장음표시 사용
271쪽
D. HILARII PICTAVORUM E Piscopi
frui tu uestimentorum species arguitur. Vcstem ovis tuae lupe rapax cerni fili onem inus. Auro reipub. sanctu dei ' honoras, S uel detraeta templis uel publi/cata edictis, uel exacta poenis deo ingeris. Osculo lacerdotes excipis, quota Christus est proditus caput benedictioni summitis ut fidem calceS: conuiuio dignaris,ex quo Iudas ad proditionem egressus est:censum capitum remittis,quem Christus ne scandalo esset,exoluit: uectigalia Caesar donas, ut ad negociationem Christianos inuites:quae tua sunt relaxas, ut quae dei sunt,amittantur Haec tua falis ocii indumenta fiunt. At nunc fructus ope/rum tuorum lupe rapax audi. Nem alia potiusquam quae gesta sunt in e sella resero,ut i, rannidem aliam prςter quam dei reserrem. Non quia causam ignoro, sed tamen querela famosia est. Iussos a te episcoeos non esse quos codemnare nullus audebat, etiam nunc in ecclesiasticis frontibus striptos metallicae damnationis titulo recenseri.Adest mecum Alexandria tot concussa bellis,tantum commotarum expeditionum pauenS tumultu Breν uius enim aduersum Persem, quam aduersum eam armis certatu est. Mu tati praesecti electi duces corrupti populi,commotae legiones, ne ab Atha/nasto Christus praedicaretur. Taceo de minoribus populis S ciuitatibuλquibus per totum orientem aut terro aut bellu est. Postquam omnia contulisti arma aduersium fidem occidentis, exercitus tuos couertisti in oves
Christi fugere mihi sub Nerone licuit. At tu Paulinum beatae passionis ui Treum rum blandimento sollicitatum relegasti ec ecclesiam sanctam Treverorum tali sacerdote spoliasti.Edictis fidem terruisti, ipsum usque ad mortem de mutasti exit is de fatigasti extra Christianum quot nome relegasti,ne panem aut de horreo tuo sumere aut de Montanς Maximillae4 antro prophanatum expectaret. Mediolanensem prissimam plebem, quam tu su/rore terroris tui turbasti, itibuni tui adierunt sancta sanctorum S uiam Gbi omni per populum crudelitate pandentes,protraxerunt de altatio sacerdotes. Leuius te putas sceleste, Iudaeorum impietate peccasse et Effugerunt quidem illi Zachatiae sanguine, sed quantu in te est, concorporatos Chii sto a Christo distidisti Vetusti deinde usis ad Romam bellum tuum,eti/puisti illinc episcopum,dc b te miserum,qui nescio utrum maiore impietate relegaueris,quam remiseris Quos tu deinde in ecclesiam Tolossanam exercuisti furores alerici sustibus caesi,diacones plumbo elisi,dc in ipsum,ut sanctissimi mecum intelligunt,in ipsum Christu manus misis. Haec Constanti si ego mentior,ouis es,si uero tu peragis, antichristus es. Num quia haec quae conscientia publica tenentur, no magis a me maledicta sunt,quam uera si cui in Christo reliqua spes est,si quis iudim diem metuit, si quis dia, bolo renunciauit, si quis se regeneratum in uitam recordatur, accipiat quae dico,ic de his iudicet quo modo in se iudicandum est. Que enim dicturus
sum non aliunde cognoui, sed ipse audiui de praesens affui cu gerebantur. Iu
272쪽
In Christo ital non mentior, quia discipulus ueritatis assisto orientalium m Seleucia Synodo, ubi repperi tantum blasphemorum, quantum Comstantio placebat. Nam post secessionem meam deprehendi, ut Christum Iesum centu ecquini episcopi omisi σιορ, id est, dissimilis essentiae profi, Ομουαγμ/terentur,re seli regyptii praeter Alexandrinu haereticum ὀμπσι. constamitissime obtinerent. Cogente ita Leona comite, in unum omnes congre/gati sunt ex his qui ομοιουσιον praedicabant Aliqui eoru nonnulla pie ueta sent . priis
