장음표시 사용
311쪽
tum congientur,prodeuntem scilicet ex loquentis ore sermonem et in subjstantiuae uocis incorporalem sonum ut deo patri istiusmodi sit uerbum fi lius,cuiusmod sper insitam nobis loquendi naturam uerbum omne profer tur in uocem. Fraus ergo haec omnis in damnatione est,quq deum ucrbum
quod in principio apud deum erat,ianw uerbum esse insitae ac prolatae uos cis affirmet. Si quis hominem solum dicat de Maria filiam, anathema fit. Filium dei de Maria no praedicamus nisi 5c hominem dc deu pr dicemus. io Si quis deum N hominem de Maria natum dicens, deu innascibilem sic intelligit anathema sit.Sed ne id quod deu dc hominem praedicamus,fraudis habeat occasionem, cotinuo subiecit,deum innascibilem:sic intelligenti conseruatur substantis re nomen de uirtus,cu in anathemate fit,qui ex Maria dei filium,hominem sine deo dixerit,ic in eodem iudicio sit, qui in ho/mine innascibilem deum dixeritano deus is qui in homine est, no esse deus dicitur, sed deus innascibilis abnegatur, patre a filio non naturae nomine, ii quia nec diuersitas esset, sola innascibilitatis autoritate discreto. Si quis,
uerbum caro factum est, audiens, uerba in carnon translatu putet, uel de mutationem sustinentem accepisse carnem dicat,anathema sit. Conserua/tur dignitas diuinitatis,ut in eo quod uerbum caro factu est, dum uerbum caro fit,no amiserit per carnem quod erat uerbum, nem translatum in caranem sit,ut uerbum esse desineret, sed uerbia caro factum est, ut caro potius hoc inciperet esse quod uerbia. Alioquin unde carni in operibus uirtutes in monte glotiam et in cogitationibus humanorum cordium scientiam V in passione securitatem in morte uitam 7 Sed demutatione deus nesciens,nisii hil ex substantiae suae bonis carci factus amisit. Si quis unicum filium dei
crucifixum audiens deitatem eius corruptionem,uel passibilitatem,aut demutationem uel diminutione, uel interfectionem sustinuisse dicit anathe ma sit. Absolute ostenditur cur uerbum licet caro factu sitino tamen transelatum fuerit in carnem. Cum enim haec passiona genera infirmitatem caranis afficiant,deus tame uerbum caro factus no potuit demutabilis esse pa/tiendo Non enim id ipsum est pati di demutari quia omnem carnem pas sio cuiust generis demutet sensu,dolore,patientia, tolerantia Verbum acitem quod caro factum est licet se passioni subdiderit, non tamen demuta/tum est passibilitate patiendi Nam pati quidem potuit passione,sed passi bilitate passibilis esse non potuit,quia passibilitas naturae infirmis significatio est Passio autem est eoru quae sint illata, perpessio. Ital quia indemu/tabilis est deus, cum tamen uerbia caro laetum fit, habuerunt in eo passio nes materiam sine passibilitatis infirmitate. Manet ital indemutabilis elisam in passione natura autori suo indifferens, de impassibilis essentiae nata
13 substantia. Si quis,faciamus hominem,n5 patrem ad filiu dixisse,sed ip/i . sum a semetipso dicat deum locutum, anathema fit. Si quis filium nocidicat
312쪽
dieat Abrahae uisum,sed deci innascibilem,uel partem eius,anathema sit. Si quis cum Iacob non filium, quasi hominem colluctatum, sed deu in/,iς nascibilem, uel parte eius dicat, anathema sit. Si quis pluit,dominus a do is mino non de filio eg de patre intelligat sed ipsum a se pluisse dicat, anathema fit. Pluit enim dominus filius a domino patre. Haec quia Photinus,ad uersum quem tunc conuentu erat,negabat,inserenda fide uerunt, ne quis auderet non ante dei filium quam uirginis filiu praedicare,oc superiora omnia quae propria dei filio sunt, stultissima haereticς insaniς peruersitate deo innascibili coaptaret, dum haec ad patrem reseri, filio substantiam dene garet. Quae quia absoluta sunt, necenitatem nobis interpretandi non reli/querunt. Si quis dominumαdeum no patrem ex filium intelligat, quia imdominum S deum duos dicat deos anathema sit.Non enim eXς quam S, uel comparamus filium patri, sed subiectum intelligimus. Nel enim de/scendit in Sodoma sine patris uoluntate,ne 