장음표시 사용
241쪽
et 3 a M. F. QUINTILIANI DECLAM. VII.
A r 'nere quaestionem, innocens sum etiam non servos praeliabat sortuna custo- Drex μμ '' eum iuvenem occidi . Facinus tamen des , tuebamur pauperem mutua pie-
est , si adversario idcirco credatur, quod tale comitatum , invicem lustinen- afferat fidem doloris; facinus, si non ego tes , invicem nixi, nec nisi magna alio merear patrocinio defendi, quam percussoris dii gentia separandi : cum quod inimicus meus in tormentis vera dives medio noctis horrore stricto nauia non dixerit. Et ipse quidem interim ten- crone prosiliit, & stupentibus , ait tat criminaiione nos , atque odiis im- nitisque miseris consedit illum ibiti petere, & se nova quadam patientiae ac rem: illum, qui fortassis aliquid in sortitudinis persuasione lueri; atque in- mea morte fiecisset. Confiteor, Iudi de Filii iacturam, puto, minus sentit, ces, nihil tunc oculorum meorum di quod se adversus Divitem inimicum ac- ligentia , nihil egit cura miseri pa-cusationis minillerio tentat ulcisci. Ego tris . Percussor voluit agnosci . Uos vero, Iudices, conscientiae meae modi- nunc, cives, vos Omnes humani ge- cum atque inane defensionis genus esse neris affectus , miserrimus interrogo profiteor, si filium pauperis a me non pater . Suadete quid faciam . Hunc occisum ostenderim, nisi etiam constet, quem videtis circa me sanguinem ,
me illum interficere non voluisse. Non de filii mei vulneribus accepi. His habeo, santissimi Viri, quod vobis de manibus labentis unici membra susti- caede Iuvenis asseram , & quid nocte nui . In oculis meis adhue vultus il- illa scelerum ac violentiae patratum sit lius morientis , haerent auribuς ve ex ipsa, si videtur, inimici hominis re- ha super cadaver habita inimici exulununci .ilione deprehendite . Illud quidem tantis. Fidem tormentorum i quouia omnium jam mentibus constare posse que percussoris filii mei conscius ero protestor, non dissimilem sibi adversa- Aperite pectus is ud , & totum de vitium meum filium habuisse, iisdem nem- sceribus meis latronis egerite iser pe moribus , parique audacia , & cui tum . Vidi , & mihi non creditur .
iam facile sui esse possent inimici, quam Vidi, ita possim & in tormentis idem patri. Quicunque sane juvenem fultu- dicere . Aut si compono , si fingo ,
lit, se non iratum patri voluit agnosci. urar , lacerer, & non probem . Si Alioquin, Judices, violenta nimis in- videtur, torquendus sum , Iudices , terpretatio est , ut si filius inimicum ha- ut hoc desinam dicere . ' Nee me , hentis occiditur, hoc in illius gratiam Iudices, fallit, quantam molem accincredamus factum, qui solo voluerit do- sationis etiam in manifesta veritate lore patris ulcisci. Revertebamur pa- susceperim. Divitim detuli reum pauriter, inquit, sicut nos omnia vitae mi- per inimicus , occisi pater : & post ni steri a jungebant, cum Dives medici lo ut mihi credatur testimonium in noctis horrore stricto mucrone prosiliit, mea orbitate dicenti . Itaque non de-& ilupentibus attonitisque miseris con . precor , quo minus mihi velitis ira. sedit illum sortiorem . Impotentissime, sci, donec probem: torquete tanquam quanta componis i Siccine Elementior mentientem. 'Lex, inquit, liberum
Hie est transtus ad consutationem, In qua reiieienda sunt Pauperi argumenta Divitis. Prima obiectio Divitis ex Lege. Pauper fie interpretatur, & re pondet. Legis voluntatem esseheneficium, ideoque noti cogit, A non diere volo ut non totquearis, Deuti non dicit caeco, Ol . ut talionem agas , Sc. alioquin periret liberi hominis privilegium : quae eum ita sint, non impedit Lex quominu nequeat torqueri; a. ait se iure petere posse tormenta ex invidia huiuste facti, quod Filius coram Patre interiectiss fuerit , quod quidem facinus praevalet rerum omnium illicitarum invidiae ἔ
. unicum hoc est probationis genus; 4. hoe prodest severitati, quod scilicet adsint Meo severi h
242쪽
MeLA- hominem torqueri vetat. Per fidem , ετ φ Iudices , quis non hoc eum respondere credat , cuius tormenta poscan-
tir Nemini , Iudices , credo dubium , legem , quae torqueri liberum
hominem vetat , hoc prospexisse tantum , ne quis torqueretur invitus: &jura , quae nos a servilium corporum conditione secernunt, impatientiae tantum succurrisse nolentium . Omnium beneficiorum ista natura est , ut non sit necessitas , sed potestas . Qui equid in honorem alicujus inventum est , desinet privilegium vocari posse , si cogas . Cuncta , si videtur , iura percurrite , nusquam adeo pro nobis sollicita lex est , ut quod
praestat , extorqueat . Dedit caeco i lionis a ionem , non manus recusan
iis impellit: iniuriarum, caedis agere permisit , sed non cogit invitos. Adeo pene levius est ultionem perire , quam potestatem . Genus servitutis