his praeserebant,quod re ex deo esset, id est ,de substantia dei filius,le siet ni uo u rei per fuisset. Qui uero υχοιουσι. defendebant, nihil nisi prophanissimum as Ari serebant.Negantes quicquam substantiae dei simile esse posse neq; de deo posse existere generationem,sed esse Christia creaturam. Itam quod Gex simili ut esset,id ei natiuitas deputaretur Ex nihilo autem esse, 6 idcirco no esse do strii ine filium,nec deo similem.Loquor autem uobis, quod ego ipse recitari in con Ξ litate uentu publice audiui, quod praedicatum Antiochiae exceptum habebatur. Haec ergo ita dicta esse ab eo comemorabantur. Erat deus quod est pater non erat,quia nem ei filius,nam si filius,necesse est, ut ec foemina sit,& colhloquium sermonis,dc compunctio coniugalis uerbi,& blandimentu,& po stremum ad generandum naturalis machinula. O miseras aures meaS,quq tam senes hae uocis senu audierunt haec de deo ab homine dici, de de Christo in ecclesia praedicari.Post multas autem istiusmodi impietates cum pa trem te filia ex nominibus potius quam ex natura comparasset,ait: Quan/tum enim filius se extendit cognoscere patrem, tantum pater superextemdit se,ue cognitus filio sit. Quibus recitatis tumultus exortus est. Cum a tem intellexissent hi qui dissimilem deum dicunt humanas aures tantae impietatis uerba fascepturas non esse, rursum hi ipsi palatio potius quam ecclesiae episcopi, fidem scribunt ομουσίου & ομοιουλου, dissimilitudinem ομοιουσ1ον damnant. Quod cum contrariu ipsis sensa acidientium esset,ipse ego quen dam eorum, qui sorte ad me pertentandum accesserat, quasi ignorans re/xum gestarum percunctatus sum, quid sibi uellet istud, ut qui unam sub/ ita μὴ hsri. stantiam fit 3 esse cum patre damnassent, uel esse similis substantiae denes eis ,sed quod gassent,dissimilitudinem damnarent. Tunc mihi ait: Christum deo simi/ interpretalem non esse, sed similem patri esse. Rursus hoc obscurius mihi adhuc ui/debatur. De quo cum iterum interrogarem, tunc haec ita locutus est: Di triduis nubio eum dissimilem deo esse, similem patri posse intelligi,quia pater uoluis .um in Diioysetereaturam istiusinodi creare, quae similia sui uellet,&idcirco similem pa dis, em defi/m esse, quia uoluntatis esset potius filius,quam diuinitatis. Dissimilem au tem deci cme, quia neque deus esset, neque ex deo id est, de substantia dei natus esset. Haec audiens hebui neque credidi, donec cum publice ex con sensa omnium eorum prophanissimae huius similitudinis ratio praedicare/tur. Hi autem qui praedicabant, omnes eos qui maxime sinea aliquo
273쪽
aliquo impietatis pudore impudentissime haec loquebantur, condemna
uerunt. Condemnati ad regem suam aduolauerunt, excepti, honorifi/ce impietates suas quanta potuerunt ambitione confirmauerunt, fimi lem deo esse,uel ex deo natum,uel naturalem esse filium denegantes. Pau/.ci plurium damnati sunt. Constantius res blasphemiae suae, metu extorsit exit a uicisse se iam orientales gloriatus,quia decem legatos uoluntatis suae
subdidisset. Comminatus de populo per praesectum de episcopis intra pa/latium,per maximas orientis ciuitates haereticos episcopos subrogatos c51munione haeretica muniuit. Nihil prorsus egit aliud,quam ut orbem terrarum pro quo Christus passus est diabolo codonaret. Vtitur autem etiamnunc,ut in caeteris ante,ariis suae c5siuetudine,ut per recti sipeciem praua c5/firmet dc per rationis nomen insana constitua Noto,inquit,uerba quς noscripta sunt dici.Hoc tandem rogo quis episcopis iubeat: de quis apostoli cae praedicationis vetet formam Dic prius,si recte dici putas. Nolo aduer,
