장음표시 사용
211쪽
audebit deputare,quia dum εἰ contra naturam est sudare sanguinem nee infirmitas est,quod potestas non secundum naturae consuetudinem gessit, ne v ad haeresim infirmitatis pertinere ullo modo poterit,quod aduersium haeresim phantasma mentientem,proficiat per sudorem sanguinis ad coraporis ueritatem itur cum ec tristitia de nobis est, de oratio pro nobis es non possunt no omnia propter nos gesta esse intelligi cum omnia pro no/bis,quibus timebatur,orata sunt. Praestant autem sibi mutuam euangelia plenitudinem dum alia ex aliis,quia omnia unius spiritus praedicatio sit,intelliguntur. Hanc enim tacitam ab omnibus pro apostolis domini oratio nem Ioannes maxime spiritualium causarum praedicator ostendit, domi/num itaprecatum esse dicens: Pater sancte, conserua eos in nomine tuo. Cum essem cum eis, ego custodiebam eos in nomine tuo:quos dedisti mi/hi custodiui. Non sibi ital suit oratio illa sed apostolis: nec sibi tristis est,
qui orare eos ne tentetur monet: nec sibi angelus mittitur,qui si uelle duo decim milia legionum de coelis deduceret: nec propter mortem anxiatus, ut a se transferatur calix,rogat,sed a se transire calice rogat, qui tamen transire non posse nisi eum biberet.Transire autem non de loco est decedere, sed omnino non extare quod quidem ipsum de euangelicus de apostolicus sermo significat,cum dicitur:Coelum de terra transibunt,uerba autem mea non praeteribunt. Sed de Apostolus: Ecce uetera transierunt, de facta sunt omnia noua Sed S cum ait Et figura huius traudi transibit. Calix ergo de quo patrem rogat ut transeat,n5 potest transire nisi bibatur: ec quod orat dominus,utit pro his orat,quos cum his manens ipse saluauit,quos te patri saluandos reliquit Nunc uero sacramentum mortis peracturuS, patrem his custodem precatur,& missi in eo angeli, si tamen ita est, non ambigua
praesentia est, de obtentae precis manifesta securitas est,cum eos cosumma ta oratione adhortatur in semnum.Effectum autem impetratae oration
de adhortatae dormitionis securitatem iam in ipso opere passionis Euangelista demonstrat cum apostolis omnibus de persecutorum manibus elap/suris ait:Vt adimpleretur uerbum quod dixerat, quonia quos dedisti mi hi perdidi ex eis neminem Impletur enim per se orationis precatio, de sabui omnes sunt Sed oratur pater,ut saluatos per se nuc in nomine suo salvet ipse,N adeo saluat ut Petri fides poenitentia subsequente no deficiat, licet territa.Demonstrata ital &a Ioanne domini oratio,&a Luca zabuli po/stulatio dc ea quae in Marco 5e in Matthaeo tristitia usis ad mortem est,de somni obiurgatio,ec rursum adhortatio,nihil ambiguitatis relinquut, cum quando per precem a Ioanne,qua patri apostolos commendat, ec tristitiae cause,dc transeundi calicis deprecatio absoluta sit, no a se passionem amo/ueri domino deprecante,sed patrem ut apostolos se passuro tueatur oran te,dc per Luca ostenta aduersum rabulu prece, iam de fiducia uetiti antea somni
212쪽
somni secura permissio sit. Non est itaq; in ea natura quae supra hominem
est,humanae trepidationis anxietas, & extra terreni est corporis mala,non
terrenis inchoatum corpus elementis, S si filio hominis originem spiritus sanctus per sacramentia conceptionis inuexit, nempe 5 altissimi uirtus uir tutem corpori, quod ex conceptione spiritus uirgo gignebat, admiscuit. Nam cum per transfusae in corpus animae consortium sensus animati cor poris uiuat, ipsum ad illatorum dolorem corpus anima corpori permi/xta uiuificet,quae ubi coelestis spei,ac fidei suae beato calore,terrenae in corypore suo originis desipexit exordiu, sui quos sensus ac spiritus corpus em/citur in dolore,ut pati se desinat sentire quod patitur. Et quid nobis de na/tura dominici corporis, id descendentis de coelo filii hominis adhue sermo sit c Ipse terrena corpora timere ac dolere interdia nesciunt, quod Sc dolere necesse est,ta timeri. Quaero enim an pastas ad sementa exaestuandae BD bylonicae fornacis flammas Israelitae pueri timuerint, de utrum in illud no/strae conceptionis corpus metus tanti ignis incesserit. Quaero etiam an ir cumaduri se flammis doluerint,sed forte idcirco quia no usti sunt, nihil do/Ieant,dc tum abfuisse ignibus naturam urendi existimabitur.Certe haec natura corporis erat,ut de uri se timeret, de posset uri. Quod si per spiritum fi
