장음표시 사용
301쪽
nitus cum no posuit nisi alius atm alius esse generans S geacratus,ne y rursum dissimilis esse possit natus & generans. Anathema ergo est qui in pa/tre dc filio naturae similitudine ad abolenda fit 3 personalem significantiam Ah'pressi, personabit. Quia cu in nullo differat res a te per mutua similitudine, simi/ς litudo tamen ipsa no recipiens unionem, patrem dg filiu per id quod filius indemutabilis similitudo patris est,c5fitetur. Non enim aut pars est filius patris,ut unus dici possit dil natus ec generans.Nel emanatio est, ut conti nenti fluxu per corporalem&indiuidua procursum, idem ipse fluxus re/tentus in origine,ipsum sibi sit serie ait tractu cohaerenti, origo quod stoe xus,sed persecta natiuitas est,ic cum naturae similitudine manens, no conceptu de partu corporali corporaliter inchoata, sed secundu eiusdem natu tae similitudinem incorporalis filius ex incorporali patre subsistens.s Et si quis propterea qu5d nuin pater filius intelligi dc quod filius nun
Φ pater intelligitur,altu dices filiu pr ter patre,propterea quod alius fit pater,alius fit filius,secundu quod dictu est:Alius est qui testimonia perhibet mihi, e me misit pater,propter hac pia in ecclessa intelligenda proprietate personae patris S si h times nequado idem intelligat filius M pater, simileno dicat etia iuxta essentia patri,anathema sit.Dictu ad apostolos domini est:Estote prudeles ut sunt serpetcs,dc simplices ut colubae. Per quod dissi, dentium a se animantiu inesse nobis uoluit natura,sed ita ut serpentina prudentia colubae simplicitas teperaret, Sc simplicitate colubς prudelia serpentis instrueretufieret , dc simplex sapietia,& sapiens simplicitas quod praeceptum in huius fidei expositione seruatu est.Nam cu superior de qua locuti sumus,sentetia id cauisset, ne per similitudine essentiae,personalis unio praedicaretur,net ut naturae indifferetia perimeret fit a natiuitate,& unus ac se litarius nobis esset in sensu quia alter ab altero non differret in genere: ses sequeti sentetia illi prudelis serpetis cui co figurati cu colubς simplicitate prςcipimur,st simpliceat papostolica prudelia rursum occursum est,ne for: te a id quod psonalis unio no reciperet,quia alius fit pater alius sit dg filius, praedicatio iter u dissimilis naturae possit obrepere:ne dia alius est qui misit, ct alius si missus est,quia non unus est missius de mittA,discretς ae diffimilis
naturς existimarent esse missus &mittes,cu diuer* essentiς esse no possint natus id generans. Reunce ital in patre dc filio naturae indifferetis similitudo per essentiae natiuitate.No tame damnu plans affert, ut unus sit missus de mittis,fimilitudo naturae.Nem rursum in per nae proprietate, cum no possiit ipse sibi unus de filius de pater dici, aufert similitudo naturae, at 3 itaec natiuitatis ueritas ad similitudine proficicit essentiς, εἰ similitudo essemtiae no adimit natiuitatis personalem ueritatem. Nel rursum professio gbgnentis ec geniti similitudine excludit essentiae, quia cum gignens & genitius unus esse no possit, no tamen diuersae naturae sint natus ec generans.