sum noua uenena nouas medicamentorum comparationes. Nolo aduerasum nouos hostes noua bella.Nolo aduersum nouas insidias cosilia recentia.Si enim Ariani haeretici idcirco ὁρια ορ hodie cultant, quia prius ne gauerunt,n5nne tu hodie idcirco refugis, ut hi nunc quoq; denegent Notustates uocu, sed prophanas deuitari iubet Apostolus. Tu cur pias exclidis cu praesertim ab eo dictum siti Omnis scriptura diuinitus inspirata utulis est.Innascibilem scriptum nusquam legis. Nunquid ex hoc negandum erit, quia nouum est Decernis similem patri filium. Euangelia non praedi cant. Quid est quod non refugis hanc uocem In uno nouitas eligitur, in alio submouetur. Ubi impietatis occasio patet,nouitas admittitur. Vbi au/tem religionis maxima re sola cautela est,excluditur. Sed diabolici ingenii tui fallentem subtilitatem non tacebo, similem quod scriptum non est) pM tri filium decernis praedicari, ut aequalem Christum deum, quod est scrip tum,taceas. Domini enim mortis haec causa est: Propter hoc magis Iudaei quaerebant eum occidere,quia non solum soluebat sabbatum sed quod patrem suam dicebat deum, aequalem se faciens deo. Hoc Ioannes loquens magna uoce proclamabat, ut prosessus filius sibi patrem deum,professum
se aequalem esse intelligatur. Quod si forte dicis aequalitatem sibi de deo negasse Christum,quia dixerat: Non potest filius a se sacere quicquam, nisi quod uiderit patrem facientem: Memento Christu de respondisse de sata
bato quod uiolasse arguebatur,ut in hoc ipse,patris in se operantis praeferret autoritatem de equalitate sibi uirtutis honorisc, sumpsisse, dicens:Om/nia quaecunt pater facit eadem de filius facit similiter.Et iterum: Vt hono, trificent filium, sicut honorificant patrem: Et qui no honorificat filium,non honorificat patrem qui misit illum. Si uirtus eadem est, si honor idem est,
quaero in quo desit aequalitas Sed similitudo tibi placet, ne audias:Ego Npatet
274쪽
patre unum semus.Nunquid dc hoc quod unum sumus in quo nem unio, uel diuersitas relinquebatur.Calamniantibus rursum ladsis quod se per hoc dictum deum faceret dominus denegauit,dicens: Si non facio opera patris mei, nolite mihi credere. Si autem facio ec non uultis mihi credere, uel operibus meis credite, quia pater in me est,ct ego in patre. Quid rogo aequalitati dei deest an opusc an naturar an professio 2 Nam pater in me est,ta ego in patre, aequalitas est, quae uicissitudinem aequalitatis expressit, dum inesse ait esse commune est. Opera uero patris sui facere, non aliud est,quam uirtutem in sie paternae diuinitatis operari. Vnu uero quod siunt, hoc est,non aequalitate abnuere,sed incremento intelligentiae, fidem aequalitatis instruere. Vetas igitur non scripta dici, ec ipse non scriptis tamen ute/ris,nem quae sunt scripta loqueris.Similem uis patri filium praedicari,ne ab Apostolo audias: Qui cum in forma dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem deo, sed exinanivit se formam serui accipiens. Non rapit
quod erat Christus id est,in forma dei esse.No est aequalitas dei in forma dei esse,si non aequalitas hominis est esse in forma serui. Quod si in forma serui homo Christus est,quid aliud in forma dei quam Christus deus est Similem itam ob id praedicari uis,ne in fide tua sit: Et omnis lingua cofiteatur,quoniam dominus Iesus in gloria est dei patris. O fallax blandimentia
tua. . Paleis enim aquas tegis,& foueas cespitibus occultas,ic estis laqueos supponis Satisfacere ignorantibus putas,quia dicis similem patri secunda scripturas. Audi etiam nunc impietatis tus artem.Nunquid no pie dici ghominem similem deo secunda scripturas,quia dictum est: Faciamus ho/minem ad imaginem de similitudine nostram Homo ergo ad imaginem de similitudinem dei patris de dei filii est factus.Et cuiusmodi imago est,catholici si requirent docebuntur. Nunc aute homo ad similitudnem & im, ginem dei conditur, non etiam similitudo inter patremesfilium praedica tur.Id enim quod ait, nostram,aequalitatis est demonstratio dum non disserat, cuius in sacramento Nimago fit & similitudo. De filio autem nubquam similitudinem reperiesumaginem autem eum dei esse Apostolas dicit sed cum additamento fidei ne imaginem conformationem sentireS.Ait