3 pluit ex sese, sed a domino, autoritate scilicet patris.Nee sedet in dextera a semetipso,sed audit dicente patrem: Sede ad dexteram meam. Et stuperiora ic cosequentia suspicione, si qua esse in his dictis uidebitur penitus excludunt,ne diuersitas dissimiliuin domino dil domino praedicetur,ec in eo no comparatur,quia duos deos dici impium sit. Non autem idcirco non comparatur uel exaequatur filius Patri,ne deus sit ipse creator.Cum enim anathema sit, Christum deum denegans, no potest idcirco prophanum uideri, duos deos cognominari, nedhristus deus praedicetur,cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco deus unus est, quia ex innascibili deo patre, qui unus est, deus unigeni/tus filius deus natus non aliunde,quam ex deo habeat esse quod deus est, de indifferenti ipsi qui genitus est, ab eo qui genuit, essentia no potuit esese,nam indifferentis unum nomen est naturae, uel in eo quide maxime nocomparatur, nec coaequatur filius patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est dum pluit dominus a domino, ne a se ipse secundum Photina aut Sabelliu pluerit,ut dominus a domino,dum ad dexteram dei tum con/sedit,cum sibi ut consideret dictu sit dum mittitur,dum accipitidum in omnibus uoluntati eius,qui se misit obsequitur.Sed pietatis subiectio non est pilis suis essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem facit naturam, cum iectus
per id quod cum de innascibilis pater deus est, de unigenitus filius dei deus est,deus tamen unus sit, re subiectio filii doceatur di dignitas, dum ei ipsi non nisi filius nuncupandus subisscitur. Quod cum dei patris sit,tamen sibi
ex natura fit,nomen habens alienum, sed eius cuiusti filius est, ut sit patri de obsequio subiectus de nomine: ita tamen ut subiectio nominis proprie/tatem naturalis ait indissesentis testetur essentiae. Si quis patrem & filiu is unam personam dicit,anathema fit. Non habet necessitatem contradicen/: di sibi absoluta peruersitas, ta tamen stultus quorundam furor in id pro/C , rumpit
313쪽
3os D. HILARII PIcTAVORUM E Piscopi rumpit,ut personam unam duum nominum ausa sit praedicare. iis Si quis sipiritum sanetum paraselum dicens, innascibilem deum dicat, anathema fit.Adiectio nunc paracleti,anathemati obnoxiam facit innatet bilis in eo dei praedicationem. Imphssimum enim est, innascibilem deum eum dici qui ad consolationem nostram set missus a filio. Si quis ficu:docuit nos dominus,non alium dicat paractetum a filio dixit enim: Et alterum paractetum mittet uobis pater, quem rogabo ego paetrem,anathema sit.Α filio paractetum missum meminimus,& in principio hoc fides ipsa exposuit. Sed quia frequenter filius per indifferentis naturae uirtutem opera sua opera patris esse dixit dicens: Ego opera patris mei fa/As hordiis missuruS quin paractetum,sicuti frequenter ' exposivimus, interdum eum lc mittendum dixit a patre dum omne quod ageret, pie referre est solitus ad patrem.Ex quo hqrctici occasionem frequenter arripiunt,ut ipsum esse filium paractetum dicant,cuni in eo quod alium paractetum mittendua patre fit precaturus, differentiam missi rogantis , significent. xi Si quis spiritumsanctum partem dicat patris uel filη anathema sit.Subtilia haeretici sutoris haec coegit stripto referre non quaestio. Nam cum spis ritussancti nomen habeat suam significationem,& spiritu sanctus paracletus habeat substantiae suae εἰ officium & ordinem dc cum ubit indemuta/bilis pater ec filius praedicetur, quomodo pars esse aut patris, aut filia, san/ctusspiritus asseritur Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera etiam hoc quot proferri ab imp 3s solet idcirco a sanctis debuit improbari. Si quis patrem dc filium & spititumsanctum tres dicit deos, anathemait. Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum deum prςdicatum meminerimus S praedicemus,quanto magis trium deorum in patre dil filio Sc spiritus aneto nuneupatio damnabilis est Quod tamen,quia haeretici dicunt, reete catholici condemnant.