est coacta libertas , & eadem iniquitas quicquid de invito homine facias . Vis scire quid lex ista pro Dpexerit λ Non exigo , ut torquearis . Quam multa, dii, deaeque, non minus sunt justa, quam lex exigit : quarundam invidia rerum , 33 ut vinci se mapnitudo patiatur , & quicquid accidisse mireris , tantundem poscit in ultione novitatis. Filius in conspectu patris occisus est, torquete securi, nihil iniquius fieri potest. antpersuasiones , si facinus istud omnium 1llicitarum rerum consumpsi. invidiam. Et unde tormentis salva iustitia est , plus est de uuo quaeritur, quam quo modo quaerendum. Nullum debet ini
tibi homicida visus sum ; qui eum illum sustulerim, qui fortasse aliquid in
alterius morte fecisset, pepercerim adversario, quem poteram sacilius occidere Inauditum , indeprensibile sane hoe genus ultionis est, si me inimicum tuum dicis . Cuius enim illud eonsilii
dicas , ut relinquerem qui me accusaret Tu vero, quem fidiculae , quem flagella, quem ignes non terrent, viso tantum hoste , qui te non aggreditur, deficis, haeres Filium sic deseris, sic non vindicas, tamquam te prius inimicus occiderit ρ Singula vobis tamen aetii manda sunt, judices. Nam si utrique nostrum di versa affirmanti non creditis , aut si utriusque a istactus & mores non satis ad causam hanc valere putatis , ex ipsis iam , quas afferre tentat adversarius, rerum difficultatibus non recuso defendi. Felices, ovibus etiam facinorum non defuere testes Inco parabilis miseria est , quoties tueri te alterius fide non possis ; incomparabilior, quoties eodem teste sis, eti accusatore damnandus . Et haec quidem tota inimici hominis audacia, tota fiducia est, quod conscios advocare non possumus, quod non habere videor, quo mentiri probem inimicum meum, nisi pudori meo, nisi conscientiri credatis. Pro clamo tamen, &, audiente me conscia divinitate, protestor: Iuvenem non Occidi . Fidem nunc vestram , non ideo plus mereatur Pauper , quod torqueri exigit, trucique audacissimus animo favorem hominis captat , qui terribilia quaelibet, & immania pro tuenda veritate non timeat. Inimicum hominem torqueri non posse contendo. Et primum
dea, qui pro rei iustitia se tradant tormentia, quare non nocebit exemelo utum s Pater torque aiae etiam eontra Legis voluntatem; I. satia est ad salvandam reverentiam libertatis, evἱ Lem providae quod ab ih. itia homo liber torquetur; ε. ex hae i psa Lege eolligitur Filium Mei sum a Divite, Dives enim interemit, ne Pater, qui solus aderat, posset in tormentis lateri . quare eum pater dicere possit testimonium de visu, hute vero non eredatur, restat ut eruatur veritatis consesso in tormentis. adi vide senecam toto tractatu de Beneficiis. Ia in ipsarum ratione magnitudo. nobilitas, prἱ-vilegium , A fiant minores , iussae tamen fiant ex invidia ae . r4 Quiescant persuasonea , quae ad dueuntur in eontrarium, quoniam faeinua istud ae.
243쪽
et 3 M. F. QUINTILI ANI DECLAM. VII.
sic agam, tanquam non mihi si eum micum videri genus probationis esse , P ς --
quod solum est . Et quicquid mi uit
prodesse severitati . nunquam tibeuit ad Uersario, eum inimico contentio. Liberum hominem torqueri non liceae. Vos
quid dicitis, Iudiees An expectatis ut
probem , & pro sacrarum voluntatum merito, pro servandis legibus ante vos se oratione contendam , tamquam velletis iura corrumpi Vestra haee hactenus causa est; neque alienis, coactisve patruciniis indigent leges. Vos nempe,s tormenta poscenti non contradicerem,
liberum hominem torqueri feretis λ Quis mihi possit obiicere , quis irasci Legem advoco, & nihil ultra postulo, quam quod ipsa praecepit. Neque ea lex est,
quae Verborum afferat ambiguitates, &in diversum pota interpretatione deindoci . Nullum severrus, nullum certius Tabularum imperium existimo, quam eum dicunt: Ne liceat. At, inquit, beneficium est, quod lex praestat, & hoc tantum ipsa prospexit, ne quis torqueretur invitus. Recte, Iudices, quod de lege non habet Pauper , nisi beneficii potestatem, & deprecari tantum, non exigere tormenta potest. Fidem vestram tamen, quis putet, iura ipsa, quae somtiter vetant, sic indulgere inde petentibus, ut adversus ipsa statim agatur Liberum hominem torqueri ne liceat . Non adeo sane sollicita Lex suit, ne quis
torqueretur invitus, ut non voluerit pariter , ne quis etiam volentem torqueri, nunquam
exemplo . Suffcit libertatis reverentiae, quod torquetis inviti, quod contra me non I alius δε invenit . Liberum torqueri non licet . Hoc est ,
Iudices , pmpter quod filium meum
dives coram me non timuit Occidere,
Filium igitur meum in conspectu meo occisum esse eontendo. Quid dieitis
Ita non erat contra proclamationis
huius fidem , si nunc agere possiem quietum , modestumque miserum Vultis , cum hoc viderim , tantum testimonium dieam Mirum hercle , si se indo vestes, nudo corpus, ignes, flagella deposeo . Insaniat necesse est
Iarer, cum solus hoc sciat. Fallitur, udices , quisquis hoc quod postulo ,
eontemptum , quisquis audaciam v