enim: Qui est imago dei inuisibilis, ut imago inuisibilis dei, etiam per id quod ipse inuisibilis est, inuisibilis dei esset imago. Similitudine uero eum
imagine ad deum homini deputauit, ne ueritatis proprietas existimaretur,
cui ad imaginem similitudo esset adiuncta. Denim ubi ad significationem uirtutis squat,& similitudo in filio demonstratur operandi, cum profectus uero intelligentiae praedicatur tum ita dicinomnia quaecunque facit pater, eadem de filius facit similiter. Facere similiter,paru uisum est,nisi eadem fie, rent quae similiter fiebant. Atq; ita similitudo faciendi pie demonstrata est in eorundem proprietate factoru. Est aut e dc similitudo ita domino carnis
275쪽
peccati, sed illi no similitudo carnis est,sed similitudo carnis peccati est . , t quod in forma hominis est,homo fit: quod aute in similitudine carnis pirer An ii iura cati est,hominis sit similitudo,dum in hominis statura est,ec extra homi Mi missuςi tris peccatum est. Quae ergo callidae religionis luc professio est,similem seqηρ - cundum scripturas patri filium diccte, cum ad imaginem dc similitudinem dei homo tantu factus fit Quid ita I uerbis fallis Quid arte eludis Cur non aequalem deo Hoc enim secundum scripturas pie dicis, sed uereris ne aequalem dicens, innascibilem significes. Sed uerum intellige, quod hinc aequalis deo esse intelleci us est, quia sibi proprium deu professus est csse: dc protestari patrem sibi proprium deu esse, natiuitatis demonstratio est. Mihi quidem similitudo, ne unioni detur occasio sancta est, sed tibi a me On concedenda est, quia aequalem eundem dc similem postea fatebor pie. Smilem autem patri, similem quoque de deo religiose praedicabo Sismilem uero ita ut similitudini hoc dictum semper anteferam: Ego 3c pater
unum samus.Tu autem his omnibus contradicis,quia similitudinem excasationi defendis. Negas filium per natiuitatem, negas deum per naturam, negas similem per aequalitatem,negas uerum per unitatem. Et iam quaero,
quid ei relinquas fimilitudinis, cui nihil ad quod filius est, proprietatis im/pertias. Hoc nunc a te Constanti requiro,in qua tandem fide credas. Ego enim nunc fide tuam ignoro per demutationis tuae tempora, quibus quiseque in unum blasphemiae suae barathrum deficendens,per gradus praecipiutes cucurrit. Nam cp post primam uerς fidei synodicen,congregato rursum Antiochiae concilio fidem tibi renouas. Sed accidit tibi quod imperitis aedificatoribus, quibus sua semper displicent,accidere solet, ut scmper destruas quod semper aedifices. Ac ne me iniquum uoluntatis tuae iudicem arguas, quid tibi in eadem Niceorum fide displiceat renunciabo. Minime fallit iblud quod tuum est: Patres generatum esse ex patre filium dixerunt, deum
de deo,totum de toto,unum de ano,perfectum a perfecto,regem de rege,
inconuertibilis diuinitatis essentiae*,uirtutis re gloriae incommutabilem imaginem. HiS quidem ego intra Niceam scripta a patribus fide sundatus
maneo,quae non ego,sed tamen haec tu emendando rescindis, ac sine fidei meae damno tibi requiris perfidiae occasionem.Post synodum deinde Sardiccnsem,omnem rursum aduersum Photinu Syrmium catholicae doctris nae tuae commoues curam Sed tibi statim hoc quod utram fide contin batur exhorret.EOS autem qui dicunt,de no extantibus esse filium dei, uel ex alia substantia,& non ex deo,& quod erat aliquando tempus aut seculum quando non erat,alienos nouit sancta & catholia ccclesia: tu his ipsis dissi, des re aduersus tuos hostis rebellas.Nouis uetera subuertis.Noua ipsa rursum innovata emendatione scindis. Emendata autem iterum emendando
condemnas.Suscipis etiam aduersum deliramenta ossi εἰ incrementa Vrra
276쪽
CONTRA CONs TANTIUM A Vavs TVM τσysatia ac Valentis emendationu tuarum damnationes. Sed mox emend ut