3 Si quis quod dicitum est: Ego deus primus, di ego deus nouissimus, 5e praeter me no est deas,ad destructionem idolorum dictum, eorum qui non sunt d a, in destructionem unici ante secula dei Iudaice dictum intelli/gat,anathema fit. Deoru numerositate damnata, deo tantum uno prae
dicato, negari deus filias dei non potest . Verum naturae istud praestat ge/nuina proprietas, ut nomen quod iacgatur ad numeru, debeatur essentiae: de id quod non est deus praeter me, non posse filio auferre quod deus est. quia deus alius quam qui est ex dco, nullus est. Et praeter hanc uocem pratris non potest no deus esse, qui ex se indifferenti ad naturam suam est natus essentia.Quod idcirco Iudaei ad unionem dei reserui, quia unigenitum deum nesciunt.Sed nos cum duos deos negamus, diuersitatem in patre de filio naturalis abominam ut essentiae, quia id quod non est deas premere, impiam de falsis diis perimit opinionem. Cum uero unum deum confiten
314쪽
tes, filium quom deum dicimus, nihil diuersum per substantiam in utrolsub uno nomine praedicamus. Si quis uoluntate dei tanquam unum ali/quem de creatura filia faetum dicat,anathema fit.O mnibus creaturis sab/stantiam uoluntas dei attulit,sed naturam filio dedit ex impassibili ac non nata substantia,perfecta natiuitas. alia enim cuncta sunt creata qualia ea esse deus uoluit.Filius autem natus ex deo talis substitit, qualis ec deus est, nee dissimilem sat Oidit natura naturam Sed ex substantia dei genitus,naturae secundum originem attulit essentiam,n5 secundum creaturam uoluntatis essentiam. Si quis nolente patre natu dicat filium,anathema sit.Noenim nolente patre coactus pater, uel naturali necessitate ductus cum nol/let genuit filium,sed mox ut uoluit sine tempore de impassibiliter ex se uni genitum demonstrauit,cum no ex uoluntate,ut caetera, filius subsistere doceretur,ne secundum uoluntatem tantum no etiam secundum naturam haberet essentiam data haereticis occasio uidebatur, ut necessitatem deo patrigignendi ex se fith ascriberet,ianquam naturali lege cogente inuito se aedi derit.Sed hae passionum non est in deo patre conditio cum inenarrabili Nperfecta natiuitate filia, nec uoluntas sola genuit filium, nec demutata, aut coacta imperio naturalis legis essentia est,nec ad gignendum quaesita sub/stantia est nec gignentis in genito diuersa natura est,nec in tempore paterni nominis solitudo sed ante tempora omnia pater ex naturae suae essentia, impastibiliter uolens filio dedit naturalis natiuitate essentiae. Si quis imnastibilem de sine initio dicat filium,tanquam duo sine principio,oc duo in/nascibilia dc duo innata dices, duos faciat deos,anathema fit. Caput enim quod est principium omnium,filius:caput aute,quod est principium Chri
sa referimus,filium innascibilem consteri, imprissimum est. Iam enim non erit deus unus,quia deum unum prςdicari natura unius innascibilis dei exi
deus unus sit,cum pater deus sit,ec filius dei deus sit quia innascibilitas sola penes unum sit.Filius autem idcirco deus,quia ex innascibili essentia natus existat.Respuit ergo innascibilem filiu praedicari fides sancta ut per unum innascibilem, deum unam praedicet, ut naturam unigenitam ex innascibili genitam essentia, in uno innascibilis dei nomine coplectatur. Caput enim omnium filius est,sed caput fit 3 deus est. Et ad unum deu omnia hoc gra/du atm hac cofessione referuntur, cum ab eo sumant uniuersia principium, cui ipse principiam sit, ic iterum confirmantes Christianismi intellectum, dicimus. Quoniam si quis Christum deum, filium dei ante secula subsi. x stentem Sc ministrantem patri ad omnium perfectionem non dicat,sed ex quo de Maria natus est, ex eo de Christum ec filium nominatum esse, de initium accepisse ut fit deus, dicat, anathema sit. Concludi damnatio eius C haeresis
