cum infirmitas esset ex forma serui, dc natura maneret ex forma
dei aequi cum esset in forma dei assumpsisset formam serui,no ambiguum esset,in quo lacramento ec passus esset ec uiueret in cum in eodem Alet de
infirmitas ad passione, dc ad uitam dei uirtus, no alius aut diuisus a se esset
222쪽
qui de pateretur & uiueret. Passus quidem est unigenitus deus quae homi/nes pati possunt,sed utamur Apostoli fide ati dii odi Tradidi enim uobis
in primis quia Christus mortuus est pro peccatis nostris secundum si riptaras,& quia sepultus est,ta quia resurrexit die tertia secundu scripturas.Non nudis usus est ad erroris occasionem dictorum definitionibus, sed mortis
de resurrectionis modum notantum rerum nominibuS quantia Sc scriptu/rarum uirtutibus admonens confitendum, ut haec nostra esset in eius mor/te intelligentia quae N esset in significatione scripturaru. Infirmas enim co/gitationes, te scrupulosas fidei calumnias no relinquens, finem hunc tanta secundu scripturas praedicandae mortis.resurrectionis adiecit : Ne inaniudisputationum uento circumacti, uel fallacium quaestionia ineptis arguths impediti infirmaremur Sed in hunc se semper religionis suae portum fides illaesa reuocaret, ut mortem de resurrectionem hominis fith de dei fit a Iesu Christi secundum scripturas crederetuconfiteretur pia aduersus calumniam resistendi securitate proposita, culta moti ac resurgere Christus Iesus intelligeadus esset, qualiter scriptus est. Non enim habet fides periculum, Sc omnis pia professio in occulto sacramenti dei tuta est. Natus ex uirgine Christus est, sed secundum scripturas conceptus de spiritu sancto est. Fle a redauit Christus,sed secundum scripturas,ut in eo quod fleuit gratulatus sit.Et qualiter esurivit Christus sed secundum scripturas, sine cibo in non habentem fru/ s histri eius arborem deus operatus est.Passus Christus est,sed secundum fieripturas,tuc a dextris uirtutis sessurus est. Derelinqui se ad mortem questus est, sed secundum scripturas, tunc confestarem suu secum in regno paradisi re cepit Mortuus est,sed secundum scripturas,resurgens a dextris domini dominus assidet.In halus igitur sacramenti fide uita est,calumniam consessio Aista non recipit. Certe Apostolus no relinquit ut ambigi dicit, liceat Chri/stus natus,passuS, mortuus,resurgens quo modo,qua uirtute, qua diuisso/ne,quibus partibus, quis lachrymans est, quis gaudens, quis conquerens, quis descendens, quis ascendens. Sed fidei in hoc meritu, per cofessionem incunctantis tantu religionis ostendens ait. Ex fide autem iustitia, sic dicit: Ne dixeris in corde tuo,quis ascendit in coelum rhoc est Christum deducere: uel quis descendit in abyssum hoc est Christu a mortuis reducere. Sed quid dicit stri tura . Iuxta est uerbum tuum in ore tuo εἰ in corde tuo, hoc est uerbum fidei quod praedicamus. Quia si cofessiis suetis in ore tuo,quia dominus est Iesus,dc credideris in corde tuo quia deus illa suscitauit a mortinis,saluus eris.Ιustum fides consummat secundum quod dictum est Credidit Abraham deo, de reputatum est ei ad iustitiam.Nunquid Abraham calumniatus est deo, cum ei haereditatem gentium, de secundum stellarum dc arenae multitudine, mansurae ex se sobolis numerositatem pollicebaturet
De omnipotentia enim dei fides religiosa non ambigens humanae infirmi
223쪽