da tua omnia esse, uel potius damnanda constituis . offendcris enim his saucis inimicissimis tibi uerbis, si quis seniorem tempore patrem dicat filo esse unigenito iuniorem autem filium patre,anathema sit. Non calum/niamur de rescis sts,de quibus magis post Niceam synodum inst tutis com querimur Nam etiam fi his omnibus nihil uiciorum subiacere affirmetur, non tamen causa religiosae uoluntatis inesset, quia mali meditatio est bonorum demutatio,& n5 necessaria emendatio peruersitatis occasio est. Taceo cur nostra apud Niceam a patribus gesta rescindis. Non enim cum his tibi conuenit. Hoc tantum querar,cur tua damnas et Fidem enim unam
unum baptisma Apostolus praedicat. Iam quicquid apud te praeter fidem
unam est,perfidia non fides est .Nam qui fidem emendando condemnas, damnationem fidei esse constituis,dum apud te aboletur per alteram,qus per alteram rursus abolenda est. Cuius enim tu exinde episcopi manu in/nocentem reliquisti Quam linguam non ad falsiloquium coegisti Quod
cor non ad damnationem anterioris sententiae demutasti Damnare ho/mousion decernis. Antiquitatis fidem ec pietatis securitatem anathemati Σari,homaeulion ab his ipsis a quibus usurpatum est,constituisti, quod tamen etsi nobis ad fidem aitiosum est,tamen rescindentibus, fidei suae damnatio est. Damnas quoque δc substantiae nomen, quo te te Sardicensi lyν nodo de Syrmiensi pium esse occidentalibus mentiebaris, quod tamen prophetica autoritate suscepta fidei intelligentiam continebat. Omne ita/que quod probatum antea est, damnare iubes: quod improbatum sem per est,sanctificari compellis. O tu sceleste, quod ludibrium de ecclesia faγcie Soli canes ad uomitum suum redeunt,tu facerdotes Christi resorbere ea qciae expuerant coegisti : probare eos id in consessionibus suis praecipis quod ante damnauerant: in negando reos suos absoluunt, de se ipsos reos reddunt.Omnia in impietate dc in reatu detrusisti dum omnes reos se esseati impios aut ex praesentibus statuunt,aut ex praeteritis cofitentur. Non recipit mendaciam ueritas,nec patitur religio impietatem. Christianum teloqueris,sed quam no sis ipse testaris. Nec confessioni tuae gesta couentuti
Substrauisti enim uoluntati tuae,sed Scuiolentiae.Mandas tibi subscriptio/nes Afrorum, quibus blasphemiam Vrsati j dc Valentis condemnauerant
reddi, renitentibus cominaris, ic postremum ad diripiendos mittis. Quid existimas Christum non nisi per literam iudicare,de ad arguendam uoluntatem egere chartula deum Aut quod semel scriptum est, re per te uiolemri ter abreptum,id de conscientia posse diuinae potestatis aboleri Sequentur se quidem te in cineres chartulae, sed criminosorum apud deum uiuent dam/Dationes Vnum tantu perficis,ut posteritas quid decernere in eos debeat,
instructa fit timendo. H o quantis ad impietatem proficis incrementis. Etta 3 caeteri A 'proficis
277쪽
caeteti quidem mortales semper cum uiuis bella gesserunt,dum homini ai hominem ultra mortem nihil cauta est, tibi uero inimicitiarum nullus est finis. Receptos enim iam in aeternam quietem patres nostros lacessis, S in decreta eorum peruersus irrumpiS. Apostolus comunicare nos sanci orum memorias docuit : tu eas damnare coegisti . Est ne aliquis hodie aut uiuus, aut mortuus, cuius tu dicta non rescideris et Episcopatus ipses qui nunc ui/dent sustulis equia nemo non iam per se damnatus est re eum a quo sa/cerdotium sumpsit no iam & ipse damnauit.Cui nunc sanctorum memo riae communicabitur Anathema tibi trecenti decem & octo conuenientes: apud Niceam episcopi sunt anathema deinde omnes qui uariis exinde era