315쪽
haeresis,propter quam conuentum erat,expsitione totius fidei cui aduersa batur, oportuit, quae initium dei filii ex partu uirginis mentiebatur. Hoc enim fidei nostrς secundum Euangelicam dil apostolicam doetrinam principale est, dominum nostrum Iesum Christum deum Ndei filium a pa/tre nec honoris confessione,nec uirtutis potestate nec substantiae diuersitate, nec interuallo temporis separari. Multifarie, ut intelligitur ex episcopo/rum confit is atque sententiis, quaesita ueritas est, ic intelligentiae ratio ex/posita est per singulas scriptae fidei professiones, singulis quibusque genuribus impiae praedicationis extinetis. Non enim infinitus 9 immensus dotis breuibus humani sermonis eloquiis uel intelligi potuit uel ostendi. Fal lit enim plerunque, docentes breuitas uerborum, ec compendio sermo/num aut non intelligi potest quod requiritur,aut etiam corrumpitur quod significatum magis quam enarratum rationis absolutione non constat. Et idcirco episcopi in intelligentiae suae sensu loquentes, ob difficultatem na/turalis intelligentiae de plurimis definitionibus Ec copiosioribus uerbis usis int ad docendum, ut ec sensum audientium distinctione aeditae per mul, ta ueritatis imbuerent, dc de diuinis rebus nihil aut periculosum aut obscu/rum in hac multimoda plurium sententiarum absolutione loquerentur. Nihil autem mirum uideri uobis debet fratres chatissimi, quod tam se quenter exponi fides coeptae sunt, necessitatem hane furor haereticus im/' ponit. Nam tantum ecclesiarum orientalium periculum est, utrarum sit huius fidei, quae qualis fit uos iudicate, aut sacerdotes aut populum inue Ali multa niri. 'Male enim per quosdam impietatis autoritas data est in exilijsepbscoporum,quorum eausam no ignoratis,uires autem sunt prophanorum. Non peregrina loquor,nel ignorata scribo:audiui ac uidi uicia praesentiu: non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio de paucis
cum eo, ex maiori parte Asianae decem prouinciae, intra quas consisto,u re deum nesciunt. Atque utinam eum nescirent, cum procliuiore enim uo Ad se intra nia ignorarent quam obtrectarent. Sed horum episeoporum dolor ut tra silentium non continens, unitatem fidei huius quaerit, quam iamdu/dum per alios amifit. Nam in illa in prima collatae expositionis synodo,ides hanc habuit necessitatem,quum apud Syrmium per Osium immemorem gestorum suorum dictorum* nouae de tamen iam dia suppuratae impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nihil loquor, qui idcirco est reser uatus,ne iudicio humano ignoraretur qualis ante uixisset. Ubil aute scandala,ubiis siclissimata ubit perfidiae sunt. Hinc illud est,ut ad professione subscribendae fidei aliqui eoru,qui ante aliud scripserant, cogerentur. Non queror de patientissimis uiris orientalibus episcopis, quibus sufficit post blasphemiae uoluntatem coactae saltem fidei professio. Gratulandu enim uidetur in tanta blasiphemanuum episcoporu haeretica pertinacia, aliquem
316쪽
ex his suscipi poenitente. Sed inter haec o beatos uos in domino & glorio/sos,qui persenam alet apostolicam fidem conscientia & professione dei retinentes,conscriptas fides hac usq; ncscitis.Non enim eguistis litem,qui spiritu abundabatis. Nel officiu manus ad scribendu desiderastis, qui quod corde a uobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere,quod regenerationis officio tenebatis.Sed neces sitas consuetudinem intulit, exponi fides, it expositis subscribi. Vbi enim sensus conscientiae peirclitatur, illic litera postulatur. Nec sane stribi impe/dit, quod salutare est confiteri. Confitemur plane in sancti spiritus donossemper innocentes,ec scribimus uolentes,non deos duos,sed dcum unum,nel per id no dc deum dei filium.Est enim ex deo deus. Non innascibiles