dei terrena corpora,id est,secundum elementa causarum communium inbuata,nel uti potueriat,nec timere, quae ergo per fidem dei in homine con/tra naturam sunt, ea in deo homine secundum uirtutem spiritus ad naturae originem inchoata,no sunt naturaliter aestimandac Vincti pueti in medio ignis fiunt ignem non timent,dum incendunturi flammas no sentiunt,dum orant:uri no possunt,du in ingue sunt.Naturam suam in his de ignis,& corpora amitti nam nem illa uruntur,nem ille utit,ic tamen in caeteris innatura sua est ignis de corpus. m circunstantes ardent,ic poenae ministeria in poena sunt. Non uis impie haeretice, ut transeunte palmas clauo Christus non doluerit,neque uulnus illud nullam acerbitatem teli compingentis inhtuletit.Interrogo quur pueri ignes non timuerint, nec doluerint,aut quid in
Eorum corpotibus naturae fuerit,ut naturam ignis excederet. Quδd si illi fidei calore,ic beati martyrii gloria timere nesciunt quae timentur, Christus
etiam si uitiorum nostroria origine esset conceptus,tamen per crucem mansurus deus,& mundum iudicaturus, re rex aeternorum seculorum futurus, tristis metu crucis esset dc tantorum praemiorum immemoriturpis metus anxietate trepidaretrDaniel prophetς prandio alendus,leonu lacum non
time apostoli caedi se pro Christi nomine dc pati gaudent, Paulo libatio
sua corona iusticiae est, desecanda colla sua percussoribus cia hyminis mar tyres tendunt,de aedificatos sibi conge te lignorum ignes cum canticis scandunt, usque eo sensus fidei, perempto in corporibus naturalis infirmitatis metu, corpora ipsa ad sensum non sentiendi doloris emutat, ut per animae
213쪽
xos DE TRIMITAT vpropositum firmitas corpori inuehatur, animatum , corpus in id se tali tum sentiat,in quod animae studio commouetur, ut quod pati animus gloAli eam viae cupiditate c5temnit,id se pati corpus anima negante no sentiant. Haec si in hominibus naturalia sunt per animae ad gloriam ardentis calorem, ut passiones suas nesciant,ec uulnera ignorent, ec mortes no intelligant:dominus uerae gloriae Iesus Christus, cuius in fimbria uirtus est, cuius sputus de
sermo natura corporis est, dum ec mancus iam non mancus manum iube tur extendere, caecus natus natiuitatis uitia non sentit, N. truncus aure notruncus est,in ea infirmitate compuncti, ac dolentis corporis deputabitur,
in qua glorioses ac beatos uiros fidei suae spiritus no reliquite Passus igiturtinigenitus deus est omnes incurrentes in se passionum nostrarum infirmutates sed passus uirtute naturae suae,ut 8c uirtute naturae suae natus est: ne enim cum natus sit, non tenuit omnipotentiae suae in natiuitate naturam. Nam cum natus sit lege hominum, non tamen hominum lege conceptus
est, habens in semconstitutione humanae conditionis in partu, ec ipse ex tra constitutionem humanae conditionis in origine secundum quod ita ex infirmitate corporis nostri passus in corpore est, ut passiones corporis no/stri, corporis sui uirtute susciperet, & huius fidei nostrae etiam sermo pro pheticus testis est,cum ait: Hic peccata nostra portat, S pro nobis dolet,lcnos existimavimus eum in doloribus esse,ic in plaga,& in uexatione. Ipse autem uulneratus est propter iniquitates nostras, d infirmatus est propter peccata nostra . Fallitur ergo humanae existimationis opinio, putans hinc dolere quod patitur:portans enim peccata nostra peccati nostri scilicet corpuS assumens tamen ipse non peccat. Missius nami est in peccati carnis similitudine,portans quide in carne peccata,sed nostra, pro nobis dolens, non de doloris nostri dolet sensu,quia habitu ut homo repertus,habens in se doloris corpus,sed non habens naturam