cat . Filios urit , exagitat , & inter tormenta fugio dolorem. Si mentientis est velle torqueri , invenite quid facere debeat , qui verum dicit , &non probat . Mentiris , inquit. tyBene quod & tu fateris non esse mihi sine quaestione eredendum. Et quas per fidem mendacio meo causas dives assignas' Ignoro percussorem. Deinde te potissimum de quo quererer , et gi. An scio, & simultatibus nostris casionem orbitatis indulgeo Deeipi
patiatur Quantum igitur interest , a me non potuisse manifestum est . FLquo liberi hominis tormenta postulem lius meus , cum pariter rediremus , tur, eum Lex dixerit , non esse to occisus est. An dignoscere percussorem quendum Eodem, si qua fides, eohi- nocte non potui , eum percussor p betur imperio quisquis postulet etiam tuerit eligere, fugere Quid aist I pro se iplo tormenta ἱ neque nostrum venem meum alius oecidit, &tum,
as Quam Dives, inimi eua, quem volo esse reum . Ιε stat Ionem qua mihi negaret tormenta. s vequod non alius excogitavit contra me neere huius Lenis auctoritatem. . secvnda obiectio Divitia, quia Pauper mentitur, 1 non est verum Ipsus Vlium a se peremptum . Respondet Pauper, se non mentiri, I. quia non potui non bene cogno te ere quis fuerit interemptor illi, eum di ipse Dives potuerit secernere Filium quem Melderet a Patre ; s. quia aperte colligituerula st inimietis hominis, euius Filius Melsus fuerit : 3. tune posset haberi suspieio ne mentiretur , stlia verbis fateretur, sed eum se ultro tormentia offerat, omnia perire debet suspieio; 4. deberethtie haberi suspieio in servix, non autem in hominibus liberis. ιν ita sensis r bene quod sateria me tormentis dandum qua postulo , ut veritatem aperiam , quoniam priusquam torquear dicis me mentiri.
244쪽
LAuRENTII PATAROLI ANTI L. VII
Plexa hi solatium ultionis imples λ Te accuso scilicet , ut interim nescio quis ille fugiat, evadat. Quod tu mihi genus iuroris assign.is, ut maximi sceleris ultio pereat falsae accusationis i certo λ Homo , qui me vidisse contendo, cum Occideres filium meum , nisi de te vindicor, non reliqui multi, ut hoe de aliis probarem . O te
extra omnes humanorum pectorum aD
sectus, inimice, sepositum, nunc qui me putas posse mentiri Perdidi infelix illum chariorem pauperibus δ' affectum. Succurreremini putas, quod aliquando dissedimus Falleris, deciperis . Hominis , cujus occisus e s filius , unus inimicus est . Sane possit aliquis hanc doloris dissimulationem mendacio perserre verborum,
torqueri volo. Nihil est tanti nisi verum : videlicet inter ignes , ac fla
gella sussicit mihi , si dixero, hie est
ini inicus animae , qui nobis subinde maledixit , hic ille contumeliosus , ille impotens . Ego nescio, an mihi possit in quaestione lassicere, quod vidi , & quod inimicus me contendit
ideo velle torqueri. Tormenta post Io . En ad quod confugiat homo , qui se sciat posse mentiri . Nulla eii ratio quaestionum relicta mortalibus , si adjuvant contra veritatem : & sublata est de rebus humanis necessitatis huius utilitas , si viam tuetur ultro , explicatque fingentibus. Hucusqued rant artis ingenia mortalium , & ILcet sit aliquis secreti firmitate comis
positus , hominem tamen ultra noui equitur animus . Non vacat asserere , quae finxeris , Iunc cum vix a pro deli & verum fateri. Et nemo non contra id torquetur , quod dixit ante tormenta . Non refert , cujus ad e-nuuleum nominis persuasionem , quas silen- esse contendo examinare causas , cur AHrt
Lex non dixerit, ne quis liberum ho- -- minem torqueat, sed ne liberum hominem liceat torqueri. Omnia simul, &pariter una voce composuit, & cunctarum sustulit dissicultatem quaestionum quisquis vetavit. Et hoc quidem satis esse mihi iudico cauta, ut Pauperi contra dicam ; at quanto maius illud est , quod adversum me tormenta postulat inimicus/ Quanta iam alacritate, quo creditis animo, Iudices, ignibus, flagellis,cruciatibus omnibus membra Pauperem adversarium aptare , qui speret Inde te quaecumque per invidiam, livoremque maluerit probaturum Nullum
tam atrox, credite, tam efferum supplicium est, quod non possit sortiter sesere audax, durumque hominum pectus; modicisque humanae naturae viribus quamdam addunt perturbationes ipsae trucem , ac veluti attonitam contra terribilia omnia constantiam. Hi ne mantium ardua consilia, facinora, vinluntati a fata . Illinc irarum impotens furor, & praeceps in vulnera, Odiecta que mortes, & quidquid intolatabilius est , quidquid horridum impetus . An nescitis quantum valeant iussi artus p ti , & quoties tortores ipsi rara quadam,& indeprensibili cum reorum membris rixa desecerint Tulit quis ad necem usque tormenta ne fateretur ; quam potioris causae est, ut quis perserat cum
velit ultro fateri t Sive, judices, itata quibusdam corporibus mira quaedam naturae effusa vis est, ut contra dolores omnes insolito robore , novaque
patientia membra firmentur ; sive ita Iubentis animae flamine pectora ipsa muniuntur, ut nullus omnino dolori sit, nullus sensibus locus . Quae si in unoquoque vera sunt, quanto plus in illo valere fatendum est, quem invidia, ib
altioriam. aa Contra dolorem, contra patientiam.
