장음표시 사용
281쪽
xτη. HILARII PICTAVORUM EPIs copi
tagione inquinati sunt,no costant ore impio S sacrilego animo Euangelio tum synceritate corrumpere, de rectam Apostoloria regulam deprauare
Diuinos prophetas no intelligunt. Callidi de astuti artificio quodam uiuata inclusam perniciosam corruptelam exquisitoria uerboria uolamine coni tegunt. Non prius uenenatia uirus infundunt, quam simplices ta innocen/tes sub pr textu nominis Christiani raptos atq; irretitos inuoluant,ne soli pereant, sed participes horrendi criminis sui reos faciat. Et hoc obsecramus pietate rua,ut eos qui adhuc egregh uidelicet sacerdotes,qui tanti nominis praepollent dignitate,aut in exilio, aut in desertis locis tenentur, iubeas ad sedes siuas reineare,ut ubim grata libertas sit ec iucunda laetitia. Quis no uidet quis non intelligit, post quadringentos sere annos,postst dei unigeni/tus filius humano generi pereunti subuenire dignatus est, quasi ante non Apostoli, no post eorum martyria dc excessus fuerint Christiani. Novella nunc ec teterrima lues, no corrupti aeris, sed execrandoru blasphemoru riana effusa est. Ita illi qui ante crediderut inane spe immortalitatis habue/runt.Nuper didicimus,commenta haec suisse inuenta de a duobus Eusebhsec a Narcisso dc Theodoro de ab Stephano dc Achaico de Menophanto, de imperitis atq; improbis duobus adolestentibus Vrsatio ec Valente quorum epistolae proseruntur,ec idoneis testibus etiamnum conuincuntur,qui eos magis oblatrantes quam disputantes audierint, quibus i. comunione suam imprudenter N incaute tamiscent,quia fient socii scelerum,participes
criminu,necesse est etiam eos qui in hoc seculo abiecti sunt S abdicat cum aduenerit dies iudicii, pati supplicia sempiterna. Iam nemini dubiu est, cu iuscemodi curam in absolutionem Athanasii sancti illi uiri receperint, ut post synodi sententias,quas pro sacerdotalis iudicq reuerentia,fas fuerat sacerdotali uel ecclesiastica cotinentia cotineri scribi ad regem legationem instrui oportuerit.Sed quid aliud his literis quam libertatem fidei ec contagionem Ariani nominis deprecantur, orant 4 uincula, carceres,tribunalia, Forte a Gis,omne illud serate ' habitu,nouas etiam in reos quaestiones inhiberi.De iis cognitione sui docuit potius quam exegit εἰ operationu coelestiit admi ratione praeceptis suis concilians autoritatricoactam confitendi se asperna/ tus est uoluntate. Si ad fidem ueram istiusimodi ius adhiberetur episcopa - - - - lis doctrina obuiam pergeret, diceret*: Deus uniuersitatis est, obsequio no eget necessario n5 requirit coactam confessione. Non fallendus est,sed promerendus.Nostra potius no sita causa uenerandus est. No possum nissi uolentem rccipere nisi orantem audire,nisi profitente signare.Simplicitate quaerendus est, confessione discendus est, charitate amandus est, timo/re uenerandus est,uoluntatis probitate retinendus est. At uero quid istud quod sacerdotes timere deu uinculis coguntur, poenis iubentur, sacerdotes
carceribus cotinentur,plebs in custodiam catenati ordinis constricta dispo
282쪽
nitur,uirgines nudantur ad poenam, secrata deo corpora publico exposita conspectui,ad fructu spectaculi ec quaestionis aptantur Cogunt, nempCno ut Christiani omnes sint,sed ut Ariam,& cofessam in deo fidem ad co/sortium piaculi sui sceleris compellunt. Autoritate etiam nominis sui in et rorem imperatorem transducant,reetum affirmantes, ut sub specie timoris dei in hac peruersitate subditos sibi tradant, quaest iones poscunt iudiciorusubsidia desiderant,autoritate regiam implorant,& nec sic peruersitate sce/Ieris sui erubesicunt, extorquere coniuentiam plebium,nec cogi de iure po/tuerunt. Haec si de ueteribas chartulis prolata aetatis nostrae tempus imstruerent,ambigendum,ut opinor, tantis de rebus suisset,& cu ab aliis qui/busi pronunciari posceretur, reus quereretur in fidem literaria, in iudiciuuitam,in accusatoria fidem,in ipsius quot hominis mores atlastus.Mo ueret enim absolutionem eius Arianora iuncta damnatio,magni periculi esset iudicium simul cum reatus de innocentiae no suscepta rursum inquisitione dis luere tota* in patrociniu suum cum fidei doctrina autoritas fi/bi antiquitatis assisteret. At cum ipsi qui tunc Ariani tisretiei damnati sunt.