dolendi, dum ec hominis habitus est, ec origo non hominis est, nato eo de conceptione spiritus Lancti. Hinc itaq; existimatus est de in doloribus,dc in plaga, de in uexatione esse. cautelare Formam enim serui accepit, re natus ex uirgine homo, opinione nobis na/turalis sibi in passione doloris inuexit.Ipse aute uulneratus est,sed propter iniquitates nostras.Nam quamuis fit uulneratus,no tamen iniquitatis sus uulnus est,ec quicquid patitur,non sibi patitur.Non enim sibi homo natus est,nec ex se iniquus est. Testatur Apostolus causam dispensationis istius, dicens: Orantes pro Christo, reconciliati deo, eum qui non cognouit pec/catum,pro nobis peccatum fecit. Peccatum enim in carne per peccatu confldemnaturus, peccati licet expers, factus est ipse peccatu, id est, per carnem peccatum in carne condemnans,carnis quidem peccati nescius,sed pro noν
bis caro factus carnis similitudo peccati est. Et idcirco propter iniquitates nostras est uulneratus. Caeterum nescit in Christo Apostolus trepidati i
214쪽
nem doloris nam dispensationem hanc passionis loquuturus,in sacramento eam diuinitatis praedicauit,dicens:Donans nobis omnia peccata,delens quod aduersum nos fuit chirographum in sententqs,quod erat cottarium nobis,tollens illud de medio, dc affiges illud cruci,sipolians se carne,ec principatus*potestates traduxit cum fiducia, triumphans eos in semctipsis Succumbere ergo tibi uidetur uirtus ista uulneris clauo, N ad letum com/Pungentis exterrita demutasset,in natura dolendi Atqui Apostolus lo, quente in se Christo loquutus, ic salutis nostrae per dominu opus memo/rans mortem Christi ita significat, ut carne se spoliet, eg potestates cum Κ, ducia dehonestet, Sc de his in semet ipso triumpheta Si in passione sua ne/cessitas est,ec no salutis tuae donum est:si in cruce dolor compungendi est, de non decreti quod in timore est,scripta confictio est: si in timore uis mortis est,ta non per potestate dei carnis exuuis sunt: si denil mors ipsa aliud est quam potentum dehonestatio,quam fiducia,quam triumphus, adscri/be infirmitatemisi ibi necessitas est se natura: si ibi uis est, & di Eidentia, ecdedecus: sin autem haec e contrario in sacramento passiouis praedicantur, quis rogo furor est,repudiata doctrinae apostolicae fide, mutare sensum religionis, ec totam hoc ad imbecillitatem dc contumeliam rapere naturae, quod S uoluntas est,re sacramentum,quod N potestas est,& fiducia,& triumphus Triumphus plane est quaeri ad crucem re omerentem se non su/stineri: stare ad sententiam mortis,sed inde consessurum a dextris uirtutis: configi clauis,sed pro persequutoribus orare:acetum potare,sed Lacramen/tum consummare: deputata inter iniquos, sed paradisium donare: eleuari in lignumsed terram tremeretpendere in cruce, sed selem ac diem fugare:exi/re de corpore, sed reuocare animas in corpora: sepeliri mortuum, sed reseragere: demum secundu hominem pro nobis infirma omnia pati, sed secun dum deum in his omnibus triumphare.Restat nobis adhuc,ut hς reticis uidetur,magna id grauis confessς infirmitatis professio,& maxime ipseus domini uocibus aedita,cum at Deus deus meus,quare me dereliquisti Quae maxima querelae esse intelligitur protestatio, derelictum se esse conqueri, infirmitati Φ permissum. Vetu haec impiae intelligontiae uiolenta praesum ptio, quam sibi in omni dictorum dominicoria genere compugnat, ut qui ad mortem festinat, ut qui per eam honorificandus est, ut qui post eam a dextris uirtutis sessurus est,in his tot beatitudinum causis mori timuefit,le ob id ad necessitatem moliendi desertu se a deo suo queratur,cum in beatitudinibus illis esset mortem obeundo mansurus. Quin etiam ad irreligiositatis huius tanquam ad praeparatam sibi uiam per id ingenia haeretica contendunt, quod aut defecisse omnino deum uerbia in animam corporis uo lunt,ut no idem fuerit Iesus Christus hominis filius, qui de dei filius: eg aut ex se defecerit deus uerbum, dum corpus officio animae uiuificat, aut om .