positionibus affuerunt. Ipse quot pridem iam mortuus anathema tibi pater tuus est, cui Nicea synodus fuit cur qua tu falsis opinionibus infamata perturbas, de contra humanu diuinum. iudicium cum paucis satellitibus tuis prophanis impugnas.Sed no licet tibi nunc regno potenti etiam in posterum praeiudicare.Extant enim literae quibus id quod tu criminosum patas,pic tunc esse siusceptum docetur. Audi uerborum sanctam intelligentinam. Audi ecclesiae imperturbatam constitutionem. Audi patris tui profes/sam fidem. Audi humanae spei considentem securitatem. Audi haereticae damnationis publicu sensum,& intelligere diuinae religionis hostem,S inet
AI sanctoru, micum memoriis autorum, & paternae pietatis haeredem rebellem. Pate eβας - quo omne quod est,co sistit, ipse in Christo, & per Christum origo omniu.Cςtem esse eius in sese est,no aliunde quod est sumens sed id quod
est,ex se ait in se obtinens.Infinitus,quia non ipse in aliquo,sed intra eum
omnia Semper extra lovi,quia no continetur in loco.Semper ante aeuum,
quia tempus ab eo est. Curre sensu, si quid ei putas ultimu esse,eum sempeninuenies. Quia cu semper intendas,semper est quo intendas. Semper autulocum eius intendere ita tibi est ut ei esse semper sine fine est. Sermo in eo
deficiet,non natura claudetur.Iteria reuolue tempora esse semper inuenies.
Et cum numerus calculi in sermone defecerit,deo tamen semper esse n5 draficiet Intelligentiam c5moue,5c totum mente complectere, nihil tene&Totum hoc habet reliquum reliquu autem hoc semper in toto est. Ergo ne totum ei cst cui reliquum est: net reliquum est, cui est omne quod totum est. Reliquum enim portio est,omne uero quod totum est.Deus autem 5eubiis est,ec totus ubiis est.Ita regione intelligentiae excedit,&extra quem
nihil est, & cuius est semper ut semper sit. Haec ueritas est sacramenti dei, hoc imperspicabili naturae nomen in patre Deus inuisibilis, ineffabilis,infinitus ad quem S eloquendum sermo sileat, ct ad inuestigandusensus he/ cibeat,& ad complectendu intelligentia coarctetur.Volens ital filius huius natiuitatis suae fidem facete, factoru suorum, nobiS posivit exempla,ut petinenarrabilium gestorum suoru efficientiam, de uirtute natiuitatis inenara
278쪽
tabilis doceremur,cum aqua fit uinum,cum quin panes saturatis quinc milibus uirorum, excepro sexu N aetate reliqua, repleat fragmentis cophi nos duodecim. Res cernitur,dc nescitur: fit,& non intelligituriratio non ap/prehenditur,ingeritur effectus. Stultum est autem calumniam in eo inqui sitionis intendere, in quo coprehendi id unde quaeritur per naturam siuamno potest.Vt enim inenarrabilis est pater in eo quod ingenitus est,ita ena
rari filius in eo quod unigenitus est, no potest, quia ingeniti est imago qui
genitus est. Tum enim sensu atque uerbis imaginem apprehendamus ne/cesse est, cum eum cuius imago est consequemur. Sed inuisibilia persequi mutide incomprehensibilia tentamus,quibus intelligentia ad conspicabiles res re corporeas coarctatur. Non erubescimus stultitiae, non nosmetipsos irreligiositatis arguimus, dei arcanis, dei uirtutibus calumniant S, quomo
do filius, & unde filius, quo damno patris, uel ex qua sit portione natas
inquirimus. Habueras in exemplo operationum,ut crederes deum effice/re posse,quorum intelligere efficientiam non possis. Quaeris quomodo se cundum spiritum natus sit filius. o te de corporeis rebus interrogo.Non quero quomodo natus ex uirgine fit. An detrimentum sat caro perfectam ex te carnem generans perpella sit,& certe non sus epit quod edidit sed caro carnem sine elementorum nostroria pudore prouexit, & perfectum ip/sa de suis non imminuta generauit. Et quidem fas esset, non impossibile ita deo opinari, quod per uirtute eius possibile fuisse in homine cognoscimus. Sed te,quisqvis es ininuestigabilia sectantem, di diuinorum secretoria ato