302쪽
Et si quis in aliquo tempore patrem dea unigeniti fit 3 intelligat, de non iosuper tempora,& super omnem humanam existimationem unigenitu fili/um fine passione extitisse, quasi praetergrediens euangelicam praedicatio iacm,quae temporia quidem intercapedinem de patre re filio aspernata est: fideliter autem nos docuit,quod in principio erat uerbia,& uerbu erat apud deum, di deus erat uerbum,anathema fit Pia professio est, patrem no intra tempora contineri. Omnem enim intelligentiae sensium excedit intemporalitas,paterni nominis ueritas.Et si ipsa paterni nominis, per quod impassi bilis origo nascentis esst,religiosa confessio est no tenetur tamen in tempo re,quia no potest aeternus ec infinitus deus pater intelligi temporalis.Et se cundum euangelica praedicationem cognosicitur unigenitus deus, uerbum
magis iam in principio apud deum est e quam nasci. Et si quis seniorem tempore patre dicat filio ex se unigenito, iuniorem it autem filium patre,anathema fit Similitudo essentis cofigurata in genere, indifferens quo Q docetur in temporeme qui imago est dei, qui uerbia est, qui deus est apud deum in principio qui similis est patri interiecto inter se ac patrem tempore non perfectum in se habeat quod ic imago est de uerobum est de deus est.Si enim tempore iunior praedicatur, amisit S imaginis
de fimilitudinis uetitatem, quia similitudo iam non sit quae dissimilis repe hiatur in tempore. Quia ipsum illud quod deus pater est, tempus aliquod non potest habere ne pater fit.Ex quo nec in filio tempus potest esse ne istius sit. At* ob id nee pater filio senior,nec filius patre iunior esse dicendus est,quia uitiust nominis ueritas non possit esse fine altero. Et siquis intemporale unigeniti filia de patre substantia ad innascibile iidei essentia referat,quasi filiu patrem dices,anathema sit. Dedisse sapetior Ommeim definitio occasione haereticis uidebatur cum tempus natiuitatis filii negare tur,quia nefas esset,si pater esset in tempore. In tepore aut est et, si filius tempori subderetur,ut per hac opportunitate temporis abnegat sub filii nun cupatione pater,qui innascibilis esset, singularis ait unicas, ipse sibi de pa/ter re filius prςdicaretur Quia ubi nascendi tempus excludi illic opinio uilidetur innascibilitatis admitti ut natus no putes cuius natiuitas no fit in tempore Idcirco ne P hac occasione teporis abnegati hqresis unionis irreperet, eg haec impietas danatur, quς audeat inteporale natiuitate ad unica ac sin/pularem innascibilis essentiae referre substantiam cum aliud sit intempora/lem esse, aliud sit esse non natum, quorum unum habeat, licet extra te
pus,natiuitate,aliud ipsum sibi ad id quod est, solus atm idem autor aete
nus si Percucurrimus charissimi fratres, omnes orientalium episcoporum aeditas fidei definitioes,quas aduersum emergente proxime haeresem, cori
gregati intra Synodia condidere:& nos quantum potuimus, ad intelligemitae eoru sensium,expositionis nostrae sermone coaptauimus, famulates po' B cus
303쪽
iiug eorum dictis,* dictoru alienorum autores existimadi,quibus aduer, sum noua de prophana impietatem haec coscientiae su ,dc adeptae iampri dem do strinae suae instituta decernui,5 eos qui hanc apud Syrmiu haere/iim coscripserant,uel coscriptam susceperant,ignorationem confitentes,ad subscriptione decretoru talium coegerui. Vbi filius patris imago persecta est bi sub indifferentis imaginis proprietate,per fraudem prophana filius no aboletur,ut pater fit.Vbi imago patris filius praedicatur per similitu, dinis ueritatria substantia patris,cuius imago est, substantis diuersitate nodiffert. Vbi per habita a patre uitam, & ac coepta a filio uita, nihil differens in substantia quae significatur in uita,habeat pater, qua filius accepit