rem exagitent,turbent omnia omnes , ex potestate & ambitione corrumpant,dc Athanasius si fuit esse adhuc reus potest,testes loquantur,uideant iudices, fidei doctrina praeceptis Euangelicis at apostolicis eluceat. Quae obtusio intelligentiae est quae cordis hebetudo quae obliuio spei quae
mors sceleru c quod odium ueritatis in damnatoria fauorem, dei amorem transducunt. Venio nunc ad id quod recens gestu est, in quo se etiam pro/fessio sceletis ex secreto artis suae dedignata est continere.Eusebius Vercet lenfis episcopus, est uir omni uita deo seruien hic post Arelatensem synodum cu Paulinus episcopus tantis istoria sceleribus contraisset, uenire Me/diolanum praecipitur,collecta iam illic malignantiam synagoga decem diebus ad ecclesiam est uetitus accedere dum aduersus tam sanctu uirum ma
Iiciose peruersa consumit. Soporatis deinde confit is omnibus,ubi libitum est,aduocatur Adest una cum Romanis clericis, S Lucifero Sardiniae epi scopo,conuentis ut in Athanasiu subscriberent ait de sacerdotali fide prius oportere constare,compertos sibi quosdam ex his qui adessent,hςretica labe pollutos, expositam fidem apud Niceam, cuius superius meminimus, posuit in medio, ondens omnia se quae postularent esse fa ct uru, si pro fidei professione scripsissent. Dionysius Mediolanensis episcopus chartam
primus accepit: ubi profiteri scribendo coepit, Valens calamu de chartam e manibus eius uiolenter extorsit,clamans no posse fieri, ut aliquid inde gereretur Rcs post clamorem multu deducta in conscientiam plebis est,gra uis omnici dolor ortas est,impugnata est a sacerdotibus fides. Verentes igitur illi populi iudiciu,e dominico ad palatium transeat.Cuiusmodi senten/tiam in Eusebium longe antequam ecclessam ingrederetur,scripserint,de se
Ioquitur ipsa sententia. Et hic liber uidetur imperfectus.
283쪽
stum liber, luem Constmtio ipse tradidit.