duos,quia autoritate innascibilitatis deus unus est. Ne p per id no dc uni/genitus deus est. Nam cs origo sua innascibilis substantia est. Non unum subsistentem sed unam substantiam Non differentem,non unum indissil/milibus naturis dei nomen,sed unius nominis at naturae indissimilem essentiam.Non praestante quenquam cuiquam genere substantiae, sed subie Filius patrictum alteru alteri natiuitate naturae. Patrem in eo maiorem esse quod pa/ter est, filiu in eo no minorem esse quod filius est. Significatione interesse,no interesse naturam.Patrem no intra tempora confiteri,sed cointempora tem patri no negare.Patrem in filio praedicare,quia nihil in se habeat filius a patre dissimile:filiu in patre confiteri, quia non est aliunde quod filius est. mutuam sibi ac simile inuicem naturam no nescire,quia par fit quod unus sit,no existimare, quia unum sunt, unum eos sic per indissimilis naturae in/differentiam praedicare,ne unus fit. Exposui charissimi quantia humani sermonis cosuetudo patiebatur,d dominus mihi semper, ut ipse scit a me oratus indulsit, comunis fidei conscientiam.Et si quid minus, imo quia minus, ac prope nihil dictum est, mementote non sensum mihi, sed uerba deesse.
Arguam forte in eo naturam meam, non tamen arguam uoluntatem: leignosco naturae, si loqui de deo quod uult non potest, cui sufficiat ad sala/tem,credidisse quae dei sunt.Nunc quia fides mea ait uestra,quantum mihi conscius sum,apud deu non periclitatur,re ostendi vobis,sicut uoluistis, quae ante expositae fides essent ab orientalibus episcopis,sed paucis: repotam ergo, quia secundia numerum ecclesiarum orientalium, episcoporum paucorum fides ista est, ipse quom quid de diuinis rebus secundia doctri/nam apostolicam sentirem profestus sum. Reliquum est ut professio quae
errore nobis aspergere uidetur simplicitatis ex sermone sine suspicione alij qua quia iam nec relata est,audienda sit. Et quanquam iam non mouear Ali velle σde me iudicari secundum expositionem totius fidei,tamen patimini,ut no lim de me adhuc, nisi absolutis omnibus, iudicari. Multi ex nobis fratres
charissimi,ita unam substantiam patris ec filii praedicaui,ut uideti possint,
317쪽
,io D. HILARII PICTAVORUM E Piscopi
non magis id pie quam impie praedicare. habet enim hoc uerbu in se id si,
dei conscientiam 8c fraudem paratam. Nam si secundum naturae proprie/tatem ac similitudine, ut similitudo non speciem solam afferat,sed genus teneat,religiose unam substantiam praedicamus, dummodo unam substan
tiam proprietatis similitudinem intelligamus,ut quod unum sunt,non fin/gularem significet,sed aequales: aequalitate dico,id est,indifferentiam simi litudinis,ut similitudo habeatur aequalitas. Aequalitas uero unum idcirco dicitur esse,quia par sit Vnum aute in quo par significatur,non ad unicum uendi etur. Vna igitur substantia si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos diuidat, religiose praedicabitur. Quae ex natiuitatis proprietate, & ex naturae similitudine ita indifferes fit, ut una dicatur. At uero si idcirco unius stubstantiae pateresfilius dicatur, ut hic subsistens sub significatione licet ducin nominum unus ac solus sit,consessum nomine filium conscientia no tenemus, si unam substantiam confi/tentes,ipsum sibi unicu ac singularem dc patrem esse dicimus de filiv. Quinaeque de huius tanti erroris occurrit occasio, ut diuisus a se ipse pater intelli/gatur, S partem execuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam sub stantiam praedicantes contendunt, & his multu pie confessionis noster ser/mo blanditur. Vt dum hoc uerbia indefinita breuitate dubiu est, proficiat ad errorem Est praeterea error hic tertius,ut cu unius substantiae pater de filius es e dicitur,fignificati existimetur substantia prior qua inter Le duo pa/res