215쪽
DE TRIMITATEnino nec fuerit Christus homo natus, quia in eo dei uerbia modo spiritus prophetalis habitauerit.Sed ridiculae huius peruersitatis error in maiorem se impietatis extendit audaciam,ne Iesus anteΦ ex Maria natus est, Chri/stus iit,dum no qui erat natus est sed ad id tum primu quod natus est,esse coeperit. Per quod etiam illud uit' adiungitur, ut deus uerbum tanquam pars aliqua uirtutum dei quodam se traehu continuationis extendens, ho/minem illum qui a Matia esse coepit habitauefit, ic uirtutibus diuinae ope/rationis insi ruxerit,animae tamen suae motu natura. uiuentem. Per hanc subtilem pestiferam , doctrinam deducuntur in uitium,ut aut deus uerbuanima corporis per demutationem naturae sus in naturam infirmitatis ex titerit,dc uerbu dei esse defecerit, aut rursiim per exteriorem nudam* naturam hominem illum sola uita animae mouciatis animatum,in quo uerbutridet,id c quaedam quasi potestas extensae uocis habitauerit. Atis ita om/ni modo impiissimae intelligentiae aditus pandatur,ut aut deus uerbum ita animam defecerit,nec permanserit deus uerbum,aut omnino Christus ante partum Mariae non fuerit,quia Iesus Chtistus animae solum communis& corpoeris homo hoc habeat sui, quod ut esset homo coepit exordia, queextrinsecus protensi sermonis potestas ad uirtutem operationu confirma/uetit,qui nunc adci uerbo contracta rursum protensione desertus, clamet Deus deus meus,quare me dereliquisti Uel certe tum,cum in animam corporis a dei uerbi natura demutatus est, paterno in omnibus usus auxilio, nunc inops eius morti in permissus, solitudinem siuam conqueratur, relin/quentem , se arguat,omni* modo exitiabile deceptae fidei periculu coinparetur, si aut in deo uerbo significari exist metur naturae infirmitas per querelam, aut omnino nec metit deus uerbum, dum Christo Iesu Matiae solum partus exordium est.Sed inter has impias infirmas. sententias echclesiae fides apostolicis imbuta doctrinis nouit in Christo natiuitatem, sed ignorat exordium Scit dispensatione, sed nescit diuistonem. Non patitudChristum Iesum, ut Iesus ipse non sit Christus: nec filium hominis dis eranit a dei filio ne filius dei forte non 3c filius hominis intelligatur. Non assamit filium dei in filium hominis, nem tripartita Christu fide scindit, cuius
desuper texta uestis inscissa est,ut Iesum Christum in uerbum, S in ani/mam,& in corpus incidat,net rursum deum uerbum in animam S in cor . pus absumat Totum ei deus uerbum est, totum ei de homo Christus, reti/nens hoc in sacramento confessionis suae unum nec Christum aliud crede re quam Iesum, nec Iesum aliud praedicare quam Christu, ec dei uerbum. Non ignoro autem in quantum humanae intelligentiae infirmitatem ma gnificentia mysterii coelestis impediat, ut haec no facile aut uerbis enuncia Ali esse, re,aut diuidere sensu,aut etiam complecti mente possimus. Sciens aut mi
dicare Apostolus arduum hoc terrenae naturae difficillimumc, esse, rerum diui/inarum
216쪽