245쪽
. M. F. QUINTILIANI DECLAM. VII.
'μ' ribusque ea si bus firmata conditio , ut
quisquis hosti vim tentat inferre, ipsum se penitus negligat, & si quando dete-Cere membra , animi ve conatus , indium tamen, &proximae spes ultionis, atque irae desperatio praeualeat. Quid illud suroris esse putatis, cum G Ircum ventus hostibus miles in media ruit arma.& contra minantia oppositorum pila nullo vulnerum, nullo discriminum, mortisque metu, quem feriat quaerit, quem occidat Iisdem credite agere,
Iudices , affectibus quicunque postulet
contra inimicum suum torqueri , nullumque mentiri plus velle, quam quὲ magis exigit quae timentur. O quantum mihi videor pro innocentia mea partem implesse probationis, quod sollicite petit quaestionem Pauperi At, inquit , ille debet esse suspectus, in quo servilium pectorum recelsus, in quo verniles excutiuntur actus . At quanto sane cum huiusmodi fide conveniunt advertaria hominis consessionesi quam paria Ierunt nefariae perturbationes vota, similesque
in impudentiam , audaciam, & indigna quaelibet lapsus i Etiam in tormentis
quaecumque volet non timet emia gere, qui non dubitat ante tormenta ment Μri. Pudet, Iudices, pudet tam inaudi tae , tam indignae quaestionis; pudet, quod me quamvis absolvatis , habeat tamen quandam Pauper de causae ipsius dissicultate victoriam, quod ad verrus Innocentiam meam landiu allegare licuerit ambitum tormentorum . Uia, Deaeque , quam mali agitur res exempli, ut quis mendacium proferre possit, cui debeat credit Hoc unum malevolis, criminosis restabat hominibus, ut fine arbus tantum corii bra inmuh, & nemo non contra aliquem torquetur ametum. Exigam quaestionem , aut recusem ,
quid intereliὶ tormentis brevi futurus similis homini , qui fateatur invitus. Novum , Judices , inauditumque rebus humanis aperitur exemplum . Nemo unquam ideo torqueri non debuit,
quia mentiretur . Sed si fas est , Iudices , dubitare de fide quaestionum , alius debet esse suspectus , ille se ilicet in quo servilium pectorum recensus , in quo 3 verniles excutiuntur artus . Quoties tortori est rixa cum membris , tum cruciatus agnoscit assiduis suppliciis durata patientia , &homini non est nova res dolor coris
poris appliciti , quod scissa, lacerataque velle primum ferre non potest pudorem , quod nescit ad flagellorum
vices membra componere , nec ullo verbera frangit occursu . Nos , inquam , sumus , quos leges supervacuum putavere torqueri . Unde nobis
inter ista secretum In tormentis libeto homini opus est patientia , ut verum dicat . .' Sed , inquit , ideo torqueri non debes , quia exigis , ut torquearis . Aliud sunt , inimice , tormenta , aliud velle torqueri . Felices illos qui recusare voluerunt. Me retur clementiam , di favorem qui quis ad illa tremens , exanimisque perducitur , quem vix a genibus tortor abducit , cui iam scillas quoque difficile possis eripere vestes . Ego quemadmodum vultis deprecer , qui videor provocasse tortorem Ille , ille sine ulla miseratione laceratur, cui
ad singulos ictus dicitur , ipse voluistis
Tema Maeti h .hi, p. ii titillam meretur miserationem , A sortiter qui voluntarie. qui itabita, .d tormἡtita invitus; & quamquam ergo si λ-- sit . . .. .re , tamen eum Filii viderit mortem , non debet Videri Posse menti . αΣ. i,iii tiori .sse tofius timenda tormenta si innocens est, nem enim corpori pallent a firmatus poterit mentiri; & hic tofirmitatem suam destrahit.
246쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VII. 23
D LA- sti , quem non decet rogare, qui creis gumentis, sine testibus novum quodam ANU- Hitur fingere proclamationes , simula- fortitudinis admiratione tuendae causae Te gemitus , de quo primum viden- suae genus exposcerent, tamquam veratur vindicanda tormenta . Non inve- nunciarentὶ Quam multos putatis inde
nio , Iudices, quid sperare possit , postulaturos tormenta Laudo, Iudices, qui mentitur , & exigit quaestionem . tamen quod non nisi magna rerum au- 4 Homini , qui vult torqueri, diu choritate volucre lears iudicio decerni,
non creditur, nec verum dicenti . neque parum adeo innocentiae securita-
Nec est , Indices , quod putetis adeo ti provisum est, ut & timendus sit ac- mihi tristissimam orbitatem omnes cusator quicunque sortiter dixerit. N hunianotum pectorum rapuisse sensus, mo unquam hactenus sane, nisi contra ut non intelligam petere me , quod se tortus eli; illudque ideo plus rationi dives possit evadere , & pene magis esse crediderim, ut tortorum confessio- pro percussore torqueri . Sed quid me ni credatur, quod cruciantur in viti; nec facere vultis λ Non debeo videri pos- doloris habet,&patientiae pretium, cui se mentiri homo , qui, cum filius meus nihil interest utram in partem fuerit occideretur, interfui. Veritati tan- consessus. Alioquin, Iudices, quid intum praesto patientiam , exigo quae- tolerandum habeant, timendumque tor-stionem , in qua quid dicturus sim , menta, quoties velis ipse torqueri Sine scio : quid debeam dicere , vidi , ne fide est, ut verum dicat, cum libe- scio. Vultis post hoc argumentis, su D ri hominis timorem deperdidit, qui propicionibus agam Breviora tormenta bare non potest, nisi in quae ilione . Pe-1unt . Non invenio, Iudices , cur re- racta, Iudices, causa est, cur non denuat tantopere dives quaestionem , beat homo torqueri , ego tamen adver-
postquam supersunt adhuc incerta, ac ius inimici mei audaciam , impuden- dubia . Facinus est tamen me non tiam defendendus iterum, defendendus torqueri, si mihi torto utique creden- aliter sum. Quid ais impotens, Pauper dum est. Quousque me crudelissime Filium tuum a me occiliam et se conten mortalium metus simulatione deludis dist Poteram statim dicere, non occi- Ego magis qui pollulo tormenta , ti- di; & satis puto, ingenuitatis nostrae meo: ego qui nihil facere potui, pudori poterat credi. At percussorem , cum viderem. Suspecta tibi eit -- inquis, agnovi. Ego tamen, Iudices, stra patientia . Vidus enim, hortatur non occidi. Cuius ea causa est, cui ma nos contra dolorein prime robur ae- gis credatur Bene tamen quod illa antatis , solidum plenumque corpus . fert, illa adversarius exaggerat, quibus Quam facilis , quam expedita res est neque sit in quaestione credendum. Intor ueri mi serum i Astero ad quaesti terrogare igitur modo volo vos, Iudinem iam planctibus membra liven- ces, an fieri possit, ut solus Dives , non ita . Quantum λβ animae , quantum alsuetus ferro, non caedibus in geminos sanguinis orbitas traxit λ uuanto im- irruat, nulliusque fultus auxilio vim non beeilliora sunt haec quotidianis lamen, dubitet inferre duobus, quos ad mutuam rationibus everberata vitalia Quic- sollicitamque custodiam tam arctae nequam ergo fingere potest hic pallor, cessitudinis iura sociaverint Cuius enim haec macies , di iam torto similis in- consilii, cujus audaciae sit ipsos illos la-
24 Aliud est eone inere mere . At pronunciare tormenta , aliud vere torqueri . 1 et Cum vide em Divitem in meum Fil um irruentem . I6 visoris, spiritus vitalis .