latis no est detenta naturissed in se id quod erat caducum terrenum* de spieiens diuinae sponsionis fidem ultra modum corporeae costitutionis ex/cepit, quia nequaq dei uirtutes lex posset humana moderari,tantum in ef/ficiendo libertatis deo promente,quantu in spondendo ostenderet uolun talis.Nihil igitur fide iustius est, quia cum aequitas ali moderatio terrenorum actuum sit probabilis, nihil tamen iustius homini sit, quam omnipo/tentiam dei indefinitae potestatis intelligentia credidisse.Hanc itam in no bis quae ex fide est iustitiam Apostolus expectans,incertae ait infidae ambiguitatis irreligiositatem remouit, uetans curam solicitae in cor cogitatioρnis admitti,dicti etiam prophetici ratione monstrata, ait enim: Ne dixeris fellectus A/ in corde tuo,quis ascendit in coelum. Haec a propheta dicta subiectae sen/postoli, Ne di tentiae ab lutione prosequitur dicens: Hoc est Christum deducere. Nonxerit m ςρr/ enim se in coeleste scientia humanae mentis sensus extendit, sed nes dedi uinis oreribus religiosa fides ambigit.Non eguit Christus humanae uinci estis, auxilio,ut ex illa beatitudinis suae sede descendes,cuiusquam e coelo ope deduceretur in corpus. Non exterior potestas eum egit ad terras, credemdus est uenisse qualis dc uenit. Et uera pietas est Christum non deductum, sed descendentem confiteri. Sacramentu suum est ec in tempore dc in ope
re.Ne v quia modo uenit,deductus per alteria esse credendus est,nec tem/poralis eius aduentus potestati deducentis subditus intelligendus est, stane alterius quidem ambiguitatis infidelitas finitur. Nam cotinuo ex dicto
prophetico subditur: Vel quis destendit in abystim et Ae mox dicti ratio
subiecta est Hoc est Christu a mortuis reducere.Libertas redeundi in cora Ium,ex destendendi in terra libertate est. Ambigendi aute sublata cuncta/tio est,sapientia in fide est, ratio in uirtute est effectus in rebus est, causa in potestate est.Sed non nutante ad id opus est conscientia. Apostolus enim
totum scripturae mysterium exequens ait: Iuxta est uerbia tuum in ore tu
Ec in corde tuo. Non tardo opus est petito in longe uerbo confessionis,nec interuallo aliquo inter cor ais os relicto, ut quod ad protestationem relis gionis loquendum sit, per infidelem ambiguitatem cogitetur, sed dc iuxta nos esse oportet,& in nobis, ne aliqua inter religionem cordis alis oris mora fides sorte nostra no ita in sensi sit,ut in uerbis, sed connexa ori at cordi incunctantem habeat sentiendi dc loquendi religionem, huius qui/dem dicti prophetici,ut in caetetis ratione Apostolus subiecit Hoc est uerabum fidei quod praedicamus.quia si confessus laetis in ore tuo quia dominus est Iesus, ec credideris in oreocorde tuo, quia deus illum siuscitauit a
mortuis,saluus eris.Corde enim creditur ad iustitiam, ore autem confessio
fit ad salutem Pietas est no ambigere, di iustitia est credere, di salus est confiteri. Non in incerta diffluere, ne φ ad stultiloquia esseruere, net ratione aliqua uirtutes dei uentilare, net modo circuns tibere potestatem, neque
224쪽
causas ininuestigabilium sacramentorum retractare, dominum Iesum confiteri,& adeo suscitatum a mortuis credere salus est. Quae uero insania est,
qualis id euiuscemodi sit Iesium calumniari, cu salus sola sit, hoe solum scire quod dominus sit um porro qui hamante inanitatis error est de resurrectione eius lites mouere, cum sufficiat ad uitam, quod a deo suscitatus sit credidisse In simplicitate itam fides est,in fide iustitia esst, in cofessione pi tas est. Non per difficiles nos deas ad beatam uitam quaestiones uocat, Non perdiffla nec multiplici eloquentis facundie genere selicitat. In absoluto nobis ac fa/cili est aeternitas, Iesum suscitatum a mortuis per deum credere,vi ipsum esse dominum confiteri. Nemo ita ea quae ob ignorationem nostram dicta sunt ad occasionem irreligiositatis usurpet. Cognoscendus enim Iesus Christus mortuus erat ut in eo uiueremus. Si itas ad intelligentiam moratis suae ait:Deus deus meus, quare me dereliquisti. Sca Pater in manus tuas commendo spiritum meum, nanquid consessioni nostrae consulens, infir mum se esse potius consessus est,quam nos ambiguos non reliquit c Exci/taturus nam Lazarum orat ad patrem,nunquid