habeant.Ac sic tres res sermo significe substantiam unam,ec duos unius substantiae uelut cohaeredes.Vt enim cohaeredes duo sunt,ec haereditas anterior est cuius duo sunt cohaeredes, ita unius substantiae anterioris duo possunt uideri cosortes.Atis ita una substantia patris N fild praedicata,aut unum qui duas nuncupationes habeat, subsistente significat, aut diuisam tinam substantiam duas imperfectas fecisse substantias,aut tertiam priore substantiam quae a duobus &usurpata fit de assumpta. ς idcirco una dicatur quia in duas una desecta fit.Et ubi post haec natiuitas, ubi pater, ubi filius intelligitur,si patrem de filiu uel desectio potius,uel anterioris substantiae communio, quam naturae natiuitas praedicabit In his igitur tot tam grauibus fidei periculis uerboni breuitas temperanda es me impie dici existimetur, quod pie intelligitu e secura ait innocente conscientia, per ocicasionem haereticoru reus sermo dicturus, unam substantiam catholicam patris εἰ filii no inde incipiat, ne* hoc quasi maximum teneat, tanΦ sine hoc uera fides nulla sit tuto unam substantiam dicet cum ante dixerit: Pa ter ingenitus est, filius natus est, subsistit ex patre, patri similis est, uirtute,
honore,natura Patri subiectus est,ut autori: nec se per rapinam deo,cuius in forma manebat,aequauit:obediens usi ad mortem fuit. Non ex nihilo
est sed natiuitas est. n est innascibilis, sed cotemporalis. Non est pater,
318쪽
sed ex eo setius est.Non est portio aliqua sed totus est. Non est autor ipse, sed imago est.Imago dei ex deo,in deum nata. Non est creatura, sed deus est.Non est alter deus in genere substantis sed unus deus per indifferentis substantiae essentiam. Non persona deus unus est sed natura: quia nihil in se diuersum ac dissimile habent natus de generans. Et post haec,unam sub stantiam patris N filii dicendo, non errat, at unam substantiam negando, iam peccat.Nemo ita v unam substantiam negari a nobis putet,cuius idcirco ratio ostenditur,ne negetur.Nemo unam substantiam breui ac nudo sermone putet praedicandam,ut possit religiose dici una esse stubstantia. Non enim ego audio: Christus ex Maria natus est, nisi S audiam: In principio erat uerbum,& deus erat uerbum. Non audiam,Christus esurivit,nisi post quadraginta dierum ieiunium audiam: Non in pane solo uiuit homo. NS audiam,siliuit,nisi audiam: Qui biberit de aqua quam ego dedero ei,n5 Stiet in aeternu. Non audiam,Christus passus est,nisi audiam: Nunc est ho/ra ut filius hominis clarificetur. No audiam,mortuus est,nisi audiam,resurrexit. Nihil s litarium ex diuinis sacramentis ad suspicionem audientium de ad occasionem blasphemantium proferamus. Ante natiuitas fit l, ante subiectio, ante similitudo nature fith prsdicanda est, ut no impie unius esse pater de filius substantiae praedicetur Et no intelligo, cur ante caetera tamquam maximum dc potissimum de solitarium praedicandum sit, quod nee pie possit ante caetera prςdicari, Ze iam impie necesse fit post Atera denegari.Non est,fratres chatissimi,una patris N fit 3 neganda substantia, sed nee irrationabiliter praedicanda fit una substantia ex naturae genitae proprietate. Non sit,aut eX portione, aut ex unione,aut ex comunione. Potest una