247쪽
238 M. F. QUINTILIANI DECLAM. VII.
T - eessere, quos sola etiam itineris ocea- firmitas Adiice quod nihil minus in Drαι ' μ' sio simul & pariter iunxerit, quos alio- quaestione diu possis dicere , si men- 'quin non alia protegat caritas , quam tiaris , quam quod oculis scias : &qua laborantibus humanae cujusdam pie- brevissimum consessionis est genus di tatis instinctu deesse non possumus At xisse , quod videris. Felices dices , filii modo est , patrisque consortium . quos tortor interrogat , qui non ha- Uiribus uterque pollens , uterque pari bent in sua potestate eredentes . Im- firmatus .udacia , & multum in alte- patientissima res est posse , eum verius discrimine quisque iacturus. Quam lis , desinere torqueri. ' Quin po- prosperi quam inauditi conatus est Lecum lius , inquit, probas Fiduciam n re posse coram patre filium occidere i minis , qui scias hoe me vidisse s Nam quam allegat inimicus homo tre- lum. Sine dubio, dives, multa te popidationem,subitumque de Iuvenis mor- terant argumenta convincere , si dein te detectum quis eredat Sed vultis , ait, ferret alius: & eras manifestissi- perculsorem invadam Uultis sugien- mus reus , si mihi percussor quaerentem sequar Interim deficientem quis dus esset . Quis enim credibilior in excipiet Cui se morientis imponet in- caede pauperis , quam dives inimi firmitast Ego vero, Iudices, prius e D eust Aut de quo facilius constare posse contendo , ut adversus inimicum , set scelere , quod causam non habet ad verius percutarem irascaris, insurgas, nisi de sola ultione λ Non δε invenit quam periclitanti opem feras I nee ad multa verba , vidisse . Nec mihi d dolores minus pertinere paternos, ut sta- bet perire probatio ista , quia pote-tim velis ulcis et . Citius nos occupant ras & accusari . Exigit probationes , ira, furor ; dc quaecunque sequitur se- cum facinus sic disposuerit, ne possit rates casus miseratio, nonnisi composi- probari . Quem mihi nox testem , iis paulisper succedit affectibus. Itane quos praestare potuit δ' oculos nuda Iuvenem tuum stricto gladio Dives in- semper, & ineomitata paupertas Ti- vadit; tu fuit ines, tu inutilis spectator bi servus a conscientia sceleris sum- adstas, tamquam scias uno esse percu D movendus fuit e & illa ratione quis rem iuvenis eruore contentum Quid interesset . quem putares posse tor- paria fata non times Cur & tibi pa- queri Et totum facinus in has an siter iam imminentem non repellis, ut gullias redegilli, ut illud soli scirent, saltem rem feceris eius, cui credi possit qui faciebant , & ' cui non creder tanta nuncianti Credant haec de Pau- tur . Nunquid dubitaretis quaerere, si pere, qui sentiant illum tormenta pe- alius sciret hoc scelus p Facinus est tentem, quem non flagella, non flam- ideo filii mei perire vindictam, quia mae , non reliquorum denique crucia- pater vidi . Ego vero , Iudices , &tuum horrenda deterreant Mirum i Hic ex hoc quod recusat Dives quaesti viso tantum hoste defecit. Nec mino- nem , partem probationis implevi .ris mihi patrocinii fit loco, Iudices , Accusatoris tormenta nunquam time-
' Quarta obiectio Di. ἱεὶs, probet totius argum . quam petando tormanta a me scelua patratum . Resp. pauper pluribus argumentis polle Diuitem eonvinci; a. quia in nece Pauperia solum Dives in micuet reus est; a. hoe ipsum non possa probari esse probationem, ire enim Dives scelus ordinavit ut nullisa adesset tessia. qui posset veritatem asserere ; 3. hoe esse prob. quoque quod negat tormenta , signum enim reum Divitem pavere, eum sciat Pauperem veritatem in tormentia dicturum. ar Alter Meusator praeter me. as Qui de visu testis est non habet alia verba quibus pro is eum illisa sit satis . a s Comitum, qui stelam adessent, Divitem uiderent , renunciarent inde , testarea tua &e. ao Et ille cui non crederetur. tu qui fecisti, a ego eui non crederetur.
248쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VII. 239
reus , nisi de quo credi potest & quod ad facinus ipse venisse dicor, ipse vis
ante tormenta . ' Cur, inquit , si juvenem occidisse . Quanta, inimiee, ' 'mihi eausae sceleris simultates nostrae quam indeprensibilia componis Quan- erant, non te potius occidissem Ue- Ium praestabat ita moliri vindictam, sere crudelis , ego te hoc maxime ar- aliorum opera uti, ut possem negare