uirtutum grauem arbitrum consulo, ut mihi imperito ec tantum de omni/bus deo ut sunt ab eo dicta,credenti,ratione fallem facti istius afferas.Dominum audio, di quia his credo quae scripta sunt, scio iam post resurrectio/nem frequenter uidendum se in corpore praebuisse, multis no credentibus. Credo Thomae no nisi contreetatis eius uulneribus credituro, sicut ait:Ni/si uidero in manibus eius figuram clauorum, te miser' digitia meum in lo/cum clauorum,& mittam manum meam in latus eius,non credam. Domi/nus se ad omnem intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, dc dabitationi infidelium satisfacturus arcanum uirtutis inuisibilis operatur.Fυ sti rationem quisquis eris coelestium rerum scrutator expone. Erant disci/puli inclusi, de secreto post passionem domini coniuncti consederant. Do minus Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis S contrectandi uulneris obtulit facultate. Et uti qui compunctus recognoscendus sit, necesse est ut corpus in quo est compunctus, attulerit. Quaero ergo per quas clauis domus partes sese corporeus intulerit.Diligenter enim Euangelista expressit dicens: Venit Iesus ianuis clausis,N stetit in medio disicipulorum suom. An constructa parietum penetrans, ec solidam lignorum naturam impenetrabilem transcurrit Stetit namque
279쪽
corporeus, non simulatus aut fallax. Sequantur ergo oculi mentis tua: pe netrantis ingressum, & cum eo clausam domum intelligentiae tuae uisus in/troeat: Integra sunt omnia & obserata,sed ecce assistit medius, cui per uirtutem suam uniuersa sunt peruia. Inuisibilibus calumniaris, ego a te uisibiliuexposco ratione. Nihil cedit ex solido,ne v per naturam suam aliquid tan/quam lapsis insensibili ligna re lapides admittui. Corpus domini a sese nodeficit,ut sese resumat ex nihilo .Et unde qui assistit in medio es c Cedit ad haec de sensus de sermo,& extra rationem h umanam est ueritas facti. Idcir/co ergo ut de natiuitate fallimur,itas de ingressu domini mentiamur . Di camus factum non fuisse, quia intelligentiam laeti no apprehendimus: decessante sensu nostro,saeti ipsius cesset effectus. Sed mendacium nostrum saeti fides uincit. Assistit dominus clausa domo in medio discipulorum, de filius est natus ex patre.Noli negare quod steterit quia per intelligentis imfi rmitatem consistentis no consequaris introitu. li nescire quod ab ingenito perseeto deo patre unigenitus perfectus filius deus natus sit, quia
sensum de sermonem humanae naturae,uirtus generationis excedandi om/nia quidem insuper mundi opera adesi e nobis in testimonium possent, ne ambigere de dei rebus at uirtutibus fas crederemus. Sed in ipsam uerita/tem infidelitas nostra procurrit, de uiolenti in excidiu dei potestatis irrum/pimus.Si liceret, di corpora & manus in coetu leuaremus,solem astra* ca tera annui cursus suis limitibus perturbaremus, permisceremus decessus oceani accessus, fluenta etiam fontium inhiberemus, d naturas sum,
num refrenaremus,concuterem fundamenta terrae,5 toto in haec opera
dei parricidio delauiremus. Sed bene est quod nos intra hanc modestiae
necessitatem natura corporum detinet. Certe non fallisur, quid si liceret, essemus acturi: nam p quia non possumus, prophana uoluntatis audacia naturam ueritatis c5uellimus, ec bellum dictis dei comparamus.Cesset dolor querelaru,nam te quisquis es,qui haec requiris,non revoco in eXcelsum, non in amplitudinem tendo, non deduco in profundum.Nonne aequa biniter ignorabis creatoris natiuitatem ignorans originem creaturς Hoc saltem requiro,sentis ne te genitum, de quae ex te generentur intelligis c Non quaero, sensum unde hauseris, uitam unde sertitus sis, intelligentiam unde adeptus si quale sit quod in te est odo sensus,uises,auditus. Certe nemo quod facit nescit. Quaero unde ista his quos generas indulgeas,qua/liter sensum inseras, oculos accendas, cor affigas. Haec si PoteS,enarra.Habes ergo quod nescis, tribuisquae non intelligis,aequanimiter imperi tus in tuis insolenter in dei re bus ignarus.