Onsum nescius p me imperator, ea quae de nonubiis negoc is ad consecntiae publicae audientiam prosurantur,pro dignitate corum qui cloquuntur,uel grauia
existimari solere, uel leuia, dum distantibus opinionis bus, ambiguam sententiam ad studium intelligentiae promouet hominis contemptus aut gratia. Sed mihi apud te de diuina re pia dicturo, nullus uulgatae con suetudinis metus est, quia cu sis bonus ac religiosus, nec uictu iudicii apud prudentes religionum, quid a quo audiat, sed an quae audiat sint religiosa. dijudicet. Et quia mihi a deo de praesentia tua opportunitas praestitae
nec erga haec quidem conscientiae meae cessauit officium, ut in eum quem apud te habeo de religione sermonem, indignitas sorte aliqua tecum Io quentis offendat, Epis copus ego sum in omnium Gallicarum ecclesiarumati episcoporum comunione, licet in exilio permanens, ta ecclesia adhue per presbyteros meos communionem distribuens. Exulo autem non crismine sed tactione,αfalsis nunciis synodi apud te imperatorem pium,no ob aliquam criminum meorum coscientiam per impios homines delatus. Nec leuem habeo querelae meae testem dominum meum religiosum Crasarem tuum Iulianum,qui plus in exilio meo a malis tatumeliae,quam ego iniuriae pertulit.In promptu enim sunt pietatis uestrae litore, falsa autem eorum omnia, qui in exilium meum procurauere, non in obscuro sunt. Ipse quot uel minister,uel autor gestorum omnium intra hanc urbem est.Circunuentam te Augustum illusum p CGarem tuum, a confidens conscientiae meae conditione,patefaciam,ut si indignum aliquid non modo episco pi sanctitate,sed etiam laici integritate gessisse doceati no iam sacerdotium per ueniam expectem,sed intra poenitentiam laici consenescam. Haec autedignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus de quomodo me iubes loqui,&ea quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt prosequar.Dabis quidem id in pWsens instructionis ad causam,ut praesentem eum, cuius ministerio exulo,usi ad consessonem falsorum quae gessit,assi ducam.Sed nihil de eo,nisi cu iusseris,loquar Nuncaute quia mihi metus est de mundi periculo de silentia mei reatu, de iudicio de quur aute est drasperanda de uita,de immortalitate no tam mea quam tua,uniuersorum4et Quae quia mihi cum plutimis communis est, haec a me communis spei ex peetatio est. ecognosce fidem quam olim,optime ac religiosissime imporator,ab episcopis optas audire, es no audis. Dum enim a quibus ea requi tria
284쪽
ritur,sua scribunt,& non quae dei sunt praedicant, orbem aeternum erroris, ecredcunus In se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim hu manae infirmitatis modestia omne cognitionis diuinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus cotineri,quibus credidit, net pos confessam de iuratam in baptista o fidem in nomine patris,& fit 1, ec spiritus san/eti quicquam aliud uel ambigere, uel innovare, sed quorundam aut prae
sumptio aut facilitas,aut error,apostolicae doctrinς indemutabilem constitutionem partim fraudulenter cofessa est,& partim audacter egressa,dum in confessione patris,dc fili 1,5c spiritus sancti,ueritate naturalis significatio/nis eludit, ne id maneret in sensu,quod in regenerationis sacrameto est confitendum.Ob hoc penes quorundam conscientiam nec pater pater,nec fi/lius filius nec spiritus sanctus spitiuis sanctus est.Sub cuius necessitatis tanquam improbabili occasione scribendae mi innovandae fidei exinde usus
inoleuit,qui postquam noua potius coepit codere, quam accepta retinere, nec ueterata defendit,nec innovata firmauit,& facta est fides temporu po/tius quam euangeliorum, dam ec secundum annos scribitur, dc secundum confessionem baptismi no tenetur.Peticulosum nobis admodum, ait eti/am miserabile est,tot nunc fides existere,quot uoluntates: Sc tot nobis do/ctrinas esse,quot mores: dc tot causas blasphemiarum pullulare, quot uitia sunt, dum aut ita fides scribuntur, ut uolumus, aut ita ut uolumus, intelli/gantur:& cum secundum unum deum 5e unum dominum, S unum bap