ad habendum. Vbi non creatura est filius genitus, sed a natura patris indiscreta substantia est. Vbi sicut inter patrem dc filiu indifferens uirtus est, ita nulla inter se diuersitate patiatur euentiae. Vbi pater generando filiu , nihil ex se in eodem degenerat diuersitate naturς. Vbi quia nihil differat in utrol naturae proprietas,tamen similitudinis personaliu nominu respuat unionem, ne subsistens unus sit, qui S pater dicatur, filius. Vbi quia pie dicitur ecpater mittens,filius missus,in nullo tamen inter patrem de filiu, id est, intermissum atq; mittentem disternatur essentia Vbi no intra tempora paterni nominis ueritas continetur. Vbi filius patre non est posterior in tempore. Vbi ultra tempus omne perseeta natiuitas, innastibilitatis in se no admit tit errorem. haec quidem fratres charissimi,omnis quae Gita est fidei doctrina,per paucos iuxta uniuersitatis modu orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus uos ingestam haeresim respuistis, emersit, cuius exponen die ea fuit ratio,quod unius substantis silentiu decernebatur. Sed iam superioribus diuersis* temporibus,multis hic causis postulantibus, fides alias necesse fuit conscribi quae quales sint ex ipsis intelligetur,omnibus quae ab his gesta sint cognitis, ut facilius tum Sc plenius earu rerum, de quibus in/ter nos quaestio est,absolutione religiosiam re unitati cogruam asseramus Expositio ecclesiasticae fidei quς exposita est in Synodo,habita per Encaenias Antiochenae ecclesiae cosiummatae, quam cxposuerunt qui assuer ut episeopi nonaginta de septem,cum in suspitione uenisset unus ex episcopis quod praua sentiret, consequenter euangelicae S apostolicae traditioni Credimus in unu deu patre omnipotente,cuctoria quς sunt qdificatore dc factorem de prout re,ex quo omnia: N in unu dominu Iesum Christufiliu ipsius unigenitu deum,per que omnia,qui generatus est ex patre, dea
ex deo,totu ex toto, unia ex uno, perfectu de perfecto, regem de rege,do/minum de domino, uerbia, apientia,uita,lumen veru, uiam ueram, resurre ctionem,pastorem, ianuam, inconuertibilem re inc5mutabilem,diuinita/tis essentiae , dc uirtutis 5c gloriae incommutabilem imaginem, primu aedi/tum totius creaturae, qui semper fuit in principio apud deu uerbum deus,
304쪽
1uxta quod dic tum est in euagelio:Et deus erat uerbum, per quena Omnia facta sunt,ec in quo omnia constant, qui in nouissimis diebus descendit desursum,&natus est ex uirgine secundum scripturas,ec agnus factus est mediator dei de hominum, praedestinatus fidei nostr dc dux uitae dixit quip/pe:Non enim destendi de coelo ut facerem uoluntatem meam, sed uolun talem eius qui me misit. Qui passus est,& resurrexit pro nobis tertia die, de ascendit in coelis, S scdet in dextera patris, de iterum uenturus cum gloria
iudicare uiuos de mortuos.Et in sanctum spiritum, qui in paraclesim de sanctificationem dicosummationem credentibus datus est,iuxta quod εἰ do/minus Iesiis Christus ordinauit distipulis dicens:Pergite de docete uniuer fas gentes,baptizantes eas in nomine patris N filii do spiritus seni. Mani, festa utit patris,uere patris certai, filii uere fit 3, nota spiritus saneti,uere spiritus sancti,hisi, nominibus non simpliciter, nem ociosis propositis, sed significantibus diligenter propriam uniuscuius m nominatoria substan/tiam ec ordinem dc gloriam ut sint quidem per stubstantiam tria per consonantiam uero unu Hanc ergo habentes fidem, de ab initio te usq; in finem habituri in conspectu dei de Christi,omnem haeretica prauam sectam anathematizamus,ec si quis pr ter talubrem scripturaru δ rectam fidem do, cet, dicens aut tempus, aut sipatium, aut seculu, aut esse, aut fuisse prius generaretur filius, anathema sit.Et si quis filium conditione dicit,quemad.