narum efficientiam iudicio nostro tanquam ad intelligendum actiore, quam ad efficiendum deo potiore concipere, illi Iegitimo sibi secundum fi dem filio, sacras c, literas ab infantia 'sumenti, ita scribit: Sicut hortatus sum te sustinere hesi cum irem in Macedoniam, ut praeciperes quibus dam,ne aliter docerent, nem attenderent fabulis genealogiis intermina/tΙS,quae quaestiones magis praestant,quam aedificationem dei, quae est in fide. Vetat genealogiae eloquia traetari, di fabulas interminatae quaestionis attingi Aediscationem uero dei dicit in fide esse, ut humanae ueremundiae modum fideli omnipotentiae dei religione concludat nec se infirmitas nostra ad perspicienda ea, quae perspiciendi naturam non habent, extendat. Qubd si contuentibus solis clatitatem, uirtus intenti luminis obstupescit, ut si quando causam radiantis luminis solertius acies curiosae contemplationis inquirat, us* ad emortuum uidendi sensum oculorum natura reuoce tur,accidatin nitendo magis uidere ne uideas: quid nobis in dei rebus & in sole iustitiae expectandum est Nonne incumbet uolentibus supersapere
stultitia Nonne ipsum illud acre intelligentiae lumen stupor hebitis desipi o.
cntiae occupabit Non enim natura inserior causam naturae potioris intelliliget,nec subiacet humanae conceptioni ratio coelestis.Nam intra conditionem infirmitatis erit quicquid infirmi constientiae subdetur .Excedit itaque humanam mentem dei potestas, ad quam si se infirmitas protendat, mrugis infirma reddetur dum hoc ipsum quod obtinet, amittit potiore ad ob/tundendam eam rerum coelestium natura, quia omnem eius consectantisse pervicaciam ipse complexus eius maior infirmat. Vt igitur set ita uiden/dus est, ut possit uideri, tantusi excipiendus lamine est,quantus admitti tur, ne si plus uelimus spectare, minus quo is quam possumus consequa/mur: ita & ratio coelestis in tantum intelligenda est, in quantum se permitatit intelligi: in tantum expetenda est, inquantum apprehendendam se de dit, ne si contenti indulgentiae moderatione no simus, amittamus indulta. .
Est ergo in deo quod percipi potest:est plane si modo quod potest, uelis.
Sicut enim est in sole quod uideas,si hoc uelis uidere quod possis: amittas autem quod potes uidere dum quod non potes, niteris: itaαin rebus dei habes quod intelligas,si intelligere quoc 3otes,uelis: caeterv si ultra quam potes,speres,id quot quod potuisti poste,non poteris. Nondum intem/poralis natiuitatis illius sacramentum mouebo,competentis loci est ille truetatus.Interim mihi assumptae carnis mysterium in uerbis est,illos nunc arcanorum caelestium scrutatores consulo, ut secundum naturam suam nati
ex uirgine Christi sacramentu loquantur . Vnde dicent uirgini concepturunde uirgini partum quam hanc esse genitaliam originum causam dispu/tabuntet Et quid intra secessus maternoria sinuum coaIaisse corpus unde
homo uudeciam uero post haecquid sit descendisse de coelis filium homb
217쪽
hio DE TRINITATEnis in coelo manentem Non enim eiusdem est,secundum corporales caussas,descendere & manere,quorum alterum descensionis transmutatio est, alterum manendi imperturbatio est.Vagit infanssed in coelo est:puer cre
scit, sed plenitudinis deus permanet. Iam uero cum ascendit ubi antea fuit, di descendit qui mane quo intelligentiae humanae sensu continebitur Dominus enim ait: Quid si uideritis filiu hominis ascendentem ubi antea fui te Ascendit filius hominis ubi antea fuit, quis hoc sensus concipiet c DOscendit de coelo filius hominis, qui in coelis est,ec quae hoc ratio praestabit Verbum caro factum est, quae hoc uerba loquentur Fit caro uerbum, id est homo deus.Et qui homo est,in coelis est:di qui deus,de coelis est.Ascendit deficendens,sed descendit non descendens. Est qui erat,*quod est, noerat Currimus per causas, Sc ratione deficimur: rationem cernimus,& cau/fas nS intelligimus.Sed Christum Iesum ita intelligentes scimus, de magis