prece eguit, dicens r Pa/re gratias ago tibi quia exaudisti me N ego sciebam quia semper me evaudis,sed propter turbam dixi, ut credant, quia tu me misisti. Nobis ita orauit,ne filius ignoraretur: θc cum sibi no proficeret deprecationis sermo, ad profectam tamen nostrae fidei loqaebatur. Non inops ergo tum auxi/lii est,sed nos sumus inopes doctrinae. Clarificari se quoque deprecatur,ac mox de coelo uox dei patris clarificantis auditur. Sed ad auditae uocis ad mirationem ait: Non propter me uox haec uenit,sed propter vos. Nobis Pater rogatur,nobis pater loquitur. Totum ad effectum sit nostrae consessionis. Et cum clarificationis responsio non obsecrationi claritatis fit impense,sed ignorationi audientium, quomodo querela passionis in fiamma ex/ultatione patiendi no confessionis nostrae eruditioni praestita intelligeture
Christus pro persequentibus rogat, quia quod agunt nesciui . Christus de
cruce paradisum promittit,quia deus regnat. Christus in cruce cosummasse se omnia aceti poculo gratulatur, quia moriturus prophetiam impleue rit. Nobis natus est, nobis passus est, nobis mortuuS est, nobis resurrexit. Et cum nobis haec sela fit proprietas ad salutem ut dei filiu confiteamur ex mortuis,cur rogo in hac irreligiositate moramur ut cum Christus intra fi/duciam diuinitatis suae manens,mori se per fignificationem assumpti hominis, cum securitate morientis Ostenderit, hoc maxime ad abneganda eum
deum proficiat, quod se nobia filius dela hominis filium est professus N
225쪽
EPISCOPI, DE TRIM 1 TATE LIBER UNDECIMUS
Otumat absolutum fidei Euangelicς sacramentum multifarie Apostolus tractans, haec quom inter caete radiuinae cognitionis praecepta ad Ephesios est locu/tus: Sicut de uos uocati estis in una spe uocationis ue/strae, unus dominus, una fides,unum baptisma, unus deus S pater omnium qui est seper omnes.& per om nia, de in omnibus nobis. Non enim ambiguis nos deerraticis indefinitae doctrinae stud as dereliqui uel incertis opinionibus in/genia humana permisit, statutis per se dc oppositis obicibus in libertatem intelligentiae uoluntatis , concludens ut sapere no nill ad id tantum quod praedicatum a se fuerat,nos sineret cum per definitam fidei inde mutabilis constitutionem credi aliter ati alitet non liceret. Vnum ita nobis domi num praedicas,unam fidem memorat. Deinde unius domini unam fidem memoranS,unum etiam baptisma demonstrat,ut cum unius domini una fiat, porro des esset unius per hoc fidei in domino unum esset de baptisma.Et quia sit cramentum omne dc baptismi Sc fidei ut in uno domino, ita di in deo uno est,consummationem spei nostrς unius dei professione conclusit,ut 3c unubaptima Sc fides una sicut unius domini, ita di dei esset unius. Vnus enim uteri est non unione,sed proprietate, dum dil unius cuiusp proprium est ut unus fit, uel patri esse quod pater est, uel filio esse quod filius est, & id quod uteri in proprietate sua unus est, sacramentum unitatis ad utrumvis,quia de unus dominus Christus deo patri non potest auferre quod dominus est,ta unus deus pater uni domitio Christo non intelligitur negare quod deus est,cum si per id quod deus unus est,non dc Christo proprium esse uidetur ut deus sit necesse est per id quod unus dominus Christus est, non δἰ deo patri demptu esse intelligatur ut dominus sit, sed id quod unus est,non sacramenti sit significatio sed unionis exceptio. Unius ital domi ni sicut unius dei patris de unum baptisina ic fides una est. Fides aute una
iam non est,si non unum dominum 5c unum deum patrem in conscientiae professione retinebit. Unum uero dominum dc unum deum patrem quomodo fides quae no una est confitetur Vna aute in tanta praedicationum diuersitate iam no erit, si alius dominu Iesum Christu penetrante palmas clauo,infirmitatis nostrae credit dolore gemuisse,& egente naturae Iuae po/testatis virtute imminentis iam sibi mortis timuisse terrorem, si etiam id quod principale est,natum negabit,dc creatum potius praedicabit, si deum