modum unum conditionum:aut natiuitatem, sicut sunt natiuitates: aut fa/ctionem,sicut sunt facturae,non sicut diuinae stripturae tradiderunt singulae quaeque superius dictae sunt. Et si quis aliud docet, aut euangelizat praeter quod accepimus,anathema sit. Nos enim omnibus quae diuinis scripturis tradita sunt a prophetis S apostolis uere dc cum timore dc credimus di sequimur Minus forte expresse uidetur de indifferenti similitudine patris de
filii fides haec locuta esse, maxime cum de patre de filio re spiritu sancto ita senserit significatam in nominibus propriam uniuscuiuis nominatorum substantiam te ordinem dc gloriam, ut sint quidem per substantiam tria,
per consonantiam uero unum. Et primum sciendum est, no aduersiim hae/resim quae dissimilis substantiae patrem de filium de spiritum sanctum ausa
est praedicare in Antiochia fuisse conuentum, sed actuersus eam qu ae post sanctam Synodum Nicenam in id proruperat, ut tria nomina patri uellet ascribete,de qua suo loco tractauimus Memini enim me in exordio sermonis,patientiam dc aequanimitatem legentium ait audientium uisada Blutionem omnium dictorum meorum poposcisse, ne temerarius quis in me iudex ante cognitionem persecti sermonis existeret. Volens igitur congregata sanctorum Synodus impietate eam perime re,quae ueritatem pathis Sc fit 3 de spiritus sancti, nominum numero elude/ret,ut non subsistente causa uniuscuiust nominis, triplex nuncupatio obti
305쪽
neret sub salsitate nominum unionem, ut pater solus atl unus idem at FTres fiub tan ipse haberet 8c spiritus sancti nomen id fit ri,idcirco tres substantias esse di/t m Q xerivit,subsistentium personas per substantias edoceres, non substantiam patris de filii 5t spiritus sancti diuersitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est, ut sint quidem per substantiam tria, per con γnantiam uero unum non habet calumniam.Quia cognominato spiritu,id est, paracteto consonantiae potius quam essentiae, per similitudinem sub stantiae praedicari conuenit unitatem. Caeterum omnis superior sermo in nullo patrem dc filium essentiae ac naturae diuersitate discernit.Vbi enim dicitur,deum de deo,totum ex toto,non ambigitur totum deum ex toto deo natam.Nam de dei de deo natura no differt,ec totus ex toto, in iis est ipse in quibus pater est. Unus ex uno, passiones humani partus,ec conceptio nes excludit,ut dum unus ex uno est,non aliunde nec diuersus,aut aliud sit qui est unus ex uno,perfectus a perfecto. Non differt prieter originis cau/sam ab innastibilitate natiuitas cum persectio utriusq; no differat. Rex de rege.Non admittit uno ait eodem nomine potestas connuncupata dissi/militudinem potestatis.Dominum de domino. Dominatus quot aequa tur in domino. Nec recipit differentiam confessa in utro sine diuersitate dominatio Illud uero quod post multa alia subiectum est, incouertibilem ει immutabilem diuinitatis εἰ essentiae 5c uirtutis θc gloriae incommutabi/lem imaginem absolutu est.Nam cx deo deus,ex toto tota ex uno unus, 3c ex perfecto perse Rus,5c ex rege rex, dc ex domino dominus, cum in eo
omnis diuinitatis gloria ait natura in qua pater permanet, natuS quoque subsistat de filius etiam hoc ex paterna substantia habet, ne demutabilis fi/M.Non enim in eo nascente ea de qua est natus, demutata natura est, sed indemutabilem essentiam natus obtinuit, ex indemutabilis autoritate na/turae.Nam quamuis imago est,tamen incomutabilis est imago. Non commutatus in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae,ex qua est ge/nitus natara,quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Iam uero cum
primus aeditus esset totius creatur doceretur Zc ille semper fuisse in principio apud deum. Verbum deus dicitur, dum primus aeditur. Natus fuisse ostenditur,dum semper fuit,nec tempore separatus a patre. Non ergo ui deri potest diuisio substantiarum, quae nihil aliud studuit quam ut per tri/um subsistentium nomen triplicis uocabuli excluderet unionem,ad separationem diuersae in filio S in patre substantiae introducta, cum totius fidei expositio patrem 5c filium innascibilem & unigenitum, nec tempore, nec
nomine,nec essentia,nec dignitate,nec dominatione discernat. Dignum autem est conscientia communi etiam caeteras eorundem episcoporu orientalium diuersis ec locis ic temporibus conscriptas fides nostere, ut per plures . confessiones synceritas conscientiae possit intelligi. Sancta
306쪽