putantes nos intelligere, nescimus. Iam uero quantum est illud dictorum de gestorum sacramentum et sere Christum, per animi angorem lachry/mas oculis emuere Vnde eius animae haec uitia, ut fletum corpori tristitiae moeror eliciat Et quae rerum acerbitas, re intolerantia doloris, descenden
tem de coelis filium hominis in lachrymas dissoluitet Quid sit deinde quod
in eo seuerit,deus ne uerbum, an corporis anima et Nam quamuis lachry/marum ossiciu in corpore sit,animae tamen eas in ministerio corporis qua/fi quidam moeror exudat Tum deinde que ei ad sendum causa st An ne impiam parricidialem Hierusalem nihil dignum tantorum prophetaraci m, de apostolorum caede dc ipsius domini sui morte passuram,debito lachry/marum honore prosequitur Sc ut humanarum mortium de sentur calamitates ita perditae huius desperatae* gentis casus doletur Et quod hoc,ro go,flendi sacramentum est et Anima quae tristis est fiet. Sed nunquid haec prophetas misit ed nunquid haec totiens uoluit congregatos pullos eius ' pennarum integmento obumbare Non cadit in uerbum domini moeror, i in spiritum lachrymae, sed nem in animam conuenit aliquid ante corypus egilse. Et tamen uere Iesum Christum sesse non dubium est,pati quoque lachrymarum ueritate ec Lazarus fletus est. Et quaero primum quidouid'mi fleatur in Lazaro, non utit mors,quae non usque ad mortem est, sed pro Christi m dei gloria est. Dominus enim ait:Infirmitas ista non est usque ad mortem, orta dei ut honorificetur filius dei per eum.Mors ergo quae glo/rificandi dei causa est,ssendi tristitiam non afferebat. Sed ne in eo quidem flendi necessitas existebat, quod Lazaro moriente abfuisset. Nam ipse ait manifeste: Lazarus mortuus est, re gaudeo propter uos, ut credatis quo niam non eram ibi. Absentia itaque eius non habuit causam lachryman/di, quae ad apostolorum fidem proficiebat, cum aegri mortem conscientia diuinae cognitionis absens praenunciasse Nulla ergo restat necessitas sen/
218쪽
di εἰ tamen fletum est Et tamen quaero, cui imputabitur fetus ille,deo, acianimae,an corporis Sed corpuS per se tantum non habet lachrymas, quas ad dolorem animae moerentiSprofundit. Longe autem minus est, ut deus 'seuerit qui glorificandus in Lazaro est.Non conuenit autem,ut anima sepulchro Lazarum uocet, ic ad animae inneXae corpori praeceptum atque uirtutem in mortuum suum anima iam ex eo dis lata reuocetur. Dolet
qui glorificandus estolet qui uiuificaturus est Non est uiuificaturi, flere nec glorificandi,dolere dc tamen uiuificat,qui & fleuit re doluit. Non ino,
piae necessitate, uel dii torum ignoratione de multis pauca memorauimus, ted ut absolutam expositionem ratio no morosa commendet. Getit domitias atl ait, quod cum conscientia nescitur, quod nec ignoratur, Jc ignora hile est,dum S ueritas in rebus est, S in uirtute sacramentum est, ut etiam
ex his quae ait, manifeste docebimus: Propter hoc me pater diligit, quod .