Ah deos dicet magis quam intelliget,quia dc duos dici irreligitum est, ec deum non
226쪽
intelligi, diuinae naturae conscientia est. Iam ergo non unus est dominus Christus si aliud deus non dolet, si aliud infirmus timet. At a sit ex natura, alii ex cognomine deus, ec alq ex generatione, de aln ex appellatione sit fi/lius de per id neq; deus pater unus in fide est,si aliis potestate alias genera/tione pater creditur, quia & uniuersoria pater deus sit. Iam porro quis anubiget,extra fidem esse quicquid extra fidem unam est Quia in fide una unus dominus Christus,& deus pater unus sit. nus auido minus Chri/stus no nomine,sed fide unus est, tuncin dominusaedeus semper de filiussit,si deus fit si indemutabilis fit, si non aliquando defuerit uel deus esse uel filius. Qui igitur Christum aliter quam est praedicabit, idem nec filium neς deum esse alium Christum praedicabit Sed nec unius baptismi fides una est,quia secundum Apostolicam doctrinam eius unius baptismi fides una est,cuius unus dominus,& dei sit filius Christus,& deus fit. Non enim nogari iam Christus quin Christus sit potest, net mundo ignorabilis efflat.
Hunc prophetiae uolumina consignant, hunc temporum quotidie proficitens plenitudo testatur,hunc Apostolorum dc martyrum per uirtutum operationes loquuntur sepulchra,hunc potestas nominis sui probat, hunc im/mundi spiritus profitentur, hunc punitorum daemonia resonant mugitus Sed in his omnibus uirtutis suae dispensatia est Cςterum fide nostra talis qualis est praedicandus est,ut non nominesed confessione in unius baptis/mi fide una unus nobis dominus fit, quia secundu unum dominum Chri stum unas deus pater est. Sed nunc hi noui Christi praedicatores cuncta negando quae Christi sunt,alium dominum Christum, Muti alium deum Patre praedicant quia ne i hic genuetit, sed creaverit, nem ille natus sit,sed creatus sit Et per id extra ueritate deus Christus sit, cui no sit ex natiuitate quod deus est de extra fidei co scientiam deus pater sit,cui no fit in generatione quod pater est. LaadanteS quide merito,ita ut dignu est, deu patrem, naturς scilicet eum esse inaccessae,inconspicabilis,inuiolabilis,inenarrabilis,
infinitae prouidae potentis,benign*mobilis, transcurrentis,manentis intra extra ,ec omnia in omnibus sentientis.Sed cu adqciunt ad supereminen. AI FEMtiam laudis, tum bonum, solum potentem,solum immortalem,quis non triti hac religione laudationis intelligat eo tendere, ut dominus Iesus Christu extra hanc corporationis beatitudine,quς soli deo per exceptionem solius deferatur ad honore manens,ipse 5e mortalis N infirmus de malus sit dum in his pater solus est et Et ei idcirco naturalis ex deo patre natiuitas abnega/tur ne per generatione ea quae in eo naturalis deo patre beatitudo est maneat, quia natiuitas in naturae eius sit uirtute, quae genuit,nec Apostolicis,
nec Euangelicis praedicationibus erudire ad impiae prosessionis suae usurpationem magnificentiam dei patris non religionis fide, sed arte impictatis extollunt, ut dum incomparabilia omnia esse naturae eius edisserunt, de v x genetis
227쪽
genetis instimiotis naturae unigenitum deum per exceptionem compa rationis affirment. Deum uiuentis dei uiuam imaginem ,αbeatae naturae plenissitnam formam, de innascibilis substantiae unigenitam natiuitatem Ali' gloriam Quae nisi perfectam paternae beatitudinis habeat ' formam,dc absolutam naturae totius reserat speciem, non est in imaginis ueritate. Si autem innas, 4ibilis dei unigenitus deus imago est, per istae atque absolutae in eo natu ra: uctitas inest, perquam efficitur eiur eum imaginem ueritatis solens est