tisma, etiam fides una sit, excedimus ab ea fide quae sola est, re dum plu/res fiunt ad id coeperiat esse ne ulla sit: Conscii enim nobis inuicem sumus, post Niceni couentus synodum,nihil aliud quam fidem scribi,dum in uer/bis pugna est dum de nouitatibus quaestio est, dum de ambiguis occasio est,dum de autoribus querela est,dum de stud 3s certamen est,dum in consensu difficultas est dum alter alteri anathema esse coepit,prope iam nemo renuae Christi est . Incerto enim doctrinarum uento uagamur, ec aut dum doce/ agitur muS,perturbamus:aut dum docemur,erramus. Iam uero proximi anni fi/des,quid iam de immutatione in se habet et Primum, homousion decernit taceri,sequens rursum quae homousion decernit 6 praedicat. Tertium do pore. Iuinceps, quae usiam simpliciter a patribus praesumptam, per indulgentiam
excusat.Postremum quartam,quae non excusat,sed codemnat. Et quo tandem processum est,ut nem penes nos,nel peneS quenquam ante nos,sanctum exinde aliquid ait inuiolabile perseueret. De similitudine aute dei filii ad deum patrem,quod miserabilis nostri temporis fides est, ne no aut ex toto,aut tantia eX portione sit fimilis, egregii scilicet arbitri, coelestiu sacramentoria coquisitores, inuisibiliu mysterioru proseisionibus de fide dei
caluniamur,annuas ait menstruas de deo fides decernimus, decretis poe/nitemus,poenitentes defendimus, defensos anathematizamus, aut in no
285쪽
Lτs D. HILARII PIcTAVORUM EPI scopi 1, fg stris aliena, aut in alienis nostra damnamuS, dc morientes motu uisce,iam
sto mendo co absumpti sumus ab inuicem Fides deinde quaeritur,quai1 fides nulla sit:ῆμsenti ph6tς ς -scribenda est,quali in corde non fit Regenerati per fidem, nunc ad fi/isi. ubisis, docemur,quasi regeneratio illa sine fide sit. Christum post baptisma es. I gZduis: discimus quasi baptisma aliquid esse possit fine Christi fidei emendamus,
Cr mordentes quasi in spiritum sanetum peccasse sit uenia. Sed impietatis ipsius hinc uel μ ς Q prcecipue causa perpetua est,quod fidem apostolicam septuplo proferen/t tes, ipsi tamen fidem euangelicam nolumus confiteri, dum impietates no/stras nobis in populis multiloqui js defendimus, ta magniloquentiae vanutate aures simplicium uerbis fallentibus illudimus dum euitamus de domino Christo ea credere, quae de se docuit credenda, id per speciosium pacis nomen in unitatem per ῆdiae subrepimus,& sub reficiendis nouitatibus rursum ipsi nouis ad deum uocibus rebellamus,& sub scripturarum uocabulo non scripta mentimur uagi prodigi impii, dum id manentia demutamus, ec accepta perdimus,lc irreligiosa praesumimus. Quod hyeme undoso mari obseruari a nauigantibus maxime tutum est,ut naufragio dctaviente, inportum ex quo soluerant,reuertantur: uel incautis adolescentibus couenit, ut cum in tuenda domo sua mores paternae obseruantiae transgresst,profasa libertate sua usi sunt, iam sub ipso amittendi patrimonii metu solus illis
ad paternam consuetudinem necessarius 8c tutus recursus est, ita inter haec
fidei naufragia coelestis patrimonii iam pene profligata haereditate tutissi/mum nobis est, primam de solam euangelicam fidem confessam in baptisemate,intellectam* retinere,nec demutare quod solum acceptum atm au/ditum habeo bene credere, non ut ea quae synodo patrum nostrorum continentur,tanquam irreligiose dc impie scripta damnanda sint, sed quia per