Ego pono animam meam,ut iterum accipiam eam. Nemo tollet eam a me, ponere o re
sed ego pono eam a me. Potestatem habeo ponendi eam, Zc potestatem sumere animε habeo accipiendi eam, hoc mandatum accepi a patre meo. Animam suam in Christorias ab se ponit εἱ quaero quis ponat. Christum enim non ambigimus esse deuuerbum, net rursum filium hominis ex anima & corpore constitisse ignoramus,angelo ad Ioseph confirmante: Surge dc accipe puerum dc matrem eius, dc uade in terram Israel, defuncti sunt enim qui quaerebant animam pueri. Cuius haec ergo anima est requiro,corporis ne an dei c Si corporis, quid habet corpus potestatis, quod per animae motum animatur inui/tam Deinde utrum mandati aliquid corpus acceperit, quod fine anima hebes emortuum* est i uero quisquam putabit animam suam uerbum
deum ponere at rursum resuma ostendat uerbum deum mortuum id est, ut sine sensu atque uita mortui corporis modo maneret, quod iterum ani/mam suam ad uiuendum, qua rursum umificaretur, assumpserit. Sed nee
deo animam quisquam rationis particeps deputabit, quanquam frequen/ter animam dei dc sabbata, ec neomenias odisse scripta sit, & etiam in quibusdam complacere. Sed ex ea istud significatione commemorati soli, momodo tum est, qua de manus, id oculi redigiti, Se brachium, dc cor in incorporuli deo commemorantur.Nam cum spiritus,secundum domini dictum,car, nem de ossa non habeat, ei qui est, nec demutatur, nulla ad soliditatem sui
corporaliu partium membra conueniunt, sed simplex ac beata natura unutotum quod est,omnia permanet.Non ergo deus corporalibus modis of/ficio interioris animae animatur ad uitam,sed ipse uita sibi uiuit. Et quomodo ponet animam suam uel positam resumet,uel quς huius mandati ratio estzDeus ergo nec ponit ad morte animam, nec resumit ad uitam, sed nec corpus mandatum ad resia mendu habet, quia nec per se resumit. Dictum
enim de corporis sui templo est:Solvite templum hoc, de post triduu sustus A. taba
219쪽
Ali'an deus corporis 212 DE TRINITATE
tabo illud.Suscitat ergo templum corporis sui deus.Et quis ponit animam ut resumat CorpuS enim no per se resumit,sed per deum suscitatur. Susci/tatur autem quod est mortuu,8c nec ponit animam quod uiuit.Deus ita nec mortuus est,nec sepultus,& tame ab eo dictum est:Haec enim mittens unguentum hoc in corpus meam,ad sepeliendia me secit. Quostia corpus suum missum est, ad sepeliendum eum laetum est 48c non idem est,se esse, suum* esse: de no unum est,ad sepeliendum se fieri,de ungi suum corpus. Q conuenit corpus suum esse,se , sepeliri,sed sacramentum istud diui/intelligentiae est,non ignorare deum,quem non nescias hominemmon nescire autem hominem,quem no ignores deum Iesum Christum no diuidere,quia uerba caro factum est: lc sepultu no putare, quem resuscitatum esse intelligas:resuscitatu no ambigere,quem negare no audeas sepultu.Sepultus enim est Iesus Christus,quia de mortuus est. Mortuus aute est, qui ec moriturus locutus est:Deus deus meus,quare me dereliquisti z Locutus aute hμ es qui de dixerit: Ame dico ubi,quia hodie mecu eris in paradiso. Paradisum quo ιν promittens,magna uoce proclamauerit: Pater in manus tuas comendo spiritum meum. Et hoc dicens expirauerit. Vos nunc uel tripartientes Christum in uerbum, de animam,& corpus: uel totu Christum deum uerbum,in solum comunis generis hominem contrahente hoc no/bis magnum pietatis sacramentum, quod in carne manifestum est reuela
te quem tradiderit spiritum Christus,& quis in manus patris commenda/uerit suum spiritum,& quis in paradiso die eadem fuerit,ecquis derelinqui se a deo questus fit. Nam querela derelicti, morientis infirmitas est. λω missio autem paradisi, uiuentis dei regnum est. Commendatio spiritus, commendantis confidentia est Traditio spiritus, morientis excellio est. Quaero itaque,quis moritur Nempe qui tradit spiritum.Deinde quis tra didit spiritum inique qui tradidit, patri commendauit spiritum suum.Et si idem qui commendauit, tradens spiritum mortuus est, interrogo utrum corpus animam commendet, an corpus animam Nam spiritum stequenter significari animam,non ambiguum est, uel ex hoc ipso quod Iesus moriturus tradidit spiritum. Si igitur quisquam existimandum putabit,com