pater, sed si infirmus esst filius, imago iam non est potentis. Bonus est patier, sed si in diuersi generis diuinitate filius est, boni imaginem mali natu ra non reddit. Incorporeus pater est, si filius secundum sipiritum circunscri/ptus est corpore, iam incorporei non est forma corporeus. Ineffabilis pa/ter est, si filium sermo complectitur, extra imaginem est inenarrabilis ux irae narrabilis: Uerus deus est pater,si filius in dei salsitate est am non est victi imago qui falsus est. Non ex parte imaginem, neq; ex portione for
mam eum dei Apostolus praedicat, sed imaginem esse ei deum inuisibilis, di formam eum dei esse loquitur. Non potest expressus in filio dei diuinitatis natura ab Apostolo praedicati, quam ad id quod inuisibile dei estinuisibilis dei imago fit Christus,qui utique in substantia conspicabili,imaginem naturae inuisibilis non referret.Sed ut superioribus libris docuimus. dispensationem assumpti corporis rapiunt ad contumeliam diuinitatis, de impietatis causas arripiunt de salutis nostrae sacramento. Qui si Apostoli/eae fidei tenaces essent, intelligerent eum qui in forma dei esset, assumpsisse formam serui, neque formam serui usurparent ad formam dei dehone standam, cum forma dei plenitudinem in se dei contineret, dc quae essent
temporum ac mysteriorum, pia ratione tractarent, ut nec contumeliam
diuinitas susciperet, nec dispensatio efferret errorem. Sed omnibus,ut exis stimo, iam a nobis absolutissime demonstratis, εc sub assumpti corpoMnatiuitate diuinae naturae uirtute monstrata,non relictus est ambigendi lo cus, quia omnia unigenitus deus δc homo uirtutibus dei gesserit, de in utra tutibus dei uniuersa hominis uehitate perfecerit, habens in se & naturam dei potentis in gestis,dum natus ex deo est, dc persecti hominis absolutionem dum ei est partus ex uirgine, 5c cum ueritate corporis subsistens in
natura dei, δἰ cum dei natura manens in corporis ueritate. Quanquam ubtur usque ad ipsam mortis gloriam omnis responsionis nostrae sermo des cenderit, S singulis proferuonis impiae propositionibus ex Euangelicis at νque Apostolicis doctrinis sit contradictum, tamen quia etiam post resuta rectionis gloriam quaedam ad degenetis infirmitatem naturae demon/strandam, praesumere impq ausi sunt, his ipsis nunc respondendum est Atque ut in caetetis obseruatum a nobis est, corum ipsorum dictorum ra/tio, ex his ipsis dictis afferatur ut illic ueritas reperiatur, ubi negatur.QuMenim
228쪽
enim simplicitet de ad eruditionem fidei diuinitus dicta sunt ea neceste est ita dicta sint, ut a d id quod dicta fiunt, non alienorum atque extrinsecus
dictorum confirmentur exemplis. Inter caeteras enim impietates suas eti/am hoc dicto domini uti haeretici solent:Ascendo ad patrem meum pastrem uestrum ad deum meum S deum uestrum.Vt per id quod pater eius pater eorum est, & deus eius deus eorum est, in natura dei non sit, dum hoc caeteris deum patrem profitetur esse quod sibi sit. Cestante priuilegio, in communione de naturς 5e natiuitatis, per quam deus sit natus de filiussit Teneant quom etiam illud Apostoli: Cum autem dixerit, omnia siubie ista sunt,absq; eo qui subiecit ei omnia.Cum autem subiecta ei fuerint omnia, tune ipse subiectus erit ei qui sibi subiecit omnia, ut sit deus omnia in omnibus. Vt quia subiectio illa infirmioris naturae cotestatio esse existimabitur,non sit in paternae naturae uirtute, quem naturalis infirmitas, naturae