temeritatem humanam usurpantur ad c5tradictionem, quod ob hoc sub nomine nouitatis euangelium negaretur impericulose,tanquam sub emendatione innovetur. Quod emendatum est,semper proficit, ut dum omnis emendatio displicet, emendationem omnem emendatio consequuta confldemnet ac si iam quicquid illud est, non emendatio aliqua sit emendatio nis sed coeperit esse damnatioJn quantum ego nunc beatae religiosae uoluntatis uere te domine Constanti imperator admiror, fidem tantu secun/dum ea quae scripta sunt desiderantem: id merito plane ad illa ipsa unigeniti dei eloquia festinans,ut imperatoriae solicitudinis capax pectus etiam duuinorum dictorum conscientia plenum fit. Hoc qui repudiat,antichristus est,&qui simulat,anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae synceram audientiam rogo,ut praesente synodo quae nunc de fide liti,gat,paucis me de scripturis euangelicis digneris audire,& loquar tecum de uerbis domini mei Iesu Christi, cuius uel exul sum, uel facerdos. Habent enim uasa testea non ignobiles thesauros, de infirmiora corporum magis
286쪽
reuerenda sunt,& apud nos modo deci indocti piscatores locuti sunt i Su/per humilem di trementem uerba sua,secudum prophetam, deus respicit. Fidem imperator quςris,audi eam non de nouis chartulis,sed de dei libris: scito eam posse etiam in occidente donari,unde uenietes in regno dei, cum Abraham,ae Isaac,N Iacob recumbent. Memento eam non in quaestione philosophiae esse,sed in euangelii do strina. Non tam mihi rogo audienti am,quam tibi,ati eccles as dei .Ego enim penes me habeo fidem, exterio/re non egeo.Quod accepi teneo, nec de muto quod dei est. Sed memento tamen,neminem haereticorum esse, qui se nunc no secundu scripturas prae/dicare ea quibus blasphemat,mentiatur Hinc enim Marcellius, uerbu dei
cum legit nescit hinc Photinus, hominem Iesum Christum cum loquitur, ignorat: hinc dc Sabellius,dum quod ego Si pater unum sumus, non intel/ligit sine deo patre, 5c sine deo filio est:hine N Montanus per insanas ste minas suas paractetum alium defendit: hinc de Manichaeus de Marcion te gem odit,quia litera occidit,& mundi princeps diabolus est. Omnes scripytutas sine sensti loquuntur, fidem fine fide praetendui.Scripturae enim non
in legendo sunt,sed in intelligendomel in praeuaricatione sunt,sed in cha ritate. Audi rogo,ea quae de Christo sunt scripta ne sub eis ea quae no seri/pta sunt praedicentur. Summitte ad ea quae de libris locuturus sum, aures tuas, fidem tuam ad deum erigas. Audi quod proficit ad fidem, ad unita/tatem,ad aeternitate. Locuturus sum tecum cum honore regni dc fidei tuae,
omnia ad orientis & occidentis pacem profutura,sed publica costientia sub synodo dissidenti sub lite famosa.Praetermitto interim pignus futuri apud te sermonis mei,non aliqua ad scandalum,nes quae extra euangelici sunt, defendam: sed intelliges a me in factamento selius dei ueri, de quem misit Iesum Christum, praedicari unum deum patrem,ex quo omnia:& unu dominum Iesum Christum per quem omnia, natu ex deo, qui est ante tem/pora aeterna, dc erat in principio apud deum deus uerbum, qui est imago dei inuisibilis,in quo habitat omnis plenitudo diuinitatis corporaliter: qui cum in forma dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam serui ex conceptu spiritus sancti de uirgine accepit,factus obediens uis ad morte,
mortem autem crucis: ec post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens,aderit iudex uiuorum re mortuorum,Sc rex omnium sternorum seculorum. Est enim unigenitus deus, ec deus uerus, S deus magnus,super
omnia deus,dc omnis lingua confitebitur, quia dominus Iesus Christus in gloria dei patris est. Haee ego in spiritu sancto ita credidi, ut ultra hanc de domino Iesu Christo fidem non possim doceri:non per haec adimens pa/trum fidei religionem,sed secudum regenerationis meae symbolum, ec doctrinae euangelicae scientiam ab ea iuxta ista non distanans. Et hic liber uidetur minutus.
287쪽
EPIS co PI, CONTRA ARIANOS, VEL AUXENTIUM MEDIOLA NENfEM, LIBER .