gumento percussorem probo , quod Ne me quaeso , sapientissimi Iudiees, mihi pepercisti . Tuum fuit hoc , humanis adeo sensibus ereptum credite, inimice , commentum , occiso filio ut qui inimico patri dicor parecte v servare patrem . Parcendi tamen mi- luiss e, ita filio necem intulerim, ut ne-hi vel hare fuit ratio , quod delendi cessario debuerim agnosci . Neminem non poteras , 3 si duo perissemus . credo facinus aliquod meditari, tenta-Αudire me hercle mihi videor illas co- re, qui non & pariter toto animo sit degitationes, illa scelerum secreta con- secreti fide sollicitus ἔ & nullum arbis lia . 33 Quid mihi cum vulneribusὶ tror inveniri, qui, cum aliter possit quid cum cruore consumptae , & iam malit deprendi . At inquit, magis inpene abeuntis animae i Occidatur p. terest securitatis , ut quis facinus sibilius ille iam iuvenis. iam inimicus, tantummodo credat, S plurimam perde sene vindicabitis me patris 3 dit de sceleribus voluptatem qui maniali. Vis mirer, quod me nolueriis oc- dat. Bene, Iudices, quod sollicitudini acidere t Pueri mehercule te puto, meae, consiliique rationes reddendae ul- quod in senectute magni doloris vita tra non sum, & pro me rursum aesoria brevis est. Pepercisti mihi, quo mo- titer stare non dubito, quod unum tando excogitant artes detinere supplis tum occidi. Sed quam securius erat ag-cia , & de pereuntibus magis saevitia gredi alienis manibus iuvenem, ut du- eruitur dolore suspenso . Agnosco n. bita si posset de percussore, quam ipsum diis illius inimicae ' clementiam : me procedentium pariter oculis sic o quod me torqueri non vis , ex hoc licere, ut etiam sublato uno alter deia evenit, quod neque occidisti. 'Tem prehendereti Dicat iam adversarius quid tat , Iudices , efficere dives, ut in- aliud facere debuerit, quam de duobuteredibile videatur , quod occisum ab quos occidere poterat, alterum dimi eo contendo filium . Dicturum nunc tere quisumque, si accusetur, fateri non putatis, magis interesse securitatis, ut renuat. Si tamen truces illas penitus ini
uuis facinus sibi tantummodo credat, mici hominis latebras novi, iisdem me& id tutius esse s I inimico patre , prosecto crimi ιtionibus petit, quibus quam 'nscio. Plus est quod affrino. steda maxime ac turpis est audacior ipsa Filium in conspectu patris occidere , pauperum,& ad nefaria quaesi bet promia
sic operae pretium est , si illud ipla pia conditis. Vilis nempe, abjectique facias. Perdit plurimam de sceleribus esse scimus se se immiscere sceleribus,
. Qui ista obiectIO DI. ita, si per ἰn;mieἰtiam nostram vis a me patratum feelus, eur non te potiua in i ἱeum metim Meldaeis, quam Filium Re Pauper, ex hoe quinimmo probari reum Divitam quod Filium occiderit, quia ita eum reus certosiisset. νsa Tune enim eerto reus factus suisset caedis Pauperum Dives inimie . 3a Prosopopeia Di Witia. 43 Rilii Fata plangentes . 34 Sensm inflictam ... Ultima obiectio Divitia duas offerentia difficultates cur uoti potuerit filiam pauperia Meidere , prima est , quia poterat rea agi per scarium; resp. non tantum percipi gavditim ex stetere post a Garate eo ace. x. est . quia ni ha Pater feeit in filia morte a resp. se nihil facere potuissa, & malisit. o. xitiari expiranti Filio Ae quam percussorem inuadere. 3s Sie enim minus ereditur prae suspecto affectu soli renuncinati.
249쪽
ANτla & tamquam parta magnis virtutibus -- gloria, nulla nis pollutis oculis manibusque ultione laetari. Horum est, horum , Iudices , aliud supra vindi Elam quaerere , aliud moliri. Hinc & nullus
de praesente morte, nullus de abeuntis animae colluctationibus horror. & quam de sceleribus voluptatem inimicus exaggerat. Durior si quidem ad caedium est
sanguinisque confiesentiam lari una minor, & quoties per varios humanarum rerum casus immania quaedam, & nefaria patrantur, prima nonnisi vilioris animi audacia suit. Quisquis vero ad- ,ersus inimicum suum nobiliores intulit iras, illud quin immo praetulit, puto , ut se iubente alius occidat. Sine scelere quodam vindictae genus existimes, quoties ipse non saevias, nec tibi sit etiam cum corpore, membrisque rixa
nullumque invidiae , nullum odii tam
immane pectus crediderim, ut, necem quaerat licet, & sanguinem, non horreant tamen, non renuant facinus oculi . Quicunque tandem propriis manibus sceleratam peregit ultionem, non habuit utique cui committeret. Deceptus es, Pauper, deceptus es: Poteras facilius imponere, si me accusares tamquamma L flantem. Fortius uos nunc ir terrogo, Iudices , an de illo facinus credipoisit, qui de duobus alterum non inimicum, non insensum dicitur occidi Dis. Cur enim non illum quin immo sustuli, adversus quem nostra me sortius debuerant simultates impulisse/ Novum, inauditumque interpretationis genus
est , ut quis inimicum suum cum possit nolit occidere, illique potius vim gestiat
inferre, quam esse putet inimico cariorem. Ecquando tam grande novit pietas efferata consilium; aut quis, cum duo
Voluptatem , qui mandat , & minus D eLε-
gratiae rebus ex nuncio venit . inei
det alius te iubente , sed vulneribus illis non fruentur oculi r sed plus est,
ut singultibus abeuntis animae , ut cruore satieris , ut collapsum, palpitantemque videas , ut me vidente .