potioris subiecerit potestat Sumant autem omnis impietatis suae hanc tanquam munitissimamreinexpugnabilem desecistonem ad ueritatem natiuitatis abolendam,ut quia per subiectionem deus no est, Se per communem sibi at nobis deum patrem, in communione sit creaturae, ipse quos ex deo creatio fit potius quam generatio, quia creatio ex nihilo subsistat, generatio uero naturalem habeat natiuitatis autorem. Omnis quidem ca/lumnia improba est,quia ueritati falsitas, cu iam effrenato pudore sit,con/tradicit, sed tamen interdu praetendit aliquod excusationis ambiguae uelumen,ut uerecunde in defenfione sit,quod impudenter in sense est. Verum
nunc in his quae impie ad infirmandam domini nostri diuinitatem prae sumpta sunt, locus uerecundiae εἰ uelamen falsae excusationis exclusus est, cum quando ipsa illa ignorationis uenia cessante, sola uoluntas irreligiosae intelligentis detegatur.Vt enim paululum ipsius dicti Euangelici disteram demonstrationem, anne ignorabilis haec erat Apostoli praedicatio dicen iis, Et quidem confessione omnium, magnum est pietatis sacramentum, quod manifestatum est in carne, uiuificatum est in spiritu, uisium est ange/lis, praedicatu est Gentibus, creditum est in hoc mundo, assumptum est in claritater Est ne adhue quisquam tam hebetis intelligentiae ut dispensatio/nem assumptae a domino carnis aliud quam sacramentum pietatis intellis gat Et primum extra fidem dei est,quisquis extra hanc erit consessionem. Non enim Apostolus ambigit quin hoc ab uniuersis fatendum l1t. Mysterium quidem salutis nostrae contumeliam non esse diuinitatis, sed magnae pietatis sacramentum.Non est ergo istud necessitas, sed pietasmec infirmi/tas,sed magnae pietatis sacramentum. Et sacramentum non iam in myste rio occultatum,sed in carne manifestatum: uel adhuc per naturam carnis
infirmum, sed in spiritu iustificatum, ut per iustificationem spiritus abessett 3 a fide
229쪽
a fide nostra earnis infirmitas,& per carnis manifestationem myste tu n5 esset occultu, dc per mysteria ignorabilem causam magnae pietatis in sacra mento esset sola confessio. Atq; ita Apostolus fidei totius ordinem tenuit: ut dum pietas est,sacramentu sit:dam sacramentu est, cognitio in carne fit: dum cognitio in carne est,iustificatio in spiritu sit,quia sacramentum pietatis quod manifestatur in carne, ut uere sacramentu fit, per iustificatione spiritus manifestatur in carne. Ac ne illa manifestatio in carne qualis esset tu stificatio in spiritu ignoraretur,sacramentum quod manifestatu in carne,dciustificatum in spiritu est,& angelis uisum est, gentibus praedicatum est, de in hoc mundo creditum,hoc ipsum assumptum est,in claritaterat in om/nibus sit magnae pietatis sacramentum,dum manifestatur in carne,dum iastificatur in spiritu, dum uisum est ab angelis, dum praedicatur gentibus, dum creditur in hoc mundo,dum assumitur in claritate. Nam de uisium se quitur praedicatio, εἰ praedicationem fides, εἰ omnia consummat claritatis assumptio,quia dc magnae pietatis sacramentum est,assumptio claritatis,le per hanc dispensationis fidem consormes assumi claritatis dominicae prae paramur.Magnae igitur pietatis sacramentia est carnis assia mptio, quia per assumptionem carnis,manifestatio sacramenti in carne est.Sed tamen ma nifestatio in carne non aliud quam magnae pietatis sacramentum confiten dum est, quia manifestatio eius in carne iustificatio spiritus est, di claritatis
assumptio. Et qua tandem spe in fide nostra est piae dispensationis myste/rium,diuinitatis infirmitas,cum per claritatis assumptionem, magnae pietatis sacramentum sit confitendum Et quia iam non est infirmitas,sed sacramentum:nec necessitas,sed pietas,dicti nuc Euangelici ratio quaerenda est, ne quod salutis nostrae dc gloriae mysterium est,id ad occasionem praedicationis impiae relinquatur Grauis tibi autoritas est hς retice, indis lubilis domini de se professio qua ait: Ascendo ad patrem meu de ad patrem ue=ος φ struim ad deum meum de ad deum uestrum.Vt per id quod de nobis illir & pater pater est,& deus