Saneta synodus in Sardica congregata ex diuersis prouinciis Orientali um partium, hebaida,Aegypto, Palςstina, Arabia,Phoenice, Syria C in Fides secundale,Mesopotamia,Cilicia,Cappadocia Poto,Paphlagonia, latia, Bithynia,Hellesponto,Atia,Phryghs duabus,Pisidia,Cycladam insularu Pamyphylia,Catia,Lydia,Europe,Thracia Enainonto, classilia cu Mysia,Pan/ Asi Eminutononiis duabus, hac exposuimus fidem Credimus in unum deum patrem
omnipotentem creatorem di factorum uniuersortam,ex quo omnis paterinitasin coelo de in terra nominatur. Credimus ecia unigenitu eius filium dominam nostrum Iesum Christum,qui ante omnia secula eX patre geni/tus est,deum ex deo umen ex lumine,per quem facta sunt omnia, ec quae in coelis Sc quae in terra, uisibilia dc inuisibilia, qui est uerbum dc sapientia re uirtus ec uitaec lumen uerum, ec qui in nouissimis diebus propter nos in/carnatus est , dc natus ex sancta uirgine, qui crucifixus εc mortuus est & se. pultuS,M resurrexit ex mortuis tertia die,& receptus est in coelo, Sc sedet ita dextera patris,uenturus iudicare uiuos ec mortuos, & reddere unicuit si cundu opera eius. Cuius regnu sine cessatione permanet in immensa secila.Sedet enim in dextera patris, no selu in hoc seculo,sed etia in futuro. Credimus Ze in spiritu sanctum,hoc est,paracletu, quem promittens apostolis post reditu in coelos,misit docere eos ac memorari omnia per ques sanctificantur synceriter in eum credentiu animς.Eos aut qui credunt,de non ex/tantibus esse filium dei,uel ex alia substantia Sc no ex deo, ec quod erat ali quando tempus aut secula quando no erat, alienos nouit sancta dc catholica ecclesia.Similiter N eos qui dictit,tres esse deos, uel Christu non esse doum,3 ante secula nem Christu, neq; filium eum esse dei, uel eum ipsum esse patrem dc filiu de spiritum sanctu,uel innastibilem filium, uel quod ne uolutate pater genuerit filium, anathematizat sancta ec catholica ecclesia Hilarius. Breuibus expositio fidei huius,sed ab lutissimis usta est defini, tionibus.Na codemnans eos,qui de no extantibus esse filiu dei diceret,originem ei non coepta,sed manente dedit. Ac ne haec origo eius,ex qua natus
cst manens,alia potius Φ dei intelligeretur esse substantia etia eos blasphemoSpronuciat, qui ex alia aliqua stubstantia,& no ex deo filiu natum esse loqueren ali ita cum no ex nihilo subsistit,neq; aliunde Φ ex deo quod est extitit,no potest ambigi in his natus esse quae dei sunt,quia neq; de non extantibus,nel alia Φ de innascibili patris de aeterna substantia, unigenita
filii generatur essentia.Respuit uero δc interualla temporia ac seculorum,ut qui per naturam non differt,non possit separabilis esse per tempus.Ex omni autem parte, qua se circumagere solicitudo potuit,hςreticorum ingenhsaditus obstruitur,ne quid esse diuersitatis praedicetur in filio. Anathematijzat nant eos qui tres deos dicunt,quia secundu naturae ueritatem, nume/rum nuncupationu substantia ista no recipit,nisi ut hominibus atl angelis
307쪽
3oo D. HILARII PICTAVO RV m EPIscos 1 solet,cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos
re deum differens est substantia,ec idcirco d i plures fiunt. Caeterum in na tura dei deus unus est,ita tamen, ut 5c filius deus sit, quia in eo natura non differens siti& cum deus ex deo fit, non potest non uter deus esse, quo rum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur,quia non est in naturae qualitate diuersitas. Cum igitur anathema sit duos deos dicens, anathema sit filiu deum denegans,absolute ostenditur unius ad utrunch nominis unitatem de pro
prietate indifferentis esse substantiae cum in consessione innascibilis dei patris,le unigeniti dei filii neutro a se dissimilitudine essentiae differente dici tur,ut uteri cum deus fit, deus tamen unus de credendus sit εἰ praedican dus. Solicita ital multum diligentio cautela episcoporu fides munit na
turae genitae dc gignentis indifferentiam, ominis unionem cofirmans. /men ne rursum unius dei praedicatio, unicam ac fine progenie sua solitam dei uelit affirmare substantiam, statim etiam hanc condemnat temeritate, quae quia deus unus est unum ac solitarium deum patrcm,habentem in se nomen patris ec filii confitetur, cum in generante patre Sc nascente filio deus unus esset ob indifferentem abinuicem naturae substantiam praedican
d Jnnascibilem quoi filium sanctorum fides nescit,quia natura filii ni/R ex natiuitate no extat.Natiuitatis autem in eo a deo perfecta natura est, ut qui ex substantia dei natus est etiam ex consilio eius ac uoluntate nasca tur.Ex uoluntate enim ait consilio,non ex corporalis passione naturae ebsentiae dei,de essentia dei ab luta persectio est.