Ilectissimis Datribus in fide paterna manentibus,& rianam haeresim detestantibus episcopis, de omnibus j plebibus Hilarius coseruus uester salute. Speciosumi quidem nomen est pacis,ic pulchra est opinio unitatis,
I sed quis ambigat eam solam ecclesiae ait Euangelioru
unitam pacem esse quae Christi est Qua ad apostolos post passionis suae gloriam est locutus quam ad sterni mandati sui pignus comendauit abiturus, hanc nos fiatres dilectissimi, de amissam quaerete,
turbatam componere,& repertam tenere curauimus.Sed huius ipsius temporis nostri peccata non meruerunt, nec imminentis antichristi praeuii mi/nistri4 sunt passi,qui pace sua id est,impietatis suae unitate se iactant, agentes se non ut Christi episcopos sed antichristi sacerdotes . Ac ne maledicis
uerboria in eos uti conuit as arguamur,causam perditionis publicae, ne cui quam ignorata fit,non tacemus antichristos plures esse, etiam apostolo Ioanne prςdicante,cognouimus. Quisquis enim Christum,qualis ab apostolis est praedicatus,negauit,antichristus est.Nominis antichristi proprietas est Christo esse contrarium.Hoc nunc sub opinione falsς pietatis efficitur, hoc sub specie praedicationis euegeticae praedicatur ut dominus Iesus Christus,dum praedicari creditu denegetur. Ac primum miserari licet nostrae Kke iam fit aetatis laborem,& presentium temporum stultas opiniones congemiscere, imς quibus patrocinari deo humana creduntur, dg ad tuendam Christi eccleRham ambitione seculari laboratur Oro uos episcopi, qui hoc uos esse credi iis,quibus nam suffrag is ad praedicandum euangelium apostoli usi suntet quibus adiuti potestatibus Christia praedicauerui, gentes sere omnes ex idolis ad deum transtulerunt An ne aliquam sibi assumerent e palatio di/gnitatem, hymnum deo in carcere, inter catenas & post multa cantateszEdictis , regis Paulus cum in theatro spectaculu le esset, Christo eccle/siam cogregabat Nerone se,credo,aut Vespassano,aut Decio patrocinantibus tuebatur,quoru in nos odiis consessio diuinae pidicationis effloruit. Illi manu atl opere se alentes, intra coenacula secreta* coeuntes, uicos de castella gentes , fere omnes terra ac mari contra senatusconsulta de regum edicta peragrantes,claues credo,regni coelorum non habebant et Aut non manifesta se tum dei uirtus contra odia humana porrexit, cum tanto mugis Christus praedicaretur,quanto magis praedicari inhiberetur et At nunc,
proh dolor, diuina fidem se gia terrena commendant,inop uirtutis
288쪽
suae Christus,dum ambitio nomini suo conciliatur arguitur. Terret eXil ista carceribus ecclesia,ctediin sibi cogit,quae exiliis de carceribus est credita: pendet ad dignationem communicantium,quae persequentium est conse crata terrore: fugat sacerdotes,quae fugatis est sacerdotibus propagata: di/ligi se gloriatur a mudo,quς Christi esse no potuit,nisi eam mundus odisset. Haec de comparatione traditae nobis olim ccclesiae ' nunΦ deperditae, res ipsa quae in oculis omnium est ait ore,clamauit. Quid autem illud fit quod ignorandia ultra non sit breuiter exponatur. Secundu placitam deo
plenitudinem coartata sunt tempora. incircunscripta enim ratio eoru ccolestibus libris docetur,ac necesse est in ipsam nos state antichristi incidisse, cui secundum Apostolum ministris satanae in lucis se angelu transformam tibus,ab omnium sere sensiu de conscientia is qui est Christus aboletur. Vt
enim erroris affirmatio certa sit, incerta uero opinio antefertur: sit* antibchristo iam peruium,Christu eum esse se falleret,de quo nunc usi dis essum sit.Hinc illae uariae opiniones, hinc sub unius Christi fide praedicatio plurimoru hinc Aim spiritus nuper ex angelo diaboli in lucis angela trans
figuratus,cuius haereditas nominis ad Valentem,Vrsatium, Auxentium,