deus est, sit in ea infirmitate qua sumus, dare per eundem patrem exaequamur in filios, de per eundem deum compa ramur in seruos, ct cum nos simus & creatio eX origine, de ex natura serui, tamen dum de pater nobis communis re deus est: sit ei nobiscum de creatio dc natura comunis dc seruitus. Et hic impiae praedicationis furor etiam hoe prophetico utitur dicto: Unxit te deus deus tuus,ut no fit in ea naturae uir tute qua deus est,dum et ungens se deus in deum suum sit antelatus. Igno Quid dem rat deam Christum,qui ignorat deum natum.Deum autem nasci non est aliud,quam in ea natura esse qua deus est,quia nasci cum causam natiuit,
iis ostendat,n5 disproficit tamen in genere autoris existere. Quod autemno disproficit in genere,debet quidem autori causam natiuitatis suae,natu
230쪽
ram tame ex se no amisit autoris, quia natiuitas dei neqi aliunde, net ali/ud est. Quae fi aliunde est,non natiuitas est: si uero aliud est, non deus est. Cum autem ex deo deus est, per id deus pater deo filio dil natiustatis eius deus est,ec naturς pater,quia dei natiuitas de ex deo est,& in ea generis est natura qua deus est.Huius igitur piae ac debitae professionis modum ita in omnibus quae locutus est dominus temperauit, ne diuinitati suae contume liam confessio natiuitatis afferret, ne obsequii religio naturam maiestatis offenderet, sed ut honorem debitu natiuitas profiteretur,quae ' subdere se deberet autori, dc naturae conscientiam fiducia naturalis ostenderet, quae in /deu nascendo subsisteret. hinc enim illud est: Qui me uidet,uidet re patre. Sed de illud:Verba quae ego loquor no a me loquor. Nam dum no a se loquitur,autori eum necesse est debere quod loquitur. Cum aute se uiso puter uidetur, naturae conscientia est,quae ad demonstrationem in se dei, non
aliena a deo in deu natura substiterit.Vel illud: Pater quod dedit mihi ma/ius est omnibus.Et rursum: o dc pater unum sumus Nam dc datio paterna sumptae natiuitatis professi o est,& quod unum sentproprietas ex nati uitate naturς est.Vel illud: Sed iudkium omne dedit filio ut omnes honorificent filium sicut honorificant patrem. Nam dum iudicium datur,natiuita no tacetu dum uero exaequatur honorinatura retinetur Vel illud:Ego in patre dc pater in me.Et rusum: ter maior me est.In eo enim quod in sese sunt, dei ex deo diuinitatem cognosce. In eo uero quod pater maior est,
consessionem paternae autoritatis intellige Sicuti N illud est Non potest filius a se facere quicquam nisi quod uiderit patrem faciente, qu cunis enim ille saeit,eadem di filius facit similiter. Dum no a se facit,ad id quod agit se/candum natiuitatem,sibi patet autor est.Et tamen cu quς uni facit pater,
eadem de filius facit similiter,no in aliud aliquid quam in deum substitit ad
facienda omnia quae deus pater faciat, paternae omnipotentiae in se siubmstente natura.Haec ital secundu spiritus unitatem,& naturae quae secunda natiuitatis est proprietate, ita demonstrata sunt,ut 5 natiuitas deum ' sub/ AD RU/stitutionis suae confiteretur,l 'substitutio naturae conscientiam no taceret,
profitens sibi patrem deum deus filius,dum ex eo nascitur, caeterum ad id quod natus est,totu habens naturale quod deus est. Dispensatio ital ma fgni ec pq sacramenti natiuitatis diuinae patrem insuper etiam conditionis Quomodo assumptae dea fecit, dum qui in forma dei erat, repertus est in forma serui. Ut rigenda Seruus enim non erat cum esset secundum spiritum filius dei dc secundum
commune iudicium ubi non est seruus,nei' dominus est. Deus quidem re pustalii ipater natiuitatis est unigeniti dei. Sed ad id quod seruus est, no possumus
nisi tunc ei dominum deputare cum seruus est. Quia fi cum ante per natu/ram non erat seruus de postea secundum naturam esse quod non erat cimi Φ, Pit,n