Consequens autem est,ut eam nunc fidem retractemus,quς non olim, tunc cum Photinus episcopatu deiectus est,coscripta est. Exemptu fidei Syrmio ab orientalibus contra Photinu conscriptae. Credimus in unum
deum patre omnipotentem,creatorem lc coditorem, ex quo omnis pater
nitas in coelo in terris nominatur. Credimus in unicu filium eiusdem dominum nostru Iesum Christu,qui ante omnia secula ex patre natus est,
deum ex deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia in coelis N in terra visebilia dc inuisibilia..ui dc est uerbum de sapientia de uita,& lumen
uerum, qui in nouissimis di us propter nos incorporatus est, εἰ natus de sancta uirgine,& crucifixus'mortuus de sepultus, ῆ de resurrexit ex mora tuis tertia die 5 ascendit in coelu,ec sedet in dextera patris, uenturus est in consummatione seculi iudicare uiuos di mortuos,lcreddere unicuit se cundum opera sua, cuiust, regnu sine fine perseverans permanet in aeterana secula.Erit enim sedens in dextera patris,non selu in hoc seculo, uerum etiam de in futuro.Et in spiritum sanctum,id est, paradetu, quem promit tens apostolis,posteaquam coelum ascendit,misit docere eos,& commonere omnia, per quem dc ianctificantur credentiam in eum sinceriter animae.
308쪽
Eos autem qui dicunt,de nullis extantibus est filius, uel de alia substan= itia,& non ex deo: ec quod erat tempus uel seculum quando non elat,aliet nos scit sancta re catholica ecclesia. Si quis autem patrem de filium duos αdicit deos,anathema sit. Et si quis unum dicens deum, Christum autem 3 deum ante secula filium dei obsecutum patri in creatione omnita non con fitetur, anathema sit. Et si quis innascibilem deu, uel partem eius de Ma/ ria natum esse audet dicere,anathema sit. Et si quis secundum praescienti sam uel praedestinationem, ex Maria dicit filium esse, de non ante secula ex patre natum apud deum esse, dc per eum faeta fuisse omnia,anathema sit.