Convenit , Iudices , quod ipse dives hoc fecit, & quod ego vidi: ratio saevitiae est, ut aliquis coram me occi datur , propter quem occiditur . Fidem vestram , Iudices , ne me ideo non putetis vidisse , quia nihil seci . Servulorum ille, libertorumque dolor est , occiso homine statim se ire quid
facias, exclamare , procurrere, fidem deorum hominumque testari , postea cum lacrymis venire . Uultis percu D
rem invadam vultis fugientem se quar interim deficientem quis excipiet i cui se morientis imponet infirmitas Seis prosecto, percussor, facinus ordinare , disponere t filium occidere coram palsi secretum est. ' Miser mini, Iudices , igitur , ut hinc quoque velitis existimare divitis conscientiam, quod contentus est, ne de se tere quaeratur e non habet fiduciam
hominis , qui me sciat mentiri , &quod non minus debetis attendere , quam si lateretur, non putat sibi salvum, γε ut interim neget . Dissimu- , les licet, non est innocentiae metus , cum timentur aliena tormenta. Quid ait dives Orbitatem meam in tale Syenus, usumque convertet, si paterni oloris autoritas faeinus impingit alienum Deinde non ipse affers equuleos, non ipse disponis ignes . Diceres mehercule te velle torqueri r ego scindo vestes, tu intremiscis r ego ad flage la nudo corpus, te facit pallor ex an,
mem: Tentat Pauper sospectum esseera, quod neget ι bi tormenta et patet enim consessionem Pauperia timere a praeterea tandem quid faeeret alitia qui Meldisset 44 Ira per Eμ α ν se ut negat faeinus a se patratum, ἱta iterum post meam in tormen Iaeo temonem posset negare ; sed per conscientiam non habet animum ut iterum neget, quia non patitur ut per tormenta a me consessio eruatur, quam conscia ipsius mens serra nequibit . 37 Ut mendax , ti
250쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VII. 24 I
dieιε. mem: ego equuleos, ego posco flammas , tu non habes in meo dolore
patientiam. Rogo quid aliud faceret, qui occidisset 'Quid nunc agam miser i gratiam consessionis ante toris menta consumpsi . Scio quanto credibilius fuisset , si hoe statim inter ignes, inter flagella dixissem, & multum 4e autoritate primae proclamat iOnis amisi . Non est tamen , quod supervacua putetis esse tormenta, quan quam dixerim quicquid sciebam. Ha-hio adhuc ex illo multa referre secre- Io, quae argumenta faciet dolor. Non refert an me vidisse dixerim , to mentis hoc probaturus sum , debuisse mihi credi ante tormenta. O quantopere nunc, inimice , torqueris, quod
te coram iudicibus interrogo , quod hoc non potes mihi fateri. Sed si bene gaudii tui per sp cio secretum ,
non 3' putas te negare , quia vidi . Arrogantissime percussorum, evasisse te putabas, quod illud duo tantum sciebamusὶ Meis , meis hoc ignibus nega , & dum me per singulos artus tortor interrogat , perfer saltem non credendi patientiam, cum ego me vidisse proclamem , tu nullam asseras innocentiae probationem . Non potes aliter absolvi, qnam ut illud ego negem . Nec tamen , Iudices , putetis solo me calamitatum ambitu petere quaestionem , dabo propter quod tor-Jueatis irati . Filium meum, illum; ngulis vobis , universisque laudan- iuxta quem Mea nimia liber-dum , iuxta quem felix
arrogans eram , occidit duo pariter se se objiciant occidendi , Aisi haereat unquam, & cogitet, non quem ' facilius, quem primum occidat, sed cui plus sit de alterius fato dolendum λ Jam S libretur opus est in vulnera gladius,& in alterum sortasse parata dextra revocetur, & dubiam teneat furor vindit ae diversitatem . Quam breve lamen, quam nullum est consilium nefaria tentantis i Quam facile igitur , Iudices ,
indeprensibilia, inaudita componimus lQuisquis alteri infensus est, numquam alium sane , quam inimicum suum voluit occidi. Male ideo, male adversus me criminationem efffinxit, qui non agnovit, aut unum patrem debuisse interfici, aut ambos. Credite iam, si videtur , pepercisse adversario inimicum, reum accusatori. Quoties de duobus unus tantum occiditur, cui parcitur testis est Non poterat ignorari percussor, nisi duo periissetis. Nolo, me, Iudices, abuti modo credatis magna illa alioquin patrocinii nostri occasione, quod nullis argumentis , nullo teste probare Pauper potest, a me Iuvenem interfectum, &sola tormentorum, sola patientiae fide agenda res est. Quoniam tamen nemo repente scelerum maximum sic patravit, ut non aliquo se primum proderet animi nequioris indicio, neque tam subito adversus hominis vitam rabidi su-
rores emergunt, ut non quaedam antea
dimiserint tanti facinoris nuncia, illud peto, Iudices, illud a Paupere contendo, ut causas afferat, cur Iuvenem voluerim occidere. Nam quod me inimicum suum praedicat , & vocibus invidi
falsa appareat ; & tamen nequit permittere ips tormenta, Irinocentiae sbi eonscius. Ilxe peroratio est, in qua pauper a. ait quod lieet videantur supervaeua tormenta, tamen eoi fessorii iam ante prolatae aliam addet in tormentia vim ; a. sarcastice in Divitem iniarsit, tot nul I, suppetit innoeentiae probatio, A mmma oriatur suspieio contra ipsius fidem, qui scelus e re dehae se eretum, eum duo illi tantum vidissent; 3. liberos omnes , a parentea ad se lacerandum e et amat, quod nihil se erit in morie Filii; 4. pleiatem implorat, ut sibi adst veritatem in tormentia eonsecatiro, A vires praebeat A e. ultimo rogat Iudices, ut in tormentis spiritum, vires, vocem deperdat , accipiant tamen hane eonfessionem. haec intellipant, non etiam prolata verba quod viderat. 38 Mihi tantum, nullis praesentibus, quorum iustitia puniaria. 3; sed quia non vidi . tam scilicet secures ea , ut putea eredi tibi a Iudicibus, te negare, quia ello vere non viderim, δέ ideo sim salias.