substantia impie dici,& pie taceti. Habes natiuitatem, habes similitudinci Quid uerbi calumniam suspiciose tenemus, rei intelligentia tio dissidentes credamus: dc dicamus esse unam substatiam, sed per naturam proprietate non ad significationem impiae unionis.Vna fit ex similitudine, non ex solitudine.Sed sorte parum proprietatis in se habere semitudo uideatur. Hoc si est,quq ro quo modo possim alterum ad alium nisi per similitudinem coaequarerAut nunquid no id est esse simile qliod aequale Si unum dico,habet θc unici suspicionem:si similem dixero,habet indifferentis comparationem. Inter similem dc unum quaero quem locum habeat aequalis, S inter rogo utrum similitudinis potius aut solitudinis res fit Non est aequalitas in dissimilibus,nec similitudo est intra unu Aut quid differiit similis dc aequa/lis,ut ab uno iterum discernatur aequalis: Non sunt ita dissimiles aequa/Ies.Et quid aliud possunt esse similes quam aequales,cu in dissimilibus non sit aequalitas c Praedicantes ital fratres charissimi similem filium in omnisbus pathi,nihil aliud quam aequalem praedicamus,perfectς aequalitatis hahet significantiam similitudo, di hoc ex sanctis schipturis intelligendu est. legimus
319쪽
3ix D. HILARII PICTAVORUM EPI scopi
legimus namqn Vixit aute Adam ducentis triginta annis, genuit secun dum effigiem dc similitudinem suam, ec cognominauit nomen eius Seth.
Quaero cuiusmodi similitudinem-effigiem suam Adam in Seth genue/rit.Tolle corporum infirmitates,tolle conceptus initium tolle dolores parutudinis,& omnem humanam necessitatem. Quaero similitudo haec quae in Seth est, utrum per naturam dissentiat autori, aut utria alterius generis eo
sentia fuerit in utroq; , ne no naturalem habuerit Adae Seth natus essenti/am. Sed similitudo Adae est,etiam si genus quia no est natura dissimilis.Similitudo autem naturae non habuit in Seth alterius generis naturam quia non aliunde Seth natus est:ita similitudo res ipsas naturales coaequat per similitudine noe indifferentis essentiae. Omnis ital filius secundu naturale natiuitate,ςqualitas patris est, quia est dil similitudo natu .Et beatus Ioannes docet in natura patris εἰ filia, quam Moyses in Seth Adam similitudi
nem dicit, hanc eandem aequalitate esse naturae.ait enim: Propter hoc eum
magis quaerebant Iudaei interficere,quoniam non solum soluebat Labbatu, sed Sc patrem suum dicebat deum, aequalem se faciens deo. Quid tantoria uirorum doctrinis alis dictis inserimus torpentia peccatis grauibus ingrani ac ec sensius hebetes atm temeratios aduersum indissolubilis praedicatio nis autoritate impii fatigamus Per Moysen Seth Adae similitudo est Per Ioannem filius patris aequalitas est.Et quς imus tertia nescio quid inter patrem Zc filiu,quod natura no recipit. Similis est patri filius, filius patris est, ex eo natus est. Per hoc tu pie potest, quod unum sit praedicati. Nec me fallit fratres charissimi,quosdam esse qui similitudinem confitentes negant
aequalitatem. Sed loquantur ut uolunt,oc blasphemiae suae uirus ingerant ignorantibus Si inter similitudinem SI aequalitatem differre dicunt,qu rounde comparetur aequalitas Nam Q secundu essentiam dc uirtutem S glo/riam de tempus patri filius similis est. Interrogo ex quo no uideatur aequa/litas. Nam etiam haec in superiori fidei constituta damnatio est, ut ana/thema esset qui patrem dissimilis sibi essentiae diceret patrem.Si ergo nataram neq; aliam, net dissimile ei, que impassibiliter generabat, dedit non potest aliam dedisse, nisi propria. Ita similitudo proprietas est proprietas aequalitas est,ec aequalitas nihil dissert. Quς aut nihil disserui unu sunt, nounione personae, sed aequalitate naturae. Quan* uero & comuni sensiu de diuinis autoritatibus inter similitudinem de aequalitatcm nihil differe intelligatur: quippe cum secundu Moysen de Ioannem patri filius S similis sit εἰ aequalis, tame uideamus an dominus Iudaeis irascentibus quod patrem sibi deu dicendo,deo se cosquasset,se esse docuerit deo Hualem.ait enim: Non potest filius a se facere quicq nisi quod uiderit patrem facientem. Aia obedistia est torem discreviticu ait: Non potest a se facere. Obedientiam significat cumam iustis dei addit: Nisi quod uiderit patrem facientem. Non enim uirtutis differentia est
320쪽
est,non posse nisi uideat, quia uirtutem magis praestat natura quam uisus.