Si quis substantiam dei dilatari 5c contrahi dicit,anathema fit. Si quis dilatatam substantiam dei filiu dicat facere,aut latitudine Bbstantiae eius, sicuti sibi uidetur,filium nominet,anathema sit. Si quis insitum uel prola stiuum uerbum dei filium dicat,anathema sit. Si quis hominem solum di scit de Maria filium anathema sit. Si quis deu dc hominem de Maria na/ iotum dicens,deu innascibilem sic intelligit,anathema fit. Si quis uerbu ca uro factum est audiens,uerbum in carnem translatum putet,vel demutatio vin τρο
em sustinentem accepisse carnem dicit, anathema fit. Si quis unicum fi/ αlium dei crucifixum audiens,dealitatem eius,corruptionem,uel passibilita trem,aut demutationem,aut diminutionem, uel interfectionem sustinuisse dicat,anathema sit. Si quis, faciamus hominem, no patrem ad filium di/ uxisse,sed ipsum ad semetipsum dicat deu locutum, anathema fit. Si quis i filium non dicat Abrahae uisum,sed deum innascibilem,uel partem eius dicat,anathema fit. Siquis cum Iacob non filium quasi hominem collueta istum, sed deum innascibilem uel partem eius dicat, anathema sit. Si quis, is pluit dominus a domino,no de filio S patre intelligat,sed seipsum a seipso dicat pluisse,anathema sit. Auit enim dominus filius a domino patre. Si irquis dominum de deum, non patrem dc filium quasi dominum a domino intell1gat,quia dominu 3c deum duos dicat deos anathema sit. Non enim patri exaequamus uel conformamus filium patri sed subiectu intelligimus. Ne/que enim descendit in Sodomam sine patriS uoluntate,net pluit eX se,sed ituta .ria domino autoritate patris: nec sedet in dexera a semetipso, sed audit di/ d uisci centem patrem: Sede ad dexteram meam. Si quis patrem & filium de spi is ritum sanctum unam per nam dicat, anathema sit. Si quis spiritamsan tyetum paractetum dicens,innascibilem deum dicat,anathema sit. Si quis, ici sicut docuit nos dominus,no alium dicat paractetum a filio, dixit enim: Et
alterum par ac letum mittet uobis pater, quem rogabo eum,anathema fit.
Si quis spiritumsanetum partem dicat patris uel fit 3, anathema sit. Si icii quis patrem de filium de spiritumsanctum tres dicat deos,anathema sit. Si quis,quod dictu est: o deus primus, & ego deus nouissimus,&praeter me non est deus, ad destructionem idolorum dictum, dc eorum qui no
309쪽
sunt dia, in destructionem unici ante secula dei Iudaice dictum intelligoes
anathema sit. Si quis uoluntate dei tanquam unum aliquid de creatura factum dicat filiuin anathema sit. Si quis nolente patre natu dicat stium, anathema sit. Non coaetus pater,uel naturali necessitate ductus,cum nol/let genuit filium sed mox ut uoluit,fine tempore & impassibiliter ex se uni/genitum demonstrauit. Si quis innascibilem &fine initio dicat filium taciquam duo sine principio,& duo innascibilia,& duo innata dicens duos factat deos,anathema fit.Caput enim quod est principium omnium filius, ca/put autem quod est principium Christi deusIta enim ad unum, qui est si ne phincipio,omniu principium,per filiu uniuersa reserimus, de iterum con christia misi firmantes Christianismi intellectum,dicimus: Quoniam si quis Christum strat etiam ut deum filium dei ante secula subsistentem 5 ministrantem patri ad omnia μ si βμε per edionem non dicat sed ex quo de Mahia natus est,ex eoαChristum ec filium nominatu esse initium accepisse,ut sit deus, anathema sit. Hi
larius. Necessitas de tempus admonuit eos qui tum couenerant, per mulitiplices quaestiones latius ac diffusius expositione fidei ordinare.Quia multis δἰ occultis cuniculis in catholicam domum ea quae per Photinum reno Mabatur haeresis,tentaret irrepere,ut per singula genera intemeratae ec illae sae fidei unicuit generi haereticae ac furtiuae fraudulentiae contrairetur: essent ν totidem fidei absolutiones, quotidem essent quaesitae perfidiae occa/sion N. Ac primu post generalem illam ait indubitatam sacramentorum expositionem, hinc exponendae fidei aduersum haereticos coepit exordiitis Eos aute qui dicunt, de nullis extantibus est filius, uel de altera substan/tia dc non ex deo, ε quod erat tempus uel seculum quando non erat, ali ranos scit siancta de catholica ecclesia. Quis hic