Germinium, Caium successit atq; defluxitinam ipsi nunc Christu nouum, per quem antichristus subreperet, intulerunt.Nolunt enim hunc seu Christum non eiusdem diuinitatis esse cuius S pater est, sed esse eum praestan/tem caeteris atqs creaturis creaturam, eum* per uoluntatem dei ex nihilo substitisse, de eum ante omnia quidem secula, S ante omne omnino te,
pus natum ex deo deum esse,sed non ex siubstantia dei esse,neq; diuinae in eo natiuitatis maiestatis eius, quae dei est,intelligenda ueritate, ne quam uerus sit deus qui pater est,tam uerus sit deus qui filius est. Vt id quod u/num esse filius de pater in euanget is prςdicatur, in uoluntatis tantum sit de charitatis secietate,non in diuinitatis ueritate:quae si in filio non eadem est ipsa illa quae dei est,ut in confessione fidei deus unus si quur dominum fi lium,quur ante tempora de secula confitentur z nisi quia dei nomen sancto cuil per indulgentia est destinatu, ic regenerati omnes uere dei filii sunt, dc angeli omnes per Christum utit conditi, ante tempora dc ante omnia omnino secula sunt creati.Vem antichristum arbitror minori inuidia introducendum, miserisi, credendum.Tribuunt Christo dei nomen, quia hoeta hominibus sit tributum. Fatentur dei uere filium, quia sacramento bap/tismi uere dei filius unusqui perficitur.Ante tempora & secula confiten/tur,quod de angelis ait diabolo est non negandum.Ita domino Christo sola illa tribuuntur, quae sunt uel angelorum propria,uel nostra.Caeterum quod deo Christo legitimum de uerum est,Christus deus uerus, id est, ea dem esse filii patris diuinitas, denegatur.Et huius quidem usi adhuc impietatis occasio per fraudem perficitur, ut iam sub antichristi sacerdoti
Legen , nuc quam de/perditae, licet reclamitibus exemplaribu
289쪽
bus Christi populus non occidat dum hoc putant illi filii dei esse quod uocis est. Audiunt deum Christum putant esse quod dicitur. Audiunt filium
dei, putant in des natiuitate inesse dei ueritatem. Audiunt antc tempora, putant id ipsum ante tempora esse,quod semper est.Sanctiores aures pie bis,quam corda sunt sacerdotu.Si deum uere Ariani praedicant, Christum deum sine fraude confessi sunt: quod si deum dicunt de negant uerum, tri buunt nomen adimunt ueritatem. Quanquam igitur impiissimis eorum
blasphemiis plenae omnes cccletarum chartae,pleni iam libri sunt, quid
proxime tamen acciderit no tacendum est. Cum edicto graui sanctus rex
perturbari ecclesiam Mediolanensium,qus deum uerum Christum,ec unius cum patre diuinitatis dc substantiae confitetur, sub unitatis specie re uo/luntate iussisset,etiam importuna interpellatione suggessi, Auxentium blasphemum esse,& omnino hostem Christi habendum,ati adieci, eum aliter credere quam rex ipse,aut ali j omnes haberent. Quibus rebus permo/tus, audiri nos a quaestore S magistro praecepit. Confidentibus una nobiscum episcopis sere decem,ptimum*,ut in sero solet, de persena calumnia/tus est,damnatum me a quodam Saturnino, audiri ut episcopia non oportere.Non est nunc temporis, quid ad haec responsium fit enarrare, sed quitum audiebant, de fide potius,ut regi placuerat, agitandum esse decernuta
Cumi, iam in arcto esset negandi periculo credere se Auxentius Christudeum uerum, de unius cum deo patre diuinitatis dc substantiae est prosese sus. Placuit igitur hoc scribi, 8c ne memoriis audientium quae dicta essent, Geiu imiis elaberentur, continuo libellum regi per quaestorem offero, quo quid con posuit uenisset continereturnae ne quid mentiri arguar, eiusdem exempla subieci P ro Placet omnibus Auxentium haec ipsa profiteri frequeter, qui ut ipse scriberet, a caoctus.Qui diu consilia sua uersens callidissime fidem regis cladisi dat scripturam stilo antichristi compositam. Nam primum ea quae Niceae Thraciae omnium impietas ex se soluisset, sancta esse testatur, uim scilicet illatam episcopis, fidem esse uerae consessionis affirmans. Negat quo se scire Arium,cum in Alexandria in Ariana ecclesta, cui Gregorius praeerat,