Hic libet uidetur imperfectus,nec alter cum hoc cohaeret.
280쪽
AD CONSTANTI VII AVGva TVM LIBER
Enignifica natura tua, domine beatissime Auguste,cubenigna uoluntate c5cordat Et quoniam de fonte pa/ternae pietatis tuae misericordia laNiter profluit, quod rogamus,facile nos impetrare posse confidimus. Non solum uerbis, sed etiam lachrymis deprecamur,ne diutius catholicae ecclesi grauissimis iniuriis afficiantur 5 intollerabiles sustineant persecutiones de columelias, ec quod est nefariu,a fratribus nostris Provideat lc decernat clementia tua, ut omnes se ubit iudices,quibus prouinciarii administrationes creditae sunt, ad quos sola curaec solicitudo publicorii negocioru pertinere debet, a religiosa se obseruan na abstineant. Nel pyst hac praesumant ali usurpent, & putent se causas cognoscere clericoru,5c innocentes homines uarηs afflictationibus, minis, Giolentia,terroribus frangere ait vexare.Intelligit singularis de admirabillis sapientia tua, n5 decere,no oportere cogi dc copelli inuitosvi repugnan/tes,ut se his subiiciant de addicat ut oppressi, qui no cestant adulterinae do/chrinae corrupta semina aspergere. Idcirco laboratis,& salutaribus consilijs rempublica regitis,excubatis etiam Sc uigilatiS,ut omnes quibus imperatis, dulcissima libertate potiantur. No alia ratione quae turbata sunt componi, quae diuulsa sunt coerceri possunt, nisi unusquisi nulla seruitutis necessitate ad rictus,integria habeat uiu ndi arbitriti. Certe uoces exclamantium, a tua masuetudine exaudiri decet Catholicus sum, nolo esse hqreticus:Chri stianus sum, no Arianus:& melius est mihi in hoc seculo mori,quam alicu/ius priuati potentia dominante castam ueritatis uirginitate corrumpere. Evum , deb et uideri sanctitati tuae, otiosissime Auguste,ut qui timet dominum deu de diuinum iudiciu,n5 polluantur aut contaminenrur EXecrat dis blasphemiis, sed habeat potestate, ut eos sequantur episcopoS N prae/positos,qui Jc inuiolata coseruant foedera charitatis de cupiunt perpetuam& synceram habere pace. Nec fieri potest, nec ratio patitur,ut repugnantia congruant, dissimilia c5glutinentur,uera de falsa misiceantur,lux θc tenebrae confundantur,dies quoi dc nox habeant aliquam coniunci ione.Si igitur quod sine dubitatione & siperamus di credim as) haec permovent no initam,sed ingenitam tuam bonitate praecipe ut no studiu,no gratiam,n5 fa
uorem,locoru rectores grauissimis haereticis praestet. Permittat lenitas tua populis,quoS uoluerint,quoS putauerint,quos elegerint audiant docentes,
de diuina mysteriora solennia concelcbrent, pro incolumitate de beatitudi, ne tua offerant preces.N5 qui peruersus aut inuidus maligna loquatur. Nulla quidem suspitio erit no modo seditionis, sed nec asiperae murmura/tionis. ieta sint omnia, uerecunda.At nunc qui Ariana ec pestifera cotagione