At uero obsequelae est,tunc posse cu uidet Atl ita per id quod uidet,significa non ex uisu se accipere uirtutem sed autoritate uisus praesumere pote
statem. Non ergo differt naturae uirtus in patre dc fili ,cui hoc posse,quod Pater possit,no ex incremento aliquo naturae prosectus tribuat,sed autoris exemplαDenim honore in que subiectio conseruauit,naturae uirtus aequauit.Subiecit enim: Quaerunt enim ille facit,eadem de filius similiter facit. Nunquid similitudo no aequa est aequa plane est,etiam si negemus, eadeenim similiter iacit.Nunqui similiter fana,n5 eadem sunt,aut eadem norecipiunt aequalitatem,aut aliquid inter simile differt de aequale Cumi, is militer fiunt,eadem fieri intelligantur,nisi forte qui quae eadem sunt. /gauerit aequalia,ut quae similia sunt,no dicantur aequalia:cum similiter fiuntino modo aequalia fieri, sed eadem praedicentur. Caret igitur fratres similitudo naturae contumeliae suspicione, nec potest uideri filius idcirco in proprietate paternae naturae no esse, quia fimilis est, cu similitudo nulla sit nisi ex aequalitate natur Aqualitas autem naturae no potest esse,nisi unasti a uero no personae unitate,sed generis.Haec fides pia est,haec consci/entia religiosa,hic salutaris sermo est,unam substantiam patris 6e fit i idcir/co no negare,quia similis est: similem uero ob id praedicare, quia unu senti Exposita charissimi pietate unius substantiae,quae Graece homousion dicutur,ic semilis substantiae quae homoeousion, utchs quae ex uerboru uel bre uitate subdola, uel periculosa nuditate accidere possint, absolutissime de/monstratis,reliquus mihi sermo ad sanctos uiros orientales episcopos dirigendus est. Et quia iam de fide nostra nihil inter nos suspitionis relictum est, ea quae adhuc in suspitionem ex uerbis ueniunt purgentur, 3c dabunt ueniam ex comuni conscientiae fide secum liberius locuturo.O studiosi tandem apostolicae at Euangelicς doctrinae uiri, quos fidei calor in tantis tenebris haereticae noctis accendit. Quantam spem reuocandae uerae fidei at/tulistis constanter audacis perfidiae impetu retundendo Antea enim in ob scuro ait in angulis dominus Christus dei esse secundu naturam filius negabatur,dc ementiae inops paternae, accepisse cum creaturis originem de noextantibus praedicabatur. At uero nuc publicae autoritatis professione hae resis prorumpens,id quod antea furtim mussitabat, nunc uictrix gloriabit tur. Quibus enim antea cuniculis in catholicam ecclesiam no tentauit irre
perec Quas non exercuit falsae religionis blandiviento,seculi potestates Homines enim peruersi eous p proruperant,ut cum hoc ipsi praedicare publioe no auderent, imperatorem tamen fallerent ad audiendu. Fefellerunt enim ignorantem regem,ut istiusmodi perfidiς fidem bellis occupatus exponeret, ec credendi formam ecclesiis nondum regeneratus imponeret. Contradicentes episcopos ad exilium coegerunt. coegerunt enim noς ad D uoluntat