ambiguitatis locus,aut quid eM syncerae fidei constientia reliquum est Non est de no extantibus Vt ei ex tans origo fit,non est extans es ad originem substantia aliqua alia, nisi sol εquae dei est. Vt in eo quidem nihil aliud quam deus fit quia non ex nihilo extans aliunde no subsistit.Non differt in tempore,ut cum patre sit intem/poralis Ac filius. Inseparabilia ital inter innascibilem patrem de unigenitia filium cuncta sunt, quos in tempore pares ipsa illa undus tantu paternae in nascibilitatis aeternitas ex qua natiuitas sumitur indifferenti in nullo distera L nat emcntiae. Si quis aute patrem & filium duos dicit deos,anathema fit. 3 Et si quis unum dicens deum, Christum autem deum ante secula filiuni
dei obsecutum patri in creatione omnium non eonfitetur,anathema sinRarum nobis absolutam intelligentiam ipsa illa nominis religiosa profestici tribui CCum enim in damnatione fit, patrem 5c filium duos deos dicere: de rursum anathema fit, filium deum negare substantiae diuersae alte ius ab altera,opinio in praedicandis diis duobus excluditur.Non enim est alia prae/ter illam dei patris, ex qua dei filius deus intemporalis est natus, essen/
310쪽
tia. Nam cum necessario deum patrem confitemur, & absolute Christum dei filium deam praedicamus,lc inter haec duum deorum sit irreligiosa confessio,no possunt secundu naturae indifferentiam ec nomen indifferens nounum esse in essentiae genere,quorum es sentiae nome no licet esse nisi unu. Si quis innascibilem deum,uel partem eius de Maria natu esse auclat di cere,anathema sit Ne quod nuncupatae essentiae in patre Sc filio,per indissimilem naturam nomen unum est,occasionem haereticiS praestaret,ut inna/scibilem deum uel partem eius nasci de Maria proicarent,occursum est salutaris definitione sententiae,ut anathema esset hoc confitens.no enim reli/giosa unitas nominis ex indifferentis naturae essentia constituta,personam genitae ademit essentiae,ut unica ac singularis dei substantia per unione nominis intelligatur,cum utriuis essentiae nomen unum,id est,deus unus,ob
indisti etae in utrol naturae indissimilem substantiam prςdicetur. Si quis ς secundu praescientiam N praedestinationem,a Maria dicit filium esse,N noante secula ex patre natum apud deu esse,& per eum facta esse omnia,anathema fit.Deum omnium nostrum dei filium antequam corporeus nasce retur,negaturi,secundu praescientiam dc praedestinationem non secundum
naturae subsistentis essentiam fuisse confirmant, id est, ut per praescientiam patris,quia eam praedestinauit ut esset, aliquando scilicet gignendus ex uirgine nunciatus nobis fuerit potiusquam ante secula in naturae diuinae sub/stantia natus extiterit, uti, omnia quae ipse in prophetis de incorporatiornis suae ac passionis sacramentis locutus est, secundum praescientiam de eo a patre sint dicta. Itam doctrinae huius peruersitas codemnatur, ut cogni/tus nobis unigenitus filius dei,natus potius ex patre ante secula,& ipsa secula cum creaturis omnibus codens, quam praedestinatus sit esse gignendus. Si quis stubstantiam dei dilatari & contrahi dicit,anathema sit.Contrahi σec dilatari,corporalis est passio deus aute qui spiritus est,ec spirat ubi uult, no se per demutationem substantiae aut dilatat aut contrahit. Extra corpo ratis enim naturae necessitatem liber manens, quod uult id praestat ex sese. Impium ergo est,substantiae demutationem libertati tantae uirtutis ast ibere. Si quis dilatatam substantiam dei filium dicat facere, aut latitudinem 7 substantiae eius nominet filium, anathema sit.Superior sententia etsi inde/mutabilem docere deu uoluerit,ad hanc se tamen sequentem haeresim prς parauit. Quidam enim ausi sunt innascibilem deum usi ad sanctam uirginem substantiae dilatatione protendere,ut latitudo deducta, quodam na/turae suae tractu assumensi, homine filius nuncuparetur,nel filius ante secula perfectus deus natus,idem postea & homo natus sit.Totu hoc itaque catholica fides damnat, in quo de demutabilis p ater dicitur, natus filias abnegatur. Si quis insitum re prolatiuum uerbu,dei filium dicat,anathe/ Sma sit Haeretici perimentes quantum in ipsis est,dei filium, uerbii esse tan C i. tum