presbyter esse coepisset. Sed de Ariminensi nodo, quae ab omnibus est religiose dissoluta nihil dicamus,tantu diaboli commenta pandenda fiunt Cum placuisset igitur stribi deum uerum esse Christum, S unius cum pa/tre diuinitatis esse at substantiae ponitur talis ab eo, ut a callidissimo dia,
bolo, sententia, quae significaret Christum ante omnia tempora natum deum uetum filium,ut secundum Arianos ueritas ad filium, non ad deum reserretur.Et ut longe maior differentia huius significationis existeret subti/citur:Ex uero deo patre,ut in patre dci ucritas esset, in Christo ueritas tau
tum fit a seriberetur.Dehinc procedete sermone, una ab Auxetio diuinitas praedicatur, de in ea non confitetur ec filiv,ut in selo patre,no etiam in filio
290쪽
esset sola una diuinitas . Spargitur uero per populos, Auxentiu uerum de um Christum, S unius cum patre diuinitatis ac substantiae esse scripsisse, net exposits per me fidei dissidere sententia,posti, ad comunionem eiust ex pro fidei sus synceritate aduenit.Sed cum hoc mysterita impietatis diu
occultatum iam non taceretur dicerent. fingi omnia,fidem negari, deumati homines illudi,iubeor de Mediolano proficisci,cum consistendi mihi in ea inuito rege esset nulla libertas. μ igitur fratres, quibus dei iudicium in meta est, ita gesta esse significo. Auxentius quod negare timuit, noluit cofiteri:nam expositionis ipsius exemplar subieci. Si idem scripsit,arguite fallentem: si uero aliud scripsit in professus est,intelligite iam Christupereum alium,id est,antichristum praedicari. Lusit quidem ille uerbis,quibus possit fallere electos, sed patet impietatis tantae professio. Negat se duos deos praedicare,quia non duo patres fiant. Quis secundum haec non uidet unius dei consessionem idcirco tantu patri propriam esse, quia solus csset Vnde ille fatanae stilus extitit Noui unu solum uerum deum patrem. Et post malevolas significationes: Similem inquit, secundum scripturas fili um genitori seo patri.Si usquam in fanistis uoluminibus hoc seriptum est, habet innocentiς prosessionem. Si ueritate diuinitatis pater re filius unum sunt, quid similitudinis imperfecta opinio antefertur Imago quidem dei Christus est sed de homine imaginem dei esse non dubiu est cum ad ima/ginem & fimilitudinem dei Adam factus sit. Quid tu haeres Arq, Christo
tantu nostra cocediscQuid regem, quid comites, quid dei ecclestam patris tu id est,fatanae,arte circumuenis Christu deum dicis,quid fallis in nomisne ega Mosen Pharaoni deum dictu, Christu filium N primogenitum dei loqueris.Nega primogenitum filium Israel deo esse,Christia ante tem/pora natum asseris,& creatum. Nega diabolu ante tempora et secula sub
stitisse Christu similem patri memoras. Nega ad imaginem 5c similitudi/nem dei hominem esse coepisse, tu in Christo quod est denegas,ne deus
uerus de unius cum patre diuinitatis at v substatiae sit,ic solitus es una cum magistris tuis me haereticu arguere.Expone quibus potes litetis,impietatis meae causam, dc blasphemiaru mearum titulum propone. Mihi autem an tichristus est, qui unius diuinitatis esse filium cum patre non confitetur, qui non ita unum deum uerum patrem praedicat, ut ueritas quot diui
nitatis non intelligatur in filio. Si igitur unius diuinitatis Christus & deus sunt,quur hoc non simpliciter scripsisti Si tibi non sunt,quur hoc non simpliciter denegasti Arcanum igitur tam pestiferi mystern optassem fratres ipse potius quam per literas reuelare, & omnes blasphemias Auxentu uerbis singulis explicare: uerum quia id non licet saltem unusquisis quoi, sibi placet intelligat. Multa alia proferre ecclesiae me pudor inhibet, eccommittere epistolae Arianorum blasphemiarum dedecora pertimes .