mendari animam a corpore,a dissoluendo uiuentem,a corrumpendo aeternam, a resuscitando manentem:'non ambigitur quin idem commenda
uerit spiritum patri, qui ec die eadem in paradissi fuerit cum latrone. Et quaero an sepulchro receptus in paradiso manserit, an uero in paradiso manens, derelictum se a deo questus sit. Vnus enim atque idem est do/minus Iesus Christus, uerbum caro factum, se ipsum per haec uniuersa ignificans, qui dum ad mortem derelinqui se significat, homo est: dum uero homo est, in paradiso deus regnet. Regnans porro in paradiso, patri
commendat spiritum dei filius:comendatum ues o patri spiritum, hominis filius
220쪽
filius tradat ad mortem.Qciis nunc de sacramento saeimus contumesiamzHabes conquerentem ad mortem relictum se esse, quia homo est : habes eum qui moritur profitentem se in paradiso regnare, quia deus est. Quur hoc nobis quod ad intelligentiam mortis suae locutus est, solum ad impie/ . tatem retinemus,Wid quod idem ad demonstratione immortalitatis suae est professus tacemus Si eiusdem uox haec at sermo est, se derelictu conquerentis,ec se regnare profitentis, quam fidem nostram infidelitatis ratione diuidimus, ut non idem in tempore eodem fit mortuus, qui & regnet, cum idem ipse de se utrunis testatus sit, ec commendans spiritum, ec expi rans Quod si idem commendans spiritum,atcs tradens,& regnanS moritur,dc mortuus regnat, habemus in sacramento filii hominis, fit a dei, demoti regnantem,li regnare morientem.Absistat itam omnis irreligiosa ecdiuini sacramenti incapax infidelitas, quae nescit Christum non sibi flesse, cιu a sed nobis ut assumpti hominis ueritatem ipse quot affectus humanς consuetudinis susceptus protestaretur: quae ignorat Christum non sibi moti,
sed uitae nostrae,ut per immortalis dei mortem,mortalium uita renovetur: quae non intelligit querelam derelicti, regnantis confidentiam, ut quod deus regnat,dc quod se mori queritur,sit intelligentia nostra, dc homo mortuus,& deus regnans. Non enim alius est mosiens ic regnans, neque alius est commendans spiritum Sc expirans, net alius est sepultus 5c resurgens, net non unus est descendens N ascendens.Audi in hoc apostolicae doctrinae eruditam non carnis sensu, sed dono spiritus fidem, cum Graecis sapientiam,& Iudaeis signa poscentibus loquitur:Nos autem praedicamus Chii stum Iesum crucifixum Iudaeis quidem standalum, gentibus autem stulti tiam: ipsis autem uocatis Iudaeis ait Graecis Christu Iesum dei uirtutem
dc dei sapientiam. Nunquid diuisus est Christus, ut alius fit Iesus crucifi/xus,alius Christus uirtus de sapientia dei ed hoc de scandalum Iudaeis de stultitia gentibus est: nobis uero Christus Iesus dei uirtus, deii, sapien/tia,sed sapientia non mundo cognita,nec intellecta a prudentibus secati Et quam non intellecta fit,disce, eodem beato Apostolo dicente : Sed loquimur dei sapientiam, quae in sacramento abstonsa est, quam praefiniuit deus ante secula in gloriam nostram, quam nemo ex principibus huius siraeuli cognoui si enim cognouissent, nunquam dominum gloriae crucifixisesent.An ne Apostolus ignorat hanc dei sapientiam in sacramento esse ab/isconsam S este principibus seculi ignorabilem An ne diuidit Christu, ut alius fit dominus maiestatis alius Iesus crucifixus 7 Sed stultissimae huic aeque imp 3ssim ς opinioni contradicit,dicens:Non enim iudicaui quicquam scire in uobis, nisi Christum Iesum, de hunc crucifixum. Aliud Apostolus Temersis nescit,neq; aliud se scire iudicat. Nos autem dc infirmi ingenη, dc infirmiotis fidei,Christum Iesum scindimus,diuidimus,duplicamus,arbitrri myste d